canli casino

Dark Entries Logo

6.332 items

   

Sutcliffe Jügend
S L A V E S
Ambient - Experimental - Industrial - Noise
30/05/2017 : Sutcliffe Jügend - S L A V E S
4iB Records  4iB Records
30/05/2017, Dimi Brands

Vlak voor hun concert op WGT aanstaande maandag wou ik koste wat kost deze review nog online slingeren. Dat het heel wat voeten in de aarde zou hebben om deze bespreking te schrijven stond al bij aanvang als een paal boven water, want deze release van Sutcliffe Jügend is niet zomaar een plaatje, maar een ambitieuze 6cd box!

S L A V E S werd ontworpen met de bedoeling om alle zeer verschillende elementen van het Sutcliffe Jügend-geluid vast te leggen, zowel conceptueel als stilistisch.

We zijn allemaal kwetsbare kinderen in deze volwassen wereld. Hypocrieten die een leven vol ironische tegenstellingen leiden, en proberen iets van deze wereld te begrijpen. Hoewel de slavernij over heel de wereld verboden is, komt het nog op heel veel plekken voor. Als we het alleen maar hebben over het aantal mensen die in een situatie gedwongen tewerkgesteld worden, lopen de schattingen al van 30 tot 100 miljoen. Maar er zijn nog tal van andere voorbeelden van waar wij als mensen slaaf van kunnen zijn: onze geschiedenis, genen, ons onderbewustzijn, de samenleving, gewoontes, relaties, en ga zo maar verder. Uiteindelijk zijn we gedoemd te mislukken in onze strijd met het leven, en de uiteindelijke dood.

Een opgefokte wereld als deze leidt tot opgefokte kunst. Muziek die buiten het verwachtingspatroon gemaakt wordt. Muziek die gemaakt wordt om te prikkelen, te stimuleren, om ons te raken, shockeren en te vermaken. Ten lange leste zijn we allemaal passieve slaven van onze langzaam evoluerende smaken. Sutcliffe Jügend belooft daarom met S L A V E S opgefokte muziek voor deze opgefokte mensen: ruw, gebrekkig, naakt en echt.

Dat Kevin Tomkins en Paul Taylor weten wat de term opgefokt wil zeggen, dat weten we al langer dan vandaag. Alleen al het feit dat de naam van dit project bestaat uit een samentrekking tussen de naam van seriemoordenaar Peter Sutcliffe enerzijds en de Hitlerjügend anderzijds, dan weet je meteen dat je hier niet met doetjes te maken hebt. Feit dat Tomkins voor de oprichting in 1982 actief was bij het legendarische Whitehouse, maar met zijn eigen project Sutcliffe Jügend zo mogelijk nog een stapje verder wou gaan wat betreft geluidsterreur, spreekt in deze ook meteen boekdelen.

Met volle goesting maakten we ons dan ook klaar voor een geluidsaanslag van jewelste, en stelden we ons vooraf de vraag of we dit zes cd’s achter elkaar zouden kunnen volhouden. Was het even schrikken toen we aan de eerste luisterbeurt begonnen, want een goede zes uur en 56 tracks later, is er van tinnitus evenwel geen sprake.

Aangezien een omvangrijk werk als S L A V E S in een paar zinnetjes samenvatten, de vlijt van beide heren oneer aan zou doen, sta ik even stil bij ieder plaatje. Zoals u aan de spaties in de titel kan opmerken staat iedere letter van het woord voor één plaatje, waarbij iedere letter dan nog eens een aparte titel krijgt die verband houdt met theater (de foto’s op de doosjes en het boekje komen dan ook van een dansvoorstelling).

Hieronder, en ik heb het proberen kort te houden, een overzicht van de zes cd’s die samen S L A V E S tot een geheel vormen.

THEATRE OF CRUELTY

‘With A Cold Heart’ mag deze wel zeer lang uitgerekte trip doorheen Sutcliffe Jügend’s universum aftrappen en doet dit met experimentele elektronica, die haast symfonisch aandoet.

Autoharp, zither en elektrische gitaar in combinatie met elektronica zijn verantwoordelijk voor spanning die opbouwt, anders dan in het verleden wanneer men van in het begin alle meters in het rood liet gaan.

Vocalen zijn spaarzaam op S L A V E S, tijdens het beangstigende ‘Woe Betide’ zijn deze dan ook zodanig bewerkt dat je er kop noch staart aan krijgt. De op fluitende distortion drijvende waanzin, waar Sutcliffe Jügend, net als Whitehouse, vroeger een patent op had, is nog steeds aanwezig, doch verdreven naar de achtergrond. Een aanvulling vormend voor het totaalgeluid, wat bij een track die ruim 12 minuten duurt, voor de welkome afwisseling zorgt. ‘Woe Betide’ is dan ook het perfecte voorbeeld van de SJ sound anno 2017 die verleden en heden gepast weet samen te vatten. Helaas is het niet iedere track van S L A V E S een dergelijk feest, wat had je verwacht van een release die 6 cd’s inhoudt, en waar bijgevolg ook hier en daar wat opvullertjes op terug te vinden zijn. Het experimentele gepruts zoals we horen op ‘The Illusion Of Ego’ zouden we dan ook eerder onder deze noemer plaatsen.

Ruim halverwege de eerste cd merken we op dat de genres noise en power electronics voorlopig nog ver te zoeken waren, in ‘Cutting Room Floor’ zitten ze nog wel verborgen, maar even subtiel als we eerder al mochten horen tijdens ‘Woe Betide’.

Het eveneens experimentele ‘The Organ Donor’ legt de focus op gitaar enerzijds, en een elektronische loop anderzijds. Gaandeweg zwelt de uitbarsting verder op, en neemt het nummer een drone wending die als een wervelstorm alles om zich heen neermaait.

Het 15 minuten durende ‘Wasting’ mag het eerste deel van dit zesluik afsluiten, en net als bij het andere lange nummer op deze cd (‘Woe Betide’) staat de trage opbouw garant voor een perfect gecreëerd spanningsveld, dat een perfecte weergave is voor wat SJ muzikaal heden ten dage staat.

De vocale razernij, wat ons betreft het handelsmerk bij SJ, komt hier op Theatre Of Cruelty pas voor het eerst naar voren op deze track. Echter, deze is zodanig naar de achtergrond gemixt, dat het lijkt alsof de ‘lunatic’ zijn weg al tierend tracht te zoeken, de impact is er daarom niet minder om dan het voluit naar de voorgrond te plaatsen.

THEATRE OF IMAGINATION

Verwacht je niet aan zes totaal van elkaar verschillende albums op deze imposante box, die de soundtrack vormt voor een experimenteel danstheater. Theatre Of Imagination pikt dan ook gewoon de draad op waar Theatre Of Cruelty die liet liggen. Wederom een uurtje experimentele industriële elektronica met andere woorden, die een mooie aanvulling vormt op het ondertussen even imposante oeuvre van Sutcliffe Jügend.

Experiment viert hoogtij, ook op dit tweede schijfje, meer nog dan op het eerste, in het spookachtige eerste half uur (de drie tracks ‘Machine Lake’, ‘No Saints Will Die’ en ‘To Rise Above The Shit For One Glorious Moment’).

Het trage ‘Hollow’ heeft een ritueel kantje, en borduurt verder op de reeds op deze cd ingeslagen, spookachtige weg.

Als je je verbeelding (conform de titel) laat spreken, kan dit schijfje doorgaan als soundtrack voor een nachtmerrie, op een subtiele wijze, maar met een enorme impact wanneer je badend in het angstzweet wakker wordt.

‘How The Broken Fall’ zouden we haast omschrijven als toegankelijk, een adjectief dat we voorheen Sutcliffe Jügend niet snel zouden toedichten.

THEATRE OF INNOCENCE

9 titelloze experimentele tracks die naadloos op elkaar aansluiten en dus enkel voor de vorm in negen afzonderlijke delen geknipt zijn. Elektronische experimentele spielereien, een ware speeltuin voor liefhebbers van bliepjes en verdere geluidsmanipulatie.

THEATRE OF THE ABSURD

Het absurdistan waarheen Tomkins en Taylor ons loodsen wordt terug gekenmerkt door een voorliefde voor het experiment. Met een schaterlach dan nog wel (‘Laughing Song’). Niet alleen met de elektronische structuren, ook de stemmen krijgen een spookachtige bewerking tijdens ‘The Vanity Of Small Differences’, alwaar we haast beginnen denken dat er psychedelische drugs in het spel zijn. Doch ook voor een forse noise uithaal is er plaats op Theatre Of The Absurd, de ‘Pipe Machine Crooner’ schuurt en kraakt zodanig dat het lijkt of hij ieder moment ontploffen kan. Het deuntje van de crooner die in deze machine verborgen zit, zingt zichzelf een uitweg in deze razernij.

Een sterk begin, maar gaandeweg verliest het duo zichzelf wat in het zelf gecreëerde experiment. De vraag of het daadwerkelijk nodig was om effectief zes cd’s tegelijkertijd uit te brengen, begint zich dan ook op te dringen. Tracks als ‘Keats’, ‘Evolving Sores’, ‘The Watchmakers Broken Fists’, ‘Ninth Mind Jigsaw’ en ‘Colour Boxing’ catalogiseren we immers eerder onder de noemer opvulling, en zal ons ook niet bepaald bijblijven in ons eindoordeel over S L A V E S. Het schreeuwerige ‘Rabbit Kick’ is met zijn speelduur van amper drie minuten dan weer te kort om een blijvende indruk na te laten. ‘Undercutting’ en ‘Rabbit Bite’ zijn dan wel weer spannend te noemen, maar hun korte speelduur doet hen eveneens de das om. ‘Dense Star Falling’ dat dit absurde rariteitenkabinet mag afsluiten, is met zijn (relatief korte duur van) zeven en een halve minuut het langste nummer en tevens het voorbeeld dat dit soort experimenteerdrang zijn tijd nodig heeft om te beklijven, wat dit nummer dan ook doet, waardoor men alsnog in schoonheid eindigt.

Wat ons betreft voorlopig het mindere broertje van deze zesling, al is het opzet om het absurde te schetsen op deze plaat wel degelijk bereikt.

THEATRE OF TRAGEDY

Niet alleen de naam van (ooit) een gothic metal band, tevens de titel voor het vijfde schijfje van deze imposante boxset.

‘Dead Collaborators’ trekt aarzelend op gang, als ware het om deze dode bondgenoten op de gepaste wijze een laatste eerbetoon te bewijzen. We denken aan de (laat ons wel wezen, ronduit belachelijke term) IDM, en de autoharpklanken zijn een streling voor het oor.

Deze track is nogmaals het bewijs dat Sutcliffe Jügend ook zonder ruw in het wilde weg rond te scheppen, op een meer verstilde manier een spanningsboog kan creëren die hoewel op een andere manier, een haast even grote impact te bieden heeft.

Soortgelijke mooie, zalvende klanken krijgen we te horen tijdens ‘Her Blood In My Veins’, alwaar de hoofdrol is weggelegd voor capriolen met de elektrische gitaar. Bliepjes en een opkomende noise-eruptie die helaas niet doorbreken zorgen voor een leuk extraatje aan een nummer dat voor ons gerust langer mocht duren dan de luttele drie minuten zoals ze hier gepresenteerd worden.

Een vlieger die opgaat voor heel deze plaat, we horen tal van hele goede ideeën, en bestempelen we dit vijfde schijfje als rustgevend. De wonderen zijn de wereld inderdaad nog niet uit, want tot voorheen was dit een adjectief alwaar Sutcliffe Jügend niet bepaald mee in verband gebracht werd.

De grote tragedie is echter dat deze nummers met hun korte speelduur tussen de 3 en de 6 minuten meer tijd nodig lijken te hebben om zich ten volle te kunnen ontplooien. In de hoedanigheid waarin we ze terugvinden op Theatre Of Tragedy bekruipt ons meermaals de gedachte dat het hier om wel mooie aanzetten gaat, maar tevens dat deze voorzetjes nog een spits behoeven, die er enkele hattricks uit weet binnen te stampen.

Als Theatre Of Tragedy iets bewijst dan is het dat Sutcliffe Jügend’s sound heden ten dage niet meer te vergelijken valt met die waarvan ze voornamelijk bekend zijn. De terug te vinden toon is er eentje in mineur, waarbij ambient- en IDM-liefhebbers in hun zoektocht naar een aangename chill out plaat (met weerhaakjes) een verrassende vondst kunnen doen.

THEATRE OF PASSION

Oftewel de plaat waar alle afzonderlijke stukjes van de puzzel alsnog wonderbaarlijk in elkaar vallen. De tien minuten lange opener ‘For Those Who Shine A Light With Fire’ maakt meteen duidelijk dat een forse aanloop in het soort nummers dat Sutcliffe Jügend heden ten dage, althans op deze S L A V E S, placht te maken, een absolute vereiste is om het geheel optimaal te kunnen smaken. Het experimentele dat gaandeweg in de brutalere geluidsuitspattingen een verrassende metgezel vindt, maken dit nummer tot een van de hoogtepunten van deze box. Dit geldt ook voor ‘Pummel’, dat vergelijkbaar te noemen is.

‘Burnt Retinas’ geeft de liefhebbers van old school SJ nog een streepje geluidsterreur cadeau, maar voor de rest is ook Theatre Of Tragedy een experimentele plaat geworden, maar dan wel eentje die van begin tot eind weet te boeien. Noise met akoestisch gitaargetokkel, het kan, en het 15 minuten durende ‘Ecstatic Falls’ is het levende bewijs dat het nog werkt ook. Met wat goede wil zouden we het haast als een romantisch nummer omschrijven, nooit gedacht deze term te gebruiken bij de makers van klinkende titels als ‘I Never Met A Woman Who Didn’t Deserve To Die’, ‘My Pleasure Your Pain’ of ‘The Killing Of Heather’. Sutcliffe Jügend is duidelijk geen slaafse volgeling van zijn eigen verleden, dat statement hebben ze met S L A V E S meer dan duidelijk gemaakt.

S L A V E S is naast omvangrijk, ook een interessant experiment te noemen. Zoals te verwachten viel waren 6 cd’s misschien wel iets te veel van het goede, maar aangezien iedere cd-speler is uitgerust met een programmeertoets, valt dit euvel ook enigszins te omzeilen.

Sutcliffe Jügend speelt maandag net voor Cabaret Voltaire, en met de muziek van S L A V E S passen ze ook beter bij deze Britse legende dan bij Whitehouse, met wie ze (om begrijpelijker reden) tot in den treure mee vergeleken werden. Of u daar blij mee mag zijn, dat maakt u best voor uzelf uit.

Sutcliffe Jügend

Dimi Brands
30/05/2017

HomeContactLinksSitemap
lees meer...
FOTO'S : Ground Nero - GDW Fest. Tilliloy

lees meer...
FOTO'S : Hapax - GDW Fest. Tilliloy

lees meer...
FOTO'S : Autopsie d'une Ombre - GDW Fest. Tilliloy

lees meer...
NIEUWS 19/08/2017 : Dark Entries Night XX: The Hermetic Electric en Apparaat

Al sinds 2011 organiseren we met Dark Entries regelmatig Dark Entries Nights in samenwerking met de Kinky Star in Gent. En ja, intussen zijn we al aan onze twintigste editie toe. Op elke editie trachten we u twee lokale groepen voor te stellen, soms gevestigde namen maar meestal nieuwkomers waarvan we denken dat u er uw oor aan moet lenen. ...

lees meer...
NIEUWS 19/08/2017 : Bekijk Nine Inch Nails-concert uit 1990

Met 'Add Violence' heeft Nine Inch Nails alweer een klassewerk afgeleverd, zij het slechts een korte, dat de fans reeds in hun platenkast hebben liggen. Maar het kan geen kwaad om ook af en toe terug te kijken naar het verleden, zelfs om terug te gaan naar het prille begin. Nine Inch Nails startte in 1989 met 'Pretty Hate Machine', ...

lees meer...
INTERVIEW : APPARAAT - Apparaat is een liveband. We spelen de pannen van het dak.

U bent steeds op zoek naar talent van eigen bodem? Apparaat is zo'n naam die u dan moet aankruisen. Het trio maakt een interessante mix van minimal wave en post-punk en zal op 8 september 2017 te zien zijn op het podium van de Kinky Star, alwaar wij de 20ste editie van de Dark Entries Nights zullen organiseren. Apparaat is een relatief ...

lees meer...
NIEUWS 18/08/2017 : W-festival kondigt resem indrukwekkende namen aan voor 2018

Het W-festival 2017 is net begonnen, en de organisatoren laten al in hun kaarten kijken voor de volgende editie, in 2018. En dat is best indrukwekkend. Lees niet verder indien u regelmatig last hebt van duizelingen. In 2018 wil W-festival 4 dagen feest vieren - van 16 tot 19 augustus - met twee verschillende podia. Het eerste podium is ...

lees meer...
NIEUWS 17/08/2017 : Mirexxx maakt clip voor 'Inside You'

Mirexxx is onze Belgische exponent van bijtende dark electro. Een paar maanden geleden hebben ze hun nieuwe single 'Inside You' voorgesteld. Nu is er ook een clip bij het nummer, met de aanwezigheid van het burlesque-model Victoria Rose, die de grootste moeite doet om een slang te bezweren, terwijl Stijn Szin zijn longen uit zijn lijf ...

lees meer...
NIEUWS 17/08/2017 : Met Coalescaremonium in hetzelfde schuitje

Onze vrienden van Coalescaremonium laten weer van zich horen. Neen, we weten nog steeds niet of er een editie zal doorgaan in 2018. Wat de dames en heren voor de toekomst bedisselen, dat weten we nog niet, maar wees zeker dat we u informeren zodra er nieuws is. Wat wel doorgaat, en meteen zou het het laatste evenement zijn op deze precieze ...

lees meer...
CONCERT BESPREKING : M’era Luna 2017 – Dag 1 : 12 augustus 2017 Hildesheim - Regen is het bloed dat uit de hemel valt

De Duitse deelstaat Nedersaksen werd al sedert einde juli geteisterd door wateroverlast, met een enorme schade tot gevolg. En laat ook net Hildesheim tot die deelstaat behoren. Het Hildesheim met zijn vliegveld waar enkele weken later een nieuwe editie van M’era Luna zou gaan plaatsvinden. Niet te verbazen dan ook dat zo iets de ...

lees meer...
CONCERT BESPREKING : M’era Luna 2017 – Dag 2 : 13 augustus 2017 Hildesheim - Als zwarte engelen de regenwolken verdrijven

Waar niemand nog op gehoopt had, werd toch waarheid. Wakker worden voor dag 2 van M’era Luna onder de zonnestralen. Zondag 13 augustus beloofde een heldere hemel met blauwe lucht en zonder regenbuien. Op de weide was het uitgestrooide hooi inmiddels platgetreden en was het nog wel zompig en drassig. Maar toch, onze kletskop beloofde ...