casino maxi1xbet

Dark Entries Logo

7.782 items

   

The Cure
4:13 Dream
New wave
01/11/2008 : The Cure - 4:13 Dream

01/11/2008, Kurt Ingels

Een album van een groep met naam en faam bespreken is geen sinecure. Een album uitbrengen voor een groep mét naam en faam die teert op een grote schare hondstrouwe fans en reeds een handvol wereldplaten op z’n naam heeft evenmin. Toch is The Cure één van de weinige groepen die er nog altijd in slaagt me naar de cd-winkel te doen hollen om zo vlug als mogelijk hun nieuwe plaat aan een luisterbeurt te kunnen onderwerpen. Uiteraard naar de winkel, ik ben niet van de download en opportunistische ‘free buyers’ generatie en voor auditieve kunst dient, zoals voor alles in dit leven, te worden betaald. Nieuwsgierig ging het album met de wat vreemde titel “4:13 Dream” de cd-speler in die het blinkende gave schijfje gulzig naar binnenslikte alsof ie wou zeggen, hier heb ik potentieel wat lekkers. Een eerste luisterbeurt liet me evenwel met zeer dubieuze en niet meteen te duiden gevoelens achter. Wat ik had gehoord was wel degelijk The Cure, Robert Smith kan z’n typische stemgeluid immers niet zomaar maskeren, maar vooral een soort licht experimentele indie rock / pop plaat die er niet in was geslaagd m’n keel dicht te nijpen of m’n onderbuik ongecontroleerd te laten samen trekken. Iets wat je van The Cure toch altijd wel een beetje verwacht. Zou deze “4:13 Dream” na het vorige album “The Cure” ook uitdraaien op een teleurstelling? Een tweede, derde, vierde,… luisterbeurt dan maar, dat ben ik, Robbert Smith en z’n kompanen wel verschuldigd vooraleer me aan de schrijftafel te zetten. En jawel, langzaam maar zeker en luisterbeurt na luisterbeurt ontpopt dit, in eerste instantie vrij moeilijk toegankelijke album, meer een meer tot een typische en gedreven Cure schijf. Een beetje een ruwe parel maar soms ook emotievol en dromerig. Een album dat groeit en da’s altijd een goed teken. Enig nadeel, een mens dient enige moeite voor te doen om in het geluid en de sfeer te komen van het album en da’s in tijden van goedkope oppervlakkigheid nog verre van een evidentie. De meningen over deze “4:13 Dream” zullen dan ook verdeeld zijn. Maar da’s op zich misschien ook weer een goede zaak. Wie moeite neemt ontdekt al gauw dat de opener “Underneath The Stars” een pracht staaltje is van op muzikaal onderlegde emotie balanceren, een nummer dat best ook op zeg maar “Disintegration” had gekund. “The Only One” is op zich een leuke alternatieve popriedel zoals The Cure en alleen The Cure die weet te brengen. Tussen bittere ernst en plagerige vrolijkheid. “The Reason Why” gaat verder op dit elan, huppelend op een dreigende bas, zwaar op de maag, maar toch met voldoende meezing potentieel en best een leuk en ietwat ongewoon Cure refreintje. “Freakshow” verscheen eerder al als singel en doet mij een beetje aan een minder oppervlakkige singel als “Hot Hot Hot” denken zonder de trompetjes of nog een “Never Enough”. Niet meteen mijn favoriete Cure muzieksfeer. Gelukkig gaat “Siren Song” de meer ingetogen en melancholische kant op, met een nogal minimaal instrumentarium. Iets wat trouwens geldt voor dit hele album, want de synths zijn slechts sporadisch en op de achtergrond af en toe duidelijk aanwezig. Toch is “Siren Song” een sterk nummer al heeft het een aantal luisterbeurten nodig om tot z’n volle recht te komen. Rocken doen we op “The Real Snow White”, maar dan wel in een klein donker kamertje. Want het nummer ademt iets bevreemdend en claustrofobisch dat niet meteen valt te definiëren. Dit kan allicht alleen The Cure, indie rock, die net dat stapje verder gaat. In dat kamertje is allicht ook “The Hungry Ghost” aanwezig die zowat alle energie uit onze lijven vreet. ‘The price we pay for happiness …’ klinkt het ergens. Alweer datzelfde zwaar beladen gevoel dat door gitaren drums en bas uit de de boksen wordt getoverd. “Switch” opent met een metal riff, ‘goth’ betert, en is wellicht het meest recht toe recht aan rock nummer op dit nieuwe album. Al blijft het wel The Cure en daardoor emotioneel ook zeer intens. Een andere eerder verschenen singel dan “The Prefect Boy”, een nummer dat ik live al de moeite vond en ook de studioversie wist me als één van de weinige nummers op dit album al van bij de eerste luisterbeurt te bekoren. Samen met “Underneath The Stars” is dit misschien het meest typische Cure nummer, als we dat al mogen zeggen van een groep met zo’n uitgebreid en divers oeuvre als The Cure Geeft. “This Here And Now With You” is muzikaal een beetje het buitenbeentje, meer elektronische gimmick, maar die paar intense luisterbeurten leren me dat dit geluid, dat lekker aanzwelt, misschien wel het geactualiseerde jaren ’80 geluid is dat The Cure op albums als “Faith” of “Pornography” in z’n minimale verpakking al wist te brengen. “Sleep When I’m Dead”, de derde een laatste vooraf verschenen singel, geen evidente singel keuze denk ik dan, maar ook dit nummer is zo’n groeier en bloeier, al zat er hier wat mij betreft en zeker als singel toch wel wat meer in! Doe mij dan maar “The Scream” dat mijmerend aanvangt en zich lichtjes experimenteel een weg baant naar de onderbuik en aanzwelt tot een waar ‘oorgasme’. “4:13 Dream” sluit af met het toepasselijke “It’s Over” dat zelfs een zekere punk gedrevenheid incarneert en er misschien in slaagt de notoire Robert Smith fan tot een potje headbangen of pogoën te motiveren. Wie weet. Van mij en zeker op mijn leeftijd had het iets rustiger gemogen. Hard gekookt, deze “It’s Over” en eerlijkheidshalve denk ik dat dit album bij mij vaak na “The Scream” zal stoppen. Maar voor wie The Cure echt eens wil horen rocken op leeftijd… veel jongelui kunnen er nog een puntje aan zuigen. Samenvattend, 13 nummers. U zult ze ongetwijfeld niet allemaal even goed vinden al zijn ze alle 13 wel voldoende coherent om naast elkaar op één album te prijken. Echte uitschieters of nummers die The Cure naar de voorste regionen van de hitparades moeten schieten zijn er evenmin. Maar da’s voor muziekliefhebbers en Cure fans uiteraard geen must. Wie “4:13 Dream” evenwel een kans geeft (en misschien wel een paar herkansingen) zal in z’n totaliteit zeker niet het beste Cure album maar toch een degelijk album ontdekken dat met recht en rede The Cure stempel mag dragen. Het moet niet allemaal voorgekauwd zijn. Zonder zichzelf te herhalen is dit toch weer typisch The Cure. Een uniek geluid van een unieke groep.

[KI]

http://www.thecure.com

Geffen Records

Kurt Ingels
01/11/2008

HomeContactSitemap
lees meer...
NIEUWS 18/09/2019 : Affiche dag 1 Porta Nigra compleet!

Naast Dead Man’s Hill, Rosa Crux en Ordo Rosarius Equilibrio hadden we nog 1 naam te goed om te kunnen spreken van een volledige affiche voor de eerste dag van Porta Nigra. Dit is uiteindelijk weer een grote naam geworden, die trouwe bezoekers van het Aarschotse festival met blijdschap zullen zien terugkeren: :Of The Wand And The ...

lees meer...
FOTO'S : Near Meth Experience - @ Zappa Antwerpen, 16/09/2019 door Luc Luyten

lees meer...
NIEUWS 16/09/2019 : Dead Man's Hill opent 1ste dag Porta Nigra 2020.

Het zijn drukke tijden voor Bart Piette, niet alleen verschijnt er binnenkort een eerste langspeler van het anarchistische new wave collectief Donder, Hel & Hagel; tevens haalt hij samen met levensgezellin Els de didgeridoo boven om overal te lande als Chrysopa Occulta op te treden, in het achterhoofd zijn ze dan nog eens met Kinderen ...

lees meer...
NIEUWS 16/09/2019 : Orryelle treedt dit jaar nog 1 keer op in Antwerpen, en doet dit niet alleen!

We steken het bij Dark Entries niet onder stoelen of banken dat we fan zijn van het duo UrZon & Orryelle. We zagen ze voor het eerst tijdens de tweede editie van Trouwfest, en onlangs waren ze nog het onbetwiste hoogtepunt van Sewerfest. Daartussen zagen we het duo nog samen aan het werk met Chrysopa Occulta (oftewel Bart en Els van Kinderen ...

lees meer...
NIEUWS 16/09/2019 : Tones On Tail met zeldzaam live materiaal present op youtube.

Tones On Tail was een Bauhaus offspring die naast bassist en voormalig Bauhaus roadie Glenn Campling ook ex Bauhaus leden Daniel Ash en Kevin Haskins in de gelederen telde. Diezelfde Glenn Campling zette recente zeldzame live clips online, die in 1984 in Schotland (Glasgow) op vhs werden opgenomen. Campling startte recent trouwens ook een ...

lees meer...
NIEUWS 14/09/2019 : Het wordt een drukke herfst bij Wool-E !

Release 5 Oktober: Donder, Hel & Hagel - Lang Genoeg Beleefd Geweest CD (Wool-E Discs) 2 punkers & een hippie, 2 hippies & een punker... 3 anarchisten quoi, volleerd in het schenenschoppen en het omverblazen van heilige huisjes. 20 jaar in diverse bands die het deden met ska, punk, hardcore, electro, (neo)folk, darkambient industrial ...

lees meer...
INTERVIEW : STALINGRAD VALKYRIE - De oude wereld zal binnenkort instorten.

Haar vele fans zullen het kunnen beamen: iedere gelegenheid is goed om een babbeltje te slaan met Elena Alice Fossi. Nog niet zo heel lang geleden schoven we bij haar aan tafel om het over de wederopstanding van haar project Spectra*Paris te hebben, maar ook nu hadden we weer een hele goede reden: het uitkomen van Martyrium Europae, waarmee ...

lees meer...
FOTO'S : The Spiritual Bat - @ Le Garage Luik, 06/09/2019 door Luc Luyten

lees meer...
INTERVIEW : Attila The Stockbroker op Breaking Barriers !! - Rock 'n' roll brexit!

Breaking Barriers vindt dit jaar voor de 4de keer plaats in Het Depot te Leuven. Onze locale correspondent met de vlotte pen, Malcolm Nix, stort zich met jeugdig enthousiasme op het legertje groepen dat er optreedt op zaterdag 9 en zondag 10 november. Breaking Barriers viert anno 2019 het punkgenre in al zijn facetten en subgenres vandaar ...

lees meer...
CONCERT BESPREKING : Sewerfest (31/08/19, De Wommel, Wommelgem) - Een traditie om in ere te houden.

De allerlaatste dag van de zomervakantie afsluiten met Sewerfest, het begint een leuke traditie te worden. Voor de tweede keer vond dit gezellige DIY festival, georganiseerd door de mensen achter de New Wave Top 100 fuiven en Pale Moon, plaats in de Wommel. Vorig jaar was het het geval met Psychic Krist Kastrator, ook dit jaar werd een ...

lees meer...
FOTO'S : And One - W-Fest Waregem 18/08/2019 door Luc Luyten