canli casino

Dark Entries Logo

6.901 items

   

Hypnoskull
Immer Wieder Nein
Electro - Industrial - Noise
23/08/2016 : Hypnoskull - Immer Wieder Nein
Ant-Zen  Ant-Zen
23/08/2016, Dimi Brands

Terwijl het politiek gezien heden ten dage huilen met de pet op is, hebben we muzikaal gezien absoluut geen klagen betreffende vaderlandse releases. Zo waren we al zeer te spreken van de dit jaar verschenen platen van Hysteresis, Synthetic Dream, Hedera Helix, Monolith, Dead Man’s Hill en ook nieuwkomers Cocaine Piss en Whispering Sons zorgden voor een ongeziene boom. Om het rijtje nationale artiesten met nieuw werk te vervolledigen staat Patrick Stevens aka Hypnoskull ongeduldig op onze deur te kloppen, met Immer Wieder Nein. De achterliggende gedachte achter deze plaat is dat het goed is om alles in vraag te stellen, niets blind voor waar aan te nemen en om op tijd en stond eens NEE te zeggen, altijd maar weer NEE te zeggen.... Dit soort van eigenwijsheid juichen we alleen maar toe, en in combinatie met de hypnotiserende klanken van Stevens (it’s all in the name), zou dit wel eens een interessant werkje kunnen opleveren.

Op opener ‘Die 23 Augen des Dr. (Hyp)no’ haalt Stevens de gereedschapskist uit de kast en kan het sleutelen een aanvang nemen, als alle boutjes en schroefjes aangespannen zijn kan er meteen volle vaart vooruit gegaan worden, veronderstel je dan. Dat we juist zitten met dit vermoeden bewijst titeltrack ‘Immer Weider Nein’ dat een geoliede dansvloerkraker blijkt te zijn. De rhythmic noise van Stevens staat al sinds oprichting in 1992 garant voor de kracht van pure analoge electronica met zware ritmische structuren om te komen tot een anarchistische aanvalsvorm die noise combineert met techno-industrial. Stevens maakte in de begindagen samen met Dirk Ivens nog deel uit van Sonar, alvorens Ivens hiervoor in zee ging met Eric Van Wonterghem. Wat we te horen krijgen op Immer Wieder Nein gaat gepaard met dezelfde agressie en intensiteit waarvoor Sonar bekend staat. “Electronic Music Means War To Us” is de leuze van Hypnoskull, het is niet anders zo op Immer Wieder Nein. De ritmische tracks gaan gepaard met een zware ondertoon die kraakt, piept en zucht, en tonen aan dat Hypnoskull nog immer ‘kampfbereit’ is.

‘Black dB’ kan meteen de dansvloer van het betere feestje opgesmeten worden, tracks als deze -oh persoonlijke frustratie- lijken de laatste jaren voornamelijk te schitteren door afwezigheid op de vaderlandse fuiven. De vraag naar DJ’s met lef, en een hart voor nationale muziek is in deze een noodzaak. ‘Die Angst (Findet Nicht Mehr Statt)’ laat je aanvankelijk even op adem komen, geen overbodige luxe bij dit razende electronische geweld, maar weet middels een spannende opbouw net zozeer als de heavy tracks een beklemmend gevoel na te laten.

‘Phantomschmerz’ is een recht-toe-recht-aan technostamper, die eens te meer aan toont dat Hypnoskull nog steeds tot de top van het genre behoort. Strijdliederen legio op Immer Wieder Nein, met ‘Soho (Die Nacht Findet Nicht Mehr Statt)’ in de frontlinie. Elektronische agressie die zijn weerga niet kent, en, u hoort me al afkomen, de betere dansvloer absoluut waardig is. Samen met Dirty Gutter presenteert Hypnoskull de ritmische stamper ‘Who’, die zowel efficiënt als toegankelijk is. ‘Krank Vor Wut’ is dan weer een heerlijke hypnotiserende trip. Net als ‘Alles Schwarz’ dat het spel van herhaling uitstekend weet te spelen. Dat er ook al eens donkere wolken boven de dansvloer mogen hangen laat ‘Kleine Dunkle Vorahnung’ horen, spookachtige schimmen lijken uit de machines te ontsnappen, wat echter niets aan dansbaarheid doen inboeten. Waar de machine op de opener in gereedheid gebracht leek te moeten worden, zo begint hij na al het gepasseerde ritmische geweld op ‘Niedergang’ toch danig te sputteren, we zien het stoom uit allerlei opgedane scheuren en kieren ontsnappen, om tijdens een laatste inspanning nog een aanhoudende beat te kunnen aanhouden.

De boodschap achter de titel indachtig is het afsluitende drieluik op Immer Wieder Nein niet verwonderlijk, hiervoor liet Stevens zich inspireren door de maatschappijkritische Bertold Brecht. Met succes zet hij diens ‘Gegen Verführung’, ‘Benares Song’ (uit Brecht’s Hauspostille) en ‘Seeräuber Jenny (samen met Nona Gogol Gonzales) uit de bekende Driestuiverroman naar zijn hand, hij doet dit met minder geweld dan het voorgaande, maar ook hier weegt de beklemmende toon, de grote sterkte van Immer Wieder Nein, zwaar door. Immer Wieder Nein, de achterliggende boodschap houden we in gedachte Patrick, maar voor deze plaat maken we toch met graagte een uitzondering en zeggen we volmondig JA!!!!

Hypnoskull

Dimi Brands
23/08/2016

HomeContactSitemap
lees meer...
CONCERT BESPREKING : Trouwfe(e)st #2 - Een eigenzinnige huwelijksverjaardag

Trouwfe(e)st 2 is het vervolg op Trouwfe(e)st, het huwelijk van Dimi en Sigrid, verleden jaar. Een jaar later vonden ze het de moeite om opnieuw een aantal groepen uit te nodigen in Jeugdhuis Wommel, en opnieuw bevonden deze groepen zich eerder in het bereik van dark ambient en neofolk…. UrZon is het Noise-project van Kolja Aertgeerts ...

lees meer...
FOTO'S : The Alarm - @ Muziekodroom Hasselt, 14/06/2018 door Luc Luyten

lees meer...
FOTO'S : Partisan - @ Muziekodroom Hasselt, 14/06/2018 door Luc Luyten

lees meer...
INTERVIEW : THE KIDS - Mensen verwachten onze klassiekers en dat zijn de songs van de eerste twee LP's

Welke groep zette België op de wereldpunkkaart. The Kids natuurlijk! Op zaterdag 10 november spelen ze op Breaking Barriers, het Leuvense festival dat hoopt te bewijzen dat punk nog steeds niet dood is. Malcolm Nix had een gesprek met frontman Ludo Mariman. Eigenlijk hebben we geen behoefte aan een inleiding, want elke Belgische muziekliefhebber ...

lees meer...
NIEUWS 12/06/2018 : Trouwfe(e)st: het trouwfeest met instemming van Dark Entries

Trouwfeesten... Ons advies als Dark Entries luidt dat u ze moet vermijden als de pest. Maar nu en dan maken we wel eens een uitzondering. Als iemand voor zijn trouwfeest - in dit geval gaat het zelfs om de verjaardag van een trouwfeest - gratis optredens organiseert met donkere groepen, bijvoorbeeld. Dimi en Sigrid - het mannelijk deel van ...

lees meer...
NIEUWS 12/06/2018 : Der Klinke wacht op iemand die lacht

Yep, het is eenzaam in de wereld van Der Klinke. Het succes van de laatste cd - The Unexpected - heeft daar helaas niets aan veranderd. Daarop liet Geert 'Chesko' Vandekerkhof al in 'Someone who smiles' weten dat hij graag eens iemand naar hem zou zien lachen. Het is er nog niet van gekomen, en dus herhaalt hij die oproep nog ...

lees meer...
NIEUWS 12/06/2018 : Persephone en Seesayle in Brussel

Persephone is het neoklassieke project van Sonja Krauthofer, zangeres van l'Âme Immortelle, en Martin Höfert, een cellist die voor Sopor Aeternus, Goethes Erben en tal van andere projecten gespeeld heeft. Samen brengen ze neoklassieke muziek met een mythologisch kantje. Op zaterdag 15 september kunt u de groep aan het werk zien ...

lees meer...
CONCERT BESPREKING : Judgement Fest - Feest in de catacomben van de muzikale onderwereld...

Ja, wij horen bij de mensen die vol vreugde uitkijken naar De dag des oordeels. En als De dag des oordeels een feestje houdt, Judgement Fest, dan willen we er graag bij zijn. De dag des oordeels, dat is natuurlijk het radioprogramma van Danny Quetin op Radio VRD, het donkerste programma op Limburgs leukste, elke maandagavond om 22u rechtstreeks ...

lees meer...
FOTO'S : VV303 - @ Judgement Fest. Landgraaf, 9/06/2018 door Luc Luyten

lees meer...
INTERVIEW : DEAD MAN'S HILL - Ik wou net als de artiesten op Cold Meat Industry machtige muziek maken die een deur opende naar een totaal andere, veel mysterieuzere wereld.

Het Belgische dark ambient-martial-industrial-black-metal-project Dead Man's Hill bestaat 20 jaar en is cult tot in Polen en Rusland. Optredens zijn schaars, maar de komende weken kunt u Dead Man's Hill aan het werk zien in de Wommel in Wommelgem op 16 juni, en op de Dark Entries Night in Gent op 29 juni. Voor de gelegenheid hadden ...

lees meer...
NIEUWS 07/06/2018 : Derde langspeler Anna Calvi eind augustus in de winkel.

Anna Calvi, de Britse gitaarvirtuose die daarenboven met een prachtig stemgeluid gezegend is, doorbreekt de stilte en kondigt haar nieuwe plaat aan. Brian Eno roemde haar als “the best thing since Patti Smith”, en wie zijn wij om de goede man tegen te spreken. Het was 5 jaar wachten op de opvolger van One Breath, maar haar ...

lees meer...
NIEUWS 07/06/2018 : Eerste lading namen BIMFest XVII.

De fans van de betere elektronische klanken moeten we er niet meer aan herinneren dat traditiegetrouw op 14 en 15 december het Belgian Indepedent Music Festival of kortweg BIMFest, voor de 17de keer alweer zijn tenten zal opslaan in de Casino te Sint-Niklaas. Organisatie BodyBeats maakt ons al warm met een eerste reeks namen, die we toch ...