casino maxi1xbet

Dark Entries Logo

720 items

   

METROLAND
Dit album is qua concept het moeilijkste dat we ooit al gemaakt hebben.
03/06/2018, Xavier Kruth
 Bookmark and Share

03/06/2018 : METROLAND - Dit album is qua concept het moeilijkste dat we ooit al gemaakt hebben.
03/06/2018 : METROLAND - Dit album is qua concept het moeilijkste dat we ooit al gemaakt hebben.
03/06/2018 : METROLAND - Dit album is qua concept het moeilijkste dat we ooit al gemaakt hebben.
03/06/2018 : METROLAND - Dit album is qua concept het moeilijkste dat we ooit al gemaakt hebben.
03/06/2018 : METROLAND - Dit album is qua concept het moeilijkste dat we ooit al gemaakt hebben.
Metroland is terug met hun vierde plaat ‘Man In A Frame’, en het betreft alweer een conceptplaat. Het duo maakte immers een geluidsband bij foto’s van het kunstcollectief F-8. Dark Entries wou hier meer over weten en reed even mee met Passenger A en Passenger S.

Jullie hebben zonet ‘Man In A Frame’ uitgebracht, jullie vierde plaat intussen. Zijn jullie tevreden met het resultaat?

Absoluut, dit album is qua concept het moeilijkste dat we ooit al gemaakt hebben. We hebben ook serieus geïnvesteerd voor dit album, hebben nieuwe software en nieuwe studiomonitoren geïntegreerd in het creatieve proces, dus wat het experimenteren en geluid betreft, was het een totaal nieuwe uitdaging rekening houdend met het minder tastbare concept. Dat hoor je en lees je dan ook heel duidelijk, want het album is een mix van onze eerdere releases en lijkt minder ‘toegankelijk’ dan de vorige albums. Deze vergt dus in tegenstelling tot “Mind The Gap” en “Triadic Ballet” iets meer luisteren vooraleer het concept en de muziek echt goed doordringt.

De plaat heeft een merkwaardig concept. Jullie hebben muziek gemaakt bij foto’s. Hoe zijn jullie bij dat concept terechtgekomen?

Door 1 eenvoudige nanoseconde in het leven die dan de kiem is voor veel groters. Wij zijn namelijk twee mensen die aanhoudende elkaar triggers geven. Het ene idee is nog maar net uitgesproken of een variant of ander extra idee komt naar boven, zo komen we altijd tot dat grotere eindresultaat.

Zo zat Passenger S eens op project in hartje Brussel en hij moest elke dag via de (prachtige) Koninginnegalerij wandelen. Elke dag merkte hij het enorme aantal mensen op die foto’s stonden te nemen en plots was daar die ene nanoseconde. De bedenkingen “Hoe vaak staat een mens bij op zo een foto? Hoe vaak reis je in dat kader mee rond de wereld? En dat als een ‘Man in a frame’?"

Het concept werd uitgewerkt met 5 fotografen van het kunstcollectief F-8, uit te spreken als ‘Faith’. Hoe is die samenwerking tot stand gekomen?

Dat idee van een persoon die in een kader de wereld rondreist werd dan door Passenger A gechallenged en hij kwam af met de logical next step: laten we dit is bespreken met onze Passenger K, al meer dan 15 onze vaste waarde met betrekking tot ‘beeld’ en fotografie. Zij maakt al jaren deel uit van een fotografisch kunstcoöperatief, genaamd f-8. Zij legde ons idee aan hen voor en vanaf dat moment was het één en al rollercoaster met vele ups-and-downs en veel ongekend terrein, vele zaken die het gehaald hebben en velen niet. Centraal stond altijd wel dat beeld, de gevoelens en de het geluid.

Het kan allemaal eenvoudig lijken voor een buitenstaander die kan denken “Ach ja, 10 foto’s en maakt er een muziekje bij en klaar, nieuw album is klaar!”.

Dat hadden we kunnen doen en had het ons veel makkelijker gemaakt. Maar Metroland zou Metroland niet als we ons niet zouden verdiept hebben in de materie. Zoals bij elk concept moest het juist aanvoelen, en daar zat het hem nu net de moeilijkheidsgraad.

Hoe voel je een foto aan? En meer nog, hoe voelt een beeld aan, niet individueel maar voor ons allebei, hoe krijgen we in godsnaam die gevoelens samengebundeld en het voornaamste, hoe krijg je die gevoelens van dat beeld nog eens omgezet naar geluid?

Daarenboven is het zo dat samenwerken met beroepsfotografen ook een extra dimensie creëerde. Dit zijn namelijk geen vakantiekiekjes maar echt professioneel materiaal door mensen die van wanten weten, dat respect moet je ook behouden en maakt het er niet makkelijker op.

In de cd - met een erg mooi ontworpen hoes - vinden we niet enkel de tien foto’s terug, maar ook een tekst bij elke foto, geschreven door de fotograaf. Waarom hebben jullie hiervoor gekozen?

Toen we destijds dit idee hadden gelanceerd en ons project gingen voorstellen aan de fotografen was dat vanzelfsprekend een wilde gok of die verschillende persoonlijkheden dat gingen aanvaarden of niet. Wij zijn allemaal artiesten en hebben toch in the end altijd zoiets van ‘dit is ons materiaal, zij het beeld of klank, en daar doe je niet zomaar mee wat je wil’. Het was dus voor ieder van ons een stap buiten de comfortzone en vooral voor de mensen van f-8. Hier kwamen twee totaal ‘vreemde’ mensen in hun leven vragen of ze foto’s mochten lenen. Op dat moment hadden we nog maar net “Triadic Ballet” uit, dus veel werk konden we nog niet op tafel leggen om hen te overtuigen dat wij een zuivere concept band zijn waar kunst en muziek hand in hand gaan.

Desondanks bleken ze met z’n allen enthousiast van bij het begin en gaandeweg borrelden bij velen ideeën op waar we dan ook gretig gebruik van hebben gemaakt. Drie jaar later staat het album er en zijn we met z’n allen trots dat we ervoor gegaan zijn. Want zeg nu zelf, muziek bij beelden maken is op zich een niet alledaags gebeuren, toch?

In de aanloop van de plaat brachten jullie de single ‘Man In A Frame’ uit, dat een hint moest zijn naar het concept van de plaat. Merkwaardig genoeg vinden we de single niet terug op de plaat. Waarom niet?

Puur conceptueel alweer, de single “Man in a frame” heeft geen ‘beeld’ zoals de andere 10 en het album diende een soort muzikale tentoonstelling te worden. Die single er bij opzetten zou het geheel een beetje schaakmat gezet hebben. Ook daar zijn we in de studio uren en uren aan het schuiven en puzzelen geweest met ideeën. Uiteindelijk is de keuze gevallen op twee singels (de tweede komt later dit jaar uit), beiden gerelateerd aan het concept.

‘A man in a frame’ was ook het initiële kiempje voor dit alles en we vonden het dan ook gepast dit als eerste single uit te brengen. De tweede single zal eveneens met een zeer gepaste titel naar buiten komen en dan is dit concept wederom een herinnering in de cd-kast.

We vinden het vooral ook fijn dat de algemene reacties zijn dat deze single bij onze betere hoort en velen het jammer vinden dat het niet mee op de cd staat.

De voorstelling van de plaat ging gepaard met een merkwaardige tentoonstelling waarbij mensen de foto’s konden bezichtigen en meteen het bijhorende nummer konden beluisteren op hun smartphone. Hoe zijn jullie op dat idee gekomen?

Ook gaandeweg het hele proces. Je hebt als groep weinig kans om buiten de lijnen te kleuren in de zin van: je hebt een nieuw album en hoe stel je dat nu voor aan het publiek? Meestal door een speciaal live optreden, maar meer dan dat (misschien) niet.

Denk dan nu aan foto’s en waar die meestal worden voorgesteld? Op een vernissage, niet? Zo leek het voor ons allemaal een ongelooflijk idee om eens een aparte voorstelling te maken van een cd-release door dit te koppelen aan een heuse vernissage. Dit unieke idee werd duidelijk gesmaakt, zoveel is zeker, want er was zelfs aandacht in verschillende kranten en er zullen nog expo’s volgen, zeer zeker. Dit verhaal is nog niet ten einde.

De tentoonstelling ging door onder de titel ‘Pictures to listen to’. Ik vind die titel zo uitstekend dat ik me afvraag waarom jullie hem niet gebruikt hebben voor de plaat zelf…

Het idee van een mens die ontelbare keren de wereld rondreist in een beeld is een ervaring die persoonlijker en dieper tot iemand kan doordringen omdat eens je dit in je gedachten hebt, je maar eens moet opletten hoe vaak je dat zelf doet en hoe vaak je zelf in zo een beeld terecht komt. Zelfs jij als interviewer of de lezer nu op dit moment, moet hier eens bij stil staan. Het laat je niet meer los vanaf dat moment als je alweer de zoveelste keer onbewust in het kader van iemands selfie wandelt.

Als je in een stad als Mechelen of Gent of Antwerpen een ganse dag gaat staan aan een monument waarvan je weet dat het ettelijke keren per dag wordt gefotografeerd moet je maar eens tellen hoe veel je mee in een beeld staat. Jij bent zonder dat je het weet al half de wereld rondgereisd in een bepaald kader. Dat idee kan je beter plaatsen en gaat veel dieper dan ‘een foto waarnaar je luistert’.

Dat zou inderdaad een goeie cd-titel kunnen geweest zijn, maar het heeft als concept veel minder diepgang. Net daarom viel de keuze op “Pictures to listen to” als slogan voor de cd en als titel voor de expo (en de daarbij horende super speciale “Pictures to listen to”-release met de title song exclusief gemaakt voor de expo. Vermoedelijk wordt dit één van de most sought after Metroland releases)

TIP: Let er echt eens op hoe vaak je in een beeld terecht komt per dag. Eens dit doordringt besef je de realistische kracht van dit concept.

Jullie worden constant vergeleken met Kraftwerk, en jullie doen ook geen zichtbare moeite om dit te ontkennen. Wat betekenen de Duitse grootmeesters voor jullie?

Of we nu de meeste moeite van de wereld zouden doen dit te ontkennen of niet zou er toch niet meer toe doen. Van zodra bepaalde elementen in je muziek terug te vinden zijn die verwijzen naar gelijk welke grootmeesters krijg je een bepaalde stempel opgedrukt en daar blijft het dan bij. Er wordt vandaag nog te weinig moeite gedaan om dieper te luisteren en te ontdekken waar de eigenheid van een groep eigenlijk echt wel zit.

Als je een hi-q of een vocoder durft te gebruiken dan kopieer je Kraftwerk, zo eenvoudig is dat. Maar wie beter luistert hoort bij ons dat de nummers meer diepgang hebben, meer lagen met sequenced sounds, meer zaken die ‘bezig zijn’ en dat onze tempo’s hoger liggen en nog veel meer. Willen we daarmee ontkennen dat we niet als hen klinken, ja en neen, het is gewoon anders, wij zijn Metroland en niemand anders. We zijn evenzeer liefhebbers van Orbital, Marsheaux, OMD, Depeche Mode (vroegere werk), Nitzer Ebb en van nog vele andere goeie electro. We doen gewoon ons ding en als iemand het niet goed of niet origineel vindt, speel dan iets anders. Simpel! Toch?

Foto's: Luc Luyten

HomeContactSitemap
lees meer...
CD BESPREKING : Jowisz - Trench Rat's Banquet II

U had nog een tweede excursie doorheen de loopgraven van de Eerste Wereldoorlog van ons tegoed. Jowisz’ Trench Rat’s Banquet II (2018) verscheen twee jaar na zijn voorganger. Hoewel leken het martial genre vooral zullen horen als ongebreidelde oorlogsverheerlijking, zullen aandachtige zielen uit de titel kunnen afleiden dat ...

lees meer...
CD BESPREKING : Vlad In Tears - Dead Stories Of Forsaken Lovers

Drie broers en hun lagere school vriend vormen al sinds 2006, deze Vlad In Tears die er ondertussen toch al een handvol albums op zitten hebben. Met een voorliefde voor gothic sfeer en gothic looks mengen ze zich in de debatten met een soort brave industrial rock naar het voorbeeld van ene Marilyn Manson. Of nog, de goth metal van Him een ...

lees meer...
CD BESPREKING : Paradis - Verlo Pasar (1999-2019)

Reeds 20 jaar verblijdt Demian Recio, beter bekend onder de naam Ô Paradis, ons met zijn muziekjes. Het uitgelezen moment om dit heugelijke feit te vieren met een overzichtscompilatie. Keuze genoeg, want in deze tijdspanne schreef de goede man uit de losse pols zo’n 25 albums bij elkaar, met hierbij ook tal van samenwerkingen ...

lees meer...
CD BESPREKING : Alex McKechnie - Degrees Of Latitude

Het eerste solo album van een artiest waar ik nog nooit van gehoord had. Alex McKechnie is een experimenteel artiest en lector in Digital Arts aan het Weymouth College in Dorset, Zuid-Engeland. Van 1989 tot 2012 maakte hij deel uit van het elektronische duo Barbed dat een soort donkere en eigenzinnige elektronische collages creëerde met ...

lees meer...
CD BESPREKING : Timelost - Dont Remember Me For This

We horen enige invloeden van grunge (vooral) en noiserock op het debuutalbum van Timelost maar dit duo uit Philadelphia, Pennsylvania, USA blijkt toch in de eerste plaats een heuse shoegazeband te zijn. Omwille van hun grunge invloeden worden ze wel eens aangeduid met de term ‘heavy shoegaze’ of (op hun facebook pagina) ‘dreamy ...

lees meer...
FOTO'S : Fx8:Sd8 - @ Downhill CD Release Party, Oefenbunker Landgraaf 25/01/2020 door Luc Luyten

lees meer...
FOTO'S : Grausame Tchter - @ Downhill CD Release Party, Oefenbunker Landgraaf 25/01/2020 door Luc Luyten

lees meer...
FOTO'S : Lapis Exilis - @ Downhill CD Release Party, Oefenbunker Landgraaf 25/01/2020 door Luc Luyten

Willekeurige selectie 'oudere' CD-besprekingen (zie ook op onze home-page onderaan):
$$$$$$$$$
lees meer...
NIEUWS 24/01/2020 : Icy Cold Records en Dark Entries hebben nieuwjaarsgeschenkjes voor u! Week 3!

Vanaf 11 januari geven we u, beste lezer, de kans om 5 weken lang een album uit het labelrooster van het Icy Cold label te winnen! U stuurt gewoon uw antwoord op de prijsvraag binnen de vooropgestelde termijn naar kurt.ingels(at)darkentries(dot)be en als u gelukt hebt, is het album van u! De winnaars worden persoonlijk op de hoogte gebracht ...

lees meer...
NIEUWS 24/01/2020 : De herfst van Porta Nigra

Collega Kurt Ingels vestigde nogmaals de aandacht op de eerstkomende editie van Porta Nigra, de wintereditie (6 en 7 maart). Ook in de herfst kan je voor een muzikaal hoogstaande tweedaagse naar Aarschot afzakken. Voor de wintereditie is de affiche reeds compleet, en ook voor de herfsteditie beginnen de namen binnen te stromen. Voor ...

lees meer...
NIEUWS 23/01/2020 : W-FEST legt zijn ei in mei!

Uiteraard bent u reeds op de hoogte van de W-Fest editie 2020, net zoals vorig jaar op het terrein van Expo Waregem. Dit jaar gaat deze vierdaagse voor jaren 80 en new wave liefhebbers door van 21 tem 24 mei en de affiche wel die is al enige tijd compleet! We zetten alles hier nog eens op een rijtje, opgefleurd met een paar clipjes alsof u ...

lees meer...
NIEUWS 22/01/2020 : Nog n keer uw aandacht voor twee dagen Porta Nigra

Eerder berichtte uw lijfstek Dark Entries reeds over dit festival dat dit jaar op vrijdag doorgaat in De Klinker en op zaterdag, een pisboog verder, in de Stadsfeestzaal van Aarschot waar u diezelfde avond ook terecht kunt voor de jaarlijkse New Wave Club Class - X Party. Vrijdag 6 maart belooft een donkere neofolk / gothic nacht te worden ...

lees meer...
NIEUWS 22/01/2020 : Voor de fan van minimal naar jaarlijkse gewoonte afspraak op het Wave Teef Festival!

Het is ondertussen een vaste traditie geworden. Het Wave Teef Festival in De Wommel bij Antwerpen. Knappe locatie trouwens dat oude fort. Dit jaar zijn de festiviteiten gepland op 10, 11 en 12 april. Drie dagen concerten en after parties met muziekjes uit het minimal genre en de wonderjaren van de new wave die u opnieuw mag (her) beleven aan ...

lees meer...
CONCERT BESPREKING : 40 jaar Joy Division in Plan K - Verrassingsoptreden Ground Nero op mythische plek

Plan K is een zaal die met geschiedenis beladen is. 40 jaar na het optreden van Joy Division in deze zaal wordt een speciale avond gehouden, die slechts voor weinigen bestemd is. Op 17 januari 1980 speelde de groep rond Ian Curtis hier immers voor de tweede en laatste keer. Een van de aanwezigen was Philippe Carly, die foto’s nam van ...

lees meer...
CONCERT BESPREKING : Onstuimige jeugd (Restless Youth) - Tentoonstelling in het Huis van de Europese geschiedenis

Het huis van de Europese geschiedenis opende in 2017 zijn deuren. Dit initiatief van het Europees Parlement wil een overzicht geven van de laatste twee eeuwen in de Europese geschiedenis. Naast een zeer uitgebreide permanente tentoonstelling is er ook ruimte voor tijdelijke tentoonstellingen, en de tentoonstelling die momenteel loopt is ‘Onstuimige ...