casino maxi1xbet

Dark Entries Logo

8.168 items

   

Art Of Empathy
End Of I
Dark Folk / Apocalyptic Folk
19/02/2020 : Art Of Empathy - End Of I
Eigen beheer  Eigen beheer
19/02/2020, Dimi Brands

Ik neem u even mee terug in de tijd, zo een slordige 25 jaar maar liefst. Het was een tijd dat ondergetekende actief met muziek bezig was. Het is te zeggen: veel meer dan het verplicht meebrullen met nationalistische hymnes (de Vlaamse Leeuw, De Blauwvoet,...) bij de KSA moet u zich hierbij niet voorstellen.

In die tijd kraaide daar nog geen kat naar, tegenwoordig staat het gelijk aan je reinste kindermishandeling en wil men ons doen geloven dat deze kinderen voor het leven getekend zijn. Larie, want hoewel onze nogal fanatieke hoofdleider het wellicht graag anders had gezien bleven er onder deze lichting wel vrienden doch echter geen schilden over.

Een van die vrienden die bleven plakken luistert naar de naam Jef Janssen (onze hoofdleider knikt goedkeurend bij deze oer-Vlaamse naam), met wie ik tijdens onze jeugdbewegingsjaren een muzikale band had die verder reikte dan de hitparade der vendelzwaaiers.

Jef was in die tijd wel actief bezig met muziek. De naam van dat groepje is me ondertussen ontglipt, al weet ik wel nog dat hij in die tijd vooral bezig was met doom metal. Veel van onze vrienden zaten die tijd in een groepje, en was het in Bree en omstreken vooral punk, hardcore en nog wat grunge-naweeën troef halverwege de jaren 90.

New wave kenden we in die tijd alleen van de Club Classics compilaties die we gretig op cassette overzetten, gothic of laat staan een uitgaanscultuur in deze subcultuur daar hadden we in deze internetloze tijden simpelweg geen weet van.

Jef was in die tijd een gigantische fan van Type O Negative, iets wat voor ons in die tijd, ook bij gebrek aan beter weten, zowat synoniem stond voor gothic.

Zoals het vaak gaat, scheidden onze wegen, maar Jef bleef gebeten door de muziekmicrobe. Ik denk dat het nog via MySpace was (of was het al Facebook?) dat ik leerde dat zijn nieuwe (eenmans)project de naam Art Of Empathy droeg. Groot was mijn verbazing toen ik hoorde dat Jef door dezelfde microbe gebeten was die me ook al geruime tijd in de tang had: neofolk.

Toen ik uiteindelijk ontdekte dat er dus wel degelijk een gothic subcultuur bestond, werd al vrij snel duidelijk dat de vertakking neofolk het genre was dat me het meest aansprak, en dit tot op vandaag nog steeds.

Zou dit dan toch te maken hebben met ons verleden in de jeugdbeweging, zou je je dan lachend afvragen. Nee, zoals gezegd heeft dit geen sporen nagelaten, toch zeker geen muzikale.

Nog groter was mijn verbazing toen ik op een woensdag (ergens anno 2010) naar de wekelijkse podcast Aural Apocalypse uit Amerika zat te luisteren, en Art Of Empathy het daar met lovende woorden van presentatrice Merrick bovenop haalde tot in de playlist. De kwaliteit van Jefs muziek was het niet die deze verbazing opriep want het jarenlang bezig zijn met muziek uit zich in het vakmanschap dat van zijn nummers straalt. Maar je moet het toch maar doen, als Belg die bovendien ook nog alles in eigen beheer doet en zonder enige vorm van winstbejag (al zijn albums kan je gratis downloaden) mooi staan te blinken tussen kleppers als Death In June, Blood Axis en Sol Invictus.

Niet dat onze goede vriend hiervan naast zijn schoenen begon te lopen, integendeel. Art Of Empathy is en blijft vooral een hobbyproject van iemand die enorm gepassioneerd is door muziek, maar die daarnaast ook nog de rollen die het dagelijkse leven eisen minstens zo gepassioneerd op zich neemt.

Art Of Empathy zou dan misschien een leuke bijverdienste kunnen zijn, maar niet dus, empathische Jef wil niet dat u ook maar 1 eurocent uitgeeft aan zijn artistieke uitingen. Hiermee weerlegt hij in een keer de stelling dat gratis gelijk zou staan aan van mindere kwaliteit.

We waren dan ook maar wat blij dat er na Evening Sessions (2007) en Posthuman Decadence (2010) Jef eindelijk nog eens de tijd gevonden had voor een (lijvige – goed voor 71 minuten muziek) nieuwe langspeler: End Of I.

Plastiek romantisch gewauwel durft al eens in cliché’s te spreken zoals “ik eindig waar jij begint”, de muziek van Art Of Empathy valt ook als (donker) romantisch te catalogiseren, doch gelukkig ver verwijderd van de prefab producties die deze associatie vaak oproept.

We hadden het al over Jefs liefde voor de muziek van Peter Steele, en wat al meteen opvalt bij opener (single) ‘Where Souls Shine Brightest’ valt meteen de enorm diepe stem op. Aangezien ik wegens de persoonlijke band kan vergelijken was het wel even schrikken want deze stem klonk heel anders dan de vertrouwde. Jef wist me te vertellen dat hij enkele jaren geleden in een koor gezongen had, en daar de bas was. Maar het bereik van Steele is volgens hem toch nog wat te hoog gegrepen. Hij wist me te vertellen dat voor de koortjes in de songs verschillende zangpartijen over elkaar gezet werden, wat ineens de diep- en zwaarheid ervan verklaart.

En nu we toch over Type O bezig zijn: ‘Karma’s Little Helpers’ mag dan misschien minder erotisch klinken dan wat de groep bracht op succesalbum Bloody Kisses, het nummer in kwestie roept op een gegeven moment toch echt wel associaties op met een stukje uit ‘Too Late: Frozen’ van dit album.

Netjes in het midden vinden we ‘Legion’, waarin een vriendin van Jef mag meezingen. Slim uitgekiend noemen we dat: na de loodzware eerste vier nummers (Jefs doomverleden is nooit ver weg, de overstap van elektrische naar akoestische gitaar ervaren wij als een stevige stap voorwaarts) zorgt de harmonieuze samenzang voor een bijna totaal andere sfeer. De dame in kwestie heet Nina Van Der Auwera, en ze heeft een hoop zangervaring en talent, dat is alles wat we van haar weten. Wat ons betreft mag deze samenwerking in de toekomst nog een staartje krijgen.

‘Cynicism Left For Dead’, doch niet gevreesd: schoonheid is dat niet. Dat is immers het etiket dat we op deze (uitgezonderd van door enkele samples opgefleurde) instrumentale compositie met epische proporties plakken.

Samples vormen over heel het album een absolute meerwaarde. Netjes gedoseerd zorgen ze voor hetgeen ze bedoeld zijn: het scheppen van (een bepaalde) sfeer.

‘Revelation Of Ignorance’ opent met een stem die verwijst naar het “right wing, left wing, chicken wing”-citaat van Woody Guthrie nadat critici hem rond 1940, na het schrijven van ‘This Land Is Your Land’ een socialist en communist noemden.

Jef heeft het hart op de juiste plaats en laat dit spreken op dit mooie apolitieke neofolk nummer. Inderdaad, critici die net zoals in 1940 tegenwoordig een neofolkzanger automatisch een nazi of fascist noemen, leggen beter hun oor eens te luister bij Art Of Empathy.

‘Hugging Strangers’, we zien het iemand als Bart Peeters met zijn overdreven ADHD afwijking nog doen. Het verband met het nummer in kwestie en deze iets te tegenwoordige mediafiguur is dat ze beiden perfect zouden passen in de programmatie van Radio 1. Een duidelijk meer lichtvoetige afsluiter voor dit album, dochters Liv en Finne mogen zelfs mee aanschuiven als achtergrondkoortje.

Duitse samples in het midden van de song lijken alsnog hun weerhaakjes te willen zetten, maar al bij al blijft het vrij humoristisch en blijft de drang om te huppelen bij dit vrolijke gefluit vrij hoog.

Hoewel Art Of Empathy vrij uniek te noemen is in zijn aanpak binnen het neofolk genre, kunnen we op dit afsluitende nummer en tevens op ‘Legion’ een vergelijking met Spiritual Front maken, bij de meer ingetogen nummers denken we dan eerder aan pakweg :Of The Wand And The Moon:.

End Of I is een warme oproep om empathischer door het leven te gaan, iets wat in huidige tijden tot een kunst verworden is. Verpakt in een fraai neofolk omhulsel, grijpen we deze uitdaging gretig met beide handen beet. Neem zeker ook eens een kijkje op de website van Art Of Empathy, aldaar kan je tevens de boekjes van de (ik zeg het nogmaals: gratis) te downloaden albums eveneens downloaden. Zo lezen we in het boekje van End Of I tal van geponeerde filosofische stellingen die, alsof we nog niet genoeg verwend werden, garant staan voor nog enkele extra uren diepzinnigheid.

Art Of Empathy

Dimi Brands
19/02/2020

HomeContactSitemap
lees meer...
NIEUWS 08/04/2020 : Sheffield Tape Archive: onze boeiende ontdekking op Bandcamp.

Al zoekend naar een geluidsfragment voor bij een recensie te plaatsen moeten wij ons als muziekredactie vaak in allerlei bochten wringen, willen we juridisch gezien geen blauwtje lopen met de geplaatste content. Deze zoektocht levert zo nu en dan ook een heuse ontdekking op. Zo botsten we onlangs op de Bandcamp pagina Sheffield Tape Archive. Industriestad ...

lees meer...
NIEUWS 07/04/2020 : Donderdag 'The Isolation Session' van Palais Ideal

De Eindhoofse postpunkgroep Palais Ideal zal ons komende donderdag trakteren op een kort quarantaineconcert, dat ze passend 'The Isolation Session' hebben gedoopt. Dit in samenwerking met de Effenaar, de legendarische concertzaal uit Eindhoven. Palais Ideal verraste ons vorig jaar met hun tweede cd 'Pressure Points'. Voor de ...

lees meer...
NIEUWS 07/04/2020 : Zondag livestream festival van Gothicat

We hadden al optredens, dj-sets, radioprogramma's... maar een festival in coronatijden hadden we nog niet gezien. Gothicat, een bedrijf dat gothicgerelateerde spullen maakt met een poezentwist, weet dit toch te realiseren. Op zondag 12 april van 22 tot 24 uur zullen niet minder dan 34 groepen deelnemen aan het Gothicat festival. En er ...

lees meer...
NIEUWS 07/04/2020 : Debuut Star Industry binnenkort op vinyl

We schrijven 1997. 'Iron Dust Crush', het debuut van Star Industry komt uit op het door de groep zelf opgerichte Revelation Records. Het is een schot in de roos en wellicht tot op vandaag de meest succesvolle cd van de groep, vandaar ook heruitgaven in 1999 en in 2008 (in combinatie met de live-cd 'Black Angel White Devil'). ...

lees meer...
NIEUWS 05/04/2020 : Ah Cama-Sotz lost nieuwe remix.

Dansen op fuiven zit er momenteel niet in, maar dat u zich ook in uw woonkamer volledig kan smijten, daarvan zijn de talrijke live-streams op sociale media het levende bewijs. Ah Cama-Sotz levert alvast een stevige bijdrage met de remix van Inner Circle, die te beluisteren is op Soundcloud. Ah Cama-Sotz ziet optredens tijdens Forms ...

Willekeurige selectie 'oudere' CD-besprekingen (zie ook op onze home-page onderaan):
$$$$$$$$$
lees meer...
INTERVIEW : EXPONENTIA / ZAUBER / RESONANCE MAGNETIQUE - Ik beleef geen plezier aan buiten komen, in de zogenaamde ‘echte wereld’.

Ludovic Dhenry is een bezig bijtje. Zonet heeft hij de vijfde cd van zijn neoklassiek project Exponentia uitebracht. De eerste in vier jaar, maar dat ligt ook aan het feit dat hij tussendoor nog een electroproject heeft met Zauber, en ambiant industrial maakt als Résonance Magnétique. Wij vonden het tijd om alles nog eens op ...

lees meer...
INTERVIEW : KORINTHIANS - Iemand vertelde ons een tijd geleden: 'jullie hebben een probleem, je bent te poppy voor wave en te niche voor indie.'

Korinthians hebben hun debuut uit: ‘Chaos/Control’. We volgen de groep al langer, want eerder gaven ze al een ep en een single uit, en ze spelen ook al jaren live. We vroegen zanger Mattias De Backer uit over het debuut en de weg die de groep tot nu toe afgelegd heeft. Opgelet: Door de maatregelen om het Covid-19-virus tegen ...

lees meer...
FOTO'S : Siglo XX - @ Porta Nigra Aarschot, 07/03/2020 door Luc Luyten

lees meer...
FOTO'S : Rome - @ Porta Nigra Aarschot, 07/03/2020 door Luc Luyten

lees meer...
FOTO'S : The Rose of Avalanche - @ Porta Nigra Aarschot, 07/03/2020 door Luc Luyten

lees meer...
CONCERT BESPREKING : Porta Nigra 2020 Winter, Passage 2 (07/03/2020, Stadsfeestzaal, Aarschot) - Save the wave!

Vrijdag 6 maart was ik ook van de partij en meteen aangenaam verrast door de grote opkomst (ik weet het relatief, maar zeker in dit genre) voor lekkere curiositeiten als daar waren en zijn; Dead Man’s Hill, Rosa Crux, : Of The Wand And The Moon en Ordo Rosarius Equilibrio. U leest het allemaal in de vlotte pen van collega (db) die diezelfde ...

lees meer...
CONCERT BESPREKING : Porta Nigra 2020 Winter, Passage 1 (06/03/2020, JH Klinker, Aarschot) - Everyone's a winner.

“Everyone’s a winner” zong Hot Chocolate ergens in de jaren 70, en deze zin konden we al voor aanvang gebruiken wanneer we de affiche voor de eerste dag van Porta Nigra in ogenschouw namen. De afgelopen editieis van dit fijne festival deed de wel zeer mager te noemen opkomst ons oprecht pijn. Even vreesden we zelfs dat ...