casino maxi1xbet

Dark Entries Logo

703 items

   

Trouwfest #3: RIOTMILOO
We houden van je, Europa!
24/02/2019, Dimi Brands
 Bookmark and Share

24/02/2019 : Trouwfest #3: RIOTMILOO - We houden van je, Europa!
24/02/2019 : Trouwfest #3: RIOTMILOO - We houden van je, Europa!
24/02/2019 : Trouwfest #3: RIOTMILOO - We houden van je, Europa!
24/02/2019 : Trouwfest #3: RIOTMILOO - We houden van je, Europa!
24/02/2019 : Trouwfest #3: RIOTMILOO - We houden van je, Europa!
Ieder jaar hebben we op de affiche van Trouwfest wel een artiest die voor het eerst in België zal optreden. Dit jaar is dat (onder andere) het geval voor het Frans/Britse Riotmiloo, waarvan een paar jaar geleden het prima album La Pierre Soudée verscheen op Ant-Zen.

Een album dat niet alleen muzikaal, maar ook conceptueel erg sterk in elkaar zit. Emilie is dan ook een dame die iets te vertellen heeft, zo leert ons dit interview.

DE: Je bracht je album uit bij Ant-Zen. Het label heeft onlangs besloten om te stoppen met fysieke albums uit te brengen en zich te concentreren op de digitale markt. Tekenend voor deze tijd? Als muziekliefhebber vind ik het moeilijk om te betalen voor iets wat ik niet in mijn handen kan houden, idem voor boeken. Wat is jouw mening hierover, als artiest?

Emilie (E): Toen ik erachter kwam, was dat wel een klap. Muziek is erg belangrijk voor me. Ik luister naar muziek op verschillende formats (inclusief digitaal), maar mijn meest gekoesterde muziek koop ik fysiek. Ant-Zen heeft lang en hard gevochten. Ze brachten kwaliteit in termen van muzikale keuzes en een sterke identiteit via de geweldige ontwerpen van Stefan Alt. Het ging verder dan muziek en design; het was pure Kunst! Maar tijden veranderen en als cd’s niet meer verkopen, is het misschien tijd om iets anders te proberen? Je zou kunnen zeggen dat vinyl en tapes weer trendy lijken. Maar hoe lang zal het duren? Ik wens Ant-Zen het beste voor de toekomst. Ik ben hen eeuwig dankbaar voor alles wat ze voor me gedaan hebben.

Ik vermoed dat artiesten in de toekomst moeten diversifiëren wat ze te bieden hebben. Ik ben vorig jaar begonnen met het verkopen van t-shirts (ontworpen door Stefan). Mensen leken geïnteresseerd in die nieuwe toevoeging aan de merchandise. Ik weet echter nog steeds niet hoe het zou voelen om geen fysieke objecten te kunnen verkopen tijdens optredens. Ik denk dat het deel uitmaakt van alle vragen waarover ik moet nadenken wanneer mijn volgende album klaar is...

DE: Je begon je muzikale carrière in de riot grrrl punk scene. Kan je ons hierover een beetje meer vertellen?

E: Ik ontdekte de riot grrrl muziek in het midden van de jaren 90. Onmiddellijk identificeerde ik me sterk met deze beweging: de woede, de boodschappen die ze brachten, de mogelijkheid om weinig ervaring te hebben maar toch ruimte te houden voor creativiteit en natuurlijk de doe-het-zelf attitude. Kill Rock Stars was een fantastisch label. Mijn favorieten van toen zijn nog steeds Bikini Kill, het album Desperate, Scared But Social van het Japanse Emily’s Sassy Lime. Ik heb ook nog steeds veel affectie voor Babes In Toyland, 7 Year Bitch en natuurlijk L7. Ik heb Babes In Toyland toen ze terug bijeenkwamen en zong al hun songs luidkeels mee (want ik heb al hun platen)!

Toen ik nog in Frankrijk woonde, in de late jaren 90, werd ik uitgenodigd als gastvocalist voor de band van een vriend. Het was de bedoeling dat dit iets eenmaligs zou zijn. Maar toen ik mijn voet op het podium zetten transformeerde ik voor de eerste keer in Riotmiloo. Ik begon schuchter met mijn handen in mijn zakken en belandde uiteindelijk de menigte confronterend en rollend over de vloer. Veel mensen in het publiek zagen iets in me dat ze leuk vonden en moedigden me aan hiermee door te gaan.

In 2003 besloten mijn vriendin Slideling en ik om een vrouwelijke garage punkband op te richten in de geest van Red Aunts en vroege Yeah Yeah Yeahs. We hadden de beste drummer uit de stad, en zo was Venom Seeds geboren.

Aanvankelijk wilden we graag een vrouwelijke drummer, maar toen Sam auditie deed, blies hij ons compleet weg. Het lukte ons een contract te bemachtigen en we brachten een mooie, gelimiteerde 7” uit op zwart, rood en wit vinyl bij een grunge-label uit Seattle (de single On Time/The Killer Geisha (2007) op Flotation Records).

Nog eerder, werd onze interactieve DIY-demo met stencilartwork goed ontvangen in Engeland en het buitenland. Dit project deed het veel beter dan ik verwachtte. Helaas is de band in 2008 uit elkaar gegaan. Als je wat dieper wil graven in dit stukje van mijn verleden, kan je meer informatie vinden op deze website.

DE: Wat deed je beslissen om de gitaren om te ruilen voor elektronische muziek?

E: Mijn liefde voor muziek is enorm. Naast Riot Grrrls hou ik ook van hardcore punk, voornamelijk bands als Minor Threat en pioniers als Black Flag en Bad Brains. Daarnaast hou ik ook van triphop en elektronische muziek. In de vroege jaren 2000 ontdekte ik Atari Teenage Riot en D-Trash Records (Canadees label dat zich focust op elektronische hardcore, nvdr.)

Er waren de geluidsaanvallen van Nic Endo en de verbazingwekkende live optredens van Hanin Elias. Opnieuw identificeerde ik me met deze soort muziek. Ik dacht bij mezelf: moet ik hiermee experimenteren? Dit alles duwde het geweld en de woede nog een beetje verder.

Kort na mijn verhuizing naar Londen in 2002, voorafgaand aan Venom Seeds, maakte ik deel uit van het elektronische DIY project 3 Ant Riot. We hadden bas, samples, drums en ik op zang. Dit project stelde me in staat om meer vocaal te experimenteren met elektronische muziek. Uiteindelijk ging het niet goed want sommige bandleden wilden meer melodieën terwijl ik net meer chaos wou (lacht).

Wanneer ik begon samen te werken met artiest en producer Eva|3 begon ik steeds dieper in de elektronica te raken. In het begin was het de bedoeling om slechts voor één nummer samen te werken. Iets later traden we samen op voor een eenmalig optreden in de Slimelight als voorprogramma van Pneumatic Detach in 2005. Het ging zodanig goed dat hij me vroeg om nog meer optredens mee te doen en twee jaar later kwamen we onverwachts terecht op het legendarische Maschinenfest om Eva|3’s album op Fich-art (het label van Asche) te promoten!

DE: In de muziek die je tegenwoordig maakt, kan je duidelijk de invloed van je riot grrrl periode terughoren. Maar wanneer we het over elektronische muziek hebben, wat zijn dan de invloeden voor Riotmiloo?

E: Wanneer we het over louter elektronische muziek hebben, ben ik beïnvloed door Haus Arafna en hun zijproject November Növelet. Ik hou van de integratie van zowel hardheid als melodie bij hen. Ik hou ook van Deutsch Nepal. In het omzetten van emoties naar muziek blinkt hij echt uit.

Test Dept., Coil en Throbbing Gristle inspireren mij ook erg. Ik ben een grote fan van Beta Evers wiens koude stem en muziek me kippenvel bezorgen.

Momenteel ben ik echt dol op Michael Idehall, Hide en Gazelle Twin. Nog iets wat ik recent ontdekt heb: Lingua Ignota. Op 9 april deel ik het podium met haar in Londen (CT presents Author & Punisher, Lingua Ignota & Riotmiloo). Ik kijk er naar uit!

DE: Je optreden op Trouwfest zal het eerste op Belgische bodem zijn. La Pierre Soudée leerde ons dat Dirk Ivens tot je vriendenkring behoort. Zijn er nog andere Belgische artiesten of bands die je goed vindt?

E: Inderdaad, het zal mijn eerste keer ooit in België zijn. Heel erg bedankt voor de uitnodiging! Ik kijk er echt naar uit. België mag zich gelukkig prijzen dat er zoveel geweldige elektronische artiesten zijn.

Dirk Ivens is zonder twijfel een legende en een heel aardig persoon. Hij is ook erg grappig. De andere namen die spontaan bij me opkomen zijn Imminent, Ah Cama-Sotz, Monolith en Solar Skeletons. Dan is er ook nog Empusae. Zijn album, Lueur, sprak me zodanig aan dat het me kippenvel bezorgde. Nicolas heeft een zachte ziel en is een getalenteerde muzikant. Ik bewonder ook de muzikale kennis en inspanningen van C-drík om elektronische muziek van over de hele wereld te promoten. Hij is eveneens zeer grappig.

DE: La Pierre Soudée klinkt erg intens. Ik kan me voorstellen dat het live nog een stapje dieper gaat. Hoe zou je een Riotmiloo concert omschrijven, dus wat kunnen we zoal verwachten op Trouwfest?

E: Het kostte ons zes jaar om La Pierre Soudée te maken. Elk nummer is geïnspireerd op een echt levensverhaal en documenteert het lijden van vrouwen in de wereld. Elk nummer is gemaakt met een andere artiest. Je kunt genieten van het luisteren naar de liedjes of als je ervoor kiest om een beetje dieper te graven, elk verhaal te leren kennen, meer te weten te komen over de gruwelen die zijn toegebracht door oorlogen, door gebrek aan mededogen, door politieke en sociale, harde contexten. En dan kan je zelf beslissen. Voorbij muziek en woorden, waar sta je zelf in onze samenleving?

Mijn optredens zijn vaak omschreven als intens, krachtig, energiek en ontroerend. De muziek creëert een emotionele reis, variërend van dark ambient soundscapes tot krachtige ritmes en noise, ter ondersteuning van mijn vocalen die op hun beurt melancholisch of intens zijn. Visuals voegen nog een andere laag toe om mijn boodschap te versterken, met dank aan het briljante, spookachtige fotografische werk met dubbele belichting van Jessica Hosman. Verwacht je dus maar een catharsis en hypnotiserende ervaring!

DE: Power electronics en noise in het algemeen zijn meestal genres die door mannen gedomineerd worden. Tegenwoordig waait er met artiesten zoals jij, Pharmakon, Puce Mary, She Spread Sorrow en Sewer Goddess een frisse vrouwelijke wind doorheen het genre. Vrouw zijnde, denk je dat het publiek en de pers je anders benaderen, en hoe dan juist?

E: Ik denk dat kunst en muziek in het algemeen door mannen worden gedomineerd (en niet alleen in het maken ervan). Statistisch gezien is het publiek ook meer mannelijk dan vrouwelijk. Is het vanwege slechte ervaringen voor vrouwen tijdens optredens? Is het omdat de muziek te hard is? Aan de andere kant lijken veel mensen, van promotors tot het publiek, open te staan voor iets anders. Ik heb altijd het geluk gehad in de zin dat wat ik wil uitdrukken en zeggen, resoneert met anderen. Heb ik gewoon geluk? Misschien, misschien niet, wie weet? Ik ben ervan overtuigd dat er ruimte is voor vrouwen in de kunst. Ik verwelkom vrouwelijke en trans artiesten. Naar mijn bescheiden mening is diversiteit op de een of andere manier interessanter.

Eerlijk gezegd heb ik niet het gevoel dat de pers me anders behandeld heeft. Fotografen zijn ook respectvol. Mensen zijn over het algemeen heel ondersteunend. Het ergste dat me overkwam was dat ik ongepast aangeraakt werd tijdens een optreden in Parijs. Ik heb toen uitgehaald naar wie ik dacht dat de schuldige was. Uiteindelijk bleek het een homoseksuele vriend van me te zijn, zo bekende hij me jaren later. Maar ik heb vriendinnen die totaal andere ervaringen hebben...

DE: La Pierre Soudée refereert naar het boek Masculine Domination van de Franse socioloog Pierre Bourdieu. In dit werk beschrijft hij hoe taal symbolisch geweld tegen vrouwen definieert en bestendigt. In veel landen worden vrouwen nog onderdrukt door mannen, vaak onder het mom van religieuze redenen. Het is een behoorlijke uitdaging om deze idiotie te stoppen. Denk jij dat hier ooit een einde aan zal komen?

E: Ik wil in de eerste plaats het debat verruimen. Geweld gebeurt overal. Ik zou het niet willen beperken tot verre landen. Je hebt direct open geweld, waarover in de media veel wordt gesproken, en je hebt traag, verderfelijk en verborgen dagelijks geweld. Genitale verminking bij vrouwen gebeurt in Europa, in het Verenigd Koninkrijk, het is niet alleen beperkt tot Afrika. Ik las gisteren nog over de praktijk van het ‘borst strijken’ dat zogenaamd gedaan wordt om seksuele intimidatie en verkrachting te helpen voorkomen. Wat is me dat voor shit?? De beste preventie is om te leren over toestemming!

Wat mij razend maakt is dat regeringen, mensen die verantwoordelijk zijn voor het schrijven van wetten, meestal blanke rijke mannen zijn die de rechten van vrouwen zullen bepalen. Laten we bijvoorbeeld het onderwerp abortus nemen. Het is nog steeds illegaal in Noord-Ierland. En mensen aan de macht zoals Trump geven me het gevoel dat we teruggaan naar donkerdere tijden wanneer mensen het hele idee accepteren dat het ok is om “ze bij de kut te grijpen...”

Verder is er het dagelijks verborgen geweld zoals wanneer een vrouw wordt stilgelegd, meer dan mannen wordt onderbroken, of zelfs volledig wordt genegeerd. Heb je al gehoord van “de mentale belasting”? Samengevat komt het hier op neer: iemand verwacht dat zijn partner om hulp vraagt om dingen te doen, en deze persoon wordt aanzien als de manager van hun huishoudelijke taken. Ik geef je een interessant artikel als je er meer over wil weten.

Ik geloof wel dat verandering mogelijk is, maar we moeten het zelf op ons eigen niveau implementeren. Ik ben dankbaar dat veel mensen het hieromtrent met me eens zijn.

DE: Op een schaal van 1 tot 10, in welke mate zou je jezelf omschrijven als een feministe? En welke invulling geef je aan deze term, aangezien voor bepaalde mensen dit begrip een negatieve ondertoon heeft?

E: Mijn definitie van feminisme is gelijkheid en dezelfde behandeling voor iedereen. Wie kan daar tegen zijn? Volgens deze definitie kan iedereen een feministe zijn. Het is niet moeilijk. Natuurlijk zou ik mezelf een 10/10 geven. En als je rekening houdt met niet-binaire mensen, betekent dit dat ze ook met respect moeten worden behandeld. De TERF-beweging (Trans Exclusionary Rad Feminism) is tegen dat idee en verdient het niet geassocieerd te worden met wat ik feminisme noem. Hun boodschap zit vol met haat en discriminatie. De mijne is dat niet.

DE: Ik heb het je al eerder gezegd: je werk doet me sterk denken aan de fantastische Meira Asher. Heb je haar ooit gecontacteerd?

E: Meira Asher is inderdaad zeer getalenteerd. Ik ken haar werk maar ken haar niet persoonlijk. Ik vind het geweldig als muziek en het songs schrijven zowel poëzie als een boodschap bevatten. Wanneer woorden en muziek elkaar aanvullen om sociale en politieke onderwerpen te markeren, dan neemt het kunst naar een ander niveau...

DE: Naast je muzikale performance, zowel elektronisch als vocaal, zijn de controversiële teksten een andere blikvanger bij Riotmiloo. Iets wat je dus ook gemeen hebt met Meira Asher, wanneer je onderwerpen zoals kinderhuwelijken, oorlog, landmijnen, AIDS,... aansnijdt. Heb je al verhalen in je hoofd voor een toekomstige plaat, en ben je hier al aan bezig?

E: Ik besteed veel tijd aan artikels lezen en notities maken. Het thema van La Pierre Soudée was vrouwenmishandeling door middel van verhalen vertellen. Ik ben momenteel bezig met een ander album: Blackout is meer een studie over psychische aandoeningen en hoe zich deze vertalen in gevoelens. Ik wil het uit alle romantiek halen en een onbewerkt gebied verkennen. Opnieuw moest ik informatie verzamelen uit echte levensverhalen, documentaires bekijken, verschillende ervaringen en gemoedstoestanden absorberen om het in woorden en muziek te kunnen vertalen. Dit keer zijn het gewoon Eva|3 en ik (en synths en patches). Ik heb onlangs een nieuwe track getiteld ‘Folie à Deux’ geupload, dat een verhaal illustreert van gedeelde waanzin waarbij een koppel hun kindermeisje heeft gemarteld en vermoord. Ze was “uitgehongerd, gemarteld en gebroken totdat ze niet langer kon vechten. Ze namen haar waardigheid en uiteindelijk haar leven weg.” Moge haar zachte ziel rusten in vrede. Hier is de link als je eens wil luisteren.

DE: Je bent een Française die in Engeland woont, wat me automatisch bij de volgende vraag brengt: wat is jouw standpunt tegenover Brexit?

E: Welnu, ik ben een product van Europa. Ik ben in Frankrijk geboren en heb besloten om in Londen te gaan wonen. En ik treed op over gans Europa. Tot nu toe was dat gemakkelijk en handig. De meeste mensen in Londen zijn tegen de Brexit. Ik hou van Londen omdat het een geweldige mix van verschillende mensen heeft en we allemaal van elkaar leren. Zelfs onze burgemeester Sadiq Khan provoceerde in verband met de Brexit door op oudejaarsavond vuurwerk af te steken dat een ode aan Europa was. Dat was zo geweldig!

Persoonlijker voel ik aan dat de Brexit oplichterij is; het is een kapotte pleister die de etter in Engeland niet bevat. Wie zou er nu werkelijk denken dat het een goed idee is om solo te gaan in de grote wijde wereld?

Ik geef de politici de schuld van deze puinhoop. Ze hebben de mensen niet uit de armoede gehaald. Ze hebben uiteindelijk alleen maar meer armoede gecreëerd. Onze vorige premier, David Cameron, gebruikte het referendum voor zijn eigen politieke gewin. Toen verloor hij en nam ontslag, ondertussen de hete aardappel naar iemand anders doorschuivend.

Onze huidige premier doet hetzelfde. Theresa May gebruikt Brexit om haar anti-immigratie en rotte ideeën te verkopen. Ze is anti-immigratie en anti-armen.

Ik denk dat veel mensen in de val zijn gelokt om ervoor te stemmen. Maar Brexit zal hen niet ten goede komen. Naar mijn mening zullen er meer en meer leed en meer verhalen zijn zoals in de film We Are All Daniel Blake van Ken Loach na de Brexit.

Daar staat tegenover dat rijke mensen het prima zullen hebben. Ze hebben connecties en manieren om paspoorten te kopen. Sommige van de rijkste zakenlui verlaten Engeland reeds en verhuizen naar een plek met minder belasting, vaak in Europa.

Ik denk dat ook kunstenaars zullen lijden. Wie wil er naar het Verenigd Koninkrijk komen als ze zich niet welkom voelen? Ik zal het niet kwalijk nemen als mensen met de vinger naar Engeland wijzen. Ik verwacht het eigenlijk wel, op een triestige manier. Het wordt moeilijk voor Britse artiesten die al moeite hebben om de uitgaven te dekken om in het buitenland op te treden.

Maar goed, een goede vriend van mij vertelde me dat politici hoe dan ook nooit artiesten echt helpen. Dus ik denk dat het aan ons ligt om ons te verenigen en manieren te vinden om het te laten werken. We houden van je, Europa! (glimlacht)

DE: Om af te sluiten nog een vraag die op ieders lippen brandt: waarom wil je een vlieg als huisdier?

E: Ik vond die woorden aangrijpend. Dus toen ze in mijn hoofd opkwamen, besloot ik om er iets mee te doen. Het levensverhaal achter het lied ‘A Fly As A Pet’ komt eigenlijk uit een boek met de titel “The Good Women Of China”. Het gaat over een meisje dat wordt misbruikt en haar eigen botten breekt om in het ziekenhuis te belanden, en zowel haar leven als haar onderdrukker te ontvluchten. Daar ervaart ze voor het eerst het zachte gevoel van de vleugels van een vlieg op haar huid. Ze besluit het als haar huisdier te adopteren. Uiteindelijk wordt ze echt ziek, verplettert ze per ongeluk de vlieg en boos op zichzelf, spreidt ze de dode vlieg op haar wond en sterft aan bloedvergiftiging. Het is echt een tragisch verhaal...

DE: Desalniettemin ben ik er zeker van dat we ons gaan amuseren tijdens je passage op Trouwfest!

foto's 1 & 3: Sev Denis , foto's 2,4 & 5: Stefan Alt

La Pierre Soudée op Bandcamp

Riotmiloo

Trouwfest #3

HomeContactSitemap
lees meer...
CD BESPREKING : Rosetta Stone - Seems Like Forever

Rosetta Stone is een naam die klinkt als een bel. Aanvang jaren 90 blies deze formatie de Britse ingedommelde gothic rock scene weer nieuw leven in, langzaam spijpelde hun naam ook tot bij ons door. Hun debuut uit 1991 “An Eye For The Main Chance” is cult, maar nog voor het nieuwe millennium gaf het trio er de brui gaan, stichter ...

lees meer...
CD BESPREKING : Andrew Poppy - Hoarse Songs

De Engelse componist, schrijver, pianist, zanger en producer Andrew Poppy maakt al platen sinds 1982. De eerste twee zijn nog met het door hemzelf opgerichte ensemble The Lost Jockey en vanaf 1985 acteert hij onder eigen naam. Met ‘Hoarse Songs’ staat de teller op twaalf releases. In samenwerking met een tiental gastmuzikanten ...

lees meer...
CD BESPREKING : Kevin Richard Martin - Sirens

De geboorte van een kind, het doet wat met een mens. Kevin Richard Martin die reeds actief was in heel wat (muzikaal uiteenlopende) projecten zoals Techno Animal, God en The Bug besloot om voor zijn eerste release onder eigen naam deze mijlpaal in zijn leven vast te leggen. Je mag er zeker van zijn dat deze plaat van therapeutische aard ...

lees meer...
CD BESPREKING : Phasenmensch - Haunted [The Gentle Indifference Of The World]

Misschien zag u, net als onze electro-specialiste Marjolein, Phasenmensch het afgelopen WGT aan de slag samen met ICD-10. Beide acts brachten in 2017 al samen Divinity/Unity/Nothingness uit, dit jaar verschijnt op HANDS ook van elk afzonderlijk een album. Met Differential Diagnosis (ICD-10) lieten we u al kennismaken, nu is het de ...

lees meer...
CD BESPREKING : Francisco López & Miguel A. García - Ekkert Nafn

Als we Google Translate mogen geloven, en dat moeten we als liefhebber van deviante muziekjes en bijhorende vreemde titels vaker dan ons lief is, zou Ekkert Nafn “naamloos” betekenen in het Ijslands. Een eponiem album dus van geluidskunstenaars Francisco López en Miguel A. García (ook gekend onder de naam Xedh). López ...

lees meer...
FOTO'S : And One - W-Fest Waregem 18/08/2019 door Luc Luyten

lees meer...
FOTO'S : Peter Hook and the Light - W-Fest Waregem 18/08/2019 door Luc Luyten

lees meer...
FOTO'S : Whispering Sons - W-Fest Waregem 18/08/2019 door Luc Luyten

lees meer...
CONCERT BESPREKING : W-Fest 4 dagen apart festivallen tussen verleden en heden! - W-Fest was er 4 dagen om van te genieten, oude bekenden en minder bekenden terug te zien en niet - zoals sommige reguliere media beweren - je jeugd nog eens opnieuw te beleven. Neen, gewoon om te zijn wie je bent, ...

Het zit er op de 4de editie van W-fest. De eerste keer in Waregem. Oudjes zoals ik herinneren zich ongetwijfeld nog The Steeple, where have the years gone, de club die Waregem op de wereldkaart zette als het om gothic en aanverwanten ging. Op een pisboog van waar ooit The Steeple stond, daar is Waregem Expo. Ik geef toe, de rit naar Wargem, ...

lees meer...
CONCERT BESPREKING : W-fest 14/8 - Irish Coffee & Twisted Nerve (Jirka Liessens)

De eerste avond van het enige wave festival in België begon gek genoeg met het thema Woodstock. Bezoekers werden voorzien van de nodige attributen hiervoor, wat het gekke tafereel opleverde dat de zwartste zielen eens door een roze zonnebril keken, letterlijk dan. Ondanks de flower power bracht de line-up ons heel andere muziek. Er ...

lees meer...
NIEUWS 13/08/2019 : Eerste namen voor M’era Luna 2020

Terwijl men momenteel nog bezig is met de grote opruiming voor hun 2019-editie lost M’era Luna voor hun editie voor volgend jaar al de eerste namen. Het verslag van M’era Luna 2019 lees je zeer binnenkort op deze pagina’s. M’era Luna wil meer zijn dan een ‘Duits’ festival en daarom gaan ze in de toekomst ...

lees meer...
NIEUWS 09/08/2019 : Jubel en juich ! Gothic Magazine terug onder de levenden!

Als oudje uit de scene kent u vast nog het Gothic Magazine. Er was een tijd dat ook deze website op papier werd gedrukt. Het bewijs? Hier onze eerste editie om virtueel te door bladeren. En we hopen tegen het eind van het jaar nog veel meer van onze fysieke edities online te hebben. Maar goed, in het mekka van de goth (Duitsland voor een goed ...

lees meer...
NIEUWS 09/08/2019 : Scary Black bij Secret Sin Records

Het Secret Sin Records label is een serieuze doorstart aan het maken. En wat meer is, regelmatig wordt u verwend met nieuwe namen. Binnenkort komt het Amerikaanse Scary Black bij dit label uit op cd. Nooit van gehoord zegt u? Welaan, onderstaade clip klinkt wat mij betreft beloftevol. Spaghetti westerns en de alternatieve jaren 80 zijn een ...

lees meer...
NIEUWS 08/08/2019 : W-Fest pakt uit met eigen app! Zaterdag uitverkocht!

Het is bijna zover, op 15 augustus schiet W-Fest voor de vierde keer uit de startblokken, dit jaar in Waregem (Expo). Om het voor de bezoeker zo comfortabel mogelijk te maken worden kosten nog moeite gespaard. Dat zal bijken uit de voorzieningen op het festivalterrein maar de organisatie biedt nu ook een eigen app aan om uw bezoek aan het ...

lees meer...
NIEUWS 07/08/2019 : Nieuwe editie van 'The Face Of God' van Militia

Militia heeft opgehouden te bestaan. Hun laatste werk was een uitstekende conceptplaat over het leven van Ambiorix, uit op Old Europa Café. Datzelfde label doet nu een heruitgave van 'The Face Of God', het atheïstisch manifest in muziekvorm dat het eco-anarchistisch metaalslagerscollectief in 2015 uitbracht. Ok, de originele ...