casino maxi1xbet

Dark Entries Logo

8.476 items

   

Mono Inc.
Nimmermehr (Tour-Edition)
Gothic - Metal
13/05/2014 : Mono Inc. - Nimmermehr (Tour-Edition)
SPV  SPV
13/05/2014, Xavier Kruth

Ik heb Mono Inc. in een nieuwsbericht van Dark Entries ooit als kampvuurgothic omschreven. Daarmee bedoelde ik dat ze eenvoudige liedjes schreven waarvan je de refreintjes gemakkelijk kunt onthouden en waarvan de muzikale structuur uiterst simpel is, zodat iedereen die een paar basisakkoorden op gitaar kan spelen deze gemakkelijk onder de knie krijgt. Goed voor megasucces in Duitsland, maar volstaat dit wel om ook in het buitenland door te breken, vraag ik me af?

Ik was toch wel wat verbaasd toen ik in een dubbelinterview tussen Martin Engler van Mono Inc. en Tilo Wolff van Lacrimosa van een tijd geleden Wolff vol lof hoorde spreken over de muziek van Engler. U moet weten dat ik Tilo Wolff als een groot genie beschouw terwijl ik van Engler vind dat hij niet eens tot aan zijn hielen rijkt.

Maar nu ik deze cd in handen heb begin ik het toch te begrijpen. Ik hoef nochtans geen woord terug te trekken van wat ik eerder gezegd heb. Het blijven doodeenvoudige liedjes. Maar ze zijn catchy en de melodieën blijven effectief in je hoofd hangen.

Het begint al met ‘Heile, heile Segen’. De wijze waarop heel de groep ineens stilvalt en drumster Katha Mia op haar eentje een kinderlijk refrein inzet, dat daarna met zwaar gitaarbombast door de hele groep overgenomen wordt is zeer doeltreffend.

Ook de single ‘My Deal With God’ is een schot in de roos. De tekst is erg fijn: ‘Some say it’s cause I’m dressed in black, some say they call on my intelligence, well I’m sorry for you ignorant, but I’ve been to hell and back’. Misschien geen grote poëzie, maar het gevoel zit er wel in, en ja, ik zat al snel instemmend mee te knikken.

Op ‘Kein Weg zu weit' schuwt Mono Inc. het niet om alle middelen in te zetten, van gitaarbombast, kinderkoren tot melancholische piano. ‘Euthanasia’ is duidelijk bedoeld om het lievelingslied van Jean-Jacques De Gucht te worden, als hij er maar achter komt: ‘Sweet Euthanasia, you can rest now my dear child’...

En zo blijft het een hele cd hitgevoelige nummers regenen, zowel in het Duits als in het Engels. Van industrialachtige nummers als ‘Seligkeit’ en ‘Ich teile dich nicht’ tot ballades als ‘Alles was bleibt’, ‘A Better Way To Die’ en titelnummer ‘Nimmermehr’, Mono Inc. weet het steeds met uiterst aanstekelijke melodieën te doen. En dat is toch een zeer sterke troef.

De versie die ik in mijn handen geduwd kreeg is de ‘Tour Edition’. Ik voelde me eerst wat bekocht omdat ik vreesde dat het een minderwaardige versie was van het origineel, maar het tegendeel is waar. Op deze cd krijg je nog vijf bonustracks die de groep live opgenomen heeft met gasten als Saltatio Mortis, Unzucht of nog The Beauty Of Gemina. En die geven je nog een bloemlezing uit het vroeger werk van de groep, zoals ‘Viva Hades’, ‘Avalon’ en ‘In My Darkest Hours’.

Kortom: kampvuurgothic is dit zeker, maar kampvuurgothic is in mijn achting gestegen sinds ik een volledige cd van Mono Inc. in mijn bezit heb. Haal die gitaar maar boven, steek het vuur aan en laat ons tot diep in de nacht zingen.

Mono Inc.

Xavier Kruth
13/05/2014

HomeContactSitemap
lees meer...
NIEUWS 04/12/2020 : Rue Oberkampf met art book en nieuwe 7” op Ant-Zen

Ik was een beetje verbaast deze Rue Oberkampf bij het Ant-Zen label te zien verschijnen, een label dat ik vooral met eerder industrial getinte releases associeer. Ik kende de groep vooral als hippe dark wave / minimal formatie (het debuut “Waveclash” uit 2018) maar zie met de 7” “Negativraum / Caméra (doom version)” ...

lees meer...
NIEUWS 03/12/2020 : Dark Entries stelt voor; Cold Transmission

Er zijn labels, veel labels. Zeker in meer obscure genres waar de punk erfenis van een do it yourself mentaliteit nog overheerst. Het Duitse Cold Transmission label is zo’n label, opgericht door veertigers die vonden dat nieuwe, opkomende acts uit het post punk, dark wave, cold wave,... genres te weinig aan bod kwamen en boordnodig waren ...

lees meer...
NIEUWS 02/12/2020 : Maak postuum kennis met Dead Artist Syndrome…

Dead Artist Syndrome was het geesteskind van Brian Healy die in januari dit jaar het leven liet na een aanslepende ziekte. Bij het grasduinen op het web kwam ik bij zijn band terecht en het in 2018 heruitgegeven debuut “Prints Of Darkness", origineel uit 1990. Een album waarmee deze Amerikaan furore maakte in de goth rock scene ...

lees meer...
NIEUWS 01/12/2020 : Lacrimosa viert 30-jarig jubileum met box

Lacrimosa had ons in dit jubileumjaar - de groep bestaat in 2020 30 jaar - een nieuwe cd beloofd. Daarover is het oorverdovend stil. We hebben wel recht gehad op een wereldwijd online optreden. En Tilo Wolff wou in het eindejaarsperiode de fans nog even extra verwennen. Het zal wellicht enkel de echte fans aanspreken, want voor het kleinood ...

lees meer...
NIEUWS 01/12/2020 : 'Black Star' tweede video uit nieuwe Dive

Op 11 december komt de nieuwe Dive uit! Het belooft alweer een heerlijk donker en tormenterend werkje te worden. Om er zeker van te zijn dat u ook zo denkt, geeft Dirk Ivens - naast Dive ook actief bij The Klinik, Absolute Body Control en Sonar - een tweede video uit. Twee weken na 'Death Machine' moet deze 'Black Star' er ...

lees meer...
INTERVIEW : THE BREATH OF LIFE - Neen, ik heb nooit overwogen om te stoppen met muziek maken, noch om lekkere speciale bieren te proeven.

The Breath Of Life blaast dit jaar 35 kaarsjes uit. En ze brengen een nieuwe cd uit. ‘Sparks Around Us’ bevat alweer 11 pareltjes, en we kunnen stellen dat deze tiende cd zich in het vervolg bevindt van de vorige platen, waaronder we geen enkele uitschuiver of zwakkere plaat tellen. Wel komt hij op een verrassend moment uit, namelijk ...

lees meer...
INTERVIEW : We Are Ooh People - Het was een bewuste keuze om in de schaduw te blijven en te sluimeren als een duister beest, groeiend en wachtend op de ideale biotoop om na lang broeden uit de krochten van de duisternis naar boven te kruipen.

Het zijn 5 Bruggelingen die eerder al een aantal EP’s hebben uitgebracht. En daarmee onder onze radar zijn gebleven . Een volwaardig album was nodig, en vooral de verpakking er rond, om nu wel onze aandacht te trekken. Met analoge synths en een traditioneel rock-instrumentarium hebben ze de outer space even ontvlucht om de mensheid ...