casino maxi1xbet

Dark Entries Logo

685 items

   

LIZARD SMILE
Als mensen deze plaat slecht vinden, weten ze het goed te verbergen.
01/08/2018, Xavier Kruth
 Bookmark and Share

01/08/2018 : LIZARD SMILE - Als mensen deze plaat slecht vinden, weten ze het goed te verbergen.
01/08/2018 : LIZARD SMILE - Als mensen deze plaat slecht vinden, weten ze het goed te verbergen.
01/08/2018 : LIZARD SMILE - Als mensen deze plaat slecht vinden, weten ze het goed te verbergen.
01/08/2018 : LIZARD SMILE - Als mensen deze plaat slecht vinden, weten ze het goed te verbergen.
Lizard Smile is een gevestigde naam in de Belgische gothscene. De groep heeft een nieuwe plaat uit: ‘Wandering In Mirrors’. Opnieuw is het een mix van gothic rock en dansbare elektronica, al is de muziek wel iets meer in de atmosferische richting geëvolueerd. We trokken naar gitarist Strobo, bassist Albi en zanger Beatnick voor wat meer uitleg...

Jullie hebben 5 jaar gewerkt aan ‘Wandering in Mirrors’. Waarom neemt het werk aan een Lizard Smile-plaat zo veel tijd in beslag?

Strobo: Door 2 factoren. Enerzijds is de tijd die we kunnen spenderen aan het maken van onze muziek beperkt (niemand van ons gaf zijn “dayjob” op), anderzijds zijn we erg kritisch. Het mixen van de nummers, dat is iets waar eindeloos aan gewerkt wordt. Het moet voor 100 procent juist zitten. Dat lukt achteraf gezien zelden helemaal, maar ik ben er fier op dat dat voor de zes nummers op “Wandering in Mirrors” wel het geval is. Wij leren met elke plaat bij, en dat geldt ook voor de man in de studio.

Albi: Elk nummer moet er staan als een huis. Het moet goed klinken zoals we het willen, de sfeer uitdragen die we willen … Normaal dat er tijd in kruipt. No overkill but spot on!

Jullie vorige cd – ‘State of Void’ – was kwalitatief een grote sprong voorwaarts, vooral op het vlak van geluidskwaliteit. Hoe hebben jullie dat doorgezet voor ‘Wandering in Mirrors’?

Strobo: We werken sinds ‘Wayward, onze tweede plaat, met dezelfde studio en dezelfde persoon: Steven Jacobs van Cavern Studios. Vanaf de derde plaat ‘State of Void’ hebben we bewust voor het ep-formaat gekozen, zodat veel langer aan minder nummers kon gewerkt worden. Deze keuze maakten we ook voor ‘Wandering in Mirrors’. Je hoort in de opvolging van die drie platen het groeiproces dat we doormaakten.

Ik vind dat de nieuwe plaat in vergelijking met jullie ouder werk rustiger en sfeervoller klinkt. Was dat een bewuste keuze?

Strobo: Het creëren van nummers gebeurt heel organisch, ik zou dat eerder een proces in het onderbewuste noemen. Het is een constante wisselwerking tussen elektronica, stem en gitaren. Ik denk persoonlijk dat het Beatnick’s bijdrage is die de evolutie van de nummers qua sfeer het meest gestuurd heeft.

Albi. We worden ouder, hé. (lacht) Het scherpe kantje is er misschien wat af. Ik ben er zeker van dat we alle in deze ep ons kunnen vinden. Het resultaat mag er dan ook zijn.

Beatnick: De balans neigt voor deze ep inderdaad eerder naar de sfeervolle kant en dat is dan vooral omdat het heel erg een weerspiegeling is van gevoelens op een bepaald moment. Ik zou de verklaring echt niet bij onze leeftijd zoeken. Op het moment dat we de nummers schreven, was dat sfeervolle nu eenmaal wat er naar boven borrelde.

Jullie hernemen alweer een nummer uit een vorige plaat. Deze keer is het ‘How To Deal’, terwijl het op ‘State of Void’ het nummer ‘Kitchen Floored’ was. Wat is eigenlijk de bedoeling van het hernemen van oudere nummers op een nieuwe cd?

Strobo: “How to Deal” is een nummer dat zich een tijd geleden opnieuw aan ons opdrong toen het gebruikt werd als openingsmuziek voor de Sloveense film “Harlekin”. Zo kreeg het nummer voor ons een nieuwe betekenis, en kregen we zin om er iets nieuw mee te doen.

Albi: Beter dat we dat zelf een nummer opnieuw oppikken en er iets mee doen dan dat er een een of ander hip naampje er iets mee doet waarmee we niet tevreden zijn. Remixen oké, maar de meeste zijn verwaarloosbaar. Al zou ik het cool vinden een van onze nummers te laten mixen door een Sarin, Phase Fatale, Schwebelgelb… Ik heb die gasten al remixen weten uitbrengen die me verbazen.

We hebben begrepen dat ‘Wandering in Mirrors’ jullie meest persoonlijke plaat is. In welke zin bedoelen jullie dat?

Albi: Beatnick ze willen het echt weten!! (lacht)

Beatnick: Mijn teksten gaan heel vaak over dingen die in de wereld gebeuren en de manier waarop ik ze interpreteer. Op deze ep blijkt het vooral over dingen te gaan die zich in mezelf afspeelden. Gek genoeg had ik dat pas door nadat ze geschreven waren. De nummers zijn dus eerder intern gericht, al plaats ik hier en daar ook referenties naar recente gebeurtenissen in de wereld.

Jullie nieuwe plaat verschijnt op Wool-E Discs. Het is jullie eerste plaat die niet op jullie eigen Reptile Records verschijnt. Wordt Reptile Records nu ten grave gedragen?

Strobo: Natuurlijk. Om misschien ooit opnieuw te verrijzen. In ons genre blijven dingen meestal niet permanent in het graf.

Albi: Ik weet niet … Denk van niet … Ik heb het nog gezegd: ik ben fier dat onze ep op Wool-e Discs is uitgekomen.

‘Wandering in Mirrors’ verschijnt zowel op cd als op vinyl. Het is de eerste keer dat er een vinyl-uitgave komt van één van jullie platen. Was dit belangrijk voor jullie?

Strobo: Ja hoor. Alle klassiekers in het genre heb je ooit op vinyl leren kennen, de hoezen bewonderd en ontleed… Het is fantastisch om in dezelfde vorm te verschijnen nu. De sound van deze plaat is in vergelijking met onze vorige platen ook “opener”, er zit meer ruimte in. En bij het beluisteren van de testpersing viel meteen op hoe deze sound mooi tot haar recht komt op vinyl. De lage tonen komen er nog solider uit.

Albi: Dat is altijd zowat een droom van me geweest, een vinyl uitbrengen. Een 7’” had al cool geweest maar een 6 track ep is de max. Kortweg… Ik hou gewoon van het medium.

Beatnick: Het is gewoon een bijzonder gevoel … We hebben een ‘plaat’ uitgebracht! En zoals Strobo zegt, er is echt een verschil tussen de sound van de twee media. Perfect voor de sfeer van deze nummers.

Eigenlijk hebben jullie zeven nummers opgenomen voor ‘Wandering in Mirrors’. ‘Noise Fades Out’ verschijnt evenwel enkel op de digitale uitgave, terwijl het nummer in wezen toch goed genoeg was om ook op cd te verschijnen. Waarom doen jullie dat?

Strobo: Moeilijk uit te leggen. Ook hierin speelt dat perfectionistisch trekje mee. We vonden dat de zes nummers in de volgorde waarin ze worden uitgebracht het hele verhaal vertelden, een mooi geheel vormden. “Noise Fades Out” viel in dat opzicht uit de boot. Het is ook wel leuk om op die manier een “mystery-nummer” te hebben.

Albi: Dat is waar maar ‘Noise’ is live wel een nummer dat ik zeer graag speel. Daar zit muzikaal heel wat energie in. Ik ben voor dat nummer eerlijk gezegd wel wat inspiratie gaan halen zonder te kopiëren - hoop ik - qua basspel van mijn grote idolen zoals daar zijn Toni Petitte, Craig Adams, Adam Clayton …

We merken dat er weer wat meer gothic rock-uitgaven zijn – we denken hierbij ook aan de nieuwe van Ground Nero, die ongeveer gelijktijdig met jullie plaat uitkomt. Anderzijds zie ik optredens dat het genre precies maar een klein en vooral wat ouder publiek weet te bekoren. Wat is volgens jullie de toekomst van gothic rock?

Strobo: Logisch dat de meerderheid van het publiek bestaat uit mensen die opgroeiden met het genre, zij het tijdens de klassieke eighties of de tweede golf in de nineties. Toch zie ik regelmatig ook nieuwe gezichten. Ik denk dat de scene zeker nog heel levendig is, er blijft heel wat gebeuren en er is duidelijk nog steeds een publiek, zij het misschien kleiner dan tijdens de “klassieke jaren”.

Albi: Men roept al jaren dat gothic rock dood is. Helaas fout. Ik ontdek nog zeer regelmatig schitterende bands die elektronica combineren met “Old School Goth”-sounds waar ik dol van ben.

Beatnick: Ik kan eerlijk gezegd moeilijk voorspellen hoe de gothic rock-scene zal evolueren. Ik ben er wel van overtuigd dat alles in golven gaat, en dat niets ooit echt verdwijnt. Er zullen altijd liefhebbers zijn. Hoe dan ook heeft het weinig invloed op de muziek die we maken.

Jullie hebben al een paar optredens gegeven om ‘Wandering in Mirrors’ voor te stellen. Hoe waren de reacties?

Strobo: De reacties die ons bereiken, persoonlijk, via sociale media of door reviews, zijn heel positief tot lovend. Ik denk dat we er in geslaagd zijn om deze plaat te laten zijn wat we er van hoopten te maken, en ik ben erg blij dat ze mensen weet te raken.

Albi: Heerlijk toch! Al een hoop leuke review gelezen, dus kan alleen nog maar meer en beter! Er zitten nog een paar optreden in de pijplijn ... Allen welkom om te komen kijken en luisteren!

Beatnick: Als mensen deze plaat slecht vinden, weten ze het goed te verbergen. (lacht)

Beluister 'Wandering In Mirrors' op bandcamp

Lizard Smile

Live data:

HomeContactSitemap
lees meer...
NIEUWS 21/03/2019 : Forms Of Hands 19

Naar goede jaarlijkse gewoonte kan je binnenkort weer proeven van het betere ritmische werk op het Hands-label. De affiche van Forms Of Hands 19 ziet er als volgt uit: vrijdag 26 april: Mono No Aware S.K.E.T. Gatto Nero 16Pad Noise Terrorist Katran Supersimmetria ICD-10 zaterdag 27 april: Winterkälte Geistform Heimstatt ...

lees meer...
CD BESPREKING : Various - Futura Marge - Volume 1

Futura is een onafhankelijk jazz label opgericht door de Fransman Gérard Terronès in 1969. De naam zou later veranderen in Disques Futura et Marge. Bedoeling was om talrijke sublabels met verschillende stijlen jazz onder deze noemer onder te brengen. Zo had men aandacht voor free jazz, swing jazz, experimentele jazz, progressieve ...

lees meer...
CD BESPREKING : Labrecque / Barakat - Terminal Desert

Dit album werd ons toegestuurd samen met “Scattered Memories” van Saba Alizâdeh. Vergeleek ik dat album met zijn mix van moderne westerse elektronica en oosterse folklore met acts als Rapoon, Muslimgauze en Ah Cama-Sotz, dan is dat voor dit album nog nadrukkelijker het geval. Het gaat hier zelfs een stuk meer de richting ...

lees meer...
CD BESPREKING : Pylône - A Jamais / Ping

Dit is het derde album voor Pylône, het electro akoestische project van de Franse geluidskunstenaar Laurent Perrier. Slechts twee achttien minuten durende tracks vullen elk één kant van deze elpee. De composities zijn uitgevoerd met uitsluitend modulaire synthesizers. In ‘A Jamais’ wordt de stem van multimedia ...

lees meer...
CD BESPREKING : Saba Alizâdeh - Scattered Memories

Deze mix van dark ambient en ethereal met etnische, Midden-Oosterse elementen past wel in het rijtje Rapoon, Muslimgauze, Ah Cama-Sotz. Alleen komt deze artiest echt uit Iran. Saba Alizadeh werd geboren in Teheran in 1983. Hij haalde een diploma fotografie aan de Azad universiteit in Teheran en een diploma 'Experimental sound practices' ...

lees meer...
CD BESPREKING : Ni - Pantophobie

Angsthazen aller lande: slaakt hoezee! Het Franse kwartet Ni brengt op zijn tweede album Pantophobie 11 nummers die elk gewijd zijn aan een bepaalde angst. Zo leren we ook nog wat bij want wist u alle angsten die we er tussen haakjes tussen gezet hebben: ‘Phonophobie’ (=overgevoeligheid of angst voor (luid) geluid of stemmen), ...

lees meer...
NIEUWS 19/03/2019 : R.I.P. Dick Dale (1937-2019) King Of Surf Rock

Gitaarheld Dick Dale (echte naam Richard Anthony Mansour) stierf op 16 maart op 81-jarige leeftijd aan de gevolgen van kanker. Hij werd geboren op 4 mei 1937 in Quincy (Massachusetts) en was van Libanese afkomst. Zijn oom, die in buikdansclubs speelde, leerde hem als kind darbouka spelen, de trechtervormige trommel, en oud, de Arabische luit. ...

lees meer...
NIEUWS 17/03/2019 : Wave Gotik Treffen, de tickets zijn er !!

Ze zijn er de fel begeerde WGT tickets!! Dit jaar betaal je voor een ticket € 130... Ik weet het elk jaar een beetje meer maar je krijgt er wel enorm veel voor terug. Vijf dagen vertier en plezier, wat dus neerkomt op iets meer dan € 25 per dag en je reist nog eens gratis met het openbaar vervoer ook. Wilt u uw tent opslaan op de ...

lees meer...
NIEUWS 17/03/2019 : Even uw aandacht voor Creux Lies

Nooit van gehoord? Zonde. Ik vertoef tegenwoordig virtueel vaak in Amerika, makkelijk zat want geen visum nodig. Dat Trump daar mee verantwoordelijk is voor tientallen post punk bandjes die uit de onderbuik van een vertwijfelde en gespleten Amerikaanse samenleving de kop op steken, wel daar ben ik de man dankbaar voor. Laat dat dan ook het ...

lees meer...
NIEUWS 17/03/2019 : Hoe zou het nog zijn met... Mephisto Walz?

Mephisto Walz is een legende, tenminste voor zij die in de jaren 80 een boon hadden voor de death rock en gothic rock en in het bijzonder de Christian Death familie op de voet volgden. In Europa is er nog nauwelijks iets te horen over en van deze groep rond ex-Christian Death lid Bari Bari, al had de groep in de tweede helft van de jaren 80 ...

lees meer...
CONCERT BESPREKING : PORTA WOOL-E: DER KLINKE, A SLICE OF LIFE, DEAD HIGH WIRE, HATCHLING - Donker feestje voor 10 jaar Wool-E

We worden oud. New wave is intussen 40 jaar, Dark Entries heeft er al 25 op de teller staan en zelfs Wool-E viert reeds zijn tiende verjaardag. Wool-E, dat is in de eerste plaats de Wool-E Shop, die in 2009 als online patenwinkel opende en sindsdien ook als cd-stand op heel wat optredens en festivals aanwezig was. Later werd Wool-E Shop ook ...

lees meer...
FOTO'S : Der Klinke - @ De Klinker Aarschot, 09/03/2019 door Luc Luyten

lees meer...
FOTO'S : A Slice of Life - @ De Klinker Aarschot, 09/03/2019 door Luc Luyten

lees meer...
FOTO'S : Dead High Wire - @ De Klinker Aarschot, 09/03/2019 door Luc Luyten

lees meer...
CONCERT BESPREKING : LAIBACH - Laibach is een parodie van zichzelf geworden

Laibach is een parodie van zichzelf geworden! En ze schamen zich er niet eens voor. Meer zelfs, ze hebben er bewust voor gekozen. Nog nooit blonk de groep zo uit in humor en zelfrelativering. Nu hernemen ze al nummers van ‘The Sound Of Music’, en alhoewel ze dat op hun karakteristieke onheilspellende toon doen, is het manifest ...