casino maxi1xbet

Dark Entries Logo

7.028 items

   

Coph Nia
Lashtal Lace
Dark Ambient - Dark Folk / Apocalyptic Folk - Martial - Ritual
28/04/2016 : Coph Nia - Lashtal Lace
Raubbau  Raubbau
28/04/2016, Dimi Brands

Een beetje vreemd dat deze release me ontgaan was, want Coph Nia heeft met het in 2000 verschenen That Which Remains voor mij persoonlijk een muzikale mijlpaal geschreven. In die mate zelfs dat wanneer men mij zou vragen om een lijstje te maken met favoriete platen, deze wel zeer hoge toppen zou scheren.

Ondertussen is het al 7 jaar geleden dat de man nog nieuw werk uitbracht, Lashtal Lace verscheen verleden jaar in februari, en zag ik op de laatste editie van het Porta Nigra festival liggen bij het merchandisingkraampje van Raubbau. Dat ik niet lang moest twijfelen over deze aankoop moge duidelijk wezen.

Met That Which Remains in het achterhoofd was het wel even schrikken toen ik de eerste keren naar Lashtal Lace luisterde, want de zwaar bombastische dark ambient/ritual klanken zijn op deze nieuweling nog wel aanwezig, doch eerder als aanvulling. Coph Nia slaat duidelijk een nieuwe weg in, een weg die meer song-gericht is dan in het verleden. Waar het vroeger om “nummers” ging, kunnen we nu echt spreken over “liedjes”. Het was wennen in het begin, en na een luisterbeurt of tien is het nog altijd even aanpassen, aangezien de sterkte van Coph Nia in het verleden het sfeerscheppen was door middel van zeer donkere, rituele dark ambient.

Een pop-plaat is het natuurlijk niet geworden, de hel en verdoemenis staan nog steeds vervaarlijk op de loer, maar bij bepaalde nummers schoot de gedachte door mijn hoofd dat Aldenon Sartorial (echte naam Mikael Aldén) tevens de liefde gevonden had, en de drang voelde deze als inspiratie te gebruiken.

Dit vermoeden werd bevestigd door de liner notes in het boekje waar de liefde inderdaad als een van de inspiratiebronnen naar voren wordt geschoven.

Het titelnummer zou ik zelfs voorzichtig “lieflijk” durven noemen, een adjectief dat vroeger toch niet spontaan bij me opkwam bij de naam Coph Nia. Mede dankzij de gastvocalen van de betreurde zangeres Aleah (ze overleed verleden week op jonge leeftijd aan kanker), doet dit nummer denken aan een duistere versie van de duetten tussen Lee Hazlewood en Nancy Sinatra, waar naast de somberheid die de bovenhand blijft hebben, toch de mogelijkheid van de hoop niet uitsluit. In diverse recensies werd dit nummer naar voren geschreven als een dark folk hit in wording, en Aldén zelf noemde dit nummer de beste song die hij tot nog toe al uitbracht.

We moesten ook meermaals aan Laibach denken, voornamelijk de stemvergelijking met Milan Fras van de Sloveense grootmacht dringt zich steeds meer en meer op (luister maar eens naar ‘I Shall Be No More’). Dat teksten declameren Aldén beter afgaat dan daadwerkelijk zingen krijgen we op de hele plaat (soms op pijnlijke wijze, toonvastheid is niet ‘s mans sterkste kant) te horen.

Nog iets wat Coph Nia gemeen heeft met onze favoriete Slovenen horen we op ‘Homo Sapien’, een originele cover dat een solohitje was van Pete Shelley (Buzzcocks). Naast een niet voor de hand liggende keuze qua cover (in het verleden sloeg Coph Nia al de hand aan Black Sabbath, wat gezien de gezamenlijke interesse in occulte grootmeesters als Crowley niet veel wenkbrauwen deed oprijzen), is de bewerking ook opmerkelijk te noemen, door een zeer dreigend sfeertje doorheen de song te weven.

In het misantropische ‘All My Filth’ roept Aldenon zich uit als te aanbidden “patron saint of sin who makes widows weep and witches howl”. Nog meer heksen in ‘A Sonnet’, alwaar hij enkele vrouwen uit zijn naaste omgeving bezingt, naast de heks maken we ook kennis met een gevaarlijke vamp en eentje die zeer bedrijvig is met messen. We geloven graag dat hij zich gewillig door dit bont allegaartje laat omringen. En met al die liefde in de lucht, komt het onvermijdelijk tot de ultieme daad, hier geboekstaafd als ‘Little Death’ (wat een metafoor is voor het orgasme) en waarin seks herleid wordt tot religie, de landgenoten van Ordo Rosarius Equilibrio zullen dit knikkend beamen.

‘In Colour’ toont nog meer liefde, en zou muzikaal gezien niet misstaan op een soundtrack van de zogenaamde ‘betere film’.

Al degenen die ondertussen al een beetje verblind zijn van al dat licht, worden met ‘Alone And Godless’ en ‘Glass House’ terug met beide voetjes op de grond gezet, deze gitzwarte nummers blazen meteen alle gerezen hoop weg en zetten ‘s mans misantropie nog maar eens in de verf.

Slechts een instrumentaaltje deze keer, getiteld ‘The Dreamer’, en dat is wat Aldén nog steeds blijkt te zijn, en hoewel zijn dromen nog steeds over hel, dood en verdoemenis gaan, voegt zich daar heden ten dage toch meer de liefde bij.

Lashtal Lace was in het begin een aanpassing, en dat is het nog steeds. Maar met Aldenon als onze sinistere reisgezel bewandelen we ook deze nieuwe weg graag.

Coph Nia

Dimi Brands
28/04/2016

HomeContactSitemap
lees meer...
NIEUWS 21/09/2018 : Vrijdag 28 september Chileense post punk / death rock in de Kinky Star te Gent !

U kent het clubje vast, de kinky Star waar ook de Dark Entries Nights plaats vinden, Vlasmarkt Gent, die buurt. Maar er gebeurt wel meer in deze alternatieve muziekkeet dat u als lezer van ons webzine moet kunnen bekoren. Zo passeren vanavond om 20u00 post punkers uit Chilli nota bene, luisterend naar de naam Causa De Muerte. De band startte ...

lees meer...
NIEUWS 21/09/2018 : Bimfest affiche compleet!!

Het is ondertussen een traditie maar sedert 2002 kunt u het kille jaareinde wat feestelijker maken door present te tekenen op het Bimfest festival, ooit begonnen onder de mond vol Belgian Independent Music Festival. Voor de 17de keer alweer dus in 2018 en wel op vrijdag 14 en zaterdag 15 december in zaal de Casino te Sint Niklaas! Voor ...

lees meer...
FOTO'S : A Slice Of Life - @ Dark Entries Night 24, 14/09/2018, door Yani Beel

lees meer...
FOTO'S : Donder, Hel & Hagel - @ Dark Entries Night 24, 14/09/2018, door Yani Beel

lees meer...
NIEUWS 20/09/2018 : Nieuws van het Kirlian Camera front: Stalingrad is terug!

Natuurlijk kent u als trouwe Dark Entries lezer de Italiaanse rots in de branding Kirlian Camera. Maar wie van jullie is vertrouwd met Stalingrad? Dat we het hier niet hebben over het gebied in Rusland kon u al raden. Stalingrad was een zijproject van Angelo Bergamini enerzijds en Ivano Bizzi (die in het verleden bij Kirlian Camera vooral ...

lees meer...
FOTO'S : Persephone - @ Théâtre Mercelis Brussels, 15/09/2018 door Luc Luyten

lees meer...
NIEUWS 20/09/2018 : Nitzer Ebb maakt onuitgegeven video uit 1985 wereldkundig

De terugkeer van Nitzer Ebb is momenteel het evenement in EBM-land. Op 11 oktober komt een ambitieuze box uit: 1982-2010 10 LP Vinyl Boxset. 10 platen? Ja hoor, de vijf officiële platen uit de discografie worden elk aangevuld met een aparte plaat met outtakes, alternatieve versies en remixen. Bovendien zal de groep ook terug gaan optreden, ...

lees meer...
NIEUWS 20/09/2018 : Alien Sex Fiend is bezeten (van een nieuwe plaat)

Er komen nog regelmatig platen uit van Alien Sex Fiend, één van de stichters van het gothicgenre en met name één van de meest populaire groepen uit de Londense batcave-scene van begin jaren 80, doch het betreft hier vooral verzamelaars met singles en live-uitvoeringen van eerder werk. De laatste plaat met origineel ...

lees meer...
INTERVIEW : SIGLO XX - In het kapitalisme kan alles verkocht worden, zelfs als het in tegenspraak is met zichzelf.

Siglo XX werd wel eens de Belgische Joy Division genoemd, en dus is het een evenement na meer dan 25 jaar terug optreedt. De optredens vallen samen met de viering van het 40-jarig bestaan van de groep. Je kunt ze onder meer zien op de derde editie van Breaking Barriers, het Leuvense festival dat het 40-jarig bestaan van punk in het algemeen ...

lees meer...
INTERVIEW : MILLIE MANDERS & THE SHUT-UP - Zelfs een DIY-band is in essentie een onderneming en een merk.

Op 9 en 10 november 2018 gaat in Leuven de derde editie van Breaking Barriers door, het festival dat in het leven geroepen werd om 40 jaar punk te vieren en al het goede wat daaruit voortkwam. Naast gevestigde namen als Siglo XX, Theatre of Hate en The Kids, kunt u er ook artiesten aan het werk zien die in België nog maar weinig bekendheid ...