casino maxi1xbet

Dark Entries Logo

691 items

   

THEATRE OF HATE
Ik wil in elk geval niet werken voor de realiteit of de winst van iemand anders.
15/07/2018, Malcolm Nix
 Bookmark and Share

15/07/2018 : THEATRE OF HATE - Ik wil in elk geval niet werken voor de realiteit of de winst van iemand anders.
15/07/2018 : THEATRE OF HATE - Ik wil in elk geval niet werken voor de realiteit of de winst van iemand anders.
15/07/2018 : THEATRE OF HATE - Ik wil in elk geval niet werken voor de realiteit of de winst van iemand anders.
15/07/2018 : THEATRE OF HATE - Ik wil in elk geval niet werken voor de realiteit of de winst van iemand anders.
15/07/2018 : THEATRE OF HATE - Ik wil in elk geval niet werken voor de realiteit of de winst van iemand anders.
Theatre of Hate heeft met 'Westworld' muziekgeschiedenis geschreven. Ze maakten postpunk met grauwe, rauwe nummers die niet bepaald overvloeiden van optimisme. De groep leefde een kort maar krachtig bestaan tot de groep overging in Spear of Destiny in 1982. Vandaag is het evenwel Theatre of Hate dat terug van zich laat horen. In 2016 kwam Kinshi uit, een ambitieuze dubbel-cd, en in november speelt de groep op het Breaking Barriers festival in Leuven. Malcolm Nix had een gesprek met Kirk Brandon.

Het verbaast sommige mensen misschien dat Theatre of Hate nog steeds bestaat. Waar vinden jullie de energie de band in leven te houden? Zijn jullie nog steeds even gemotiveerd als toen Theatre of Hate in 1980 werd opgericht?

We hoopten allemaal dat alles op het juiste moment weer zou samenvallen en nu is zeker het juiste moment. De muziek voelt fris aan, net als de nieuwe opnames die we hebben uitgebracht met het album ‘Kinshi’. Het kost me een enorme hoeveelheid energie, maar alle groepsleden voelen nog de motivatie deze innovatieve muziek tot bij de mensen te brengen. We voelen ook aan dat de teksten zelfs relevanter zijn vandaag dan toen we pas waren gestart. Misschien is dat paradoxaal.

De band heeft gedurende de voorbije decennia een beetje pauze genomen, maar in 2016 hebben jullie het nieuw album ‘Kinshi’ uitgebracht. Zijn er belangrijke verschillen met de oudere output of is dit gewoon een logisch vervolg op de vorige LP’s?

De groepsleden hebben allemaal een leven geleid tijdens de decennia sinds de oprichting van de band. We voelen allemaal dat we met ‘Kinshi’ echt de spirit hebben gevat van wat de band was en is. De band was zeer anti-establishment en anti-programmatorisch. Dat gevoel is met de songs op de nieuwe LP voortgezet. In een wereld waarin artiesten zelden protesteren, hameren wij nog steeds nagels in de hypocrisie van bepaalde programma’s. Onze muziek klinkt nog steeds dreigend en hoekig.

De bezetting is sterk veranderd sinds de eerste jaren van de band. Heeft dit volgens jullie een significante impact op de sound?

De bezetting omvat nog steeds drie originele groepsleden, Stan Stammers, John Lennard en mezelf. Billy Duffy staat nu natuurlijk aan het hoofd van The Cult, maar is nog steeds een goede vriend. Een van de drummers, Nigel Preston, is gestorven, maar we zijn gelukkig dat Chris Bell nu de drums speelt. Chris behoorde oorspronkelijk tot de eerste line-up van Spear of Destiny.

De nieuwe LP is deels gefinancierd door middel van een crowdfunding-campagne. Wat zijn jullie ervaringen met deze nieuwe techniek? Kunnen jullie dit aanbevelen of zijn er nadelen waar oningewijden op het eerste gezicht misschien niet aan denken?

Als men zelf voor crowdfunding kan zorgen, betekent dit een geweldige stap vooruit. Dit moet de eerste halte zijn. Na dat zelf te hebben gedaan, zijn er verschillende platenfirma’s die de band misschien willen tekenen als ze denken de verkoopcijfers omhoog te kunnen krijgen. Ze rekenen daarvoor natuurlijk een percentage aan, maar dat hoort erbij. Men moet voorzichtig zijn, maar ook de mogelijkheden zien.

Denken jullie dat het voor de alternatieve scene in de jaren 70 of 80 een groot verschil zou hebben gemaakt als de moderne mogelijkheden op het vlak van crowdfunding toen beschikbaar zouden zijn geweest?

Enorm. Het zou het initiatief in de handen van de bands hebben geplaatst. Dit zou voor veel meer bands de deur hebben geopend om zichzelf te financieren en om zelf de vruchten van hun artistieke werk te plukken.

Wat denken jullie van de hedendaagse alternatieve scene? Is die scene nog steeds relevant? Heeft de scene nog steeds het potentieel om de manier waarop de entertainmentindustrie functioneert radicaal te veranderen? Of moeten we ons neerleggen bij een leven in de schaduw, aan de rand van wat maatschappelijk aanvaardbaar is?

Wij en elke andere persoon zijn zo relevant als we onszelf voelen. Als iemand iets zegt dat voor hem iets betekent, zullen er mensen zijn die luisteren. Is de scene relevant? Absoluut! We creëren onze eigen realiteit. Ik wil in elk geval niet werken voor de realiteit of de winst van iemand anders. Het vergt lef en overtuiging, maar dat geldt voor al de beste muziek.

Op 10 november 2018 zal Theatre of Hate spelen op het Breaking Barriers festival in Het Depot. Het is al een tijdje geleden dat de band nog eens in België heeft gespeeld. Kunnen jullie zich nog herinneren hoe lang het geleden is? Wat zal het grote verschil zijn tussen het vorige concert in België en het concert dat we in november zullen zien?

We kijken er immens naar uit. We hebben vele jaren niet meer in België gespeeld, maar nu de bandleden beschikbaar zijn en ervoor willen gaan, verwacht ik dat we meer in België en in Europa zullen spelen.

Kennen jullie de andere bands op de affiche? Beschouwen jullie al die bands als onderdelen van een scene waar jullie een band mee voelen of beschouwen jullie hen als artiesten die toevallig samen met jullie op een affiche staan?

Iedereen heeft een relevantie voor de alternatieve scene. We maken er allemaal deel van uit. We vertrekken in feite allemaal van hetzelfde standpunt en we proberen onze eigen muziek te maken. Nu en dan zie ik een band die me wegblaast. Dat is iets waar ik naar uitkijk, want het maakt het interessant. TV Smith is een goede, oude vriend en een authentieke artiest. Het is altijd goed met hem op een affiche te staan.

Theatre of Hate gaat niet op regelmatige basis op Europese tournee. Denken jullie dat de hele brexit-oplichterij een invloed zal hebben op de mogelijkheden van Britse bands om in Europa door Europa te toeren en vice versa?

De idioten die voor brexit hebben gestemd, zullen ons niet tegenhouden te doen wat we willen doen. Als we terug visa en carnets [1] moeten aanvragen, zullen we dat doen. We zijn van plan dit jaar twee reeksen shows in Europa te spelen. We hopen die tweede reeks te kunnen uitbreiden naar zo veel mogelijk Europese landen. Er is altijd een weg vooruit doorheen de idiotie.

[1] Toch een redactioneel woordje uitleg voor wie dit woord niet kent. Een carnet is een van de documenten die men nodig heeft om goederen tijdelijk in een land in te voeren. Voor muzikanten gaat het dan meestal om hun instrumenten, versterkers, voertuigen et cetera. Als ze terug aan de grens verschijnen om het land opnieuw te verlaten, moeten ze bewijzen dat ze aan de hand van die documenten bewijzen dat ze alle tijdelijk ingevoerde voorwerpen opnieuw uitvoeren. Het is een manier om ontduiking van invoerrechten te voorkomen. Als onderdeel van de eengemaakte Europese markt bestaan er geen invoerrechten tussen lidstaten van de EU, maar dat blijft voor Groot-Brittannië dus niet duren.

Breaking Barriers: 9 & 10 november 2018, Het Depot, Leuven, met Theatre Of Hate, Siglo XX, The Kids, TV Smith, The Cravats, Cocaine Piss, Millie Manders & The Shut Up en New Trash

HomeContactSitemap
lees meer...
CD BESPREKING : Tempel - Tempel

Tempel is een zijproject van Kvelertak drummer Kjetil Haugland Gjermundrød en niet te verwarren met het gelijknamige, instrumentale metal duo uit Phoenix, Arizona. Andere groepsleden in het Noorse kamp zijn de twee broers van Kjetil. Espen speelt gitaar en Inge neemt de basgitaar en zang voor zijn rekening. Tweede gitarist is hun ...

lees meer...
CD BESPREKING : The Grand Astoria / Montenegro - The Grand Astoria x Montenegro

Op dit titelloze split-album (47 minuten speelduur) dat ons uit Rusland werd toegestuurd, staan twee zeer lange stonerrock composities van twee verschillende bands: The Grand Astoria en Montenegro. The Grand Astoria brengen het net geen half uur durende “The Body Limits”, een psychedelische stonercompositie die me regelmatig ...

lees meer...
CD BESPREKING : The London Sound Survey - Thames

Ian Rawes woont in Londen. Hij werkt er voor de stadsdiensten als ‘urban field recorder’ en is de oprichter van The London Sound Survey website die hij fulltime runt. Sinds 2008 heeft Rawes het veranderende geluid van de hoofdstad van het Verenigd Koninkrijk gedocumenteerd door middel van een enorme reeks van meer dan tweeduizend ...

lees meer...
NIEUWS 22/05/2019 : Struggler maakt een update van Life Update+

“It Was A Very Long Conversation But At The End We Didn’t Shake Hands”. Het is en blijft de legendarische debuutplaat van Struggler. Hamont-Achel leerde tegen en wil en dank zijn eigen duistere kant kennen. De goegemeente heeft er mee leren omgaan en de band op zich is gedurende 40 jaren nog steeds zijn eigen koers aan het ...

lees meer...
NIEUWS 22/05/2019 : Darkdweller reist straks af naar Leipzig en hoopt van u hetzelfde. Hier zijn gratis tips!

Tip 1. indien u nog twijfelt, doen, kies voor een vakantie / city trip met Pinksteren naar het mooie, groene en historisch relevante Leipzig. Weerbarstig lief of vrouw? Doe alsof uw neus bloedt u weet zogezegd van niets want er zijn nog tickets beschikbaar aan de kassa en als je er dan toch bent... U vindt trouwens een ticket stalletje recht ...

lees meer...
CD BESPREKING : Robert Worby - Factitious Airs (Electronic Music)

Robert Worby is een componist, geluidskunstenaar, schrijver en omroeper. Net als Iain Marsh heeft hij zich gevestigd in Londen en werkt er sinds de jaren ’90 voor BBC Radio 3. Hij is de medeoprichter in 2002 van Cut & Splice, een festival met aandacht voor elektronische muziek en geluidskunst. Robert heeft een onverzadigbare ...

lees meer...
NIEUWS 21/05/2019 : Al die willen te kaap'ren varen...

Hoewel het legendarische Cold Meat Industry label al sinds 2014 op apegapen ligt, vond men het in 2017 toch wel gepast om de 30ste verjaardag van hun bestaan te vieren. In stijl, in dit geval met een tweedaags festival en een heleboel acts die het mede dankzij dit kwaliteitslabel tot grote namen wisten te schoppen. Wie er bij was daar ...

lees meer...
NIEUWS 21/05/2019 : Het WGT elftal van Dimi Brands.

Nog een tweetal weekjes en de jaarlijkse bedevaart naar Leipzig kan een aanvang nemen, geef maar toe dat u er weer een gans jaar naar heeft uitgekeken. Ondergetekende stuurt dit jaar zijn kat, maar laat niet na zijn persoonlijke elftal mee te geven, kwestie dat u niet bezwijkt aan keuzestress. 1.CAMERATA MEDIOLANENSE Italiaans ...

lees meer...
CD BESPREKING : Verzamelaar - Dancing In Darkness

Lang geleden dat ik mijn cd speler nog een keer een opmerkelijke, of beter nog relevante verzamelaar liet eten. Er waren tijden waarin er regelmatig van die compilaties verschenen die een must waren voor elkeen die de scene op de voet wou volgen en blijven volgen. Die tijd lijkt echter achter ons een ook deze “Dancing in Darkness” ...

Willekeurige selectie 'oudere' CD-besprekingen (zie ook op onze home-page onderaan):
$$$$$$$$$
lees meer...
NIEUWS 19/05/2019 : Second Still exclusief in Retie

De Westkust van de US of A weet schoon volk tot zijn inwoners te tellen. Paraderend langs de Hollywood Boulevard onder het alziend oog van de paparazzi. Al zien we een band als Second Still er weinig last van te weten ondervinden. Bijzonder straf dan weer wel in de postpunk / coldwave-subcultuur waarin ze zich als trio al enkele jaren ...

lees meer...
FOTO'S : Praga Khan - @ YAP Leopoldsburg, 11/05/2019 daar Luc Luyten

lees meer...
FOTO'S : De Klinke - @ MysteriA Fantasy-Fair Aarschot, 04/05/2019 door Luc Luyten

lees meer...
FOTO'S : La Lune Noire - @ MysteriA Fantasy-Fair Aarschot, 04/05/2019 door Luc Luyten