casino maxi1xbet

Dark Entries Logo

725 items

   

EVI VINE
Er zijn wel een paar verhalen, maar mijn lippen zijn verzegeld… Misschien voor bij een biertje of zo…
18/04/2019, Jan Denolet
 Bookmark and Share

18/04/2019 : EVI VINE - Er zijn wel een paar verhalen, maar mijn lippen zijn verzegeld… Misschien voor bij een biertje of zo…
18/04/2019 : EVI VINE - Er zijn wel een paar verhalen, maar mijn lippen zijn verzegeld… Misschien voor bij een biertje of zo…
18/04/2019 : EVI VINE - Er zijn wel een paar verhalen, maar mijn lippen zijn verzegeld… Misschien voor bij een biertje of zo…
18/04/2019 : EVI VINE - Er zijn wel een paar verhalen, maar mijn lippen zijn verzegeld… Misschien voor bij een biertje of zo…
18/04/2019 : EVI VINE - Er zijn wel een paar verhalen, maar mijn lippen zijn verzegeld… Misschien voor bij een biertje of zo…
Wie haar nog niet gespot had op Joy Division-tribute A Change of Speech… en haar eerste album …and so the morning comes gemist had, die kon Evi Vine in 2016 ontdekken op het Black Easter Festival in Antwerpen, waar ze haar tweede album Give Your Heart To The Hawks voor kwam stellen. Tijdens die editie speelden 2 artiesten het klaar om ondergetekende na begot één nummer naar de merchandise hoek te laten rennen : de eerste was nationale trots Whispering Sons (die later dat jaar Humo’s Rock Rally wonnen) en de tweede was dus -u raadde het al- Evi Vine… Het elegante, breekbare maar tegelijk solide concert was dan ook zeer overtuigend. Give Your Heart… stond sinds aankoop zeer regelmatig op…!

Uit betreurenswaardige zaken baren soms ook iets moois en dus werd besloten om na het onverwachte overlijden van Ward De Prins, bezieler van Peek-A-Boo én Black Easter (en webmaster o.a. voor Dark Entries), zijn Festival terug leven in te blazen. Evi Vine is met volle overtuiging weer van de partij, wij hopen van u hetzelfde…

Maar eerst legden we haar ons vragenlijstje voor…

Dark Entries : De eerste keer dat ik je zag optreden was op het Black Easter festival, enige jaren geleden, waar je over enige weken (zaterdag 20 april) en op dezelfde locatie terug zult staan… De tweede keer was een kamerconcert op een editie van Can’t Live In A Living Room (dat inderdaad in iemands living was)… Ik had begrepen dat jullie Ward De Prins ontmoet hadden tijdens een vorige editie van CLiaLR…? Ben je via die weg op het podium van Black Easter terecht gekomen…?

Evi Vine : Ja, dat klopt. We ontmoetten Ward voor het eerst na het concert bij Eddy en Anja thuis, de twee geweldige en enthousiaste mensen die ons voorgesteld hebben aan Ward. Hij leek direct een beminnelijke man wiens liefde voor the scène groot was. Toen we in 2016 op Black Easter stonden zaten we in een transitieperiode : onze drummer GB was er net bij gekomen, wat ervoor zorgde dat we konden experimenteren met een krachtiger geluid, wat uiteindelijk op ons nieuwe album volledig zijn plaats gekregen heeft. We kijken dan ook ongelooflijk uit om dat op BE 2019 te laten horen…

Veel mensen hebben jullie muziek leren kennen via jullie bijdrage aan Joy Divison-tribute A Change of Speech, A Change of Style, waarvoor jullie Dead Souls herwerkten. Hoe kwam men bij jullie terecht; en heeft het deuren geopend…?

EV : We hadden veel steun van onze goede vriend en collega Sven Affeld die met ons was tijdens onze tour als voorprogramma van Phillip Boa en ook tijdens het Nocturnal Culture Night Festival in Deutzen bij Leipzig. Misschien dat ze via hem tot bij ons gekomen zijn voor de compilatie…? Niet zeker welke deuren het geopend heeft, maar we hadden wel een echt goede feedback. Er rustte een zekere druk op onze schouders om zo’n invloedrijke band te coveren. Met Danny Nolan aka ‘Flints Kids’ hadden we in ieder geval iemand aan de productie die het geheel van een mooi donker randje voorzag…

Je hebt ook gezongen bij de Goth supergroep The Eden House (met o.a. Tony Pettitt van Fields of the Nephilim, om iemand te noemen)… Hoe kwam je bij hen terecht gekomen…?

EV : Ik kwam Tony en Peter (nvdr > Yates?) tegen tijdens een concert van gemeenschappelijke vriend Bob White en zijn groep NFD, dus daar begon onze communicatie… Daaruit volgde dan het schrijven en inzingen van Reach Out, In The Fire For You en The Dark Half

In The Eden House zong je naast Monica Richards (Strange Boutique, Faith and the Muse, solo, …), dus je kent elkaar een beetje. Als ik mij niet vergis staat ze op Black Easter op dezelfde dag als jullie… Long time no see…?

EV : Eigenlijk kennen we elkaar nog niet echt. Er was een geweldige show met The Eden House waarbij we (gastmuzikanten van dat moment) allemaal aanwezig waren, maar dat was enkel bij die gelegenheid. Op tour rond die tijd, het eerste album, was het vooral Amandine, Valentine en ikzelf. Maar we zien er echt naar uit om Monica terug live aan het werk te zien op Black Easter…!

Om de Fields-kaart nog eens te trekken: je hebt reeds gewerkt met Tony Pettitt en Peter Yeats (gitarist bij de klassieke Fields-bezetting) werkte samen met jullie voor de single Sabbath, van jullie nieuwste album Black/Light/White/Dark… Ben je enige -onschuldige- Fields-anekdotes te weten gekomen…?

EV : We werken al een tijd met Peter (Yates), al sinds ons tweede album Give Your Heart To The Hawks eigenlijk, en er zijn wel een paar verhalen, maar mijn lippen zijn verzegeld… Misschien voor bij een biertje of zo… (knipoogt)

Dus we hebben Peter Yates maar ook Simon Gallup (Cure) die met jou en de band samenwerken op Sabbath… Hoe kwam dit te gebeuren en wat is je persoonlijke ervaring hiermee…?

EV : Samen met Simon in de studio zitten is ontzettend inspirerend. Een geweldige muzikant, die er zelf heel bescheiden onder blijft, wat de ervaring nog beter maakt. We waren al enige jaren aan het vissen naar zijn samenwerking en we voelen ons vereerd dat hij uiteindelijk toegehapt heeft…

De single Sabbath heeft een zwaarder geluid dan we van je gewend zijn (de volgende single, My Only Son, klinkt dan weer meer old school Vine)… Ook de videoclip geeft een nogal geladen indruk… De titel Sabbath doet me denken aan een periode van bezinning maar ik heb gehoord dat de video vooral over transformatie gaat…?

EV : Transformatie / Metamorphose… Wie zijn we wanneer we onze huid niet afleggen? Volgens mij is de enige reden dat we hier zijn is leren en groeien om meer te worden dan we al waren… Ga voorbij je angsten, die je begrenzen… ik weet dat dit niet gemakkelijk is… Als groep kregen we hierbij de hulp van de fantastische Craig Murray

Zou je kunnen zeggen dat het volledige album op een of andere manier over transformatie handelt…?

EV : Ja, dat denk ik wel… Zoals gewoonlijk is het album zeer gelaagd. In essentie gaat het over geliefden die we verloren zijn… Ze gaan over in nieuwe dimensies en wij blijven achter… De cyclus van destructie en innerlijke heropbouw…

Black/Light/White/Dark bevat 6 nummers, dus mensen zullen eerder een kort album verwachten. Verkeerde veronderstelling, want jullie nemen net de tijd om de nummers te laten ademen…

EV : Bij dit album wilden we onszelf zo weinig mogelijk beperkingen opleggen. Het was ook ons eerste studiowerk met Matt Tye op bass en GB aan de drums en het was de bedoeling dat iedereen iets naar de tafel kon brengen. Er waren een paar nummers die vertrokken vanuit het verhaal van een tekst, maar de rest ontstond uit de muziek in eerste plaats… en dat hebben we inderdaad de nodige ruimte gegeven…

Jij en Steve zijn veganisten… Ik weet dat veganisme een diepgaande impact heeft op heel veel dingen in het dagdagelijkse leven, het is diepgeworteld en is er altijd… Op welke manier en tot hoe ver zou je zeggen dat het -veganisme- een invloed heeft op je werk als artiest…?

EV : Ik laat je dat zelf uitzoeken, dan is er meer uitdaging aan… Hmmm… Ik kan wel zeggen dat het een emotionele last is eens je bepaalde verschrikkelijke dingen ziet en door hebt… Je kan niet meer doen alsof je het niet weet en alsof het je niks doet, eens het op een emotioneel, bijna moederlijk niveau (nvdr : ik denk dan bv. aan de zuivelindustrie, waar kalveren algauw van hun moeders weg gehaald worden omdat de melk bedoeld is voor de verkoop) tot je door dringt. Voor Steve en mij is er geen andere optie. GB, onze drummer, is ook naar veganisme toe aan het groeien… Indien je het met mensen over voedsel hebt dan werkt de communicatie best één op één, zolang mensen niet het gevoel krijgen dat ze veroordeeld of in een hoekje gedrumd worden, zoals helaas vaak het geval is… Bij de discussie over dieren/vlees eten kunnen mensen zeer defensief worden. Hun geloof in een systeem dat ze levenslang mee ondersteund hebben wordt in vraag gesteld en dan komt dat heel dicht op hun vel. Veganisme is een heel andere manier van eten (naast de ethiek rond kledij, gebruiksvoorwerpen en entertainment) en het gevoel dat ze alles ineens overboord zouden moeten gooien kan zeer beangstigend zijn. Ze hebben doorgaans zelf gezelschapsdieren, zien zichzelf als goede en normale mensen, hebben vaak weinig benul over industrial farming (nvdr : de moderne manier van o.a. veehouderij -ook kweekvissen en legkippen- waarbij productie op de eerste plaats komt en het eventuele welzijn van het dier/product op de allerlaatse) en wanneer dit in dan in vraag gesteld worden dan gaan de schilden omhoog en de vizieren naar beneden…

Je bent zeer begaan met wat er gebeurt in de wereld (politiek, leefmilieu,… ) en je spreekt jezelf erover uit, zij het in teksten of gewoon middenin een concert… Als een artieste gebruikt je duidelijk de voorhande zijnde kanalen… Denk je dat mensen, die in de eerste plaats naar een band komen kijken en luisteren, hier genoeg voor open staan…? Zijn er al momenten geweest waarvan je merkte dat je de boodschap echt over kon brengen…?

EV : Onze laatste Belgische show, het huiskamerconcert voor Can’t Live In A Livingroom waarop jij trouwens aanwezig was, was voor ons een speciaal moment in die zin. Er waar veel vrienden en bekenden van Ward (nvdr : De Prins, oprichter van Peek-A-Boo magazine en bezieler van Black Easter) en mensen waren zich emotioneel bewust van dit gezamelijke verdriet. Ward was een graag gezien mens, een man met veel vrienden in de muziekwereld en daarbuiten. Om te kanaliseren wat het met mij deed had ik een spoken word stuk voorbereid om de pijn en de liefde daar aanwezig te verwoorden…

Tijdens het Living Room-concert was ik in het gezelschap van een dame die een levenslange carrière had in Dans, waaronder Butoh (naoorlogse Japanese vorm van Dans, gekend voor zijn transformerend potentieel)… Indien je de vaardigheden en ervaring van zo’n artieste zou inschakelen, hoe zou je ze dan gebruiken…? Ik zag afgelopen zomer de Belgische sludge metalband Amenra het podium delen met een Butohka (in Diksmuide, een oud slagveld van WO.I) en dat was verdomd krachtig…!!

EV : Het was fijn aan elkaar voorgesteld te worden, goed dat je me eraan herinnert… Ik vond haar een zeer charismatische en inspirerende vrouw met een ervaring waar ik van zou kunnen leren. Ik ben er zeker van dat hier iets uit zou komen gebaseerd op muziek en beweging… het zou belangrijk kunnen zijn dit vast te leggen op beeld… Misschien een ideetje dat bij Craig Murray kan rijpen…?

En tenslotte, uitkijkend naar jullie doortocht op Black Easter > waaraan mogen we ons verwachten…?

EV : We staan nu op het podium als een kwartet, met de bedoeling elkaar aan te vullen op vlak van muziek maar ook qua atmosfeer, geluid, … Improviseren op wat er op die moment gebeurt > aanvoelen wanneer het mag knallen en wanneer het een andere richting uit mag waaieren… Mogelijks is het de eerste keer dat we het nieuwe album volledig zullen spelen en het zal spannend zijn voor ons om dat met het publiek te mogen delen…! En uiteraard kijken we er ook naar uit om met ouwe vrienden terug de draad op te pikken en, wie weet, er enige nieuwe te maken… (lacht)

Dankjewel, Evi… Wij kijken er ook naar uit…

Evi Vine

Black Easter

HomeContactSitemap
lees meer...
CD BESPREKING : Venin Carmin - Constant Depression

Na hun debuut “Glam Is Gone” dat door de gespecialiseerde pers met jubel werd ontvangen doet het trio met “Constant Depression” een gooi naar nog meer vergankelijke, aardse roem. Het trio Luna, Valentine en Fancois gooien met eigenzinnige cold wave en post punk riedels die vooral opvallen omdat de vocalen door de dames ...

lees meer...
CD BESPREKING : The Inconsistent Jukebox - Gig Economy

Barry Snaith is niet voor één gat (lees genre) te vangen. Daartoe draait deze multi-instrumentalist al veel te lang mee. Als de ene helft van M1nk dat hij samen bestiert met Erica Bach bracht hij vorig jaar “em one one kay” (M1nk) uit dat hier bij Dark Entries op handgeklap werd onthaald, lees hier de review. Barry ...

lees meer...
NIEUWS 31/05/2020 : Lord Of The Lost goes classic met 'Swan Songs III'

Lord Of The Lost houdt niet van stilstand. In 2018 hadden ze nog een megasucces met 'Thornstar', een ambitieuze conceptplaat over de ondergang van de Pangeanen, een uitgestorven beschaving uit de oudheid. Hun nieuwe plaat heet 'Swan Songs III', en is dus het vervolg in de rij van de 'Swan Songs'-platen die Lord Of The ...

lees meer...
NIEUWS 31/05/2020 : Wave Invasion Online Festival (Palais Ideal, Alpahmay, Xtort...)

Wave Invasion is een bijzonder interessante organisatie. Opgericht vanuit Nederland als een bundeling van wavegroepen die samenspannen om concerten te organiseren en te spelen, telt de organisatie intussen ook al aardig wat Belgische groepen. Vanavond, zondag 31 mei, en niet toevallig omdat het eigenlijk Wave-Gotik-Treffen had moeten zijn, ...

lees meer...
NIEUWS 31/05/2020 : 'WILMA determined protector' van Struggler is uit

Struggler maakt al sinds 1979 koude golven. Vanuit de beruchte Hamontse scene en meer bepaald café De Kwiet, waar ook De Brassers onheil veroorzaakten, heeft de groep rond René Hulsbosch Vlaanderen veroverd. De vroege jaren 80 zagen de singles 'Night Fever' en 'Wanted' verschijnen, maar vooral de plaat 'It ...

lees meer...
NIEUWS 30/05/2020 : Alternatieven voor WGT: Dark Stream Festival, online optreden Lacrimosa en goth-documentaire MDR

Het Wave-Gotik-Treffen gaat niet door, maar voor de fans zijn er toch wat zaken opgezet om vanuit hun kot het gevoel te hebben dat ze hieraan deelnemen. Veel groepen nemen deel aan het Dark Stream Festival, dat vanuit de Moritzbastei in Leizig uitgezonden wordt, en vandaag en morgen nog een hoop optredens, lezingen en meer gratis aanbieden. Lacrimosa, ...

Willekeurige selectie 'oudere' CD-besprekingen (zie ook op onze home-page onderaan):
$$$$$$$$$
lees meer...
CD BESPREKING : Pray For Sound - Waves

Deze post-rock band uit Boston brengt hun vierde full-length studio album “Waves” uit in partnerschap met de labels A Thousand Arms, Dunk! Records, en Post. Recordings. Ze noemen het hun meest ambitieuze productie tot op heden. “Waves” (9 tracks, 42 minuten) is de opvolger van “Monophonic” (2012), “Dreamer” ...

lees meer...
CD BESPREKING : Alone In My Room - Alone In My Room

Een lp, 10 nummers en ook weer geen lp, want een speelduur van nauwelijks meer dan 26 minuten. Meer nog, deze Alone In My Room is een nieuwkomer en deze titelloze ep (laat ik het dan zo maar noemen) is het debuut voor deze heren uit Fresno (USA). En wat voor één. Dank u Oraculo. Dit is authentieke cold wave, claustrofobisch ...

lees meer...
CD BESPREKING : Sydney Valette - Brothers ep (vinyl)

Dit één man project werd reeds in 2009 opgericht en lijkt nu eindelijk toch her en der wat populariteit te vergaren. Terecht. Ook ik was al eerder onder de indruk van de muziekjes van deze Parijzenaar. Muziekjes die zowel pittig dansbaar als dromerig melancholisch door de boxen waaien. Deze ep, slechts 200 exemplaren lijkt ...

lees meer...
NIEUWS 28/05/2020 : Nytt Land covert 'Ohne Dich' van Rammstein

Het is een merkwaardige cover. Nytt Land, het Russische duo dat traditionele folk en dark ambient combineert, neemt een nummer van Rammstein over. Ze doen dit uiteraard op geheel eigen manier. Wie dus wil horen wat Rammstein zou geven als het een folkgroep was geweest, kan maar beter even zijn oren spitsen. De opname is volledig live gemaakt, ...