casino maxi1xbet

Dark Entries Logo

757 items

   

Attila The Stockbroker op Breaking Barriers !!
Rock 'n' roll brexit!
06/09/2019, Malcolm Nix
 Bookmark and Share

06/09/2019 : Attila The Stockbroker op Breaking Barriers !! - Rock 'n' roll brexit!
06/09/2019 : Attila The Stockbroker op Breaking Barriers !! - Rock 'n' roll brexit!
06/09/2019 : Attila The Stockbroker op Breaking Barriers !! - Rock 'n' roll brexit!
06/09/2019 : Attila The Stockbroker op Breaking Barriers !! - Rock 'n' roll brexit!
06/09/2019 : Attila The Stockbroker op Breaking Barriers !! - Rock 'n' roll brexit!
Breaking Barriers vindt dit jaar voor de 4de keer plaats in Het Depot te Leuven. Onze locale correspondent met de vlotte pen, Malcolm Nix, stort zich met jeugdig enthousiasme op het legertje groepen dat er optreedt op zaterdag 9 en zondag 10 november. Breaking Barriers viert anno 2019 het punkgenre in al zijn facetten en subgenres vandaar dat er ook wel een brok cold (wave) en meer hybride punk aan bod komt. Vorig jaar hadden we er Siglo XX dit jaar gauwgenoten De Brassers. En nog veel veel meer... zoals deze Attila The Stockbroker.

MN: Het is een al een tijdje geleden sinds u in België bent geweest, maar in november steekt u eindelijk weer het Kanaal over, als het tenminste mag van onze regeringen. Denkt u dat er eind oktober effectief een brexit zal komen?

A: Dat valt moeilijk te voorspellen. Deze saga, die is begonnen met het referendum in 2016, een verwerpelijke daad van carrièristische idiotie door voormalig premier David Cameron, die de eerste persoon is die hiervan de schuld moet krijgen, heeft de Britse politiek veranderd in een spiegelbeeld van de Belgische, met Leave en Remain als vervangers van de twee taalgemeenschappen. In beide landen snijdt dit ene onderwerp door alle traditionele partijloyauteiten en dit maakt het zeer moeilijk verbonden te sluiten. Ik was in België ten tijde van de gevechten in Voeren en ik herinner me de onlusten met betrekking tot Halle-Vilvoorde ook. Ik denk echter niet dat we 589 dagen zonder regering zullen zitten. Als de linkerzijde zich niet kan verenigen, zullen we vanwege het verkiezingssysteem echter met de meest rechtse regering ooit eindigen. Op dit ogenblijk lijkt het er niet op dat de kibbelende idioten aan de linkerzijde het over iets eens kunnen worden.

Ik schrijf dit antwoord op 13 augustus 2019, maar ik ben al meer dan veertig jaar betrokken in en geïnteresseerd in de Britse politiek. Eerlijk gezegd, heb ik er geen idee van wat er zal gebeuren. Als er een brexit zonder deal komt, wordt dat economisch, cultureel en sociaal een complete catastrofe. Van alle mogelijke resultaten hoop ik op dit: Johnson verliest een vertrouwensstemming, het uitstel van de brexit wordt afgedwongen door een verenigde oppositie, er komen nieuwe verkiezingen, met een pact aan de linkerzijde dat overeenkomt met het pact dat de partij van Nigel Farage met Boris Johnson wil sluiten en na de overwinning van een anti-brexitcoalitie wordt het gebruik van artikel 50 weer ingetrokken. Er is nu een meerderheid om dit hele ding te stoppen, maar de discussie tussen Leave en Remain zal eeuwig doorgaan, net als de taalkwestie in België. Schotland zou zich wel eens van het Verenigd Koninkrijk kunnen afsplitsen. Ik denk echter niet dat Vlaanderen van België zal afsplitsen.

Q: Als er een brexit komt, wat zullen dan de gevolgen zijn voor Britse artiesten die door de EU willen touren en vice versa? Zijn er potentiële gevolgen waar muzikanten misschien niet onmiddellijk aan denken?

A: Mijn antwoord is heel eenvoudig en bestaat uit het volgende gedicht:

ROCK ‘N’ ROLL BREXIT
(Written on the ferry home, Oct 10 2016)

I’ve just toured with my band Barnstormer

from Dunkirk to Lucerne and back
through France, Belgium, Germany and Switzerland
without showing a passport once.
Yes, non-EU Switzerland too –
A little bridge, an empty hut.
In my punk rock youth
I remember
how musicians had to carry carnets
for our instruments
when we crossed the Channel -
everything down to the last spare string
painstakingly listed on a pointless green form
checked and stamped at every border
after standing with the truckers in endless queues.
I remember the invasive French customs
whose cretinously predictable searches
for non-existent drugs
took the edge off many an otherwise enjoyable tour.
Search the big posh cars
driven by the suits,
I’d always say
after these unimaginative custodians
had finished their fruitless checks:
no-one imports half a ton of heroin
dressed like we are
driving a scruffy transit van
with ‘CLEAN ME’
written in the dirt on one side
‘WE HATE CRYSTAL PALACE’
on the other
a large knob and testicles
adorning the back
and empty beer bottles
rolling around on the floor.
Are we going to have to go through all this again?
Just because Rupert Murdoch
was pissed off by the fact
that no one in Brussels
took a blind bit of notice of him?
Lord give me strength!

Only joking, of course.
Brexit was an informed decision
taken by the British people
after serious consideration
of the established facts
presented intelligently
and objectively
by the rigorous guardians
of the Fourth Estate.
And anyone who suggests anything else
is patronizing and supercilious.
So if in a few years time
a British numberplate for a band touring Europe
becomes the equivalent of a plague signal on a door
in medieval times
and I am once again obliged to fill in ridiculous forms
and perhaps even at my advanced age
stand naked in a room
with a gloved finger up my arse
and my foreskin peeled back
as I once did in Calais in the Eighties
I shall hold myself proudly to attention
and celebrate the fact
that I am British
and we have
Taken Back Control.

MN: Ik heb de indruk dat de meeste mensen in de muziekscene sterk tegen brexit zijn gekant, maar ik hoor daar niet veel nummers over. Waarom is dit volgens u geen onderwerp dat songwriters gebruiken om relevante teksten te schrijven?

A: De mainstream radiozenders hebben politiek tegenwoordig volledig uit de lucht gebannen. Als ik door BBC 6 Music of door Radio 4 wordt geïnterviewd, gaat het over alles behalve politiek. Het gaat over mijn moeders lange strijd tegen Alzheimer, de lotgevallen van mijn plaatselijke voetbalploeg, maar niet over politiek. Als ik iets politieks schrijf, wordt het niet uitgezonden. Ik heb echter meer dan 30.000 volgers op sociale media, dus ik heb nog wel andere manieren om mijn boodschap te verspreiden.

Politieke bands krijgen absoluut geen aandacht op de radio en dus schrijven bands die beroemd willen worden geen politieke songs meer. Het is zielig. Sommige bands en performers schrijven politieke teksten en liggen niet wakker van de aandacht van de mainstream media, zoals ik uiteraard, maar om de redenen die ik net heb vernoemd, horen de meeste mensen daar niets van.

MN: De laatste keer dat ik “Groot”-Brittannië heb bezocht, was begin augustus 2019, tijdens het Rebellion festival. Hoewel de meeste mensen in de punkscene zeer antinationalistisch en daardoor automatisch anti-brexit zijn, ben ik er toch in geslaagd een aantal aanwezigen, vooral mensen zonder haar, te horen zeggen dat het vertrek uit de EU een goede zaak is. Waarom geloven mensen die naar bands gaan kijken die er trots op zijn controversieel en tegen het establishment te zijn toch de propaganda die door datzelfde establishment wordt verspreid?

A: Er zijn heel wat bands die eigenlijk niet tegen het establishment zijn. Ze hebben tatouages, ze spelen luid en ze zingen over de working class, maar ze geloven ook alles wat ze lezen en zien in de mainstream media. Ze zijn slachtoffers van dezelfde verdeel-en-heerspolitiek als hun niet-punk of niet-skinhead landgenoten. Om daartegen in te gaan, heb ik in de jaren 80 antifascistische en linkse gedichten en songs op Oi!-compilaties geplaatst.

MN: Nu ik erover nadenk, merk ik dat ik wel heel negatief ben over deze kwestie. Zijn er misschien potentiële voordelen aan het verlaten van de EU? Mis ik iets belangrijks omdat ik eenvoudigweg een hekel heb aan conservatieve politici?

A: Hoewel ik een internationalist ben die vloeiend Frans en Duits spreekt en die honderden concerten op het Europese vasteland heeft gespeeld, steunde ik eerst de 'Exit Left'-beweging. Ik deed dit vanuit een anti-neoliberaal economisch perspectief, razend over wat de EU Griekenland heeft aangedaan, me baserend op de analyse van Varoufakis en Syriza en me afzettend tegen de dominantie van grote bedrijven. Heel wat linkse mensen hebben hetzelfde gedaan. Ik realiseerde me echter al snel dat de grote golven van racisme en xenofobie die uit de Leave-campagne voortkwamen ertoe leidden dat ik mijn bezwaren opzij moest schuiven en me op het sociaal aspect moest concentreren. De EU is niet perfect, maar het is beter lid te blijven en voor interne hervormingen te zorgen. Een vertrek uit de EU heeft geen voordelen.

MN: Het is misschien een domme vraag, maar inspireren de huidige gebeurtenissen u nog steeds bij schrijven van gedichten of nummers? Ik vraag het maar omdat u zich de voorbije jaren vooral hebt gefocust op de Britse geschiedenis, vooral dan met de band Barnstormer 1649.

A: Het is inderdaad een zeer domme vraag. Ik speel nog steeds 90 percent van mijn concerten solo en ik schrijf constant nieuw materiaal over de rampzalige huidige situatie, zoals ook het gedicht hierboven. Daarnaast geef ik regelmatig commentaar op de huidige gebeurtenissen op sociale media. Barnstormer 1649 is een apart project, waarin ik eindelijk mijn levenslange interesse in vroege muziek en geschiedenis kan uitleven. Beide horen overigens samen, uiteraard. Het zijn geen nummers over het verleden, maar nummers die de parallel trekken met wat nu aan de hand is. Voor de meeste concerten doe ik eerst een spoken word performance met nieuw materiaal. Nu het Engels nationalisme op grote schaal weer opduikt, is het bijzonder belangrijk dat we onze radicale geschiedenis vieren. Dat is de geschiedenis van gewone maar radicale mensen en niet van vlaggen en keizerrijken. Dat is een andere reden waarom dit, hoewel ik over de geschiedenis schrijf, op dit ogenblik van groot belang is.

MN: Nu we het er toch over hebben, waar komt die fascinatie met de Engelse burgeroorlog eigenlijk vandaan? Het is natuurlijk belangrijk de details van de eigen geschiedenis te kennen, maar waarom net deze periode?

A: Voor dit antwoord verwijs ik gewoon naar de tekst op de hoes van de LP 'Restoration Tragedy'. Die LP gaat eigenlijk niet over de burgeroorlog, maar over wat net nadien is gebeurd. Veel mensen in België zullen dit niet weten, maar na de parlementaire overwinning is koning Charles I in 1649 geëxecuteerd. Gedurende elf jaar was dit een republiek, gekend als de Commonwealth of England. De Levellers, de Diggers en de Ranters ontstonden als bewegingen voor een radicale verandering en veel van de songs op de LP gaan over hen. De zoon van Charles I keerde in 1651 terug uit Frankrijk en probeerde de monarchie te herstellen, maar hij werd verslagen en moest vanuit mijn thuisstad weer naar Frankrijk vluchten. Hij moest zelfs vluchten van exact dezelfde plek als waar ik gedurende een groot deel van mijn leven heb staan vissen.

Growing up and living in Southwick, the port town of Shoreham Harbour in West Sussex, I’ve spent my life next door to the site of a pivotal moment in English history. After his defeat at the Battle of Worcester in 1651, Charles II travelled south in disguise, chased by the New Model Army, and ended up at Shoreham Port, sneaking off to France in a coal boat called ‘Surprise’ from a spot 400 yards from where our house now stands. I’ve always been interested in the history of the English Civil War and its aftermath and like many locals been aware of this story. Completely coincidentally, I’ve always loved early music, have taught myself to play many ancient instruments and thought those sounds could be harnessed to the energy of punk in the same kind of way that The Pogues combined Irish music and punk.

Last October, I suddenly had an idea. I’d write a whole album about the English Revolution, the Commonwealth, the Levellers, Diggers and Ranters (the radical sects whose ideas spread like wild re after the execution of Charles I in 1649) and the part my home port played in Charles II’s escape. I’d do so from exactly the opposite perspective to that of the local Cavaliers who celebrate the latter with a music festival called The Great Escape, a (now closed) music venue called the Escape Club and a Royal Escape Yacht Race. For me, his escape was a disaster for the future path of English history, and the title of this album shows my thoughts on the restoration! I’d use many of the instruments and musical ideas that were around at the time. And, of course, I’d do it with one eye firmly fixed on events in our ‘distressed and divided Nation’ today.

In 1660, after the restoration, the Act of Oblivion was passed, and everyone was supposed to forget about those eleven years when ‘the world turned upside down’ and all kinds of visionaries rose in revolt, firstly against an autocratic king and then against Cromwell, ‘the king without a crown’ and the landed gentry in whose name he ruled. But down the centuries many have remembered, the ‘Good Old Cause’ of the Commonwealth has been an inspiration to many subsequent radical movements, and in recent years interest in the period has if anything increased. So here is the story of 1649 and its aftermath as seen from the perspective of a modern day Ranter (I have been a ranting poet since 1980, as many will know) and my band, playing Roundhead Renaissancecore and celebrating a period which the rich and powerful have always sought to erase from history.”

Attila the Stockbroker, June 2018

MN: In November zal Barnstormer 1649 niet spelen, of tenminste toch niet in België. Het worden dan soloconcerten en concerten met uw andere band, Contingent. Waaruit zal die solo performance bestaan? Wordt het grotendeels poëzie, uw eigen songs of oudere protestsongs die uw mening goed weergeven?

A: Het wordt een mengeling van gesproken stukken en muziek. Krachtige, gepassioneerde, persoonlijke en politieke punkpoëzie en -songs. Ik schrijf over wat nu gebeurt, ik ben altijd up-to-date en ik speel geen coverversies.

MN: Contingent is in essentie een Belgische band, maar u bent al lid sinds 1980, als ik me niet vergis. Maar zelfs hier horen we niet veel van deze band. Kunnen we ons aan nieuwe songs verwachten of zal de setlist vooral bestaan uit de oude songs die jullie in de vroege jaren 80 hebben geschreven?

A: We zijn begonnen in 1979. Zanger Bob en ik zijn de enige originele groepsleden, hoewel drummer Dan er kort nadien is bijgekomen en dit dus onze veertigste verjaardag is. Eric, de briljante gitarist die tevens de stichter van de Brusselse zaal Magasin 4 is, is helaas in 2012 gestorven en we dacht dat dit het einde van de band zou betekenen. We hebben echter James gevonden, die exact in de stijl van Contingent speelt en dus gaan we verder. We zullen waarschijnlijk een paar nieuwe songs spelen, maar ook wat we in 1979 en 1980 hebben geschreven. Het is een schitterende, maar zeer occasionele band. We zijn in 2006 herbegonnen en we hebben sindsdien steeds een paar concerten per jaar gespeeld. Nu wordt het echter ons eerste concert in twee jaar. Ik speel overigens nooit bas, tenzij bij Contingent.

MN: U bent al vele jaren zeer actief. Wat houdt u aan de gang? Hebt u ooit overwogen het componeren en optreden op te geven? Wat is er voor nodig om u ertoe te brengen een conventionele job te zoeken?

A: Dat is belachelijk. Ik verdien al sinds 1982 mijn kost met iets waar ik van houd. Ik speel ongeveer negentig concerten per jaar, soms zelfs veel meer. Waarom zou ik ooit stoppen? Ik verdien mijn kost met iets wat ik anders als hobby zou doen. Wat is er beter dan dit?

MN: Beschouwt u uzelf als een deel van een scene of als een individu dat in geen enkele beweging of groep thuishoort? Is er nog een punkscene vandaag de dag?

A: Ik maak geen deel uit van een scene. Ik denk dat ik totaal uniek ben, met mijn combinatie van gesproken woord, akoestische songs, vroege muziek met Barnstormer 1649, energieke R&B punk met Contingent en mijn huidige werk aan wat reggae talkover materiaal. Met dat laatste bedoel ik dan dat mijn gedichten een reggae achtergrondtrack krijgen. Maar er is zeker nog een punkscene. Ik werk compleet DIY. Ik ben mijn eigen boekingsagent, manager, publicist, platenlabel en boekuitgever. Er zijn er nog velen zoals mij en dat is de essentie van punk.

MN: Tot slot nog een vraag voor iemand die al decennialang bezig is. Hebt u nog advies voor jongere, minder ervaren mensen die eraan denken een alternatieve band op te richten? Is er een specifieke vergissing die ze zeker niet zouden mogen maken?

A: Ja, namelijk zich zorgen maken over de vraag of ze wel een platencontract, een manager en dergelijke zullen krijgen. Ik werk al meer dan dertig jaar DIY, al lang voor het internet bestond. Het is nu veel gemakkelijker. Doe het gewoon zelf. Als iemand goed is, zijn er meer dan voldoende platformen waar de mensen hem of haar zullen horen.

Attila The Stockbroker

HomeContactSitemap
lees meer...
NIEUWS 06/07/2022 : Suikerrock

The Sisters of Mercy komen op vrijdag 29/07/2022 naar het Bietenplein in Tienen samen met White Lies, Therapy? en De Mens.

lees meer...
CD BESPREKING : Gert - Alles Is Nog Niet Verloren

Evenals het zeer onlangs besproken Donder, Hel & Hagel hebben we hier nog een act uit de Leuvense antifa scene die al lang geen onbekende meer is voor Dark Entries! Gert maakt al meer dan 18 jaar kritische uptempo Nederlandstalige DIY ‘kleinpunk’. In 2016 bespraken we voor Dark Entries het vijfde album “Ongepast Vrolijk”, ...

lees meer...
CD BESPREKING : L' Appel Du Vide - Abwärtsspirale

Altijd leuk een singel formaat met 4 nummers, aandoenlijk bijna anno 2022, zeker in zwart en grijze lay out en met de veelbelovende bandnaam L’ Appel Du vide en de al even veelbelovende titel “Abwärtsspirale”. Qua stijl en gemoed waan ik mezelf waar aan de vooravond van de jaren 80, een gevoel dat door de muziek van ...

lees meer...
NIEUWS 04/07/2022 : Leeds is gothic city!

U dacht natuurlijk aan Leipzig. Ook. Maar de stad Leeds kent een gothic rock verleden dat als historisch erfgoed moet gekoesterd (denk maar aan bands als The Sisters Of Mercy, The Rose Of Avalanche, March Violets, Salvation, Red Lorry Yellow Lorry,...) Mocht u tussen 7 en 10 juli nog vrij zijn en niks hebben gepland, ga dat horen en zien in ...

lees meer...
NIEUWS 03/07/2022 : Gothic magazine trekt er de stekker uit...

Tenminste grote bezieler en cult figuur bij onze Oosterburen Martin Sprissler besloot recent de stekker uit zijn geesteskind te trekken en biedt zijn titel aan voor overname. Een tweetal jaar geleden was er na een lange pauze sprake van een doorstart maar deze bleek niet helemaal te lopen zoals verwacht. Momenteel is Gothic Magazine 90 in ...

lees meer...
CD BESPREKING : Donder, Hel & Hagel - Kermis In De Hel

In 2019 bespraken we “Lang Genoeg Beleefd Geweest!!!”, het debuutalbum van het Leuvense zootje ongeregeld Donder, Hel & Hagel en heden stellen ze ons hun tweede album voor, “Kermis In De Hel” (11 songs, 43 minuten) met negen studio en twee live songs. Het langverwachte tweede album, uitgesteld door en aangevuld ...

lees meer...
NIEUWS 02/07/2022 : Enzo Kreft met eerste clip als voorbode van het nieuwe album 'Shelter'

De naam Enzo Kreft hoeft geen introductie meer, deze oude krijger werd met de albums “Control” (2019) en “Different World” (2021) weerom ‘wereldberoemd’ in onze scene en scoorde zelfs torenhoog in de eindejaarslijstjes van menig Dark Entries schrijver. Reden, aanstekelijk electro, zowat de overtreffende ...

lees meer...
NIEUWS 02/07/2022 : The Seven Whores Of The Apocalypse, eigentijdse dark electro

De Duitse Dark Dimensions labelgroep ging het trio Chris, Tom en Jason halen in Amerika om hier bij ons hun debuut de ep “Wicked Hands” bij Scanner uit te brengen. Het geluid van deze debuut ep ligt ergens tussen een actuele Placebo Effect en een minder technoïde versie van hun landgenoten Velvet Acid Christ in hun eerste ...

lees meer...
CONCERT BESPREKING : Crime and the City Solution @ Can't Live in a Livingroom XIV, Haacht, 11 juni 2022 - ...omdat een cultband in de living nog altijd beter is dan gewoon een avondje TV kijken...

In tussentijd is de tournee van Crime and the City Solution achter de rug en zitten ze alweer in uitvalsbasis Berlijn te broeden op een nieuw studioalbum… Ook de heruitgave van hun backcatalogue door Mute geeft ons iets extra om naar uit te kijken. Voorlopig houden we uw nieuwsgierigheid alvast warm met dit concertverslag van hun huiskamerconcert ...

lees meer...
CONCERT BESPREKING : Zondigen op zondag; Sinner’s Day zomert - Als loonslaaf kon ik van deze editie, na veel vijven en zessen, enkel de zondag mee pikken. Gelukkig de dag die mijn goth rockend hartje sneller deed slaan.

Over de vrijdag en zaterdag kan ik hier dus helaas niets kwijt, maar ik twijfel er niet aan dat anderen dat zeker even literair in mijn plaats zullen doen. Laat deze korte review dan ook veeleer een impressie zijn dan een festivalverslag of nog de beleving van één dag. Gelukkig heb ik voor de wintereditie, onder het aloude motto; ...

lees meer...
FOTO'S : Within Temptation - @ Graspop 17/06/2022 door Luc Luyten

lees meer...
FOTO'S : Heilung - @ Graspop 17/06/2022 door Luc Luyten

lees meer...
FOTO'S : Amenra - @ Graspop 17/06/2022 door Luc Luyten

lees meer...
CD BESPREKING : Centhron - Fylgja

Dansen. Niet mee niet minder. Al is het dan wel op het eigen graf. Centhron is geen onbekende in aggro tech en endzeit electro middens. De groep werd in 2011 geformeerd door Elmar Schmidt en is vandaag reeds aan zijn 10de album toe,”Fylgja”. Geweldenaars met synths en drummachines zeg maar, die tussen het hacken door even aan het ...

lees meer...
CD BESPREKING : Chainreactor - Techno body Device

Voor de liefhebbers van dark electro of beter nog aggro tech met cyber aspiraties zou de naam Chain Reactor geen onbekende (mogen) zijn. In de maalstorm van vandaag zouden we haast vergeten dat ook dit subgenre, nog altijd alive and kicking, voor het zweet in de underground clubs zorgt. Conclusie; Dark Entries heeft dringend nood aan een kenner ...