casino maxi1xbet

Dark Entries Logo

8.474 items

   

Anemone Tube
Golden Temple
Dark Ambient - Industrial - Noise
08/02/2016 : Anemone Tube - Golden Temple
Raubbau  Raubbau
08/02/2016, Peter De Koning

Anemone Tube blaast deze zomer 20 kaarsjes uit maar of dat een blijde gebeurtenis is, valt nog af te wachten. De man achter het project staat namelijk niet bekend om zijn voel-je-goedmuziek. Meer zelfs, persoonlijk vind ik dat er weinig industriële projecten zijn die zo sterk op je gevoel inwerken en die zo’n indrukwekkende neerslag geven van wat er fout loopt in deze maatschappij. Stefan meent wat hij doet en het binnentreden in zijn psychotrope sonische wereld is dan ook meteen een uitnodiging tot een confrontatie met de donkerste kant van jezelf en de wereld eromheen.

Na het eerder rustige Dream Landscape en het geweldig grauwe Death over China, volgens mij één van de beste noise releases aller tijden, vormt deze Golden Temple een logische derde stap in de Suicide Series tetralogie. De sfeer lijkt wel een symbiose van beide voorgangers: de expressie is zeer lawaaierig maar het geheel heeft toch de meeslepende kwaliteiten van een perfecte dark ambientrelease. Ook horen we, tussen alle duisternis door, toch ook een klein sprankeltje hoop weerklinken in deze muziek, iets wat we niet van Anemone Tube gewoon zijn, al hoorden we het wel reeds in zijproject Oublier et Mourir.

De cd bestaat uit twee luiken. Het eerste vangt aan met het ruim dertien minuten durende L’homme et les sirenes. Veldopnames zijn een wezenlijk onderdeel van de muziek van Anemone Tube en net als op de vorige delen van dit vierluik gebruikt hij opnames die hij maakte gedurende zijn reizen door Japan en China. In deze eerste track zijn de opnames het duidelijkst herkenbaar en we krijgen dan ook de indruk naar een zeer atmosferische variant van Musique concrète te luisteren. Het is verbazingwekkend hoe Stefan erin slaagt op met subtiele maar uiterst doeltreffende manipulaties en een gedetailleerde opbouw erin je geest langzaamaan in een staat van permanente alertheid te brengen. De spanning wordt minutieus opgebouwd en krijgt zijn apotheose in het nummer dat volgt. Apocalyptic fantasy laat de feedback volop gieren en de sfeer wordt nu compleet sinister. Anemone tube zet wat mij betreft nieuwe standaarden wat betreft het evoceren van het apocalyptische gevoel.

Tower of Evil (The ultimate Truth) borduurt voort op deze eindtijdstemming. De titel verwijst naar de 54 verdiepingen tellende Roppongi Hills Mori Tower in Tokio. Deze toren huisvest heel wat symbolische vertegenwoordigers van het ongebreidelde kapitalisme: Google, Apple... Ook de intussen legendarische vertegenwoordiger van wat er allemaal kan foutgaan in zo'n doorgedreven economisch liberale samenleving, Lehman Brothers, had er een zitje. Het hoeft dan ook niet te verbazen dat deze toren voor de lokale mensen symbool staat voor de ongebreidelde commercialisering van het leven zelf. De muziek windt er alleszins geen doekjes om: Deze toren is een teken van kwaad: we horen snerpende noise op een extreem duisteren drony ondergrond. We hebben de stemsamples op het einde niet kunnen ontcijferen maar ze dragen zeker bij tot de ontaarde sfeer.

We verwezen in het begin van de review nog naar dat sprankeltje hoop dat we niet gewoon waren van dit project. Negation of Myth is de compositie op het eerste luik die het meest aan deze omschrijving voldoet. Het nummer leunt een beetje aan naar het rustigere zijproject van Anemone Tube, oublier et mourir. In plaats van gevoelens van complete destructie worden we ondergedompeld in een extreme vorm van nostalgie en weemoed. De titel lijkt ook een ander onderwerp te bespelen dan de voorgaande, maar de visies van Stefan kennende is alles onlosmakelijk met elkaar verbonden: het oude en het nieuwe, de echte en de ideeënwereld. Ook Sea of Lights (Golden Temple) wentelt zich in dit sfeertje maar lijkt weer een tikkeltje positiever dan de voorgaande plaat. Zo is er een prominentere rol voorzien voor de synths ten nadele van de noise: Hoop, weet u wel. Deze wordt echter meteen in de kiem gesmoord door het extreem diepe anthropocene - the dark abyss of time. Het begint als een oude Burzumplaat maar de evolutie binnen deze plaat is zeer interessant. Anemone Tube gaat bijna ongemerkt van extreem nihilistisch naar contemplatief. Het is een perfecte afsluiter van het eerste luik.

Het tweede luik omvat nummers en onderzoekt onze drang om terug te keren naar tijden vol mythe en emoties. I, Death, rule even in Arcadia is een fantasierijke noisbient track die het feeërieke aan het morbide koppelt. Erg sfeervolle plaat, maar het is afsluiter Tojinbo - tranquil Sea of Equanimity die de hoofdvogel van dit tweede luik afschiet. Veldopnames werden gemaakt aan de kliffen van Tōjinbō aan de Japanse kust. Deze staan ook wel gekend als de zelfmoordkliffen. Thema van de compositie is dan ook hoe ver mensen willen gaan om gemoedsrust te vinden. Het nummer is een samenwerking met Dave Phillips. Het is een experimenteel collageachtig nummer dat je zenuwen tot het uiterste drijft en heel narratief werkt. De sfeer is licht anders dan de rest van de plaat en wat mij betreft had het met zijn veertien minuten speelduur gerust op zijn eentje ‘tweede luik’ mogen zijn – of een aparte EP. We beluisteren het zeer graag, maar los van de rest van de cd. Hoe dan ook is het een meesterwerk binnen een meesterwerk en sowieso een extra aankoopargument.

Op dit moment in de geschiedenis wordt er niet veel betere industriële noise dan dit gemaakt. De donkere ster van Anemone Tube begint stilaan een plek te krijgen aan het spiegelfirmament maar wat mij betreft mag ze nog groeien. Zes jaar heeft de man gewerkt aan deze cd maar dat was geen dag verloren tijd. De mastering van de bekende James Plotkin zorgt ervoor dat de sfeer maximaal is. Dit is een knappe release, net als de voorgangers in de reeks.

Peter De Koning
08/02/2016

HomeContactSitemap
lees meer...
NIEUWS 03/12/2020 : Dark Entries stelt voor; Cold Transmission

Er zijn labels, veel labels. Zeker in meer obscure genres waar de punk erfenis van een do it yourself mentaliteit nog overheerst. Het Duitse Cold Transmission label is zo’n label, opgericht door veertigers die vonden dat nieuwe, opkomende acts uit het post punk, dark wave, cold wave,... genres te weinig aan bod kwamen en boordnodig waren ...

lees meer...
NIEUWS 02/12/2020 : Maak postuum kennis met Dead Artist Syndrome…

Dead Artist Syndrome was het geesteskind van Brian Healy die in januari dit jaar het leven liet na een aanslepende ziekte. Bij het grasduinen op het web kwam ik bij zijn band terecht en het in 2018 heruitgegeven debuut “Prints Of Darkness", origineel uit 1990. Een album waarmee deze Amerikaan furore maakte in de goth rock scene ...

lees meer...
NIEUWS 01/12/2020 : Lacrimosa viert 30-jarig jubileum met box

Lacrimosa had ons in dit jubileumjaar - de groep bestaat in 2020 30 jaar - een nieuwe cd beloofd. Daarover is het oorverdovend stil. We hebben wel recht gehad op een wereldwijd online optreden. En Tilo Wolff wou in het eindejaarsperiode de fans nog even extra verwennen. Het zal wellicht enkel de echte fans aanspreken, want voor het kleinood ...

lees meer...
NIEUWS 01/12/2020 : 'Black Star' tweede video uit nieuwe Dive

Op 11 december komt de nieuwe Dive uit! Het belooft alweer een heerlijk donker en tormenterend werkje te worden. Om er zeker van te zijn dat u ook zo denkt, geeft Dirk Ivens - naast Dive ook actief bij The Klinik, Absolute Body Control en Sonar - een tweede video uit. Twee weken na 'Death Machine' moet deze 'Black Star' er ...

lees meer...
NIEUWS 01/12/2020 : Your Life On Hold oorlogszuchtig

En nu we toch bij Jan Dewulf aangekomen zijn... Zijn gothic rock project Your Life On Hold heeft ook een nieuwe single uit, alweer geplukt uit het gloednieuwe en uitstekende 'Echoes From The Bardo'. 'Let's Start A War' breekt met alle clichés over rockmuzikanten die tegen oorlog protesteren of popsterren die zich ...

Willekeurige selectie 'oudere' CD-besprekingen (zie ook op onze home-page onderaan):
$$$$$$$$$
lees meer...
INTERVIEW : THE BREATH OF LIFE - Neen, ik heb nooit overwogen om te stoppen met muziek maken, noch om lekkere speciale bieren te proeven.

The Breath Of Life blaast dit jaar 35 kaarsjes uit. En ze brengen een nieuwe cd uit. ‘Sparks Around Us’ bevat alweer 11 pareltjes, en we kunnen stellen dat deze tiende cd zich in het vervolg bevindt van de vorige platen, waaronder we geen enkele uitschuiver of zwakkere plaat tellen. Wel komt hij op een verrassend moment uit, namelijk ...

lees meer...
INTERVIEW : We Are Ooh People - Het was een bewuste keuze om in de schaduw te blijven en te sluimeren als een duister beest, groeiend en wachtend op de ideale biotoop om na lang broeden uit de krochten van de duisternis naar boven te kruipen.

Het zijn 5 Bruggelingen die eerder al een aantal EP’s hebben uitgebracht. En daarmee onder onze radar zijn gebleven . Een volwaardig album was nodig, en vooral de verpakking er rond, om nu wel onze aandacht te trekken. Met analoge synths en een traditioneel rock-instrumentarium hebben ze de outer space even ontvlucht om de mensheid ...