casino maxi1xbet

Dark Entries Logo

701 items

   

PSY'AVIAH
Voor mij was muziek belangrijk, omdat ik me daarin kan verliezen en daarin troost kan vinden
17/02/2018, Xavier Kruth
 Bookmark and Share

17/02/2018 : PSY'AVIAH - Voor mij was muziek belangrijk, omdat ik me daarin kan verliezen en daarin troost kan vinden
17/02/2018 : PSY'AVIAH - Voor mij was muziek belangrijk, omdat ik me daarin kan verliezen en daarin troost kan vinden
17/02/2018 : PSY'AVIAH - Voor mij was muziek belangrijk, omdat ik me daarin kan verliezen en daarin troost kan vinden
17/02/2018 : PSY'AVIAH - Voor mij was muziek belangrijk, omdat ik me daarin kan verliezen en daarin troost kan vinden
17/02/2018 : PSY'AVIAH - Voor mij was muziek belangrijk, omdat ik me daarin kan verliezen en daarin troost kan vinden
De strijd van het individu om overeind te blijven in onze hectische maatschappij. Het is een actueel thema waar niet enkel boeken over worden geschreven, maat ook muziek over wordt gemaakt. De nieuwe plaat van Psy'Aviah - 'Lightflare' - is rond het thema opgebouwd. We vroegen Yves Schelpe naar zijn inspiratie en zijn motivatie bij het maken van 'Lightflare'.

Dag Yves. Je vorige plaat ‘Seven Sorrows, Seven Stars’ was gebaseerd op de film Interstellar. Ook je nieuwe plaat ‘Lightflare’ heeft een concept. Je wil er een verhaal mee vertellen. Kan je ons hier meer over zeggen?

Sinds 2014 met ‘The Xenogamous Endeavour’ - wat overigens ook de start van een “nieuwe periode” was voor Psy’Aviah, maar dat zou ons te ver leiden - hanteer ik graag het concept om alle songs met elkaar te verbinden aan een groter verhaal – al was het maar omdat er dan voor mij een ‘rode draad’ bestaat, zowel in artwork, lyrics en sound...

Bij ‘Lightflare’ is dit ook zo, het verhaal is de mens zelf en hoe deze worstelt in zijn of haar bestaan. Van de diepste, donkerste gevoelens (zoals bij ‘Ghost’ of ‘Lonely Soul’), tot een reflectie en het proberen plaatsen van die gevoelens (‘Heavy Heart’, ‘Lost At Sea’, ‘The Great Disconnect’) tot een herstel (‘Aftermath’, ‘For Myself’) en misschien een ultiem geluk dat we af en toe mogen ervaren (‘In The Sound’, ‘Sound Of New’). In die zin is ‘Lightflare’ met zijn cover misschien wel hoe ik de westerse wereld - soms enkel tot ‘millenial generatie’ gereduceerd, maar ik denk dat er meer mensen last van hebben - ervaar sinds een aantal jaar. Iets wat de openingssong ‘Lost At Sea’ en ook de cover afbeelding van het album proberen weer te geven: ‘het evenwicht’, ‘de balans’, ‘het zoeken’. Het personage, in een kolkende oceaan, op slechts een klein houten bootje met zicht op land in de verte, zendt een noodkreet uit.

Je nieuwe plaat haalt inspiratie uit een depressie die je meegemaakt hebt. Depressie is nagenoeg een nieuwe epidemie geworden en dreigt de ziekte van de huidige eeuw te worden. Kun je meer vertellen over wat je overkomen is?

Ik neem niet graag het woord depressie in de mond als ik praat over wat ik de afgelopen jaren als traject heb afgelegd, daar ik niet weet of dat ‘label’ past. En misschien is het dan wel ongepast naar anderen. Zoals ik al in vorige vraag zei is het meer het ‘zoekende’ en een zekere vorm van ‘vastlopen’ op een voor mij starre maatschappij dat me minder het gevoel gaf op de juiste plek te zitten, of me goed in mij vel te voelen. Ik ben daardoor ook van job verandert – wat me dan ook weer deed inzien dat ook dat niet de juiste oplossing was.

Ik denk, maar met de nadruk op ‘denk’, dat ik dicht tegen een vorm van burn-out zat, door vaak gepassioneerd en laat te werken maar te weinig ervoor terug te krijgen – of te weinig beweging te zien in bepaalde organisaties. Dat maakt dat je dus inderdaad je slecht begint te voelen, omdat je de reden waar om je iets doet - de “zin” van je bestaan in dat systeem - verliest, en soms ook alleen in die strijd staat.

Maar een ‘depressie’ an sich zou ik het dus niet willen noemen, misschien was er wel iets sluipend, sowieso hebben muziek en mijn vriendin me altijd recht gehouden, me gemotiveerd enzovoort…

Hoe moeilijk is het om je persoonlijke gevoelens in iets te stoppen, en toch vast te houden aan een overkoepelend verhaal dat je wil vertellen? Voel je hier een tegenstrijdigheid in?

Gevoel is voor mij de basis van elke song, of het nu een dance-track is als ‘Before I Die’ met Junksista of op de recente plaat ‘Reboot Reset Relay’ met Fallon Nieves’, of een triphop/synthpop track als ‘Plan B’ met Kyoko Baertsoen’ of ‘Lonely Soul’ met Phoebe Stone. Gevoel en emotie moet er altijd in zitten, zowel in tekst als in de ondersteunende muziek en sound. Anders zou ik niet kunnen leven met wat ik uitbreng. Eens ik een thema heb gekozen is het voor mij ook niet moeilijk om songs voor dat thema te schrijven, er valt altijd genoeg te vertellen over deelaspecten – je kan inzoomen, op micro niveau werken – of net heel cynisch uit de hoek komen. En autobiografisch of niet, dat is dan een ander punt – maar sowieso zit er altijd een deel van jezelf in. Of de song nu gestart is uit je eigen ervaring of uit een ervaring die je hebt gezien en waarin je je kan inleven of ‘iets bij kan voorstellen’ – dan bereik je gevoel en emotie. En dat is altijd een uitgangspunt, waar ik weiger van af te wijken.

Je schrijft de meeste teksten zelf, maar sommige teksten worden ook door je gastzanger(e)s(sen) geschreven. Hoe lukt het om samen binnen het verhaal en het concept te blijven dat je wou brengen?

Vooraleer ik bijvoorbeeld Ellia Bisker of Michael Evans vroeg had ik hen wel gezegd wat het concept van de plaat was en welk gevoel ik bij een muzikale demo heb. Ik stuur hen dan ook de reeds bestaande demo’s en songs op zodat ze een idee hebben wat ’t concept is. Mocht ik toch iets niet goed vinden, of denken dat er iets bij kan – dan is er ruimte voor over en weer mailing en experiment natuurlijk. Dat creatieve proces is redelijk makkelijk voor me, en ik merk dat dit voor zowel Ellia als Michael ook heeft gewerkt.

Het gaat zelfs verder dan dat, want ook de persoon die het artwork verzorgde - Tomoki Hayasaka - krijgt van mij tonnen informatie en conceptschetsen en moodboards toegezonden, om zo in zijn unieke stijl de afbeeldingen te creëren. Tomoki is moet ik zeggen een enorm getalenteerd, geduldig persoon die echt weet hoe mijn ideeën en mood te vertalen. Maar om op je vraag terug te komen: ‘hoe lukt het’, dat is voor mij door dialoog – duidelijke afspraken, respect voor elkaars achtergrond en elkaar aanvoelen.

Muziektherapie is een belangrijk onderdeel van het concept van de plaat. Wat is volgens jou de kracht van muziek om mensen met een depressie te helpen?

Voor mij was muziek belangrijk, omdat ik me daarin kan verliezen en daarin troost kan vinden – door ’t zelf te schrijven, of door te luisteren naar muziek van anderen. Je voelt een soort herkenning dat je niet alleen bent denk ik. Maar het hoeft geen muziek te zijn, ik denk dat alle vormen van kunst een vorm van troost kunnen bieden, ieder mens heeft andere interesses en voor sommigen zoals mij is dat muziek – maar ook een goed boek, serie, dichtbundel, tentoonstelling e.d. die bepaalde thematieken behandelt en met respect benadert kunnen helend werken en je helpen de dingen op een rijtje te zetten. Maar ‘troost’ en ‘erkenning’ als in ‘ik ben niet alleen met dit gevoel’ is denk ik de kracht dan, ongeacht de kunstvorm.

Muzikaal hoor ik alweer nieuwe elementen op 'Lightflare'. Mij valt op dat er vaak verschillende stemmen door elkaar lopen op je nieuwe composities. Volgens mij is dat erg geslaagd. Ben jij er tevreden over?

Dank je voor het compliment. Zelf ben ik daar, al klinkt dat misschien arrogant, zeker tevreden over. Zowel bij ‘Lost At Sea’ met Mari Kattman als bij ‘The Great Disconnect’ met Marieke Lightband. Er zijn nog songs op het album die dit doen, maar bij deze twee spelen die elementen toch een grote rol. Het is voor mij een vorm om via de stem de melodie en emotie meer te benadrukken dan met een synthesizer of gitaar. Het menselijke thema op dit album maakt ook dat dit past in het verhaal, en stemmen zijn dan van essentieel belang vind ik zelf. Er is een behind the scene’ filmpje op YouTube waarin Mari Kattman trouwens uitlegt hoe we hebben samengewerkt op ‘Lost At Sea’ – het geeft een goed beeld denk ik van hoe ik samenwerk met mensen.

Ik hoor ook meer gitaar. Ik herinner me niet dat er in het verleden zo prominent gitaren aanwezig waren in je muziek…

Klopt. Ik vond dat gitaar niet paste op een album als ‘Seven Sorrows, Seven Stars’ – de sound daar moest echt puur elektronisch zijn om die zweverige ruimtereis en het mysterieuze te benadrukken. Op ‘Lightflare’ zitten er meer songs waarbij géén enkele synthesizer me kon overtuigen om een kracht te geven zoals gitaar die kan geven en wanneer de song erom vraag in mijn hoofd dan krijgt deze gitaar. Ik ben niet vies van gitaar, verre van – tijdens live shows wordt deze overigens voluit benut omdat ’t een extra dimensie geeft.

Je hebt sinds een tijdje een stevige live-band met zangeres Marieke Lightband en gitarist Ben Van de Cruys, maar het aantal optredens is eerder aan de lage kant. Ik kan me inbeelden dat je dit best frustrerend vind, vooral daar je muziek best succesvol is op de dansvloer en lovende recensies krijgt. Hoe denk je hierover?

Dat is goeie vraag, en het is een vreemd gevoel. Je krijgt mooie recensies op dit album, net zoals het vorige – waarvoor ik mensen enorm dankbaar ben. Ook de keren wanneer we live speelden merkten we door reacties en besprekingen achteraf dat de appreciatie er was. We worden gespeeld bij DJ-sets & podcasts in het buitenland - US, Canada, Austalië, Mexico, UK, Polen, Rusland, Zweden, etc… De meeste voorstellen tot optredens komen momenteel van de US, Canada, UK – maar logistiek is dat niet altijd super goed te regelen – wat spijtig is voor hen en voor ons, maar we zoeken er een oplossing voor… Een ‘live-streamed’ concert staat al zeker in onze plannen.

De enige verklaringen die ik kan vinden is dat er om in België of Nederland op te treden er een barrière is en veel politiek ‘spel’, ‘afgunst’ en het verdwijnen van de subsidies vooral in Nederland. De andere verklaring is omdat we deels wel een minder typische ‘electro-indsutrial’ sound hebben – en dat ’t sommige bookers/promotors klaarblijkelijk verwart dat een band wel eens afwisseling heeft. We zijn daar heus niet alleen in denk ik dan - kijk naar Faithless met hun triphop, rap en ook hun dance songs, idem Moby, idem Röyksopp, idem DAAN, idem Praga Khan e.d.. Maar dat zijn slechts mijn ideeën, je kan het best aan de organisatoren vragen.

In ieder geval staan we niet stil en staan er plannen klaar om met Junksista nog een optreden te doen ergens dit jaar, en enkele andere evenementen waar ik nog niet veel over kan zeggen… Keep an eye of contacteer ons als je ons ergens live wilt zien!

Psy'Aviah: website / facebook

HomeContactSitemap
lees meer...
CD BESPREKING : She Past Away - Disko Anksiyete

De groep die ons attent maakte op post punk / dark wave uit Turkije, ondertussen weten u en ik dat er daar wel meer moois te rapen valt zoals Art Diktator, Elz And The Cult, Bewitched As Dark of Dead Man’s Dream... maar het waren vooral zij die met hun debuut “Berlirdi Gece” (2012) een diepe indruk wisten na te laten. Tegenwoordig ...

lees meer...
CD BESPREKING : New Model Army - From Here

Aan de noordwestkust van Noorwegen ligt het kleine eiland Giske, een voormalige haven. Het is omgeven door fjorden en bergen aan de ene zijde en de uitgestrekte Noord-Atlantische oceaan aan de andere kant. Met slechts 700 inwoners is het leven er vaak rustig, ondanks het bijna constante gebrul van de wind. Daar, in de door twee neven en voormalige ...

lees meer...
CD BESPREKING : La Scaltra - The Third Eye

Het derde album van La Scaltra, wiens debuut in 2016 verscheen en bij mij toch wel enige indruk maakte. De missing link tussen minimal en gothic, tussen The Adams Family en Lost Highway. Zoiets. “The Third Eye” is meteen ook de derde langspeler van de dames en heer en klinkt wel, typisch La Scaltra maar minder koud en kil zoals ...

lees meer...
CD BESPREKING : Mirco Magnani & Łukasz Trzciński - Lumiraum

De Italiaan Mirco Magnani, ook bekend als T.C.O. is een momenteel in Berlijn gevestigde componist en videokunstenaar. Hij is onder meer mede-oprichter van Minox, Technophonic Chamber Orchestra, 4Dkiller en de platenlabels Suite Inc. en Suitevision. Na T.C.O. in 2006 begon hij in 2012 onder de naam Undogmatisch aan een nieuw project én ...

lees meer...
FOTO'S : Siglo XX - W-Fest Waregem 16/08/2019 door Luc Luyten

lees meer...
FOTO'S : VNV Nation - W-Fest Waregem 16/08/2019 door Luc Luyten

lees meer...
FOTO'S : Lebanon Hanover - W-Fest Waregem 16/08/2019 door Luc Luyten

lees meer...
CD BESPREKING : Anatolian Weapons Feat. Seirios Savvaidis - To The Mother Of Gods

Anatolian Weapons, het nieuwste project van de Atheense kunstenaar, DJ en producer Aggelos Baltas (Dream Weapons, Fantastikoi Hxoi) debuteert op Beats In Space met ‘To The Mother Of Gods’. Het is een album gemaakt in samenwerking met volksmuzikant, liedjesschrijver en componist Seirios Savvaidis. Die laatste staat bekend voor zijn ...

Willekeurige selectie 'oudere' CD-besprekingen (zie ook op onze home-page onderaan):
$$$$$$
lees meer...
CONCERT BESPREKING : W-Fest 4 dagen apart festivallen tussen verleden en heden! - W-Fest was er 4 dagen om van te genieten, oude bekenden en minder bekenden terug te zien en niet - zoals sommige reguliere media beweren - je jeugd nog eens opnieuw te beleven. Neen, gewoon om te zijn wie je bent, ...

Het zit er op de 4de editie van W-fest. De eerste keer in Waregem. Oudjes zoals ik herinneren zich ongetwijfeld nog The Steeple, where have the years gone, de club die Waregem op de wereldkaart zette als het om gothic en aanverwanten ging. Op een pisboog van waar ooit The Steeple stond, daar is Waregem Expo. Ik geef toe, de rit naar Wargem, ...

lees meer...
CONCERT BESPREKING : W-fest 14/8 - Irish Coffee & Twisted Nerve (Jirka Liessens)

De eerste avond van het enige wave festival in België begon gek genoeg met het thema Woodstock. Bezoekers werden voorzien van de nodige attributen hiervoor, wat het gekke tafereel opleverde dat de zwartste zielen eens door een roze zonnebril keken, letterlijk dan. Ondanks de flower power bracht de line-up ons heel andere muziek. Er ...

lees meer...
NIEUWS 13/08/2019 : Eerste namen voor M’era Luna 2020

Terwijl men momenteel nog bezig is met de grote opruiming voor hun 2019-editie lost M’era Luna voor hun editie voor volgend jaar al de eerste namen. Het verslag van M’era Luna 2019 lees je zeer binnenkort op deze pagina’s. M’era Luna wil meer zijn dan een ‘Duits’ festival en daarom gaan ze in de toekomst ...

lees meer...
NIEUWS 09/08/2019 : Jubel en juich ! Gothic Magazine terug onder de levenden!

Als oudje uit de scene kent u vast nog het Gothic Magazine. Er was een tijd dat ook deze website op papier werd gedrukt. Het bewijs? Hier onze eerste editie om virtueel te door bladeren. En we hopen tegen het eind van het jaar nog veel meer van onze fysieke edities online te hebben. Maar goed, in het mekka van de goth (Duitsland voor een goed ...

lees meer...
NIEUWS 09/08/2019 : Scary Black bij Secret Sin Records

Het Secret Sin Records label is een serieuze doorstart aan het maken. En wat meer is, regelmatig wordt u verwend met nieuwe namen. Binnenkort komt het Amerikaanse Scary Black bij dit label uit op cd. Nooit van gehoord zegt u? Welaan, onderstaade clip klinkt wat mij betreft beloftevol. Spaghetti westerns en de alternatieve jaren 80 zijn een ...

lees meer...
NIEUWS 08/08/2019 : W-Fest pakt uit met eigen app! Zaterdag uitverkocht!

Het is bijna zover, op 15 augustus schiet W-Fest voor de vierde keer uit de startblokken, dit jaar in Waregem (Expo). Om het voor de bezoeker zo comfortabel mogelijk te maken worden kosten nog moeite gespaard. Dat zal bijken uit de voorzieningen op het festivalterrein maar de organisatie biedt nu ook een eigen app aan om uw bezoek aan het ...

lees meer...
NIEUWS 07/08/2019 : Nieuwe editie van 'The Face Of God' van Militia

Militia heeft opgehouden te bestaan. Hun laatste werk was een uitstekende conceptplaat over het leven van Ambiorix, uit op Old Europa Café. Datzelfde label doet nu een heruitgave van 'The Face Of God', het atheïstisch manifest in muziekvorm dat het eco-anarchistisch metaalslagerscollectief in 2015 uitbracht. Ok, de originele ...