casino maxi1xbet

Dark Entries Logo

749 items

   

MatraK AttaKK op Breaking Barriers !!!
Antikapitalisme en een boel standpunten tegen wat nu aan de hand is, zouden moeten worden verlicht in plaats van in de schaduw worden geplaatst.
07/10/2019, Malcolm Nix
 Bookmark and Share

07/10/2019 : MatraK AttaKK op Breaking Barriers !!! - Antikapitalisme en een boel standpunten tegen wat nu aan de hand is, zouden moeten worden verlicht in plaats van in de schaduw worden geplaatst.
07/10/2019 : MatraK AttaKK op Breaking Barriers !!! - Antikapitalisme en een boel standpunten tegen wat nu aan de hand is, zouden moeten worden verlicht in plaats van in de schaduw worden geplaatst.
07/10/2019 : MatraK AttaKK op Breaking Barriers !!! - Antikapitalisme en een boel standpunten tegen wat nu aan de hand is, zouden moeten worden verlicht in plaats van in de schaduw worden geplaatst.
07/10/2019 : MatraK AttaKK op Breaking Barriers !!! - Antikapitalisme en een boel standpunten tegen wat nu aan de hand is, zouden moeten worden verlicht in plaats van in de schaduw worden geplaatst.
07/10/2019 : MatraK AttaKK op Breaking Barriers !!! - Antikapitalisme en een boel standpunten tegen wat nu aan de hand is, zouden moeten worden verlicht in plaats van in de schaduw worden geplaatst.
Breaking Barriers vindt dit jaar voor de 4de keer plaats in Het Depot te Leuven. Onze locale correspondent met de vlotte pen, Malcolm Nix, stort zich met jeugdig enthousiasme op het legertje groepen dat er optreedt op zaterdag 9 en zondag 10 november. Breaking Barriers viert anno 2019 het punkgenre in al zijn facetten en subgenres vandaar dat er ook wel een brok cold (wave) en meer hybride punk aan bod komt. Vorig jaar hadden we er Siglo XX dit jaar gauwgenoten De Brassers. En nog veel veel meer... wat dacht u van MatraK Attak, internationale anarcho punk / grind core uit ons eigenste Luik.

MN: Hoewel de band in de Belgische stad Luik is gevestigd, is MatraK AttaKK een zeer internationale band. Waar komen alle groepsleden vandaan en hoe zijn zij allemaal in Luik terechtgekomen?

MA: De meeste groepsleden wonen in Luik, maar hebben verschillende nationaliteiten. Als men ze zou controleren, zou men zien dat de kern van de band Franse, Italiaanse of Nederlandse paspoorten hebben. De bassist woont in Frankrijk, wat betekent dat het heel duur is hem voor concerten naar België te halen.

MN: Wat maakt Luik zo speciaal tegenwoordig? De stad heeft een levendige alternatieve scene en er zijn heel wat activiteiten in kraakpanden en op andere onafhankelijke locaties. Waarom gebeurt dit meer in Luik dan in andere steden in dit land?

MA: Ik denk dat Luik niet is wat men denkt, maar ik geloofde dat ook voor ik twee jaar geleden naar hier verhuisde. Het gras lijkt altijd groener bij de buurman. Wat Luik wel heeft, is wat geluk met betrekking tot kraken. De wet tegen het kraken werkt nog niet echt en de burgemeester is niet rechts of tegen krakers. Er zijn echter meer punks en alternatieve mensen in Gent, Leuven of Brussel.

MN: Wat zijn eigenlijk de sleutelelementen om een sterke alternatieve scene in een stad te creëren? Volgens David Byrne, nu een door de critici bejubelde ster maar in de vroege jaren '70 een straatarme arties in New York, heeft het belangrijkste ingrediënt niets met muziek te maken, maar is het de beschikbaarheid van goedkope woningen voor beginnende muzikanten en andere creatieve mensen. Zijn jullie het hiermee eens of zijn andere factoren belangrijker?

MA: Sommigen onder ons denken dat er geen belangrijkste ingrediënt is. De rest denkt dat het concept van een scene in een stad een dood concept is in een klein land als België. We vinden niet dat we deel uitmaken van de Luikse scene of van de Belgische scene. We zitten hier nu een paar jaar, we weten niet waar we morgen zullen zijn en we voelen hier niet de indrukwekkende aanwezigheid van een scene.

Het probleem is dat jongeren niet leuk vinden wat wij leuk vinden en dat wij, ondertussen tussen 30 en meer dan 50 jaar oud, niet echt hebben geprobeerd met hen in contact te komen. De jongeren die met ons in contact staan, voelen zich te anders dan andere jongeren om een nieuwe scene te beginnen die het van ons kan overnemen zodra wij te oud zijn om te spelen of te organiseren.

Ik weet ook niet of we echt over dezelfde scene spreken. Wij zijn krakers en we zijn niet geïnteresseerd in Spotify of in het verkopen van LP's voor 15 euro per stuk, zoals sommige mensen in de alternatieve scene die heel soms een podium met ons delen.

Wij zijn een crustcore band die dit jaar veel uitnodigingen krijgt om te spelen. We liggen er niet van wakker een carrière uit te bouwen of bij een label te tekenen. We kunnen overal spelen, we zijn vrij, we verkopen onze releases aan een vrij tarief en we touren langs plaatsen waar mensen die beroemd willen zijn nooit willen gaan. Ik wil andere muzikanten niet beledigen, maar wij zijn niet zoals zij.

De enige scene die we een beetje kennen, is de DIY-scene. Wie daar niet bereid is anderen te helpen en te ondersteunen, kan zelf nergens spelen. Zelfs na twintig jaar is dit tenminste nog hetzelfde gebleven. Dat is heel anders in de alternatieve scene in het algemeen.

MN: MatraK AttaKK is een zeer politieke band en neemt standpunten in tegen, wel, een hoop zaken. Er zijn natuurlijk een hoop problemen in de wereld, maar welke strijd is volgens jullie de belangrijkste? Wat beschouwen jullie als de echte prioriteit voor onze samenleving?

MA: Er is geen grootste prioriteit, er zijn meerdere prioriteiten. De constructie 'anarchisme', bijvoorbeeld, moet antisexisme omvatten, maar anderen zijn het daar misschien niet mee eens. Ik zou een lijst moeten maken van wat voor mij heel de wereld aangaat. Het moet beginnen met het verpletteren van de patriarchie en met ecologie. Dat zijn twee zaken die zeer sterk samenhangen. Helaas ziet niet iedereen het verband tussen beide. Antikolonialisme is ook een belangrijk punt, zeker als we kijken naar wat in de wereld gaande is. Antikapitalisme en een boel standpunten tegen wat nu aan de hand is, zouden moeten worden verlicht in plaats van in de schaduw worden geplaatst. Het zou al een beetje helpen als we onze privilegies zouden erkennen en onszelf als blanken zouden deconstrueren. We moeten onze blik op mensen en op de wereld veranderen.

MN: Jullie hebben heel wat concerten in veel verschillende landen gespeeld. Wat zijn de grootste verschillen tussen spelen in België en in andere landen? Welke landen zouden jullie aanbevelen aan andere bands en waar hebben jullie negatieve ervaringen gehad?

MA: Het belangrijkste verschil tussen concerten in België en in andere landen is dat men verder moet reizen en mensen ontmoet die men nog nooit eerder heeft gezien.

Het is leuk in België te spelen omdat men daar vrienden en bekenden kan zien, alsook bands die men kent, maar we voelen ons, eerlijk gezegd, meer thuis in sommige buurlanden. We hebben in elk geval meer in Duitsland dan in België gespeeld. Als men naar de Balkan gaat, krijgt men de beste gastvrijheid te zien. Als men naar Finland gaat, zijn de lokale bands heel aangename en onpretentieuze mensen. Als men naar Zweden gaat, ziet men meer vrouwen spelen en zingen. In Italië ontmoet men mensen, bands en collectieven die veel over antipsychiatrie spreken. In België is dat een taboe. In Frankrijk kan men enkele geweldige politieke krakersscenes bezoeken. In Polen of in Tsjechië wordt men als een familielid behandeld. Dit zijn slechts enkele van onze indrukken. Sommige steden, vooral in grote landen of landen met veel diversiteit, zijn heel verschillend van elkaar. Ik denk dan aan Frankrijk. De beste DIY-scene zit in Bretagne en zeker niet in sommige andere steden.

MN: Worden jullie ooit geweigerd door organisatoren omwille van jullie politieke standpunten? Zijn er organisatoren, clubs of verenigingen die geen politieke bands willen programmeren omdat ze band zijn van de reactie van andere mensen?

MA: Meestal vragen we organisaties waarvoor we niet graag spelen helemaal niets. We vragen ook nooit om concerten tenzij we op tournee willen gaan. We zijn een paar keer op verkeerde plaatsen geboekt, want we zijn niet blij als we moeten spelen op plaatsen waar Vlaamse leeuwenvlaggen of Belgische vlaggen hangen. In Montenegro zijn we geweigerd voor onze tournee in oktober 2019. Iemand wilde ons helpen, maar de cafébaas wilde geen afgrijselijke hardcoreband in zijn etablissement. Ik weet niet of het om de muziek of de politiek gaat, maar, ja, we zijn in Montenegro geweigerd.

MN: Welke specifieke doelen steunen jullie als band? Het is gekend dat jullie beschikbaar zijn om op ongeveer elke benefiet voor zowat elk initiatief ter wereld te spelen, maar welke doelen zijn voor jullie echt speciaal?

MA: We steunen alle anarchistische, antifascistische, antisexistische, antispeciëstische, antikapitalistische, antipsychiatrische initiatieven van mensen die er geen geld aan verdienen. We zijn niet geïnteresseerd in officiële organisaties die geld wegzuigen en slechts een kwart ervan sturen naar waar het nodig is.

MN: In November spelen jullie in Leuven, als deel van het jaarlijkse Breaking Barriers-festival van Het Depot. Denken julllie dat evenementen als dit helpen om in een stad een scene te creëren of te versterken? Hebben jullie suggesties voor de initiatiefnemers om dit nog te verbeteren?

MA: Ik weet het niet. Ik denk dat Leuven op dit ogenblik enigszins slaapt, behalve dan in JH Sojo. Ik hoop het dan ook voor Leuven, een stad waar wie geen rijke student is niets meer kan huren en waar men borden op lege huizen ziet waarop staat dat het pand onbewoonbaar is verklaard. Het is echt triest en veel mensen vertrekken hierdoor uit Leuven. Gelukkig is er een sterke anarchistische scene. Ik denk dat zij de Leuvense DIY-scene van het moment vormen.

MN: Kennen jullie de andere bands op de line-up van dit jaar? Staan er bands tussen waar jullie al mee gespeeld hebben of die jullie als een inspiratiebron beschouwen?

MA: Niet echt.

MN: Ten gevolge van allerlei nationalistische beleidsmaatregelen uit het verleden en het heden is jullie band nu gebaseerd in Luik, maar bevinden veel bands en zalen, zoals Het Depot, zich in wat sommige mensen Vlaanderen noemen. Zien jullie grote verschillen tussen de punkscene in beide landsdelen? Denken jullie dat het groeiend nationalisme in sommige gebieden ook de mensen in de punkscene beïnvloedt?

MA: Ja. Punks zijn niet beter dan niet-punks omdat de meeste punks nooit wakker hebben gelegen van de teksten of het anarchisme.

Ik denk dat het afhangt van wat voor punk iemand is. Houdt hij van The Sex Pistols of van Crass? Sommige punkbands, zoals The Exploited of The Casualties zijn openlijk rechts of seksistisch, maar toch krijgen ze de steun van mensen met logo's op hun punkjasje.

We gaan helemaal in de richting van metal met uitspraken als 'Ik doe het enkel voor de muziek en niet voor de teksten', maar metalheads gaan eindelijk wat meer in de politieke richting en doen wat meer moeite om zich niet te gedragen als Motley Crüe of andere ellendige bands als zij.

Nu nationalisme en rechtse bewegingen in opmars zijn, voelen steeds meer mensen zich vrij om te zeggen dat ze racist zijn. Vroeger was dat in België en heel wat andere Europese landen een taboe. Ik woonde vroeger in Antwerpen en ik zie dat de antifascisten zich echt beginnen te organiseren en inspanningen leveren om het fascisme even hard te bestrijden als in Gent of in Luik. Het is aangenaam dit ook in een stad als Antwerpen te zien.

Vlaanderen telt meer punks dan Wallonië. Buiten de crew rond René Binamé, bestaande uit mensen in Brussel en in Louvain-la-Neuve, worden de shows die wij in Luik organiseren vooral bijgewoond door mensen uit Vlaanderen, Brussel en Duitsland. Bijna niemand komt uit Luik. Ik denk dat de meeste punks met pensioen zijn of te slechtgezind zijn om buiten te komen. Misschien leidt de vrijheid in Luik minder tot rebelse dissidentie dan de meer repressieve Vlaamse Regering. Helaas houden mensen die van hippiemuziek houden niet echt van punk of hardcore. De scene in Brussel bestaat uit politiek geëngageerde mensen en punks, maar zij houden van heel verschillende muzieksoorten. Plaatsen als Magasin 4 zijn geweldig voor kleine en grote bands en kraakpanden als Barlok behandelen DIY-bands met meer respect dan een hoop clubs die niet tot de DIY-scene behoren.

In Gent zijn er veel punks. Men moet gewoon ontdekken hoe men ze kan bereiken. Normaal gezien, werken concerten ginds goed.

Ik vat het even samen. Sommige Vlaamse punks worden politieker en de Walen worden apolitieker. In België kan men echter niet heen rond de realiteit in steden als Brugge. De anarchistische scene was en is daar goed, zeker omdat men na de Donkey Squat is blijven kraken, maar wie in een miserabel dorp vlak buiten de stad speelt, kan daar mensen vinden die met patches of pins met een Vlaamse Leeuw rondlopen. De organisatoren zingen mee met “Nazi Punks fuck off', maar tolereren dit wel. We danken hen ervoor MatraK AttaKK voor zoiets uit te nodigen... Ik hoop dat de anarchopunks in Brugge zullen blijven doorgaan na hun recente uitzetting. Ik hoop ook dat punk, anarchisme, autonomie en kraken ook in België opnieuw een geheel zullen worden beschouwd. Dat is in Gent een tijdje het geval geweest en het is ook nodig om sterker te staan tegen de groei van het fascisme, wat op zich dan weer meer apolitieke of fascistische punks creëert.

MatraK AttaKK (facebook) / Breaking Barriers

HomeContactSitemap
lees meer...
CD BESPREKING : The Spacelords - Unknown Species

The Spacelords werden opgericht in 2008 in Reutlingen (Baden-Württemberg in het zuiden van Duitsland) en bestaan heden uit het trio Matthias 'Hazi' Wettstein (gitaar, effecten), Akee Kazmaier (bass, effecten, orgel) en Marcus Schnitzler (drums, percussie, synths). The Spacelords zijn een van de bekendere bands van de Europese ...

lees meer...
NIEUWS 22/01/2022 : Lacrimosa: Celebrate The Darkness

Leven is lijden. Het is een oude boeddhistische wijsheid die ook Lacrimosa zich eigen gemaakt heeft. Neen, het leven is niet altijd prettig, en houdt ook pijn en teleurstelling in. Maar aangezien we daar toch niets aan kunnen doen, vatten we het beter goed op. Meer zelfs: laten we de duisternis in ons leven vieren. Daar komt de boodschap van ...

lees meer...
NIEUWS 22/01/2022 : Nieuwe Terra Relicta-compilatie: Call Me Darkness

Dark Entries mag dan al het grootste Nederlandstalige gothzine zijn, we zijn op geen enkele manier het enige interessante gothzine. Hebt u al gehoord van onze Sloveense collega's van Terra Relicta? Zij doen het in het Engels. Hun website is zeer aanbevelenswaardig, vooral daar ze niet enkel besprekingen en interviews doen, maar ook een ...

lees meer...
NIEUWS 22/01/2022 : 400ste Dag des oordeels

Kunt u geloven dat we al 399 Dagen des oordeels hebben gekend? Met De dag des oordeels bedoelen we natuurlijk het radioprogramma van onze collega Danny Quetin, die elke maandagavond tussen 22 en 24u de beste post-punk, gothic en electro uitzendt op Radio Benelux. Dat staat gelijk aan 8 jaar hard labeur, en voor aflevering 400 heeft Danny dan ...

lees meer...
NIEUWS 21/01/2022 : Nieuw live audio-document 'Kvitravn –First Flight of the White Raven' van Wardruna

Een jaar na de release van zijn meest recente studio-album 'Kvitravn' (en als opmaat naar de komende live data), presenteert Nordic/dark folk/ambient band Wardruna zijn live-document 'Kvitravn –First Flight of the White Raven'. Dit is een luxe release op 2CD en op digitale formaten waaronder het originele studioalbum ...

lees meer...
NIEUWS 21/01/2022 : Nieuwe single van Darkher

Darkher laat terug van haar horen met de single ‘Lowly Weep’. En we krijgen daarbij ook wat inkijk in een nieuw album ‘The Buried Storm’. Het debuutalbum ‘Realms’ (2016) werd door Dark Entries alvast goed onthaald! Deze nieuwe storm geeft vorm aan de duisternis die op de loer ligt aan de rand van het ...

lees meer...
CD BESPREKING : Remote - Дым / Smoke

Vorig jaar bespraken we twee oudere albums van deze Russen, die na een digitale release een nieuw promorondje kregen. Het waren "The Great Bong Of Buchenwald" uit 2014 (waarmee de band dikke ambras kreeg met Bandcamp maar dat leest u in de review) en “The Gift” uit 2016. En hier zijn ze dan met “Дым ...

lees meer...
CD BESPREKING : BySenses - MonoCHROOM

Achter dit project zit Gentenaar Didier Dewachtere, die we reeds kenden van zijn samenwerking met die andere Gentenaar Johan De Paepe alias Owann in het project The Tower Tree. De digitale albums “InSense” (2014) en “5 Jours de Liberté” (2021) meegerekend is dit het vijfde album van BySenses. In 2014 verscheen ...

lees meer...
CD BESPREKING : Miasmatha - Miasmatha

Klaar voor een portie controverse? Miasmatha draagt dit titelloze (mini)album op aan Biopreparat, de onderzoeksorganisatie voor biologische wapens van de Sovjet-Unie dat vanaf 1973 met 30000 werknemers pathogenen en hun remedies (antigiffen, sera, antibiotica) onderzocht. Sinds de ineenstorting van de USSR is de status van het onderzoek onbekend, ...

lees meer...
CD BESPREKING : Черноплодь (Chernoplod') - Черноплодь

Chernoplod’ is een obscure black metal band uit het noorden van Rusland die op dit titelloze album hun eerste 2 demo’s verzamelt. De nummers werden geheel eigen aan de muziekstijl opgenomen op de zolder van een verlaten huis in een net zo verlaten dorp. Het resultaat is black metal zoals die door puristen het liefst gesmaakt ...