casino maxi1xbet

Dark Entries Logo

725 items

   

40 JAAR DE BRASSERS
Eind jaren 70, begin jaren 80 was de tijdsgeest somber. Dat weerspiegelde zich bij De Brassers in een koude doemsound en nummers als ‘En toen was er niets meer’ en ‘Kontrole’.
29/09/2018, Xavier Kruth
 Bookmark and Share

29/09/2018 : 40 JAAR DE BRASSERS - Eind jaren 70, begin jaren 80 was de tijdsgeest somber. Dat weerspiegelde zich bij De Brassers in een koude doemsound en nummers als ‘En toen was er niets meer’ en ‘Kontrole’.
29/09/2018 : 40 JAAR DE BRASSERS - Eind jaren 70, begin jaren 80 was de tijdsgeest somber. Dat weerspiegelde zich bij De Brassers in een koude doemsound en nummers als ‘En toen was er niets meer’ en ‘Kontrole’.
29/09/2018 : 40 JAAR DE BRASSERS - Eind jaren 70, begin jaren 80 was de tijdsgeest somber. Dat weerspiegelde zich bij De Brassers in een koude doemsound en nummers als ‘En toen was er niets meer’ en ‘Kontrole’.
29/09/2018 : 40 JAAR DE BRASSERS - Eind jaren 70, begin jaren 80 was de tijdsgeest somber. Dat weerspiegelde zich bij De Brassers in een koude doemsound en nummers als ‘En toen was er niets meer’ en ‘Kontrole’.
29/09/2018 : 40 JAAR DE BRASSERS - Eind jaren 70, begin jaren 80 was de tijdsgeest somber. Dat weerspiegelde zich bij De Brassers in een koude doemsound en nummers als ‘En toen was er niets meer’ en ‘Kontrole’.
1978 was een bewogen jaar. The Cure en Bauhaus zagen het levenslicht en zetten een stap van punk naar meer atmosferische new wave. Ze kregen navolging in België, en meer bepaald in Limburg: zowel Siglo XX als De Brassers ontstonden datzelfde jaar. De eersten maakten internationaal carrière gedurende de jaren 80, de anderen gingen na een paar woelige jaren ten onder aan repressie en drugs. Toch bestaan beide groepen na 40 jaar nog steeds. Siglo XX doet een aantal reünieoptredens, De Brassers treden nog regelmatig op en plannen voor hun verjaardag de uitgave van een boek en single. De ketters van het Vlaamse platteland zijn helden geworden. Ze hebben gezegevierd, hun vijanden opgehouden te bestaan. We hadden een gesprek met Brassers-gitarist Willy Dirckx over het bewogen bestaan van de groep.

De Brassers bestaan 40 jaar. Dat is vrij lang, en zelfs onwaarschijnlijk lang als we bedenken wat de groep als traject afgelegd heeft. Hoe is het mogelijk dat de groep nog steeds bestaat?

Je zou het een historische onmogelijkheid kunnen noemen. Aanvankelijk hadden we een kort maar krachtig bestaan - van 1978 tot 1982 - en pas in 1998 zijn we in een licht aangepaste bezetting opnieuw beginnen spelen. Maar intussen is dat ook al 20 jaar geleden. We blijven bezig omwille van de magie van muziek en de vriendschap.

Jullie komen uit Limburg, net als Siglo XX, Struggler, Gruppenbild… Wat maakte van Limburg zo’n vruchtbare voedingsbodem was voor de cold wave?

Eind jaren 70 begin jaren 80 was de tijdsgeest somber: koude oorlog, politiegeweld, extreemrechtse complotten, hoge werkloosheid met ook de mijnsluitingen in Limburg … Dat weerspiegelde zich bij De Brassers in een koude doemsound en nummers als ‘En toen was er niets meer’ en ‘Kontrole’.

Oorspronkelijk waren de nummers van De Brassers in het Nederlands, pas later kwamen er ook Engelstalige nummers bij. Het was niet zo vanzelfsprekend om dat toen te doen, alvast niet in het alternatieve circuit. Hoe reageerden mensen op jullie Nederlandstalige nummers?

Nederlandstalige teksten voor een punkband waren heel opmerkelijk want tot dan bedienden vooral kleinkunstenaars (en Raymond) zich van het Nederlands. Pas later kwamen Gruppenbild, Arbeid Adelt! en Aroma di Amore. De Brassers worden nog steeds het meest herinnerd omwille van de Nederlandstalige beginperiode. Zo hebben we zelfs een plaats gekregen op de prestigieuze expo ‘Lang leve de muziek’ die in oktober in Gent opent.

De Brassers hadden het aan de stok met de autoriteiten in Hamont. ‘They Wanted Us Away’ alludeert daaraan. In welke vorm hebben jullie druk van bovenaf gevoeld?

Dat ging van politiecontroles van ons toerbusje, over razzia’s in ons café De Kwiet tot huiszoekingen bij de groepsleden en gerechtszaken inclusief gevangenisstraffen. Lokale verenigingen riepen de beleidsverantwoordelijken op actie te ondernemen en schooldirecties stuurden brieven naar ouders om hen te waarschuwen dat hun kinderen in de entourage van De Brassers rondhingen.

Heel veel draaide rond het café De Kwiet – een voormalig hippiecafé dat gaandeweg door punkers werd overgenomen - waar ook Struggler en The Suspects mee verbonden waren. Mensen kwamen van wereldstad Antwerpen naar boerengat Hamont voor De Kwiet, tot de keet door het stadsbestuur gesloten werd. Wat was het belang van dit café?

Hamont was een plattelandsdorp waar je enkel met karnaval eens over de schreef mocht gaan. De Kwiet zou je dan als een soort cultureel eiland kunnen zien, een broeinest van tegencultuur en daar werden mensen uit Antwerpen, Brussel en Nederland door aangetrokken. Dat heeft een tijdje geduurd maar nadat we graffiti op de kerk hadden gespoten, zijn de ‘gestelde lichamen’ - politiek, politie, kerk en verenigingsleven - gezamenlijk in actie geschoten en dat heeft geresulteerd in de sluiting van het café en de oprichting van een door de gemeente gesubsidieerd en gecontroleerd jongerencafé. Op die manier werd de jongerencultuur gerecupereerd.

In 1982 gingen jullie uiteen. Wat waren de redenen om ermee te stoppen?

Het werd allemaal te veel: drugs, problemen met justitie, relaties, de impact daarvan op ons functioneren. Waardoor we meer met onszelf bezig waren dan met de groep of muziek maken.

Jaren later, in 1998, kwamen jullie terug samen om te spelen op Eurorock. Sindsdien geven jullie regelmatig optredens. Zijn jullie tevreden over die wedergeboorte?

Op vraag van Eurorock zijn we in 1998 opnieuw beginnen repeteren en zijn we - eerder spaarzaam - opnieuw beginnen optreden. We speelden op Pukkelpop, enkele keren in de AB en in Berlijn, stonden op de affiche gestaan met PIL, Wire en The Stranglers … Maar we blijven ook en vooral een garageband voor wie het samen jammen een uitlaatklep is geworden. Dit kunnen we vooralsnog niet missen, dus doen we gewoon door.

In 2005 brachten jullie met ‘Slijk’ nog nieuw werk uit. Hebben jullie de intentie om nog nieuw werk uit te geven, of zal De Brassers vooral een monument blijven aan de muziek en de muziek en de tijdsgeest van de vroege jaren 80?

We hebben nummers klaar voor een nieuwe single. Daar zullen we de komende maanden werk van maken.

Binnenkort vieren jullie de veertigste verjaardag van De Brassers. Er is een evenement voorzien waarop een boek en een single met vier onuitgegeven live-uitvoeringen zal uitgebracht worden. Wat mogen mensen daarvan verwachten?

Het Brassersboek 1978-2018 wordt op 27 oktober voorgesteld in café Les Brasseurs in hartje Brussel. We treden zelf niet op maar er komen enkele vrienden plaatjes draaien: Dop Massacre, Zwangere Guy en Borokov Borokov.

Het boek bevat schitterende analoge foto’s uit de beginperiode van onze toenmalige fotograaf Francis Vos (RIP) en voor de recente periode foto’s van o.m. Alex Vanhee, Creeping Mac Kroki, Stephan Peleman. Daarnaast zijn er teksten over De Brassers van onder meer Marc Didden, Stijn Meuris, Jan Delvaux, Didi de Paris, de Nederlandse auteur Fred de Vries, onze eigen Marc Haesendonckx … Bovendien zit in het boek een 7” vinylsingle met vier onuitgegeven nummers uit een optreden in Oisterwijk (NL) in 1980. Het wordt dus een boek om te kijken, te lezen en te luisteren en dit voor de weggeefprijs van 20 euro.

Zaterdag 27 oktober, vanaf 20u: De Brassers Birthday Bash, Café Les Brasseurs, Anspachlaan 77 in Brussel

Foto's: Xavier Marquis

HomeContactSitemap
lees meer...
CD BESPREKING : Kadaver - Snuff Stuff

Het begint stilaan een gewoonte te worden om ieder jaar een (ja zelfs enkele) nieuw Kadaver werk aan onze collectie toe te voegen. Ook in 2020 laat onze vriend uit Israël geen steek vallen en bracht hij reeds vier titels uit, waaronder een samenwerking met Vomir. Voorlopig moeten we het enkel nog stellen met Snuff Stuff, een cassette ...

lees meer...
CD BESPREKING : For Greater Good - ...Unfolds

Het was een lange tijd stil rond For Greater Good, velen waren dan ook aangenaam verrast dat de Lierse dark ambient (t)rots vorig als vanuit het niets op de affiche van mijn eigenste Trouwfest prijkte. Aanvankelijk kwam de vraag van FGG om eens op een Dark Entries Night te mogen spelen, maar omdat deze gegeerde clubavonden reeds voor een lange ...

lees meer...
CD BESPREKING : Verzamelaar - Soundtrack From The Ruins Of Europe II

Electro-Convulsive Therapy (E.C.T.) neemt ons na een eerste keer in 2018 (toen goed voor een dubbele cassette) nogmaals mee doorheen Europa, of de ruïnes van wat er van is overgebleven. De projecten op deze compilatie (we zijn onder de indruk wanneer de aanwezige namen bij u een belletje doen rinkelen) zijn niet alleen allemaal vrij ...

lees meer...
CD BESPREKING : Pornohelmüt - Bang Lord

Pornohelmüt, of is er leven na Tien Om Te Zien? De naam werpt in ieder geval een ander licht op titels als ‘Lotti Goes Classic’, ‘Out Of Africa’ of ‘From Russia With Love’. Nee, alle gekheid op een stokje: de heer Lotigiers uit Gent heeft in de verste verte niets te maken met deze ranzige naamgenoot. Deze ...

lees meer...
NIEUWS 03/06/2020 : 'Ächtung Baby' kondigt nieuwe plaat aan van Rome

'The Lone Furrow' heet de nieuwe plaat van Rome, één van de bekendste en meest succesvolle neofolkprojecten heden ten dage. Het is de 15de plaat alweer voor dit project dat het licht zag in 2005 in Luxemburg. En om de plaat aan te kondigen werd al een eerste single gedeeld. Met een vette knipoog naar U2 heet die 'Ächtung ...

lees meer...
NIEUWS 03/06/2020 : Nog een nieuw nummer van Mildred In Oblivion

Bent u intussen al vertrouwd met Mildred In Oblivion? Dat is het dark ambient project van Jan Dewulf a.k.a. John Wolf, de man achter gothic rockgroep Your Life On Hold, crossoverproject Diskonnekted en dark electrogroep Mildreda. Het is trouwens geen toeval dat Mildred In Oblivion als naam wat lijkt op Mildreda, want het is bedoeld als het ...

lees meer...
NIEUWS 03/06/2020 : Ashtoreth en Chthonia maken clip van 17 minuten voor 'Nehalennia'

Het is niet overdreven om te stellen dat Dark Entries enthousiast reageerde op de nieuwe uitgave van Ashtoreth en Chthonia Throne Of Astrŏarchē. Onze reviewer en kenner van dark ambient en neofolk Dimi Brands gaf de plaat een heuse 10/10 en voorzag zijn recensie van commentaren als: 'We zagen in Ashtoreth een artiest die album ...

lees meer...
CD BESPREKING : Rebecca Foon - Waxing Moon

Je zal als celliste maar eens op het hoofdkantoor van Dark Entries belanden... Sinds onze kennismaking met Jo Quail en de onbegrensde mogelijkheden van haar instrument die ze ons leerde kennen kunnen we wel zeggen dat er een zeer hoge standaard gecreëerd werd wanneer een strijkstok in ons gezichtsveld springt. Misschien is het ons ...

lees meer...
NIEUWS 02/06/2020 : Anne Clark ernstig ziek

Anne Clark, new wave-icoon uit de jaren 80, is ernstig ziek. Er is kanker bij haar vastgesteld en ze moet de rest van het jaar een zware behandeling doorstaan. Clark werd in de jaren 80 bekend door furore te maken met elektronische muziek waarbij ze haar soms erg neerslachtige gedichten reciteerde. Hits als 'Our Darkness' of 'Sleeper ...

lees meer...
NIEUWS 31/05/2020 : Lord Of The Lost goes classic met 'Swan Songs III'

Lord Of The Lost houdt niet van stilstand. In 2018 hadden ze nog een megasucces met 'Thornstar', een ambitieuze conceptplaat over de ondergang van de Pangeanen, een uitgestorven beschaving uit de oudheid. Hun nieuwe plaat heet 'Swan Songs III', en is dus het vervolg in de rij van de 'Swan Songs'-platen die Lord Of The ...