casino maxi1xbet

Dark Entries Logo

7.321 items

   

Anemone Tube
Golden Temple
Dark Ambient - Industrial - Noise
08/02/2016 : Anemone Tube - Golden Temple
Raubbau  Raubbau
08/02/2016, Peter De Koning

Anemone Tube blaast deze zomer 20 kaarsjes uit maar of dat een blijde gebeurtenis is, valt nog af te wachten. De man achter het project staat namelijk niet bekend om zijn voel-je-goedmuziek. Meer zelfs, persoonlijk vind ik dat er weinig industriële projecten zijn die zo sterk op je gevoel inwerken en die zo’n indrukwekkende neerslag geven van wat er fout loopt in deze maatschappij. Stefan meent wat hij doet en het binnentreden in zijn psychotrope sonische wereld is dan ook meteen een uitnodiging tot een confrontatie met de donkerste kant van jezelf en de wereld eromheen.

Na het eerder rustige Dream Landscape en het geweldig grauwe Death over China, volgens mij één van de beste noise releases aller tijden, vormt deze Golden Temple een logische derde stap in de Suicide Series tetralogie. De sfeer lijkt wel een symbiose van beide voorgangers: de expressie is zeer lawaaierig maar het geheel heeft toch de meeslepende kwaliteiten van een perfecte dark ambientrelease. Ook horen we, tussen alle duisternis door, toch ook een klein sprankeltje hoop weerklinken in deze muziek, iets wat we niet van Anemone Tube gewoon zijn, al hoorden we het wel reeds in zijproject Oublier et Mourir.

De cd bestaat uit twee luiken. Het eerste vangt aan met het ruim dertien minuten durende L’homme et les sirenes. Veldopnames zijn een wezenlijk onderdeel van de muziek van Anemone Tube en net als op de vorige delen van dit vierluik gebruikt hij opnames die hij maakte gedurende zijn reizen door Japan en China. In deze eerste track zijn de opnames het duidelijkst herkenbaar en we krijgen dan ook de indruk naar een zeer atmosferische variant van Musique concrète te luisteren. Het is verbazingwekkend hoe Stefan erin slaagt op met subtiele maar uiterst doeltreffende manipulaties en een gedetailleerde opbouw erin je geest langzaamaan in een staat van permanente alertheid te brengen. De spanning wordt minutieus opgebouwd en krijgt zijn apotheose in het nummer dat volgt. Apocalyptic fantasy laat de feedback volop gieren en de sfeer wordt nu compleet sinister. Anemone tube zet wat mij betreft nieuwe standaarden wat betreft het evoceren van het apocalyptische gevoel.

Tower of Evil (The ultimate Truth) borduurt voort op deze eindtijdstemming. De titel verwijst naar de 54 verdiepingen tellende Roppongi Hills Mori Tower in Tokio. Deze toren huisvest heel wat symbolische vertegenwoordigers van het ongebreidelde kapitalisme: Google, Apple... Ook de intussen legendarische vertegenwoordiger van wat er allemaal kan foutgaan in zo'n doorgedreven economisch liberale samenleving, Lehman Brothers, had er een zitje. Het hoeft dan ook niet te verbazen dat deze toren voor de lokale mensen symbool staat voor de ongebreidelde commercialisering van het leven zelf. De muziek windt er alleszins geen doekjes om: Deze toren is een teken van kwaad: we horen snerpende noise op een extreem duisteren drony ondergrond. We hebben de stemsamples op het einde niet kunnen ontcijferen maar ze dragen zeker bij tot de ontaarde sfeer.

We verwezen in het begin van de review nog naar dat sprankeltje hoop dat we niet gewoon waren van dit project. Negation of Myth is de compositie op het eerste luik die het meest aan deze omschrijving voldoet. Het nummer leunt een beetje aan naar het rustigere zijproject van Anemone Tube, oublier et mourir. In plaats van gevoelens van complete destructie worden we ondergedompeld in een extreme vorm van nostalgie en weemoed. De titel lijkt ook een ander onderwerp te bespelen dan de voorgaande, maar de visies van Stefan kennende is alles onlosmakelijk met elkaar verbonden: het oude en het nieuwe, de echte en de ideeënwereld. Ook Sea of Lights (Golden Temple) wentelt zich in dit sfeertje maar lijkt weer een tikkeltje positiever dan de voorgaande plaat. Zo is er een prominentere rol voorzien voor de synths ten nadele van de noise: Hoop, weet u wel. Deze wordt echter meteen in de kiem gesmoord door het extreem diepe anthropocene - the dark abyss of time. Het begint als een oude Burzumplaat maar de evolutie binnen deze plaat is zeer interessant. Anemone Tube gaat bijna ongemerkt van extreem nihilistisch naar contemplatief. Het is een perfecte afsluiter van het eerste luik.

Het tweede luik omvat nummers en onderzoekt onze drang om terug te keren naar tijden vol mythe en emoties. I, Death, rule even in Arcadia is een fantasierijke noisbient track die het feeërieke aan het morbide koppelt. Erg sfeervolle plaat, maar het is afsluiter Tojinbo - tranquil Sea of Equanimity die de hoofdvogel van dit tweede luik afschiet. Veldopnames werden gemaakt aan de kliffen van Tōjinbō aan de Japanse kust. Deze staan ook wel gekend als de zelfmoordkliffen. Thema van de compositie is dan ook hoe ver mensen willen gaan om gemoedsrust te vinden. Het nummer is een samenwerking met Dave Phillips. Het is een experimenteel collageachtig nummer dat je zenuwen tot het uiterste drijft en heel narratief werkt. De sfeer is licht anders dan de rest van de plaat en wat mij betreft had het met zijn veertien minuten speelduur gerust op zijn eentje ‘tweede luik’ mogen zijn – of een aparte EP. We beluisteren het zeer graag, maar los van de rest van de cd. Hoe dan ook is het een meesterwerk binnen een meesterwerk en sowieso een extra aankoopargument.

Op dit moment in de geschiedenis wordt er niet veel betere industriële noise dan dit gemaakt. De donkere ster van Anemone Tube begint stilaan een plek te krijgen aan het spiegelfirmament maar wat mij betreft mag ze nog groeien. Zes jaar heeft de man gewerkt aan deze cd maar dat was geen dag verloren tijd. De mastering van de bekende James Plotkin zorgt ervoor dat de sfeer maximaal is. Dit is een knappe release, net als de voorgangers in de reeks.

Peter De Koning
08/02/2016

HomeContactSitemap
lees meer...
NIEUWS 16/01/2019 : Downhill XIII New Years Edition

Het is die periode van het jaar dat je hier en daar wordt uitgenodigd voor een nieuwjaarsreceptie. Doorgaans staan we daar niet zo voor te springen. Gelukkig zijn er uitzonderingen, want eentje waar we echt naar uit kijken is de New Years Edition van Downhill. Alwaar je de benaming receptie mag vervangen door een feest waarin je jezelf ...

lees meer...
CONCERT BESPREKING : Modern Bön III: Phurpa / The Nent / Skrei, (15/01/2019, Magasin4, Brussel) - Hopend op genezing in Magasin4, een veilige haven voor ons zwijnen op zoek naar parels.

Mijn vrouw en ik hebben klaarblijkelijk iets met rituelen. Getuige ons huwelijk dat bestond uit een openlucht ritueel, met live optreden van Kinderen Van Moeder Aarde. Dezelfde band die optrad exact 4 jaar geleden op onze eigenste Dark Entries Night alwaar de vonk tussen ons ontstaan is. Ook voor de viering van ons vierjarig samenzijn konden ...

lees meer...
NIEUWS 15/01/2019 : Achtste single op rij voor The Arch: 'Tangled Stones'

The Arch volhardt in de boosheid. 12 singles op rij ging de groep uitgeven, die dan na afloop een nieuwe plaat moeten vormen. Het concept dwingt de groep om steeds weer te scoren, want met deze werkmethode kunnen de heren zich geen zwak nummer veroorloven. Uiterst ambitieus dus, misschien zelfs te ambitieus. Het oorspronkelijke doel om maandelijks ...

lees meer...
NIEUWS 15/01/2019 : Concerttip: Dear Deer in Kinky Star

Sabatel is een bezig bijtje in de Franse deathrockgemeenschap. Vorige week kon u haar nog aan het werk zien in het voorprogramma van het sublieme Fangs On Fur in Brussel, met haar minimalistische batcaveband Cheshire Cat (The Bouncing). Enkel bas, tribale drums en gestoorde zang. Met haar partner Frederico Lovino – en dat is dan weer ...

lees meer...
INTERVIEW : MILITIA - Ambiorix verdween in de mist van de geschiedenis, maar hij zal voor de muzikanten van Militia nooit vergeten worden.

De anarchistische industialgroep Militia brengt een cd uit over de geschiedenis van Ambiorix, de Gallische leider die het opnam tegen Julius Caesar toen hij Gallië veroverde. De ideale gelegenheid om heel te geschiedenis nog eens te overlopen. Militia stuurde ons achtergrond bij hun nieuwe werk en bij de verschillende nummers op de cd. Voorgeschiedenis Toen ...

lees meer...
NIEUWS 14/01/2019 : Darkest Night 2019 in Retie

Energiebesparende maatregelen in Retie. Of toch niet. Feit is wel dat de organisatie van Dark Balloon helemaal klaar is voor de Darkest Night 2019. Het licht zal dan wel uit gaan, het stroomverbruik zal stijgen. Omdat het ondertussen een jaarlijks wederkerend gegeven is dat Dark Balloon er in slaagt om een affiche samen te stellen met ...

lees meer...
CONCERT BESPREKING : The Hu - Nieuwe Mongoolse internet sensatie combineert metal met traditionele folk en keelzang

De nieuwe muzikale internet sensatie heet The Hu, ze komen uit Mongolië en ze spelen heavy metal met traditionele folk instrumenten en keelzang. 'Hu' is een Mongools woord dat evenveel betekent als mens. The Hu zijn dus eigenlijk zo een beetje de Mongoolse versie van De Mens. The Hu creëerden hun eigen unieke genre dat ...

lees meer...
FOTO'S : La Muerte - @ AB Brussel 12-01-2019 door Luc Luyten

lees meer...
NIEUWS 08/01/2019 : Katharsis ... en Pagan Folk Songs

Mantus brengt bijna al twintig jaren lang op regelmatige basis een album uit. In 2017 verscheen het gesmaakte ‘Staub & Asche’ met een zusteralbum. Nog geen jaar later, laat kopman Martin Schindler weer van zich horen. Alhoewel Schindler steeds wel een kwaliteitsvol album aflevert, is het vaak toch net altijd iets een beetje ...

lees meer...
INTERVIEW : GOETHES ERBEN - Vreemd genoeg zijn diegenen die het luidst jammeren niet diegenen die verdrinken tijdens hun vlucht.

In 2014 doorbrak Goethes Erben het jarenlange stilzwijgen waarin de theatrale avant-garde groep zich sinds 2006 omhuld had, toen de groep voor onbepaalde tijd op pauze ging. Er volgden optredens en een muziektheater, maar met ‘Am Abgrund’ is er ook de eerste studioplaat in 12 jaar. ‘Te lang gezwegen’, zegt de plaat. ...

lees meer...
FOTO'S : Star Industry - @ EGW-Rock Gent, 23-12-2008 door Luc Luyten

lees meer...
FOTO'S : DaGeist - @ EGW-Rock Gent, 23-12-2008 door Luc Luyten