casino maxi1xbet

Dark Entries Logo

713 items

   

Trouwfe(e)st #3: ART ABSCONs
Met de opbrengst die digitale streams me opleveren kan ik twee flessen bier kopen.
24/03/2019, Dimi Brands
 Bookmark and Share

24/03/2019 : Trouwfe(e)st #3: ART ABSCONs - Met de opbrengst die digitale streams me opleveren kan ik twee flessen bier kopen.
24/03/2019 : Trouwfe(e)st #3: ART ABSCONs - Met de opbrengst die digitale streams me opleveren kan ik twee flessen bier kopen.
24/03/2019 : Trouwfe(e)st #3: ART ABSCONs - Met de opbrengst die digitale streams me opleveren kan ik twee flessen bier kopen.
24/03/2019 : Trouwfe(e)st #3: ART ABSCONs - Met de opbrengst die digitale streams me opleveren kan ik twee flessen bier kopen.
24/03/2019 : Trouwfe(e)st #3: ART ABSCONs - Met de opbrengst die digitale streams me opleveren kan ik twee flessen bier kopen.
De eerste naam die bekend werd gemaakt voor de derde editie van Trouwfe(e)st was die van het Duitse Art Abscons. Een mysterieuze gemaskerde man wiens muziek we al van in het begin volgen en die ons vorig jaar uitnodigde voor een privé concert in de Duisburgse natuur. Een unieke ervaring waarna ons besluit vast stond om de goede man ook eens zijn kans te laten wagen in België. Zijn oneindige dankbaarheid werd ons deel, ook al is op een podium staan niet bepaald zijn favoriete bezigheid.

DE: Art Abscons is een artiest met een masker. Dan is de eerste logische vraag: waarom? Wat schuilt er achter het masker?

AA: Ik ben van mening dat er twee soorten artiesten zijn. Ten eerste zijn dit mensen die hun kunst vooral voor de persoonlijke vervulling ervan maken. Ze zijn meestal trots op hun eigen prestaties en genieten van elke waardering, erkenning of roem -groot of klein- die ze van hun publiek ontvangen. In de meeste gevallen genieten ze van wat ze doen, en dit is ook de reden waarom ze doen wat ze doen. Ze drukken zichzelf uit met behulp van hun kunst. Ze doen gewoon wat ze willen en, vaak, wat ze denken dat hun publiek wil. Ten tweede zijn er echter artiesten die gedwongen worden te doen wat ze doen, ongeacht of ze dat willen of niet. Hun drang om kunst te maken is een verplichting. Kunst is als een geest op zichzelf die hen achtervolgt en die hen dwingt te doen wat deze kunst wil -noch wat de kunstenaar wil, noch wat zij geloven dat hun publiek wil. Deze artiesten drukken zichzelf niet uit; ze drukken iets universeler uit, iets dat alleen door hen heen spreekt. Kunst is hier als een Hogere Wil van een rijk dat verder geforceerd wordt door middel van deze artiesten, en ze zijn slechts ambachtslieden die hun ambacht en hun werktuigen gebruiken om te creëren wat deze Wil hen gebiedt. Om deze reden voelen artiesten die tot deze tweede categorie behoren niet persoonlijk verantwoordelijk voor wat ze doen, en zijn daarom niet trots op hun werk. Het applaus of de erkenning dat ze ontvangen voelen ze dan ook niet aan als iets dat zij als persoon verdienen. Ik heb altijd het gevoel gehad dat ik tot deze tweede categorie behoor. Ik heb een masker gekozen om te laten zien dat de kunst die ik breng niet van mij is. Ik ben niets meer dan een hulpmiddel.

DE: Het masker is ook een beetje tegenstrijdig: het akelige masker in combinatie met de mooie muziek die je speelt. Net zoals de foto waarop je gemaskerd poseert naast enkele kinderen, wat ik een zeer sterk beeld vind.

AA: Toen de Grandmaster zo’n tien jaar geleden voor het eerst naar me toe kwam, communiceerde hij de volgende formule tot mij: “Goed+Kwaad=Schoonheid”. De wereld is verscheurd in duizenden flarden door de kracht van tegenstrijdigheid. Niets is logisch op zichzelf, behalve wat schoonheid betreft -omdat schoonheid alle contradicties oplost. Daarom hebben we schoonheid nodig, op een wanhopige manier. De meeste mensen peilen de bodemloze kwaliteit van ware schoonheid niet. Ze verwarren schoonheid met het mooie en aangename en beseffen niet hoe oppervlakkig dit is. Ze verdoven hun verstand en hun zintuigen met goedkope genoegens. Je geneest echter niet de pijn van het bestaan door jezelf ervan af te leiden. Je moet het onder ogen zien, je erin onderdompelen, de aard ervan analyseren en het van diep vanbinnen oplossen. Schoonheid is het product van kennis en begrip. Het proces is pijnlijk -maar hoe pijnlijker het is, des te groter is de troost die door begrip wordt gegund. Je kunt de sporen van dit proces zien in het gezicht van de Grandmaster. Hij heeft geleden, hij heeft de universele lelijkheid van het leven gezien en toch is er iets triomfantelijk in zijn trekken, een vreemde en wetende glimlach. Hij heeft de universele uitdaging van het transformeren van pijn tot schoonheid beheerst door middel van kennis. Hij heeft de vrucht gegeten van de boom der kennis van goed en kwaad.

DE: Naast het masker maak je inderdaad ook gebruik van het alter ego Grandmaster Abscon. Wat is het verhaal achter dit personage?

AA: Voor mij is Grandmaster Art Abscon een verpersoonlijking van de kunst zelf -van de KUNST die MIJ achtervolgt. Ik weet niet precies waar het vandaan komt. De bevelen die ik ontvang komen ‘s nachts tot me, wanneer ik slaap. Hun bron is verborgen voor mij. Ik noem deze bron “Abscondinium”. Het is een rijk waarvan ik weet dat het bestaat. Ik kan zien en horen dat het verweven zit achter alle verschijnselen van de fysieke wereld. Ik geloof dat velen hebben geprobeerd het te beschrijven. Het zou het “Rijk van Ideeën” in Plato’s Allegorie van de Grot kunnen zijn, het zou de “Pleroma” van de gnostici kunnen zijn, het zou de “Devachan” van Rudolf Steiner of de “Republiek” van Philip K Dick kunnen zijn, het zou ook C.C. Jungs “Collectief Onbewuste” kunnen zijn. Het is allemaal juist, denk ik en op hetzelfde moment is het dat niet. Dit rijk is onkenbaar. Er zijn echter momenten waarop onze materiële wereld er doordrenkt van is. Dit is wanneer magie gebeurt en ik hou er van als dit voorvalt.

De achternaam van de Kunst (Art) luidt Abscon met een reden. Mijn familie heeft haar wortels in het noorden van Frankrijk, namelijk in het kleine stadje Abscon. Ik heb altijd van dat woord gehouden, vooral toen ik hoorde dat in het moderne Frans ‘abscons’ zoiets betekent als ‘moeilijk te begrijpen’. Het woord is natuurlijk afgeleid van het Latijnse “absconditus” dat “verborgen” betekent. Toen de Romeinen Gallië binnenvielen en bij de plaats kwamen die vandaag Abscon wordt genoemd, was het verborgen diep in de bossen. Ze gebruikten het als een geheime schuilplaats en noemden het “Abscondinium”.

DE: Vorig bracht je onder je eigen naam Tellbach een minimal synth album uit. Vond je de tijd rijp om eens iets anders te doen?

AA: Ja, ik had nood aan een verandering. Ik had vijf jaar lang gewerkt aan Art Abscons’ “The Separate Republic”. Dit was zeer vermoeiend. Ik had iets lichters nodig, iets om makkelijker van te herstellen en om mezelf een tijdje af te leiden. Ik gebruikte Tellbach in feite om enkele persoonlijke verhalen te vertellen en op deze manier mijn hart te luchten. Ik had het nodig als een soort psychologische compensatie, een vakantie voor mijn serieuze werk, om het zo te zeggen. Maar ik heb dit ook gebruikt om nieuwe dingen over muziekproductie te leren, zoals ploeteren met analoge synthesizers en opnemen op allerlei vormen magnetische tape. Het was leuk om te doen. Sommige dingen die ik heb geleerd, komen van pas nu ik bezig ben met het volgende Art Abscons album “Nach allen Regeln der Kunst”. De Kunst heeft tijdens mijn slaap weer contact met me opgenomen en ik weet nu al dat het werken aan dit nieuwe album wederom zeer vermoeiend zal zijn. Ik ben er zeker van dat ik nog een album van Tellbach nodig heb om ervan te herstellen wanneer het is voltooid.

DE: Naast het Tellbach album bracht je ook een plaat van Misty Bywater uit op je eigen Opus Abscondi label. Wat zal de volgende release zijn op je label?

AA: Ik heb het grote voorrecht om het volgende Kinit Her album, “Fire Returns To Heaven”, uit te brengen. Ik heb altijd van hun muziek gehouden, en dit voelt gewoon goed. Dit nieuwe album is zeer sterk, misschien zelfs wel hun beste tot nu toe. Ik wacht momenteel op de uiteindelijke audio-master en het album zal waarschijnlijk ergens in april verschijnen -de cd-versie op Opus Abscondi en de cassette-versie op Brave Mysteries.

DE: In verband met je label, maar ook voor jou als artiest, wil ik graag nog mijn respect uitspreken. Tegenwoordig moet je al een grote idealist zijn om muziek uit te brengen en als muziekliefhebber ben ik dan ook erg dankbaar voor mensen zoals jij. Hoe zie jij als muzikant de toekomst wat dat betreft?

AA: Bedankt. Ik heb veel redenen waarom ik blijf vasthouden aan het uitgeven van fysieke albums op vinyl, cd’s en cassettes, hoewel er nog maar heel weinig mensen over zijn die naar fysieke geluidsdragers luisteren. Ook al geef je meer geld uit dan je verdient als je muziek uitgeeft op fysieke media. Niet alleen geloof ik dat deze laatste beter klinken en dat de slechte audiokwaliteit van muziekstreams schadelijk is voor onze fysieke en mentale gezondheid; ik weet ook uit de eerste hand dat muziekstreams muziek en artiesten vrijwel doden. Het is niet alleen het financiële aspect, maar geld speelt natuurlijk een belangrijke rol die het maken van kunst mogelijk of onmogelijk maakt. Een goed album opnemen kost veel tijd en energie, maar het vereist ook dure apparatuur en andere middelen. Als je alleen de tijd hebt die je over hebt na je dagtaak om aan je kunst te werken, kun je niet zoveel bereiken en als je niets verdient met je kunst, zal het heel moeilijk zijn om alle dingen te financieren die nodig zijn om het te produceren met het geld dat je dagelijkse job je biedt. Muziekstreams hebben het onmogelijk gemaakt om geld te verdienen met muziek. Of je muziek terug te vinden is op YouTube of Bandcamp, waar mensen gratis naar luisteren, of wanneer ze betalen voor een account in een digitale muziekwinkel. Hoewel dat laatste erg nobel is, krijgen de artiesten waar ze naar luisteren eigenlijk maar een belachelijk klein deeltje van het geld. Bijvoorbeeld: Art Abscons is bijvoorbeeld beschikbaar in verschillende digitale muziekwinkels en ik kan zien dat mijn muziek tienduizenden streams per maand heeft en toch verdien ik slechts ongeveer drie à vier Amerikaanse dollars paar maand. Ik kan hiervoor twee flessen bier kopen bij een kiosk -voor albums die duizenden euro’s aan productie kosten. Hierdoor resten me heel weinig tijd en middelen die nodig zijn voor mijn kunst. Ik klaag niet omdat ik weet dat elke aspirant-muzikant tegenwoordig voor hetzelfde probleem staat. Het goede aan het internet is dat het je muziek beschikbaar maakt voor veel mensen en dat het een geweldige exposure kan hebben. Mensen zullen het echter moeten begrijpen dat, wanneer ze niet langer bereid zijn om correct voor muziek te betalen, nieuwe muziek geleidelijk aan zal verslechteren, en goede muziek zal steeds zeldzamer worden en uiteindelijk verdwijnen, simpelweg omdat begaafde artiesten tijd noch geld hebben om mooie dingen te maken – en degenen die toch blijven vechten, zullen hun hele leven en energie hiervoor opofferen totdat ze instorten. Het is uiteindelijk alleen de grote muziekindustrie die profiteert van muziekstreams terwijl minder belangrijke artiesten worden geëlimineerd. De voorwaarden voor het produceren en promoten van goede undergroundmuziek worden steeds erger. Iedereen die nog steeds zijn energie erin investeert, verdient lof en is een held -en het gaat hier niet over mezelf- ik heb het over mensen die undergroundconcerten organiseren, recensies schrijven over onbekende artiesten of alternatieve radiostations hosten, ik heb het over dj’s, maar ook over die mensen die nog steeds een vinylplaat of een cd van een onafhankelijke artiest kopen. Kortom, ik heb het over mensen zoals jij. Bedankt voor je bestaan.

DE: Ben ik de eerste die opmerkt dat je stem me doet denken aan die van Alexander Veljanov? Deine Lakaien is een zeer succesvolle groep, mede door deze kenmerkende stem. In jouw plaats zou dit me frustreren. Hoe moeilijk is het om je muziek te promoten, want ik weet dat je je eigen label opstartte uit onvrede met de manier van werken van labels waar je vroeger bij zat?

AA: Eerlijk gezegd ben je inderdaad de eerste die mijn stem vergelijkt met die van Alexander Veljanov! Ik moet toegeven dat ik nooit echt geïnteresseerd ben geweest in Deine Lakaien, ook al denk ik dat ze best goed zijn en dat ik hun muziek waarschijnlijk leuk zou vinden als ik het eens goed zou beluisteren. Dus ik kan tenminste beweren dat ik niet probeer Veljanov te imiteren. Maar waarom zou het voor mij frustrerend moeten zijn dat ze succesvol zijn? Ze hadden het geluk om een deftig platencontract te krijgen in een tijd dat er geen internet was en op een moment dat de muziekindustrie nog steeds functioneerde en rekening hield met het feit dat artiesten ook geld nodig hebben om hun kunst te kunnen produceren. Muzikanten die indertijd wat succes hadden, zullen zelfs tegenwoordig een betere status en betere voorwaarden genieten dan degenen die begonnen hun kans te wagen in de internettijd. Maar ik weet dat de dingen ook veel moeilijker zijn geworden voor de oudere helden. Dus nee, ik benijd hen helemaal niet. Ik veronderstel dat alle tijden hun eigen specifieke uitdagingen hebben en ik ben klaar om de uitdagingen van vandaag aan te gaan. Ik geniet ervan nu echt onafhankelijk te zijn met mijn eigen label, Opus Abscondi. Ik kan alle beslissingen zelf nemen -en zelfs al ben ik niet super beroemd, toch heeft mijn muziek enkele zeer toegewijde luisteraars. Ik ben over het algemeen meer geïnteresseerd in kwaliteit dan in kwantiteit, ook als het gaat om de aard van mijn luisteraars.

DE: Je werkte samen met de Nederlandse neofolk band Osewoudt aan een nummer op hun eerste album (‘Die Sonne Dreht Sich Um Mich’). Willem Witte, toen nog actief bij Osewoudt, staat dit jaar ook op de affiche van Trouwfest met zijn EBM project Pantser Fabriek. Ben je vertrouwd met zijn recente werk?

AA: Weet je wat? Ik denk dat het ondertussen acht jaar geleden is dat ik Willem voor het laatst zag. Ik kijk er erg naar uit om hem terug te zien! Het was altijd een groot genoegen hem te ontmoeten. Natuurlijk ben ik op de hoogte van Pantser Fabriek. Ik vind het erg goed!

DE: Welke act op Trouwfest wil je zeker niet missen?

AA: Ik wil je in de eerste plaats oprecht bedanken voor de uitnodiging om er te mogen komen spelen.

Wat de andere acts betreft, aangezien ik er toch ben, zal ik er geen enkele willen missen, en ik ben er zeker van dat ik veel van alle concerten zal genieten, op voorwaarde dat ik niet te nerveus zal zijn voor mijn eigen optreden. Ik moet toegeven dat ik, afgezien van Pantser Fabriek, niets van de andere acts wist totdat ik ze opgezocht heb. Ik ben geen goede scenester en ben meestal zo druk met mijn eigen muziek dat ik me nauwelijks bewust ben van wat er om me heen gebeurt. Het is echter niet uit arrogantie of onwetendheid. Het is vooral tijdens mijn momenten van creativiteit dat ik nauwelijks naar de muziek van iemand anders kan luisteren omdat elke vreemde inbreng me afleidt van wat ik innerlijk hoor. Maar ik heb alle projecten opgezocht die zullen optreden op Trouwfest, en kan zeggen dat ik naar hen allemaal uitkijk.

DE: Vorige zomer nodigde je 20 mensen uit je vriendenkring uit voor een privé-concert in het Duisburgse groen, de plaats waar je heen trekt om te repeteren. Ik wil je nogmaals bedanken dat ik deze magische ervaring mocht meemaken. Is een dergelijk optreden moeilijker dan wanneer je op een podium staat, of is het net omgekeerd?

AA: Het vreselijkste wat mij kan overkomen is dat men mij op een podium zet en ik in een microfoon moet zingen. Technologie haat me. Het gaat meestal allemaal mis. Als ik dat masker draag, ben ik vrijwel blind omdat ik mijn bril eronder niet kan dragen. Ik kan dus niet zien waar alles zich bevindt. Verdorie, het is zo donker! Bovendien ben ik ook nachtblind. Ik struikel over kabels. Ik zou dus zelfs kunnen kantelen en van het podium vallen. Ik kan niet zien welke voetpedaal ik moet raken of wat de kleine rode lampjes erop zeggen. Ik ben doordrenkt van zweet. Het is te warm onder dat masker. Die podiumbelichting is moordend. Mijn linkerwang jeukt en ik kan me niet krabben. Het maakt me gek. Oh nee, de microfoonstandaard is zomaar neergestort. Ik hoop dat het niemand geraakt heeft daar beneden en dat niemand gewond is geraakt. Er komt een zoemend geluid van een kapotte kabel. Verdomme, waarom moet dat nu gebeuren? De batterij voor de actieve pickup van mijn gitaar is plotseling ook leeg. Nogmaals verdomme, want die was gloednieuw! Ik moet deze vervangen voor het volgende nummer. Dat zal er niet erg ‘grandmaster’-lijk uitzien. Waarom doe ik dit? Dit is de hel! Waarom heb ik in hemelsnaam toegestemd om weer op een podium te spelen? Ik moet even een vlaag van zinsverbijstering gehad hebben toen ik ja zei. Ik heb geen idee hoeveel mensen er in het publiek zijn. Ik kan verdomd niets zien. Zijn ze allemaal aan het filmen om later mijn ellende op YouTube tentoon te spreiden?

Ik denk dat ik liever akoestische optreden prefereer. Ik ben er zelfs vrij zeker van. Kleine, akoestische concerten. Zonder technologie. Overdag. Zonder kabels op de grond. Zonder een microfoon voor mijn neus. Je hebt geen idee wat je me hebt aangedaan.

DE: Art Abscons wordt altijd in de neofolk hoek geplaatst, maar je stijl is veel rijker dan louter dat. Je hebt reeds samengewerkt met enkele grote namen uit dit genre (zoals Luftwaffe en Gnomonclast). Voelt dat neofolk label comfortabel voor jezelf?

AA: Ik weet het niet. Ik heb altijd gedaan wat ik deed en gaf er nooit echt om hoe ik het moest noemen of welk genre het was. Het waren vooral anderen die me in deze hoek hebben gezet. Dit bracht bij mij zowel dankbaarheid als irritatie voort. Ik ben dankbaar omdat neofolk een genre was dat veel artistieke vrijheden toelaat, een zeer interessant kader biedt en omdat het een zeer intellectuele aanhang heeft die zeer trouw en loyaal is aan zijn waarden en aan zijn artiesten. Zonder dit zou ik waarschijnlijk niets zijn. Of in ieder geval, bijna niemand zou iets geven om wat ik aan het doen ben. Tegelijkertijd ben ik echter geïrriteerd door de artistieke beperkingen en de zeer beperkte verwachtingen die een dergelijke categorisering je kan opleggen. Sommige mensen horen tokkelende akoestische gitaren en windgongen in mijn muziek en zien runen op al het artwork, zelfs als die er niet zijn, terwijl anderen mijn muziek zullen accepteren, net omdat er geen getokkelde akoestische gitaren en windgongen of runen op het artwork zijn. Mijn muziek is inderdaad anders dan wat over het algemeen wordt aangeduid als neofolk. Zoals ik eerder heb gezegd, doe ik niet wat ik denk dat een specifiek publiek van me verwacht. Ik doe wat ik moet doen. Als dit vooral neofolkers aanspreekt, kan ik daar perfect mee leven.

DE: Wanneer ik de flyer van Trouwfest publiceerde, grapte je dat die er erg “Duits” uitzag (op de affiche zijn drie sportende meisjes van de BDM te zien). Uiteraard is dat omdat deze ontworpen is in de stijl van onze hoofdact, Wappenbund. Heb je het gevoel te moeten kampen met de vele vooroordelen waaronder het neofolk genre nog steeds gebukt gaat?

AA: Wat traditioneel neofolk genoemd wordt, is vaak doelbewust polariserend door een specifiek deel van de Duitse geschiedenis op een zeer artistieke en ambivalente manier te behandelen. Deze benadering is vaak zeer intelligent en ik vind het heel intrigerend en tot nadenken stemmend als het van grote artistieke kwaliteit is en geen eenzijdig politiek schema volgt. Maar dit is alles behoort niet tot mijn onderwerp. Alles wat Art Abscons kenmerkt, gaat verder dan al het andere: voorbij ruimte en tijd, en zeer zeker voorbij politiek of geschiedenis. Art Abscons draait helemaal rond magie en het zoeken naar kennis. De indruk die de meeste mensen buiten de scene hebben is dat neofolk niets anders is dan een verheerlijking van fascistische idealen -wat natuurlijk in zekere mate zelfs zo is. Er zijn door de jaren heen verschillende mensen geweest die me er persoonlijk van beschuldigd hebben een rechts-extremist te zijn, enkel maar nadat ze mijn muziekproject gegoogeld hebben, een term tegenkwamen die “neofolk” wordt genoemd en zich door hun verbeelding lieten leiden. Het interesseert me niet deze connotatie met mijn muziek te versterken omdat het er geen deel van uitmaakt.

DE: Ik herinner me dat je een tijd geleden op Facebook meedeed aan zo’n “boeken-challenge”. Met de vakantie in het vooruitzicht, welk boek raad je ons aan om in ons koffer te steken?

AA: Allemaal. Ik ben momenteel een boek van Maria Renold aan het lezen, “Intervals, Scales, Tones and the Concert Pitch C=128 Hz”. Ik kan het aanbevelen als je helemaal in de war wil zijn en dan wenst de wereld op zijn kop te zetten met behulp van muziek.

DE: Staat genoteerd, maar eerst nog Trouwfest natuurlijk!

AA: Absoluut. Heel erg bedankt voor het interview.

Credits foto's: foto 1: Pantalaimon Fotografie , foto 4: Sebastian Pichard

Art Abscons

Trouwfe(e)st #3 --> 15 juni in JH Wommel (Wommelgem) met For Greater Good, Ashtoreth, Riotmiloo, Art Abscons, Pantser Fabriek en Wappenbund

HomeContactSitemap
lees meer...
CD BESPREKING : In Quantum - Memory 417

“We beloven plechtig dat we ons uiterste best doen om nog enkele titels die er (in dit geval het label Cryo Chamber,n.v.d.r.) dit jaar verschenen te bespreken.”, klonk het onlangs nog plechtig in onze bespreking van Davidian, het laatste album van Council Of Nine. Belofte maakt niet alleen schuld, en in het geval van Cryo Chamber ...

lees meer...
CD BESPREKING : Council Of Nine - Davidian

Het is alweer eventjes geleden dat we nog eens een album van Atrium Carceri’s label Cryo Chamber bespraken, dit kwam doordat we de laatste tijd overstelpt werden met promo materiaal, waardoor het Amerikaanse label even onder onze radar voorbijvloog. Maar het is nooit te laat om de draad terug op te pikken, en we beloven plechtig ...

lees meer...
CD BESPREKING : Propan - Trending

Wanneer er een plaatje met stemkunstenaars op de Dark Entries redactietafel tevoorschijn komt, krijgt ondergetekende automatisch last van grijpgrage handen. Allemaal te wijten aan een jarenlange adoratie van Diamanda Galás! Het leverde dit jaar een zeer gesmaakte (al deelde duidelijk niet iedereen mijn mening) ontmoeting op met ...

lees meer...
CD BESPREKING : Merry's Funeral - Medusa

Izzy Stone (bas en zang) en Julius Wentor (gitaar en zang) wonen in het Europese Turkije, Istanbul om precies te zijn en daar is er, geloof het of niet, evenzeer een gothic / dark wave scene die meer te bieden heeft dan het ook bij ons populaire She Past Away. Deze Merry’s Funeral bijvoorbeeld, het project van Izzy en Julius, dat ...

lees meer...
CD BESPREKING : Verzamelaar (vinyl) - Sing Me Something Sinister

Puik idee toch een verzameling alternatieve donkere muziekjes uit de lage landen bij elkaar persen op één vinyl. De lage landen dat zijn dan bij deze Nederland en België. Niet om te duelleren, neen, om te bewijzen dat er anno 2019 nog altijd een wave scene fier overeind staat. Al valt het dan in het straatbeeld misschien ...

lees meer...
NIEUWS 17/10/2019 : Into The Dark Night in Maasmechelen

Into The Dark. Het zou energiebesparend kunnen werken ware het niet dat vijf bands op 1 podium toch voluit de stekkerdozen gaan gebruiken. Laat Into The Dark dan ook een organisatie zijn die in het verleden wel eens losse concerten organiseerde. Op zaterdag 19 oktober houden ze een eerste samenvattend festival simpelweg onder de benaming ...

lees meer...
NIEUWS 11/10/2019 : Floor, de beste zangeres?

Het zijn drukke tijden voor Nightwish. Terwijl zangeres Floor Jansen de afgelopen twee maanden in eigen land een landelijke bekendheid werd door haar deelname aan de TV-show 'Beste Zangers', werkt de Finse metalband aan een nieuw studio-album voor 2020 en wordt op vrijdag 6 december het monumentale document 'Decades: Live In ...

lees meer...
NIEUWS 10/10/2019 : Zaterdag So What-punkfestival in Aarschot

Sham 69, Ramonas, Unite Against Society, Capital Scum en Nope, ze staan allemaal op de affiche van het derde So What-festival dat deze zaterdag in De Klinker in Aarschot. Wie nog eens een stevige portie punk wil zoals dat in gouden tijden gemaakt werd, weet waar hij moet zijn. De Klinker: Demervalei 14, 3200 Aarschot Deuren: 17u Facebook ...

lees meer...
CONCERT BESPREKING : October Ritus (Rome, Awen, By The Spirits, La Merde), 04/10/2019, De Wommel, Wommelgem - Kali Yuga Über Alles!

FolkWorld, een Duits label dat ook al eens graag een concert organiseert luidde oktober in met een dubbele affiche. Op donderdag (de nationale Duitse feestdag) sloegen ze hun kampen onder de noemer October Chorus op in Mühltal (nabij Darmstadt) met behalve een andere headliner (Changes) dezelfde line-up. 's Anderdaags verhuisde het ...

lees meer...
FOTO'S : Ground Nero - @ De Klinker Aarschot, 05/10/2019 door Luc Luyten

lees meer...
CONCERT BESPREKING : Ground Nero – Divergence CD Release Show - 5 oktober 2019 – De Klinker Aarschot

‘Beyond Scales there is Divergence’. Heden ten dage is het zowat de sleutelzin in het leven van Ground Nero. Een trilogie zonder echt een trilogie te zijn, maar na 2 EP’s (Beyond en Scales) is er nu het eerste full-album Divergence. Een album waarmee ze met glans laten horen dat de band sedert hun oprichting enkel maar ...

lees meer...
NIEUWS 02/10/2019 : Walhalla pakt uit met exclusieve rerelease van Ton Lebbink's cult plaat “Luchtkastelen”

Ton Lebbink (1943-2017) was de voormalige drummer van de Nederlandse new wave band en kunstcollectief Mecano en tevens portier bij het wereldberoemde poppodium Paradiso in Amsterdam. In de vroege jaren tachtig van de vorige eeuw was hij één van de allereerste Nederlandse popdichters, samen met anderen zoals Diana Ozon en Bart ...

lees meer...
NIEUWS 30/09/2019 : Soft Riot en Kezdown treden donderdag op in Brussel

De Fantomatic.Nights zijn het kleine broertje van de Fantastique.Nights, en om de haverklap bieden ze je gratis concerten aan in het centrum van Brussel. Deze gaan door in Café Central, op wandelafstand van de AB, en er komen deze keer opnieuw twee heel aanbevelenswaardige groepen af. Soft Riot komt helemaal uit Canada en maakt ...

lees meer...
FOTO'S : Kollaps - @ Tour ŕ Plomb Brussel 26/09/2019 door Luc Luyten

lees meer...
FOTO'S : Nytt Land - @ Tour ŕ Plomb Brussel, 26/09/2019 door Luc Luyten