casino maxi1xbet

Dark Entries Logo

119 120 121 122 123 124 125 126 127 128

29/12/2018 12:26

Het eindejaarslijstje van Xavier Kruth

Het eindejaarslijstje van Xavier Kruth Het einde van 2018 is in zicht en zoals gewoonlijk zal niemand rouwig zijn dat het jaar voorbij is. Het einde van de wereld is in zicht, maar daar zijn we niet bezorgd om. Een aanzienlijk deel van de mensen heeft liever dat de aarde opwarmt dan dat ze hun gedrag aanpassen. Een aanzienlijk deel van de mensen heeft liever dat vluchtelingen in zee verdrinken dan dat ze hulp moeten bieden aan minderbedeelden. De wereld is naar de haaien, en dat zal in 2019 niet veranderen. Gelukkig kunnen we troost vinden in muziek. Hoe troostelozer de wereld wordt, hoe beter de muziek. 2018 was alweer een topjaar. Ik had moeite om de tien beste platen uit te kiezen, en ik heb er dan maar 20 gekozen. Yep, zo grandioos was de ellende van 2018!

De volgorde waarin ik de platen opsom is willekeurig, het zijn gewoon de platen die 2018 gemaakt hebben.

Goethes Erben: Am Abgrund

Herlees nog eens mijn inleidend paragraaf. Daar gaat ‘Am Abgrund’ van Goethes Erben over. Muzikaal worden nieuwe wegen opgezocht, is het weer wat minimaler en anders. Maar bovenal sluit het qua duisternis weer aan bij de prille beginperiode van de Neue Deutsche Todeskunst.

Mantus: Staub & Asche

Mantus heeft altijd al geschipperd tussen engagement en hopeloos pessimisme. ‘Staub & Asche’ focust vooral op dat laatste aspect, de diepe ernst van angst en wanhoop, al leeft de afschuw voor oorlog, haat, geweld en religie nog steeds voort.

Schwarzblut: Idisi

Een pleidooi voor respect en diversiteit, tegen angst en polarisatie. ‘Idisi’ is een stap vooruit voor de Nederlanders van Schwarzblut. Muzikaal kiezen ze voor tragere ritmes en meer harmonie, tekstueel grijpen ze terug naar de wortels van Germaanse en Frankische talen. Het resultaat is een pareltje.

Sieben: Crumbs

Een woedende plaat, aangelengd met een flinke portie humor. Sieben is immers kwaad. Over de brexit, over de klimaatopwarming, over de ongelijkheid, over de gekken die ons besturen, over de wijze waarop mensen zich door hen laten manipuleren… Het levert met 'Crumbs' wel een mooie plaat op.

Your Life On Hold: My Name Is Legion For We Are Many

Er is aardig wat gothic rock uitgekomen dit jaar. Laat ons beginnen met dit juweeltje van eigen bodem. De tweede cd van Your Life On Hold, opvolger van ‘Burning For The Ancient Connection’, is een absolute aanrader. Hij is nog beter dan het debuut, en dat wil wat zeggen…

Aeon Sable: Aether

Drummachines en gitaar: een magische verbinding. Aeon Sable heeft alweer een prachtige cd afgeleverd, en bewijst met de vingers in de neus dat de kloof tussen gothic rock en metal misschien niet zo groot is als sommigen zouden willen.

Ground Nero: Scales

De tweede ep van de Limburgse gothrockers - bestaande uit slechts vier nummers - is alweer indrukwekkend. Met twee geslaagde ep’s kan Ground Nero nu aan een volwaardige plaat werken, en die wordt aangekondigd voor 2019.

Lizard Smile: Wandering Through Mirrors

Opnieuw van eigen bodem en opnieuw met hun bekende mix van gothic rock en elektronische arrangementen. Een korte maar puike plaat van Lizard Smile.

Whispering Sons: Image

Ik heb wel eens beweerd dat ik de post-punk wat moe ben. Maar Whispering Sons weet mijn passie weer te doen oplaaien. Het was lang wachten op hun debuut, maar dat was omdat ze duidelijk de grenzen in de post-punk willen verleggen. En hoe! ‘Image’ kan gelden als een meesterwerk.

Whispers In The Shadow: The Urgency Of Now

Whispers In The Shadow staat bekend voor zijn esotherische teksten, maar hier doet het aan onbeschaamde maatschappijkritiek. Ze worden vaak tot de gothic rock gerekend, maar hier klinken ze meer als post-punk. Opnieuw worden we geconfronteerd met een maatschappij die aan de rand van de afgrond bengelt - zie ook Goethes Erben – en met de oproep om er iets aan te doen.

Holygram: Modern Cults

Als we Whispering Sons vermelden, dan mogen we Holygram ook vermelden. Iets minder origineel misschien, maar desalniettemin erg sterk en sfeervol.

A Slice Of Life: Restless

Nog wat heerlijke postpunk van eigen bodem met knipogen naar groten als The Cure, Joy Division of The Sisters Of Mercy. Het debuut ‘Restless’ van A Slice Of Life is erg gevarieerd en van hoog niveau.

Doganov: Twincest Games

De opvolger van ‘Conducting Chaos’ werd een ep, maar wat voor één. Op de gebruikelijke mix van beats en gitaren vertelt Doganov het verhaal van een eeneiige tweeling waarvan één bij de geboorte sterft. De overlevende zoekt zijn heil in relaties, drank en seks om de leegte te compenseren.

Diary of Dreams: Hell in Eden

De eerste cd van Diary of Dreams na het vertrek van guitarist Gaun:A is een ambitieuze conceptplaat geworden over Eden, een machine die de dromen van mensen aanstuurt maar door deffecten nachtmerries begint te sturen naar de verkeerde mensen.

Anna Von Hauswolff: Dead Magic

De majestueuze composities van Anna Von Hauswolff, haar magistrale stem en de schitterende arrangementen doen je gewoon naar lucht happen bij het beluisteren van haar laatste plaat.

Zanias: Into The All

‘Into The All’ het meest experimentele dat Zanias - bekend als zangeres van Linea Aspera en Keluar - ooit gemaakt heeft, en het is wonderschoon. Het blijft elektronisch, maar wie van etherische zang à la Lisa Gerard houdt mag hier ook even aankloppen.

Simi Nah: La terre est noire

De laatste cd van Simi Nah is tegelijk de beste. De donkerste ook, want het is het relaas van een duistere periode in het leven van de zangeres. Heerlijke melancholie met een poppy draai.

Sopor Aeternus: The Spiral Sacrifice

De eerste plaat van Sopor Aeternus in vier jaar. Zoals gewoonlijk krijgt u experimentele en getormenteerde neoklasieke parels op teksten die vertellen over eenzaamheid en het verlangen naar liefde.

Trobar de Morte: Witchcraft

Een magische mix van neoklassiek en folk, rond het thema hekserij. De zevende plaat van het Spaanse Trobar de Morte is alweer een voltreffer.

Sangre de Muerdago: Noite

Nog wat dromerige neoklassieke folk uit Spanje, maar deze keer uit Galicië. Uit de muziek van Sangre de Muerdago spreekt een grote verbondenheid met de natuur.

26/12/2018 20:35

Het eindejaarslijstje van Danny Quetin

Het eindejaarslijstje van Danny Quetin

Zomer in oktober. Milieu en migratie als struikelblok voor de regering die voortaan weer eens alles op hun beloop laten. Totale anarchie verpakt in gele hesjes. Het water raakt op, de stroom ook. Propere handen in het voetbal, want zwart geld laat nu eenmaal zijn sporen na. Enzovoort enzoverder. De paar dagen die ons nog resten in 2018 zullen weinig soelaas brengen. Dit was 2018. Het jaar ook waar we helaas afscheid hebben moeten nemen van Ward De Prins, organisator van Black Easter. En de digitale man achter de website die je nu leest. Ward werd slechts 48 jaar. Ook weggevallen : Mark E Smith, de eigenzinnigheid zelve met een bijzonder stijfhoofdige creativiteit, allesomvattend in The Fall. Laat hen rusten in vrede.

2018 was dan weer wel een goed muzikaal jaar. 15 albums van het afgelopen jaar die voor mij persoonlijk zijn blijven hangen. Zonder er een bepaalde volgorde in te steken, omdat ze gewoon allemaal goed zijn. Te moeilijk dan ook om er een rangorde aan te kleven :

La Lune Noire – Dictator

Verzijl en Co wisten een puik album af te leveren dat met goedgevulde en met veel laagjes ondersteunend het geluid van de maatschappijkritiek wist weer te geven.

Your Life On Hold – My Name Is Legion For We Are Many

Hun tweede album dat nog meer hun eigen weg opent voor de grote internationale doorbraak. En dat zo iets wel eens heel vlug mag gebeuren.

A Slice Of Life - Restless

Een debuut dat kan tellen. Ondergedompeld in de donkere sferen van de jaren 80 maar ingekapseld in huidige even duistere tijden. Laat eeuwige roem hun deel zijn.

Anna Von Hauswolff – Dead Magic

De fysiek verstuurde promo’s voor Dark Entries uit eerste hand kunnen beluisteren is hard labeur. Maar toch ontdek je zo echte parels. Niet voor de zwijnen, een pluim voor zweverige schoonheid.

Red Mecca – I See Darkness In You

Ter ere van Ian Curtis. Uitgebracht op 18 mei dan ook. Muzikaal een tegenpool voor Joy Division, maar even kil en voorzien van tristesse, net zoals de grootmeesters.

Whispers In The Shadow – The Urgency Of Now

Verheven van alle occultisme, maar wel voorzien van heerlijke songs die iets te vertellen hebben.

Whispering Sons - Image

Uitkijken naar een langverwacht album kan vaak tot teleurstelling leiden. Gelukkig wisten ze zich met verve te handhaven door vakkundig met tempowisselingen te werken.

Dead High Wire – Pray For Us

De rauwheid van de Postpunk. Nooit eerder ook wisten Indie en Garage zo vlotjes samen te gaan.

Lebanon Hanover – Let Them Be Alien

Of hoe een koppel geen koppel meer is, maar koude en sfeer niet werden verdeeld in hun inboedel.

Selofan - Vitrioli

Siouxsie woont tegenwoordig in Griekenland, heeft een grote vetkuif en maakt schitterende Darkwave

HerrNia - HerrNia

Jongeling Jonas doet wonderbaarlijke dingen op cassette, omringd door een batterij synths. En in eigen taal.

Simi Nah – La Terre Est Noire

Het allerlaatste album blijkt ook meteen het beste te zijn. Aardedonkere electropop, gehuld in een heerlijke zweem van melancholie.

Doganov – Twincest Games

Dat ze op plaat nu ook al even overweldigend klinken dan op het podium.

Lizard Smile – Wandering In Mirrors

Een niet kapot te krijgen huwelijk tussen elektronica en gothic.

Ground Nero - Scales

Een tweede EP vol donkere nuances, perfect uitgebalanceerd. In 2018 was iedereen aan het wachten op dat grote album van Whispering Sons. In 2019 doen we dat voor Ground Nero.

Verder dit jaar nog toffe dingen gehoord van Horror Vacui, Aeon Sable, Inkubus Sukkubus, Funker Vogt, Rue Oberkampf en zeker Perspectives, het tweede en eerste remix-album van Antipole.

Straffe concerten waren er ook in 2018 met als overtreffende trap Peter Murphy en David J plays 40 years Bauhaus op 15 augustus in Amougies tijdens W 2018. Maar ook Massive Ego en vooral Front 242 tijdens M’era Luna – 12 augustus. Een vernieuwend Whispering Sons tijdens Geleen Calling op 14 april. De eerste en tevens laatste keer Merciful Nuns op Nederlandse bodem – 7 april in Sittard tijdens Downhill. En ook al had ik ze zelf uitgenodigd, O Veux tijdens Judgement Fest – 9 juni Landgraaf.

Interessante boeken ook in 2018 : 20 jaar Kinky Star en het Grote Fotoboek van De Brassers.

Laat 2019 even vruchtbaar zijn. (dq)

25/12/2018 13:33

Het eindejaarslijstje van Kurt Ingels alias dj Darkdweller.

Het eindejaarslijstje van Kurt Ingels alias dj Darkdweller. Lijstjes. Ik haat ze. Maar ik hou er ook van. Herkenbaar? Welaan. Voor u probeerde ik mijn top 10 in elkaar te knutselen van de albums die ik dit jaar mocht reviewen en ik u van harte wil aanbevelen. Indien u nog op zoek bent naar een nieuwjaarscadeau voor uw schoonmoeder of barbie zus, laat ze eens kennis maken met de andere kant van de wereld. Ik kon niet nalaten er één actuele heruitgave tussen te steken, gewoon omdat het moet. En wat blijkt? Dit lijstje is echt wel Belgisch gekleurd dit jaar. Niet alleen onze atleten doen het goed, ook in het donkere underground circuit bruist het van het talent. Net als uw Dafalgan bij de feestkater!

10. A Slice Of Life “Restless”

A Slice Of Life ontstond in 2016. Guy Wilssens – gitarist bij de bijzonder sterke postpunkgroep Perverted By Language – zocht wegen om zijn eigen muzikale ei kwijt te raken. Hij vond een makker in Dirk Vreys, die bekendheid genoot als zanger van Cure-tribute The obsCURE. De twee begonnen samen te musiceren en hebben al gauw wat nummers op hun kerfstok...

9. Living Temples “Against The Day”

Hoe ouder je wordt hoe minder je onder de indruk raakt van nieuwe muziekjes. Wegens al veel te veel gehoord? Ooit, en dikke 20 jaar geelden, was het wel anders. Toen ging zowat alles er in als zoete koek en klonk alles goed. En dat gevoel, wel dat gevoel keert op zijn minst voor even terug bij het horen van deze “Against The Day” van het nieuwe project Living Temples...

8. Qual “The Ultimate Climax”

Qual, u kent hem wel de ene mannelijke helft (William Maybelline) van het even wereldberoemde Lebanon Hanover, heeft een nieuw album klaar; “The Ultimate Climax”. En dat album klinkt vet, minimaal maar vol en stevig en laat onder mijn hersenpan allerlei namen rinkelen die ongevraagd in mijn grijze massa voor vonken en gensters zorgen...

7. Selofan “Vitrioli”

De vijfde alweer voor deze Selofan, die het goed blijft doen in de minimal en cold wave middens van deze wereld. Schaars, dat wel, maar wel bijzonder smaakvol. Op deze “Vitrioli” pakt de groep uit met een heerlijk donkere en volle sound die soms doet denken aan labelgenoten Lebanon Hanover maar evenzeer associaties maakt, tenminste in mijn brein, naar de jaren 80, premature, stokoude Cocteau Twins, tot het onderkoelde van Siouxsie spelend met haar ritmebox...

6. Lebanon Hanover “Let Them Be Alien”

Ik heb het bij elk Lebanon Hanover album, deze “Let Them Be Alien” is het vijfde ondertussen, één nummer dat je van bij de eerste luisterbeurt direct naar de keel grijpt en niet meer los laat, een wurggreep, en dat is ook op deze nieuweling “Let Them Be Alien” niet anders...

5. 89ste & Petra Flurr “Monotone”

Petra Flurr zorgde in het wereldje van de prettig gestoorde minimal al voor enige oproer. Nu trekt ze als duo en onder de ‘moniker’ 89st & Petra Flurr met een nieuw wapenfeit “Monotone Zone” door minimal land. Een trektoch die ze ook tot bij ons brengt, tenmiste in de Wommel, op een nieuwe editie van het Waveteef Festival en wel op vrijdag 19 april. Nog even geduld dus. Maar om het wachten te verzachten is er nu dus deze “Monotone Zone”, gelimiteerd op 500 exemplaren en goed voor dik 37minuten minimal met strakke ebm schema’s, een beetje de DAF sound heruitgevonden, strak en minimaal met een vette knipoog naar de jaren 80...

4.Goethes Erben “Am Abgrund”

Zoals beloofd, de nieuwe worp van levende legende Goethes Erben, alias het genie Oswald Henke. De review van de trilogie box reeds gelezen. Neen? Dan raad ik u aan daar mee te beginnen want deze “Am Abgrund” klinkt anders en toch ook weer vergelijkbaar en typisch...

3. Your Life On Hold “My Name Is Legion For We Are Many”...

Na het sterke debuut van vorig jaar, “Burning For The Ancient Connection” wachtte John Wolf (alias Jan De Wulf) de zware opdracht een vervolg in elkaar te knutselen met minstens evenveel brio. Meer nog, Your Life On Hold, speelt vooraan in de afdeling actuele post goth rock en dat is voor een Belgische act al even uitzonderlijk dan een black metal cover van de Vogeltjesdans...

2. Siglo XX “Box”

Cult. Zonder meer. Straatlawaai, zo heette dat aanvang jaren 80 in het anders zo vredige Limburg. Waar iedereen toen zwart zag, niet alleen van de koolmijnen. Hun dood zorgde immers voor leven. De jeugd sloeg terug, hard. Ja, toen deed de jeugd nog iets. Siglo XX aan u voorstellen doe ik niet, daartoe verwijs ik graag naar de interviews op deze site. U vindt ze snel door hier en hier te klikken...

1. Whispering Sons “Image”

Een album waar ik, en ik niet alleen, naar uitkeek is deze “Image”, het debuut van dé Belgische post punk formatie van het moment: Whispering Sons. Een debuut inderdaad al bracht de groep na het winnen van Humo’s Rock Rally (alweer twee jaar geleden ondertussen) al een paar fijne releases, u herinnert zich zeker de ep “Endless Party”, aan man en vrouw met een bloedend hart voor donkere strak getrokken gitaargordijnen en pompende ritmes. Het leverde meer dan terecht ook succes op in het buitenland...


119 120 121 122 123 124 125 126 127 128


Laatste 6 CD-besprekingen

PYRIOR Fusion CD-BESPREKINGCHOREA MINOR Black White Moon CD-BESPREKINGMAMAN KüSTERS L’Extase et La Terreur ep (vinyl) CD-BESPREKINGDARK UNION Hollywound CD-BESPREKINGFREDERIK VALENTIN & LOKE RAHBEK Elephant CD-BESPREKINGVVVV The Wreck CD-BESPREKING
 

Dagelijkse willekeurige selectie 'oudere' CD-besprekingen

TWICE A MAN  Presence CD-BESPREKINGERDEM HELVACIOGLU & PER BOYSEN  Sub City 2064 CD-BESPREKINGSWEET SISTER PAIN  The seven seas of blood and honey CD-BESPREKINGMAR DE GRISES  Draining The Waterheart CD-BESPREKINGMOONSPELL  Memorial CD-BESPREKINGLOUISA JOHN-KROL  Apple Pentacle CD-BESPREKING
 
HomeContactSitemap
lees meer...
CD BESPREKING : Pyrior - Fusion

Het Berlijnse Pyrior werd opgericht in 2008 als een instrumentale jamband zonder vaste bezetting. Deze jamsessies resulteerden uiteindelijk in de formatie van een ‘klassiek’ rocktrio (gitarist, bassist, drummer). Na de EP “Pulsar” (2009) en het debuutalbum “Oceanus Procellarum” (2010) bracht de band nog ...

lees meer...
CD BESPREKING : Chorea Minor - Black White Moon

Op zijn paspoort staat Mario Braun, nationaliteit Duits, en wat er verder nog op staat valt onder de privacywetgeving. Braun heet in culture kringen Chorea Minor en dat is wellicht een naam die wel een belletje doet rinkelen. Het is onder dat pseudoniem dat Chorea Minor al eerder EP’s uitbracht als Endless Life en de 10” Picture ...

lees meer...
CD BESPREKING : Maman Küsters - L’Extase et La Terreur ep (vinyl)

Vreemde naam, vreemde muziek? Welaan in Brest staat een huisje en daar woont deze Maman Küsters, het duo Cyril Pansal (stem) en Gaël Loison (analoge synths) situeren zich tussen DAF en wijlen Alain Bashung. Alain wie? Wel, een populaire Franse ‘chansonier’ die vaak in één adem wordt genoemd met Serge ...

lees meer...
CD BESPREKING : Dark Union - Hollywound

Dark Union is een project ontsproten uit de koortsachtige verbeelding van Glenn Michael Wallis (Whitehouse, Konstruktivists, The Murray Fontana Orchestra, Conspiracy International) in Engeland en Mark Reynolds in Amerika. Samen toveren ze Hollywood om tot Hollywound en richten ze zich op thema’s die de donkere kant van een steeds ...

lees meer...
CD BESPREKING : Frederik Valentin & Loke Rahbek - Elephant

Voor al wat hip is en Scandinavisch, zit je bij Posh Isolation op het juiste adres. Soms (zoals bijvoorbeeld de samenwerking tussen KYO en Jeuru) klinkt het net iets te hip voor onze oren, maar al vaak zijn we al aangenaam verrast geweest door titels op dit boeiende label (de power electronics van Damien Dubrovnik of het eclecticisme van een ...

lees meer...
INTERVIEW : LAIBACH - Toen ze Laibach verboden, zegden we: ‘geweldig, laten we verder gaan’!

Onlangs bracht Laibach een uitgebreide box ‘Laibach Revisited’ uit, een heruitgave van hun titelloze debuutplaat uit 1985, aangevuld met vernieuwde opnames van de nummers en een aantal essays over de rol van Laibach in het Joegoslavië en de Sloveense deelrepubliek in de jaren 80. We hebben Laibach al verschillende keren kunnen ...