casino maxi1xbet

Dark Entries Logo

757 items

   

DE WONDERE WERELD VAN AURAL HYPNOX (ARKTAU EOS, HALO MANASH, AURAL HOLOGRAMS...)
Niets is zomaar voor de ‘show’
01/06/2008, Henk Vereecken
 Bookmark and Share

Anti Ittna Haapapuro (een Fin, hoe kan het anders met zulk een naam) is de oprichter van het Aural Hypnox label en lid van het Helixes collectief van gelijkgezinde kunstenaars die via het label albums met de meest duistere en mysterieuze dark ambient en dark ritual op de mensheid loslaten. Zelf is hij actief in meerdere van deze projecten, als daar zijn: Arktau Eos, Halo Manash en Aural Holograms. Het kwam tot een bijzonder spiritueel interview…

Dag Anti, kan je ons iets meer vertellen over het projekt Arktau Eos? Hoe ontmoetten Anti Ittna Haapapuro en Antti Litmanen elkaar?

Anti Ittna Haapapuro: We ontmoetten elkaar door een gemeenschappelijke vriend in 2003 en de onvermijdelijke beslissing om samen te gaan werken, kwam een jaar later na een reeks ontmoetingen en diepe gesprekken. De proto-vorm van Arktau Eos ontstond in 2005 als een vehikel in onze zoektocht naar kennis en ervaring.

Waar komt de naam Arktau Eos eigenlijk vandaan?

Anti: Dat is een goede vraag! De naam werd simpelweg aangekondigd door een reeks gunstige voortekens op de dag dat de mixing van het eerste album klaar was. Arktau Eos is als een gebed dat leidt tot constante communicatie met de transpersoonlijke realiteit die ons omgeeft – de Kosmos. Dat betekent het opgeven van het illusionaire zelf, maar ook iets winnen, daar het ons helpt te zien, horen en ervaren in puurheid. Velen hebben opgemerkt dat ‘Arktau’ verwant lijkt met ‘arctisch’ en dat ‘Eos’ de godin is van de dageraad in de Griekse mythologie. Hoewel deze associaties niet bewust bij de doopvont aanwezig waren, passen ze wel bij de essentie van Arktau Eos.

Het recente Arktau Eos album heet 'Mirrorion'. Wat gaat er achter de titel “Mirrorion” schuil?

Anti: Het heeft te maken met het sterrenbeeld Orion – en met spiegels... Maar het is meer dan gewoon wat spelen met woorden. “Mirrorion” heeft zelf bewezen een woord van grote Kracht te zijn, een zegel op het pact, en heeft een inniger affiniteit met de collectieve naam van zijn scheppers – Arktau Eos dus – dan we eerst beseften. Voor onafhankelijk bewijsmateriaal daarvan, kan je terecht bij bepaalde schrijfsels die binnenkort op onze website zullen verschijnen.

Ik vraag me af of het eigenlijk mogelijk is om muziek te maken die nog donkerder is dan wat jullie maken. ’t Is toch echt wel aartsaartsdonker. Hoe verklaar je de voorkeur om zulke inktzwarte, diepduistere, spookachtige en angstaanjagende muziek te maken?

Anti: Er zijn verschillende soorten ‘donker’ – het donker ontstaan uit angst of onwetendheid, maar ook dat van de nachtelijke hemel. Op een ander niveau is het donker een krachtige metafoor voor het begrijpen van het onbegrijpelijke: een negatieve uitdrukking kan nuttig zijn wanneer geen enkel positief statement ‘waarachtig’ is. Sommige Oosters-orthodoxe theologen spreken van het ‘goddelijk donker’ verwijzend naar de onbegrijpbaarheid van God. Uiteindelijk moet de licht-donker dialectiek zelf overstegen worden.

“Mirrorion” biedt een kijkje achter de sluier – vonken van visionair vuur voor zielen op hun spirituele tocht. De oude entiteiten, onaards, terug tot leven gekomen na eeuwigheden gesluimerd te hebben, confronteren de waarnemer met symbolen vanuit zijn bewustzijn; angst is een mogelijke reactie. Merk op dat ‘scared’ (angstig) een anagram is van ‘sacred’ (heilig). We hebben geen bijzondere voorkeur voor het donkere opzichzelf en verliezen zeker geen tijd met juveniele fantasieën daarover.

Waar vind je je inspiratie? Is er een relatie tussen de Scandinavische natuur en klimaat en je muziek?

Anti: De nood om vorm te geven aan een idee wordt voorafgegaan door een plotse influx van een elementale stroom of van collectieve visioenen en verschijningen. Naast deze bron-elementen, die buiten onze controle vallen (het is te zeggen, voor zoverre ze eeuwig zijn en onveranderlijk), bestaat er een voortdurend contact met voorouderlijke geesten, dierlijke totems etc. in een dynamisch colloquium van ontelbare entiteiten.

Voor alles wat we doen zijn er redenen, die meestal een doel op lange termijn dienen. De natuur van de eerste impulsen kan erg zwak zijn, hoewel waarneembaar door bijvoorbeeld meditatie. In een aantal gevallen waren ze echter krachtig genoeg om instant visioenen te veroorzaken of zelfs om fysiek tot uiting te komen.

Dit alles gezegd en gedaan, het gedeelte van ons werk dat gepresenteerd wordt aan het publiek, vertegenwoordigt slechts een glimp van het geheel: enkel het serpentine hoofd van Arktau Eos wordt onthuld, terwijl het lichaam dat verantwoordelijk is voor beweging, groei en vervelling, buiten het gezichtsveld ligt en blijft.

Wat het tweede deel van je vraag betreft, ongetwijfeld hebben een aantal plaatsen met een gans eigen karakter het creatieve proces beïnvloed, of het nu te doen was bij de bewoners van een welbepaald spookhuis, wiens aanwezigheid we gewaarwerden in de stilte van het schemerduister, of die van een eenzame plek in het woud. Desalniettemin zijn we niet specifiek gefocust op natuur en klimaat an sich; die maken slechts deel uit van het milieu, waarin we ons voortbewegen en zijn als dusdanig belangrijk voor ons als mensen, maar ze zijn niet het doel. Het doel is zeker geen locatie op een kaart.

Kan je ons iets meer vertellen over de instrumenten die je gebruikte voor het “Mirrorion” album? Naast electronica en wat gitaar, maak je ook gebruik van een keur aan vreemde instrumentenn als kanglings, windbones, klankschalen... Het zijn vooral die instrumenten die me interesseren.

Anti: Eenieder die geïnteresseerd is in de historische of culturele achtergrond van die instrumenten, kan daar gemakkelijk hopen informatie over vinden, dus daar hoeven we nu niet dieper op in te gaan. We respecteren hun traditioneel gebruik, maar het is duidelijk dat we een aantal culturele grenzen overschreden hebben.

Zelfgemaakte instrumenten, bijvoorbeeld diegene die we vervaardigen uit menselijke of dierlijke beenderen, zijn bijzonder belangrijk voor ons omdat ze tijdens hun vervaardiging met bepaalde kwaliteiten geladen kunnen worden, bijvoorbeeld door bepaalde mantra’s te gebruiken of door ze te bewerken met kruiden olieën etc. Wanneer een dergelijk instrument klaar is, vindt het gewoonlijk heel snel en natuurlijk zijn plaats in de muziek. Dat wil niet noodzakelijk zeggen een dominante plaats in de geluidsmix. Maar deze instrumenten, of ze nu gebruikt worden voor atonale geluiden of in melodieuze sequensen, functioneren als triggers in het subliminale veld en zijn een grote hulp bij de entificatie van ongewone staten van zijn en dit niet enkel via auditieve kanalen.

Veel van wat hierboven werd gezegd, is ook waar voor kant-en-klaar aangekochte instrumenten, maar die kunnen meer onvoorspelbaar zijn – wat natuurlijk niet altijd een slechte zaak is. Met uitzondering van een paar speciale gevallen, is het ontdekken van de karakteristieken van een instrument een traag en geleidelijk proces.

De sacrale dimensie van muziekinstrumenten heeft ons altijd gefascineerd, evenals hun psychofysische eigenschappen. Die dingen verdienen veel meer aandacht dan lege muren van synthetisch geproduceerde geluiden die enkel dienen als het behang van de tempel.

Hoe diep de luisteraar in staat is om door te dringen tot de kern van Arktau Eos, hangt grotendeels af van de tijd die hij bereid te spenderen aan de albums, de oprechtheid van de toewijding: wat men bereid is op te offeren voor de ervaring. Om een te worden – of te assimileren - met onze werken, moet de luisteraar zich realiseren dat de weg lang is en rotsachtig. Een onwrikbare aandacht is de eerste vereiste, alsook een zekere dosis intuïtie. Wij kunnen ons daar niet voor verontschuldigen, aangezien er voor ons ook geen gemakkelijkere weg bestaat.

Voor de geluiden van (wat ik noem) jammerende demonen en fluisterende geesten, welke stemmen gebruikte je daarvoor? Zijn dat samples? Of zijn het Anti en Antti zelf die we horen jammeren en fluisteren?

Anti: Misschien is wat je hoort door ons de stem van je innere zelf? We hebben geen samples gebruikt die we niet zelf hebben opgenomen.

Tussen de donkere, ambiente soundscapes met weinig of geen melodie, duikt daar ineens die betoverend mooie, spookachtige ‘folk’ song op, “A Banquet for Ghosts”. Eigenlijk is het de enige ‘echte song’ op het album. Kan je ons iets meer vertellen over deze song? Wie horen we eigenlijk zingen?

Anti: Wij kennen niet direct een speciale status toe aan die song; die maakt simpelweg integraal deel uit van het album en heeft een nauwkeurig bepaalde opzet en plaats. De song valt blijkbaar nogal op bij de luisteraar omdat hij structureel en qua atmosfeer zo verschillend is. De song dient als een brug tussen verschillende delen van het album; een transitiepunt, als je wil. En het is ook een love-song… voor alle wezens! Als de song opvalt omdat Arktau Eos geacht wordt braafjes binnen een welbepaald netjes afgelijnd muzikaal hokje te blijven, kan de dissonantie wel tot irritatie leiden. Daar kunnen wij niks aan doen.

In “A Banquet for Ghosts”, hoor je Arktau Eos door het medium Anti Ittna Haapapuro. In feite is dit een van de weinig plaatsen op het album waar we de sound-source precies kunnen aanwijzen. Alle originele field recordings werden vernietigd op het moment dat we de master-cd in onze handen hadden.

Als ik Arktau Eos vergelijk met dingen als Lustmord, Gustav Hildebrand, Raison d’Être en Hexentanz (project met leden van The Soil Bleeds Black en Psychonaut 75), kan je daar akkoord mee gaan?

Anti: Elke poging om een verband te vinden tussen ons en genoemde artiesten zou artificieel zijn. Als er al parallellen kunnen worden waargenomen, muzikale of andere, dan zijn die slechts toevallig en oppervlakkig.

We willen benadrukken dat het muzikale maar één aspect is van Arktau Eos; wij zien het in een bredere context. Arktau Eos is het pure zijn dat door ons stroomt, althans daar streven we naar, want bij gebrek aan beter is het gekleurd door onze eigen voorkeuren.

Hoe sta je tegenover live optredens? Dark ambient is toch niet echt ‘live’ muziek. Kan je live iets toevoegen aan de ervaring van thuis naar de muziek op cd te luisteren? Maken jullie gebruik van film en beelden?

Anti: Wij staan zeker niet negatief tegenover live optredens. We zijn juist terug van een minitoer door Finland en Rusland. Voor de albums is de solitaire luisterervaring aan te bevelen, dat is waar. Maar er bestaan ontelbare manieren om iets live te brengen, spontaniteit en directheid kunnen een meerwaarde bieden. In een ideale situatie kunnen we, samen met het publiek – onze tijdelijke congregatie – deze opgelegde scheiding tussen artiest en publiek, het handelsmerk van zo vele ‘dark ambient’ shows, overstijgen en samen iets groters ervaren.

En ja, we gebruiken film en beelden; die worden rechtstreeks in je geest geprojecteerd door mesmerisme!

Zijn er al plannen voor een volgend album?

Anti: We zijn al een jaar bezig aan het derde Arktau Eos album en het is bijna af. Op het nieuwe album zal de directe evocatieve kracht van “Mirrorion” samengebracht worden met de meditatieve, rustige sferen van het debuut “Scorpion Milk”, terwijl we soundsgewijs verder zullen doordringen in organische en analoge rijken.

We haasten ons allerminst, we hebben niet de minste interesse om te bezwijken voor het ziekmakende en onnatuurlijke tempo van de hedendaagse samenleving. Het is een groot verlies dat de hedendaagse maatschappij mensen ertoe aanzet om het goddelijke te benaderen als al de rest en als kiekens zonder kop betekenisloze tijdelijke winsten achterna te hollen. Het is triest en lachwekkend hoe naties die zich technologisch ontwikkelen, alles ineens willen en een gapende leegte laten, daar waar een diep holistisch begrijpen zou moeten ontstaan. We zijn blij dat we daarbuiten staan.

Wat is het verhaal achter het Aural Hypnox label? Waarom besliste je om met een eigen label te beginnen in plaats van bijvoorbeeld bij het Cold Meat Industry label te gaan aankloppen, waar de Aural Hypnox acts toch ook perfect op zouden passen?

Anti: Aural Hypnox ontstond eind 2003, onmiddellijk nadat ik (Anti Ittna Haapapuro) mijn werk stopte met het Blue Sector label, dat ik samen met een vriend had opgericht.

Momenteel concentreert Aural Hypnox zich enkel op de output van de leden van het Helixes collectief. Een uitbreiding naar support voor andere interessante acts zien we zeker zitten, maar tot op heden waren deze groepen (Aeoga, Aural Holograms, Arktau Eos, Halo Manash en Zoät-Aon) meer dan creatief genoeg en eisten ze al onze tijd op, alsook alle beschikbare middelen.

Er waren meerdere fundamentele redenen om met een eigen label te beginnen. De belangrijkste is wel de vrijheid in het nemen van beslissingen aangaande productie en esthetiek. In deze tijden waar mensen en firma’s al te gemakkelijk hun aanvankelijke bedoelingen vergeten en voor de gemakkelijke winst gaan, is Aural Hypnox in staat om alle leden van het Helixes collectief dat milieu en kader te bieden dat we, zowel het label als de artiesten, gepast achten: een winstsituatie voor beide partijen.

Wat mogen we in de nabije toekomst verwachten van het label? Zit er een verbreding van het muzikale spectrum in of blijft het vrij strikt dark ambient en dark ritual gerelateerd?

Anti: In de loop van dit jaar komen er releases van de meeste artiesten, sommige zijn al gereed (Halo Manash: de albums “Language Of Red Goats” en “Am Kha Astrie”). Andere prioriteiten zijn een verdere ontwikkeling van het concept Elemental Vigils en een verbetering van de http://www.helixes.org portal.

We denken dat de genrespecifieke beperkingen waar je het over hebt al overstegen zijn. De komende releases zullen dat heel duidelijk maken.

De ‘speciale verpakking’ met gevouwen kartonnen covers met handgeschilderde dingen en zo, is dat iets dat je in de toekomst gaat blijven doen? Is die hand-made touch belangrijk om te associëren met het Aural Hypnox label?

Anti: Het combineren van diverse kunsten in het publicatieproces is uiterst motiverend, vereist constante bijscholing en een flinke portie ouderwets hard werken. Dat kenmerk van handwerk zal in de toekomst een constante zijn voor alle Aural Hypnox releases zo ver als we kunnen voorzien, omdat het zekere esthetische waarden belichaamt, waar elkeen die erbij betrokken is, achter staat.

In een breder perspectief wil ik opmerken dat we eigenlijk nog maar een paar stappen gezet hebben in die richting en we willen daar nog veel meer aandacht aan besteden, want het vereist even veel aandacht als de andere uitingen van creativiteit. Alles, te beginnen met de materiaalkeuze voor de verpakking, zou idealiter de puurheid van de oorspronkelijke doelstelling moeten weerspiegelen. We maken bij elke release wel vorderingen en dragen er zorg voor de identiteit van het label, noch die van het Helixes collectief te compromitteren.

Op je site staat te lezen: “We are not basing our work on the financial profit nor public benefit - that is why there is no need for commercial conformity. We support the free artistic expression and as a co-operation between the artists and label we try to achieve this goal.” Beschouw je jezelf als een idealist? Zit er een bepaalde filosofie achter het label of achter je muziek?

Anti: Idealist, realist… het zijn termen die weinig zeggen. We zijn ‘idealisten’ in die zin dat we een zekere visie hebben, ‘realisten’ in die zin dat het pijnlijk duidelijk is dat slechts een zeer beperkte groep mensen deze visie apprecieert of er zich achter schaart. Er zit geen verheven filosofie achter de muziek van Aural Hypnox als dusdanig. We zijn in de eerste plaats ontdekkingsreizigers en de filosofie komt daarna pas, wanneer onze ervaring een stem vindt. Maar we zijn nog jong!

Een ander project van je is Aural Holograms. Kan je ons wat meer info geven over de Aural Holograms Vol. 1 release. Die schijnt het eerste deel te zijn van een serie? Wat is de bedoeling van deze serie en van waar komt de idee? Wie zijn erbij betrokken?

Anti: Aural Holograms – geboren na de proto-vibratie, verrezen na eeuwigheden en tenslotte belichaamd in 2006 – is een groep die focust op veldwerk, aurale excavaties, conservatie en balseming van de archaische pulsaties van het milieu en van lang vergeten atavistische krachten die sluimeren in de sub-mentale staat van alle wezens. Aural Holograms benadert de holistische realisatie van deze krachten door verschillende sectoren van akoestische research en aarzelt niet om een masker op te zetten, wanneer het nog eens tijd is om de elementen te aanroepen. De impuls om de serie voort te zetten ontstond en werd gecultiveerd gedurende de eerste compositie- en opnamesessies die we tezamen hielden in 2006.

De ruggengraat van de groep bestaat uit A. Haapapuro en J. Saivo, regelmatig bijgestaan door specialisten uit verschillende disciplines. Aan dit eerste deel van de serie werkten nog percussionist J. Tuomi mee en grafisch artiest/muzikant J. Hietaniemi.

Alle informatie die we als relevant beschouwen, is te vinden op de album cover en meer nog in de muziek zelf. De klanken vormen een ritueel, dat ons inzicht verschaft in het hart van het Grote Hologram.

Vorig jaar zagen we op het Nuit Et Brouillard festival in cc Luchtbal (Antwerpen) een performance van weer een ander project van je, Halo Manash. Kan je ons iets vertellen over het ‘rituele’ aspect van die show. Zit daar een diepere betekenis in of is het enkel show? Waar haal je de inspiratie voor die rituele performance? Crowley? Paganisme?... Was je tevreden over dat optreden en over de respons?

Anti: Bij Halo Manash is niets zomaar voor de ‘show’.

Halo Manash is een levend, ademend, dromend wezen, dat groeit, een eigen wil heeft en zijn eigen leven leidt. Het leeft binnen in ons en buiten ons en door zijn eigen natuur beweegt Het in het geestelijk rijk. Wij zijn de Dromen die Het droomt, de schaduw die Het werpt en het licht dat Het uitstraalt, het masker dat Het draagt, waarachter het gelaat ligt van Halo Manash zelf.

Soms doen mensen te veel overbodige moeite om te proberen ontdekken wat we persoonlijk bedoelen, of wat er juist allemaal achter vanalles steekt of ze trachten een traditie of stroming te identificeren waar we toe zouden behoren, eerder dan het gewoon zelf persoonlijk te ervaren, te beleven en aan te voelen. Enige bekeringsdrang is ons vreemd. Wat na een zoektocht gevonden wordt, heeft immers oneindig meer waarde dan wat gegeven wordt zonder dat men er moeite voor moet doen. Ga naar de mysterieën en de mysterieën zullen naar jou komen.

We hebben elk onze eigen spirituele achtergrond, ervaringen en gebruiken die ten grondslag liggen aan wat we zijn, wat we doen en wat we trachten te communiceren en die hun synthese hebben in een groter geheel. Het gevolg is dat we in plaats van simpelweg gebruik te maken van bestaande symbolen, talen en rituele handleidingen (hoewel we daar natuurlijk wel vertrouwd mee zijn en er eventueel inspiratie uit putten), we die gewoon zelf proberen te maken, om zo clichés te vermijden en rechtstreeks naar de bron te gaan. Het gaat om reïntegratie, terugkeer naar de oerbron en ontwaken.

Elke Halo Manash performance tot op heden was een invocatie. Alle performances bevatten zowel acties die vooraf gepland werden, als acties die spontaan ontstaan op het eigenste spirituele moment en beiden staan ze evenzeer centraal in de invocatieve performance. Die acties zijn een projectie van wat we zijn, wat we ervaren en van wat we willen bereiken. De performances zijn geen rituelen per se, maar beslist wel ritualistisch van aard. Voor onze invocaties maken we geen gebruik van woorden, maar van de Ur-taal en de kosmische vibraties van de muziek zelf. We voeden de geesten van onze gewijde instrumenten, de vehikels van het geluid, met mantras of door ze te besprenkelen met vloeistoffen of in contact te brengen met tal van andere substanties. Alle bewegingen, gebaren, houdingen, plengoffers, het branden van kruiden en wieroken en andere dingen waar je live getuige van kunt zijn, maken deel uit van deze invocatie. We trachten een ruimte te creëren waar mensen, inclusief wijzelf, direct Halo Manash kunnen ervaren.

Voor ons is live performen een zeer intense en vaak pijnlijke ervaring. Het neemt iets uit ons weg en plaatst iets in ons op een zeer reële en concrete wijze. Eerder dan dat het publiek gewoon naar deze gebeurtenissen kijkt als naar een ‘show’ of naar een spektakel dat buiten henzelf staat, hopen we dat ze zich participanten voelen in de invocaties en werkelijk deel gaan uitmaken van de ervaring. Soms trachten we deze betrokkenheid van het publiek als deelnemers in de ervaring te stimuleren door in het wilde weg gerelateerde artefacten in het publiek te gooien: in Antwerpen waren dat stukjes gewei, in Helsinki, Sint-Petersburg en Moskou waren het stukjes witte doek waarop symbolen waren gedrukt.

Het bovenstaande indachtig is het moeilijk om het relatieve ‘succes’ van een performance te evalueren. Voortgaande op verschillende individuele commentaren, vond de meerderheid van de mensen de performance in Antwerpen tot op zekere hoogte blijkbaar een positieve en evocatieve ervaring. Natuurlijk zijn er ook die geïsoleerde cynische stemmen die denken dat het gewoon allemaal maar ‘voor de show’ is. Maar globaal genomen was de performance goed. Hoewel, als kanttekening kunnen we ook een minder goede ervaring aanstippen: luttele momenten voordat we opmoesten heeft iemand direct vanop het podium een linnen zak met een askleurig hemd en een halsketting van stukjes gewei – speciaal vervaardigd voor de performance - gestolen. We kunnen ons niet voorstellen wat iemand daarmee zou kunnen aanvangen. In elk geval, diegene die het gedaan heeft, moet weten dat deze attributen geladen werden met een bepaalde intentie en dat de lading nu op hem zal terechtkomen, maar dan in negatieve zin.

Heb je nog een laatste boodschap?

Bedankt voor het interview. Als je interesse gewekt is, kan je meer informatie vinden op http://www.helixes.org.

Aural Hypnox contact: http://www.auralhypnox.com, email: auralhypnox [at] helixes [dot] org
Arktau Eos contact: http://www.helixes.org/arktau-eos, email: al-runa [at] helixes [dot] org
Aural Holograms contact: http://www.helixes.org/auralholograms, email: auralholograms [at] helixes [dot] org
Halo Manash contact: http://www.helixes.org/halomanash, email: halomanash [at] helixes [dot] org

Henk Vereecken

http://www.helixes.org

HomeContactSitemap
lees meer...
CD BESPREKING : Gert - Alles Is Nog Niet Verloren

Evenals het zeer onlangs besproken Donder, Hel & Hagel hebben we hier nog een act uit de Leuvense antifa scene die al lang geen onbekende meer is voor Dark Entries! Gert maakt al meer dan 18 jaar kritische uptempo Nederlandstalige DIY ‘kleinpunk’. In 2016 bespraken we voor Dark Entries het vijfde album “Ongepast Vrolijk”, ...

lees meer...
CD BESPREKING : L' Appel Du Vide - Abwärtsspirale

Altijd leuk een singel formaat met 4 nummers, aandoenlijk bijna anno 2022, zeker in zwart en grijze lay out en met de veelbelovende bandnaam L’ Appel Du vide en de al even veelbelovende titel “Abwärtsspirale”. Qua stijl en gemoed waan ik mezelf waar aan de vooravond van de jaren 80, een gevoel dat door de muziek van ...

lees meer...
NIEUWS 04/07/2022 : Leeds is gothic city!

U dacht natuurlijk aan Leipzig. Ook. Maar de stad Leeds kent een gothic rock verleden dat als historisch erfgoed moet gekoesterd (denk maar aan bands als The Sisters Of Mercy, The Rose Of Avalanche, March Violets, Salvation, Red Lorry Yellow Lorry,...) Mocht u tussen 7 en 10 juli nog vrij zijn en niks hebben gepland, ga dat horen en zien in ...

lees meer...
NIEUWS 03/07/2022 : Gothic magazine trekt er de stekker uit...

Tenminste grote bezieler en cult figuur bij onze Oosterburen Martin Sprissler besloot recent de stekker uit zijn geesteskind te trekken en biedt zijn titel aan voor overname. Een tweetal jaar geleden was er na een lange pauze sprake van een doorstart maar deze bleek niet helemaal te lopen zoals verwacht. Momenteel is Gothic Magazine 90 in ...

Willekeurige selectie 'oudere' CD-besprekingen (zie ook op onze home-page onderaan):
$$$$$$
lees meer...
CD BESPREKING : Donder, Hel & Hagel - Kermis In De Hel

In 2019 bespraken we “Lang Genoeg Beleefd Geweest!!!”, het debuutalbum van het Leuvense zootje ongeregeld Donder, Hel & Hagel en heden stellen ze ons hun tweede album voor, “Kermis In De Hel” (11 songs, 43 minuten) met negen studio en twee live songs. Het langverwachte tweede album, uitgesteld door en aangevuld ...

lees meer...
NIEUWS 02/07/2022 : Enzo Kreft met eerste clip als voorbode van het nieuwe album 'Shelter'

De naam Enzo Kreft hoeft geen introductie meer, deze oude krijger werd met de albums “Control” (2019) en “Different World” (2021) weerom ‘wereldberoemd’ in onze scene en scoorde zelfs torenhoog in de eindejaarslijstjes van menig Dark Entries schrijver. Reden, aanstekelijk electro, zowat de overtreffende ...

lees meer...
NIEUWS 02/07/2022 : The Seven Whores Of The Apocalypse, eigentijdse dark electro

De Duitse Dark Dimensions labelgroep ging het trio Chris, Tom en Jason halen in Amerika om hier bij ons hun debuut de ep “Wicked Hands” bij Scanner uit te brengen. Het geluid van deze debuut ep ligt ergens tussen een actuele Placebo Effect en een minder technoïde versie van hun landgenoten Velvet Acid Christ in hun eerste ...

lees meer...
CONCERT BESPREKING : Crime and the City Solution @ Can't Live in a Livingroom XIV, Haacht, 11 juni 2022 - ...omdat een cultband in de living nog altijd beter is dan gewoon een avondje TV kijken...

In tussentijd is de tournee van Crime and the City Solution achter de rug en zitten ze alweer in uitvalsbasis Berlijn te broeden op een nieuw studioalbum… Ook de heruitgave van hun backcatalogue door Mute geeft ons iets extra om naar uit te kijken. Voorlopig houden we uw nieuwsgierigheid alvast warm met dit concertverslag van hun huiskamerconcert ...

lees meer...
CONCERT BESPREKING : Zondigen op zondag; Sinner’s Day zomert - Als loonslaaf kon ik van deze editie, na veel vijven en zessen, enkel de zondag mee pikken. Gelukkig de dag die mijn goth rockend hartje sneller deed slaan.

Over de vrijdag en zaterdag kan ik hier dus helaas niets kwijt, maar ik twijfel er niet aan dat anderen dat zeker even literair in mijn plaats zullen doen. Laat deze korte review dan ook veeleer een impressie zijn dan een festivalverslag of nog de beleving van één dag. Gelukkig heb ik voor de wintereditie, onder het aloude motto; ...

lees meer...
NIEUWS 27/06/2022 : Sinner’s Day Summer 2023, de eerste namen!

Ja u leest dit goed, de 2022 editie is nog maar net afgelopen en de organisatie gooit nu al een reeks namen voor onze voeten voor volgend jaar en struikelen zult u. Op deze affiche heel wat exclusiviteiten voor 2023; Project Pitchfork, Modern English, When In Rome, Corpus Delicti, Tyske Ludder, Golden Apes, NNHMN, Dorsetshire, Solor Dolorosa, ...

lees meer...
FOTO'S : Within Temptation - @ Graspop 17/06/2022 door Luc Luyten

lees meer...
FOTO'S : Heilung - @ Graspop 17/06/2022 door Luc Luyten

lees meer...
FOTO'S : Amenra - @ Graspop 17/06/2022 door Luc Luyten

lees meer...
CD BESPREKING : Centhron - Fylgja

Dansen. Niet mee niet minder. Al is het dan wel op het eigen graf. Centhron is geen onbekende in aggro tech en endzeit electro middens. De groep werd in 2011 geformeerd door Elmar Schmidt en is vandaag reeds aan zijn 10de album toe,”Fylgja”. Geweldenaars met synths en drummachines zeg maar, die tussen het hacken door even aan het ...

lees meer...
CD BESPREKING : Chainreactor - Techno body Device

Voor de liefhebbers van dark electro of beter nog aggro tech met cyber aspiraties zou de naam Chain Reactor geen onbekende (mogen) zijn. In de maalstorm van vandaag zouden we haast vergeten dat ook dit subgenre, nog altijd alive and kicking, voor het zweet in de underground clubs zorgt. Conclusie; Dark Entries heeft dringend nood aan een kenner ...