casino maxi1xbet

Dark Entries Logo

33 34 35 36 37 38 39 40 41 42

01/01/2019 08:35

Het eindejaarslijstje van de redactie

Het eindejaarslijstje van de redactie Welkom in 2019! Voor Dark Entries wordt het een speciaal jaar, want we bestaan dit jaar een kwarteeuw. In 1994 kwam de eerste editie van het magazine uit, toen nog op papier. Op 25 jaar tijd heeft het magazine vele watertjes doorzwommen, fuiven en concerten georganiseerd, medewerkers zien komen en gaan, de overgang naar het online medium gemaakt en uiteraard hopen muziek besproken en talloze interviews gedaan.

We zullen dit jaar uitgebreid ingaan op deze geschiedenis. Maar eerst blikken we nog een laatste keer terug op 2018, met de favoriete platen van de redactie uit het afgelopen jaar. Van verschillende redacteurs kon u al het individuele eindejaarslijstje lezen, en wij proberen daar nu de lijnen in te zien. Niet zo gemakkelijk, want onze redactie heeft een eclectische smaak.

Kurt Ingels koos voor 'Image' van Whispering Sons als zijn favoriete plaat van het jaar, een cd die de grenzen van de postpunk verlegt. En hij is daarin niet alleen, want ook Henk Vereecken, Danny Quetin en Xavier Kruth vermeldden deze plaat in hun eindejaarslijsten.

Bijna even populair is de tweede plaat van gothrockers Your Life On Hold: 'My Name Is Legion For We Are Many', die als favoriete schijf van Danny Quetin mag gelden, en eveneens indruk gemaakt heeft op Kurt Ingels en Xavier Kruth.

Xavier Kruth koos voor de terugkeer van de theatrale avant-garde van Goethes Erben met 'Am Abgrund', een cd die Kurt Ingels en Gerry Croon mede kon bekoren.

Peter De Koning heeft best een obscure smaak, maar smaak heeft hij zeker. 'Pilgrim' van Ashtoreth & Grey Malkin is zijn lieveling van 2018, en ook Dimi Brands vond deze dark ambient-plaat erg te pruimen.

Dimi Brands geldt als onze neofolk-expert en -fijnproever. Niet verrassend dat hij 'Essence', de nieuwe cd van Death In June, als zijn favoriet aanduidt.

Marjolein Laenen doet bij ons dienst als electro-experte en verkoos 'Lightflare' van Psy'Aviah als topper.

Gerry Croon is onze meest metalgerichte collega en verkiest 'Eonian' van Dimmu Borgir als plaat van het jaar.

Voor Henk Vereecken mocht het nog wat obscuurder. Hij kiest voor het 'Green Album' van The Vegetable Orchestra - yep, die maken dus muziek met groenten, wat ongetwijfeld heel gezond is - als beste schijf van het afgelopen jaar.

De prijs voor de meest obscure favoriet gaat echter naar Paul Van de gehuchte, die 'Brødløs' van Geir Sundstøl verkiest, een cd die jazz en folk combineert.

Los van de favoriete platen zijn er nog wat platen die indruk maakten op verschillende redacteurs. 'Dead Magic' van Anna Von Hauswolff - met indrukwekkende en uitgesponnen composities - is er zo eentje, die vernoemd werd door Dimi, Danny en Xavier.

De meeste convergentie vindt men tussen Danny, Kurt en Xavier, die alle drie 'Restless' van A Slice Of Life konden waarderen, een puike postpunk-plaat.

Danny en Xavier hielden van 'The Urgency Of Now' van Whispers In The Shadow, 'Scales' van Ground Nero, 'Wandering In Mirrors' van Lizard Smile, 'Twincest Games' van Doganov en 'La terre est noire' van Simi Nah. Veel gitaren en veel Belgisch werk, dus.

Kurt en Danny hadden allebei een zwak voor 'Let Them Be Alien' van Lebanon Hanover en 'Vitrioli' van Selofan, beide toppers uit de minimal wave.

En dat Kurt en Xavier kunnen genieten van goede gothic rock - zoals die bijvoorbeeld op 'Aether' van Aeon Sable terug te vinden is - hoeft ons niet echt te verwonderen.

31/12/2018 15:39

Het eindejaarslijstje van Henk Vereecken (dj Moonchild)

Het eindejaarslijstje van Henk Vereecken (dj Moonchild) Het was weer een vruchtbaar jaar voor uw eclectische muziekrecensent met een voorkeur voor weirde zwartgallige én psychedelische muziekjes. Hier volgt mijn persoonlijke album Top 10 van 2018. De winnaar werd een groenteorkest uit Wenen! Drie Belgen ook in het lijstje en een Nederlander.

1. The Vegetable Orchestra: Green Album (Oostenrijk)

The Vegetable Orchestra uit Wenen maakt muziek enkel en alleen met organische instrumenten die werden vervaardigd uit verse of soms ook uit gedroogde groenten! Soms worden ze kant en klaar gebruikt maar evengoed kan er een ganse assemblage nodig zijn, bijvoorbeeld voor de uit groenten vervaardigde fluiten en blaasinstrumenten. Voor elk optreden of voor elke studiodag worden de instrumenten vers gemaakt nadat de bandleden hun inkopen zijn gaan doen op de markt. Het twaalfkoppige ensemble bestaat uit tien muzikanten, een geluidstechnicus en… een kok (!) die van de overschotten van de gebruikte groentsels een heerlijke groentesoep bereidt die na optredens onder het publiek wordt uitgedeeld.

2. Tusmørke: Fjernsyn I Farver (Noorwegen)

Tusmørke uit Telemark, Noorwegen laten op dit album zowel bangelijke trippy composities horen als een geweldige groepssound. De keyboardspeler beschikt over een ganse batterij orgels en synthesizers met in het gamma onder meer legendarische namen als een Wurlitzer, een Minimoog, een Hammond en zelfs een Mellotron voor een zalige retrosound. Gecombineerd met de proggy folkdeuntjes met fluit en psychedelische koorzangen levert dit erg trippy psychedelische muziek op waarbij de term acid rock allerminst misstaat en soms wordt het ook behoorlijk duister.

3. Seid: Weltschmerz, Baby! (Noorwegen)

Seid, ook al uit Noorwegen bestaat intussen 25 jaar en brengt met “Weltschmerz, Baby!” zijn vijfde album uit, een mix van prog, kraut, psych en regelrechte spacerock.die de sixties en seventies in herinnering brengt. Zelf noemen ze het 'kosmische piratenrock'. De typische Seid triprock sound kenmerkt zich door wondermooie, catchy melodieën, fuzzy gitaren, vintage keyboard- en synthklanken, een krachtge bass en dito drums en meeslepende vocalen. De eerste band die bij me opkomt al referentiepunt is het eveneens Noorse Tusmørke. Wat Seid en Tusmørke gemeen hebben is hun mix tussen psych en prog, de onmiskenbare folk invloeden, het feit dat ze in hun Noorse moedertaal zingen (wat voor een extra dosis mystiek zorgt) en het duistere, zeg maar ronduit occulte randje aan hun muziek.

4. Lycia: In Flickers (VS)

“In Flickers” is na 30 jaar Lycia een dikke aanrader voor de liefhebber van rijke atmosferische dark wave en ethereal wave soundscapes met dikke lagen echoënde gitaren, stikdonkere etherische keyboardklanken en koude doomy drummachinebeats. Integraal bewaard bleef de 'grellige' sinistere dark wave gothic sound met een perfect harmonisch huwelijk tussen inktzwarte postpunk gitaar klanken en al even zwartgallige synhesizergeluiden. De muziek klinkt nog steeds enorm gloomy en donker psychedelisch en ook de invloeden van morbide dark ambient en stikdonkere ethereal wave bleven bewaard in nog even sterke songs.

5. Whispering Sons: Image (België)

De Vlaamse Nico heeft een zwartgallige postpunk band achter zich. Whispering Sons wonnen Humo’s Rock Rally in 2016 en hebben na de EP “Endless Party” die dat jaar nog verscheen nu hun debuutalbum uit vol donkere gitaargordijnen.Of hoe post punk en cold wave nog altijd leeft bij de jeugd. Bij sommige jeugd toch. Een iets ouder interview met Whispering Son vindt u hier.

6. The Spectors: Ooh Aah Aah (België)

Het tweede album van de Antwerpse band The Spectors. Invloeden bij The Spectors variëren van sixties (beat, surf, garagerock, psychedelica en Phil Spectors wall of sound) over new wave, (post) punk (Blondie iemand of de Ramones?) en edgy indierock tot dreampop en shoegaze. Soms denken we aan Lush of aan The Raveonettes maar vaker en het meest nog aan The Primitives. Maar bovenal zijn het gewoon The Spectors met hun eigen kenmerkende sound, dromerig maar toch stevig met een geluidsmuur die zich situeert ergens tussen Phil Spector en oude The Jesus & Mary Chain en met als speciaal kenmerk de zoetgevooisde engelenstem van Marieke Hutsebaut.

7. BySenses: People (België)

Dit album voelt aan als een heuse reis door de tijd met zijn combinatie van geluiden die je spontaan associeert met de synthesizermuziek van de seventies (‘Berlin school’, cosmic music, elektronische krautrock, zeg maar Tangerine Dream en Kraftwerk), synthpop van de eighties (hier denk ik aan de meer experimentele synthpop van een Art Of Noise) én tenslotte ook dark ambient en electro van de nineties (hier kan u als gediplomeerde zwartzak zelf wel een reeks al dan niet Duitse namen invullen). Door de frisse benadering en hedendaagse aanpak klinkt dit album ondanks de vele verwijzingen naar het verleden echter allesbehalve oubollig en gedateerd, voor wie dat nu verkeerdelijk zou denken. Een interview met de Gentenaar achter het project vind je hier.

8. Astral Son: Wonderful Beyond (Nederland)

Het vierde album van Astral Son, het psychedelische zijproject van Leonardo Soundweaver, een muzikant en schilder uit Groningen, Nederland. Het artwork van dit album met paddenstoelen die eigenlijk kwallen zijn, laat er geen twijfel over bestaan over hoe de muziek gaat klinken: trippy psychedelica en regelrechte spacerock. De multi-instumentalist Leonard maakte onder meer gebruik van een elektrische space gitaar, gierende, kosmische en pulserende synthesizers (waaronder een Moog), vintage orgelklanken en een aantal oosterse instrumenten. Leonardo werkte een jaar lang aan dit album vol dromerig psychedelische klankentapijten en kleurrijke surrealistische visioenen.

9. Love Machine: Times To Come (Duitsland)

Love Machine uit Düsseldorf hebben een zanger met een mooie diepe bluesy stem en ze combineren elementen van bluesrock en 'west coast' psychedelic rock met krautrock en een vleugje prog. De muziek is erg groovy en freaky met sterke composities met ook vaak meerstemmige zang en psychedelische background vocals. De muziek doet me regelmatig denken aan The Doors, maar evengoed aan bijvoorbeeld Steppenwolf. Kijk zeker ook eens naar het hilarische clipje hieronder.

10. La Procesión De Lo Infinito: La Era Oscura (Colombia)

Post-punk en gothic rock uit Medellín, Colombia met een indrukwekkende klagende zangstem, intens en doorleefd, en een zwartgallige sound met depressieve galmende gitaarbogen. La Procesión De Lo Infinito zijn een man/vrouw duo en ze hebben hun debuutalbum uit vol bloedmooie gothic songs waarbij ik moet denken aan bands als Corpus Delicti en Gothic Sex.

29/12/2018 12:26

Het eindejaarslijstje van Xavier Kruth

Het eindejaarslijstje van Xavier Kruth Het einde van 2018 is in zicht en zoals gewoonlijk zal niemand rouwig zijn dat het jaar voorbij is. Het einde van de wereld is in zicht, maar daar zijn we niet bezorgd om. Een aanzienlijk deel van de mensen heeft liever dat de aarde opwarmt dan dat ze hun gedrag aanpassen. Een aanzienlijk deel van de mensen heeft liever dat vluchtelingen in zee verdrinken dan dat ze hulp moeten bieden aan minderbedeelden. De wereld is naar de haaien, en dat zal in 2019 niet veranderen. Gelukkig kunnen we troost vinden in muziek. Hoe troostelozer de wereld wordt, hoe beter de muziek. 2018 was alweer een topjaar. Ik had moeite om de tien beste platen uit te kiezen, en ik heb er dan maar 20 gekozen. Yep, zo grandioos was de ellende van 2018!

De volgorde waarin ik de platen opsom is willekeurig, het zijn gewoon de platen die 2018 gemaakt hebben.

Goethes Erben: Am Abgrund

Herlees nog eens mijn inleidend paragraaf. Daar gaat ‘Am Abgrund’ van Goethes Erben over. Muzikaal worden nieuwe wegen opgezocht, is het weer wat minimaler en anders. Maar bovenal sluit het qua duisternis weer aan bij de prille beginperiode van de Neue Deutsche Todeskunst.

Mantus: Staub & Asche

Mantus heeft altijd al geschipperd tussen engagement en hopeloos pessimisme. ‘Staub & Asche’ focust vooral op dat laatste aspect, de diepe ernst van angst en wanhoop, al leeft de afschuw voor oorlog, haat, geweld en religie nog steeds voort.

Schwarzblut: Idisi

Een pleidooi voor respect en diversiteit, tegen angst en polarisatie. ‘Idisi’ is een stap vooruit voor de Nederlanders van Schwarzblut. Muzikaal kiezen ze voor tragere ritmes en meer harmonie, tekstueel grijpen ze terug naar de wortels van Germaanse en Frankische talen. Het resultaat is een pareltje.

Sieben: Crumbs

Een woedende plaat, aangelengd met een flinke portie humor. Sieben is immers kwaad. Over de brexit, over de klimaatopwarming, over de ongelijkheid, over de gekken die ons besturen, over de wijze waarop mensen zich door hen laten manipuleren… Het levert met 'Crumbs' wel een mooie plaat op.

Your Life On Hold: My Name Is Legion For We Are Many

Er is aardig wat gothic rock uitgekomen dit jaar. Laat ons beginnen met dit juweeltje van eigen bodem. De tweede cd van Your Life On Hold, opvolger van ‘Burning For The Ancient Connection’, is een absolute aanrader. Hij is nog beter dan het debuut, en dat wil wat zeggen…

Aeon Sable: Aether

Drummachines en gitaar: een magische verbinding. Aeon Sable heeft alweer een prachtige cd afgeleverd, en bewijst met de vingers in de neus dat de kloof tussen gothic rock en metal misschien niet zo groot is als sommigen zouden willen.

Ground Nero: Scales

De tweede ep van de Limburgse gothrockers - bestaande uit slechts vier nummers - is alweer indrukwekkend. Met twee geslaagde ep’s kan Ground Nero nu aan een volwaardige plaat werken, en die wordt aangekondigd voor 2019.

Lizard Smile: Wandering Through Mirrors

Opnieuw van eigen bodem en opnieuw met hun bekende mix van gothic rock en elektronische arrangementen. Een korte maar puike plaat van Lizard Smile.

Whispering Sons: Image

Ik heb wel eens beweerd dat ik de post-punk wat moe ben. Maar Whispering Sons weet mijn passie weer te doen oplaaien. Het was lang wachten op hun debuut, maar dat was omdat ze duidelijk de grenzen in de post-punk willen verleggen. En hoe! ‘Image’ kan gelden als een meesterwerk.

Whispers In The Shadow: The Urgency Of Now

Whispers In The Shadow staat bekend voor zijn esotherische teksten, maar hier doet het aan onbeschaamde maatschappijkritiek. Ze worden vaak tot de gothic rock gerekend, maar hier klinken ze meer als post-punk. Opnieuw worden we geconfronteerd met een maatschappij die aan de rand van de afgrond bengelt - zie ook Goethes Erben – en met de oproep om er iets aan te doen.

Holygram: Modern Cults

Als we Whispering Sons vermelden, dan mogen we Holygram ook vermelden. Iets minder origineel misschien, maar desalniettemin erg sterk en sfeervol.

A Slice Of Life: Restless

Nog wat heerlijke postpunk van eigen bodem met knipogen naar groten als The Cure, Joy Division of The Sisters Of Mercy. Het debuut ‘Restless’ van A Slice Of Life is erg gevarieerd en van hoog niveau.

Doganov: Twincest Games

De opvolger van ‘Conducting Chaos’ werd een ep, maar wat voor één. Op de gebruikelijke mix van beats en gitaren vertelt Doganov het verhaal van een eeneiige tweeling waarvan één bij de geboorte sterft. De overlevende zoekt zijn heil in relaties, drank en seks om de leegte te compenseren.

Diary of Dreams: Hell in Eden

De eerste cd van Diary of Dreams na het vertrek van guitarist Gaun:A is een ambitieuze conceptplaat geworden over Eden, een machine die de dromen van mensen aanstuurt maar door deffecten nachtmerries begint te sturen naar de verkeerde mensen.

Anna Von Hauswolff: Dead Magic

De majestueuze composities van Anna Von Hauswolff, haar magistrale stem en de schitterende arrangementen doen je gewoon naar lucht happen bij het beluisteren van haar laatste plaat.

Zanias: Into The All

‘Into The All’ het meest experimentele dat Zanias - bekend als zangeres van Linea Aspera en Keluar - ooit gemaakt heeft, en het is wonderschoon. Het blijft elektronisch, maar wie van etherische zang à la Lisa Gerard houdt mag hier ook even aankloppen.

Simi Nah: La terre est noire

De laatste cd van Simi Nah is tegelijk de beste. De donkerste ook, want het is het relaas van een duistere periode in het leven van de zangeres. Heerlijke melancholie met een poppy draai.

Sopor Aeternus: The Spiral Sacrifice

De eerste plaat van Sopor Aeternus in vier jaar. Zoals gewoonlijk krijgt u experimentele en getormenteerde neoklasieke parels op teksten die vertellen over eenzaamheid en het verlangen naar liefde.

Trobar de Morte: Witchcraft

Een magische mix van neoklassiek en folk, rond het thema hekserij. De zevende plaat van het Spaanse Trobar de Morte is alweer een voltreffer.

Sangre de Muerdago: Noite

Nog wat dromerige neoklassieke folk uit Spanje, maar deze keer uit Galicië. Uit de muziek van Sangre de Muerdago spreekt een grote verbondenheid met de natuur.


33 34 35 36 37 38 39 40 41 42


Laatste 6 CD-besprekingen

COMBICHRIST One Fire CD-BESPREKINGBOLT RUIN Bolt Ruin CD-BESPREKINGANDERS VESTERGAARD & FINN LOXBO Saint Erme CD-BESPREKINGHAARVöL + XOáN-XIL LóPEZ Unwritten Rules For A Ceaseless Journey CD-BESPREKINGISOLATED YOUTH Warfare EP CD-BESPREKINGTROND KALLEVåG HANSEN Bedehus & Hawaii CD-BESPREKING
 

Dagelijkse willekeurige selectie 'oudere' CD-besprekingen

ENDERIE  Tape 1 CD-BESPREKINGSOL  The Storm Bells Chime CD-BESPREKINGKITE  VI (EP) CD-BESPREKINGCELLULOIDE  Art Plastique CD-BESPREKINGTHE JAZZFAKERS  The Jazzfakers CD-BESPREKINGGIRLS ON FILM  Mental Image CD-BESPREKING
 
HomeContactSitemap
lees meer...
FOTO'S : Rob Zombie - @ Graspop 23/06/2019 door Luc Luyten

lees meer...
FOTO'S : Ministry - @ Graspop 22/06/2019 door Luc Luyten

lees meer...
CD BESPREKING : Combichrist - One Fire

De single “Hate Like Me” van het ‘One Fire’ album liet mij reikhalzend uitkijken naar dit 9e Combichrist album. Wat een dansvloerknaller! Het volledige ‘One Fire’ album blijkt echter een zeer heterogeen album. Voor een deel is het Combichrist waar een stevige scheut Ministry is ingekapt. En dan heb ik ...

lees meer...
INTERVIEW : MIREXXX (Dark Entries Night 29) - In de Indiase traditie is dit een periode van verval en achteruitgang: de Kali Yuga of ‘het ongelukkig tijdperk’.

Mirexxx heeft een nieuwe cd uit: ‘Vault’. Opnieuw krijgen we old school dark electro, maar anderzijds verschilt hun geluid danig van andere electrogroepen, onder meer omdat de basdrums niet prominent gebruikt worden en ze eerder hoge percussie en bliebjes gebruiken. De reacties op de nieuwe plaat waren uitstekend, en voor ons was ...

lees meer...
CONCERT BESPREKING : Wave-Gotik-Treffen 2019 (Leipzig, Duitsland, 7 t.e.m. 10 juni) - De dolle avonturen van de electro-redactie

Meer dan een jaar had ik ernaar uitgekeken: de 28ste editie van het Wave-Gotik-Treffen in het pinksterweekend. Persoonlijk vond ik het donkere elektronische deel van de line-up niet echt "wauw", maar dat hield mij niet tegen om mij 4,5 dag lang rot te amuseren. En zoals elk jaar schrijf ik ook nu een verslag over mijn dolle avonturen ...

lees meer...
FOTO'S : Stone Temple Pilots - @ Graspop 21/06/2019 door Luc Luyten

lees meer...
CD BESPREKING : Bolt Ruin - Bolt Ruin

Bij Consouling kennen ze duidelijk de kneepjes van het marketingvak. Zeg nu zelf: een album dat wordt aangekondigd als donkere elektronische muziek die de energie van hardcore punk combineert met de fijngevoeligheid van klassieke muziek, dat wil je op zijn minst toch eens gehoord hebben? Wij waren van hetzelfde idee, en aangezien Consouling ...

lees meer...
CD BESPREKING : Anders Vestergaard & Finn Loxbo - Saint Erme

De Zweedse gitarist Finn Loxbo (Dog Life, Strändernas Svall,...) en de Deense drummer Anders Vestergaard (Yes Deer, Laser Nun,...) besloten in 2014 om de krachten te bundelen en begonnen te experimenteren met een grotere opstelling bestaande uit meerdere gitaren, percussie en elektronica. Maar door de jaren heen zijn de instrumentatie ...

lees meer...
CD BESPREKING : Haarvöl + Xoán-Xil López - Unwritten Rules For A Ceaseless Journey

Unwritten Rules For A Ceaseless Journey bevat drie nummers (van telkens een kwartier) die gecomponeerd werden voor de dansvoorstelling Revoluções van choreografe Né Barros. Deze onderverdeling in stukken is niet toevallig, want ze belichamen de formele idealisaties van de drie beslissende lagen der tijd: verleden, heden ...

lees meer...
CONCERT BESPREKING : Trouwfe(e)st#3 - Eigenzinnigheid en serendipiteit

Trouwfe(e)st#3. Het is ondertussen al lang geen trouwfeest meer, maar de verjaardag van een trouwfeest. Toen Dimi en Sigrid twee jaar geleden in het huwelijksbootje stapten, vonden ze er immers – als liefhebbers van dark ambient en neofolk – niets beter op dan een aantal van hun lievelingsgroepen uit te nodigen om hun hoogdag te ...

lees meer...
CD BESPREKING : Isolated Youth - Warfare EP

Kwajongens waren we. In tijden dat er nog geen sprake was van enige adolescentie, laat staan dat we wisten wat dat was. Ravotten in het bos, kampen bouwen en vooral appelen gaan stelen uit de boomgaarden van de nonnekes. De tegenwoordige jeugd sluit zich eerder op in eigen isolement, met enkel het gezelschap van een virtuele wereld of een ...

lees meer...
INTERVIEW : TO AVOID (Dark Entries Night 28) - We hebben ons nooit kunnen verzoenen met het uiteengaan van To Avoid.

Pure, onversneden old school electro, iemand? Ok, we doen een aanbod: To Avoid brengt al 21 jaar EBM en treedt op vrijdag 21 juni op in de Kinky Star te Gent. Gratis bovendien, op een Dark Entries Night. We hadden een gezellige babbel met de drie heren, over het verleden maar vooral ook over de toekomst. Want To Avoid werkt aan nieuwe zaken ...