casino maxi1xbet

Dark Entries Logo

21 22 23 24 25 26 27 28 29 30

01/01/2019 08:35

Het eindejaarslijstje van de redactie

Het eindejaarslijstje van de redactie Welkom in 2019! Voor Dark Entries wordt het een speciaal jaar, want we bestaan dit jaar een kwarteeuw. In 1994 kwam de eerste editie van het magazine uit, toen nog op papier. Op 25 jaar tijd heeft het magazine vele watertjes doorzwommen, fuiven en concerten georganiseerd, medewerkers zien komen en gaan, de overgang naar het online medium gemaakt en uiteraard hopen muziek besproken en talloze interviews gedaan.

We zullen dit jaar uitgebreid ingaan op deze geschiedenis. Maar eerst blikken we nog een laatste keer terug op 2018, met de favoriete platen van de redactie uit het afgelopen jaar. Van verschillende redacteurs kon u al het individuele eindejaarslijstje lezen, en wij proberen daar nu de lijnen in te zien. Niet zo gemakkelijk, want onze redactie heeft een eclectische smaak.

Kurt Ingels koos voor 'Image' van Whispering Sons als zijn favoriete plaat van het jaar, een cd die de grenzen van de postpunk verlegt. En hij is daarin niet alleen, want ook Henk Vereecken, Danny Quetin en Xavier Kruth vermeldden deze plaat in hun eindejaarslijsten.

Bijna even populair is de tweede plaat van gothrockers Your Life On Hold: 'My Name Is Legion For We Are Many', die als favoriete schijf van Danny Quetin mag gelden, en eveneens indruk gemaakt heeft op Kurt Ingels en Xavier Kruth.

Xavier Kruth koos voor de terugkeer van de theatrale avant-garde van Goethes Erben met 'Am Abgrund', een cd die Kurt Ingels en Gerry Croon mede kon bekoren.

Peter De Koning heeft best een obscure smaak, maar smaak heeft hij zeker. 'Pilgrim' van Ashtoreth & Grey Malkin is zijn lieveling van 2018, en ook Dimi Brands vond deze dark ambient-plaat erg te pruimen.

Dimi Brands geldt als onze neofolk-expert en -fijnproever. Niet verrassend dat hij 'Essence', de nieuwe cd van Death In June, als zijn favoriet aanduidt.

Marjolein Laenen doet bij ons dienst als electro-experte en verkoos 'Lightflare' van Psy'Aviah als topper.

Gerry Croon is onze meest metalgerichte collega en verkiest 'Eonian' van Dimmu Borgir als plaat van het jaar.

Voor Henk Vereecken mocht het nog wat obscuurder. Hij kiest voor het 'Green Album' van The Vegetable Orchestra - yep, die maken dus muziek met groenten, wat ongetwijfeld heel gezond is - als beste schijf van het afgelopen jaar.

De prijs voor de meest obscure favoriet gaat echter naar Paul Van de gehuchte, die 'Brødløs' van Geir Sundstøl verkiest, een cd die jazz en folk combineert.

Los van de favoriete platen zijn er nog wat platen die indruk maakten op verschillende redacteurs. 'Dead Magic' van Anna Von Hauswolff - met indrukwekkende en uitgesponnen composities - is er zo eentje, die vernoemd werd door Dimi, Danny en Xavier.

De meeste convergentie vindt men tussen Danny, Kurt en Xavier, die alle drie 'Restless' van A Slice Of Life konden waarderen, een puike postpunk-plaat.

Danny en Xavier hielden van 'The Urgency Of Now' van Whispers In The Shadow, 'Scales' van Ground Nero, 'Wandering In Mirrors' van Lizard Smile, 'Twincest Games' van Doganov en 'La terre est noire' van Simi Nah. Veel gitaren en veel Belgisch werk, dus.

Kurt en Danny hadden allebei een zwak voor 'Let Them Be Alien' van Lebanon Hanover en 'Vitrioli' van Selofan, beide toppers uit de minimal wave.

En dat Kurt en Xavier kunnen genieten van goede gothic rock - zoals die bijvoorbeeld op 'Aether' van Aeon Sable terug te vinden is - hoeft ons niet echt te verwonderen.

31/12/2018 15:39

Het eindejaarslijstje van Henk Vereecken (dj Moonchild)

Het eindejaarslijstje van Henk Vereecken (dj Moonchild) Het was weer een vruchtbaar jaar voor uw eclectische muziekrecensent met een voorkeur voor weirde zwartgallige én psychedelische muziekjes. Hier volgt mijn persoonlijke album Top 10 van 2018. De winnaar werd een groenteorkest uit Wenen! Drie Belgen ook in het lijstje en een Nederlander.

1. The Vegetable Orchestra: Green Album (Oostenrijk)

The Vegetable Orchestra uit Wenen maakt muziek enkel en alleen met organische instrumenten die werden vervaardigd uit verse of soms ook uit gedroogde groenten! Soms worden ze kant en klaar gebruikt maar evengoed kan er een ganse assemblage nodig zijn, bijvoorbeeld voor de uit groenten vervaardigde fluiten en blaasinstrumenten. Voor elk optreden of voor elke studiodag worden de instrumenten vers gemaakt nadat de bandleden hun inkopen zijn gaan doen op de markt. Het twaalfkoppige ensemble bestaat uit tien muzikanten, een geluidstechnicus en… een kok (!) die van de overschotten van de gebruikte groentsels een heerlijke groentesoep bereidt die na optredens onder het publiek wordt uitgedeeld.

2. Tusmørke: Fjernsyn I Farver (Noorwegen)

Tusmørke uit Telemark, Noorwegen laten op dit album zowel bangelijke trippy composities horen als een geweldige groepssound. De keyboardspeler beschikt over een ganse batterij orgels en synthesizers met in het gamma onder meer legendarische namen als een Wurlitzer, een Minimoog, een Hammond en zelfs een Mellotron voor een zalige retrosound. Gecombineerd met de proggy folkdeuntjes met fluit en psychedelische koorzangen levert dit erg trippy psychedelische muziek op waarbij de term acid rock allerminst misstaat en soms wordt het ook behoorlijk duister.

3. Seid: Weltschmerz, Baby! (Noorwegen)

Seid, ook al uit Noorwegen bestaat intussen 25 jaar en brengt met “Weltschmerz, Baby!” zijn vijfde album uit, een mix van prog, kraut, psych en regelrechte spacerock.die de sixties en seventies in herinnering brengt. Zelf noemen ze het 'kosmische piratenrock'. De typische Seid triprock sound kenmerkt zich door wondermooie, catchy melodieën, fuzzy gitaren, vintage keyboard- en synthklanken, een krachtge bass en dito drums en meeslepende vocalen. De eerste band die bij me opkomt al referentiepunt is het eveneens Noorse Tusmørke. Wat Seid en Tusmørke gemeen hebben is hun mix tussen psych en prog, de onmiskenbare folk invloeden, het feit dat ze in hun Noorse moedertaal zingen (wat voor een extra dosis mystiek zorgt) en het duistere, zeg maar ronduit occulte randje aan hun muziek.

4. Lycia: In Flickers (VS)

“In Flickers” is na 30 jaar Lycia een dikke aanrader voor de liefhebber van rijke atmosferische dark wave en ethereal wave soundscapes met dikke lagen echoënde gitaren, stikdonkere etherische keyboardklanken en koude doomy drummachinebeats. Integraal bewaard bleef de 'grellige' sinistere dark wave gothic sound met een perfect harmonisch huwelijk tussen inktzwarte postpunk gitaar klanken en al even zwartgallige synhesizergeluiden. De muziek klinkt nog steeds enorm gloomy en donker psychedelisch en ook de invloeden van morbide dark ambient en stikdonkere ethereal wave bleven bewaard in nog even sterke songs.

5. Whispering Sons: Image (België)

De Vlaamse Nico heeft een zwartgallige postpunk band achter zich. Whispering Sons wonnen Humo’s Rock Rally in 2016 en hebben na de EP “Endless Party” die dat jaar nog verscheen nu hun debuutalbum uit vol donkere gitaargordijnen.Of hoe post punk en cold wave nog altijd leeft bij de jeugd. Bij sommige jeugd toch. Een iets ouder interview met Whispering Son vindt u hier.

6. The Spectors: Ooh Aah Aah (België)

Het tweede album van de Antwerpse band The Spectors. Invloeden bij The Spectors variëren van sixties (beat, surf, garagerock, psychedelica en Phil Spectors wall of sound) over new wave, (post) punk (Blondie iemand of de Ramones?) en edgy indierock tot dreampop en shoegaze. Soms denken we aan Lush of aan The Raveonettes maar vaker en het meest nog aan The Primitives. Maar bovenal zijn het gewoon The Spectors met hun eigen kenmerkende sound, dromerig maar toch stevig met een geluidsmuur die zich situeert ergens tussen Phil Spector en oude The Jesus & Mary Chain en met als speciaal kenmerk de zoetgevooisde engelenstem van Marieke Hutsebaut.

7. BySenses: People (België)

Dit album voelt aan als een heuse reis door de tijd met zijn combinatie van geluiden die je spontaan associeert met de synthesizermuziek van de seventies (‘Berlin school’, cosmic music, elektronische krautrock, zeg maar Tangerine Dream en Kraftwerk), synthpop van de eighties (hier denk ik aan de meer experimentele synthpop van een Art Of Noise) én tenslotte ook dark ambient en electro van de nineties (hier kan u als gediplomeerde zwartzak zelf wel een reeks al dan niet Duitse namen invullen). Door de frisse benadering en hedendaagse aanpak klinkt dit album ondanks de vele verwijzingen naar het verleden echter allesbehalve oubollig en gedateerd, voor wie dat nu verkeerdelijk zou denken. Een interview met de Gentenaar achter het project vind je hier.

8. Astral Son: Wonderful Beyond (Nederland)

Het vierde album van Astral Son, het psychedelische zijproject van Leonardo Soundweaver, een muzikant en schilder uit Groningen, Nederland. Het artwork van dit album met paddenstoelen die eigenlijk kwallen zijn, laat er geen twijfel over bestaan over hoe de muziek gaat klinken: trippy psychedelica en regelrechte spacerock. De multi-instumentalist Leonard maakte onder meer gebruik van een elektrische space gitaar, gierende, kosmische en pulserende synthesizers (waaronder een Moog), vintage orgelklanken en een aantal oosterse instrumenten. Leonardo werkte een jaar lang aan dit album vol dromerig psychedelische klankentapijten en kleurrijke surrealistische visioenen.

9. Love Machine: Times To Come (Duitsland)

Love Machine uit Düsseldorf hebben een zanger met een mooie diepe bluesy stem en ze combineren elementen van bluesrock en 'west coast' psychedelic rock met krautrock en een vleugje prog. De muziek is erg groovy en freaky met sterke composities met ook vaak meerstemmige zang en psychedelische background vocals. De muziek doet me regelmatig denken aan The Doors, maar evengoed aan bijvoorbeeld Steppenwolf. Kijk zeker ook eens naar het hilarische clipje hieronder.

10. La Procesión De Lo Infinito: La Era Oscura (Colombia)

Post-punk en gothic rock uit Medellín, Colombia met een indrukwekkende klagende zangstem, intens en doorleefd, en een zwartgallige sound met depressieve galmende gitaarbogen. La Procesión De Lo Infinito zijn een man/vrouw duo en ze hebben hun debuutalbum uit vol bloedmooie gothic songs waarbij ik moet denken aan bands als Corpus Delicti en Gothic Sex.

29/12/2018 12:26

Het eindejaarslijstje van Xavier Kruth

Het eindejaarslijstje van Xavier Kruth Het einde van 2018 is in zicht en zoals gewoonlijk zal niemand rouwig zijn dat het jaar voorbij is. Het einde van de wereld is in zicht, maar daar zijn we niet bezorgd om. Een aanzienlijk deel van de mensen heeft liever dat de aarde opwarmt dan dat ze hun gedrag aanpassen. Een aanzienlijk deel van de mensen heeft liever dat vluchtelingen in zee verdrinken dan dat ze hulp moeten bieden aan minderbedeelden. De wereld is naar de haaien, en dat zal in 2019 niet veranderen. Gelukkig kunnen we troost vinden in muziek. Hoe troostelozer de wereld wordt, hoe beter de muziek. 2018 was alweer een topjaar. Ik had moeite om de tien beste platen uit te kiezen, en ik heb er dan maar 20 gekozen. Yep, zo grandioos was de ellende van 2018!

De volgorde waarin ik de platen opsom is willekeurig, het zijn gewoon de platen die 2018 gemaakt hebben.

Goethes Erben: Am Abgrund

Herlees nog eens mijn inleidend paragraaf. Daar gaat ‘Am Abgrund’ van Goethes Erben over. Muzikaal worden nieuwe wegen opgezocht, is het weer wat minimaler en anders. Maar bovenal sluit het qua duisternis weer aan bij de prille beginperiode van de Neue Deutsche Todeskunst.

Mantus: Staub & Asche

Mantus heeft altijd al geschipperd tussen engagement en hopeloos pessimisme. ‘Staub & Asche’ focust vooral op dat laatste aspect, de diepe ernst van angst en wanhoop, al leeft de afschuw voor oorlog, haat, geweld en religie nog steeds voort.

Schwarzblut: Idisi

Een pleidooi voor respect en diversiteit, tegen angst en polarisatie. ‘Idisi’ is een stap vooruit voor de Nederlanders van Schwarzblut. Muzikaal kiezen ze voor tragere ritmes en meer harmonie, tekstueel grijpen ze terug naar de wortels van Germaanse en Frankische talen. Het resultaat is een pareltje.

Sieben: Crumbs

Een woedende plaat, aangelengd met een flinke portie humor. Sieben is immers kwaad. Over de brexit, over de klimaatopwarming, over de ongelijkheid, over de gekken die ons besturen, over de wijze waarop mensen zich door hen laten manipuleren… Het levert met 'Crumbs' wel een mooie plaat op.

Your Life On Hold: My Name Is Legion For We Are Many

Er is aardig wat gothic rock uitgekomen dit jaar. Laat ons beginnen met dit juweeltje van eigen bodem. De tweede cd van Your Life On Hold, opvolger van ‘Burning For The Ancient Connection’, is een absolute aanrader. Hij is nog beter dan het debuut, en dat wil wat zeggen…

Aeon Sable: Aether

Drummachines en gitaar: een magische verbinding. Aeon Sable heeft alweer een prachtige cd afgeleverd, en bewijst met de vingers in de neus dat de kloof tussen gothic rock en metal misschien niet zo groot is als sommigen zouden willen.

Ground Nero: Scales

De tweede ep van de Limburgse gothrockers - bestaande uit slechts vier nummers - is alweer indrukwekkend. Met twee geslaagde ep’s kan Ground Nero nu aan een volwaardige plaat werken, en die wordt aangekondigd voor 2019.

Lizard Smile: Wandering Through Mirrors

Opnieuw van eigen bodem en opnieuw met hun bekende mix van gothic rock en elektronische arrangementen. Een korte maar puike plaat van Lizard Smile.

Whispering Sons: Image

Ik heb wel eens beweerd dat ik de post-punk wat moe ben. Maar Whispering Sons weet mijn passie weer te doen oplaaien. Het was lang wachten op hun debuut, maar dat was omdat ze duidelijk de grenzen in de post-punk willen verleggen. En hoe! ‘Image’ kan gelden als een meesterwerk.

Whispers In The Shadow: The Urgency Of Now

Whispers In The Shadow staat bekend voor zijn esotherische teksten, maar hier doet het aan onbeschaamde maatschappijkritiek. Ze worden vaak tot de gothic rock gerekend, maar hier klinken ze meer als post-punk. Opnieuw worden we geconfronteerd met een maatschappij die aan de rand van de afgrond bengelt - zie ook Goethes Erben – en met de oproep om er iets aan te doen.

Holygram: Modern Cults

Als we Whispering Sons vermelden, dan mogen we Holygram ook vermelden. Iets minder origineel misschien, maar desalniettemin erg sterk en sfeervol.

A Slice Of Life: Restless

Nog wat heerlijke postpunk van eigen bodem met knipogen naar groten als The Cure, Joy Division of The Sisters Of Mercy. Het debuut ‘Restless’ van A Slice Of Life is erg gevarieerd en van hoog niveau.

Doganov: Twincest Games

De opvolger van ‘Conducting Chaos’ werd een ep, maar wat voor één. Op de gebruikelijke mix van beats en gitaren vertelt Doganov het verhaal van een eeneiige tweeling waarvan één bij de geboorte sterft. De overlevende zoekt zijn heil in relaties, drank en seks om de leegte te compenseren.

Diary of Dreams: Hell in Eden

De eerste cd van Diary of Dreams na het vertrek van guitarist Gaun:A is een ambitieuze conceptplaat geworden over Eden, een machine die de dromen van mensen aanstuurt maar door deffecten nachtmerries begint te sturen naar de verkeerde mensen.

Anna Von Hauswolff: Dead Magic

De majestueuze composities van Anna Von Hauswolff, haar magistrale stem en de schitterende arrangementen doen je gewoon naar lucht happen bij het beluisteren van haar laatste plaat.

Zanias: Into The All

‘Into The All’ het meest experimentele dat Zanias - bekend als zangeres van Linea Aspera en Keluar - ooit gemaakt heeft, en het is wonderschoon. Het blijft elektronisch, maar wie van etherische zang à la Lisa Gerard houdt mag hier ook even aankloppen.

Simi Nah: La terre est noire

De laatste cd van Simi Nah is tegelijk de beste. De donkerste ook, want het is het relaas van een duistere periode in het leven van de zangeres. Heerlijke melancholie met een poppy draai.

Sopor Aeternus: The Spiral Sacrifice

De eerste plaat van Sopor Aeternus in vier jaar. Zoals gewoonlijk krijgt u experimentele en getormenteerde neoklasieke parels op teksten die vertellen over eenzaamheid en het verlangen naar liefde.

Trobar de Morte: Witchcraft

Een magische mix van neoklassiek en folk, rond het thema hekserij. De zevende plaat van het Spaanse Trobar de Morte is alweer een voltreffer.

Sangre de Muerdago: Noite

Nog wat dromerige neoklassieke folk uit Spanje, maar deze keer uit Galicië. Uit de muziek van Sangre de Muerdago spreekt een grote verbondenheid met de natuur.


21 22 23 24 25 26 27 28 29 30


Laatste 6 CD-besprekingen

UNIDENTIFIED MAN/CHROMA CARBON Memento Mori CD-BESPREKINGDER KLINKE Decade CD-BESPREKINGJUHANI SILVOLA Post-Biological Wildlife CD-BESPREKINGNO MAN'S VALLEY Outside The Dream CD-BESPREKINGFABIO ORSI Uncharted Waters CD-BESPREKINGMAëROR TRI Ultimate Time CD-BESPREKING
 

Dagelijkse willekeurige selectie 'oudere' CD-besprekingen

SATHöNAY  Lost a home CD-BESPREKINGOBERER TOTPUNKT  Desiderat CD-BESPREKINGPRESS GANG METROPOL  Checkpoint CD-BESPREKINGAIRCRASH BUREAU  Exhibition CD-BESPREKINGLOST IN DESIRE  Lost In Desire CD-BESPREKINGEVELYN EVELYN  Evelyn Evelyn CD-BESPREKING
 
HomeContactSitemap
lees meer...
CD BESPREKING : Unidentified Man/Chroma Carbon - Memento Mori

Aliassen, het verdoezelen van eigen naam ter bescherming van eigen identiteit. In tijden dat Grote Broer alles ziet en je privacy te grabbel wordt gegooid aan de gehele mensheid lijkt het geen overbodige luxe om ondefinieerbaar of niet-identificeerbaar naar buiten te treden. Toch staat Unidentified Man gekend in het bevolkingsregister ...

lees meer...
INTERVIEW : Trouwfe(e)st #3: ART ABSCONs - Met de opbrengst die digitale streams me opleveren kan ik twee flessen bier kopen.

De eerste naam die bekend werd gemaakt voor de derde editie van Trouwfe(e)st was die van het Duitse Art Abscons. Een mysterieuze gemaskerde man wiens muziek we al van in het begin volgen en die ons vorig jaar uitnodigde voor een privé concert in de Duisburgse natuur. Een unieke ervaring waarna ons besluit vast stond om de goede man ...

lees meer...
CD BESPREKING : Der Klinke - Decade

De leeftijd bereiken van 10 jaar gaat in de reguliere families gepaard met een kartonnen troontje op het hoofd. Kaarsjes uitblazend op het taartje vol suiker. En kwijlend wachtend om de cadeautjes te kunnen openen. Daarbij denkend wanneer die jong-adolescentie met bijpassend schaamhaar nu eens eindelijk gaat beginnen. Dezelfde leeftijd ...

lees meer...
FOTO'S : Red Zebra - @ De Lux Herenthout, 23/03/2019 door Luc Luyten

lees meer...
FOTO'S : De Brassers - @ De Lux Herenthout, 23/03/2019 door Luc Luyten

lees meer...
CD BESPREKING : Juhani Silvola - Post-Biological Wildlife

Met Juhani Silvola keren we terug naar het Eighth Nerve label, tevens opgericht door deze muzikant. Eerder hoorden we hier al Sarah-Jane Summers, u weet nog wel: alwaar de bewerkte vioolklanken op Kalopsia ons deden denken aan onze darmflora na een drastisch dieet van bonen en kolen. Silvola staat bekend als een muzikant in het electro-akoestische ...

lees meer...
CD BESPREKING : No Man's Valley - Outside The Dream

Het orgeltje. De composities. Ook stem en zangstijl (“Hawk Rock”, “Murder Ballad”...). No Man's Valley doet me eigenlijk in de eerste plaats denken aan The Doors met hun bluesy psychedelische rock. Net als Morrison, Manzarek, Krieger en Densmore klinken ze ook behoorlijk donker en melancholisch. Eerder zwartgallig ...

lees meer...
INTERVIEW : XTORT - Het is niet zo dat we denken de wereld te veranderen, we houden wel graag een spiegel voor.

Xtort is niet enkel een interessante Nederlandse industrialgroep, het is ook de drijvende kracht achter Wave Invasion, een organisatie die verschillende Nederlandse en één Belgische groep verenigt en mogelijkheden biedt om op diverse plaatsen op te treden. Op 29 maart organiseren we een Dark Entries Night in samenwerking met ...

lees meer...
CD BESPREKING : Fabio Orsi - Uncharted Waters

Dit is wel bij het meest toegankelijke dat ik al ooit op het Zoharum label heb gehoord: bezwerende synthesizermuziek met zeer duidelijke invloeden van de Kosmische Musik, vaak ook 'Berlin school' genoemd. Tangerine Dream en Klaus Schulze zeg maar. Nu ja in het verleden kregen we reeds “Book Of Dreams” van Günter ...

lees meer...
CONCERT BESPREKING : PORTA WOOL-E: DER KLINKE, A SLICE OF LIFE, DEAD HIGH WIRE, HATCHLING - Donker feestje voor 10 jaar Wool-E

We worden oud. New wave is intussen 40 jaar, Dark Entries heeft er al 25 op de teller staan en zelfs Wool-E viert reeds zijn tiende verjaardag. Wool-E, dat is in de eerste plaats de Wool-E Shop, die in 2009 als online patenwinkel opende en sindsdien ook als cd-stand op heel wat optredens en festivals aanwezig was. Later werd Wool-E Shop ook ...

lees meer...
FOTO'S : Der Klinke - @ De Klinker Aarschot, 09/03/2019 door Luc Luyten

lees meer...
CONCERT BESPREKING : LAIBACH - Laibach is een parodie van zichzelf geworden

Laibach is een parodie van zichzelf geworden! En ze schamen zich er niet eens voor. Meer zelfs, ze hebben er bewust voor gekozen. Nog nooit blonk de groep zo uit in humor en zelfrelativering. Nu hernemen ze al nummers van ‘The Sound Of Music’, en alhoewel ze dat op hun karakteristieke onheilspellende toon doen, is het manifest ...