casino maxi1xbet

Dark Entries Logo

701 items

   

METROLAND
Dit album is qua concept het moeilijkste dat we ooit al gemaakt hebben.
03/06/2018, Xavier Kruth
 Bookmark and Share

03/06/2018 : METROLAND - Dit album is qua concept het moeilijkste dat we ooit al gemaakt hebben.
03/06/2018 : METROLAND - Dit album is qua concept het moeilijkste dat we ooit al gemaakt hebben.
03/06/2018 : METROLAND - Dit album is qua concept het moeilijkste dat we ooit al gemaakt hebben.
03/06/2018 : METROLAND - Dit album is qua concept het moeilijkste dat we ooit al gemaakt hebben.
03/06/2018 : METROLAND - Dit album is qua concept het moeilijkste dat we ooit al gemaakt hebben.
Metroland is terug met hun vierde plaat ‘Man In A Frame’, en het betreft alweer een conceptplaat. Het duo maakte immers een geluidsband bij foto’s van het kunstcollectief F-8. Dark Entries wou hier meer over weten en reed even mee met Passenger A en Passenger S.

Jullie hebben zonet ‘Man In A Frame’ uitgebracht, jullie vierde plaat intussen. Zijn jullie tevreden met het resultaat?

Absoluut, dit album is qua concept het moeilijkste dat we ooit al gemaakt hebben. We hebben ook serieus geïnvesteerd voor dit album, hebben nieuwe software en nieuwe studiomonitoren geïntegreerd in het creatieve proces, dus wat het experimenteren en geluid betreft, was het een totaal nieuwe uitdaging rekening houdend met het minder tastbare concept. Dat hoor je en lees je dan ook heel duidelijk, want het album is een mix van onze eerdere releases en lijkt minder ‘toegankelijk’ dan de vorige albums. Deze vergt dus in tegenstelling tot “Mind The Gap” en “Triadic Ballet” iets meer luisteren vooraleer het concept en de muziek echt goed doordringt.

De plaat heeft een merkwaardig concept. Jullie hebben muziek gemaakt bij foto’s. Hoe zijn jullie bij dat concept terechtgekomen?

Door 1 eenvoudige nanoseconde in het leven die dan de kiem is voor veel groters. Wij zijn namelijk twee mensen die aanhoudende elkaar triggers geven. Het ene idee is nog maar net uitgesproken of een variant of ander extra idee komt naar boven, zo komen we altijd tot dat grotere eindresultaat.

Zo zat Passenger S eens op project in hartje Brussel en hij moest elke dag via de (prachtige) Koninginnegalerij wandelen. Elke dag merkte hij het enorme aantal mensen op die foto’s stonden te nemen en plots was daar die ene nanoseconde. De bedenkingen “Hoe vaak staat een mens bij op zo een foto? Hoe vaak reis je in dat kader mee rond de wereld? En dat als een ‘Man in a frame’?"

Het concept werd uitgewerkt met 5 fotografen van het kunstcollectief F-8, uit te spreken als ‘Faith’. Hoe is die samenwerking tot stand gekomen?

Dat idee van een persoon die in een kader de wereld rondreist werd dan door Passenger A gechallenged en hij kwam af met de logical next step: laten we dit is bespreken met onze Passenger K, al meer dan 15 onze vaste waarde met betrekking tot ‘beeld’ en fotografie. Zij maakt al jaren deel uit van een fotografisch kunstcoöperatief, genaamd f-8. Zij legde ons idee aan hen voor en vanaf dat moment was het één en al rollercoaster met vele ups-and-downs en veel ongekend terrein, vele zaken die het gehaald hebben en velen niet. Centraal stond altijd wel dat beeld, de gevoelens en de het geluid.

Het kan allemaal eenvoudig lijken voor een buitenstaander die kan denken “Ach ja, 10 foto’s en maakt er een muziekje bij en klaar, nieuw album is klaar!”.

Dat hadden we kunnen doen en had het ons veel makkelijker gemaakt. Maar Metroland zou Metroland niet als we ons niet zouden verdiept hebben in de materie. Zoals bij elk concept moest het juist aanvoelen, en daar zat het hem nu net de moeilijkheidsgraad.

Hoe voel je een foto aan? En meer nog, hoe voelt een beeld aan, niet individueel maar voor ons allebei, hoe krijgen we in godsnaam die gevoelens samengebundeld en het voornaamste, hoe krijg je die gevoelens van dat beeld nog eens omgezet naar geluid?

Daarenboven is het zo dat samenwerken met beroepsfotografen ook een extra dimensie creëerde. Dit zijn namelijk geen vakantiekiekjes maar echt professioneel materiaal door mensen die van wanten weten, dat respect moet je ook behouden en maakt het er niet makkelijker op.

In de cd - met een erg mooi ontworpen hoes - vinden we niet enkel de tien foto’s terug, maar ook een tekst bij elke foto, geschreven door de fotograaf. Waarom hebben jullie hiervoor gekozen?

Toen we destijds dit idee hadden gelanceerd en ons project gingen voorstellen aan de fotografen was dat vanzelfsprekend een wilde gok of die verschillende persoonlijkheden dat gingen aanvaarden of niet. Wij zijn allemaal artiesten en hebben toch in the end altijd zoiets van ‘dit is ons materiaal, zij het beeld of klank, en daar doe je niet zomaar mee wat je wil’. Het was dus voor ieder van ons een stap buiten de comfortzone en vooral voor de mensen van f-8. Hier kwamen twee totaal ‘vreemde’ mensen in hun leven vragen of ze foto’s mochten lenen. Op dat moment hadden we nog maar net “Triadic Ballet” uit, dus veel werk konden we nog niet op tafel leggen om hen te overtuigen dat wij een zuivere concept band zijn waar kunst en muziek hand in hand gaan.

Desondanks bleken ze met z’n allen enthousiast van bij het begin en gaandeweg borrelden bij velen ideeën op waar we dan ook gretig gebruik van hebben gemaakt. Drie jaar later staat het album er en zijn we met z’n allen trots dat we ervoor gegaan zijn. Want zeg nu zelf, muziek bij beelden maken is op zich een niet alledaags gebeuren, toch?

In de aanloop van de plaat brachten jullie de single ‘Man In A Frame’ uit, dat een hint moest zijn naar het concept van de plaat. Merkwaardig genoeg vinden we de single niet terug op de plaat. Waarom niet?

Puur conceptueel alweer, de single “Man in a frame” heeft geen ‘beeld’ zoals de andere 10 en het album diende een soort muzikale tentoonstelling te worden. Die single er bij opzetten zou het geheel een beetje schaakmat gezet hebben. Ook daar zijn we in de studio uren en uren aan het schuiven en puzzelen geweest met ideeën. Uiteindelijk is de keuze gevallen op twee singels (de tweede komt later dit jaar uit), beiden gerelateerd aan het concept.

‘A man in a frame’ was ook het initiële kiempje voor dit alles en we vonden het dan ook gepast dit als eerste single uit te brengen. De tweede single zal eveneens met een zeer gepaste titel naar buiten komen en dan is dit concept wederom een herinnering in de cd-kast.

We vinden het vooral ook fijn dat de algemene reacties zijn dat deze single bij onze betere hoort en velen het jammer vinden dat het niet mee op de cd staat.

De voorstelling van de plaat ging gepaard met een merkwaardige tentoonstelling waarbij mensen de foto’s konden bezichtigen en meteen het bijhorende nummer konden beluisteren op hun smartphone. Hoe zijn jullie op dat idee gekomen?

Ook gaandeweg het hele proces. Je hebt als groep weinig kans om buiten de lijnen te kleuren in de zin van: je hebt een nieuw album en hoe stel je dat nu voor aan het publiek? Meestal door een speciaal live optreden, maar meer dan dat (misschien) niet.

Denk dan nu aan foto’s en waar die meestal worden voorgesteld? Op een vernissage, niet? Zo leek het voor ons allemaal een ongelooflijk idee om eens een aparte voorstelling te maken van een cd-release door dit te koppelen aan een heuse vernissage. Dit unieke idee werd duidelijk gesmaakt, zoveel is zeker, want er was zelfs aandacht in verschillende kranten en er zullen nog expo’s volgen, zeer zeker. Dit verhaal is nog niet ten einde.

De tentoonstelling ging door onder de titel ‘Pictures to listen to’. Ik vind die titel zo uitstekend dat ik me afvraag waarom jullie hem niet gebruikt hebben voor de plaat zelf…

Het idee van een mens die ontelbare keren de wereld rondreist in een beeld is een ervaring die persoonlijker en dieper tot iemand kan doordringen omdat eens je dit in je gedachten hebt, je maar eens moet opletten hoe vaak je dat zelf doet en hoe vaak je zelf in zo een beeld terecht komt. Zelfs jij als interviewer of de lezer nu op dit moment, moet hier eens bij stil staan. Het laat je niet meer los vanaf dat moment als je alweer de zoveelste keer onbewust in het kader van iemands selfie wandelt.

Als je in een stad als Mechelen of Gent of Antwerpen een ganse dag gaat staan aan een monument waarvan je weet dat het ettelijke keren per dag wordt gefotografeerd moet je maar eens tellen hoe veel je mee in een beeld staat. Jij bent zonder dat je het weet al half de wereld rondgereisd in een bepaald kader. Dat idee kan je beter plaatsen en gaat veel dieper dan ‘een foto waarnaar je luistert’.

Dat zou inderdaad een goeie cd-titel kunnen geweest zijn, maar het heeft als concept veel minder diepgang. Net daarom viel de keuze op “Pictures to listen to” als slogan voor de cd en als titel voor de expo (en de daarbij horende super speciale “Pictures to listen to”-release met de title song exclusief gemaakt voor de expo. Vermoedelijk wordt dit één van de most sought after Metroland releases)

TIP: Let er echt eens op hoe vaak je in een beeld terecht komt per dag. Eens dit doordringt besef je de realistische kracht van dit concept.

Jullie worden constant vergeleken met Kraftwerk, en jullie doen ook geen zichtbare moeite om dit te ontkennen. Wat betekenen de Duitse grootmeesters voor jullie?

Of we nu de meeste moeite van de wereld zouden doen dit te ontkennen of niet zou er toch niet meer toe doen. Van zodra bepaalde elementen in je muziek terug te vinden zijn die verwijzen naar gelijk welke grootmeesters krijg je een bepaalde stempel opgedrukt en daar blijft het dan bij. Er wordt vandaag nog te weinig moeite gedaan om dieper te luisteren en te ontdekken waar de eigenheid van een groep eigenlijk echt wel zit.

Als je een hi-q of een vocoder durft te gebruiken dan kopieer je Kraftwerk, zo eenvoudig is dat. Maar wie beter luistert hoort bij ons dat de nummers meer diepgang hebben, meer lagen met sequenced sounds, meer zaken die ‘bezig zijn’ en dat onze tempo’s hoger liggen en nog veel meer. Willen we daarmee ontkennen dat we niet als hen klinken, ja en neen, het is gewoon anders, wij zijn Metroland en niemand anders. We zijn evenzeer liefhebbers van Orbital, Marsheaux, OMD, Depeche Mode (vroegere werk), Nitzer Ebb en van nog vele andere goeie electro. We doen gewoon ons ding en als iemand het niet goed of niet origineel vindt, speel dan iets anders. Simpel! Toch?

Foto's: Luc Luyten

HomeContactSitemap
lees meer...
CD BESPREKING : Gudrun Gut - Moment_Remixes

Toegegeven, we waren niet zo onder de indruk van Moment, het comeback album van de Berlijnse coryfee Gudrun Gut. Hoewel de meerwaarde van remixen ons vaak ontgaat, willen we in het geval van dit ondertussen reeds 62-jarige (of nog maar eens een voorbeeld van hoe de tijd vliegt) icoon wel een uitzondering maken. Vier nummers, te weten ...

lees meer...
FOTO'S : And One - W-Fest Waregem 18/08/2019 door Luc Luyten

lees meer...
FOTO'S : Peter Hook and the Light - W-Fest Waregem 18/08/2019 door Luc Luyten

lees meer...
FOTO'S : Whispering Sons - W-Fest Waregem 18/08/2019 door Luc Luyten

lees meer...
CD BESPREKING : Adrian Corker - Music For Lock Grooves

Dat de naald op het einde van een plaatkant niet over het papieren label in het centrum gaat schuiven is te danken aan de laatste groef (ook wel slotgroef genoemd) die vergrendeld is. Die is ook stil of er moet een kras in zitten die dan onbedoeld een soort van loop creëert. Dankzij vernieuwende studiotechnieken zijn muzikanten tijdens ...

lees meer...
CD BESPREKING : She Past Away - Disko Anksiyete

De groep die ons attent maakte op post punk / dark wave uit Turkije, ondertussen weten u en ik dat er daar wel meer moois te rapen valt zoals Art Diktator, Elz And The Cult, Bewitched As Dark of Dead Man’s Dream... maar het waren vooral zij die met hun debuut “Berlirdi Gece” (2012) een diepe indruk wisten na te laten. Tegenwoordig ...

lees meer...
CD BESPREKING : New Model Army - From Here

Aan de noordwestkust van Noorwegen ligt het kleine eiland Giske, een voormalige haven. Het is omgeven door fjorden en bergen aan de ene zijde en de uitgestrekte Noord-Atlantische oceaan aan de andere kant. Met slechts 700 inwoners is het leven er vaak rustig, ondanks het bijna constante gebrul van de wind. Daar, in de door twee neven en voormalige ...

lees meer...
CD BESPREKING : La Scaltra - The Third Eye

Het derde album van La Scaltra, wiens debuut in 2016 verscheen en bij mij toch wel enige indruk maakte. De missing link tussen minimal en gothic, tussen The Adams Family en Lost Highway. Zoiets. “The Third Eye” is meteen ook de derde langspeler van de dames en heer en klinkt wel, typisch La Scaltra maar minder koud en kil zoals ...

Willekeurige selectie 'oudere' CD-besprekingen (zie ook op onze home-page onderaan):
$$$$$$$$$
lees meer...
CONCERT BESPREKING : W-Fest 4 dagen apart festivallen tussen verleden en heden! - W-Fest was er 4 dagen om van te genieten, oude bekenden en minder bekenden terug te zien en niet - zoals sommige reguliere media beweren - je jeugd nog eens opnieuw te beleven. Neen, gewoon om te zijn wie je bent, ...

Het zit er op de 4de editie van W-fest. De eerste keer in Waregem. Oudjes zoals ik herinneren zich ongetwijfeld nog The Steeple, where have the years gone, de club die Waregem op de wereldkaart zette als het om gothic en aanverwanten ging. Op een pisboog van waar ooit The Steeple stond, daar is Waregem Expo. Ik geef toe, de rit naar Wargem, ...

lees meer...
CONCERT BESPREKING : W-fest 14/8 - Irish Coffee & Twisted Nerve (Jirka Liessens)

De eerste avond van het enige wave festival in België begon gek genoeg met het thema Woodstock. Bezoekers werden voorzien van de nodige attributen hiervoor, wat het gekke tafereel opleverde dat de zwartste zielen eens door een roze zonnebril keken, letterlijk dan. Ondanks de flower power bracht de line-up ons heel andere muziek. Er ...

lees meer...
NIEUWS 13/08/2019 : Eerste namen voor M’era Luna 2020

Terwijl men momenteel nog bezig is met de grote opruiming voor hun 2019-editie lost M’era Luna voor hun editie voor volgend jaar al de eerste namen. Het verslag van M’era Luna 2019 lees je zeer binnenkort op deze pagina’s. M’era Luna wil meer zijn dan een ‘Duits’ festival en daarom gaan ze in de toekomst ...

lees meer...
NIEUWS 09/08/2019 : Jubel en juich ! Gothic Magazine terug onder de levenden!

Als oudje uit de scene kent u vast nog het Gothic Magazine. Er was een tijd dat ook deze website op papier werd gedrukt. Het bewijs? Hier onze eerste editie om virtueel te door bladeren. En we hopen tegen het eind van het jaar nog veel meer van onze fysieke edities online te hebben. Maar goed, in het mekka van de goth (Duitsland voor een goed ...

lees meer...
NIEUWS 09/08/2019 : Scary Black bij Secret Sin Records

Het Secret Sin Records label is een serieuze doorstart aan het maken. En wat meer is, regelmatig wordt u verwend met nieuwe namen. Binnenkort komt het Amerikaanse Scary Black bij dit label uit op cd. Nooit van gehoord zegt u? Welaan, onderstaade clip klinkt wat mij betreft beloftevol. Spaghetti westerns en de alternatieve jaren 80 zijn een ...

lees meer...
NIEUWS 08/08/2019 : W-Fest pakt uit met eigen app! Zaterdag uitverkocht!

Het is bijna zover, op 15 augustus schiet W-Fest voor de vierde keer uit de startblokken, dit jaar in Waregem (Expo). Om het voor de bezoeker zo comfortabel mogelijk te maken worden kosten nog moeite gespaard. Dat zal bijken uit de voorzieningen op het festivalterrein maar de organisatie biedt nu ook een eigen app aan om uw bezoek aan het ...

lees meer...
NIEUWS 07/08/2019 : Nieuwe editie van 'The Face Of God' van Militia

Militia heeft opgehouden te bestaan. Hun laatste werk was een uitstekende conceptplaat over het leven van Ambiorix, uit op Old Europa Café. Datzelfde label doet nu een heruitgave van 'The Face Of God', het atheïstisch manifest in muziekvorm dat het eco-anarchistisch metaalslagerscollectief in 2015 uitbracht. Ok, de originele ...