casino maxi1xbet

Dark Entries Logo

712 items

   

Attila The Stockbroker op Breaking Barriers !!
Rock 'n' roll brexit!
06/09/2019, Malcolm Nix
 Bookmark and Share

06/09/2019 : Attila The Stockbroker op Breaking Barriers !! - Rock 'n' roll brexit!
06/09/2019 : Attila The Stockbroker op Breaking Barriers !! - Rock 'n' roll brexit!
06/09/2019 : Attila The Stockbroker op Breaking Barriers !! - Rock 'n' roll brexit!
06/09/2019 : Attila The Stockbroker op Breaking Barriers !! - Rock 'n' roll brexit!
06/09/2019 : Attila The Stockbroker op Breaking Barriers !! - Rock 'n' roll brexit!
Breaking Barriers vindt dit jaar voor de 4de keer plaats in Het Depot te Leuven. Onze locale correspondent met de vlotte pen, Malcolm Nix, stort zich met jeugdig enthousiasme op het legertje groepen dat er optreedt op zaterdag 9 en zondag 10 november. Breaking Barriers viert anno 2019 het punkgenre in al zijn facetten en subgenres vandaar dat er ook wel een brok cold (wave) en meer hybride punk aan bod komt. Vorig jaar hadden we er Siglo XX dit jaar gauwgenoten De Brassers. En nog veel veel meer... zoals deze Attila The Stockbroker.

MN: Het is een al een tijdje geleden sinds u in België bent geweest, maar in november steekt u eindelijk weer het Kanaal over, als het tenminste mag van onze regeringen. Denkt u dat er eind oktober effectief een brexit zal komen?

A: Dat valt moeilijk te voorspellen. Deze saga, die is begonnen met het referendum in 2016, een verwerpelijke daad van carrièristische idiotie door voormalig premier David Cameron, die de eerste persoon is die hiervan de schuld moet krijgen, heeft de Britse politiek veranderd in een spiegelbeeld van de Belgische, met Leave en Remain als vervangers van de twee taalgemeenschappen. In beide landen snijdt dit ene onderwerp door alle traditionele partijloyauteiten en dit maakt het zeer moeilijk verbonden te sluiten. Ik was in België ten tijde van de gevechten in Voeren en ik herinner me de onlusten met betrekking tot Halle-Vilvoorde ook. Ik denk echter niet dat we 589 dagen zonder regering zullen zitten. Als de linkerzijde zich niet kan verenigen, zullen we vanwege het verkiezingssysteem echter met de meest rechtse regering ooit eindigen. Op dit ogenblijk lijkt het er niet op dat de kibbelende idioten aan de linkerzijde het over iets eens kunnen worden.

Ik schrijf dit antwoord op 13 augustus 2019, maar ik ben al meer dan veertig jaar betrokken in en geïnteresseerd in de Britse politiek. Eerlijk gezegd, heb ik er geen idee van wat er zal gebeuren. Als er een brexit zonder deal komt, wordt dat economisch, cultureel en sociaal een complete catastrofe. Van alle mogelijke resultaten hoop ik op dit: Johnson verliest een vertrouwensstemming, het uitstel van de brexit wordt afgedwongen door een verenigde oppositie, er komen nieuwe verkiezingen, met een pact aan de linkerzijde dat overeenkomt met het pact dat de partij van Nigel Farage met Boris Johnson wil sluiten en na de overwinning van een anti-brexitcoalitie wordt het gebruik van artikel 50 weer ingetrokken. Er is nu een meerderheid om dit hele ding te stoppen, maar de discussie tussen Leave en Remain zal eeuwig doorgaan, net als de taalkwestie in België. Schotland zou zich wel eens van het Verenigd Koninkrijk kunnen afsplitsen. Ik denk echter niet dat Vlaanderen van België zal afsplitsen.

Q: Als er een brexit komt, wat zullen dan de gevolgen zijn voor Britse artiesten die door de EU willen touren en vice versa? Zijn er potentiële gevolgen waar muzikanten misschien niet onmiddellijk aan denken?

A: Mijn antwoord is heel eenvoudig en bestaat uit het volgende gedicht:

ROCK ‘N’ ROLL BREXIT
(Written on the ferry home, Oct 10 2016)

I’ve just toured with my band Barnstormer

from Dunkirk to Lucerne and back
through France, Belgium, Germany and Switzerland
without showing a passport once.
Yes, non-EU Switzerland too –
A little bridge, an empty hut.
In my punk rock youth
I remember
how musicians had to carry carnets
for our instruments
when we crossed the Channel -
everything down to the last spare string
painstakingly listed on a pointless green form
checked and stamped at every border
after standing with the truckers in endless queues.
I remember the invasive French customs
whose cretinously predictable searches
for non-existent drugs
took the edge off many an otherwise enjoyable tour.
Search the big posh cars
driven by the suits,
I’d always say
after these unimaginative custodians
had finished their fruitless checks:
no-one imports half a ton of heroin
dressed like we are
driving a scruffy transit van
with ‘CLEAN ME’
written in the dirt on one side
‘WE HATE CRYSTAL PALACE’
on the other
a large knob and testicles
adorning the back
and empty beer bottles
rolling around on the floor.
Are we going to have to go through all this again?
Just because Rupert Murdoch
was pissed off by the fact
that no one in Brussels
took a blind bit of notice of him?
Lord give me strength!

Only joking, of course.
Brexit was an informed decision
taken by the British people
after serious consideration
of the established facts
presented intelligently
and objectively
by the rigorous guardians
of the Fourth Estate.
And anyone who suggests anything else
is patronizing and supercilious.
So if in a few years time
a British numberplate for a band touring Europe
becomes the equivalent of a plague signal on a door
in medieval times
and I am once again obliged to fill in ridiculous forms
and perhaps even at my advanced age
stand naked in a room
with a gloved finger up my arse
and my foreskin peeled back
as I once did in Calais in the Eighties
I shall hold myself proudly to attention
and celebrate the fact
that I am British
and we have
Taken Back Control.

MN: Ik heb de indruk dat de meeste mensen in de muziekscene sterk tegen brexit zijn gekant, maar ik hoor daar niet veel nummers over. Waarom is dit volgens u geen onderwerp dat songwriters gebruiken om relevante teksten te schrijven?

A: De mainstream radiozenders hebben politiek tegenwoordig volledig uit de lucht gebannen. Als ik door BBC 6 Music of door Radio 4 wordt geïnterviewd, gaat het over alles behalve politiek. Het gaat over mijn moeders lange strijd tegen Alzheimer, de lotgevallen van mijn plaatselijke voetbalploeg, maar niet over politiek. Als ik iets politieks schrijf, wordt het niet uitgezonden. Ik heb echter meer dan 30.000 volgers op sociale media, dus ik heb nog wel andere manieren om mijn boodschap te verspreiden.

Politieke bands krijgen absoluut geen aandacht op de radio en dus schrijven bands die beroemd willen worden geen politieke songs meer. Het is zielig. Sommige bands en performers schrijven politieke teksten en liggen niet wakker van de aandacht van de mainstream media, zoals ik uiteraard, maar om de redenen die ik net heb vernoemd, horen de meeste mensen daar niets van.

MN: De laatste keer dat ik “Groot”-Brittannië heb bezocht, was begin augustus 2019, tijdens het Rebellion festival. Hoewel de meeste mensen in de punkscene zeer antinationalistisch en daardoor automatisch anti-brexit zijn, ben ik er toch in geslaagd een aantal aanwezigen, vooral mensen zonder haar, te horen zeggen dat het vertrek uit de EU een goede zaak is. Waarom geloven mensen die naar bands gaan kijken die er trots op zijn controversieel en tegen het establishment te zijn toch de propaganda die door datzelfde establishment wordt verspreid?

A: Er zijn heel wat bands die eigenlijk niet tegen het establishment zijn. Ze hebben tatouages, ze spelen luid en ze zingen over de working class, maar ze geloven ook alles wat ze lezen en zien in de mainstream media. Ze zijn slachtoffers van dezelfde verdeel-en-heerspolitiek als hun niet-punk of niet-skinhead landgenoten. Om daartegen in te gaan, heb ik in de jaren 80 antifascistische en linkse gedichten en songs op Oi!-compilaties geplaatst.

MN: Nu ik erover nadenk, merk ik dat ik wel heel negatief ben over deze kwestie. Zijn er misschien potentiële voordelen aan het verlaten van de EU? Mis ik iets belangrijks omdat ik eenvoudigweg een hekel heb aan conservatieve politici?

A: Hoewel ik een internationalist ben die vloeiend Frans en Duits spreekt en die honderden concerten op het Europese vasteland heeft gespeeld, steunde ik eerst de 'Exit Left'-beweging. Ik deed dit vanuit een anti-neoliberaal economisch perspectief, razend over wat de EU Griekenland heeft aangedaan, me baserend op de analyse van Varoufakis en Syriza en me afzettend tegen de dominantie van grote bedrijven. Heel wat linkse mensen hebben hetzelfde gedaan. Ik realiseerde me echter al snel dat de grote golven van racisme en xenofobie die uit de Leave-campagne voortkwamen ertoe leidden dat ik mijn bezwaren opzij moest schuiven en me op het sociaal aspect moest concentreren. De EU is niet perfect, maar het is beter lid te blijven en voor interne hervormingen te zorgen. Een vertrek uit de EU heeft geen voordelen.

MN: Het is misschien een domme vraag, maar inspireren de huidige gebeurtenissen u nog steeds bij schrijven van gedichten of nummers? Ik vraag het maar omdat u zich de voorbije jaren vooral hebt gefocust op de Britse geschiedenis, vooral dan met de band Barnstormer 1649.

A: Het is inderdaad een zeer domme vraag. Ik speel nog steeds 90 percent van mijn concerten solo en ik schrijf constant nieuw materiaal over de rampzalige huidige situatie, zoals ook het gedicht hierboven. Daarnaast geef ik regelmatig commentaar op de huidige gebeurtenissen op sociale media. Barnstormer 1649 is een apart project, waarin ik eindelijk mijn levenslange interesse in vroege muziek en geschiedenis kan uitleven. Beide horen overigens samen, uiteraard. Het zijn geen nummers over het verleden, maar nummers die de parallel trekken met wat nu aan de hand is. Voor de meeste concerten doe ik eerst een spoken word performance met nieuw materiaal. Nu het Engels nationalisme op grote schaal weer opduikt, is het bijzonder belangrijk dat we onze radicale geschiedenis vieren. Dat is de geschiedenis van gewone maar radicale mensen en niet van vlaggen en keizerrijken. Dat is een andere reden waarom dit, hoewel ik over de geschiedenis schrijf, op dit ogenblik van groot belang is.

MN: Nu we het er toch over hebben, waar komt die fascinatie met de Engelse burgeroorlog eigenlijk vandaan? Het is natuurlijk belangrijk de details van de eigen geschiedenis te kennen, maar waarom net deze periode?

A: Voor dit antwoord verwijs ik gewoon naar de tekst op de hoes van de LP 'Restoration Tragedy'. Die LP gaat eigenlijk niet over de burgeroorlog, maar over wat net nadien is gebeurd. Veel mensen in België zullen dit niet weten, maar na de parlementaire overwinning is koning Charles I in 1649 geëxecuteerd. Gedurende elf jaar was dit een republiek, gekend als de Commonwealth of England. De Levellers, de Diggers en de Ranters ontstonden als bewegingen voor een radicale verandering en veel van de songs op de LP gaan over hen. De zoon van Charles I keerde in 1651 terug uit Frankrijk en probeerde de monarchie te herstellen, maar hij werd verslagen en moest vanuit mijn thuisstad weer naar Frankrijk vluchten. Hij moest zelfs vluchten van exact dezelfde plek als waar ik gedurende een groot deel van mijn leven heb staan vissen.

Growing up and living in Southwick, the port town of Shoreham Harbour in West Sussex, I’ve spent my life next door to the site of a pivotal moment in English history. After his defeat at the Battle of Worcester in 1651, Charles II travelled south in disguise, chased by the New Model Army, and ended up at Shoreham Port, sneaking off to France in a coal boat called ‘Surprise’ from a spot 400 yards from where our house now stands. I’ve always been interested in the history of the English Civil War and its aftermath and like many locals been aware of this story. Completely coincidentally, I’ve always loved early music, have taught myself to play many ancient instruments and thought those sounds could be harnessed to the energy of punk in the same kind of way that The Pogues combined Irish music and punk.

Last October, I suddenly had an idea. I’d write a whole album about the English Revolution, the Commonwealth, the Levellers, Diggers and Ranters (the radical sects whose ideas spread like wild re after the execution of Charles I in 1649) and the part my home port played in Charles II’s escape. I’d do so from exactly the opposite perspective to that of the local Cavaliers who celebrate the latter with a music festival called The Great Escape, a (now closed) music venue called the Escape Club and a Royal Escape Yacht Race. For me, his escape was a disaster for the future path of English history, and the title of this album shows my thoughts on the restoration! I’d use many of the instruments and musical ideas that were around at the time. And, of course, I’d do it with one eye firmly fixed on events in our ‘distressed and divided Nation’ today.

In 1660, after the restoration, the Act of Oblivion was passed, and everyone was supposed to forget about those eleven years when ‘the world turned upside down’ and all kinds of visionaries rose in revolt, firstly against an autocratic king and then against Cromwell, ‘the king without a crown’ and the landed gentry in whose name he ruled. But down the centuries many have remembered, the ‘Good Old Cause’ of the Commonwealth has been an inspiration to many subsequent radical movements, and in recent years interest in the period has if anything increased. So here is the story of 1649 and its aftermath as seen from the perspective of a modern day Ranter (I have been a ranting poet since 1980, as many will know) and my band, playing Roundhead Renaissancecore and celebrating a period which the rich and powerful have always sought to erase from history.”

Attila the Stockbroker, June 2018

MN: In November zal Barnstormer 1649 niet spelen, of tenminste toch niet in België. Het worden dan soloconcerten en concerten met uw andere band, Contingent. Waaruit zal die solo performance bestaan? Wordt het grotendeels poëzie, uw eigen songs of oudere protestsongs die uw mening goed weergeven?

A: Het wordt een mengeling van gesproken stukken en muziek. Krachtige, gepassioneerde, persoonlijke en politieke punkpoëzie en -songs. Ik schrijf over wat nu gebeurt, ik ben altijd up-to-date en ik speel geen coverversies.

MN: Contingent is in essentie een Belgische band, maar u bent al lid sinds 1980, als ik me niet vergis. Maar zelfs hier horen we niet veel van deze band. Kunnen we ons aan nieuwe songs verwachten of zal de setlist vooral bestaan uit de oude songs die jullie in de vroege jaren 80 hebben geschreven?

A: We zijn begonnen in 1979. Zanger Bob en ik zijn de enige originele groepsleden, hoewel drummer Dan er kort nadien is bijgekomen en dit dus onze veertigste verjaardag is. Eric, de briljante gitarist die tevens de stichter van de Brusselse zaal Magasin 4 is, is helaas in 2012 gestorven en we dacht dat dit het einde van de band zou betekenen. We hebben echter James gevonden, die exact in de stijl van Contingent speelt en dus gaan we verder. We zullen waarschijnlijk een paar nieuwe songs spelen, maar ook wat we in 1979 en 1980 hebben geschreven. Het is een schitterende, maar zeer occasionele band. We zijn in 2006 herbegonnen en we hebben sindsdien steeds een paar concerten per jaar gespeeld. Nu wordt het echter ons eerste concert in twee jaar. Ik speel overigens nooit bas, tenzij bij Contingent.

MN: U bent al vele jaren zeer actief. Wat houdt u aan de gang? Hebt u ooit overwogen het componeren en optreden op te geven? Wat is er voor nodig om u ertoe te brengen een conventionele job te zoeken?

A: Dat is belachelijk. Ik verdien al sinds 1982 mijn kost met iets waar ik van houd. Ik speel ongeveer negentig concerten per jaar, soms zelfs veel meer. Waarom zou ik ooit stoppen? Ik verdien mijn kost met iets wat ik anders als hobby zou doen. Wat is er beter dan dit?

MN: Beschouwt u uzelf als een deel van een scene of als een individu dat in geen enkele beweging of groep thuishoort? Is er nog een punkscene vandaag de dag?

A: Ik maak geen deel uit van een scene. Ik denk dat ik totaal uniek ben, met mijn combinatie van gesproken woord, akoestische songs, vroege muziek met Barnstormer 1649, energieke R&B punk met Contingent en mijn huidige werk aan wat reggae talkover materiaal. Met dat laatste bedoel ik dan dat mijn gedichten een reggae achtergrondtrack krijgen. Maar er is zeker nog een punkscene. Ik werk compleet DIY. Ik ben mijn eigen boekingsagent, manager, publicist, platenlabel en boekuitgever. Er zijn er nog velen zoals mij en dat is de essentie van punk.

MN: Tot slot nog een vraag voor iemand die al decennialang bezig is. Hebt u nog advies voor jongere, minder ervaren mensen die eraan denken een alternatieve band op te richten? Is er een specifieke vergissing die ze zeker niet zouden mogen maken?

A: Ja, namelijk zich zorgen maken over de vraag of ze wel een platencontract, een manager en dergelijke zullen krijgen. Ik werk al meer dan dertig jaar DIY, al lang voor het internet bestond. Het is nu veel gemakkelijker. Doe het gewoon zelf. Als iemand goed is, zijn er meer dan voldoende platformen waar de mensen hem of haar zullen horen.

Attila The Stockbroker

HomeContactSitemap
lees meer...
CD BESPREKING : Little Boy Lost - Vestiges

Little Boy Lost is een project uit Kopenhagen, bestaand uit leden van Moth en Motorsav, twee bands met naam en faam in de Deense alternatieve scene, die een kort bestaan kende maar recent de kopjes weer bij elkaar stak om te werken aan een nieuwe 12”. Die nieuwe nummers en hun in 2016 uitgbracht 7” worden nu door Oraculo vezameld ...

lees meer...
CD BESPREKING : Camilla Sparksss - Brutal

De experimentele elektronica van Camilla Sparksss doet me wat denken aan de Canadese ‘girl power’ band Austra die enige jaren geleden populair was in de zwarte scene, herinner je hun geniale hitsingle “Beat And The Pulse”. Evenals Austra is Camilla Sparksss Canadees, al resideert ze heden in Zwitserland. Ze werd geboren ...

lees meer...
CD BESPREKING : Mára - Here Behold Your Own

Het tweede album van Mára, oftewel de Amerikaanse Faith Coloccia, volgt het zeer gelimiteerde (cassette) debuut Surfacing (2015) op en begon vorm te krijgen snel na de conceptie van haar zoon en evolueerde om het gegeven van moeder te worden in combinatie met het herinrichten van haar creatieve te omvatten. Zelf ziet Coloccio het ...

lees meer...
CD BESPREKING : Ophir Ilzetzki - Symphony No.1

De Israëlische artiest Ophir Ilzetski ziet het op Symphony No.1 meteen groots. Door meteen te spreken van een symfonie kan je hem van enige vorm van grootheidswaan verdenken, maar hij doelt hier vooral op het feit dat hij zich voor het maken heeft laten inspireren door de romantische symfonieën van Gustav Mahler en moderne elektronische ...

lees meer...
CD BESPREKING : Remo Seeland - Hollow Body

Labelmanagers die zelf aan het componeren slagen, het is geen uniek gegeven. Zo denken we aan Udo Wiessmann (HANDS) en zijn Winterkälte, Stefan Alt (Ant Zen) met Salt, Stefan Hanser (The Epicurean) en Anemone Tube of Olegh Kolyada (Old Captain) met Oda Relicta. Hallow Grounds Remo Seeland kon niet achterblijven en presenteert ons ...

lees meer...
NIEUWS 11/10/2019 : Floor, de beste zangeres?

Het zijn drukke tijden voor Nightwish. Terwijl zangeres Floor Jansen de afgelopen twee maanden in eigen land een landelijke bekendheid werd door haar deelname aan de TV-show 'Beste Zangers', werkt de Finse metalband aan een nieuw studio-album voor 2020 en wordt op vrijdag 6 december het monumentale document 'Decades: Live In ...

lees meer...
NIEUWS 10/10/2019 : Zaterdag So What-punkfestival in Aarschot

Sham 69, Ramonas, Unite Against Society, Capital Scum en Nope, ze staan allemaal op de affiche van het derde So What-festival dat deze zaterdag in De Klinker in Aarschot. Wie nog eens een stevige portie punk wil zoals dat in gouden tijden gemaakt werd, weet waar hij moet zijn. De Klinker: Demervalei 14, 3200 Aarschot Deuren: 17u Facebook ...

lees meer...
CONCERT BESPREKING : October Ritus (Rome, Awen, By The Spirits, La Merde), 04/10/2019, De Wommel, Wommelgem - Kali Yuga Über Alles!

FolkWorld, een Duits label dat ook al eens graag een concert organiseert luidde oktober in met een dubbele affiche. Op donderdag (de nationale Duitse feestdag) sloegen ze hun kampen onder de noemer October Chorus op in Mühltal (nabij Darmstadt) met behalve een andere headliner (Changes) dezelfde line-up. 's Anderdaags verhuisde het ...

lees meer...
FOTO'S : Ground Nero - @ De Klinker Aarschot, 05/10/2019 door Luc Luyten

lees meer...
CONCERT BESPREKING : Ground Nero – Divergence CD Release Show - 5 oktober 2019 – De Klinker Aarschot

‘Beyond Scales there is Divergence’. Heden ten dage is het zowat de sleutelzin in het leven van Ground Nero. Een trilogie zonder echt een trilogie te zijn, maar na 2 EP’s (Beyond en Scales) is er nu het eerste full-album Divergence. Een album waarmee ze met glans laten horen dat de band sedert hun oprichting enkel maar ...

lees meer...
NIEUWS 02/10/2019 : Walhalla pakt uit met exclusieve rerelease van Ton Lebbink's cult plaat “Luchtkastelen”

Ton Lebbink (1943-2017) was de voormalige drummer van de Nederlandse new wave band en kunstcollectief Mecano en tevens portier bij het wereldberoemde poppodium Paradiso in Amsterdam. In de vroege jaren tachtig van de vorige eeuw was hij één van de allereerste Nederlandse popdichters, samen met anderen zoals Diana Ozon en Bart ...

lees meer...
NIEUWS 30/09/2019 : Soft Riot en Kezdown treden donderdag op in Brussel

De Fantomatic.Nights zijn het kleine broertje van de Fantastique.Nights, en om de haverklap bieden ze je gratis concerten aan in het centrum van Brussel. Deze gaan door in Café Central, op wandelafstand van de AB, en er komen deze keer opnieuw twee heel aanbevelenswaardige groepen af. Soft Riot komt helemaal uit Canada en maakt ...

lees meer...
NIEUWS 30/09/2019 : Enzo Kreft: Biometrics

Enzo Kreft heeft een plaat uitgebracht - 'Control' - over de keerzijde van de technologie die ons omringt en steeds meer ons leven beheerst. Een boodschap die hij wil uitdragen, ook met een nieuwe clip. 'Biometrics' is een goed voorbeeld van wat de nieuwe plaat inhoudt. 'Bij biometrie worden technieken toegepast waarbij ...

lees meer...
FOTO'S : Kollaps - @ Tour ŕ Plomb Brussel 26/09/2019 door Luc Luyten

lees meer...
FOTO'S : Nytt Land - @ Tour ŕ Plomb Brussel, 26/09/2019 door Luc Luyten