casino maxi1xbet

Dark Entries Logo

668 items

   

SIMI NAH
Schommelen tussen een ‘normale’ wereld en een ‘artistieke’ wereld was frustrerend, maar heeft ons er misschien toe gebracht om nu onze beste plaat te maken.
17/10/2018, Xavier Kruth
 Bookmark and Share

17/10/2018 : SIMI NAH - Schommelen tussen een ‘normale’ wereld en een ‘artistieke’ wereld was frustrerend, maar heeft ons er misschien toe gebracht om nu onze beste plaat te maken.
17/10/2018 : SIMI NAH - Schommelen tussen een ‘normale’ wereld en een ‘artistieke’ wereld was frustrerend, maar heeft ons er misschien toe gebracht om nu onze beste plaat te maken.
17/10/2018 : SIMI NAH - Schommelen tussen een ‘normale’ wereld en een ‘artistieke’ wereld was frustrerend, maar heeft ons er misschien toe gebracht om nu onze beste plaat te maken.
17/10/2018 : SIMI NAH - Schommelen tussen een ‘normale’ wereld en een ‘artistieke’ wereld was frustrerend, maar heeft ons er misschien toe gebracht om nu onze beste plaat te maken.
17/10/2018 : SIMI NAH - Schommelen tussen een ‘normale’ wereld en een ‘artistieke’ wereld was frustrerend, maar heeft ons er misschien toe gebracht om nu onze beste plaat te maken.
In schoonheid eindigen, dat wou Simi Nah met haar nieuwe cd 'La terre est noire'. Of dat gelukt is? En of! De plaat is een waar juweeltje geworden. Een donker juweeltje, dat wel, met veel verwijzingen naar de depressie, slapeloosheid, pijn, dood en zelfmoord.

Dag Simi Nah. Ik wil je feliciteren voor ‘La terre est noire’, je nieuwe cd. Hij is geweldig. Ik zou zelfs durven zeggen dat dit het beste is wat je ooit gemaakt hebt. Hoe evalueer je de plaat zelf?

Dag Xavier. Dank voor het compliment. Ik geef toe dat ik zelf ook dat gevoel heb. Ik ben gegroeid, ben gerijpt. Ik heb de afgelopen jaren veel plezier gehad aan mijn optredens, maar ik heb ook afgezien. Dus ja, deze plaat verzamelt al deze hevige gevoelens, waardoor het wellicht het diepste werk is dat ik gemaakt heb.

De plaat is erg somber, met veel verwijzingen naar de dood en zelfs naar zelfmoord. Ik heb het gevoel dat het een heel persoonlijke plaat is. Wat heeft je ertoe gebracht om zo’n ‘zwarte’ plaat te maken?

Zoals ik daarnet al zei is het misschien die vreemde mix van plezier en innerlijk lijden. Ik besef dat ik een ingewikkelde persoon ben, ondanks de schone schijn. Niet gemakkelijk om te vatten. Ik heb constant nood aan verandering. Monotonie maakt me depressief en routine maakt me gek… Ik kom uit een heel complexe periode waarin ik s’ochtends soms wakker werd met enkel ‘zwarte’ gedachten in mijn hoofd… zoals de dood. Het schrijven van de plaat heeft me de mogelijkheid geboden om er niet aan ten onder te gaan en om mijn angsten te overwinnen.

Het is somber, maar je verliest er die pop-invalhoek niet door die je al heel je loopbaan meedraagt. Dat is iets dat je gemeen hebt met Milène Farmer, waar je al vaak mee vergeleken bent. Wat denk je ervan?

Ach, die vergelijking met Mylène Farmer… Eigenlijk stoort die me helemaal niet. Ze maakt erg mooie dingen en de vergelijking kan alleen maar positief zijn. Nu is er geen enkele wil bij mij om op haar te lijken. Ik schrijf woorden achter elkaar in mijn eigen moedertaal, ik speel met woorden net zoals de woorden met mij spelen, en ik hou van donkere en zachte stemmen… Dus ja, onvermijdelijk zijn er raakpunten.

Nadat ik de plaat gehoord had was ik verrast om te horen dat het je laatste zou zijn, en vooral dat je niet eens zou optreden om de plaat te promoten. Vanwaar deze beslissing?

Dat is ingewikkeld… Deze plaat is voor mij een manier om er een punt achter te zetten. Om in schoonheid te eindigen, als je wil. Het leven is vluchtig, efemeer. Alles is ‘F.M.R.’, en soms is het beter om te stoppen dan om af te takelen. Samen met Kenny, mijn partner in crime, hebben we besloten om ons leven radicaal om te gooien. Op dit eigenste moment leven we in een klein dorpje in Frankrijk waar enkel de vogels voor ons symfonieën uitvoeren.

Je hebt drie singles uitgebracht in de aanloop naar de plaat, waarvan de eerste reeds in juni 2017. Ik vermoed dat de weg lang is geweest om te plaat uit te brengen. Hoe lang hebben jullie eraan gewerkt en waarom duurde het zo lang?

Omdat mijn persoonlijke problemen misschien enerzijds geholpen hebben om teksten te schrijven, maar me ook sterk geremd hebben zolang ik niet wist waar ik heen wou, noch in mijn hoofd, noch op muzikaal vlak… De tijd heeft verschillende atmosferen opgeleverd die je ook op de plaat terugvindt. De somberste zijn het laatste geschreven.

Met ‘La terre est noire’ keer je ook terug naar het Frans als taal. Ik hou erg van je woordspelingen en van je omgang met de Franse taal. Waarom was deze terugkeer belangrijk?

Ik heb deze manier van schrijven nooit echt verlaten. ‘Be My Guest’, dat niet echt een persoonlijk album was, was gewoon een uitzondering. De twee platen die ervoor kwamen waren bijna volledig in het Frans. Voor ‘La terre est noire’ was hetgeen ik wou vertellen veel te theatraal om de taal van Shakespeare te gebruiken. Ik heb dus de taal van Molière gebruikt om me uit te drukken.

Aangezien dit het einde is van je muzikale loopbaan, dacht ik dat het interessant zou zijn om je carrière nog eens te overlopen. Je eerste plaat – ‘Cherchez la femme’ uit 2004 – was gebaseerd op de relaties met je moeder en je dochter, een onderwerp dat je nog steeds bezig houdt. We merken ook dat je muzikale stijl vrij consequent is gebleven tot op vandaag… Hoe kijk je terug op je debuut?

Een debuut blijft een debuut, en bij elk begin ben je nog op zoek naar jezelf. ‘Cherchez la femme’ was effectief een diepgravende conceptplaat over de zoektocht naar persoonlijkheid tussen mijn moeder en mijn dochter. Ik ben intussen naar iets anders overgestapt. De muzikale productie was nog erg naïef en verlegen, alhoewel we reeds de terugkeer van de new wave en de gothic anticipeerden, die in 2004 nog niet actueel was.

Je tweede plat ‘5’ wou een reflectie zijn op de wereld van de mode. Je hebt geprobeerd om ontwerpster te worden en bent daarvoor zelfs naar Parijs verhuisd, waar je een erg moeilijke periode doorgemaakt hebt. De plaat is eerder kritiek tegenover de modewereld, niet?

Ja, absoluut. Zie je, dit is nog een aspect van mezelf die moeilijk te interpreteren is. Ik wou toen ik jong was aanvankelijk ontwerpster worden, maar door gebrek aan middelen – mijn moeder heeft me alleen grootgebracht en kon de studies die hier destijds voor bestonden niet op haar eentje bekostigen – heb ik nooit mijn droomstudies kunnen volgen. Ik heb alles laten vallen om naar Parijs te gaan in de hoop om het gewoon al doende te leren, maar die droom draaide al snel uit op een nachtmerrie. Dat opent je ogen, en je bedenkt je later dat talent misschien niet te koop is, maar populariteit wel. De modewereld manipuleert de bevolking en dringt zijn keuzes op. De tijd van Coco Chanel ligt ver achter ons. Zo ver dat hij de grenzen van China bereikt heeft in massaproductie...

Was het ook in Parijs dat je die befaamde ontmoeting hebt gehad met Gavin Friday van Virgin Prunes? Wat is er gebeurd?

Hahaha, ja! Hoe weet je dat? Ik heb één van hun optredens bijgewoond rond 1986, als ik me goed herinner, in het Elysée Montmartre in Parijs. Na het optreden heb ik me door weet ik welk mirakel in de achterzaal teruggevonden en ben ik de loges binnengegaan. Vraag me niet hoe, ik heb er geen gedacht van! Gavin Friday had net een ruzie of een hoogoplopend gesprek gehad met Guggi en was in tranen. Ik heb hem benaderd om hem zo goed ik kon te troosten. Nadat hij zijn tranen afgedroogd had heeft hij zijn ogen opnieuw geschminkt en ik heb ervan geprofiteerd om hetzelfde te doen door zijn khôl oogpotlood te lenen. Hij heeft gezegd dat ik het als aandenken mocht houden. Kun je je inbeelden dat ik het nog steeds bezit?

De eerste twee platen bevatten een reflectie over de rol van de vrouw in de maatschappij. Wat betekent de feministische beweging van vandaag voor je?

Helemaal niets! Ik ben helemaal geen feministe, niets meer dan dat. Ik hou er niet van om aan dergelijke ideeën woorden te plakken. Ik ben eerder voor respect voor iedereen, man of vrouw. Maar dat is vrees ik een te lang debat. De rol van ‘de vrouw’ op mijn eerste platen was eerder van sentimentele aard, eerder dan een algemene rol in de samenleving. Dit gezegd zijnde heb ik meer affiniteit met dieren dan met vrouwen of mannen.

‘Be My Guest’ is een plaat met covers van new wave-klassiekers met ‘guests’ als Dirk Ivens, Dirk Da Davo, Nikkie Van Lierop, Luc Van Acker… De plaat was ontegensprekelijk een succes, maar critici zegden dat het gemakkelijk was om met deze formule succes te oogsten…

Slechte kritieken blijven kritieken. Het negatieve is net zo positief als het positieve. Volg je me? Het succes van dat album was in mijn ogen de spontaniteit van het project. Niets was vooraf gepland, alles is vanzelf gegaan. Het was een echt plezierige plaat om te maken, maar tegelijk ook degene die het meeste werk gevergd heeft, zowel voor de productie als voor de organisatie. Ik en Kenny hebben alles zelf gedaan. Opnames, arrangementen, de mix, de hoes, de promo… En om niets aan het toeval over te laten hebben we ons eigen label Why2k Music opgericht om de plaat uit te brengen. De ‘gemakkelijke formule’ was dus toch een gekkenwerk.

Ik heb een stelling en wil je mening erover weten: ‘de crisis in de muziekindustrie maakt dat commerciële beschouwingen veel belang verloren hebben en dat de artistieke uitgangspunten opnieuw het belangrijkste geworden zijn. Aan het eind van de rit komt dit de kwaliteit van de werken die vandaag uitgegeven worden ten goede’. Wat denk je?

Ik ben daar verdeeld over. Toen ik mijn soloproject opstartte konden we van onze muziek leven. Zoals je zelf aangegeven hebt neemt de opname van een plaat tijd in, veel tijd. Je moet je er aan kunnen wijden met heel je ziel om goede resultaten te behalen. Ik ken in de huidige situatie heel wat artiesten die verplicht zijn om een tweede bezigheid te hebben om te kunnen overleven, en dat is in mijn geval niet goed gelukt. Want ja, ook ik was verplicht om ‘iets anders’ te doen om deel te kunnen uitmaken van deze maatschappij die bepaald heeft dat muziek maken geen deel uitmaakt van de norm. Dat heeft me erg geraakt. Ik slaagde er niet in om elke keer de overgang te maken tussen een wereld die ‘normaal’ genoemd wordt en een ‘artistieke’ wereld. Vandaar de lange tijdspannes tussen de platen. Nu is het misschien ook die intense frustratie die ons ertoe gebracht heeft om nu onze beste plaat te maken.

Welke plannen heb je nu? Een verrijzenis van Coma, de eerste groep van Kenny en jij?

Sereen leven. Luisteren naar ‘Le chant des loups’, het gehuil van de wolven… en de herten… De rest zal wel volgen.

Bedankt voor dit interview.

Jij ook bedankt.

Foto's: Luc Luyten (1), Xavier Marquis (2-5)

Simi Nah: bandcamp/ website/ facebook

HomeContactSitemap
lees meer...
CD BESPREKING : Equitant - The Circle Of Agurak

Raymond Dillard Helfin is een artiest waarvan je kan zeggen dat hij al tal van muzikale watertjes heeft doorzwommen. Zo speelde hij mee bij Absu, wat mij betreft toch een van de betere Amerikaanse death/black metal bands onder het pseudoniem Equitant. Rond dezelfde periode, we schrijven beginjaren 90, bracht hij ook onder deze naam ...

lees meer...
CD BESPREKING : Arca - Forces

Het Franse Arca bestaat al achttien jaar en is een project van Joan Cambon en Sylvain Chaveau. De groepsnaam refereert naar de Portugese dichter Fernando Pessoa. Arca betekent koffer in het Portugees. Pas na Pessoa zijn dood werd het gros van zijn gedichten - die hij bewaarde in een koffer - postuum ontdekt. Cambon is naast componist ook producer ...

lees meer...
CD BESPREKING : La Lune Noire - Dictator

Francisco Franco, Idi Amin, Benito Mussolini, Joseph Stalin, … Ze hebben allemaal de stempel van de dictatuur op hun eigen voorhoofd weten te meppen. Maar toch, laat je niet misleiden door de titel van het vierde album van het Nederlandse La Lune Noire. Dat album heet namelijk Dictator maar heeft omzeggens niets met voornoemden ...

lees meer...
CD BESPREKING : BeNe GeSSeRiT - Tournai

Dit elektronisch avantgardistische new wave duo werd in 1980 gevormd door de echtgenoten B. Ghola en Benedict G., beter bekend onder hun echte namen Alain Neffe en Nadine Bal. Alain Neffe is een prominent en legendarisch lid van de Belgische new wave en industrial scene en is (of was) actief in nog tal van andere projecten zoals Kosmose, Sic, ...

lees meer...
NIEUWS 14/11/2018 : Aanstaande zaterdag Dwaalspoor.

Liefhebbers van een portie dark ambient, neofolk, death industrial, martial en meer van dit bombastische lekkers hebben al lang 17 november met dikke viltstift in hun agenda aangekruist. Dan kan u immers in het Nederlandse Alpen aan den Rijn genieten van de -helaas- laatste editie van het fijne festival Dwaalspoor. Op de affiche het Noorse ...

lees meer...
NIEUWS 14/11/2018 : Underviewer en the obsCURE in Retie

In de Stille Kempen hoeft het niet altijd rustig te blijven. Het is een organisatie als Dark Balloon gegund om op gepaste tijden de orde aldaar te verstoren. Een organisatie die er in slaagt gedurfd te programmeren in thuisbasis Retie. Zaterdag 17 november mag het JK2470 in Retie dan ook weer het heimat zijn voor twee uitzonderlijke ...

lees meer...
NIEUWS 14/11/2018 : Killing Joke en Tyske Ludder op W-fest

U dacht dat W-fest reeds alles had om te imponeren. Wel, het kan nog altijd beter. De afgelopen dagen werden nog twee kleppers aan de affiche toegevoegd. Killing Joke is een absolute klepper in het post-punk genre. Ze begonnen eind jaren 70 met de rauwe punk van 'Requiem', deden het later wat zachter aan en scoorden een wereldhit met ...

lees meer...
NIEUWS 14/11/2018 : Zaterdag So What Fest met Funeral Dress, Bollock Brothers en Sex Pistols Experience

So What Fest. Na een eerste editie verleden jaar, geven ze er ook dit jaar een lap op. Op zaterdag 17 november gaat de tweede editie door, en er is weer een keure aan punkgroepen uitgenodigd. Met zelfs een specialeke: Funeral Dress heeft aangekondigd een sabatical te nemen in 2019 en speelt zodoende voor de laatste keer in een club tot 2020 ...

lees meer...
CD BESPREKING : Geir Sundstøl - Brødløs

Sinds zijn besluit in 1988 om te kiezen voor een professioneel bestaan als muzikant kan deze Noorse multi-instrumentalist bogen op een fraai palmares. Hij werkte mee aan zo een driehonderd albums en is één van de meest gevraagde muzikanten. Niet alleen in Noorwegen, maar ook ver daarbuiten. Voor het maken van zijn inmiddels derde ...

lees meer...
FOTO'S : Theatre of Hate - @ Breaking Barriers, Depot Leuven 10/11/2018 door Luc Luyten

lees meer...
FOTO'S : The Kids - @ Breaking Barriers, Depot Leuven 10/11/2018 door Luc Luyten

lees meer...
FOTO'S : Tv Smith - @ Breaking Barriers, Depot Leuven 10/11/2018 door Luc Luyten

lees meer...
NIEUWS 13/11/2018 : Vrijdag Dark Entries Night met La Scaltra (gothic rock)

Op vrijdag 16 november gaat de 25ste Dark Entries Night door in de Gentse Kinky Star. En we breken daarbij de regels. Op de affiche staat uitzonderlijk slechts één groep en dan nog een buitenlandse, terwijl we doorgaans twee Belgische groepen programmeren. Verwacht van ons geen zure oprispingen over het behouden van onze tradities, ...

Willekeurige selectie 'oudere' CD-besprekingen (zie ook op onze home-page onderaan):
$$$$$$
lees meer...
CONCERT BESPREKING : LENE LOVICH BAND, MORGAN KING, KIRSTEN MORRISON - 40 jaar Lucky Number, B52, 1/10/2018

40 jaar new wave. Aan het indrukwekkende lijstje namen van groepen die in 1978 gevormd zijn – we vermelden slechts The Cure, Bauhaus, DAF, OMD, Siglo XX, De Brassers, The Names, Clock DVA, Dead Kennedy’s, Echo & The Bunnymen en Minny Pops – voegen we graag Lene Lovich toe. De dame – intussen 68 – viert dit ...