casino maxi1xbet

Dark Entries Logo

7.621 items

   

Amber Asylum
Anthology 1995-2015
Doom - Ethereal / Heavenly Voices - Neoklassiek - Post Rock
12/12/2016 : Amber Asylum - Anthology 1995-2015
Prophecy Productions  Prophecy Productions
12/12/2016, Dimi Brands

Eind verleden jaar werd samen met de laatste release van Amber Asylum (Sin Eater) en ter gelegenheid van het twintigjarig bestaan van de band deze indrukwekkende, gelimiteerde (250 exemplaren) overzichtsbox uitgebracht.

Laat je niet afschrikken door de kostprijs van 99,99 euro want in ruil daarvoor krijg je maar liefst 12 cd’s met het volledige werk van Amber Asylum in de plaats, met daarenboven een hele resem bonustracks (veelal onuitgegeven werk), compilatie tracks, singles (goed voor maar liefst 30 extra nummers in totaal), de exclusieve bonus 3 track CD Feather And Fray, en als dat alles nog niet genoeg is om je over de streep te trekken zit er ook nog een 80 pagina’s in leder gebonden boekwerk bij met daarin alle teksten van de band.

Dat we van deze exclusieve release geen fysieke promo mochten ontvangen, we hadden het zelfs niet durven dromen, ligt voor de hand. We kregen wel al de albums als download aangeboden, waarmee we ons moesten behelpen voor de review van deze Anthology. Over de bonus tracks kunnen we dus niets kwijt, want deze hebben we er niet bijgekregen.

Of deze review dan wel nut heeft, vraagt u zich misschien af. Zeer zeker wel, want Amber Asylum is in ons land nog bij velen een nobele onbekende, alwaar ik met graagte toch verandering in zou brengen. Daarvoor heb je met de reguliere albums alvast goud in handen, en ben je met ineens de hele catalogus van de band in je bezit een schatkamer aan muziek rijker.

Debuteren deed de band rond frontvrouw (die door de jaren heen werkte met een wisselende bezetting, waarvan zij de constante factor was) Kris Force met Frozen In Amber (1996).

Op deze plaat krijgt ze enkel hulp van John G. Oberon op keyboards en Martha Burns op cello, voor al de rest (piano, keyboards, gitaar, sampler, viool en stem) is Force zelf verantwoordelijk. De eerste helft van Frozen In Amber klinkt als een donkere symfonie met prominent aanwezige strijkers, de elkaar afwisselende sferen die door deze klanken worden weergegeven schreeuwen haast om visueel begeleid te worden. Frozen In Amber luistert weg als een dynamisch geheel en vanaf de zesde track (‘Je Suis Le Chat La Lune’) maakt de spookachtige woordeloze sirenenstem van Force haar opwachting, de voorheen rustgevende klanken krijgen eveneens een dreigende ondertoon als er zowaar distortion aan te pas komt.

‘Ave Maria’, we kennen het van Bach, en in ‘Aurora’ krijgen we voor het eerst te horen hoe hemels mooi de stem van Force daadwerkelijk is, begeleidt op piano trekt ze met haar engelenstem dit nummer naar opera proporties. Hemels mooi!

‘Romantic’ is iets experimenteler van aard, en krijgen we mengeling van opera met bewerkte muziek. Na al deze experimenteerdrang met bewerkte geluiden keert op ‘Diablo De La Maquina’ de rust van in het begin van deze plaat terug. Afsluiter ‘Western Trance’ bouwt op tot een geluid dat haast klinkt als een drone en laat al blijken dat de toekomst van Amber Asylum verder reiken zal dan het neoklassieke, ethereal genre.

En dat Amber Asylum inspiratie genoeg heeft vertaalt zich in het feit dat de opvolger van Frozen In Amber, die de titel The Natural Philosophy Of Love meekrijgt, een jaar later al (1997) het levenslicht ziet.

Een plaat waar we meteen van contrasten kunnen spreken, langs de ene kant krijg je ook hier een verzameling sprookjesachtige neoklassieke stukken (de titel ‘Jorinda And Joringel’ onderstreept dit eens te meer, alsook ‘Looking Glass’, een verwijzing naar Alice In Wonderland, nemen we aan), langs de andere kant mag Steve Von Till (Neurosis) zich vervoegen bij Amber Asylum op de tweede helft van deze plaat (gitaar op ‘Jorinda And Joringel’ en ‘Looking Glass Reprise’, percussie op ‘Poppies’), doch anders dan je van de frontman van Neurosis zou verwachten is zijn gitaargetokkel eerder zalvend dan slaand, en zo een mooie aanvulling op de hemelse klanken van Amber Asylum, toch weet hij een dreigende toon te zetten, en maakt zijn subtiele, minimale percussie van ‘Poppies’ (een cover van Buffy Sainte-Marie) een haast ritueel aandoend nummer.

Ook nog even credits toeschrijven aan onze favoriete violiste Annabel Lee, bekend van Blood Axis, die zich voor deze plaat bij Amber Asylum voegde.

De derde plaat van Amber Asylum, Songs Of Sex And Death, liet ook niet lang op zich wachten. We schrijven het jaar 1999 en wederom kunnen we spreken over een album dat ons met niets dan blijdschap achterlaat.

Het experimenteren met andere muziekstijlen gaat meteen al zijn gang in opener ‘Could You’, dat nog aanvangt als een “typisch” Amber Asylum nummer (somber gitaargetokkel, subtiele strijkers die zich dreigend een weg naar voren banen), maar mondt uiteindelijk uit in iets dat we kunnen omschrijven als neoklassieke postrock. De ijle zangstem van Kris Force klinkt in onze oren net ietsje te dof op dit nummer, maar in vergelijking met de schoonheid van dit nummer is dit slechts een kleine smet te noemen. Hoewel Force tot stilte aanmaant in ‘Devotion’, kunnen haar “shht” geluiden niet verhinderen dat gaandeweg een enorm diep gaande contrabas zwaar zijn stempel drukt op dit nummer. Net als op The Natural Philosophy Of Love, vinden we ook op Songs Of Sex And Death een cover terug van Buffy Sainte Marie, ‘Vampire’ krijgt hier de fijne eer toegewezen. ‘Everything You Touch’ stippen we met een hele rij uitroeptekens aan, want wij zijn van mening dat alles wat Force aanraakt in goud lijkt te veranderen.

De strijkers die zich in crescendo naar een hoogtepunt opwerken zijn waarlijk een streling voor het oor in het desbetreffende nummer. ‘Secret Ions’ is meer experimenteel van aard, maar de vreemde geluiden zijn maar van korte duur, want de stille parel ‘Dreams Of Thee’ is dankzij de engelachtige zang van Force als een wonderzalfje voor de ziel. ‘Dreams Of Thee’ vloeit geluidloos voort in ‘Devotion Reprise’, een 13 minuten lange atmosferische trip die gedomineerd wordt door de E-bow gitaar van Steve Von Till, de Neurosis frontman die dus nogmaals zijn opwachting mag maken.

Het volgende album, The Supernatural Parlour Collection, kwam al een jaar later (2000) van de persen gerold, en is dus het vierde album op evenveel jaar tijd. Een writer’s block lijkt duidelijk zeer ver weg bij Amber Asylum.

De dominante kleur op deze plaat is zwart, los van de donkerheid van de muziek, verschijnt de kleur in maar liefst 4 van de 7 gepresenteerde titels (‘Black Lodge’, ‘Black Swan’, ‘Black Lodge Reprise’ en ‘Black Sabbath’).

Opener ‘Black Lodge’ lijkt een stap weg te zetten van de gebruikelijke neoklassieke muziek waar we Amber Asylum voornamelijk van kennen. De strijkinstrumenten zijn nog wel aanwezig maar worden aanvankelijk nog door repetitieve percussie naar de achtergrond verdrongen in iets wat we eerder als een instrumentaal (post)rock nummer zouden omschrijven. Maar gaandeweg in het nummer (met zijn dikke 8 minuten tijd genoeg voor er vanalles in te laten gebeuren) krijgen de klassieke invloeden terug meer zeggingskracht, en krijgen we een mooie symbiose van strijkers en experiment.

‘Black Swan’, ook de titel van een van onze favoriete films, over ballet, zou perfect kunnen dienen als begeleidingsmuziek voor deze edele dansstijl. Het is iets frivoler, en doet nogal barok aan. Wij moesten tevens denken aan de fijne band All My Faith Lost..., die vergelijkbare muziek brengen.

Op ‘Silence Of The Setting Sun’ gaan de dwingende strijkers de strijd aan met de vocalen van Force, die op dit nummer opvallend minder ethereal klinkt, en deze strijd ook met glans winnen.

‘Black Sabbath’ laat het amberkleurige licht schijnen op de gelijknamige song van de gelijknamige band, en laat ons horen dat de dames hun klassieke instrumenten kunnen laten ronken op een manier die, wat impact betreft, niet moet onderdoen voor hun metal collega’s.

Na al deze vlijt ging de rem er even op bij Amber Asylum, en was het zes jaar wachten op nieuw werk, dat zich presenteerde in het tussendoortje Garden Of Love (2006), met zijn 27 minuten alvast een zoethoudertje voor het een jaar later verschijnende meesterwerk Still Point. In ‘StillPoint (Pt.1)’ en StillPoint (Pt.2)’ krijgt de trompet van Liz Albee een voorname rol toegeschreven, terwijl afsluiter ‘Serenade’ het vooral moet hebben van de cello van Jackie Perez Gratz. Daartussen krijg je nog in het titelnummer het reeds gekende Amber Asylum succesrecept, zijnde melancholische engelenzang, strijkers en drums. ‘AutonomySuite’ spreekt ons het meest aan, geen zang hier, en hoe dol we ook zijn op de stem van Force, ervaren we dit geen seconde als een gemis. De strijkers en percussie trekken in dit strijdvaardige lied zodanig fel van leer, dat ook zonder vocalen een spannend eindresultaat bekomen wordt.

Met Still Point (2007) keerde Amber Asylum terug na een tijdje van het toneel verdwenen te zijn. We hadden niet anders verwacht dan dat deze comeback er eentje in stijl zou zijn, en wederom hebben we het bij het rechte eind: de dames stellen ons immers weer niet teleur.

De fans die voorbode Garden Of Love beluisterd hadden, wisten al dat trompet zijn intrede had gedaan in de muziek van Amber Asylum. Still Point is een plaat geworden die neoklassiek, post rock en folk weet te combineren, een niet vaak geziene combinatie, dus enkel wat betreft originaliteit gooit Amber Asylum hoge ogen. Het eindresultaat dat dan nog eens verbluffend blijkt te zijn, is meer dan een mooie surplus.

De helft van de plaat is instrumentaal, lang uitgesponnen geluidslandschappen die een hele atlas in zich herbergen. De andere helft met vocalen is naar goede gewoonte ook weer smullen geblazen voor de liefhebbers van heavenly voices. Luister maar eens naar het titelnummer, en durf ons eens tegenspreken als we zeggen dat Force’s stem hier echt wel indrukwekkend klinkt! Ook weer een cover op deze plaat: de ballade ‘The Great Valerio’, geschreven door Richard Thompson. De 8 minuten durende afsluiter ‘12 Months’ is een van die nummers die je gehoord moet hebben: de trage opbouw en de kristalheldere stem zorgen samen met de klassieke strijkers voor een portie suspense om u tegen te zeggen.

De bal leek terug aan het rollen voor Amber Asylum, en twee jaar later lag de opvolger van Still Point, Bitter River (2009) al mooi te blinken.

Afgaande op het aantal luisterbeurten kan dit album tot de persoonlijke favorieten van uw recensent gerekend worden, al gebied de eerlijkheid hierbij wel te vermelden, dat het haast onbegonnen werk is om uit al deze pracht er 1 album uit te pikken.

Het is misschien het gevoel van verlies dat Bitter River in zijn greep lijkt te hebben, al de albums van Amber Asylum hebben wel de nodige melancholie in zich, maar Bitter River precies toch net dat tikkeltje meer, dat ons zo vaak doet teruggrijpen naar dit album. We hebben er eerlijk gezegd geen verklaring voor, feit is wel dat de dames terug lijken te gaan naar het begin op deze plaat. Geen kruisbestuiving met post rock deze keer, maar oerdegelijke neoklassieke stukken plus verslavende heavenly voices. De zang gaat bij wijlen zodanig de hoogte in (‘Thee Apothecary’, ‘Auger Of Thrall’, ‘Bitter River’) dat je er haast duizelig van wordt. Doorheen ‘Winter Winds’ waait een fijn medievalsfeertje, niet toevallig een cover van een nummer van Sandy Denny. Opener ‘Twilight’ is een imposante symfonie, orgelpunt van deze plaat is het bijna 15 minuten aanslepende ‘Nocturne’ met zijn kamerbrede strijkarrangementen en sprookjesachtig gitaargetokkel. Op het einde mag niemand minder dan Jarboe nog een tekst voordragen op de klanken van Amber Asylum, een sprookje kan immers niet zonder een boze heks.

In 2012 verscheen nog de gelimiteerde (op 300 exemplaren verschenen) LP Live In Wroclaw (niet opgenomen in deze Anthology), dat een weergave is van het concert van Amber Asylum op Wroclaw Industrial Festival in 2011.

Verleden jaar verscheen het totnogtoe laatste album van Amber Asylum, Sin Eater (2015), de review van deze plaat vind je hier.

Een hele boterham zoals u ziet, en dan hebben wij enkel maar de reguliere albums. Twijfel dus niet over de aanschaf van deze Anthology, want er is nog zoveel meer op terug te vinden. En moesten al de extraatjes van een bedroevende kwaliteit zijn, dan nog heb je met de studio albums amberkleurig goud in handen.

Amber Asylum

Dimi Brands
12/12/2016

HomeContactSitemap
lees meer...
CONCERT BESPREKING : Trouwfe(e)st#3 - Eigenzinnigheid en serendipiteit

Trouwfe(e)st#3. Het is ondertussen al lang geen trouwfeest meer, maar de verjaardag van een trouwfeest. Toen Dimi en Sigrid twee jaar geleden in het huwelijksbootje stapten, vonden ze er immers – als liefhebbers van dark ambient en neofolk – niets beter op dan een aantal van hun lievelingsgroepen uit te nodigen om hun hoogdag te ...

lees meer...
FOTO'S : Wappenbund - @ Trouwfe(e)st #3, Wommelgem 15/06/2019 door Luc Luyten

lees meer...
FOTO'S : Pantser Fabriek - @ Trouwfe(e)st #3, Wommelgem 15/06/2019 door Luc Luyten

lees meer...
FOTO'S : Riotmiloo - @ Trouwfe(e)st #3, Wommelgem 15/06/2019 door Luc Luyten

Willekeurige selectie 'oudere' CD-besprekingen (zie ook op onze home-page onderaan):
$$$$$$$$$
lees meer...
INTERVIEW : TO AVOID (Dark Entries Night 28) - We hebben ons nooit kunnen verzoenen met het uiteengaan van To Avoid.

Pure, onversneden old school electro, iemand? Ok, we doen een aanbod: To Avoid brengt al 21 jaar EBM en treedt op vrijdag 21 juni op in de Kinky Star te Gent. Gratis bovendien, op een Dark Entries Night. We hadden een gezellige babbel met de drie heren, over het verleden maar vooral ook over de toekomst. Want To Avoid werkt aan nieuwe zaken ...

lees meer...
INTERVIEW : W-Fest, het interview (deel 2) - Dark Entries sprak met Erik De Ridder, bezieler van het W-Fest en nodigt u uit massaal aanwezig te zijn tussen 15 en 18 augutus in Waregem of all places!

Lees vooral eerst deel 1 van dit interview! (klik de link) Zet je schrap voor deel 2 van onze uitgebreide babbel met Erik De Ridder, bezieler van W-Fest! DE: De verhuis naar Waregem dit jaar, een bewuste keuze? Wat wordt er anders? Erik: Het blijft een festival maar er komt ook een indoor beleving, beetje vergelijkbaar met Amphi. ...

lees meer...
CONCERT BESPREKING : Wave-Gotik-Treffen 2019 - Creatieve uitingen, interessante ontmoetingen en prachtige muziek (Xavier Kruth)

Mijn elfde Wave-Gotik-Treffen reeds, en voor mij een heel speciale editie. Het is immers de eerste keer dat ik zelf deel uitmaak van het programma. Op zondag geef ik een lezing over subculturen in het Oostblok, en ik ben er zelfs in geslaagd om een akoestische set te spelen op een picknick. Ik heb hierdoor ook tal van boeiende mensen ontmoet, ...

lees meer...
NIEUWS 13/06/2019 : Trouwfest: gratis festival met onze goedkeuring.

U kon er onmogelijk naast kijken op onze site: ook dit jaar (aanstaande zaterdag meer bepaald) is er weer een editie van Trouwfest, het festival ter ere van de huwelijksverjaardag van ondergetekende. Nogmaals willen we, de misleidende titel van het evenement indachtig, benadrukken dat dit een openbaar evenement is waar iedereen welkom ...

lees meer...
NIEUWS 12/06/2019 : Een avondje met FolkWorld in België

Een beetje met de hulp van Dark Entries kunnen we het volgende evenement wel noemen. Toen de Duitse neofolk organisatie FolkWorld ons vroeg naar een gepaste locatie voor een concert van Rome en of we en passant ook geen leuke lokale act kende voor het voorprogramma begon onze denktank reeds te bollen, en werden deze vragen vliegensvlug van ...

lees meer...
NIEUWS 07/06/2019 : Gratis download compilatie Mind Plug Records.

Ook de liefhebbers van mystieke, obscure, meditatieve en noisy geluiden kunnen weer een tijdje verder met de vierde labelcompilatie van het Duitse Mind Plug Records. Oefen alvast uw beste lotushouding, en voorzie beter langdurig brandende wierook want deze 13 nummers tellende verzamelaar is goed voor een speelduur van bijna 2,5 uur en ...

lees meer...
NIEUWS 07/06/2019 : Gratis download Paranoia Musique Vol.5

Voor de vijfde keer op rij laat het Braziliaanse label Paranoia Musique ons middels een compilatie kennismaken met 12 underground acts die naar eigen zeggen de meest inventieve geluiden uit het alternatieve universum laten horen. Met Navajas Cross, Les Animaux Sauvages, Bring Her, Phileas Fogg, The Lautreamonts, The Dream Never Ends, Sounds ...

lees meer...
NIEUWS 06/06/2019 : In de wereld van Liana is alles mogelijk.

Als je een liefde voelt voor elektronische muziek met Oriëntaalse invloeden, dan zou je de muziek van de twee zusjes Lia en Lena AKA LIANA zeker een keer moeten luisteren. Zij schrijven en produceren niet alleen hun eigen muziek, maar regisseren en editen ook hun eigen (muziek) video's. Net zoals ook hun dromerige videoclip voor ...