casino maxi1xbet

Dark Entries Logo

721 items

   

Duncan Reid op Breaking Barriers!
Ik hou van bands die bovenop de gitaren nog melodieën voortbrengen en die de punk clichés niet volgen
30/07/2019, Malcolm Nix
 Bookmark and Share

30/07/2019 : Duncan Reid op Breaking Barriers! - Ik hou van bands die bovenop de gitaren nog melodieën voortbrengen en die de punk clichés niet volgen
30/07/2019 : Duncan Reid op Breaking Barriers! - Ik hou van bands die bovenop de gitaren nog melodieën voortbrengen en die de punk clichés niet volgen
30/07/2019 : Duncan Reid op Breaking Barriers! - Ik hou van bands die bovenop de gitaren nog melodieën voortbrengen en die de punk clichés niet volgen
30/07/2019 : Duncan Reid op Breaking Barriers! - Ik hou van bands die bovenop de gitaren nog melodieën voortbrengen en die de punk clichés niet volgen
30/07/2019 : Duncan Reid op Breaking Barriers! - Ik hou van bands die bovenop de gitaren nog melodieën voortbrengen en die de punk clichés niet volgen
Breaking Barriers vindt dit jaar voor de 4de keer plaats in Het Depot te Leuven. Onze locale correspondent met de vlotte pen, MAcolm Nix, stort zich met jeugdig enthousiasme op het legertje groepen dat er optreed op zaterdag 9 en zondag 10 november. Breaking Barriers viert anno 2019 het punkgerne in al zijn facetten en subgenres vandaar dat er ook wel een brok cold (wave) en meer hybride punk aan bod komt. Vorig jaar hadden we er Siglo XX dit jaar gauwgenoten De Brassers. En nog veel veel meer. Tijd voor de eerste in een lange reeks interviews! Maak kennis met Duncan Read!

MN: Hoewel u al actief bent sinds 1976, is Duncan Reid in de meeste landen geen welbekende naam. Zelfs als we het op Wikipedia opzoeken, krijgen we enkel informatie over een of andere basketbalspeler uit Hong Kong. Stuurt het u een cultfiguur in de undergroundscene zonder echte erkenning door het grote publiek te zijn?

DR: Bedankt voor de herinnering. We moeten een Wikipedia pagina maken! De muziek die we nu spelen, is enkel voor een nichepubliek en blijft ver weg van de mainstream. Voor heel wat mensen die de punk/new wave/power pop-scene volgen, is het een nostalgische trip die hen hun jonge jaren laat herbeleven, dus het is moeilijk om nieuwe muziek te spelen. Maar ik houd ervan nieuw te zijn en ik houd ervan te weten dat we beter zijn dan bijna iedereen. De enige reden waarom ik populairder zou willen zijn, is dat we dan meer live zouden kunnen spelen en dat we geld zouden hebben voor een roadie en voor alle geweldige mensen in heel de wereld die ons zo hard helpen. Daarbuiten, denk ik dat ik geluk heb te kunnen doen wat ik doe met deze fantastische band.

MN: Wat houdt u aan de gang? Ooit eraan gedacht muziek gewoon op te geven of kunt u eenvoudigweg niet zonder muziek leven?

A: Ik zou niet zonder muziek kunnen leven. Het is het grootste plezier dat ik ervaar. Mensen zijn zo sympathiek ten aanzien van ons. We krijgen aanmoedigingen van over heel de wereld. Hoe zou ik anders mijn ego kunnen voeden?

MN: Het is nogal ongewoon een bassist als frontman van een band te zien. Hebt u er ooit aan gedacht op gitaar over te schakelen of is het een verslaving aan dit ene instrument?

DR: Ik heb op onze platen heel wat gitaar en keyboard gespeeld. Ik heb akoestische shows met een gitaar geprobeerd en ik kan dat wel, maar ik amuseer me er niet mee, want het voelt dan alsof ik weer een beginner ben. Ik wil plezier maken en dus houd ik me aan wat ik het beste kan.

MN: Denkt u dat het internet en de sociale media het gemakkelijker maken voor undergroundartiesten om een nieuw publiek te bereiken? Welke impact zouden deze digitale communicatiemiddelen op de vroege punkscene hebben gehad indien ze toen beschikbaar zouden zijn geweest?

DR: Ik denk dat dit het geval moet zijn. Facebook en anderen creëren wel barrières om mensen te verplichten te betalen om hun eigen publiek te bereiken, maar het is nog steeds mogelijk dagelijks te communiceren met heel wat mensen die uw muziek appreciëren. Ik weet niet of The Boys na twintig jaar opnieuw bij elkaar zouden zijn gekomen indien we geen websites hadden gezien waarop mensen van over heel de wereld over ons praatten. Wie weet welk effect sociale media in de seventies zouden hebben gehad? Een van die effecten zou alleszins de ondergang van de gedrukte fanzines zijn en dat zou echt wel spijtig zijn geweest.

MN: Volgens jullie website spelen jullie vooral in Groot-Brittannïe, maar in oktober 2019 volgen vier concerten in Japan en zelfs eentje in Zuid-Korea. Waar komt die populariteit aan de andere kant van de wereld vandaan? Waarom zijn zij geïnteresseerder in jullie muziek dan, bijvoorbeeld, concertorganisatoren in Europese landen als Frankrijk, Italië of Spanje, die uiteraard een stuk dichterbij liggen?

DR: Ik ben niet zeker of ik het hier wel eens mee ben. Het afgelopen jaar hebben we in de VS, Uruguay, Zweden, Duitsland, België, Frankrijk en Spanje gespeeld. Als ik kijk waar onze luisteraars op Spotify zitten, zijn we het populairst in Spanje en een plaats waar we concerten altijd uitverkopen, is Cuxhaven in het noorden van Duitsland. We hebben, met andere woorden, een publiek over heel de wereld. Aanvankelijk was dat natuurlijk omdat ik in The Boys zat, maar hoe meer er over ons wordt gepraat, hoe minder ons publiek weet wie The Boys waren. Ons publiek groeit omdat we gewoon zo verschrikkelijk goed zijn.

MN: In november 2019 spelen jullie op het Breaking Barriers festival in Het Depot. Kennen jullie de andere bands op de affiche? Kijken jullie ernaar uit om met sommigen onder hen een podium te delen?

DR: Ik heb een aantal van die bands natuurlijk al gehoord en het is een heel gevarieerde line-up. We hebben al eens geprobeerd met The Nomads te spelen in Zweden, dus het is een goede zaak dat we hen in België kunnen ontmoeten. We hebben recent nog met Peter and the Test Tube Babies gespeeld op het Scotland Calling Festival. Dat kan nog chaotisch worden!

MN: De line-up van Breaking Barriers is vrij gevarieerd, maar het is bedoeld als een viering van Punk in de brede zin van het woord. Wat is volgens u een punk band?

DR: Het is een breed spectrum, van de schreeuwerige Oi!-bands tot wat wij doen. Ik hou van bands die bovenop de gitaren nog melodieën voortbrengen en die de punk clichés niet volgen.

MN: Heel wat mensen in België, met inbegrip van een groot gedeelte van de alternatieve scene, hebben jullie nog nooit zien spelen. Wat mogen ze verwachten? Zal de setlist uit eigen songs bestaan of komen er ook oude klassiekers van uw vroegere band, The Boys?

DR: Ze kunnen zich verwachten aan de mooiste, energiekste band die ze ooit hebben gezien. We zullen met plezier de beste melodieuze power pop punk spelen die ze ooit hebben gehoord, met inbegrip van een paar klassiekers van The Boys.

MN: De laatste vraag is misschien wat provocatief, maar ik waag het er toch maar op. Waarom lijkt het alsof Engelse muziekfans, ook in de alternatieve scene, enkel artiesten uit andere Angelsaksische landen goed vinden? Waar komt die eigenaardige vorm van chauvinisme vandaan?

DR: Er zijn bands, zoals ABBA, The Hives, A-Ha, The Cardigans, etc. die echt groot waren of zijn in Groot-Brittannïe, dus het is niet echt een kwestie van chauvinisme. Maar het is echt belangrijk voor Britten dat ze de teksten begrijpen en dus moeten we de songs, op een paar uitzonderingen als Plastic Bertrand na, in het Engels worden gezongen. Dat is geen chauvinisme, maar een songs zonder tekst is voor ons slechts een halve song. Voor buitenlandse bands is dit moeilijk want a) het is moeilijk teksten te schrijven in een vreemde taal aan de hand van de normen die Engelsen gewoon zijn en verwachten en b) als songs in het Engels worden gezongen, klinken de meeste buitenlandse accenten gewoon lelijk en dom. Dit valt moeilijk uit te leggen aan een meertalig volkje als de Belgen, maar men moet zich een harde rocksong inbeelden die in het Vlaams of het Frans wordt gezongen, maar dan met een Chinees accent en met verkeerd uitgesproken woorden. In de ogen van iemand die dit niet gewoon is, zou dat gewoon onnozel klinken. Ik denk dat om die reden alle bands die ik net heb vermeld uit Scandinavië komen. Hoewel ze met een buitenlands accent spreken, hebben ze om een of andere reden niet echt een accent als ze zingen of klinkt het lichte accent dat ze hebben aangenaam op een manier dat, bijvoorbeeld, een Duits accent niet aangenaam klinkt. Ik heb vaak muziek van niet-Engelse bands gekregen met de vraag wat ik ervan vind en het breekt soms mijn hart. De muziek is geweldig, maar ik moet eerlijk zijn en hen vertellen dat ze ofwel hun zanger wat ernstige stemtraining in het Engels moeten bezorgen en met een Angelsakser moeten samenwerken om de teksten te verbeteren, ofwel in hun eigen taal moeten zingen. Gelukkig wordt dat laatste overal steeds meer een optie, want het plaatselijk publiek accepteert steeds meer dat bands in hun eigen taal zingen. Het is niet noodzakelijk in het Engels te zingen, maar dan moet men wel gewoon aanvaarden dat men niet groot zal worden in Engeland.

Breaking Barriers, 9 en 10 november het Depot Leuven

HomeContactSitemap
lees meer...
CD BESPREKING : Ledfoot - White Crow

Tim Scott McConnell (°1958) aka Tim Scott heet de man achter Ledfoot. De naam Ledfoot associeer ik spontaan met enerzijds Native Americans en anderzijds met Leadbelly (de zwarte folk/countryblues zanger die een behoorlijk ruig leven leidde in de eerste helft van vorige eeuw en die gecoverd werd door onder meer Nirvana en The Heathen Apostles). ...

lees meer...
NIEUWS 16/02/2020 : Jubel en juich! Then Comes Silence kondigt nieuw album aan!

Veel te onderschat, tenminste dat is mijn oordeel over deze Zweedse Then Comes Silence, die met “Machine” een nieuw album aankondigt, dat vooraf wordt gegaan door de single ”We Lose The Night”, waarmee u via onderstaande clip kunt kennismaken. Voor Europa staat SPV in voor deze release. Op 25 april speelt Then Comes ...

lees meer...
NIEUWS 16/02/2020 : “Quasar” is de naam van de nieuwe van Ataraxia

De lente klopt al aardig op de deur, al zult u nog een beetje geduld moeten hebben vóór de nieuwe Ataraxia - die zowel digitaal als fysiek in een digipak en op vinyl verschijnt én als hard cover digibook gelimiteerd op 400 exemplaren - uw muziekverzameling kan aanvullen. Mysterieus als vanouds, maar opgebouwd rond een ...

lees meer...
NIEUWS 16/02/2020 : 14 maart E-Tropolis Festival in Oberhausen

Voor de grotere festivals moet u af en toe ook een keertje bij de oosterburen naar binnen kijken. Traditiegetrouw vindt in de late winter het E-Tropolis Festival plaats, dit jaar op zaterdag 14 maart met in een glansrol (headliner) onze eigenste Front 242. Plaats van het gebeuren: de Turbinenhalle in Oberhausen (niet zo heel ver weg van ...

lees meer...
NIEUWS 15/02/2020 : Jesus And Mary Chain brengt 'Darklands' integraal in de AB

The Jesus And Mary Chain zijn rzanedsnel bekend geworden, midden in de jaren 80. Hun debuut 'Psychocandy' werd onmiddelijk een succes. De muziek is dan ook zeer aanstekelijk. Een paar eenvoudige akkoorde overstemd door noise en feedback, en daarachter zeemzoete melodiën en weemoedige teksten. Het succes kende evenwel ook een weerzijde. ...

Willekeurige selectie 'oudere' CD-besprekingen (zie ook op onze home-page onderaan):
$$$$$$
lees meer...
CD BESPREKING : Sons Of Alpha Centauri - Buried Memories (vinyl)

Om meteen met de deur in huis te vallen: ik ben eigenlijk helemaal niet zo’n fan van remixen of remix albums. Ik vind ze eigenlijk enkel interessant als er echt iets origineels wordt gedaan met het bronmateriaal en dat is globaal genomen veel te weinig het geval. Onder de weinige artiesten die daar wel in slagen, reken ik Rummelsnuff ...

lees meer...
CD BESPREKING : Spank The Nun - Initial Decay Control

Ebm / industrial uit Dallas, Amerika. Deze Spank The Nun waagt via het New Dark Ages promo agentschap ook zijn kans bij ons en dan moet gezegd dat de labeling toch een beetje misleidend kan zijn. Uiteraard is dit electro, monotone en droge beats maar naar m.i. meestal met iets te weinig tempo om onder de ebm vlag te kunnen varen, al kunt ...

lees meer...
CD BESPREKING : Feu Follet - Le Champ Des Morts

Een nieuw eenmansproject uit Nancy, Frans-Lotharingen, dat is Feu Follet. Alban Blaising heet de man achter Feu Follet. Hij maakt in eerste instantie een soort synthwave of coldwave, maar er zitten ook duidelijke invloeden in van atmosferische shoegaze en post-rock. New Order meets Mogwai en Slowdive? Zoiets… M83 is ook nog een deftige ...

lees meer...
NIEUWS 10/02/2020 : Spits uw antennes voor AntennA.

De term experimentele muziek is een vlag die vele ladingen dekt. De kans dat u binnen deze weelderige wildgroei de bomen door het bos niet meer ziet, is dan ook niet gering. Gelukkig bestaan er dan evenementen zoals het AntennA Festival alwaar men ons laat kennismaken met een uitgebreide staalkaart van wat je onder de noemer experimentele ...

lees meer...
CD BESPREKING : Netherworld - Algida Bellezza

Plaatsen die de mens vergeten is, ijzige landschappen, bloemenvelden die eeuwig met ijs bedekt zijn, ijsbergen die tegen elkaar opbotsen. Glacial Movements is een label dat ontstaan is om deze gedachten en beelden door geluid te beschrijven en te verspreiden. Dat je dan genregewijs al snel bij dark ambient en drone uitkomt, zal menig lezer ...

lees meer...
FOTO'S : Fïx8:Sëd8 - @ Downhill CD Release Party, Oefenbunker Landgraaf 25/01/2020 door Luc Luyten

lees meer...
FOTO'S : Grausame Töchter - @ Downhill CD Release Party, Oefenbunker Landgraaf 25/01/2020 door Luc Luyten

lees meer...
FOTO'S : Lapis Exilis - @ Downhill CD Release Party, Oefenbunker Landgraaf 25/01/2020 door Luc Luyten