casino maxi1xbet

Dark Entries Logo

3 4 5 6 7 8 9 10 11 12

07/05/2020 07:52

R.I.P. Dave Greenfield (71) - Stranglers toetsenist overlijdt aan Covid-19 en hartproblemen

R.I.P. Dave Greenfield (71) - Stranglers toetsenist overlijdt aan Covid-19 en hartproblemen Stranglers toetsenist Dave Greenfield werd geboren in het Zuid-Engelse kustplaatsje Brighton op 29 maart 1949. Begin jaren 70 speelde de latere punk in de progrockbands (!) Rusty Butler en Credo.

Dave Greenfield kwam bij The Stranglers in 1975, binnen het jaar na de oprichting van de band en speelde bij hen 45 jaar tot zijn dood.

Greenfield´s herkenbare sound en speelstijl werden vaak vergeleken met die van Ray Manzarek van The Doors maar Greenfield zelf beweerde maar twee Doors songs te kennen (waaronder "Light My Fire") en meer beïnvloed te zijn door de klassiek geschoolde toetsenisten Jon Lord van Deep Purple en vooral door Rick Wakeman van Yes, een progrockband die toen zwaar werd gehaat in de punk community. Greenfield zocht altijd naar nieuwe toevoegingen en decoraties aan de composities, eerst op zijn Hammond-orgel en later op een polyfone synthesizer.

Met zijn in wezen heel 'on-punk' keyboardspel in een punkband, wees Dave Greenfield mee de weg naar post-punk. Greenfields keyboardspel herinnerde soms aan sixties garagerock singles van Question Mark And The Mysterians en The Standells, wat nog best accepteerbaar was naar punknormen, maar vaker klonk hij exact als iemand die in een progrockband had gezeten als hij de songs van The Stranglers opwaardeerde met complexe arpeggio's op zijn orgel of op zijn keyboard die soms eerder klonk als een klavecimbel, wat naar de toen heersende punknormen eigenlijk totaal niet aanvaardbaar was. Bovendien was zijn keyboardspel hét kenmerkende geluid van The Stranglers. Dave Greenfield zag er ook totaal niet punk uit met zijn snor, pagekop kapsel en bontjas.

Gedurende de opnames van "The Gospel According To The Meninblack" schreef Greenfield een stukje clavecimbelmuziek dat in eerste instantie afgewezen werd door de andere Stranglers wegens ‘te complex’, maar dat later uitgroeide tot de song "Golden Brown", met lyrics van zanger-gitarist Hugh Cornwell en muziek van Greenfield en drummer Jet Black. Het werd hun allergrootste hit.

Dave Greenfield deed trouwens ook achtergrondvocalen bij de Stranglers, al of niet met vocoder (luister voor dit laatste maar eens naar ""Baroque Bordello" of “Genetix” op “The Raven” (1979)), en hij deed zelfs de leadzang op een paar tracks: "Dead Ringer" en "Peasant in the Big Shitty" van het album “No More Heroes” (1977), "Do You Wanna?" van “Black And White” (1978) en "Four Horsemen" op het album “The Gospel According To The Meninblack” (1980).

Greenfield stierf op 3 mei, op 71 jarige leeftijd aan COVID-19. Hij werd gediagnostiseerd met SARS-CoV-2 infectie op 26 april, een week voor zijn dood, gedurende een ziekenhuisverblijf wegens hartproblemen. Zoals geweten doodt het virus vaak oudere mensen met reeds achterliggende aandoeningen zoals hartproblemen. Dave Greenfield had de dikke pech in het ziekenhuis besmet te geraken met corona.

Zijn bandgenoten prijzen de muzikant in een korte verklaring als 'een lief, vriendelijk en excentriek personage dat altijd tijd had om te kletsen' en deze quote van Stranglers zanger-gitarist Hugh Cornwell, lead vocalist op, "Golden Brown", willen we jullie ook niet onthouden: ‘He was the difference between the Stranglers and every other punk band. His musical skill and gentle nature gave an interesting twist to the band. He should be remembered as the man who gave the world the music of "Golden Brown".'

Er stond nog een afscheidstoernee van The Stranglers gepland mét Dave Greenfield die omwille van de coronacrisis voor onbepaalde tijd werd opgeschort... [hv]

Link naar een heel goed artikel in The Guardian over de ondergewaardeerde rol die Dave Greenfield speelde in de new wave en de ontwikkeling van punk tot post-punk, de erkenning volgt vaak pas na de dood: Dave Greenfield: putting beauty at the rotten heart of The Stranglers

Gerelateerde CD besprekingen
The Stranglers • Giants (2012)

06/05/2020 19:21

R.I.P. Florian Schneider.

R.I.P. Florian Schneider. Vandaag is de Duitse muzikale pionier Florian Schneider overleden. Schneider overleed aan kanker en werd 73. Samen met Ralf Hütter was hij oprichter van het extreem invloedrijke Kraftwerk.

Na eerst een jaartje fluitist te zijn geweest bij de Duitse groep Pissoff ontmoet Schneider op de kunstacademie, waar hij muziekwetenschap studeerde, Hütter. Samen richten ze de groep Organisation op. Schneider speelt onder meer dwarsfluit, waarvan hij het geluid manipuleert met elektronische effecten. Ook speelt hij viool en elektrische gitaar, terwijl Hütter de toetsinstrumenten voor zijn rekening neemt. In 1970 brengen ze het album Tone Float uit. Een half jaar later wordt de naam veranderd in Kraftwerk en koopt Schneider zijn eerste synthesizer.

In wisselende samenstelling brengen ze als Kraftwerk drie albums uit, waaronder het naar de kernleden vernoemde Ralf + Florian. Naast traditionele instrumenten worden ook in toenemende mate zelfgebouwde elektronische apparatuur gebruikt. Zo ontwikkelt Schneider een elektronisch drumstel, waarvoor hij patenten verwerft, bouwt zelf een elektrische dwarsfluit en perfectioneert de Robovox, een vocoder die gebruikt wordt om stemmen te vervormen.

Aanvankelijk krijgt de groep volgens Hütter weinig bijval in Duitsland. “In dit land werden we uitgelachen”, zegt hij in 2009. “We moesten zelf tournees annuleren omdat niemand naar de concerten kwam. In de late jaren 60 konden we niet eens een plek vinden om op te treden, dus slopen we de kunstwereld binnen, met zijn happenings.

Desondanks wordt de groep na het verschijnen van Ralf + Florian door het Duitse muziekblad Sounds verkozen tot ‘meestgeliefde band’ en Schneider tot ‘instrumentalist van het jaar 1973’, maar de groep blijkt vooral populair bij mede-muzikanten.

De kentering in de vorm van een wereldwijde doorbraak kwam in 1974 met het album Autobahn, waarvan het titelnummer een internationale wereldhit werd.

Alle albums sinds Autobahn zijn ontstaan en grotendeels opgenomen in Kraftwerks eigen Kling Klangstudio’s, waarvan de locatie angstvallig geheim gehouden wordt.

De invloed van Kraftwerk op de ontwikkeling van elektronische muziek kan niemand ontgaan: in 2014 werden de Duitsers onderscheiden met een Grammy voor hun gehele oeuvre. Een jaar later werd Autobahn (1974) toegevoegd aan de Grammy Hall Of Fame. De invloed van albums als Radioactivity en Trans Europa Express is zo groot, dat David Bowie het goeddeels instrumentale nummer ‘V-2 Schneider’ op zijn album Heroes (1977) opdraagt aan de Duitse muzikant. Bowie ontmoet Schneider tijdens de opnamen van The Idiot van Iggy Pop, een ontmoeting waarover Kraftwerk verhaalt in het nummer ‘Trans Europa Express’. Het motief uit datzelfde nummer wordt, zonder toestemming van de band, in 1983 gebruikt door de New Yorkse dj Afrika Bambaataa voor diens nummer ‘Planet Rock’, een van de eerste hiphopnummers. Volgens velen, waaronder de Britse journalist Paul Morley en Andy McCluskey van OMD was Kraftwerks invloed op populaire muziek zelfs groter dan The Beatles. De belangrijkste stroming die door Kraftwerk is beïnvloed is de housemuziek en al zijn subgenres. Technohouse pionier Juan Atkins, die met Cybotron eerder Kraftwerk eerde (door te rappen over het motief van 'Showroom Dummies') zegt daarover in 2012: "Without them, electronic music would be totally different. There probably wouldn't even be dance music."

‘The Model/Das Model’ uit The Man Machine (1978) zou uitgroeien tot Kraftwerks grootste hit. In 1981 volgt het album Computer World/Komputerwelt, een album dat zijn tijd vooruit was als je weet dat toen nog onbekende ontwikkelingen als internet, online dating en elektronische muziek worden bezongen. Aanvankelijk was ‘The Model’ niet zo’n succes, maar wanneer het een paar jaar later als B-kant voor de single ‘Computerlove’ terug werd uitgebracht, sloeg het nummer wel aan. Mede verantwoordelijk hiervoor was de opkomst van synthpop bands als The Human League en OMD.

Hoewel het laatste studioalbum van de Duitsers (Tour De France) alweer dateert uit het jaar 2003, is de groep wel altijd blijven optreden. Sinds 2008, na bijna 40 jaar dienst, maakte Schneider geen deel meer uit van Kraftwerk. Diverse geruchten over zijn vertrek gaan de ronde, zo wordt een ruzie tussen hem en Hütter benoemd over het wel of niet uitbrengen van een nieuw album.

Over dat vertrek vertelde Hütter in een interview met The Guardian dat Schneider al jaren niet meer bijdroeg aan de band en claimde hem niet te missen of nog langer te spreken. “Omdat het zo lang geleden is, neig ik ernaar dat te vergeten. We kijken meer vooruit. Het is zo lang geleden dat hij is gestopt voor ons te werken. Wat kan ik er over zeggen?”

Omstaanders zien de twee medio 2011 echter amicaal met elkaar praten bij de opening van een galerie in Düsseldorf, waar Schneider op zijn fiets voorbij komt rijden en Hütter het aanbod voor een toespraak afslaat.

De aan Hütter toegeschreven koele afstandelijke houding, sluit aan bij de ervaringen van eerder vertrokken kernleden Wolfgang Flür en Karl Bartos. Flür, die zich als enige van de kernleden regelmatig liet interviewen over Kraftwerk, zegt over Schneiders vertrek: “Ik kan me voorstellen waar Florian Schneider vaarwel heeft gezegd tegen de bondage en het dictatorschap van zijn oorspronkelijke partner” (waarmee hij dus op Hütter doelt). Diezelfde Flür, tegen wie Schneider en Hütter in 2000 samen een proces aanspanden nadat deze in zijn biografie I Was A Robot/Ich War Ein Roboter onder meer beweerde dat hij het was die de elektronische drums van Kraftwerk had uitgevonden. De Duitse rechter gaf de twee gelijk en gaf aan Flür het bevel de passages te schrappen.

Hoewel hij nog steeds met muziek bezig was, leefde Schneider de afgelopen jaren een teruggetrokken bestaan. (db)

foto: Daniele Dalledonne

Gerelateerde CD besprekingen
Kraftwerk • Radio-Activity (2015)

05/05/2020 20:26

Orkaan Liana nadert!

Orkaan Liana nadert! Wat je zelf doet, doe je meestal beter. Het was (en is misschien nog steeds?) de catchphrase van een doe-het-zelf programma op tv en het lijkt eveneens de lijfspreuk van de zussen Lia en Lena Göçer. Twee Nederlandse meisjes met Turks-Armeense roots die ons reeds verrasten met de leuke EP Cocaine Heart.

Naast de muziek zijn ze zelf ook verantwoordelijk voor hun management, bookings, outfits, de vormgeving en de video’s. Uit Cocaine Heart werd na ‘Take It All’ een nieuwe single geplukt die voorzien werd van een wederom knappe clip.

Het radiovriendelijke ‘Hurricane’, waarin u misschien net als ons een vleugje hoort van de Kylie Minogue die zichzelf heruitvond ergens begin jaren 00 (en voor velen nog steeds geboekstaafd als een “guilty pleasure” van jewelste!), mag op het eerste gezicht een voor de hand liggende keuze lijken toch werden koste noch moeite gespaard om deze wederom van indrukwekkend beeldwerk te voorzien.

Wil je helemaal omvergeblazen worden door de “hurricane” van deze Noorderburen, dan raden we aan om de gehele EP eens te beluisteren. Het zal u snel dagen dat deze aangename mengvorm van elektronica en hun eigen Oosterse achtergrond absoluut meer is dan de zoveelste storm in een glas water. (db)

Liana


3 4 5 6 7 8 9 10 11 12


Laatste 6 CD-besprekingen

CHOREA MINOR Black White Moon CD-BESPREKINGMAMAN KüSTERS L’Extase et La Terreur ep (vinyl) CD-BESPREKINGDARK UNION Hollywound CD-BESPREKINGFREDERIK VALENTIN & LOKE RAHBEK Elephant CD-BESPREKINGVVVV The Wreck CD-BESPREKINGJACASZEK Music For Film CD-BESPREKING
 

Dagelijkse willekeurige selectie 'oudere' CD-besprekingen

TWICE A MAN  Presence CD-BESPREKINGERDEM HELVACIOGLU & PER BOYSEN  Sub City 2064 CD-BESPREKINGSWEET SISTER PAIN  The seven seas of blood and honey CD-BESPREKINGMAR DE GRISES  Draining The Waterheart CD-BESPREKINGMOONSPELL  Memorial CD-BESPREKINGLOUISA JOHN-KROL  Apple Pentacle CD-BESPREKING
 
HomeContactSitemap
lees meer...
CD BESPREKING : Chorea Minor - Black White Moon

Op zijn paspoort staat Mario Braun, nationaliteit Duits, en wat er verder nog op staat valt onder de privacywetgeving. Braun heet in culture kringen Chorea Minor en dat is wellicht een naam die wel een belletje doet rinkelen. Het is onder dat pseudoniem dat Chorea Minor al eerder EP’s uitbracht als Endless Life en de 10” Picture ...

lees meer...
CD BESPREKING : Maman Küsters - L’Extase et La Terreur ep (vinyl)

Vreemde naam, vreemde muziek? Welaan in Brest staat een huisje en daar woont deze Maman Küsters, het duo Cyril Pansal (stem) en Gaël Loison (analoge synths) situeren zich tussen DAF en wijlen Alain Bashung. Alain wie? Wel, een populaire Franse ‘chansonier’ die vaak in één adem wordt genoemd met Serge ...

lees meer...
CD BESPREKING : Dark Union - Hollywound

Dark Union is een project ontsproten uit de koortsachtige verbeelding van Glenn Michael Wallis (Whitehouse, Konstruktivists, The Murray Fontana Orchestra, Conspiracy International) in Engeland en Mark Reynolds in Amerika. Samen toveren ze Hollywood om tot Hollywound en richten ze zich op thema’s die de donkere kant van een steeds ...

lees meer...
CD BESPREKING : Frederik Valentin & Loke Rahbek - Elephant

Voor al wat hip is en Scandinavisch, zit je bij Posh Isolation op het juiste adres. Soms (zoals bijvoorbeeld de samenwerking tussen KYO en Jeuru) klinkt het net iets te hip voor onze oren, maar al vaak zijn we al aangenaam verrast geweest door titels op dit boeiende label (de power electronics van Damien Dubrovnik of het eclecticisme van een ...

lees meer...
CD BESPREKING : VvvV - The Wreck

Buiten eigen oevers treden, de deuren van eigen comfortzone openen om ze nooit meer te sluiten. De ruimdenkendheid van 2 Fransmannen die hun sporen enerzijds verdienden in de techno van Franco Divine en anderzijds de heavy rock van Year Of No Light. Docteur Bardou Jacquet en Le Mage beleefden hun verleden geheel apart tussen Scandinavische ...

lees meer...
INTERVIEW : LAIBACH - Toen ze Laibach verboden, zegden we: ‘geweldig, laten we verder gaan’!

Onlangs bracht Laibach een uitgebreide box ‘Laibach Revisited’ uit, een heruitgave van hun titelloze debuutplaat uit 1985, aangevuld met vernieuwde opnames van de nummers en een aantal essays over de rol van Laibach in het Joegoslavië en de Sloveense deelrepubliek in de jaren 80. We hebben Laibach al verschillende keren kunnen ...