casino maxi1xbet

Dark Entries Logo

382 383 384 385 386 387 388 389 390 391

12/01/2016 13:22

In memoriam uitzending David Bowie op Radio Centraal 12 januari om 19 uur.

In memoriam uitzending David Bowie op Radio Centraal 12 januari om 19 uur. The Horny Hour is een wekelijks programma op de Antwerpse cultzender Radio Centraal dat elke dinsdagavond tussen 19 en 21 uur veel aandacht besteed aan new wave en postpunk, beurtelings gebracht door Sven Visterin (Ernst H Störhzendr) en Henk Vereecken (Moonchild). De uitzending van vanavond staat helemaal in het teken van David Bowie en van zijn invloed op new wave, gothic en post-punk. Op de playlist gaan zeker niet allemaal nummers staan van Bowie zélf (pakweg de helft). Hieronder lichten we al een tip van de sluier met de twee meest voor de hand liggende songs. Radio Centraal is te beluisteren op 106,7 fm voor Antwerpen of via livestream voor de rest van de wereld: http://www.radiocentraal.be/Realescape/ [hv]

11/01/2016 14:09

In memoriam David Bowie

In memoriam David Bowie Bowie is niet meer. Een legende is dood. En nog wel twee dagen na de uitgave van zijn nieuwe album ‘Blackstar’. We wisten al langer dat Bowie niet meer in goede gezondheid vertoefde, dat hij met hartproblemen kampte, dat hij niet meer wou touren… Doch met de nieuwe cd zond hij het signaal uit dat het allemaal wel meeviel. Niet dus. Kanker heeft gelijk van hem gehad. 18 maanden lang vocht de man tegen de verschrikkelijke ziekte. Dat hij desondanks in die periode een cd wist te maken, is een klein wonder.

De kameleon van de popmuziek, werd hij vaak genoemd (zelf zei Bowie dat een kameleon zijn uiterste best doet om niet op te vallen, terwijl hij net het omgekeerde deed). De man verranderde permanent, uiterlijk en muzikaal. Hij zong en speelde saxofoon in vele groepjes vooraleer hij aan zijn solocarrière begon. Daarvoor nam hij de artiestennaam David Bowie aan, omdat hij niet meer onder zijn eigen naam David Jones wou optreden, en er bovendien verwarring kon ontstaan met Davy Jones van The Monkees.

Met zijn eerste plaat had Bowie niet veel succes. Toch was het artistiek erg geslaagd, met sterk georkestreerde absurde nummers. Om door te breken koos Bowie ervoor om het nummer ‘Space Oddity’ nogmaals op te nemen bij de lancering van de Appolo 11 naar de maan. Producer Tony Visconti walgde van het goedkope en commerciële idee, en weigerde aan het nummer mee te werken. Het nummer werd desalniettemin een hit, en achteraf gaf Visconti toe dat het een foute keuze was.

Visconti was ook de man die achter de knoppen zat bij ‘The Man Who Sold The World’, een monumentale plaat waarvan Peter Murphy (Bauhaus) ooit zei dat het de eerste gothic plaat aller tijden was. En Visconti deed meer dan opnemen. Terwijl Bowie zat te vrijen met zijn nieuwe vriendin, schreven hij en gitaarlegende Mick Ronson alle arrangementen. Zij gaven de plaat dit enorm donker en paranoïde gevoel mee. Geërgerd door de onprofessionele houding van Bowie, weigerde Visconti nadien om nog langer met hem samen te werken (een ruzie die ze pas jaren later bij de opnames van 'Diamond Dogs' zouden uitpraten).

Visconti was verbaasd dat Bowie daarna met een kleurrijke en gevarieerde plaat als ‘Hunky Dory’ afkwam. De kwaliteit van de composities was verbluffend, en met nummers als ‘Life On mars’, ‘Changes’ en ‘Oh You Pretty Things’ wist Bowie een groter publiek te bereiken. Maar het is met ‘Ziggy Stardust and the Spiders from Mars’ dat Bowie echt doorbrak. Het extreme imago van Bowie, die goed aansloot bij de in vogue zijnde glamrock, en zijn opwindende en melodische nummers maken van hem een ware superster.

‘Aladdin Sane’ moet op het succes inspelen, maar is een wisselvallige plaat, die evenwel prachtnummers als ‘Drive-In Saturday’ en ‘Time’ bevat. Met ‘Diamond Dogs’ weet hij echter een sterke conceptplaat te maken, over een wereld die terug opgebouwd moest worden na een kernongeval. De plaat bevat ook een aantal nummers die hadden moeten verschijnen op een muzikale bewerking van ‘1984’, maar waarvoor Bowie geen toestemming kreeg van de weduwe van George Orwell.

Bowie wou zichzelf steeds opnieuw uitvinden, en met ‘Young Americans’ neemt hij het imago aan van een blanke soulzanger. De plaat is succesvol, maar door hetgeen erna komt wordt hij soms wat vergeten. Want ‘Station To Station’ is een kil meesterwerk, dat duidelijk beïnvloed is door de extreme coke-verslaving van de zanger (de man woog op een bepaald moment minder dan 40 kilo). The Thin White Duke, inderdaad. Doch, ook ‘Station To Station’ is maar een aanloopje, want na die plaat verhuist Bowie naar Berlijn...

Bowie neemt een ongewoon initiatief. Hij belt een paar vrienden en muzikanten op - onder hen Tony Visconti en Brian Eno - en vraagt hen of ze zich met hem een tijdje willen afzonderen in een kasteel in Frankrijk. De bedoeling: zo experimenteel mogelijke muziek maken. De afspraak is duidelijk: enkel als de resultaten goed genoeg zijn, wordt er iets mee gedaan. Zo niet, dan heeft iedereen zijn tijd verloren. Gelukkig waren de resultaten goed, buitengewoon goed zelfs. ‘Low’ is waarschijnlijk de meest vernieuwende plaat van Bowie geworden.

De plaat bestaat uit twee delen. Op het eerste deel hoor je nog relatief conventionele rockliedjes, doch vol vreemde klanken die hen buitengewoon doen klinken. Maar de tweede zijde staat vol met experimentele klanktapijten, die zowat het midden houden tussen ambient en neoklassiek. ‘Heroes’ bouwt op dit concept verder, en wordt een fenomenaal succes, onder meer door het titelnummer dat een wereldwijde hit wordt.

Twee jaar later sluit Bowie de Berlijns periode af met ‘Lodger’, dat weer richting conventionele rock gaat. De jaren 80 vangt hij aan met ‘Scary Monsters, Super Creeps’, een heerlijke popplaat met hits als ‘Ashes To Ashes’ en ‘Fashion’. Dan gaat Bowie helemaal richting pop met ‘Let’s Dance’, waarvan het titelnummer alweer de hitparades van de hele wereld bestijgt. Over de rest van de jaren 80 zijn fans doorgaans minder enthousiast, en Bowie gaf ze achteraf ook gelijk.

Maar Bowie toont in de jaren 90 dat hij zich nog steeds wil en kan vernieuwen. Op ‘1. Outside’ experimenteert hij met Drum-‘n-bass, op ‘Earthling’ met industrial. Met Tin Machine maakt hij stevige rock in een groep waar niet alles rond hem draait, en met ‘Hours’ grijpt hij terug naar de sfeer van ‘Hunky Dory’. Het nieuwe millenium zet Bowie in met het prachtige ‘Heathen’, dat snel opgevolgd wordt door ‘Reality’. Bowie doet een wereldwijde tournee, waarvan hij achteraf zegt dat het zijn laatste zal zijn.

Want ja, er komt minder goed nieuws. Bowie lijdt aan hartproblemen, en ziet optredens niet meer zo zitten. Het was dan ook verrassend dat hij in 2013 met een nieuwe plaat afkwam - ‘The Next Day’ - dat in wezen doorborduurde op zijn carrière. Met ‘Blackstar’ zou dat anders zijn. Dat ging echt een vernieuwende plaat worden. Intussen weten we dat de plaat als een testament bedoeld was. Luister nog eens naar de tekst van 'Lazarus', dan weet je het zeker.

18 maanden lang streed Bowie tegen kanker. Die strijd heeft hij verloren, maar hij zal nog lang blijven leven door zijn muziek en de muziek van allen die door hem beïnvloed zijn. Want invloedrijk kan je Bowie zeker noemen. The Cure, Joy Division, Smashing Pumpkins, Nine Inch Nails, Gary Numan, Bauhaus en vele anderen hebben zijn invloed erkend. Hij is wel eens de peter van de gothic genoemd, zowel omwille zijn flamboyante kledingstijl en make-up, als om zijn kille en deprimerende muziek. Hij heeft de muziekgeschiedenis sterk beïnvloed, en zal nog lang een inspirerende figuur blijven. (xk)

Gerelateerde CD besprekingen
David Bowie • ★ (Blackstar) (2016)

09/01/2016 18:46

Merciful Nuns neemt de draad terug op

Merciful Nuns neemt de draad terug op Het is alweer een paar weken geleden dat er nog een nieuwe cd of clip van Merciful Nuns op ons afgekomen is. Dat er tussendoor twee cd's zijn uitgekomen van Near Earth Orbit - het project van Nuns-meesterbrein Artaud Seth met Ashley Dayour van Whispers in The Shadow - is wellicht de verklaring voor deze lange pauze. Wellicht zal Seth uitgaven van Near Earth Orbit blijven combineren met platen van Merciful Nuns, waardoor deze laatsten iets minder hyperproductief zullen zijn. Maar wie op zijn honger zat, kan uitkijken naar 'Thelema VIII', dat op 3 maart zal uitkomen. En om die honger al wat te stillen krijgt u met onmiddelijke ingang de clip voor het nummer 'Allseeing Eye', dat op 'Thelema VIII' zal preiken. (xk)

Merciful Nuns

Foto: Xavier Marquis


382 383 384 385 386 387 388 389 390 391


Laatste 6 CD-besprekingen

STåLE STORLøKKEN The Haze Of Sleepnessness CD-BESPREKINGPOIL Sus CD-BESPREKINGSATORI Dispossession CD-BESPREKINGINGAR ZACH Floating Layer Cake CD-BESPREKINGALEXANDRA SPENCE Waking, She Heard Fluttering CD-BESPREKINGVANDAL X Blood On The Street CD-BESPREKING
 

Dagelijkse willekeurige selectie 'oudere' CD-besprekingen

DISPLACER  Curse Of The Black Vinyl CD-BESPREKINGŽIBUOKLė MARTINAITYTė  Horizons CD-BESPREKINGRAPOON  Airstrikes CD-BESPREKINGEM.  Love Songs CD-BESPREKINGINVASION OF FEMALE LOGIC  Alternativlos CD-BESPREKINGMYSTIFIED  Passing Through The Outer Gates - Eulogy Series, Volume I CD-BESPREKING
 
HomeContactSitemap
lees meer...
CD BESPREKING : Ståle Storløkken - The Haze Of Sleepnessness

Normaliter laat ik de promo’s van het Noorse Hubro label voor collega Paul Van de Gehuchte die ze doorgaans ook erg hoge scores toebedeelt. Maar bij de laatste lichting promo’s van dit Noorse experimentele ‘jazz’ label, dat in de praktijk vaak eerder de prog of de post rock toer opgaat, waren er twee albums waarnaar ...

lees meer...
CD BESPREKING : PoiL - Sus

Vierde - als je ‘Mula PoiL’ de split release met Mula meerekent - vijfde album voor dit Franse trio dat geen beperkingen kent en er lustig op los experimenteert. De bezetting bestaat uit Antoine Arnera (toetsen), Boris Cassone (gitaar en basgitaar) en drummer Guilhem Meier. Alledrie nemen ze samen of om beurt de zangpartijen ...

lees meer...
CD BESPREKING : Satori - Dispossession

Onze kennismaking met het Russische COD Noizes begon eigenlijk met het nieuws dat alhier twee releases van Satori uitgebracht zouden worden. Voorts vonden we in de promomail de overige recent uitgebrachte platen en aangezien de persteksten van deze nobele onbekende Russische artiesten stuk voor stuk veelbelovend klonken, lieten we weten ...

lees meer...
CONCERT BESPREKING : BLACK EASTER -Dag 2 - Neem er een loopje mee.

Ondanks onze warme oproep om toch wat massaler op het appel te verschijnen, moesten we bij het betreden van de Zappa tot onze teleurstelling vaststellen dat deze in dovemansoren was gevallen. Een spijtige zaak, zowel voor de organisatie, maar in de eerste plaats voor de afwezigheden, die, getuige de klinkende namen die vandaag op de Black ...

lees meer...
CD BESPREKING : Ingar Zach - Floating Layer Cake

Ingar Zach is een Noorse percussionist en de oprichter, samen met gitarist Ivar Grydeland, van het Sofa label dat zich concentreert op het promoten en uitbrengen van improvisatie en avant-garde muziek. Sinds eind de jaren negentig is Ingar actief in het folk circuit en in experimentele muziek. Doorheen de jaren is hij ook onversaagd op ...

lees meer...
FOTO'S : Goethes Erben - @ BLack Easter Antwerpen, 21/04/2019 door Luc Luyten

lees meer...
FOTO'S : Daemonia Nymphe - @ BLack Easter Antwerpen, 21/04/2019 door Luc Luyten

lees meer...
FOTO'S : Jo Quail - @ BLack Easter Antwerpen, 21/04/2019 door Luc Luyten

lees meer...
CONCERT BESPREKING : BLACK EASTER -Dag 1 - De fun, de hits.

Black Easter, in het verleden was het tweemaal het door ons erg gesmaakte muzikale paradepaardje van Dark Entries webmaster/mede Peek-A-Boo oprichter Ward de Prins. Ward overleed vorig jaar geheel onverwacht, en wat zou er mooier zijn qua eerbetoon aan deze prachtige persoon dan nog eens een keertje zijn festival te laten doorgaan ter zijner ...

lees meer...
CD BESPREKING : Alexandra Spence - Waking, She Heard Fluttering

De Australische Alexandra Spence is een kunstenares en muzikante die bekend staat om haar audiovisuele installaties en elektroakoestische composities. De muziek voor haar eerste release op het Room40 label kwam tot stand via veldopnames gemaakt in 2018 tijdens haar verblijf in Groot-Brittannië en op het Europese vasteland. Het grauwe ...

lees meer...
INTERVIEW : EVI VINE - Er zijn wel een paar verhalen, maar mijn lippen zijn verzegeld… Misschien voor bij een biertje of zo…

Wie haar nog niet gespot had op Joy Division-tribute A Change of Speech… en haar eerste album …and so the morning comes gemist had, die kon Evi Vine in 2016 ontdekken op het Black Easter Festival in Antwerpen, waar ze haar tweede album Give Your Heart To The Hawks voor kwam stellen. Tijdens die editie speelden 2 artiesten het ...

lees meer...
INTERVIEW : Trouwfe(e)st #3: ASHTORETH - Doordat er verschillende elementen in mijn muziek zitten weet ik mensen uit verschillende underground stromingen aan te spreken.

Als er een naam is binnen de Belgische underground waaraan je de laatste tijd onmogelijk ontsnappen kan, is het wel die van Ashtoreth. Hoewel Peter Verwimp nog maar enkele jaren onder deze noemer naam begon te maken in het dark ambient genre, wist hij zich al heel snel op te werken tot een naam om rekening mee te houden. Op de productiviteit ...