casino maxi1xbet

Dark Entries Logo

8.643 items

   

Whispering Sons
Image
Cold Wave - Post Punk
25/10/2018 : Whispering Sons - Image
PIAS  PIAS
25/10/2018, Kurt Ingels

Een album waar ik, en ik niet alleen, naar uitkeek is deze “Image”, het debuut van dé Belgische post punk formatie van het moment Whispering Sons. Een debuut inderdaad al bracht de groep na het winnen van Humo’s Rock Rally (alweer twee jaar geleden ondertussen) al een paar fijne releases, u herinnert zich zeker de ep “Endless Party”, aan man en vrouw met een bloedend hart voor donkere strak getrokken gitaargordijnen en pompende ritmes. Het leverde meer dan terecht ook succes op in het buitenland.

Nu is hij er dus, “Image” een album dat, gelukkig maar, het getrokken spoor naadloos verder zet, jeugdige post punk met de wortels fier in de jaren 80, ja zelfs een spat cold wave, want de muziek van Whispering Sons is nog altijd even donker, existentieel en strak. Zo hebben wij het graag want waarom heet dit webzine hier anders Dark Entries. Juist.

Opener “Stalemate” zet de luisteraar meteen voor een voldongen feit. Hier wordt je ongemakkelijk van of je verdwijnt en wordt verteerd in en door de intenstiteit van de muziek van dit vijfkoppige gezelschap. Brandend maagzuur. Fenne Kuppens stuurt het duister met haar atypsiche maar net daardoor overweldigende stem de richting uit van de luisteraar.

“Got A Light”? niet dat het onze ziel gaat verlichten maar toch... ‘how are you feeling’... het wordt bijna onmogelijk daar nog een standaard en nietszeggend ça va op te antwoorden. Dan maar een beetje dansen in mezelf op de het heerlijke gitaar gekletter van “Alone” (zie clip 1). Nieuw hitje jongens en meisje?

“Skin” spookt na in je hoofd, onder jouw rauw vel zeg maar over willen maar niet kunnen of beter niet lukken, alles laat littekens na. En toch, toch hebben we tegenwoordig altijd “No Time” (zie clip 2) omdat we zo druk bezig zijn met het vermeend opvullen van een alles overheersende leegte.. ‘the streets bleed, but the city still stands”. Hoekig, naakt en rudimentair dit nummer dat me zelfs een beetje aan Lebanon Hanover doet denken hoe hard ik me ook had voorgenomen niet te gaan vergelijken.

Mocht ik over de vinyl versie beschikken, de rode is al uitverkocht, dan draaide ik nu de schijf op mijn nikkelbak om, om “Fragments”, een andere dijk van een song, lost te laten. Nu blijf ik in mijn luie zetel hangen, terwijl dit beeld, deze “Image” gekleurd door de muziek steeds verder binnendringt. Puik baslijntje. Ik hoor van Fenne dat het goed is om te huilen en ze heeft alweer overtschot van gelijk, de gitaren huilen mee.

Nog meer spanning in “Hollow” met de existentialistische oerschreeuw die de cold wave van weleer zo eigen was. Een nummer dat zich zelf opblaast tot grootse daden. Breekbaarheid en twijfel zou het thema van “Waste” kunnen zijn, schreeuwerig en wanhopig bijt Fenne van zich af terwijl de zweespslagen van de muziek haar blanke zieltje martelen. Maar ze herpakt zich en trekt haar dansschoentjes aan op “Dense” dat galmt als zwartgallige punk rock. Het titelnummer “No Image” mag meteen een punt zetten achter dit 10 songs tellende debuut.

En dat punt is er één in het vet ook al lijkt de muziek een zekere rust te hebben bereikt tot alles walsend aanzwelt. Een vals beeld dus. “No Image” blijft koortsig, de uitputting is nabij, een mijmering op het trillen van een gevoelige snaar en een mistroostige pianoriedel.

Deze “Image” is hoewel strak en coherent qua klankkleur ook nog een keer bijzonder divers en intens en schreeuwt erom om gehoord te worden. Weinig Belgische debuutalbums gehoord die zo zelfbewust, zo integer, zo rauw, zo dreigend en donker zijn en zo onder je vel gaan zitten. Als je maar durft luisteren ten minste. Proficiat een kus voor Fenne en een pint voor de heren, op zijn minst. Al weet ik niet wie zich nu benadeeld voelt. Dit album zal hoog staan in mijn eindejaarslijst en wil ik u van ganser harte aanbevelen!

Whispering Sons

Kurt Ingels
25/10/2018

HomeContactSitemap
lees meer...
NIEUWS 01/03/2021 : Euphemia Rise presenteert eerste EP.

Farewell To Greatness is de eerste officiële EP van het Belgische project Euphemia Rise. We berichtten reeds dat de man hierachter Wim Lankriet is, zie ook Syrenomelia. De EP is meteen een introductie van de ambitie die Lankriet naar voor wil schuiven: een meer experimentele benadering van alternatieve rock brengen en op die manier, ...

lees meer...
NIEUWS 01/03/2021 : Mildreda tekent bij Dependent!

Jan Dewulf is een bezige bij. Zijn gothic rock project Your Life On Hold doet het flink bij cult label Solar Lodge en de Oostendenaar pakt met Mildreda, zowat het eerste electro project van deze veelzijdige muzikant (meneer De Wulf was een jochie van 16 toen hij het uit de ondergrond stampte), binnenkort uit met een album bij, jawel, Dependent. Dependent ...

lees meer...
NIEUWS 01/03/2021 : Cover 'Forever Young' kondigt nieuw Blutengel-album aan

De lockdown is geen reden voor Blutengel om het werk neer te leggen. Ze lieten verschillende keren van zich horen, onder meer door een samenwerking met Massive Ego en door het zijproject van meesterbrein Chris Pohl: She Hates Emotions. Dat project wou reeds de voorliefde van Pohl voor de wave uit de jaren 80 uitdrukken, maar nu betuigt ook ...

lees meer...
NIEUWS 01/03/2021 : Dirk Scheuber verlaat Project Pitchfork

Het komt niet helemaal onverwacht. Dirk Scheuber verlaat Project Pitchfork. Hij stond samen met zanger Peter Spilles aan de basis van de groep in 1989 in Hamburg, maar heeft al sinds 2016 een soloproject onder de naam Scheuber. Daar scoort hij op dit moment goed mee, onder meer met de huidige plaat 'Numb'. Bovendien was het duidelijk ...

lees meer...
NIEUWS 01/03/2021 : The Ultimate Dreamers lossen tweede video

Het leek er lang op dat The Ultimate Dreamers een van de vele vergeten new wavegroepen uit de jaren 80 zouden blijven. Ze bestonden van 1986 tot 1990 en onder hun gelederen vonden we onder meer Frédéric Cotton, thans bekend als de organisator van de Fantastique.Nights-concerten en de Club New Wave-fuiven. We hadden er geen idee ...

Willekeurige selectie 'oudere' CD-besprekingen (zie ook op onze home-page onderaan):
$$$$$$$$$
lees meer...
INTERVIEW : WάLF7 - We verdienen deze aarde niet en ik ben ervan overtuigd dat we haar verder gaan vernielen.

Wie zijn electro graag compromisloos hard heeft, als een avalanche van harde beats zonder rustpauze en zonder tragere stukken, moet beslist zijn oor lenen aan WÜLF7. Dit duo begon in 2019 en bracht al snel de ep 'The Night Of The Wolves' uit, met een veelbelovende mix van EBM en dark electro die ze 'Dark Electro Body Melancholic' ...

lees meer...
INTERVIEW : EPICA - Epica blijft schitteren: tijd voor ‘Omega’!

Het laatste epos van Epica ligt me nog vers in het geheugen en schuift met de regelmaat van de klok die cd-speler binnen. ‘The Holographic Principle’ weet je wel? Een monumentaal werk. Toch enige vrees: hier kunnen ze nooit niet meer ‘over’. Wat dan? Tot ik wat songs hoorde van hun 8ste studioalbum, ‘Omega’, ...