casino maxi1xbet

Dark Entries Logo

685 items

   

THEATRE OF HATE
Ik wil in elk geval niet werken voor de realiteit of de winst van iemand anders.
15/07/2018, Malcolm Nix
 Bookmark and Share

15/07/2018 : THEATRE OF HATE - Ik wil in elk geval niet werken voor de realiteit of de winst van iemand anders.
15/07/2018 : THEATRE OF HATE - Ik wil in elk geval niet werken voor de realiteit of de winst van iemand anders.
15/07/2018 : THEATRE OF HATE - Ik wil in elk geval niet werken voor de realiteit of de winst van iemand anders.
15/07/2018 : THEATRE OF HATE - Ik wil in elk geval niet werken voor de realiteit of de winst van iemand anders.
15/07/2018 : THEATRE OF HATE - Ik wil in elk geval niet werken voor de realiteit of de winst van iemand anders.
Theatre of Hate heeft met 'Westworld' muziekgeschiedenis geschreven. Ze maakten postpunk met grauwe, rauwe nummers die niet bepaald overvloeiden van optimisme. De groep leefde een kort maar krachtig bestaan tot de groep overging in Spear of Destiny in 1982. Vandaag is het evenwel Theatre of Hate dat terug van zich laat horen. In 2016 kwam Kinshi uit, een ambitieuze dubbel-cd, en in november speelt de groep op het Breaking Barriers festival in Leuven. Malcolm Nix had een gesprek met Kirk Brandon.

Het verbaast sommige mensen misschien dat Theatre of Hate nog steeds bestaat. Waar vinden jullie de energie de band in leven te houden? Zijn jullie nog steeds even gemotiveerd als toen Theatre of Hate in 1980 werd opgericht?

We hoopten allemaal dat alles op het juiste moment weer zou samenvallen en nu is zeker het juiste moment. De muziek voelt fris aan, net als de nieuwe opnames die we hebben uitgebracht met het album ‘Kinshi’. Het kost me een enorme hoeveelheid energie, maar alle groepsleden voelen nog de motivatie deze innovatieve muziek tot bij de mensen te brengen. We voelen ook aan dat de teksten zelfs relevanter zijn vandaag dan toen we pas waren gestart. Misschien is dat paradoxaal.

De band heeft gedurende de voorbije decennia een beetje pauze genomen, maar in 2016 hebben jullie het nieuw album ‘Kinshi’ uitgebracht. Zijn er belangrijke verschillen met de oudere output of is dit gewoon een logisch vervolg op de vorige LP’s?

De groepsleden hebben allemaal een leven geleid tijdens de decennia sinds de oprichting van de band. We voelen allemaal dat we met ‘Kinshi’ echt de spirit hebben gevat van wat de band was en is. De band was zeer anti-establishment en anti-programmatorisch. Dat gevoel is met de songs op de nieuwe LP voortgezet. In een wereld waarin artiesten zelden protesteren, hameren wij nog steeds nagels in de hypocrisie van bepaalde programma’s. Onze muziek klinkt nog steeds dreigend en hoekig.

De bezetting is sterk veranderd sinds de eerste jaren van de band. Heeft dit volgens jullie een significante impact op de sound?

De bezetting omvat nog steeds drie originele groepsleden, Stan Stammers, John Lennard en mezelf. Billy Duffy staat nu natuurlijk aan het hoofd van The Cult, maar is nog steeds een goede vriend. Een van de drummers, Nigel Preston, is gestorven, maar we zijn gelukkig dat Chris Bell nu de drums speelt. Chris behoorde oorspronkelijk tot de eerste line-up van Spear of Destiny.

De nieuwe LP is deels gefinancierd door middel van een crowdfunding-campagne. Wat zijn jullie ervaringen met deze nieuwe techniek? Kunnen jullie dit aanbevelen of zijn er nadelen waar oningewijden op het eerste gezicht misschien niet aan denken?

Als men zelf voor crowdfunding kan zorgen, betekent dit een geweldige stap vooruit. Dit moet de eerste halte zijn. Na dat zelf te hebben gedaan, zijn er verschillende platenfirma’s die de band misschien willen tekenen als ze denken de verkoopcijfers omhoog te kunnen krijgen. Ze rekenen daarvoor natuurlijk een percentage aan, maar dat hoort erbij. Men moet voorzichtig zijn, maar ook de mogelijkheden zien.

Denken jullie dat het voor de alternatieve scene in de jaren 70 of 80 een groot verschil zou hebben gemaakt als de moderne mogelijkheden op het vlak van crowdfunding toen beschikbaar zouden zijn geweest?

Enorm. Het zou het initiatief in de handen van de bands hebben geplaatst. Dit zou voor veel meer bands de deur hebben geopend om zichzelf te financieren en om zelf de vruchten van hun artistieke werk te plukken.

Wat denken jullie van de hedendaagse alternatieve scene? Is die scene nog steeds relevant? Heeft de scene nog steeds het potentieel om de manier waarop de entertainmentindustrie functioneert radicaal te veranderen? Of moeten we ons neerleggen bij een leven in de schaduw, aan de rand van wat maatschappelijk aanvaardbaar is?

Wij en elke andere persoon zijn zo relevant als we onszelf voelen. Als iemand iets zegt dat voor hem iets betekent, zullen er mensen zijn die luisteren. Is de scene relevant? Absoluut! We creëren onze eigen realiteit. Ik wil in elk geval niet werken voor de realiteit of de winst van iemand anders. Het vergt lef en overtuiging, maar dat geldt voor al de beste muziek.

Op 10 november 2018 zal Theatre of Hate spelen op het Breaking Barriers festival in Het Depot. Het is al een tijdje geleden dat de band nog eens in België heeft gespeeld. Kunnen jullie zich nog herinneren hoe lang het geleden is? Wat zal het grote verschil zijn tussen het vorige concert in België en het concert dat we in november zullen zien?

We kijken er immens naar uit. We hebben vele jaren niet meer in België gespeeld, maar nu de bandleden beschikbaar zijn en ervoor willen gaan, verwacht ik dat we meer in België en in Europa zullen spelen.

Kennen jullie de andere bands op de affiche? Beschouwen jullie al die bands als onderdelen van een scene waar jullie een band mee voelen of beschouwen jullie hen als artiesten die toevallig samen met jullie op een affiche staan?

Iedereen heeft een relevantie voor de alternatieve scene. We maken er allemaal deel van uit. We vertrekken in feite allemaal van hetzelfde standpunt en we proberen onze eigen muziek te maken. Nu en dan zie ik een band die me wegblaast. Dat is iets waar ik naar uitkijk, want het maakt het interessant. TV Smith is een goede, oude vriend en een authentieke artiest. Het is altijd goed met hem op een affiche te staan.

Theatre of Hate gaat niet op regelmatige basis op Europese tournee. Denken jullie dat de hele brexit-oplichterij een invloed zal hebben op de mogelijkheden van Britse bands om in Europa door Europa te toeren en vice versa?

De idioten die voor brexit hebben gestemd, zullen ons niet tegenhouden te doen wat we willen doen. Als we terug visa en carnets [1] moeten aanvragen, zullen we dat doen. We zijn van plan dit jaar twee reeksen shows in Europa te spelen. We hopen die tweede reeks te kunnen uitbreiden naar zo veel mogelijk Europese landen. Er is altijd een weg vooruit doorheen de idiotie.

[1] Toch een redactioneel woordje uitleg voor wie dit woord niet kent. Een carnet is een van de documenten die men nodig heeft om goederen tijdelijk in een land in te voeren. Voor muzikanten gaat het dan meestal om hun instrumenten, versterkers, voertuigen et cetera. Als ze terug aan de grens verschijnen om het land opnieuw te verlaten, moeten ze bewijzen dat ze aan de hand van die documenten bewijzen dat ze alle tijdelijk ingevoerde voorwerpen opnieuw uitvoeren. Het is een manier om ontduiking van invoerrechten te voorkomen. Als onderdeel van de eengemaakte Europese markt bestaan er geen invoerrechten tussen lidstaten van de EU, maar dat blijft voor Groot-Brittannië dus niet duren.

Breaking Barriers: 9 & 10 november 2018, Het Depot, Leuven, met Theatre Of Hate, Siglo XX, The Kids, TV Smith, The Cravats, Cocaine Piss, Millie Manders & The Shut Up en New Trash

HomeContactSitemap
lees meer...
CD BESPREKING : Pylône - A Jamais / Ping

Dit is het derde album voor Pylône, het electro akoestische project van de Franse geluidskunstenaar Laurent Perrier. Slechts twee achttien minuten durende tracks vullen elk één kant van deze elpee. De composities zijn uitgevoerd met uitsluitend modulaire synthesizers. In ‘A Jamais’ wordt de stem van multimedia ...

lees meer...
CD BESPREKING : Saba Alizâdeh - Scattered Memories

Deze mix van dark ambient en ethereal met etnische, Midden-Oosterse elementen past wel in het rijtje Rapoon, Muslimgauze, Ah Cama-Sotz. Alleen komt deze artiest echt uit Iran. Saba Alizadeh werd geboren in Teheran in 1983. Hij haalde een diploma fotografie aan de Azad universiteit in Teheran en een diploma 'Experimental sound practices' ...

lees meer...
CD BESPREKING : Ni - Pantophobie

Angsthazen aller lande: slaakt hoezee! Het Franse kwartet Ni brengt op zijn tweede album Pantophobie 11 nummers die elk gewijd zijn aan een bepaalde angst. Zo leren we ook nog wat bij want wist u alle angsten die we er tussen haakjes tussen gezet hebben: ‘Phonophobie’ (=overgevoeligheid of angst voor (luid) geluid of stemmen), ...

lees meer...
CD BESPREKING : Sarah-Jane Summers - Kalopsia

Het zal je maar overkomen: kampen met hevige buikkrampen net op het moment dat je de studio in moet duiken. Uitstel van de opname is helaas niet meer mogelijk, net zomin als de meerdere bezoekjes per dag aan het kleinste kamertje. Terwijl de band begint te lopen bedenk je je dat die Mexicaanse bonenmaaltijd gisteren echt wel het slechtste ...

lees meer...
CD BESPREKING : Combichrist - Hate Like Me

Het meest metal album van Combichrist ‘This is Where Death Begins’ is mijn favoriete Combichrist album, laat dat duidelijk zijn. Dat de gitaren niet ontbreken op deze nieuwe single – de voorbode van hun 9e album ‘On Fire’ dat op 7 juni uitkomt – wordt door mij dus op gejuich onthaald. De gitaar staat ...

lees meer...
NIEUWS 19/03/2019 : R.I.P. Dick Dale (1937-2019) King Of Surf Rock

Gitaarheld Dick Dale (echte naam Richard Anthony Mansour) stierf op 16 maart op 81-jarige leeftijd aan de gevolgen van kanker. Hij werd geboren op 4 mei 1937 in Quincy (Massachusetts) en was van Libanese afkomst. Zijn oom, die in buikdansclubs speelde, leerde hem als kind darbouka spelen, de trechtervormige trommel, en oud, de Arabische luit. ...

Willekeurige selectie 'oudere' CD-besprekingen (zie ook op onze home-page onderaan):
$$$$$$$$$
lees meer...
NIEUWS 17/03/2019 : Wave Gotik Treffen, de tickets zijn er !!

Ze zijn er de fel begeerde WGT tickets!! Dit jaar betaal je voor een ticket € 130... Ik weet het elk jaar een beetje meer maar je krijgt er wel enorm veel voor terug. Vijf dagen vertier en plezier, wat dus neerkomt op iets meer dan € 25 per dag en je reist nog eens gratis met het openbaar vervoer ook. Wilt u uw tent opslaan op de ...

lees meer...
NIEUWS 17/03/2019 : Even uw aandacht voor Creux Lies

Nooit van gehoord? Zonde. Ik vertoef tegenwoordig virtueel vaak in Amerika, makkelijk zat want geen visum nodig. Dat Trump daar mee verantwoordelijk is voor tientallen post punk bandjes die uit de onderbuik van een vertwijfelde en gespleten Amerikaanse samenleving de kop op steken, wel daar ben ik de man dankbaar voor. Laat dat dan ook het ...

lees meer...
NIEUWS 17/03/2019 : Hoe zou het nog zijn met... Mephisto Walz?

Mephisto Walz is een legende, tenminste voor zij die in de jaren 80 een boon hadden voor de death rock en gothic rock en in het bijzonder de Christian Death familie op de voet volgden. In Europa is er nog nauwelijks iets te horen over en van deze groep rond ex-Christian Death lid Bari Bari, al had de groep in de tweede helft van de jaren 80 ...

lees meer...
NIEUWS 17/03/2019 : Eindelijk; The Rope met album naar Europa!

Het is alweer van 2011 geleden toen ik bij Dark Entries meer dan aangenaam werd verrast door de titelloze ep van het Amerikaanse The Rope. Een ep die als een rariteit mag beschouwd in Europa. De review van dit bijzonder fijne schijfje leest u hier. Ik deelde zomaar even een 9 uit! Het vervolg “Water Rising” vond in eeste instantie ...

lees meer...
CONCERT BESPREKING : PORTA WOOL-E: DER KLINKE, A SLICE OF LIFE, DEAD HIGH WIRE, HATCHLING - Donker feestje voor 10 jaar Wool-E

We worden oud. New wave is intussen 40 jaar, Dark Entries heeft er al 25 op de teller staan en zelfs Wool-E viert reeds zijn tiende verjaardag. Wool-E, dat is in de eerste plaats de Wool-E Shop, die in 2009 als online patenwinkel opende en sindsdien ook als cd-stand op heel wat optredens en festivals aanwezig was. Later werd Wool-E Shop ook ...

lees meer...
FOTO'S : Der Klinke - @ De Klinker Aarschot, 09/03/2019 door Luc Luyten

lees meer...
FOTO'S : A Slice of Life - @ De Klinker Aarschot, 09/03/2019 door Luc Luyten

lees meer...
FOTO'S : Dead High Wire - @ De Klinker Aarschot, 09/03/2019 door Luc Luyten

lees meer...
CONCERT BESPREKING : LAIBACH - Laibach is een parodie van zichzelf geworden

Laibach is een parodie van zichzelf geworden! En ze schamen zich er niet eens voor. Meer zelfs, ze hebben er bewust voor gekozen. Nog nooit blonk de groep zo uit in humor en zelfrelativering. Nu hernemen ze al nummers van ‘The Sound Of Music’, en alhoewel ze dat op hun karakteristieke onheilspellende toon doen, is het manifest ...