casino maxi1xbet

Dark Entries Logo

8.357 items

   

Atrium Carceri
Archives I-II
Dark Ambient
15/09/2017 : Atrium Carceri - Archives I-II
Cryo Chamber  Cryo Chamber
15/09/2017, Dimi Brands

Klokkengelui, een sfeerschepper van jewelste waarvan dankbaar gebruik gemaakt wordt in het dark ambient genre mag deze wandeling doorheen de archieven van Atrium Carceri inleiden.

Wat volgt is een langgerekte track van 43 minuten, die verschillende ‘songs’ in zich herbergt maar waarbij men het niet nodig achtte om ze netjes van elkaar af te zonderen. Jammer voor de liefhebbers van overzichtelijkheid, maar we kunnen zeggen dat de indruk gewekt wordt dat deze ‘untitled track’ (‘Archives I’ gedoopt) een lange track is. Voor neuroten is er dus geen kalf verdronken, en we kunnen jullie geruststellen dat het geheel opwindend genoeg is om in een ruk uit te luisteren. ‘Archives I’ blinkt namelijk uit in onderhuidse spanning.

Geklop van een vertraagd ritme en subtiele achtergrondgeluiden krijgen na een achttal minuten steun van een spookachtig (woordeloos) zingende vrouwenstem. Dit sp(r)ook(jes)achtige moment is even vluchtig opgelost achter het nevelgordijn dat Atrium Carceri eerder liet opkomen.

‘Archives I’ lijkt een samenraapsel van geluiden en technieken an sich te zijn, die later het geluid van Atrium Carceri zouden bepalen. In dat opzicht kunnen we spreken over ‘interessant’ plaatwerk.

Gelukkig zorgt de hand van de vakman er voor dat ook als geheel nog aangenaam luisterbaar blijft en zo is iedereen (de nieuwkomer als de fan) tevreden gesteld.

Vanaf minuut 13 dalen we een zevental minuten af in donkere spelonken, vakkundig weergegeven door de Zweed (de eerste zes albums van Simon Heath kwamen uit op het legendarische Cold Meat Industry), en dit met behulp van heel subtiele, haast onhoorbare klankverschillen. Zalvende klanken tijdens de 20ste minuut zorgen voor het spreekwoordelijke licht aan het einde van de tunnel.

Hier toont Heath aan dat het vaak een dunne lijn betreft tussen dark ambient en het reguliere ambient genre. De troostende, warmere klanken zijn echter slechts een interludium want na amper vijf minuten worden we verder de dieperik ingezogen. Tot in de ware hel komen we echter niet. Atrium Carceri toont zich genadig en is onze gids in het veel spannendere voorgeborchte, alwaar ons reeds meer dan duidelijk gemaakt wordt wat ons te wachten staat (de vervormde jammerklanken tijdens minuut 28 bijvoorbeeld) en die door hun subtiliteit des te meer impact hebben. In het spelen met licht en duister blinkt Heath uit, meteen ook de grote trekpleister van ‘Archives I-II’.

Atrium Carceri de Brian Eno van het dark ambient genre noemen is misschien net een brug te ver, maar we willen wel benadrukken dat het hier een artiest betreft waarvan je iets in huis moet hebben indien het dark ambient genre je na aan het hart ligt.

Het tweede schijfje met werk uit ‘s mans archiefkasten (logischerwijs ‘Archives II’ gedoopt), vangt eveneens aan in het graag gefrequenteerde voorgeborchte. Er hangt gedurende 39 minuten een spanning in de lucht die moeilijk te plaatsen is. Je hebt geen idee wat je te wachten staat, maar dat er iets zal gebeuren is een certitude.

Vervormde stemmen en pianoklanken tijdens de eerste vijf minuten benadrukken ook hier weer het contrast tussen licht en donker waarmee Atrium Carceri graag auditieve kunstwerkjes schildert.

Rond minuut 8 gaat het meer de reguliere ambient toer op en zorgen ijle stemmen er voor dat we er alsnog het adjectief ‘dark’ voor kunnen plaatsen. De veelzijdigheid van Heath komt nog meer uit de verf, en dit na zo een minuut of 8 wanneer hij een zijsprongetje maakt van het geijkte dark ambient pad.

Vanaf minuut 16 krijgt de lichtknop terug een draai en zetten we onze tocht richting hel en verdoemenis gestaag verder. Toch zorgen even later weer de zalvende, hemels mooie pianoklanken dat ons angstzweet geen buitenmaatse proporties aanneemt.

Lang blijf je echter niet in dezelfde sfeer hangen, want de meester in contradicties zet je ook hier weer constant op het verkeerde been, zoals reeds aangegeven een opvallende competentie van Heath.

Het laatste kwartier van dit nummer is bestemd voor een flinke streep drone dark ambient die ook hier weer uitblinkt in subtiliteit en waarbij een hoofdtelefoon een bruikbare en aan te raden optie is.

Wat in archiefkasten blijft liggen, ligt daar vaak nog met een reden. De term ‘niet goed genoeg’ is met betrekking tot deze release gelukkig niet van toepassing.

Archives I-II (welke titel haast impliceert dat we nog meerdere delen mogen verwachten -laat maar komen, zouden we zeggen!) kan dienen als eerste kennismaking met de muziek van Atrium Carceri, doch daarvoor raden we eerder albums als Cellblock (2003) of The Old City-Leviathan (2015) aan.

Wij zijn Archives I-II eerder als een aanvulling op het reeds vlekkeloze parcours dat Heath ondertussen al zo’n 15 jaar lang aflegt.

Atrium Carceri

Dimi Brands
15/09/2017

HomeContactSitemap
lees meer...
NIEUWS 24/09/2020 : Euphemia Rise zegt bij debuut reeds vaarwel.

Bent u van mening dat er binnen de hedendaagse alternatieve rock te veel op veilig gespeeld wordt en zodoende vooral risico’s vermeden worden? Dan staat u qua denken op één lijn met Wim Lankriet, die we via zijn project Syrenomelia reeds aan u voorstelden. Om zich nog meer te bevrijden van de door de muziekindustrie opgelegde ...

lees meer...
NIEUWS 23/09/2020 : Rosetta Stone met nieuw album en box!

Het kan niet op. Als trouwe lezer merkte u allicht reeds dat Dark Entries (en ik niet in het minst) een hart heeft voor gothic rock. Zo verscheen nog maar pas het leuke nieuws dat het Amerikaanse The Wake uitpakt met een nieuw album en nu mag ik ook zeggen dat hun Britse evenknie Rosetta Stone in 2020 hetzelfde doet. Waar het album “Seems ...

lees meer...
NIEUWS 23/09/2020 : Van Post Mortem tot Somnus

Na vele positieve reacties op ‘Post Mortem’ (2018) en vele memorabele optredens met onder andere Wiegedood, Wolvennest, en Marche Funèbre wil Splendidula graag een nieuw teken van leven tonen. Deze Belgische atmospheric doom metal band zal begin 2021 een nieuwe plaat uitgeven, getiteld ‘Somnus’ en dit via het ...

Willekeurige selectie 'oudere' CD-besprekingen (zie ook op onze home-page onderaan):
$$$$$$$$$
lees meer...
FOTO'S : Star-Industry - @ Liège New Wave Festival 19/09/2020 door Luc Luyten

lees meer...
FOTO'S : Dear Deer - @ Liège New Wave Festival 19/09/2020 door Luc Luyten

lees meer...
FOTO'S : Larva - @ Liège New Wave Festival 19/09/2020 door Luc Luyten

lees meer...
NIEUWS 18/09/2020 : Gothic rockers der lage landen verenigt u! The Wake komt met nieuw album “Perfumes And Fripperies”

Liefhebbers en liefhebsters van gothic rock opgelet! Het Amerikaanse The Wake (opgericht in 1986 in Columbus USA), één van de meest onderschatte old school gothic rock bands van de tweede golf, pakt tegen Halloween uit met een nagelnieuw album, “Perfumes And Fripperies” waarvan het nummer “Hammer Hall” ...

lees meer...
NIEUWS 18/09/2020 : Dead Can Dance op tournee, twee data in Antwerpen

Dead Can Dance kan er prat op gaan zowat op zijn eentje de neoklassieke variant op darkwave te hebben uitgevonden. Ze zijn de onbetwiste pioniers in het genre, die intussen veel navolging heeft gekregen. Lisa Gerrard en Brendan Perry hebben in 2019 een zeer succesvolle tournee gemaakt na de uitgave van 'Dionysus', en ze willen dat ...

lees meer...
INTERVIEW : HUGS OF THE SKY (finalist Humo's Rock Rally 2020) - Na wat research staan we nog harder te popelen om Andrew Eldritch te ontmoeten.

Na het horen van hun laatste album Virtual Lullaby Circus tipten we hen reeds als favorieten in de momenteel lopende Humo’s Rock Rally. En zie, we hadden het maar weer eens bij het rechte eind: kwaliteit komt altijd bovendrijven en bijgevolg stootte het Limburgse Hugs Of The Sky door tot de finale van dit prestigieuze concours. Even ...

lees meer...
INTERVIEW : RAYA SCHADUWJAAGSTER - Ik ben echt een dummie als het aankomt op mediteren en ademen.

Onlangs, tijdens volle maan, volgend op Lugghnasadh bracht Sven Visterin (Ernst H. Störzhendr/The Horny Hour (Radio Centraal)) in samenwerking met Sombre Soniks de compilatie The Central Throne uit. Het is een album dat gaat over hartcoherentie. Bij een album dat ademhalingsoefeningen moet begeleiden denken wij spontaan aan het soort ...