casino maxi1xbet

Dark Entries Logo

7.670 items

   

The Cure
4:13 Dream
New wave
01/11/2008 : The Cure - 4:13 Dream

01/11/2008, Kurt Ingels

Een album van een groep met naam en faam bespreken is geen sinecure. Een album uitbrengen voor een groep mét naam en faam die teert op een grote schare hondstrouwe fans en reeds een handvol wereldplaten op z’n naam heeft evenmin. Toch is The Cure één van de weinige groepen die er nog altijd in slaagt me naar de cd-winkel te doen hollen om zo vlug als mogelijk hun nieuwe plaat aan een luisterbeurt te kunnen onderwerpen. Uiteraard naar de winkel, ik ben niet van de download en opportunistische ‘free buyers’ generatie en voor auditieve kunst dient, zoals voor alles in dit leven, te worden betaald. Nieuwsgierig ging het album met de wat vreemde titel “4:13 Dream” de cd-speler in die het blinkende gave schijfje gulzig naar binnenslikte alsof ie wou zeggen, hier heb ik potentieel wat lekkers. Een eerste luisterbeurt liet me evenwel met zeer dubieuze en niet meteen te duiden gevoelens achter. Wat ik had gehoord was wel degelijk The Cure, Robert Smith kan z’n typische stemgeluid immers niet zomaar maskeren, maar vooral een soort licht experimentele indie rock / pop plaat die er niet in was geslaagd m’n keel dicht te nijpen of m’n onderbuik ongecontroleerd te laten samen trekken. Iets wat je van The Cure toch altijd wel een beetje verwacht. Zou deze “4:13 Dream” na het vorige album “The Cure” ook uitdraaien op een teleurstelling? Een tweede, derde, vierde,… luisterbeurt dan maar, dat ben ik, Robbert Smith en z’n kompanen wel verschuldigd vooraleer me aan de schrijftafel te zetten. En jawel, langzaam maar zeker en luisterbeurt na luisterbeurt ontpopt dit, in eerste instantie vrij moeilijk toegankelijke album, meer een meer tot een typische en gedreven Cure schijf. Een beetje een ruwe parel maar soms ook emotievol en dromerig. Een album dat groeit en da’s altijd een goed teken. Enig nadeel, een mens dient enige moeite voor te doen om in het geluid en de sfeer te komen van het album en da’s in tijden van goedkope oppervlakkigheid nog verre van een evidentie. De meningen over deze “4:13 Dream” zullen dan ook verdeeld zijn. Maar da’s op zich misschien ook weer een goede zaak. Wie moeite neemt ontdekt al gauw dat de opener “Underneath The Stars” een pracht staaltje is van op muzikaal onderlegde emotie balanceren, een nummer dat best ook op zeg maar “Disintegration” had gekund. “The Only One” is op zich een leuke alternatieve popriedel zoals The Cure en alleen The Cure die weet te brengen. Tussen bittere ernst en plagerige vrolijkheid. “The Reason Why” gaat verder op dit elan, huppelend op een dreigende bas, zwaar op de maag, maar toch met voldoende meezing potentieel en best een leuk en ietwat ongewoon Cure refreintje. “Freakshow” verscheen eerder al als singel en doet mij een beetje aan een minder oppervlakkige singel als “Hot Hot Hot” denken zonder de trompetjes of nog een “Never Enough”. Niet meteen mijn favoriete Cure muzieksfeer. Gelukkig gaat “Siren Song” de meer ingetogen en melancholische kant op, met een nogal minimaal instrumentarium. Iets wat trouwens geldt voor dit hele album, want de synths zijn slechts sporadisch en op de achtergrond af en toe duidelijk aanwezig. Toch is “Siren Song” een sterk nummer al heeft het een aantal luisterbeurten nodig om tot z’n volle recht te komen. Rocken doen we op “The Real Snow White”, maar dan wel in een klein donker kamertje. Want het nummer ademt iets bevreemdend en claustrofobisch dat niet meteen valt te definiëren. Dit kan allicht alleen The Cure, indie rock, die net dat stapje verder gaat. In dat kamertje is allicht ook “The Hungry Ghost” aanwezig die zowat alle energie uit onze lijven vreet. ‘The price we pay for happiness …’ klinkt het ergens. Alweer datzelfde zwaar beladen gevoel dat door gitaren drums en bas uit de de boksen wordt getoverd. “Switch” opent met een metal riff, ‘goth’ betert, en is wellicht het meest recht toe recht aan rock nummer op dit nieuwe album. Al blijft het wel The Cure en daardoor emotioneel ook zeer intens. Een andere eerder verschenen singel dan “The Prefect Boy”, een nummer dat ik live al de moeite vond en ook de studioversie wist me als één van de weinige nummers op dit album al van bij de eerste luisterbeurt te bekoren. Samen met “Underneath The Stars” is dit misschien het meest typische Cure nummer, als we dat al mogen zeggen van een groep met zo’n uitgebreid en divers oeuvre als The Cure Geeft. “This Here And Now With You” is muzikaal een beetje het buitenbeentje, meer elektronische gimmick, maar die paar intense luisterbeurten leren me dat dit geluid, dat lekker aanzwelt, misschien wel het geactualiseerde jaren ’80 geluid is dat The Cure op albums als “Faith” of “Pornography” in z’n minimale verpakking al wist te brengen. “Sleep When I’m Dead”, de derde een laatste vooraf verschenen singel, geen evidente singel keuze denk ik dan, maar ook dit nummer is zo’n groeier en bloeier, al zat er hier wat mij betreft en zeker als singel toch wel wat meer in! Doe mij dan maar “The Scream” dat mijmerend aanvangt en zich lichtjes experimenteel een weg baant naar de onderbuik en aanzwelt tot een waar ‘oorgasme’. “4:13 Dream” sluit af met het toepasselijke “It’s Over” dat zelfs een zekere punk gedrevenheid incarneert en er misschien in slaagt de notoire Robert Smith fan tot een potje headbangen of pogoën te motiveren. Wie weet. Van mij en zeker op mijn leeftijd had het iets rustiger gemogen. Hard gekookt, deze “It’s Over” en eerlijkheidshalve denk ik dat dit album bij mij vaak na “The Scream” zal stoppen. Maar voor wie The Cure echt eens wil horen rocken op leeftijd… veel jongelui kunnen er nog een puntje aan zuigen. Samenvattend, 13 nummers. U zult ze ongetwijfeld niet allemaal even goed vinden al zijn ze alle 13 wel voldoende coherent om naast elkaar op één album te prijken. Echte uitschieters of nummers die The Cure naar de voorste regionen van de hitparades moeten schieten zijn er evenmin. Maar da’s voor muziekliefhebbers en Cure fans uiteraard geen must. Wie “4:13 Dream” evenwel een kans geeft (en misschien wel een paar herkansingen) zal in z’n totaliteit zeker niet het beste Cure album maar toch een degelijk album ontdekken dat met recht en rede The Cure stempel mag dragen. Het moet niet allemaal voorgekauwd zijn. Zonder zichzelf te herhalen is dit toch weer typisch The Cure. Een uniek geluid van een unieke groep.

[KI]

http://www.thecure.com

Geffen Records

Kurt Ingels
01/11/2008

HomeContactSitemap
lees meer...
NIEUWS 21/07/2019 : R.I.P. Rüdiger Frank (1967-2019) (Printed At Bismarck's Death, The Tors Of Dartmoor)

Zojuist bereikte ons het droevige nieuws van het overlijden van Rüdiger Frank (°1967), de zanger van de Duitse gothic rock band The Tors Of Dartmoor. Rüdiger Frank verliet in 1991 Printed At Bismarck's Death met keyboardspeler Heiko Muter (overleden in 2001) om samen een nieuwe gothic rock band op te richten: The Tors Of ...

lees meer...
NIEUWS 20/07/2019 : BIMfest 2019: de eerste namen.

U weet het al langer, of zou het na 17 edities toch stilletjes aan moeten weten: de aanloop naar het kerstdiner en het nieuwjaarsvuurwerk vangt traditiegetrouw aan met een nieuwe editie van het BIM Festival. Tijdens het weekend van 13 en 14 december ben je in de Casino te Sint-Niklaas welkom voor wederom een puike selectie aan acts uit ...

lees meer...
CONCERT BESPREKING : RAMMSTEIN - Een stadion in vuur en vlam

Rammstein, de band waarvan de groepsleden al eens graag met vuur spelen, trad deze woensdag op voor een uitverkocht Koning Boudewijnstadion. Uw reporter ter plekke was erbij en kwam er zonder brandwonden vanaf. Er was een massale toeloop voor de metalband uit Duitsland. Alle tickets vlogen in november vorige jaar reeds in minder dan een ...

lees meer...
NIEUWS 11/07/2019 : Timetable voor M'era Luna 2019

Zelf geven ze er niet zo heel veel ruchtbaarheid aan, maar dit jaar viert M’era Luna zijn inmiddels 20ste editie. De jaarlijkse traditie in volle zomertijd mag iedere keer dan weer een feestje zijn. Het feestje in eigen leefwereld, waar het vliegveld van het Duitse Hildesheim wordt omgetoverd tot het walhalla van de gothics en ...

lees meer...
NIEUWS 11/07/2019 : Dark Entries geeft weg: tickets Sewerfest.

Muzikale fijnproevers weten al langer dan vandaag dat JH De Wommel de place to be is om deviante muziekjes te ontdekken. Op de laatste dag van de zomervakantie slaan New Wave Top 100 en Pale Moon de handen in elkaar voor de tweede editie van Sewerfest. Vanaf 20 uur kan je er optredens meepikken van Diagnostic Error (EBM), Cojones Del ...

lees meer...
NIEUWS 01/07/2019 : Angels Of Liberty teaser!

De nieuwe, postume Angels Of Liberty, “Servant Of The Grail” is een feit. En ik ben redelijk enthousiast. Ik hoop binnenkort een review van dit album op deze site te kunnen presenteren maar wil u nu alvast laten kennis maken met “The Last Vampire”, het nummer dat dit album moet presenteren. En geloof me dit nummer doet ...

lees meer...
FOTO'S : Rob Zombie - @ Graspop 23/06/2019 door Luc Luyten

lees meer...
FOTO'S : Ministry - @ Graspop 22/06/2019 door Luc Luyten

lees meer...
INTERVIEW : MIREXXX (Dark Entries Night 29) - In de Indiase traditie is dit een periode van verval en achteruitgang: de Kali Yuga of ‘het ongelukkig tijdperk’.

Mirexxx heeft een nieuwe cd uit: ‘Vault’. Opnieuw krijgen we old school dark electro, maar anderzijds verschilt hun geluid danig van andere electrogroepen, onder meer omdat de basdrums niet prominent gebruikt worden en ze eerder hoge percussie en bliebjes gebruiken. De reacties op de nieuwe plaat waren uitstekend, en voor ons was ...

lees meer...
CONCERT BESPREKING : Wave-Gotik-Treffen 2019 (Leipzig, Duitsland, 7 t.e.m. 10 juni) - De dolle avonturen van de electro-redactie

Meer dan een jaar had ik ernaar uitgekeken: de 28ste editie van het Wave-Gotik-Treffen in het pinksterweekend. Persoonlijk vond ik het donkere elektronische deel van de line-up niet echt "wauw", maar dat hield mij niet tegen om mij 4,5 dag lang rot te amuseren. En zoals elk jaar schrijf ik ook nu een verslag over mijn dolle avonturen ...

lees meer...
FOTO'S : Stone Temple Pilots - @ Graspop 21/06/2019 door Luc Luyten