casino maxi1xbet

Dark Entries Logo

757 items

   

HÄGAR THE WOMB
Nu weten we tenminste dat ons publiek ons zal helpen als we zelf de teksten vergeten
12/05/2022, Malcolm Nix
 Bookmark and Share

12/05/2022 : HÄGAR THE WOMB - Nu weten we tenminste dat ons publiek ons zal helpen als we zelf de teksten vergeten
12/05/2022 : HÄGAR THE WOMB - Nu weten we tenminste dat ons publiek ons zal helpen als we zelf de teksten vergeten
12/05/2022 : HÄGAR THE WOMB - Nu weten we tenminste dat ons publiek ons zal helpen als we zelf de teksten vergeten
12/05/2022 : HÄGAR THE WOMB - Nu weten we tenminste dat ons publiek ons zal helpen als we zelf de teksten vergeten
12/05/2022 : HÄGAR THE WOMB - Nu weten we tenminste dat ons publiek ons zal helpen als we zelf de teksten vergeten
Op zaterdag 20 mei spreken we weer af in het Leuvense Depot voor Breaking Barriers, het jaarlijks terugkerende punkfestival. Hägar The Womb zal er optreden, samen met Pussy Riot en Hetze. Hägar The Womb bestaat reeds sinds 1981. In 1987 gaven ze er de brui aan, maar in 2011 besloten ze de groep terug op te richten met enkel originele leden. Hoe het een en ander hen verging leest u in dit interview door Breaking Barriers-organisator Malcolm Nix.

Hagar the Womb bestaat al een hele tijd. Wie blijft er over van de originele bezetting en waar komen de vervangers vandaan? Hebben jullie ze ingehuurd bij een lokaal interimkantoor of hebben ze hun eigen stamboom in de punkscene?

Hägar the Womb is opgericht in 1981 en is in 1987 gesplit. De band is heropgericht in 2011, toen we bij elkaar kwamen om de release van een retrospectieve LP op het Amerikaanse label Mississippi Records te bespreken. We waren toen een van de heel weinige bands uit de 80s die met de volledige originele bezetting konden herbeginnen. Recent zijn we onze gitariste Steph verloren, maar we hebben Lorna van de Londense band Rabies Babies verwelkomd om haar te vervangen. Lorna danste in de jaren 1980 vooraan in de zaal op onze muziek en dus is ze een waardevolle toevoeging. Verder drumt Mike bij ons net als onze originele drummer, Chris Liberator, de wereld afreist als DJ, wat zijn betaalde job is. Ruth, Karen, Paul en Mitch zijn de rest van de band, net zoals vroeger.

De jongens hebben voordien ook in andere bands gezeten, zoals Cold War, Snork Maidens en Flack. De meisjes moesten daarentegen voorzichtig naar het podium worden geleid. Geen van hen had eerder al in een band gespeeld, maar kregen wel de steun van mensen die te dronken waren om beter te weten.

Ik zal niet vragen de naam van de band te verklaren, maar was er een specifieke reden om in 1987 te splitten? Was er een specifieke reden of had iedereen er gewoon genoeg van?

Bedankt om geen verklaring van de bandnaam te vragen, want die is er niet. Dat houdt mensen echter niet tegen om die vraag in elk interview te stellen. We moesten snel een bandnaam bedenken, want we waren gevraagd om ergens op te treden en we hadden niets, geen instrumenten, geen songs en geen naam. Ik weet niet waarom deze naam is blijven plakken in tegenstelling tot een aantal belachelijker namen die werden gesuggereerd, van bijbelse referenties tot cartoonpersonages. Ik kan enkel zeggen dat de naam geen betekenis heeft. Nochtans hebben verschillende mensen ons doorheen de jaren verklaringen gegeven omdat zij nu eenmaal wel proberen de naam te begrijpen.

Volgens het door drugs mishandelde geheugen van Mitch, die parafraseert wat hem is verteld vlak nadat de nieuwe band uit de toiletten van het Autonomy Centre oprees, was Hagar in de bijbel de eerste surrogaatmoeder en vertegenwoordigt haar naam het lijden van vrouwen. Hagar is een belangrijke vrouw in het judaisme, het christendom en de islam, wat bijvoorbeeld blijkt uit Genesis 16:1-16 en 21:8-21.

Voor 1987 hebben we enkele kleine splits doorgemaakt, waarbij we om verschillende redenen telkens een of twee bandleden verloren. In 1987 waren er nog maar twee originele bandleden over, aangevuld met vervangers die kwamen en gingen. Dat leek een goed moment om volledig te stoppen.

We zijn natuurlijk blij dat de band opnieuw samen is, maar sinds 1981 is wel veel veranderd. Wat is voor jullie het grootste verschil in goede of foute zin?

Bedankt om blij te zijn. Wij zijn dat namelijk ook. Wat anders is, is dat het nu zo plezant is ergens op te treden. Dat was een woord dat niet veel werd gebruikt in het ernstige Britse anarchopunkmilieu van de 80s. We kregen toen kritiek omdat we geen zwarte kledij droegen, zoals de andere bands van toen, en omdat we, naast de songs over de ernstige onderwerpen die ons allemaal raakten, ook luchtiger songs als 'Dressed to kill' hadden.

Nu voelen we ons veel vrijer om onszelf te zijn. Nu we 'volwassener' zijn, met een gezamenlijke leeftijd als band van ongeveer 330 jaar, kan het ons niet schelen hoe we overkomen of de mate waarin we iets verprutsen, wat overigens vaak gebeurt. We hebben dat verprutsen zelfs tot een kunstvorm verheven. Het publiek verwacht het ondertussen van ons.

Jullie hebben nieuw materiaal uitgebracht, waaronder de bijzonder goede 10” EP 'Hagitate”. Denken jullie dat de band hiermee een nieuw publiek kan bereiken of worden die plaatjes vooral door oude vrienden gekocht? Is er nog een jong publiek dat naar deze muziek wil luisteren?

We zouden tevreden zijn als de generatie waarmee we in de 80s naar concerten gingen of waarmee we samen hebben gespeeld al onze platen zou kopen, maar we zijn nog blijer dat we een bereik over de generaties heen hebben en dat jonge mensen onze muziek even goed lijken te appreciëren. Voor de vrouwen in de band is het dankbaar te zien dat veel meer meisjes in de punkscene zitten dan vroeger het geval leek te zijn. Toen wij jong waren, waren we geïnspireerd door Vi Subversa van Poison Girls, die ouder was dan veel vrouwen in bands en die een heel sterke podiumpresence had. We hebben altijd gezegd dat we op haar wilden lijken als we ouder zouden zijn. Nu komen jonge meisjes ons net hetzelfde vertellen. Het is geweldig dat we hen kunnen inspireren en dat we kunnen tonen wat iemand met rimpels nog kan doen.

Het is natuurlijk een onvermijdelijk onderwerp. Hoe heeft de COVID-19-pandemie jullie en de band geraakt? We herinneren ons de verschillende lockdowns, die op zich geen slecht idee waren, maar zijn er andere, meer blijvende gevolgen voor de muziekwereld?

COVID-19 is het land binnengeslopen toen we al onzeker waren over de gevolgen van de Brexit op reizen, iets waarover we nog steeds niet zeker zijn. Net zoals elke band, zijn we na de eerste beperkingen in maart 2020 bruusk gestopt. We hadden het geluk dat we net voordien op de indrukwekkende viering van het dertigjarig bestaan van het Kopi kraakpand in Berlijn hadden kunnen spelen. Veel bands hebben in 2020 helemaal niet kunnen spelen. Vanwege de beperkingen hebben we sindsdien nog maar af en toe kunnen spelen, steeds met het gevoel dat het snel weer gedaan zou kunnen zijn. Nu, in het begin van 2022 hopen we dat wij en alle bands die we hebben gemist, ondanks een trage start ten gevolge van de omicron-variant, elkaar weer zullen kunnen ontmoeten.

Ik vind het eigenaardig dat veel jonge mensen betogen tegen de vernietiging van de planeet en het gebrek aan een klimaatbeleid, maar dat dit wordt niet gereflecteerd door de muziek waar ze naar luisteren. Waarom zijn er volgens jullie tegenwoordig zo weinig politiek geëngageerde artiesten?

Ik riskeer misschien te klinken als de oude mensen die we zijn, maar we hebben de apathie van jongere mensen al decennia gezien en steeds gedacht dat het in “onze tijd” zo niet was. Het leek alsof ze geen protesterend bot in hun lijf hebben. Niemand uitte zijn ontevredenheid. Niemand kwam op straat of vormde een beweging.

Wat we nu in Groot-Brittannië zien, is dat dit eindelijk verandert. Dit wordt in sterke mate geholpen door de recente 'Me Too'- en klimaatbewegingen, om maar een paar voorbeelden te geven. We moeten enkel kijken naar de line-up van de concerten waarvoor we worden uitgenodigd. Er zijn heel wat jonge bands die veel te vertellen hebben en die dat, net als wij, op een DIY-manier aanpakken. Ze zien er niet altijd als punks uit en hun muziek klinkt niet altijd punky, maar ze hebben de attitude en de spirit. Het is goed dit te zien, want het geeft ons hoop dat de toekomst niet door apathie zal worden gevormd.

Jullie plaatjes waren vrij succesvol in de UK Indie Charts, maar in grote delen van de wereld zijn jullie nog steeds onbekend. Denken jullie dat dit langzamerhand verandert? Biedt het internet jullie mogelijkheden om kennis te maken met mensen die jullie met jullie muziek nooit hebben bereikt?

Toen we opnieuw begonnen, dachten we dat het internet de wereld met ons zou laten kennismaken, maar de facebook- en instagrampagina's van Hägar the Womb maken duidelijk dat mensen met vergelijkbare idealen of met vergelijkbare bands ons al kenden. Sinds we opnieuw bij elkaar zijn en ook in het buitenland spelen, hebben we tot onze verbazing moeten vaststellen hoe zeer dit klopt. Het publiek, zowel jong als oud, kent de teksten van onze songs beter dan wij. Nu weten we tenminste dat zij ons zullen helpen als we die teksten zelf beginnen te vergeten.

Nu we met onze online aanwezigheid toegankelijker zijn voor iedereen, kunnen mensen met ons praten en naar onze nieuwe songs of liveopnames luisteren, in plaats van enkel de oude plaatjes op te zetten. Het internet helpt ons om een groter bereik te behalen, wat een goede zaak is, want we zijn eigenlijk nogal slecht in zelfpromotie. Als DIY-band was dat nooit een doel voor ons. We hadden weinig zin en eigenlijk ook weinig kansen om de wereld te domineren.

Op 20 mei 2022 spelen jullie in het kader van Breaking Barriers in Leuven. Dit is jullie allereerste concert ooit in een land dat eigenlijk niet ver van de Britse kust ligt. Wat verwachten jullie van dit concert? Wat zal volgens jullie verschrikkelijk mislopen?

We verwachten het beste bier en de beste wafels ter wereld! En natuurlijk verwachten we ook dat iedereen in het publiek onze teksten beter kent dan wij. Het enige land buiten Groot-Brittannië waar we in de 80s hebben gespeeld, is Nederland. We zijn dus zeer opgewonden dat we eindelijk naar België mogen komen. Dit maakt Breaking Barriers nog specialer voor ons. Het wordt een echt festijn bands uit andere landen te zien en te ontmoeten. Breaking Barriers heeft een echt internationale uitstraling, net zoals de naam en het ethos suggereren.

Zowel op als naast het podium kan veel verschrikkelijk mislopen. Dat gebeurt ook vaak. Ik probeer de rest van de band wat te managen, maar dat is netzelfde als proberen een deksel op een doos vol kikkers te houden. Het is zinloos. Er kunnen problemen met de bandleden zijn. In het licht van al die schitterende bieren moeten we zeker proberen Mitch recht te houden op het podium. Er kunnen ook reisproblemen zijn. Niemand weet het, maar we zullen altijd “Fuck it” zeggen en doorgaan.

Ik heb jullie de voorbije jaren een paar keer zien spelen en ik heb de indruk dat Hägar the Womb op zijn best is als de bandleden niet volledig nuchter zijn. Hoe bezopen zullen jullie tijdens jullie eerste Belgische concert precies zijn? Komt er weer een drinkwedstrijd met diverse vodka's met toegevoegde smaakjes of wordt het een geïmproviseerde scheldpartij aan het adres van de verbaal vaak mishandelde bassist?

Haha, er heeft er eentje zijn research goed aangepakt. Wel, we zullen misschien niet volledig nuchter zijn wanneer we het podium op moeten. Mitch is de bron van de vodka's met toegevoegde smaken. Hij werkt voor de Finse kerk in Londen en slaagt er bijgevolg steeds in een mooi gamma aan uit Finland geïmporteerde sterke drank in handen te krijgen. De laatste fles vodka bevatte chocolade en munt. Het was sterk spul, maar zo leek het eerst niet. Hij heeft die vodka in zes cocktailglazen geschonken net voor we tijdens het Rebellion Festival op het podium moesten. Hij had de glazen zelf meegebracht. Soms kan hij heel beschaafd zijn. De combinatie met de bak bier die we van de festivalorganisatoren hadden gekregen, werkte zeer goed. We waren veel losser en iedereen leek ons concert wel te appreciëren.

Mitch krijgt op het podium soms nogal overenthousiaste reacties van Karen, zowel verbaal als fysiek. Soms verwondt ze hem, maar dat is nooit haar bedoeling.

Zal de toegenomen bureaucratie, een rechtstreeks gevolg van de Brexit-oplichterij, alternatieve bands verhinderen in de EU te spelen? Bestaat het risico dat sommige bands het gewoon niet meer de moeite zullen vinden?

Onze domme regering is er blijkbaar op gebrand het na de Brexit moeilijk te maken voor buitenlandse bands om in Groot-Brittannië te spelen. Nu worden dezelfde beperkingen ook op Britse bands van toepassing. Onze regering hecht geen waarde aan de meeste vormen van cultuur. Dat is tijdens de pandemie ook duidelijk geworden. De toestand van de Britse muziekindustrie is zeker geen prioriteit. De sector heeft bijna geen steun gekregen. Zelfs Elton John heeft hierover geklaagd!

Hagar The Womb: bandcamp / facebook

Breaking Barriers, 20 mei 2022 met Pussy Riot, Hägar The Womb en Hetze

HomeContactSitemap
lees meer...
NIEUWS 06/07/2022 : Suikerrock

The Sisters of Mercy komen op vrijdag 29/07/2022 naar het Bietenplein in Tienen samen met White Lies, Therapy? en De Mens.

lees meer...
CD BESPREKING : Gert - Alles Is Nog Niet Verloren

Evenals het zeer onlangs besproken Donder, Hel & Hagel hebben we hier nog een act uit de Leuvense antifa scene die al lang geen onbekende meer is voor Dark Entries! Gert maakt al meer dan 18 jaar kritische uptempo Nederlandstalige DIY ‘kleinpunk’. In 2016 bespraken we voor Dark Entries het vijfde album “Ongepast Vrolijk”, ...

lees meer...
CD BESPREKING : L' Appel Du Vide - Abwärtsspirale

Altijd leuk een singel formaat met 4 nummers, aandoenlijk bijna anno 2022, zeker in zwart en grijze lay out en met de veelbelovende bandnaam L’ Appel Du vide en de al even veelbelovende titel “Abwärtsspirale”. Qua stijl en gemoed waan ik mezelf waar aan de vooravond van de jaren 80, een gevoel dat door de muziek van ...

lees meer...
NIEUWS 04/07/2022 : Leeds is gothic city!

U dacht natuurlijk aan Leipzig. Ook. Maar de stad Leeds kent een gothic rock verleden dat als historisch erfgoed moet gekoesterd (denk maar aan bands als The Sisters Of Mercy, The Rose Of Avalanche, March Violets, Salvation, Red Lorry Yellow Lorry,...) Mocht u tussen 7 en 10 juli nog vrij zijn en niks hebben gepland, ga dat horen en zien in ...

lees meer...
NIEUWS 03/07/2022 : Gothic magazine trekt er de stekker uit...

Tenminste grote bezieler en cult figuur bij onze Oosterburen Martin Sprissler besloot recent de stekker uit zijn geesteskind te trekken en biedt zijn titel aan voor overname. Een tweetal jaar geleden was er na een lange pauze sprake van een doorstart maar deze bleek niet helemaal te lopen zoals verwacht. Momenteel is Gothic Magazine 90 in ...

lees meer...
CD BESPREKING : Donder, Hel & Hagel - Kermis In De Hel

In 2019 bespraken we “Lang Genoeg Beleefd Geweest!!!”, het debuutalbum van het Leuvense zootje ongeregeld Donder, Hel & Hagel en heden stellen ze ons hun tweede album voor, “Kermis In De Hel” (11 songs, 43 minuten) met negen studio en twee live songs. Het langverwachte tweede album, uitgesteld door en aangevuld ...

lees meer...
NIEUWS 02/07/2022 : Enzo Kreft met eerste clip als voorbode van het nieuwe album 'Shelter'

De naam Enzo Kreft hoeft geen introductie meer, deze oude krijger werd met de albums “Control” (2019) en “Different World” (2021) weerom ‘wereldberoemd’ in onze scene en scoorde zelfs torenhoog in de eindejaarslijstjes van menig Dark Entries schrijver. Reden, aanstekelijk electro, zowat de overtreffende ...

lees meer...
NIEUWS 02/07/2022 : The Seven Whores Of The Apocalypse, eigentijdse dark electro

De Duitse Dark Dimensions labelgroep ging het trio Chris, Tom en Jason halen in Amerika om hier bij ons hun debuut de ep “Wicked Hands” bij Scanner uit te brengen. Het geluid van deze debuut ep ligt ergens tussen een actuele Placebo Effect en een minder technoïde versie van hun landgenoten Velvet Acid Christ in hun eerste ...

lees meer...
CONCERT BESPREKING : Crime and the City Solution @ Can't Live in a Livingroom XIV, Haacht, 11 juni 2022 - ...omdat een cultband in de living nog altijd beter is dan gewoon een avondje TV kijken...

In tussentijd is de tournee van Crime and the City Solution achter de rug en zitten ze alweer in uitvalsbasis Berlijn te broeden op een nieuw studioalbum… Ook de heruitgave van hun backcatalogue door Mute geeft ons iets extra om naar uit te kijken. Voorlopig houden we uw nieuwsgierigheid alvast warm met dit concertverslag van hun huiskamerconcert ...

lees meer...
CONCERT BESPREKING : Zondigen op zondag; Sinner’s Day zomert - Als loonslaaf kon ik van deze editie, na veel vijven en zessen, enkel de zondag mee pikken. Gelukkig de dag die mijn goth rockend hartje sneller deed slaan.

Over de vrijdag en zaterdag kan ik hier dus helaas niets kwijt, maar ik twijfel er niet aan dat anderen dat zeker even literair in mijn plaats zullen doen. Laat deze korte review dan ook veeleer een impressie zijn dan een festivalverslag of nog de beleving van één dag. Gelukkig heb ik voor de wintereditie, onder het aloude motto; ...

lees meer...
FOTO'S : Within Temptation - @ Graspop 17/06/2022 door Luc Luyten

lees meer...
FOTO'S : Heilung - @ Graspop 17/06/2022 door Luc Luyten

lees meer...
FOTO'S : Amenra - @ Graspop 17/06/2022 door Luc Luyten

lees meer...
CD BESPREKING : Centhron - Fylgja

Dansen. Niet mee niet minder. Al is het dan wel op het eigen graf. Centhron is geen onbekende in aggro tech en endzeit electro middens. De groep werd in 2011 geformeerd door Elmar Schmidt en is vandaag reeds aan zijn 10de album toe,”Fylgja”. Geweldenaars met synths en drummachines zeg maar, die tussen het hacken door even aan het ...

lees meer...
CD BESPREKING : Chainreactor - Techno body Device

Voor de liefhebbers van dark electro of beter nog aggro tech met cyber aspiraties zou de naam Chain Reactor geen onbekende (mogen) zijn. In de maalstorm van vandaag zouden we haast vergeten dat ook dit subgenre, nog altijd alive and kicking, voor het zweet in de underground clubs zorgt. Conclusie; Dark Entries heeft dringend nood aan een kenner ...