casino maxi1xbet

Dark Entries Logo

7.449 items

   

1000schoen / Ab Intra
Untitled
Dark Ambient - Drone
14/07/2014 : 1000schoen / Ab Intra - Untitled
Zoharum  Zoharum
14/07/2014, Peter De Koning

1000schoen en Ab Intra zijn projecten met een lange staat van dienst. Bij ondergetekende doet vooral 1000schoen enkele klokjes donderen: de man is befaamd omwille van zijn hypnotiserende liveshows, gelaagde en knap evoluerende drones en mooie visuals. Hij heeft er dan ook een lange voorgeschiedenis opzitten met Maeror Tri en deze ervaring en vakmanschap is ook ditmaal weer duidelijk voelbaar. Ab Intra kende ik persoonlijk minder goed maar Radoslaw Kaminski blijkt ook lid te zijn van de mij persoonlijke bekende martial industrial act Across the rubicon. Solo maakt hij klassieke dark ambient waarin de drone een belangrijke rol speelt. Zijn eerste release zag het levenslicht in 2006.

Wat voor ons ligt, is een conceptalbum rond de vier elementen. De projecten werken elk een antipode uit. Zo mag 1000schoen de aarde interpreteren terwijl Ab intra zichzelf auditief baadt. Het vuur legt zichzelf aan de schenen van Ab Intra en de rest kunt u vermoedelijk zelf aanvullen.

De totale muzikale output omvat twee blinkende schijfjes. Interessant hierbij is dat men er hierbij niet gekozen heeft om elk een cd te vullen maar dat 1000schoen en Ab Intra telkens afwisselen per blok muziek. Zo gaan ze een muzikale dialoog aan die het geheel verheft boven de traditionele split-om-kosten-te-delen. Het ontwerp is zo gemaakt dat de (mooie) hoes twee voorkanten heeft. U mag dus zelf kiezen met welk element u begint, al geeft de nummering van de tracks van Ab Intra wel een suggestie van volgorde . Omdat we graag beginnen met de voeten op de grond kiezen wij alvast voor de aarde.

Met Cerbo universe, Dead shadow en When the shadow falls kiest 1000schoen voor lange uitgerekte drones die er als vanouds in slagen je helemaal mee te slepen in een andere wereld. When the shadow falls verdient een bijzondere pluim voor het contemplatieve karakter dat wordt opgewekt door de zang en de verlaagde sitarachtige klanken die de repetitieve basis vormen. De tracks zijn wel bijzonder lang. In de sfeer raken is geen probleem, maar tijdens enkele beluisteringen was ik jammer genoeg ook weer uit de sfeer voor het officiële einde. Iets te monotoom naar mijn smaak dus, en mogelijk ook iets te new age maar hoe dan ook meesterlijk. Een hoofdtelefoon doet, zoals vaak bij deze muziek, wonderen.

Ab Intra probeert de ziel van lucht te vatten met vier meesterlijke tracks: Entelecheia I, II, III en IV. De snelle opbouw van Entelecheia I verrast na de langerektheid van de tracks 1000schoen maar doet dit op positieve wijze. Vanaf het eerste deel hangt er constant spanning en dreiging in de lucht. Nieuwe elementen worden snel (naar ambientnormen) bijgevoegd en weer weggelaten. Ook deel twee dient zich zonder compromissen aan. Bijna melodieus drijvend met een mooie akkoordenprogressie en bijna verlichtend hoog van toon, laat deze track ons letterlijk zweven. Het nummer komt, wat mij betreft, echter niet weg met zijn ruim tien minuten speelduur. Meer variatie in klankenspectrum ware welkom geweest. Het derde deel ligt in het verlengde met een mooie melodie die je zo meevoert op de wolkjes. Veel mooier uitgewerkt dan de meeste melodische ambient (die al te vaak blijft teren op het effect van chromatische toonladders). Een overdosis ruis en galm maakt het net geen track van Vangelis, maar het had bijna gekund: filmisch, open en met een mooie pulserende, ritmische opbouw om het interessant te houden. Ook hier gaan we ruim over de tien minuten, maar de afbouw is dermate mooi dat onze opgefokte 2014-hersenen dit zonder problemen aankunnen. De laatste in de rij bouwt dan weer voort op een steeds weerkerend motief. Jammer genoeg is er weinig veranderd aan het klankenspectrum sedert de vorige twee tracks waardoor dit nummer naast coherent eerlijk gezegd ook een beetje saai en overbodig klinkt. De melodie klinkt me ook iets te bekend in de oren, al kan ik ze niet meteen thuisbrengen. Als geheel is het deel van Ab Intra is absoluut geslaagd maar de lengte van de tracks en het gebrek aan onderlinge variatie zorgt ervoor dat er zich enige luistermoeheid manifesteert. Het had iets korter had gemogen en soms ook wat afgelijnder.

Dat de tweede cd aanvangt met Entelecheia V om het water te interpreteren, gaf me tijdens de allereerste beluistering een slecht voorgevoel. I tot en met IV waren leuk, maar het was ook wel even genoeg geweest. Gelukkig hebben we hier te maken met een track die absoluut op zichzelf kan staan en gebruik maakt van een radicaal andere, minder hemelse, basisklank. Ondanks het feit dat dit nummer een kwartier duurt, blijft het boeien door de evoluties in het klankenspectrum. Je hoort ook echt de golven op de achtergrond wat dit een bijzonder geslaagde interpretatie van het element water maakt. Prachtwerk.

1000schoen mag afsluiten met Turnanta Stalo. Een snelle tribale drum vormt het kader waarond de rest van het geluid evolueert: drone, maar ook heel wat concrete, bijna herkenbare geluiden scheppen een waanzinnig sonoor spektakel. Ondanks de obligate monotomie lijkt alles constant in beweging. Het rituele is nooit veraf.

Al bij al is dit een geslaagd werkstuk. De tweede cd is nog beter dan de eerste. 1000Schoen bewijst zijn vakmanschap in het leggen van tapijtjes terwijl Ab Intra ons aangenaam verrast heeft met zijn gevoel voor melodie en progressie. Voor ondergetekende mocht het wel allemaal wat korter en had men ook alles op één cd kunnen krammen, maar ik weet nu al dat de dronefreaks me nu collectief willen lynchen omdat ik dit zeg. Hier kunt u alvast een track van Ab Intra beluisteren.

Peter De Koning
14/07/2014

HomeContactSitemap
lees meer...
NIEUWS 19/03/2019 : R.I.P. Dick Dale (1937-2019) King Of Surf Rock

Gitaarheld Dick Dale (echte naam Richard Anthony Mansour) stierf op 16 maart op 81-jarige leeftijd aan de gevolgen van kanker. Hij werd geboren op 4 mei 1937 in Quincy (Massachusetts) en was van Libanese afkomst. Zijn oom, die in buikdansclubs speelde, leerde hem als kind darbouka spelen, de trechtervormige trommel, en oud, de Arabische luit. ...

lees meer...
INTERVIEW : JO QUAIL - Ik denk dat ik een beetje moeilijk te categoriseren ben.

Tijdens de tweede editie van Black Easter, in 2016, waren we met verstomming geslagen na het concert van Jo Quail. Enkel met haar cello (en een ingenieus looping-systeem) wist ze de zaal in te palmen en aardig wat nieuwe zieltjes te winnen. Organisator Ward De Prins had een goede band met de Londense, en zag er niet tegen op reisjes te maken ...

lees meer...
NIEUWS 17/03/2019 : Wave Gotik Treffen, de tickets zijn er !!

Ze zijn er de fel begeerde WGT tickets!! Dit jaar betaal je voor een ticket € 130... Ik weet het elk jaar een beetje meer maar je krijgt er wel enorm veel voor terug. Vijf dagen vertier en plezier, wat dus neerkomt op iets meer dan € 25 per dag en je reist nog eens gratis met het openbaar vervoer ook. Wilt u uw tent opslaan op de ...

lees meer...
NIEUWS 17/03/2019 : Even uw aandacht voor Creux Lies

Nooit van gehoord? Zonde. Ik vertoef tegenwoordig virtueel vaak in Amerika, makkelijk zat want geen visum nodig. Dat Trump daar mee verantwoordelijk is voor tientallen post punk bandjes die uit de onderbuik van een vertwijfelde en gespleten Amerikaanse samenleving de kop op steken, wel daar ben ik de man dankbaar voor. Laat dat dan ook het ...

Willekeurige selectie 'oudere' CD-besprekingen (zie ook op onze home-page onderaan):
$$$$$$$$$
lees meer...
NIEUWS 17/03/2019 : Hoe zou het nog zijn met... Mephisto Walz?

Mephisto Walz is een legende, tenminste voor zij die in de jaren 80 een boon hadden voor de death rock en gothic rock en in het bijzonder de Christian Death familie op de voet volgden. In Europa is er nog nauwelijks iets te horen over en van deze groep rond ex-Christian Death lid Bari Bari, al had de groep in de tweede helft van de jaren 80 ...

lees meer...
NIEUWS 17/03/2019 : Eindelijk; The Rope met album naar Europa!

Het is alweer van 2011 geleden toen ik bij Dark Entries meer dan aangenaam werd verrast door de titelloze ep van het Amerikaanse The Rope. Een ep die als een rariteit mag beschouwd in Europa. De review van dit bijzonder fijne schijfje leest u hier. Ik deelde zomaar even een 9 uit! Het vervolg “Water Rising” vond in eeste instantie ...

lees meer...
INTERVIEW : Wave Tension, de passie van Marc Frijns - Voor mij is een digitale release een bijproduct van een fysieke vinyl of cassette release.

Er zijn kwatongen die beweren dat de muziekbusiness dood is, anderzijds blijven de nieuwe groepjes bij Dark Entries binnen druppelen en blijven vooral underground labels, die nog worden opgericht uit liefde voor muziek, uit de grond schieten. Is deze dood dan wel zo definitief? Of is er nog hoop na de bombarderie van klaagzangen en negativiteit. ...

lees meer...
CONCERT BESPREKING : PORTA WOOL-E: DER KLINKE, A SLICE OF LIFE, DEAD HIGH WIRE, HATCHLING - Donker feestje voor 10 jaar Wool-E

We worden oud. New wave is intussen 40 jaar, Dark Entries heeft er al 25 op de teller staan en zelfs Wool-E viert reeds zijn tiende verjaardag. Wool-E, dat is in de eerste plaats de Wool-E Shop, die in 2009 als online patenwinkel opende en sindsdien ook als cd-stand op heel wat optredens en festivals aanwezig was. Later werd Wool-E Shop ook ...

lees meer...
FOTO'S : Der Klinke - @ De Klinker Aarschot, 09/03/2019 door Luc Luyten

lees meer...
FOTO'S : A Slice of Life - @ De Klinker Aarschot, 09/03/2019 door Luc Luyten

lees meer...
FOTO'S : Dead High Wire - @ De Klinker Aarschot, 09/03/2019 door Luc Luyten

lees meer...
CONCERT BESPREKING : LAIBACH - Laibach is een parodie van zichzelf geworden

Laibach is een parodie van zichzelf geworden! En ze schamen zich er niet eens voor. Meer zelfs, ze hebben er bewust voor gekozen. Nog nooit blonk de groep zo uit in humor en zelfrelativering. Nu hernemen ze al nummers van ‘The Sound Of Music’, en alhoewel ze dat op hun karakteristieke onheilspellende toon doen, is het manifest ...