casino maxi1xbet

Dark Entries Logo

45 46 47 48 49 50 51 52 53 54

31/12/2018 15:39

Het eindejaarslijstje van Henk Vereecken (dj Moonchild)

Het eindejaarslijstje van Henk Vereecken (dj Moonchild) Het was weer een vruchtbaar jaar voor uw eclectische muziekrecensent met een voorkeur voor weirde zwartgallige én psychedelische muziekjes. Hier volgt mijn persoonlijke album Top 10 van 2018. De winnaar werd een groenteorkest uit Wenen! Drie Belgen ook in het lijstje en een Nederlander.

1. The Vegetable Orchestra: Green Album (Oostenrijk)

The Vegetable Orchestra uit Wenen maakt muziek enkel en alleen met organische instrumenten die werden vervaardigd uit verse of soms ook uit gedroogde groenten! Soms worden ze kant en klaar gebruikt maar evengoed kan er een ganse assemblage nodig zijn, bijvoorbeeld voor de uit groenten vervaardigde fluiten en blaasinstrumenten. Voor elk optreden of voor elke studiodag worden de instrumenten vers gemaakt nadat de bandleden hun inkopen zijn gaan doen op de markt. Het twaalfkoppige ensemble bestaat uit tien muzikanten, een geluidstechnicus en… een kok (!) die van de overschotten van de gebruikte groentsels een heerlijke groentesoep bereidt die na optredens onder het publiek wordt uitgedeeld.

2. Tusmørke: Fjernsyn I Farver (Noorwegen)

Tusmørke uit Telemark, Noorwegen laten op dit album zowel bangelijke trippy composities horen als een geweldige groepssound. De keyboardspeler beschikt over een ganse batterij orgels en synthesizers met in het gamma onder meer legendarische namen als een Wurlitzer, een Minimoog, een Hammond en zelfs een Mellotron voor een zalige retrosound. Gecombineerd met de proggy folkdeuntjes met fluit en psychedelische koorzangen levert dit erg trippy psychedelische muziek op waarbij de term acid rock allerminst misstaat en soms wordt het ook behoorlijk duister.

3. Seid: Weltschmerz, Baby! (Noorwegen)

Seid, ook al uit Noorwegen bestaat intussen 25 jaar en brengt met “Weltschmerz, Baby!” zijn vijfde album uit, een mix van prog, kraut, psych en regelrechte spacerock.die de sixties en seventies in herinnering brengt. Zelf noemen ze het 'kosmische piratenrock'. De typische Seid triprock sound kenmerkt zich door wondermooie, catchy melodieën, fuzzy gitaren, vintage keyboard- en synthklanken, een krachtge bass en dito drums en meeslepende vocalen. De eerste band die bij me opkomt al referentiepunt is het eveneens Noorse Tusmørke. Wat Seid en Tusmørke gemeen hebben is hun mix tussen psych en prog, de onmiskenbare folk invloeden, het feit dat ze in hun Noorse moedertaal zingen (wat voor een extra dosis mystiek zorgt) en het duistere, zeg maar ronduit occulte randje aan hun muziek.

4. Lycia: In Flickers (VS)

“In Flickers” is na 30 jaar Lycia een dikke aanrader voor de liefhebber van rijke atmosferische dark wave en ethereal wave soundscapes met dikke lagen echoënde gitaren, stikdonkere etherische keyboardklanken en koude doomy drummachinebeats. Integraal bewaard bleef de 'grellige' sinistere dark wave gothic sound met een perfect harmonisch huwelijk tussen inktzwarte postpunk gitaar klanken en al even zwartgallige synhesizergeluiden. De muziek klinkt nog steeds enorm gloomy en donker psychedelisch en ook de invloeden van morbide dark ambient en stikdonkere ethereal wave bleven bewaard in nog even sterke songs.

5. Whispering Sons: Image (België)

De Vlaamse Nico heeft een zwartgallige postpunk band achter zich. Whispering Sons wonnen Humo’s Rock Rally in 2016 en hebben na de EP “Endless Party” die dat jaar nog verscheen nu hun debuutalbum uit vol donkere gitaargordijnen.Of hoe post punk en cold wave nog altijd leeft bij de jeugd. Bij sommige jeugd toch. Een iets ouder interview met Whispering Son vindt u hier.

6. The Spectors: Ooh Aah Aah (België)

Het tweede album van de Antwerpse band The Spectors. Invloeden bij The Spectors variëren van sixties (beat, surf, garagerock, psychedelica en Phil Spectors wall of sound) over new wave, (post) punk (Blondie iemand of de Ramones?) en edgy indierock tot dreampop en shoegaze. Soms denken we aan Lush of aan The Raveonettes maar vaker en het meest nog aan The Primitives. Maar bovenal zijn het gewoon The Spectors met hun eigen kenmerkende sound, dromerig maar toch stevig met een geluidsmuur die zich situeert ergens tussen Phil Spector en oude The Jesus & Mary Chain en met als speciaal kenmerk de zoetgevooisde engelenstem van Marieke Hutsebaut.

7. BySenses: People (België)

Dit album voelt aan als een heuse reis door de tijd met zijn combinatie van geluiden die je spontaan associeert met de synthesizermuziek van de seventies (‘Berlin school’, cosmic music, elektronische krautrock, zeg maar Tangerine Dream en Kraftwerk), synthpop van de eighties (hier denk ik aan de meer experimentele synthpop van een Art Of Noise) én tenslotte ook dark ambient en electro van de nineties (hier kan u als gediplomeerde zwartzak zelf wel een reeks al dan niet Duitse namen invullen). Door de frisse benadering en hedendaagse aanpak klinkt dit album ondanks de vele verwijzingen naar het verleden echter allesbehalve oubollig en gedateerd, voor wie dat nu verkeerdelijk zou denken. Een interview met de Gentenaar achter het project vind je hier.

8. Astral Son: Wonderful Beyond (Nederland)

Het vierde album van Astral Son, het psychedelische zijproject van Leonardo Soundweaver, een muzikant en schilder uit Groningen, Nederland. Het artwork van dit album met paddenstoelen die eigenlijk kwallen zijn, laat er geen twijfel over bestaan over hoe de muziek gaat klinken: trippy psychedelica en regelrechte spacerock. De multi-instumentalist Leonard maakte onder meer gebruik van een elektrische space gitaar, gierende, kosmische en pulserende synthesizers (waaronder een Moog), vintage orgelklanken en een aantal oosterse instrumenten. Leonardo werkte een jaar lang aan dit album vol dromerig psychedelische klankentapijten en kleurrijke surrealistische visioenen.

9. Love Machine: Times To Come (Duitsland)

Love Machine uit Düsseldorf hebben een zanger met een mooie diepe bluesy stem en ze combineren elementen van bluesrock en 'west coast' psychedelic rock met krautrock en een vleugje prog. De muziek is erg groovy en freaky met sterke composities met ook vaak meerstemmige zang en psychedelische background vocals. De muziek doet me regelmatig denken aan The Doors, maar evengoed aan bijvoorbeeld Steppenwolf. Kijk zeker ook eens naar het hilarische clipje hieronder.

10. La Procesión De Lo Infinito: La Era Oscura (Colombia)

Post-punk en gothic rock uit Medellín, Colombia met een indrukwekkende klagende zangstem, intens en doorleefd, en een zwartgallige sound met depressieve galmende gitaarbogen. La Procesión De Lo Infinito zijn een man/vrouw duo en ze hebben hun debuutalbum uit vol bloedmooie gothic songs waarbij ik moet denken aan bands als Corpus Delicti en Gothic Sex.

29/12/2018 12:26

Het eindejaarslijstje van Xavier Kruth

Het eindejaarslijstje van Xavier Kruth Het einde van 2018 is in zicht en zoals gewoonlijk zal niemand rouwig zijn dat het jaar voorbij is. Het einde van de wereld is in zicht, maar daar zijn we niet bezorgd om. Een aanzienlijk deel van de mensen heeft liever dat de aarde opwarmt dan dat ze hun gedrag aanpassen. Een aanzienlijk deel van de mensen heeft liever dat vluchtelingen in zee verdrinken dan dat ze hulp moeten bieden aan minderbedeelden. De wereld is naar de haaien, en dat zal in 2019 niet veranderen. Gelukkig kunnen we troost vinden in muziek. Hoe troostelozer de wereld wordt, hoe beter de muziek. 2018 was alweer een topjaar. Ik had moeite om de tien beste platen uit te kiezen, en ik heb er dan maar 20 gekozen. Yep, zo grandioos was de ellende van 2018!

De volgorde waarin ik de platen opsom is willekeurig, het zijn gewoon de platen die 2018 gemaakt hebben.

Goethes Erben: Am Abgrund

Herlees nog eens mijn inleidend paragraaf. Daar gaat ‘Am Abgrund’ van Goethes Erben over. Muzikaal worden nieuwe wegen opgezocht, is het weer wat minimaler en anders. Maar bovenal sluit het qua duisternis weer aan bij de prille beginperiode van de Neue Deutsche Todeskunst.

Mantus: Staub & Asche

Mantus heeft altijd al geschipperd tussen engagement en hopeloos pessimisme. ‘Staub & Asche’ focust vooral op dat laatste aspect, de diepe ernst van angst en wanhoop, al leeft de afschuw voor oorlog, haat, geweld en religie nog steeds voort.

Schwarzblut: Idisi

Een pleidooi voor respect en diversiteit, tegen angst en polarisatie. ‘Idisi’ is een stap vooruit voor de Nederlanders van Schwarzblut. Muzikaal kiezen ze voor tragere ritmes en meer harmonie, tekstueel grijpen ze terug naar de wortels van Germaanse en Frankische talen. Het resultaat is een pareltje.

Sieben: Crumbs

Een woedende plaat, aangelengd met een flinke portie humor. Sieben is immers kwaad. Over de brexit, over de klimaatopwarming, over de ongelijkheid, over de gekken die ons besturen, over de wijze waarop mensen zich door hen laten manipuleren… Het levert met 'Crumbs' wel een mooie plaat op.

Your Life On Hold: My Name Is Legion For We Are Many

Er is aardig wat gothic rock uitgekomen dit jaar. Laat ons beginnen met dit juweeltje van eigen bodem. De tweede cd van Your Life On Hold, opvolger van ‘Burning For The Ancient Connection’, is een absolute aanrader. Hij is nog beter dan het debuut, en dat wil wat zeggen…

Aeon Sable: Aether

Drummachines en gitaar: een magische verbinding. Aeon Sable heeft alweer een prachtige cd afgeleverd, en bewijst met de vingers in de neus dat de kloof tussen gothic rock en metal misschien niet zo groot is als sommigen zouden willen.

Ground Nero: Scales

De tweede ep van de Limburgse gothrockers - bestaande uit slechts vier nummers - is alweer indrukwekkend. Met twee geslaagde ep’s kan Ground Nero nu aan een volwaardige plaat werken, en die wordt aangekondigd voor 2019.

Lizard Smile: Wandering Through Mirrors

Opnieuw van eigen bodem en opnieuw met hun bekende mix van gothic rock en elektronische arrangementen. Een korte maar puike plaat van Lizard Smile.

Whispering Sons: Image

Ik heb wel eens beweerd dat ik de post-punk wat moe ben. Maar Whispering Sons weet mijn passie weer te doen oplaaien. Het was lang wachten op hun debuut, maar dat was omdat ze duidelijk de grenzen in de post-punk willen verleggen. En hoe! ‘Image’ kan gelden als een meesterwerk.

Whispers In The Shadow: The Urgency Of Now

Whispers In The Shadow staat bekend voor zijn esotherische teksten, maar hier doet het aan onbeschaamde maatschappijkritiek. Ze worden vaak tot de gothic rock gerekend, maar hier klinken ze meer als post-punk. Opnieuw worden we geconfronteerd met een maatschappij die aan de rand van de afgrond bengelt - zie ook Goethes Erben – en met de oproep om er iets aan te doen.

Holygram: Modern Cults

Als we Whispering Sons vermelden, dan mogen we Holygram ook vermelden. Iets minder origineel misschien, maar desalniettemin erg sterk en sfeervol.

A Slice Of Life: Restless

Nog wat heerlijke postpunk van eigen bodem met knipogen naar groten als The Cure, Joy Division of The Sisters Of Mercy. Het debuut ‘Restless’ van A Slice Of Life is erg gevarieerd en van hoog niveau.

Doganov: Twincest Games

De opvolger van ‘Conducting Chaos’ werd een ep, maar wat voor één. Op de gebruikelijke mix van beats en gitaren vertelt Doganov het verhaal van een eeneiige tweeling waarvan één bij de geboorte sterft. De overlevende zoekt zijn heil in relaties, drank en seks om de leegte te compenseren.

Diary of Dreams: Hell in Eden

De eerste cd van Diary of Dreams na het vertrek van guitarist Gaun:A is een ambitieuze conceptplaat geworden over Eden, een machine die de dromen van mensen aanstuurt maar door deffecten nachtmerries begint te sturen naar de verkeerde mensen.

Anna Von Hauswolff: Dead Magic

De majestueuze composities van Anna Von Hauswolff, haar magistrale stem en de schitterende arrangementen doen je gewoon naar lucht happen bij het beluisteren van haar laatste plaat.

Zanias: Into The All

‘Into The All’ het meest experimentele dat Zanias - bekend als zangeres van Linea Aspera en Keluar - ooit gemaakt heeft, en het is wonderschoon. Het blijft elektronisch, maar wie van etherische zang à la Lisa Gerard houdt mag hier ook even aankloppen.

Simi Nah: La terre est noire

De laatste cd van Simi Nah is tegelijk de beste. De donkerste ook, want het is het relaas van een duistere periode in het leven van de zangeres. Heerlijke melancholie met een poppy draai.

Sopor Aeternus: The Spiral Sacrifice

De eerste plaat van Sopor Aeternus in vier jaar. Zoals gewoonlijk krijgt u experimentele en getormenteerde neoklasieke parels op teksten die vertellen over eenzaamheid en het verlangen naar liefde.

Trobar de Morte: Witchcraft

Een magische mix van neoklassiek en folk, rond het thema hekserij. De zevende plaat van het Spaanse Trobar de Morte is alweer een voltreffer.

Sangre de Muerdago: Noite

Nog wat dromerige neoklassieke folk uit Spanje, maar deze keer uit Galicië. Uit de muziek van Sangre de Muerdago spreekt een grote verbondenheid met de natuur.

26/12/2018 20:35

Het eindejaarslijstje van Danny Quetin

Het eindejaarslijstje van Danny Quetin

Zomer in oktober. Milieu en migratie als struikelblok voor de regering die voortaan weer eens alles op hun beloop laten. Totale anarchie verpakt in gele hesjes. Het water raakt op, de stroom ook. Propere handen in het voetbal, want zwart geld laat nu eenmaal zijn sporen na. Enzovoort enzoverder. De paar dagen die ons nog resten in 2018 zullen weinig soelaas brengen. Dit was 2018. Het jaar ook waar we helaas afscheid hebben moeten nemen van Ward De Prins, organisator van Black Easter. En de digitale man achter de website die je nu leest. Ward werd slechts 48 jaar. Ook weggevallen : Mark E Smith, de eigenzinnigheid zelve met een bijzonder stijfhoofdige creativiteit, allesomvattend in The Fall. Laat hen rusten in vrede.

2018 was dan weer wel een goed muzikaal jaar. 15 albums van het afgelopen jaar die voor mij persoonlijk zijn blijven hangen. Zonder er een bepaalde volgorde in te steken, omdat ze gewoon allemaal goed zijn. Te moeilijk dan ook om er een rangorde aan te kleven :

La Lune Noire – Dictator

Verzijl en Co wisten een puik album af te leveren dat met goedgevulde en met veel laagjes ondersteunend het geluid van de maatschappijkritiek wist weer te geven.

Your Life On Hold – My Name Is Legion For We Are Many

Hun tweede album dat nog meer hun eigen weg opent voor de grote internationale doorbraak. En dat zo iets wel eens heel vlug mag gebeuren.

A Slice Of Life - Restless

Een debuut dat kan tellen. Ondergedompeld in de donkere sferen van de jaren 80 maar ingekapseld in huidige even duistere tijden. Laat eeuwige roem hun deel zijn.

Anna Von Hauswolff – Dead Magic

De fysiek verstuurde promo’s voor Dark Entries uit eerste hand kunnen beluisteren is hard labeur. Maar toch ontdek je zo echte parels. Niet voor de zwijnen, een pluim voor zweverige schoonheid.

Red Mecca – I See Darkness In You

Ter ere van Ian Curtis. Uitgebracht op 18 mei dan ook. Muzikaal een tegenpool voor Joy Division, maar even kil en voorzien van tristesse, net zoals de grootmeesters.

Whispers In The Shadow – The Urgency Of Now

Verheven van alle occultisme, maar wel voorzien van heerlijke songs die iets te vertellen hebben.

Whispering Sons - Image

Uitkijken naar een langverwacht album kan vaak tot teleurstelling leiden. Gelukkig wisten ze zich met verve te handhaven door vakkundig met tempowisselingen te werken.

Dead High Wire – Pray For Us

De rauwheid van de Postpunk. Nooit eerder ook wisten Indie en Garage zo vlotjes samen te gaan.

Lebanon Hanover – Let Them Be Alien

Of hoe een koppel geen koppel meer is, maar koude en sfeer niet werden verdeeld in hun inboedel.

Selofan - Vitrioli

Siouxsie woont tegenwoordig in Griekenland, heeft een grote vetkuif en maakt schitterende Darkwave

HerrNia - HerrNia

Jongeling Jonas doet wonderbaarlijke dingen op cassette, omringd door een batterij synths. En in eigen taal.

Simi Nah – La Terre Est Noire

Het allerlaatste album blijkt ook meteen het beste te zijn. Aardedonkere electropop, gehuld in een heerlijke zweem van melancholie.

Doganov – Twincest Games

Dat ze op plaat nu ook al even overweldigend klinken dan op het podium.

Lizard Smile – Wandering In Mirrors

Een niet kapot te krijgen huwelijk tussen elektronica en gothic.

Ground Nero - Scales

Een tweede EP vol donkere nuances, perfect uitgebalanceerd. In 2018 was iedereen aan het wachten op dat grote album van Whispering Sons. In 2019 doen we dat voor Ground Nero.

Verder dit jaar nog toffe dingen gehoord van Horror Vacui, Aeon Sable, Inkubus Sukkubus, Funker Vogt, Rue Oberkampf en zeker Perspectives, het tweede en eerste remix-album van Antipole.

Straffe concerten waren er ook in 2018 met als overtreffende trap Peter Murphy en David J plays 40 years Bauhaus op 15 augustus in Amougies tijdens W 2018. Maar ook Massive Ego en vooral Front 242 tijdens M’era Luna – 12 augustus. Een vernieuwend Whispering Sons tijdens Geleen Calling op 14 april. De eerste en tevens laatste keer Merciful Nuns op Nederlandse bodem – 7 april in Sittard tijdens Downhill. En ook al had ik ze zelf uitgenodigd, O Veux tijdens Judgement Fest – 9 juni Landgraaf.

Interessante boeken ook in 2018 : 20 jaar Kinky Star en het Grote Fotoboek van De Brassers.

Laat 2019 even vruchtbaar zijn. (dq)


45 46 47 48 49 50 51 52 53 54


Laatste 6 CD-besprekingen

MIRCO MAGNANI & ŁUKASZ TRZCIńSKI Lumiraum CD-BESPREKINGANATOLIAN WEAPONS FEAT. SEIRIOS SAVVAIDIS To The Mother Of Gods CD-BESPREKINGDISEN GAGE The Big Adventure CD-BESPREKINGTHE STACHES This Lake Is Pointless CD-BESPREKINGSUPERSIMMETRIA Abiogenesis CD-BESPREKINGBRAINQUAKE In These Borrowed Times CD-BESPREKING
 

Dagelijkse willekeurige selectie 'oudere' CD-besprekingen

SECTION 25  Elektra CD-BESPREKINGKAZUYA ISHIGAMI  A-Z-B-Men (Neo Electroacoustic Ambient Series No.12) CD-BESPREKINGUN-REASON  Un-reason CD-BESPREKINGDAVID BRYNJAR FRANZSON / ENSEMBLE ADAPTER  a Guide for the Dead through the Underworld CD-BESPREKINGTHE TWILIGHT SAD  No One Can Ever Know CD-BESPREKINGCENOBITES  Blue Fandango CD-BESPREKING
 
HomeContactSitemap
lees meer...
INTERVIEW : Peter And The Test Tube Babies op Breaking Barriers !! - Afgaand op hun antwoorden wordt dit optreden kort maar krachtig!

Breaking Barriers vindt dit jaar voor de 4de keer plaats in Het Depot te Leuven. Onze locale correspondent met de vlotte pen, Malcolm Nix, stort zich met jeugdig enthousiasme op het legertje groepen dat er optreed op zaterdag 9 en zondag 10 november. Breaking Barriers viert anno 2019 het punkgenre in al zijn facetten en subgenres vandaar dat ...

lees meer...
CD BESPREKING : Mirco Magnani & Łukasz Trzciński - Lumiraum

De Italiaan Mirco Magnani, ook bekend als T.C.O. is een momenteel in Berlijn gevestigde componist en videokunstenaar. Hij is onder meer mede-oprichter van Minox, Technophonic Chamber Orchestra, 4Dkiller en de platenlabels Suite Inc. en Suitevision. Na T.C.O. in 2006 begon hij in 2012 onder de naam Undogmatisch aan een nieuw project én ...

lees meer...
FOTO'S : Siglo XX - W-Fest Waregem 16/08/2019 door Luc Luyten

lees meer...
FOTO'S : VNV Nation - W-Fest Waregem 16/08/2019 door Luc Luyten

lees meer...
FOTO'S : Lebanon Hanover - W-Fest Waregem 16/08/2019 door Luc Luyten

lees meer...
INTERVIEW : LA MERDE - Neofolk is een dood kind met een lam handje.

Al meerdere jaren tijdens de eerste april was de grap in neofolk land dat The Moon Lay Hidden Beneath A Cloud terug bij elkaar zou komen. Wij weten wel beter en laten ons hier natuurlijk niet aan vangen. Niet dat we er afkerig tegenover staan, maar dit jaar bleek dat we geen wonderen moeten verwachten om deze specifieke sound nog eens in een ...

lees meer...
CD BESPREKING : Anatolian Weapons Feat. Seirios Savvaidis - To The Mother Of Gods

Anatolian Weapons, het nieuwste project van de Atheense kunstenaar, DJ en producer Aggelos Baltas (Dream Weapons, Fantastikoi Hxoi) debuteert op Beats In Space met ‘To The Mother Of Gods’. Het is een album gemaakt in samenwerking met volksmuzikant, liedjesschrijver en componist Seirios Savvaidis. Die laatste staat bekend voor zijn ...

lees meer...
CD BESPREKING : Disen Gage - The Big Adventure

Van deze band bespraken we vorig jaar het album “Nature”. Dat bleek toch echt een buitenbeentje te zijn in het oeuvre van deze Russische progrockband. “Nature” was namelijk een soort soundscape opgebouwd uit field recordings, een heel intrigerend album uiteenvallend in 3 tracks met elk een heel eigen thema: 1) kosmische ...

lees meer...
CONCERT BESPREKING : W-Fest 4 dagen apart festivallen tussen verleden en heden! - W-Fest was er 4 dagen om van te genieten, oude bekenden en minder bekenden terug te zien en niet - zoals sommige reguliere media beweren - je jeugd nog eens opnieuw te beleven. Neen, gewoon om te zijn wie je bent, ...

Het zit er op de 4de editie van W-fest. De eerste keer in Waregem. Oudjes zoals ik herinneren zich ongetwijfeld nog The Steeple, where have the years gone, de club die Waregem op de wereldkaart zette als het om gothic en aanverwanten ging. Op een pisboog van waar ooit The Steeple stond, daar is Waregem Expo. Ik geef toe, de rit naar Wargem, ...

Willekeurige selectie 'oudere' CD-besprekingen (zie ook op onze home-page onderaan):
$$$$$$
lees meer...
CD BESPREKING : The Staches - This Lake Is Pointless

Ze komen uit Genève, Zwitserland maar verkasten intussen naar Leipzig, Duitsland. Hun eerste LP “Machine” kwam uit in 2014 en in 2016 volgde “Placid Faces”. De band bestaat uit twee jongens en twee meisjes en ze mixen al tien jaar de sound van girl punk, wavepunk of poppunk met zelfs garagerock of de psychedelische ...

lees meer...
CONCERT BESPREKING : W-fest 14/8 - Irish Coffee & Twisted Nerve (Jirka Liessens)

De eerste avond van het enige wave festival in België begon gek genoeg met het thema Woodstock. Bezoekers werden voorzien van de nodige attributen hiervoor, wat het gekke tafereel opleverde dat de zwartste zielen eens door een roze zonnebril keken, letterlijk dan. Ondanks de flower power bracht de line-up ons heel andere muziek. Er ...

lees meer...
CD BESPREKING : The Membranes - What Nature Gives…Nature Takes Away

Na hun comeback plaat ‘Dark Matter / Dark Energy’ in 2015 komen The Membranes als opvolger meteen met een dubbelelpee. Een groots opgevat conceptalbum waar ze een twintig vrouwen sterk koor (van het British & Irish Modern Music Institute) laten opdraven en die gastoptredens bevat van de kranige, vierentachtig jaar oude ...