canli casino

Dark Entries Logo

6.242 items

   

The Sisters Of Mercy
“First And Last And Always” (vinyl box edition)
Gothic Rock
23/09/2015 : The Sisters Of Mercy - “First And Last And Always” (vinyl box edition)
Rhino  Rhino
23/09/2015, Kurt Ingels

Eerder dit jaar kondigden we bij Dark Entries al met veel zwier aan dat één van de meest legendarische gothic rock albums naar aanleiding van zijn 30ste verjaardag in de bloemen zou worden gezet! Een heuse verjaardagseditie in vinyl met bijhorende 12”’ schijfjes... En jawel, heden spinnen de vinylgroeven onder mijn pick up naald om deze klassiekers nogmaals vol door de huiskamer te jagen.

En ook al is het verrassingseffect na al die jaren flink zoek het effect blijft wel gewoon ‘wauw’... Het album “First And Last And Always” werd reeds in onze oud goud rubriek besproken en ook de zoveelste heruitgave kreeg al een review beurt. Ik graaf er eentje voor u op waarna ik me graag op de 3 vinyl bijlagen van deze gelimiteerde box werp!

Tja, in een rubriek met klassiekers mag deze oerplaat uit 1985 (da’s alweer 30 jaar geleden) niet ontbreken. Immers, klassiekers zijn voor de hand liggend en dat is deze “First And Last And Always” zonder meer, vandaar dat ik er bewust de ep “The Reptile House” (1983) niet heb uitgepikt al is die in cultkringen waar goede smaak primeert allicht even klassiek.

“First And Last And Always” dus, het was een titel als een self fulfilling profecy want The Sisters Of Mercy zouden, met alle respect, nadien nooit meer dé (The) Sisters Of Mercy zijn. Deze geniale plaat, ondertussen al een bijna oneindig aantal keer heruitgebracht, laat ons een groep horen die onheilszwanger Wagneriaans bombast in zijn mysterieuze poëtische aanpak en passionele overgave aan menselijke subversie en aberraties weet te lijmen aan melodie - denk aan het titelnummer - en donkere meezingrefreinen.

“First And Last And Always” schept op die manier een soort vrolijke duisternis, en is daardoor ook veel meer een ode aan de schaduwkanten van het leven, muziek die baadt in hoopvolle tristesse. Openen doen we met het lijflied van in een rode sport cabriolet cruisende goths bij ondergaande zon. “Black Planet”, een road movie die toont dat goth en glam niet eens zo ver uit elkaar liggen...”Walk Away” is zowaar feestelijk en stelt misschien wel de vriendschapsbanden binnen de groep op proef. Kenners weten dat de groep na dit album uit elkaar viel. Gitarist Wayne Hussey nam bassist Graig Adams onder de arm om samen op missie te gaan.

Dit verhaal is al honderden keren verteld dus ik ga meteen door naar het zinderende en ietwat hypnotiserende “No Time To Cry”, een meer introverte benadering van de nietsontziende ratrace zeg maar die plaats ruimt voor het meest zwierige nummer van de plaat “A Rock And A Hard Place”, een nummer dat op briljante wijze de katholieke opvoeding van Eldtrich koppelt aan zijn fascinatie voor meisjes van lichte zeden, tenminste dat is wat ik er van maak want de kracht van dit album ligt ook bij het oneindige aantal interpretatiemogelijkheden die aan elk nummer kunnen toegemeten worden.

Zo is dé album klassieker “Marian” voor velen, hoewel vrij wanhopig van opzet, het ultieme liefdesnummer terwijl Marian evengoed een religieuze symboliek in zich draagt... Liefde is verzuipen, oftewel de totale overgave die dan weer gelijk staat aan de dood, maar goed we gaan niet té filosofisch worden.

Op de B-zijde, voor alle duidelijkheid: we hebben het hier over een plaat, pakt het titelnummer zwierig en quasi vrolijk uit alsof het de luisteraar’s ijlende koortsdromen bij “Marian” wil doen vergeten. Hier is op zijn minst een straaltje zon van de partij al voorspelt de tekst ook een stevig en naderend onweer. “Possession” was het nummer dat me jaren geleden het meeste moeite kostte, lees toentertijd vond ik dit het minste nummer van het album maar met de jaren ben ik het steeds sterker gaan appreciëren. Het ligt eerder zwaar op de hand en de maag, mijmert en stelt vragen... Eldritch terug op zoek naar het kind in zichzelf, een onwerkelijke werkelijkheid ergens tussen droom en daad. Shake shake shake. Kippenvel, zoveel is zeker.

“Nine While Nine” zou evengoed een liefdesepos kunnen zijn, en eigenlijk zijn alle nummers op dit album dit, maar het ritme is traag, de ritmes bombastisch,...and I wait in vain... het nummer ademt met andere woorden existentiële vraagstelling, waar ga ik heen met de (levens)trein, met of zonder jou, ben ik het juiste spoor kwijt en wat is dan het juiste spoor... U merkt het, muziek die aanzet tot denken is anno 2015 zeer zeldzaam.

“Logic” mag nog eens drugs als escapisme promoten. We weten allemaal dat meneer Eldritch en wellicht ook de andere bandleden hun liefde voor het witte poeder (neen, geen poedersuiker) nooit onder stoelen of banken hebben gestoken. Als een pilletje tegen de levenspijn, of omwille van de kunst, wie zal het zeggen. We ronden af met naar mijn mening de beste slow ooit geschreven, een oprechte ode aan de onbekende ander, de mogelijke liefde... "Some Kind of Stanger” 30 jaar na datum word ik er nog altijd stil van. Wat een afsluiter en dat van een album waarop elk nummer zowat singelwaardig is. Een onmisbaar goth gevoel maakt zich van me meester. De sehnsucht van de vliegende hollander, de levenslustige passie van een kind dat de wereld en zichzelf ontdekt.

Existentialisme ten top maar verpakt in een warme, zwarte gothic mantel. Nog altijd even relevant als 30 jaar geleden. Onsterfelijk groots en spreek me vooral niet tegen.

Laat het ons nu ook een keer over de bijhorende 12” schijven hebben, maxi's noemde men die toen. Te beginnen bij “Body And Soul” dat eerder als een ep mag beschouwd. “Body And Soul”verscheen in 1984 en bevat 4 excellente nummers waarvan geen enkel het album haalde. Van het intens drammerige “Afterhours” tot de sensuele glam in “Body And Soul” ook hier is elk nummer schitterend en vooral telkens anders. Het meest bekende werd ongetwijfeld het dansbare “Body Electric’, het meest onderschatte Train”, evenzeer een dijk van een song die nu moeiteloos het singel niveau zou halen.

Met “Walk Away” verscheen het eerste nummer uit wereldplaat “First And Last And Always”, een nummer dat een iets meer toegankelijke Sisters laat horen, maar dat nog altijd naadloos z’n plaats verovert tussen de beste donkere popparels van de jaren 80. Een discobeat toegedekt met een gitaarnevel en meezingrefrein. Ook de B-kantjes, een beetje denigrerend voor de nummers “Poison Door” en “On The Wire”, zijn opnieuw klassiekers die perfect aansluiten bij de sfeer van “First And Last And Always” en gewoon een tweede A-kant vormen. Singelwaardig en met de fantastische zinsnede “I don’t sleep so I don’ dream so I don’ wake up frightened...’ uit “On The Wire”.

“No Time To Cry” tenslotte, ook al een klassieke song uit die wereldplaat diende vooral als bevestiging van het hoogtepunt in de carrière van de (originele) The Sisters Of Mercy en natuurlijk ook om bestaansrecht te geven aan het meest onderschatte nummer van de groep, de treurzang “Bury Me Deep” dat vergezeld gaat van wat mij betreft de mintste track van deze box “Bloodmoney”. Het minste nummer betekent hier in dit geval evenwel nog altijd gewoon goed.

Deze box voegt niets toe, maar brengt het klassieke album “First And Last And Always” en de erbij horende maxi’s op 180gr. stevig vinyl in hun oorspronkelijk versie, en authentieke layout, verzameld in een stevige glimmende zwarte box. Een cd versie komt er niet, u krijgt er wel een downloadcode bij om de hoogwaarde mp3’s kostenloos te downloaden zodat u ze op usb stick kunt meenemen in de wagen en lekker kunt cruisen bij deze kunstwerkjes. Dé muziek van een generatie, mijn generatie... “First And Last And Always”, ik beschik tevens reeds over een bijpassend T-shirt!

First Last And Always Side One 1. “Black Planet” 2. “Walk Away” 3. “No Time To Cry” 4. “A Rock And A Hard Place” 5. “Marian” Side Two 6. “First And Last And Always” 7. “Possession” 8. “Nine While Nine” 9. “Logic” 10. “Some Kind Of Stranger”

Body And Soul Side One 1. “Body And Soul” 2. “Body Electric” (1984 version) Side Two 3. “Train” 4. “Afterhours"

Walk Away Side One 1. “Walk Away” Side Two 2. “Poison Door” 3. “On The Wire”

No Time To Cry Side One 1. “No Time To Cry” Side Two 2. “Blood Money” 3. “Bury Me Deep”

The Sisters Of Mercy

Kurt Ingels
23/09/2015

HomeContactLinksSitemap
lees meer...
FOTO'S : ELM - Dark Demons Night, Het Oude Badhuis, Antwerp, Belgium, 17/06/2017 door Benny Serneels

lees meer...
FOTO'S : VUDUVOX - Dark Demons Night, Het Oude Badhuis, Antwerp, Belgium, 17/06/2017 door Benny Serneels

lees meer...
FOTO'S : X MOUTH SYNDROME - Dark Demons Night, Het Oude Badhuis, Antwerp, Belgium, 17/06/2017 door Benny Serneels

lees meer...
NIEUWS 24/06/2017 : Officiële videoclip Noire Antidote (zondag live in Kinky Star)

Noire Antidote - het Witch House project van Benjamin Schoones - heeft een officiële videoclip gemaakt voor 'I Know Where The Wolf Sleeps', het titelnummer van het debuut dat eind 2016 uitkwam. We wijzen er graag op dat Noire Antidote zondagavond gratis in de Kinky Star in Gent speelt, samen met KnK, op een Dark Entries Night. Bovendien ...

lees meer...
NIEUWS 24/06/2017 : Psy'Aviah verloren in zee

Vrees niet. Psy'Aviah is terecht. Volgende woensdag spelen ze zelfs gratis op Koala Invites in Café Carbon in Antwerpen. Maar ze hebben ons wel weer een stuk nieuwe muziek gemeld. 'Lost At Sea' is een klassiek Psy'Aviah trip-hop nummer dat zou moeten verschijnen op een nieuwe cd die nog dit jaar moet uitkomen. Het is ...

lees meer...
NIEUWS 24/06/2017 : Jan Dewulf speelt voorprogramma Covenant met Mildreda en heeft nieuw gothic rock project Met Your Life On Hold

Nog maar net vernemen we dat Mildreda het voorprogramma zal overnemen van Covenant op 30 juni, omdat het oorspronkelijk geplande Ghost & Writer gesplit zijn, of Mildreda-voorman Jan Dewulf komt met een totale verrassing op de proppen: 'Het is met een bonzend hart dat ik dit nieuw avontuur aankondig. Ik ben door een diep dal geweest. ...

Willekeurige selectie 'oudere' CD-besprekingen (zie ook op onze home-page onderaan):
$$$$$$$$$
lees meer...
NIEUWS 21/06/2017 : Zondag Dark Entries Night met Knk en Noire Antidote

Volgende zondag nodigen we u weer eens uit in de Kinky Star in Gent - voor de gelegenheid omgedoopt in KnKy Star - voor een Dark Entries Night. Op het programma staat KnK - een Belgisch duo dat zijn muziek Dead Body Music noemt - en Noire Antidote - een Nederlands Witch House project dat hiermee zijn eerste optreden in België doet. Wij ...

lees meer...
NIEUWS 18/06/2017 : Messier 39: Separate Sides

Het heerlijke Belgisch-Nederlandse duo Messier 39 werkt naarstig aan een volledig album, een opvolger voor de uitstekende ep 'Coil' die verleden jaar uitkwam. In de tussentijd krijgen we een nieuw nummer, kwestie van het wachten wat te verzachten. Voor de gelegenheid neemt toetsenist Jan Vinoelst de zang op zich, eerder dan de charmante ...

lees meer...
INTERVIEW : NOIRE ANTIDOTE - De Witch House scene is relatief klein maar het stikt er van de creatieve mensen.

Noire Antidote is het Witch House project van Benjamin Schoones, ook bekend van Benjamin’sPlague. Eind 2016 bracht hij zijn debuut ‘I Know Where The Wolf Sleeps’ uit, en wij zijn behoorlijk onder de indruk van dat plaatje. Bovendien hebben we de eer om de Nederlander te ontvangen voor zijn eerste concert in België op ...

lees meer...
CONCERT BESPREKING : SKINNY PUPPY + Mildreda, 10/06/2017, De Kreun, Kortrijk - Nog lang niet uitgeblust

Zaterdag 10 juni stond bij de fans van Skinny Puppy ongetwijfeld al maandenlang met stip aangekruist in de agenda, want die dag trad de iconische Canadese band rondom cEvin Key voor het eerst in zeven jaar nog eens op in België. Het mocht dan ook niet verbazen dat place to be De Kreun in Kortrijk volledig uitverkocht was, wellicht tot ...

lees meer...
CONCERT BESPREKING : WGT 2017 - Een terugblik met teleurstelling impliceert een vooruitblik vol hoop.

Donderdag 1 juni. Met de brandende zonnestralen die heel de dag onze metgezel waren, konden we ons de vraag stellen of het nog wel nodig was om opgewarmd te worden. In de letterlijke betekenis van het woord alvast niet, want een zuchtje wind was vandaag wel welkom te noemen. Traditiegetrouw gingen we voor onze figuurlijke opwarming ...

lees meer...
INTERVIEW : KnK - We maken niet per definitie een eigen genre, maar het is wel leuk wanneer anderen over ‘Dead Body Music’ als een genre spreken.

Het is exact twee jaar geleden dat KnK boven het doopvont gehouden werd. Op die twee jaar bouwden de heren K1 en K2 een behoorlijke reputatie op met hun mix van EBM en industrial met een vleugje metal. Er werden twee ep’s uitgegeven: Dead Body Music I en II, die onlangs verzameld werden op één enkel schijfje. Op zondag ...