canli casino

Dark Entries Logo

631 items

   

TraumaSutra
Ik ervaar optredens op grote podia altijd als fascistisch.
10/03/2018, Xavier Kruth
 Bookmark and Share

10/03/2018 : TraumaSutra - Ik ervaar optredens op grote podia altijd als fascistisch.
10/03/2018 : TraumaSutra - Ik ervaar optredens op grote podia altijd als fascistisch.
10/03/2018 : TraumaSutra - Ik ervaar optredens op grote podia altijd als fascistisch.
10/03/2018 : TraumaSutra - Ik ervaar optredens op grote podia altijd als fascistisch.
10/03/2018 : TraumaSutra - Ik ervaar optredens op grote podia altijd als fascistisch.
Peter De Koning is een bezig bijtje. Hij speelt in tal van groepen - Hybryds, Dark Poem, Hedera helix, intens, Liquid Trauma, De SomerKoning, Crossvaults - en is tevens redacteur bij Dark Entries. Bovendien treedt hij - als bij wonder - met zijn project TraumaSutra op bij onze volgende Dark Entries Night in de Kinky Star, op 24 maart. Dat wordt - zoals steeds bij TraumaSutra - een uitzonderlijke performance. We legden Peter even op de pijnbank om meer te weten…

Dag Peter, als ik het goed voorheb is TraumaSutra begonnen met een kindersprookje. Vertel op!

Dat klopt deels. Het eerste nummer dat later onder de naam TraumaSutra werd uitgebracht, was oorspronkelijk bedoeld voor een kindermusical die ik samen met enkele collega’s heb geschreven tussen 2001 en 2003. Het zijn de 20 leerlingen van mijn toenmalige klas die voor de geluiden hebben gezorgd: geklop op radiatoren, geschuif met stoelen, geroep, gekrijs.... Kinderen weten best een beetje duisternis te appreciëren. Ze vluchten er nog niet voor weg zoals 90% van de volwassenen. Het probleem was dat het nummer zo donker was, dat het onbruikbaar was voor het thema. Muziek schrijven doe ik echter al sinds mijn 10, industriële muziek en dark ambient sinds mijn 15. Mogelijk breng ik ooit een paar van mijn eerste exploten uit. Ze klinken rauw en toch best wel intens.

Je bent actief in tal van groepen - Hybryds, Dark Poem, Hedera helix, intens, Liquid Trauma, De SomerKoning, Crossvaults om er een paar te noemen - maar TraumaSutra is een constante. Het is volgens mij je meest persoonlijke project. Klopt dit?

TraumaSutra is de reflectie van mijn ziel, intens is de spiegel van mijn ideologie en gedachten. Beide projecten zijn echter even persoonlijk. Het zijn ook de enige twee projecten waarin ik 100 percent mezelf ben op het podium en geen rol aanneem. Beide zijn ook projecten die ik nodig heb als een soort catharsis. Ze laten me toe om de wereld te relativeren. Ik kan het goed verstoppen maar feitelijk ben ik zeer misantropisch.

TraumaSutra staat bekend om de vele samenwerkingen die je opzet met andere artiesten. Onder meer de projecten als Liquid Trauma en TraumaTerrestrial zijn in feite dergelijke samenwerking. Komt het project beter tot zijn recht in samenwerkingen?

Ik wil met TraumaSutra enkel samenwerken met mensen die ik live 100 % vertrouw. Ik moet me volledig kunnen focussen op de muziek en de performance zonder me zorgen te moeten maken over bijvoorbeeld hun technische vaardigheden.

De lijst van samenwerkingen is enorm. Ook het meest bekende project waar ik muziek mee maak, Hybryds, is begonnen als een live-jam. Binnenkort zou er werk uitkomen van TraumaSutra met Peter Geysels, TraumaTerrestrial en De Somerkoning. Ook maakte ik vorig jaar, samen met Bart De Poorter, een lange remix van een geweldige drone van Sebastien Crusener en Cin Windey.

Live maak ik een onderscheid tussen korte en lange performances. Kort is tussen de 10 en 20 minuten en dat doe ik alleen. Bij lange performances nodig ik meerdere gasten uit.

Je hebt met je projecten verschillende nummers bijgedragen aan de ‘Belgium experimental underground 017 survey’ op Unexplained Sounds. Ik heb begrepen dat je erg blij was met je bijdragen aan die compilatie. Vertel eens waarom?

Het ijzeren graf van TraumaSutra is een samenwerking met Bart Van Meulebroeck (Propulsion…) en violiste Deborah Van Hellem en feitelijk vind ik dat één van de beste nummers dat ik ooit heb geschreven. TraumaTerrestrial is vertegenwoordigd met een dadaïstische industrialtrack onder de naam ça-va-ge. Het is een track waarbij ik me live geregeld per ongeluk pijnig omdat ik bijvoorbeeld impulsief beslis om met een microfoon op mijn hoofd te beginnen slaan. Tijdens een optreden van TraumaSutra gebeuren die dingen wel eens vaker. Ik moet me nog steeds verontschuldigen bij de fan die ik bespuugd heb in Brugge vorig jaar. Ik plan dat niet en eerlijk gezegd ben ik op zulke momenten meestal in een ietwat andere dimensie.

Rafaelle Pezella heeft met Unexplained Sounds zoveel meer dan een label en een interactief radioprogramma. Hij slaagt erin experimentele muzikanten van over heel de wereld samen te brengen. Zijn sampler met Iraanse underground is intussen al legendarisch, en terecht. Ook de muziek die hij zelf uitbrengt onder de naam Sonologyst is uiterst goed. Feitelijk treedt hij in de voetsporen van de hometapers uit de jaren 80, labels zoals Insane, EE Tapes… Of van het sublieme Syrphe label van Cedrik Fermont dat ook tracht experimentele muziek op het spoor te komen uit landen die minder evident lijken.

Een andere man die me heel wat contacten heeft opgeleverd is Anthony Donovan. Via hem kwam ik onder meer in contact met de geniale percussionist en saxofonist Mark Browne. Samen maakten we een experimenteel jazz/ambient/noisenummer voor één van zijn Classwar Karaokes.

Voor de TraumaSutrageschiedenis is Wim Pauwels (Silken Tofu) echter de belangrijkste. Hij bracht mijn werk als eerste uit en zette me op zeer mooie podia. Ik hoop die samenwerking te kunnen behouden maar heb intussen ook gesprekken met Wool E Tapes en Alrealon Musique.

Een van je samenwerkingsprojecten, Liquid Trauma, bracht in 2017 ‘Distorted Memories’ uit, een plaat die erg goed ontvangen werd. Het combineert het experiment van TraumaSutra met de EBM van Liquid G. Hoe kijk je terug op de plaat en zijn receptie?

Liquid G. en ik hebben 8 jaar aan die plaat gewerkt. Het is ongelooflijk tof om met Peter samen te werken en ik luister zelf nog steeds met plezier naar de nummers. De man is een genie als het gaat over geluidsdesign op analoge synths. Hij weet ook zeer goed hoe hij een meeslepende beat en baslijn moet programmeren. Niet dat de taken erg strikt zijn verdeeld. Liquid G. maakt ook soms de soundscapes terwijl ik een baslijn maak. Het is vooral bizar om te zien hoe wereldwijd die plaat is gegaan. We werken intussen aan een nieuwe.

Wat TraumaSutra zelf betreft tellen we nog maar één officiële uitgave: ‘TraumaSutra’ uit 2008. Wel vinden we heel wat muziek op soundcloud en op andere platformen. Mag ik hieruit afleiden dat officiële platen uitbrengen geen prioriteit is voor TraumaSutra?

Er liggen ook nog een paar kilo zo goed als afgewerkte opnames in de kast van samenwerkingen met Sam Devos (For Greater Good), Johan Declercq (Cyboresis), George Mensink (Kristus Kut, Poteau Mitan), Pieter Coussement (lichTraum), Adamennon… Ik ben enorm slecht in releasen, sommige van die dingen zijn al meer dan vijftien jaar oud. Anderzijds heb ik muziek maken vooral nodig voor mezelf. Op zich interesseert het me niet wat anderen van mijn muziek vinden. Ik krijg vaak goedbedoelde tips maar het interesseert me niet om te conformeren of een zogezegd consequente stijl aan te houden. Ik heb een rothekel aan generieke muziek.

TraumaTerrestrial en Peter Geysels zullen je vergezellen op de Dark Entries Night van 23 maart. Je belooft een uitzonderlijk ritmische set. Wat mogen we al weten?

De helft van het optreden zal bestaan uit pure improvisatie met Peter en TraumaTerrestrial, de andere helft is deels ‘geprogrammeerd’ en bestaat uit ritmische industrial, mede begeleid door Joris Casneuf op percussie en met de magische kaval erbovenop van Geysels.

Centraal bij TraumaSutra staat ongetwijfeld de live improvisatie. Helaas heb je aangekondigd dit jaar minder optredens te doen. Waarom?

Ik leef voor optredens maar ik heb momenteel enkele persoonlijke redenen om wat gas terug te nemen. Feitelijk interesseert het me ook niet meer om grote optredens te doen. Ik vind het veel intiemer om als muzikant op de grond te zitten op dezelfde hoogte als het publiek. Dan pas breng je echte communicatie tot stand. Ik ervaar optredens met grote podia altijd als fascistisch. Mensen hebben er blijkbaar nood aan om samen in extase te gaan bij een zelfverklaarde afgod. Het draait dan niet meer om de muziek maar om het merk. Dit zag ik al lang in mainstream, maar hoe ouder ik word, hoe meer ik besef dat alternatieve muziek vaak geen haar beter is. Alles moet in vakjes, er zijn hypes van het moment, sommige dingen mag je goed vinden, andere niet. Ik heb er lak aan. Ik wil enkel nog mijn eigen ding doen.

Wat zijn je toekomstplannen met TraumaSutra?

Ik wil meer kleine concerten doen en ben op zoek naar huiskamers die me willen boeken. Tevens wil ik heel wat dingen releasen die nu gewoon staan te wachten op de bandrecorder of de harde schijf.

Dark Entries Night XXII: Onrust en TraumaSutra, zaterdag 24 maart, Kinky Star, Gent

Foto's: Benny Serneels

HomeContactSitemap
lees meer...
CD BESPREKING : Plurals - Tri Tone

Vorig jaar was collega Peter De Koning nog erg te spreken over Atlantikwall eveneens uit op Silken Tofu, we zijn niet minder enthousiast over de laatste release van dit (ondertussen) drietal uit Engeland dat toch enigszins anders uit de hoek komt... We kunnen zeggen dat Tri Tone een nieuw hoofdstuk is in de geschiedenis van Plurals (dit ...

lees meer...
CD BESPREKING : Arcana Obscura - 2000 Miles

Collega Paul Van De Gehuchte gaf onlangs het achtste album (Nachtblume) van Qntal maar liefst negen sterren. Luisterend naar dit album hoor ik vooral veel krampachtige pogingen om nog eens een clubhit als ‘Ad Mortem Festinamus’ of een ‘Omnis Mundi Creatura’ van Ernst Horns (ex Qntal) andere project Helium Vola neer ...

lees meer...
NIEUWS 22/04/2018 : Dead Can Dance legt de laatste hand aan nieuwe plaat

Dead Can Dance kan er prat op gaan aan de basis te liggen van de neoklassieke golf in de darkwave. Zij waren nu eenmaal de eersten om deze richting inte slaan, en hebben veel navolging gekregen. In feite hebben ze met elk van hun cd's de grenzen verlegd. Aanvankelijk waren ze een post-punk-groep, maar na één plaat en een ...

lees meer...
NIEUWS 22/04/2018 : Qntal komt naar Mechelen op vrijdag 27 april

Qntal, het heerlijk romantische project van Michael Pop en Sigrid Hausen, verwent ons al jaren met elektronische aanpassingen van middeleeuwse muziek. Al is dat met de jaren wel ruim geïnterpreteerd geweest. De groep heeft onlangs een nieuwe cd uitgebracht - Nachtblume - en daar vindt u ook vertoningen op van gedichten van Lord Byron, ...

lees meer...
NIEUWS 22/04/2018 : B52: optredens van The Bollock Brothers en Sex Gang Children

Eernegem, putje West-Vlaanderen, is een dorp van een paar straten groot, zonder station, dat vooral bekend is als dorp van kasseileggers. In wezen hebt u weinig redenen om het dorp te bezoeken, tenzij... u graag een bezoek brengt aan de B52, een fantastisch muziekcentrum dat erin slaagt om regelmatig new wave- en punkoptredens te organiseren ...

lees meer...
NIEUWS 21/04/2018 : Het nieuwe hoofdstuk voor Agent Side Grinder

Het was al langer geweten dat het Zweedse Agent Side Grinder noodgedwongen een nieuwe richting ging uitgaan. Noodgedwongen wegens het vertrek van hun frontman Kristoffer Grip, maar evenzo de verlating van bassist Thobias Eidevald en toetsenist Henrik Sunbring. Er werd al aangekondigd dat ze als drieling verder zouden gaan onder dezelfde ...

Willekeurige selectie 'oudere' CD-besprekingen (zie ook op onze home-page onderaan):
$$$$$$$$$
lees meer...
CD BESPREKING : Hybryds - Mistrust Authority & Tectonic Overload

Klappen in de handjes, blij blij blij, want we hebben er weer een Hybryds reissue op Zoharum bij! Voor de zevende keer alweer duikt Magthea in zijn archiefkast om met behulp van onze eigenste TraumaSutra het materiaal terug op te poetsen. Mistrust Authority & Tectonic Overload zal voor al wie Hybryds kent van het rituele ambient ...

lees meer...
CD BESPREKING : Kutin | Kindlinger - Decomposition IV -Variations On Bulletproof Glass

In een genre als het experimentele, waarin werkelijk alles mogelijk is, is het niet moeilijk om verrassend uit de hoek te komen. Of net wel? Geluiden opnemen vanachter een kogelvrij glazen paneel bijvoorbeeld, scoort alvast hoge punten op de schaal van originaliteit. Zoals de titel aangeeft is dit het vierde deel in de Decomposition ...

lees meer...
CD BESPREKING : Palmbomen II - Memories of Cindy

Palmbomen II is Kai Hugo en Kai Hugo is Palmbomen II. Het is dan ook gewoon Kai die op muzikale wijze zijn obsessie botviert op deze al dan niet denkbeeldige Cindy. Het meisje fleurt de verpakking op met vier foto’s. We kennen haar niet, maar de weemoed druipt van haar gelaat en dit gevoel weerspiegelt perfect in de muziek. We horen ...

lees meer...
NIEUWS 18/04/2018 : Wave-Gotik-Treffen Leipzig: een handleiding

Van 18 tot 21 mei 2018 gaat in het Duitse Leipzig de 27ste editie van het Wave-Gotik-Treffen door. Iedere goth die er de mogelijkheid toe heeft, moet minstens één keer in zijn leven op bedevaart naar Leipzig, dat is genoegzaam bekend, en de kans is groot dat u na één bezoek de smaak te pakken hebt en jaarlijks blijft ...

lees meer...
FOTO'S : SPARK! - Darkest Night 2018, Jk2470, Retie, Belgium, 14/04/2018 door Benny Serneels

lees meer...
FOTO'S : LESCURE 13 - Darkest Night 2018, Jk2470, Retie, Belgium, 14/04/2018 door Benny Serneels

lees meer...
FOTO'S : ELM - Darkest Night 2018, Jk2470, Retie, Belgium, 14/04/2018 door Benny Serneels

lees meer...
CONCERT BESPREKING : Geleen Calling - 14 april 2018 - De Reunie Geleen - The secret of barefoot energy

Geleen Calling, het is het Nederlands-Limburgs festivalletje dat naar eigendunken bands op de affiche programmeert zonder rekening te houden met wat hot is en wat not. Het is een formule die ook weet aan te slaan, want voor de jubileum-editie van zaterdag 14 april 2018 mocht De Reunie rekenen op een zo goed als helemaal volgelopen venue. ...

lees meer...
CONCERT BESPREKING : Downhill XII - Dag 1 – 6 april 2018 – Poppodium Volt Sittard - Wattages aan Volt tot Body Breaking

Als er één festival in de Lage Landen bestaat dat zijn naam oneer aandoet moet het wel Downhill zijn. Zonder neerwaartse spiraal reeds toe aan zijn twaalfde editie. De jaarlijkse hoogmis die ook dit jaar weer het kruim der ondergrondse en vooral internationale acts weet te verzamelen op 1 podium. Editie 12 was van een dubbele ...