casino maxi1xbet

Dark Entries Logo

7.462 items

   

Akio Suzuki & Aki Onda
Ke I Te Ki
Experimental
06/01/2019 : Akio Suzuki & Aki Onda - Ke I Te Ki
Room40  Room40
06/01/2019, Dimi Brands

Wanneer twee Japanse geluidsartiesten de handen in elkaar slaan, weet je al op voorhand dat dit alle kanten uit kan gaan.

In dit geval ontmoeten Akio Suzuki (die ondertussen al de gezegende leeftijd van 78 jaar bereikt heeft) en Aki Onda (51) elkaar in New York, tevens de verblijfplaats van laatstgenoemde.

Suzuki begon zijn artistieke carrière in 1963 met het naar beneden gooien van een met rommel gevulde emmer op de trappen van een station. Hij verwachtte dat dit een aangenaam ritme zou veroorzaken. Zijn muziek en performances zijn eenvoudig en puur te noemen. Hij onderzoekt hoe de natuur en haar geluiden ingesloten kunnen worden om ze daarna terug te bevrijden.

Onda verwierf dan weer een naam in het experimentele genre door middel van zijn Cassette Memories project (meer dan twee decennia maakte hij met behulp van een Walkman field recordings die hij bijhield als een geluidsdagboek).

Wat er zou gebeuren als deze twee artiesten samen aan het musiceren gingen laat zich al dan niet raden, de mogelijke uitkomst blijft zoals zo vaak koffiedik kijken.

Ke I Te Ki werd opgenomen in 2015 opgenomen in The Emily Harvey Foundation in New York, een kunstruimte in SoHo loft-stijl die ooit de studio was van de Fluxus godfather George Maciunas.

Ook enkele oude bekenden van Suzuki, het koppel Nam June Paik en Shigeko Kubota hebben er nog gewoond. Het gerucht doet tevens de ronde dat een andere vriend van Suzuki die er ook woonde, Fluxus-artiest Yoshi Wada, er wat timmer- en loodgietwerk gedaan had.

Ontegensprekelijk is het een historisch gebouw wat de New Yorkse avant garde cultuur betreft dat onvermijdelijk zijn uitwerking zou hebben op de opname.

Want zo gaan beide artiesten namelijk te werk: ze hebben de neiging om geluid als ruimte op zich waar te nemen. Of om geluid altijd in relatie tot de ruimte te beschouwen. Onda verklaart zelfs dat we normaal gesproken geluidsbronnen niet horen zoals ze werkelijk zijn, omdat ze altijd worden aangepast door de akoestiek van een ruimte en zijn reflecties, absorptie en demping. Het geluid wordt beïnvloed door de omstandigheden en kenmerken van een bepaalde setting. Wanneer beide artiesten spelen, luisteren ze aandachtig en reageren op de extra akoestiek van deze verschijnselen. Niets staat vast met andere woorden, en de oren dienen steeds wijd open te staan en zich voortdurend aanpassen aan steeds veranderende details.

Daarom worden conventionele concert settings normaal gesproken vermeden. Een plaats waarbij het podium en het publiek geschieden zijn en het geluid van de ene naar de andere kant reist, past zoals u ziet niet in de filosofie van deze artiesten.

In plaats daarvan kiest men liever voor open ruimtes waar het publiek hen kan omringen of positioneren in de ruimte, afhankelijk van de gelegenheid. Muziek als een dialoog tussen artiest, publiek en de omgeving waarin men zich bevindt. Met als extra uitdaging locatiespecifieke uitvoeringen op ongebruikelijke locaties.

Zoals deze dus, waarbij de ruimte twee avonden lang goed vol zat met publiek. De weinige ruimte die de artiesten hadden lag volgestouwd met materiaal en overal werden microfoons gepositioneerd om alle door de ruimte verspreidde geluiden vast te leggen.

Ke I Te Ki in het Japans betekent het geluid van een alarm, of een fluitsignaal dat de aandacht wil vestigen op naderend onheil. Onda en Suzuki hoopten hun onconventionele stijl verder te ontwikkelen door een reeks zelfopgelegde regels aan te nemen met betrekking tot de multi-directionele soundscape, de akoestische reactie op de ruimte, de implementatie van visuele elementen, enzovoort. Suzuki stelde daarom deze titel voor als zijnde een herinnering om hunzelf verder te duwen. Een les voor beide artiesten om ‘normen’ in vraag te stellen en andere mogelijkheden te onderzoeken.

De rol van Onda in dit verhaal was om een assortiment scènes op te zetten bestaande uit field recordings, aanhoudende drones die gegenereerd werden door een elektrische industriële ventilator en elektronische tonen en pulsen van radio’s. Suzuki bouwde daarop verder met lagen van melodieën en ritmische patronen, terwijl beiden zich bezighielden met het fabriceren van de kenmerkende textuur en timbre. Suzuki die zelf ook instrumenten maakt, heeft ook hier een heel assortiment binnen handbereik, gaande van zijn uitvinding de Analapos (een lange, flexibele veer die zich uitstrekt tussen twee metalen cilinders, elk met een echoplaat aan één kant), steenfluit en afgedankte voorwerpen. Het resultaat is een experimentele plaat zoals we die al vaker uit Aziatische oorden hebben horen overwaaien. Drie nummers die samen goed zijn voor een uur, en die u best met een koptelefoon tot u neemt, anders gaat er zeer veel van dit spelen met geluid en ruimte aan u verloren.

Zoals zo vaak het geval is bij twee artiesten die samenwerken zijn we vooral te spreken over de interacties die tussen hen ontstaan tijdens het spelen zelf. Maar helaas blijft het daar ook bij. Bij momenten dachten we aan de grote Keiji Haino, maar dan vooral omdat we deze toch een tikkeltje opwindender vinden wat betreft geluidskunstjes. Al willen we nogmaals herhalen dat het hier een live opname betreft, en deze live-ervaring hoogstwaarschijnlijk ook een rol speelt in het appreciëren van de alhier gepresenteerde minimale stukken.

Een behoorlijke groeiplaat waar de experimentalisten hun tanden in kunnen zetten. Word u echter horendol van kriskras getokkel, geschraap en andere geluidjes, dan is dit het soort release dat u best links laat liggen.

Akio Suzuki

Aki Onda

Dimi Brands
06/01/2019

HomeContactSitemap
lees meer...
INTERVIEW : Trouwfe(e)st #3: ART ABSCONs - Met de opbrengst die digitale streams me opleveren kan ik twee flessen bier kopen.

De eerste naam die bekend werd gemaakt voor de derde editie van Trouwfe(e)st was die van het Duitse Art Abscons. Een mysterieuze gemaskerde man wiens muziek we al van in het begin volgen en die ons vorig jaar uitnodigde voor een privé concert in de Duisburgse natuur. Een unieke ervaring waarna ons besluit vast stond om de goede man ...

lees meer...
NIEUWS 24/03/2019 : Dark Entries geeft twee vrijkaarten weg voor Transmissions Festival met She Past Away, Selofan, Palais Ideal en Auger

Een festival die de oorsprong, de geschiedenis en de toekomst van de new wave in de kijker wil zetten... Dergelijk initiatief kan bij Dark Entries alleen maar op instemming rekenen. De naam van het festival is Transmissions, en de eerste editie zal doorgaan op 25 mei 2019. Deze groepen staan op het programma: She Past Away: het Turkse ...

lees meer...
FOTO'S : Red Zebra - @ De Lux Herenthout, 23/03/2019 door Luc Luyten

lees meer...
FOTO'S : De Brassers - @ De Lux Herenthout, 23/03/2019 door Luc Luyten

lees meer...
INTERVIEW : XTORT - Het is niet zo dat we denken de wereld te veranderen, we houden wel graag een spiegel voor.

Xtort is niet enkel een interessante Nederlandse industrialgroep, het is ook de drijvende kracht achter Wave Invasion, een organisatie die verschillende Nederlandse en één Belgische groep verenigt en mogelijkheden biedt om op diverse plaatsen op te treden. Op 29 maart organiseren we een Dark Entries Night in samenwerking met ...

lees meer...
NIEUWS 21/03/2019 : Nieuwe single Saigon Blue Rain.

Het Franse Saigon Blue Rain laat van zich horen middels de nieuwe single 'BPD', de voorloper van het nieuwe album dat momenteel nog in de pijplijn zit. Op deze single verder nog twee remixen: een psy/electro-industrial mix door Planetdamage en een downtempo versie die zich eerder in dreampop/electronica velden begeeft door Black ...

lees meer...
NIEUWS 21/03/2019 : Empusae op veroveringstocht door China.

Terwijl wij vol spanning wachten op een opvolger van het ijzersterke Lueur (2017), verlegt Empusae, samen met de Zweedse vrienden van Ordo Rosarius Equilibrio en In Slaughter Natives zijn grenzen. Hierbij kijkt men niet op een kilometer meer of minder, want hun gezamenlijke tournee zal hen tot in China brengen. Tussen 12 en 21 april ...

lees meer...
NIEUWS 21/03/2019 : Forms Of Hands 19

Naar goede jaarlijkse gewoonte kan je binnenkort weer proeven van het betere ritmische werk op het Hands-label. De affiche van Forms Of Hands 19 ziet er als volgt uit: vrijdag 26 april: Mono No Aware S.K.E.T. Gatto Nero 16Pad Noise Terrorist Katran Supersimmetria ICD-10 zaterdag 27 april: Winterkälte Geistform Heimstatt ...

lees meer...
NIEUWS 19/03/2019 : R.I.P. Dick Dale (1937-2019) King Of Surf Rock

Gitaarheld Dick Dale (echte naam Richard Anthony Mansour) stierf op 16 maart op 81-jarige leeftijd aan de gevolgen van kanker. Hij werd geboren op 4 mei 1937 in Quincy (Massachusetts) en was van Libanese afkomst. Zijn oom, die in buikdansclubs speelde, leerde hem als kind darbouka spelen, de trechtervormige trommel, en oud, de Arabische luit. ...

lees meer...
CONCERT BESPREKING : PORTA WOOL-E: DER KLINKE, A SLICE OF LIFE, DEAD HIGH WIRE, HATCHLING - Donker feestje voor 10 jaar Wool-E

We worden oud. New wave is intussen 40 jaar, Dark Entries heeft er al 25 op de teller staan en zelfs Wool-E viert reeds zijn tiende verjaardag. Wool-E, dat is in de eerste plaats de Wool-E Shop, die in 2009 als online patenwinkel opende en sindsdien ook als cd-stand op heel wat optredens en festivals aanwezig was. Later werd Wool-E Shop ook ...

lees meer...
FOTO'S : Der Klinke - @ De Klinker Aarschot, 09/03/2019 door Luc Luyten

lees meer...
CONCERT BESPREKING : LAIBACH - Laibach is een parodie van zichzelf geworden

Laibach is een parodie van zichzelf geworden! En ze schamen zich er niet eens voor. Meer zelfs, ze hebben er bewust voor gekozen. Nog nooit blonk de groep zo uit in humor en zelfrelativering. Nu hernemen ze al nummers van ‘The Sound Of Music’, en alhoewel ze dat op hun karakteristieke onheilspellende toon doen, is het manifest ...