casino maxi1xbet

Dark Entries Logo

47 48 49 50 51 52 53 54 55 56

17/02/2019 22:27

Posh Isolation strijkt neer in Brussel.

Posh Isolation strijkt neer in Brussel. Wie geregeld onze reviewpagina uitpluist is ongetwijfeld al op het Deense experimentele label Posh Isolation gebotst.

Het label, dat in Copenhagen ook zijn eigen winkel heeft, werd opgericht door Christian Stadsgaard en Loke Rahbek met als doelstelling werk van Scandinavische artiesten en speciale samenwerkingen een platform te geven.

Buiten het feit dat de focus op het experimentele lijkt te liggen, kan je verder niet bepaald van genre specificatie spreken als je weet dat er al platen verschenen in het noise, drone, synth, punk, black metal, techno, industrial tot, en dit sinds 2015, zelfs het hedendaags klassieke genre.

De permanent hoge kwaliteit en mooi verzorgde releases (vinyl en tape) zijn dan wel weer een constante die maken dat dit label hoog aangeschreven staat bij ons.

Op 20 april kan je het tienjarig bestaan van Posh Isolation vieren in Brussel (Sint-Jans-Molenbeek meer bepaald). Ook ter gelegenheid van het dan lopende Listen! Festival* slaat men de handen in elkaar met het Belgische Le Bureau Electronique om u de volgende Scandinavisch getinte affiche aan te bieden: Posh Isolation mede-oprichter Loke Rahbek laat u kennismaken met zijn project Croatian Amor, dat onlangs nog de LP Isa uitbracht. Varg is vooral bekend om zeer effectieve techno, maar is bovenal een artiest die van alle markten thuis is. Vorig jaar belandde zijn Nordic Flora Series Pt.5: Crush nog hoog in mijn eindejaarslijstje. Speciaal voor de gelegenheid van dit evenement heeft hij reeds beloofd een speciale set die al zijn verschillende muzikale invloeden in de verf zet in elkaar te boksen.

Ten slotte is er ook nog de speciale gaste SKY H1, geen Scandinavische maar Brusselse dame die nieuw werk komt voorstellen.

Het paasweekend belooft er een van harde keuzes te worden. Niet alleen in Brussel, want ook in het Antwerpse wemelt het van de bedrijvigheid. Kiezen is zoals steeds verliezen, maar wat de paashaas ook brengen zal, verveling zit dit jaar niet in zijn klokkenspel.

*Dit meerdaags festival op verschillende locaties in Brussel heeft met o.a. Tony Allen + Jeff Mills, Andrew Weatherall, Helena Hauff, I-F, Annelies Monseré, Objekt, Maurice Fulton, en nog vele anderen ook een affiche om u tegen te zeggen. (db)

Listen! x Le Bureau Electronique: Varg, Croatian Amor & SKY H1

Listen! Festival

Posh Isolation

Varg

Croatian Amor

SKY H1

15/02/2019 00:02

Kælan Mikla video: Draumadís

Kælan Mikla video: Draumadís Het is absoluut niet zo dat we alles wat Robert Smith goed vindt zelf ook goed vinden, maar in het geval van het IJslandse Kælan Mikla doen we dat wel. Het meisjestrio maakt een frisse mix van punk, wave en poëzie en heeft op Cure-voorman zoveel indruk gemaakt dat deze hen uitnodigde op het Meltdown festival dat hij mocht cureren, en later ook op het officële verjaardagsconcert van The Cure in Hyde Park. De groep is nochtans nog maar net de luiers ontgroeid. Hij ontstond in 2013 naar aanleiding van een poëzievoordracht in de bibliotheek van Reykyavik. In 2016 kwam het debuut 'Kælan Mikla' uit, en deze zorgde meteen voor een sensatie in minimal wave-middens. Eind 2018 kwam opvolger ‘Nótt eftir nótt' uit, oftewel 'Nacht na nacht'. Op die plaat vinden we onder meer het nummer 'Draumadís', oftewel 'Dromennymfe'. Voor dat nummer werd nu ook een erg mooie clip gemaakt die u hieronder kan bekijken

We herinneren u er ook graag aan dat Kælan Mikla op zaterdag 16 februari zal optreden in de Magasin 4 in Brussel, op de 57ste Fantastique.Night. Ze worden vergezeld door Some Ember, het project van de Amerikaanse Travis Dylan dat melancholische droompop maakt, en het Belgische synthshoegazepoject Turquoise. (xk)

Meer info en tickets

Kælan Mikla (bandcamp)

14/02/2019 18:24

R.I.P. Willy Willy (59) (Revenge 88, Arbeid Adelt!, The Scabs, Vaya Con Dios)

R.I.P. Willy Willy (59) (Revenge 88, Arbeid Adelt!, The Scabs, Vaya Con Dios) Zopas bereikte ons het droevige nieuws dat Willy Willy overleden is. In de zomer van 2018 werd bekend dat de Scabs gitarist leed aan kanker en het was al even bekend dat hij zwaar ziek was. Desondanks nam hij tot zeer onlangs nog deel aan de afscheidstournee van The Scabs. Hij speelde gitaar voor ongeveer de helft van het optreden, gezeten op een stoel. Het uiterste van wat zijn fysiek hem nog toeliet. Over zijn ziekte wou hij niet veel kwijt: 'let the music do the talking' en ook 'ofwel ga je hele dagen zitten bleiten, ofwel probeer je van elke dag het beste te maken' en 'wat moet ik anders? In mijn bed gaan liggen?'. Guy Swinnen van zijn kant gaf toe dat hij vreesde dat Willy zich na de diagnose in de drank zou storten, maar het tegendeel gebeurde. Willy bleef bloednuchter en zijn laatste energie ging integraal naar The Scabs en de opname van het derde album van zijn Voodooband. Volgens Guy Swinnen was hij zelfs gestopt met zijn tweede chemokuur om te blijven optreden met zijn maten van The Scabs.

Willy Willy werd in 1959 geboren in Oostende als Willy Lambregt. Nadat hij als kind een speelgoedgitaar had gekregen, liet hij het instrument nooit meer los. Op zijn zestiende verliet Willy de school om in de fabriek te gaan werken en om minder aan zijn kop te hebben, zodat hij meer tijd had om zich aan zijn passie te wijden: de muziek. Het was in een vleesfabriek dat hij gng werken. 'Walgend en bedropen van bedorven bloed', zei hij daarover.

In zijn beginjaren speelde Willy bij de Oostendse punkband Revenge 88, waarmee hij twee singles opnam in 1981 ("Alone") en in 1982 ("Thousand Years From You"). Zijn allereerste punkband was echter Stagebeast, eveneens uit Oostende, waarmee hij in 1977 (het jaar dat hij 18 werd) een single opnam: "Belgium Ain't Fun No More". Mede-Oostendenaar Arno Hintjens droeg in 1981 het TC-Matic-nummer 'Willie Willie' aan hem op wat Willy tevens zijn pseudoniem opleverde. Willy speelde trouwens ook mee in de clip als de man met de revolver (zie hieronder).

In de jaren 80 verhuisde Willy Willy van Oostende naar Brussel en in 1983 verving hij Luc Van Acker bij Arbeid Adelt!, de new wave band van Marcel Vanthilt. Daar ontmoette hij backingvocaliste Dani Klein waarmee hij later in 1986 de latin-jazz-poprock band Vaya Con Dios zou oprichten. Onder meer op het nummer "Stroom" (dat hij mee schreef) schittert Willy Willy op gitaar aan de zijde van Marcel Vanthilt en Dani Klein.

Met Vaya Con Dios sprak hij een breder (pop) publiek aan en nam hij in 1987 hun eerste single op: "Just A Friend Of Mine". Het plaatje werd een Europese megahit maar niet lang nadien verliet Willy Willy Vaya Con Dios, officieel omdat hij de band niet kon combineren met zijn andere band, The Scabs. Kwatongen beweren dat Vaya Con Dios toch niet helemaal zijn ding was. Willy Willy bleef toch in de eerste plaats een rocker.

In een reportage in Het Nieuwsblad op 15 februari naar aanleiding van zijn overlijden en onder de titel "De liefste punker van Vlaanderen" onthult Dani Klein de echte reden van de overstap van Willy Willy van Vaya Con Dios naar The Scabs. Bij Arbeid Adelt! waren zij en Willy Willy een relatie begonnen. Marcel Vanthilt zegt daarover: 'Ik had nog zo gezegd: geen affaires in de groep. Maar er was geen houden aan bij die twee'. Dani Klein: 'Maar Willy Willy en ik gingen uit elkaar. Hij was meer verliefd op mij dan ik op hem, denk ik. En ik begon een relatie met Dirk (Dirk Schouffs, het derde stichtende groepslid van Vaya Con Dios, hv), achteraf bekeken niet het slimste wat ik ooit deed. De situatie werd onhoudbaar, en dat is de reden dat hij Vaya Con Dios finaal de rug toekeerde en voor The Scabs koos'.

In genoemd artikel in Het Nieuwblad staat ook nog een leuke anekdote over hoe Willy Willy zijn eerste indruk maakte op The Scabs door voor een optreden doodleuk hun kleedkamer binnen te wandelen en in de gootsteen te pissen. 'Niemand die toen durfde denken dat die vreemde punker met make-up onder de ogen de band zou versterken en met hen drie gouden platen zou scoren'. Het was een symbiose die terugkwam bij iedereen die hem kende: 'een zeer lieve, doodeerlijke man en tegelijk een echte rocker. een beest, soms'.

In 1985 werd Willy Willy door The Scabs als gastgitarist gevraagd voor een festival in Helsinki. De commentaren waren zo laaiend enthousiast dat hij gevraagd werd te blijven. Hij was van 1985 tot 1995 gitarist bij The Scabs, waar hij het tweede gezicht werd naast Guy Swinnen. Hij is te horen op 6 albums van The Scabs, dus ook op hits als 'Hard Times', 'Don't You Know', 'Robbin' The Liquor Store', 'Nothing On My Radio', 'Chrystal Eyes' en 'She's Jivin'.

Maar in 1995, toen het mede door de opkomst van de grunge slechter ging met de populariteit van The Scabs en interne strubbelingen de kop opstaken, werd Willy Willy uit The Scabs gezet. Geen slimme zet want zonder zijn talent ging het nog harder bergaf en twee jaar later lagen The Scabs op hun gat. Volgens de VRT was de reden dat Willy Willy uiteindelijk uit The Scabs werd gezet zijn excessief gebruik van drank en drugs.

Bij de reünie van The Scabs, in 2007, was Willy Willy er opnieuw bij. Met zijn lange, magere gestalte, zwarte haren en onvergetelijke kop was hij een beklijvende verschijning. The Scabs waren met Willy Willy van punk en wave meer richting alternatieve rock en rock 'n' roll gegaan en scoorden een megahit met “Hard Times”. Ze werden zo'n beetje beschouwd als de Vlaamse Rolling Stones en Willy Willy met zijn gegroefde gelaat als de Vlaamse Keith Richards.

Willy Willy was gedurende zijn muzikale carrière van punker meer rootsrocker geworden maar verenigde beide muziekstijlen in de voetsporen van The Cramps in zijn eigen horrorbluesband Willy Willy & The Voodoo Band waarmee hij eind vorig jaar nog het derde album afmaakte: “Vampire With A Tan”.

Vorige week nog kregen The Scabs de Lifetime Achievement Award tijdens de uitreiking van de MIA's, de belangrijkste Vlaamse muziekprijzen. Guy Swinnen en The Scabs lieten de eer om de prijs in ontvangst te nemen aan Willy Willy…

In augustus zou Willy Willy 60 zijn geworden. Hij overleed gisteravond 13 februari thuis omringd door zijn vrouw en vrienden. We eindigen deze retrospectieve met twee mooie citaten. Het eerste is van Arno Hintjens: 'Hij was een gitarist zo groot dat je hem twee maal moest noemen'. Het tweede is van Willy Willy zelf: 'Op het eind van eel leven vol liefde is de dood aanvaardbaar'. [hv]


47 48 49 50 51 52 53 54 55 56


Laatste 6 CD-besprekingen

HECKER Inspection II CD-BESPREKINGKORINTHIANS Chaos/Control CD-BESPREKINGCRAVEN FAULTS Erratics & Unconformities CD-BESPREKINGEMPUSAE Iter In Tenebris CD-BESPREKINGSTIGMATA Dust, Nothingness And Light CD-BESPREKINGOBJECT Borderlands CD-BESPREKING
 

Dagelijkse willekeurige selectie 'oudere' CD-besprekingen

MARK RENNER  Few Traces CD-BESPREKINGTHE NOTWIST  Superheroes, Ghostvillains & Stuff CD-BESPREKINGGAAP KVLT  Jinn CD-BESPREKINGARPATLE  Quapi CD-BESPREKINGFENNESZ + SAKAMOTO  Flumina 2CD CD-BESPREKINGEUFOBIA  Cup Of Mud CD-BESPREKING
 
HomeContactSitemap
lees meer...
CD BESPREKING : Hecker - Inspection II

Een album dat ons geduld danig op de proef heeft gesteld, deze Inspection II van (Florian) Hecker. De man gaat verder met het onderzoeken van computationele technieken voor analyse en hersynthese. Inderdaad, het is weer zo een plaatje... Wanneer men met zulke termen komt aandraven is het voor de goede verstaander vaak al voldoende om te weten ...

lees meer...
CD BESPREKING : Korinthians - Chaos/Control

In 2016 volstonden 5 songs als eerste sublieme kennismaking met het Gentse Korinthians. Verzameld op de in eigen beheer uitgebrachte EP ‘Olympus’. Melodieus, toegankelijk, toegeeflijk aan eigen muzikale opvoeding. Maar volgens eigengereide geestdrift. Nu, 3 jaren later, is het tijd voor het allereerste full-album : Chaos/Control. ...

lees meer...
CONCERT BESPREKING : Downhill XIV - Best Of Edition - 30/11/2019 Nieuwe Nor Heerlen

Het is al sedert 2004 een feit dat een kleiner festival ook groots kan zijn. Het bewijs wordt eens te meer geleverd door de Downhill-organisatie dat er telkens in slaagt om bands te programmeren die je zelden of nooit tegenkomt op een podium waar dan ook in de Lage Landen. Voor de inmiddels veertiende editie van Downhill werd geopteerd ...

lees meer...
CD BESPREKING : Craven Faults - Erratics & Unconformities

Qua sound ergens halverwege de kosmische krautrock van Tangerine Dream (‘Berlin School’) en het minimalisme van Philip Glass (die van onder meer “Koyaanisqatsi”) of Steve Reich vinden we Craven Faults, een Brits project gevestigd in een oude textielfabriek in Yorkshire. Na drie EP’s in de periode 2017-2019, ...

lees meer...
INTERVIEW : De Delvers - Op vrijdag 13 december 2019 live in De Kleine Hedonist, Antwerpen

New wave uit Noeveren (Boom)! Hun korte self titled debuut “De Delvers” (onze review leest u hier), vol korte, gebalde, flitsende Nederlandstalige new wave en postpunk songs verscheen vorig jaar (2018). Op 13 december spelen De Delvers hun laatste concert van dit jaar (2019) in de Kleine Hedonist, Sint-Jacobsmarkt 34, 2000 in Antwerpen! ...

lees meer...
CD BESPREKING : Empusae - Iter In Tenebris

We hebben het er al uitgebreid over gehad: onze vrienden van Consouling Sounds kwamen dit jaar met een zeer prestigieus project aanzetten, waarbij men actief in vraag wil stellen hoe een platenlabel anno 2019 weerstand kan bieden aan het snel veranderende muzikale landschap. Men riep Consouling in Residence in het leven, en voor de eerste ...

lees meer...
CD BESPREKING : Stigmata - Dust, Nothingness And Light

Eerder, vorig jaar, besprak ik reeds “Dark One”, waarbij enig speurwerk mij en u leerde dat deze Stigmata reeds tussen 1989 en 1993 een eerste leven kende en nu vooral het solo project van David Aboucaya betreft. Met deze “Dust, Nothingness And Light” wordt nu een vervolg gepresenteerd, opnieuw in eigen beheer en ...

lees meer...
FOTO'S : Dässwat - @ C.C. Palethe Pelt, 03/12/2019 door Luc Luyten

lees meer...
FOTO'S : Linea Aspera - @ Ceremony #3 Brussel, 30/11/2019 door Luc Luyten

lees meer...
FOTO'S : Desperate Journalist - @ Ceremony #3 Brussel, 30/11/2019 door Luc Luyten

lees meer...
INTERVIEW : WEIHAN - Onze muziek biedt puur escapisme.

Het is een feit dat we niet veel Belgische groepen hebben die actief zijn in het neofolk genre. Dit jaar werd ik dan ook zeer aangenaam verrast door de nieuwkomers van La Merde (die we onmiddellijk ook in onze interviewruimte duwden) en zie, het einde van het jaar heeft nog een verrassing in petto: onze nationale trots in het genre, Weihan, ...