casino maxi1xbet

Dark Entries Logo

701 items

   

KISS THE ANUS OF A BLACK CAT
De rode draad zal steeds dezelfde zijn: ontstaan in de punkscene en ondertussen al ver doorgetrokken, van folk naar wave en hopelijk nog veel verder
25/09/2017, Malcolm Nix
 Bookmark and Share

25/09/2017 : KISS THE ANUS OF A BLACK CAT - De rode draad zal steeds dezelfde zijn: ontstaan in de punkscene en ondertussen al ver doorgetrokken, van folk naar wave en hopelijk nog veel verder
25/09/2017 : KISS THE ANUS OF A BLACK CAT - De rode draad zal steeds dezelfde zijn: ontstaan in de punkscene en ondertussen al ver doorgetrokken, van folk naar wave en hopelijk nog veel verder
25/09/2017 : KISS THE ANUS OF A BLACK CAT - De rode draad zal steeds dezelfde zijn: ontstaan in de punkscene en ondertussen al ver doorgetrokken, van folk naar wave en hopelijk nog veel verder
25/09/2017 : KISS THE ANUS OF A BLACK CAT - De rode draad zal steeds dezelfde zijn: ontstaan in de punkscene en ondertussen al ver doorgetrokken, van folk naar wave en hopelijk nog veel verder
25/09/2017 : KISS THE ANUS OF A BLACK CAT - De rode draad zal steeds dezelfde zijn: ontstaan in de punkscene en ondertussen al ver doorgetrokken, van folk naar wave en hopelijk nog veel verder
Op wapenstilstand zullen de wapens zwijgen en de gitaren knetteren. Zo heeft het Breaking Barriers-punkfestival in Leuven het gewild. Alhoewel, punkfestival... voor haar tweede editie probeert Breaking Barriers groepen voor te stellen die uit de beweging voortkomen maar het oorspronkelijke punkgeluid trachten te overstijgen. Een van die groepen is Kiss The Anus Of A Black Cat, en Malcolm Nix legde de groep wat vragen voor.

Het is op voorhand niet heel duidelijk wie deze vragen zal beantwoorden, want het soloproject is een echte band geworden. Is dit een bewuste zet om een geheel van samenwerkende mensen te vormen of is dit gewoon een praktische oplossing om de songs live beter te kunnen brengen?

Is met de tijd zo wel gegroeid, in het begin waren er vele gasten en ledenwissels maar na een tijdje was ik wel op zoek naar een vaste bezetting. Ik had het op dat moment wel echt gehad om telkens opnieuw mensen te moeten inwijden in de wereld van KTAOABC en gaandeweg is er dus een vaste band gekomen. Ondertussen praten we dezelfde taal, wat de muziek alleen maar ten goede komt.

Het is nu wel een echte live-band, maar ik heb gemerkt dat er in de nabije toekomst niet zo heel veel concerten zijn gepland. Wat geniet uw voorkeur: veel spelen om zo veel mogelijk nieuwe toeschouwers aan de band bloot te stellen of slechts selectief spelen en er zo voor te zorgen dat elk concert iets speciaal is waar mensen lang op voorhand naar uitkijken?

Veel spelen! Maar jammer genoeg kunnen we dat als band niet altijd kiezen. Je brengt een plaat uit, doet daar promo rond en hoopt dan dat er genoeg concertorganisatoren warm lopen om jou als band te vragen. Tegenwoordig duurt die periode van platenrelease tot laatste concert van die plaat voor een underground band als KTAOABC zonder airplay jammer genoeg maar een dik half jaar tot 10 maanden. Daarna wordt het nog moeilijk om concerten te vinden en moet je als band aan een nieuwe plaat beginnen.

Het mainstreamsucces blijft uit, maar dat geldt natuurlijk voor zowat elke band die zich niet op voorhand laat klaarstomen door een marketingteam. Een cultstatus is aangenaam en artistiek bevredigend, maar is het financieel wel leefbaar voor mensen om muzikaal hun eigen koers te blijven varen?

Je zou versteld staan hoe weinig muzikanten van hun muziek kunnen leven. In België waarschijnlijk nog geen 10%, dus dat wil zeggen dat nagenoeg iedereen moet bijklussen om rond te komen. Nochtans vind ik dat een gezond uitgangspunt. Als je financiëel op het droge staat, hoef je je niet in te spannen om een plaat te maken die geld moét opbrengen. Dus dan maak je interessantere muziek! (lacht) Daarnaast zijn wij niet uit op mainstreamsucces omdat wij nuchter genoeg zijn dat dat niet aan de orde is voor onze muziek, laat staan een doelstelling om te behalen. Wel hopen we op genoeg aandacht via promo en dergelijke om zoveel mogelijk te kunnen spelen, want dat is toch wat de meeste muzikanten echt willen.

Ik wil jullie even een stelling voorleggen: ‘Niet-professionele muzikanten die daarnaast nog een andere (lees: “echte”) job hebben, zijn eigenlijk onafhankelijker dan professionele muzikanten. Zij zijn immers niet afhankelijk van het publiek om hun dagelijks brood te verdienen en kunnen daardoor veel meer hun zin doen.’ Wat is uw mening hierover?

Ja, hoor. Ik denk dat alle muzikanten veel minder stress zouden hebben om het ‘te maken’ indien ze hun schaapjes op het droge hebben.

Hoe zit het eigenlijk met de platenverkoop? Kommer en kwel, zoals de muziekindustrie ons wil laten geloven, of valt het nog wel mee? En verkopen jullie nu eigenlijk meer vinyl dan cd’s of is die opmars van de ouderwetse LP ook weer een ongefundeerd verhaaltje dat de media blijven vertellen zonder de feiten te controleren?

Onze platenverkoop tijdens concerten blijft toch overwegend een cd-verkoop, vinyl mag misschien in de lift zitten maar dan bij een kleinschaliger, doch koopgraag, publiek. Cd’s zijn goedkoper en voor een nieuw publiek dan ook een aangenamere introductie voor onze muziek. De die-hard fans zullen sneller vinyl aanschaffen. Voor de rest vermoed ik dat de muziekindustrie haar schaapjes wel op het droge houdt. Blijkbaar is de zomer goed geweest voor een kantelmoment in aankoop van muziek, waarbij online streaming diensten voor de eerste keer hoger scoorden dan de cd- of vinyldrager. En die streamingdiensten gaan natuurlijk hand in hand met de major labels.

Wat vinyl betreft, merk ik wel dat jullie een typische “LP-band” zijn. Hebben jullie er ooit aan gedacht ook singles uit te brengen? Is daar volgens jullie nog een publiek voor of is dat een medium dat zijn beste tijd heeft gehad?

Vinyl is, hoe je het draait of keert, toch het betere en knappere medium onder de muziekdragers. Cd heeft een beetje een wegwerpstatus, terwijl vinyl in de platenkast van je living thuis hoort. Vinyl singles zijn geweldig maar helaas voor een DIY band onbetaalbaar. Als je prijzen vergelijkt van 10”, 7” en 12” dan kan je als kleine band en label niet zomaar LP’s en vinyl singles doen. Record Store Day vangt die exclusiviteit voor een stuk op maar zomaar albums, remixes, singles op vinyl uitbrengen kon enkel tijdens de hoogdagen van de muziekindustrie tot de opkomst van het internet even alle fundamenten wegblies.

De single is natuurlijk een typisch verschijnsel uit de oldschool punkperiode, toen bands aan de lopende band 7”s en slechts af en toe een echte LP uitbrachten. Heeft KTAOABC nog een band met de punkscene of is dat niet meer dan onderdeel van jullie achtergrond?

Enkel ikzelf heb een geschiedenis in de Gentse punk- en kraakscene van eind jaren 90 / begin 2000. De rest van de band komen uit andere, diverse windrichtingen. Deze geschiedenis is voor mij nog steeds een belangrijke waarde in mijn leven en muziek. Ze heeft mij gevormd en mijn leven gekleurd en alhoewel ik met gemengde gevoelens terugkijk, vind ik de basis van ‘mijn’ vorming zeer waardevol. En dan heb ik het over het DIY-gebeuren, ook niet-muzikaal, waarbij de meesten onder ons iets waardevol hebben opgebouwd, en velen nog steeds trachten op te bouwen.

Op 11 november spelen jullie op de tweede editie van het Breaking Barriers festival in Het Depot. Ik citeer even de website: “Het festival staat ook volledig in het teken van bands die de grenzen van de oorspronkelijke punkscene hebben verkend en misschien zelfs overschreden.” en “Deze dag is opgedragen aan zij die een onafhankelijke koers varen en dat ook zullen blijven doen.” Slaat dit volgens jullie ook op KTAOABC? Voelen jullie zich thuis in een dergelijk concept?

Ik kan mij niet inbeelden ooit een andere koers te zullen varen, misschien wel muzikaal, maar inhoudelijk zal de rode draad steeds dezelfde zijn. Deze draad is ontstaan in de punkscene en is ondertussen toch al ver doorgetrokken, van folk naar wave en hopelijk nog veel verder. Onafhankelijkheid is niet per se een betrachting, maar vermits er muzikaal weinig compromis gemaakt wordt om mainstream te klinken, zal KTAOABC gedoemd zijn om onafhankelijk te blijven werken.

De andere bands op de affiche zijn Red Zebra, The Bollock Brothers, Struggler en het gloednieuwe Donder, Hel & Hagel. Voelen jullie een zekere verwantschap met die bands of zijn het gewoon muzikanten die daar toevallig ook zullen spelen?

De muziek van de meeste andere bands op de affiche is ons zeker niet onbekend, maar enige verwantschap is er niet echt, vermoed ik. Misschien is KTAOABC wel de vreemde eend in de bijt aangezien wij niet echt met een bepaalde muzieksubcultuur aansluiting zoeken en vinden. KTAOABC speelt over de muziekgenres heen!

Heeft het eigenlijk nog zin tegendraadse muziek te maken? Kunnen jullie zich nog motiveren om tegen de stroom in te blijven roeien, goed wetende dat gestroomlijnde marketingconcepten met alle aandacht van de media en het grote publiek gaan lopen?

Het is vaak frustrerend om te zien hoe de muziekindustrie de touwtjes in handen heeft, maar het spel meespelen is voor ons geen doelstelling. Tegendraads zijn evenmin. Wij maken gewoon muziek die, in de eerste plaats, voor onszelf inspirerend is. Het is dus gewoon een kwestie van smaak en energie die ons van plaat naar plaat brengt. Daarnaast willen ook wij dat onze plaat geen slag in het water is, maar de juiste aandacht krijgt in pers en media. En daarbij gaan we wel in zee met labels en bookers die ons daarbij kunnen helpen.

Tot slot nog een vraag over de bandnaam. Stoort het jullie eigenlijk dat veel mensen die naam afkorten tot KTAOABC, wat in alle eerlijkheid toch niet zo bijzonder vlot klinkt of leest? Hebben jullie er ooit aan gedacht die naam te veranderen in iets gebruiksvriendelijker?

Ik vind de afkorting wel een visueel mooie samenstelling van letters en gebruik de afkorting heel vaak op sociale media om nieuws aan te kondigen. Bij onze vijfde plaat 'Weltuntergangsstimmung' was zelfs de volledige naam weggelaten op de platenhoes. Een andere naam zou enkel gebruikt worden om een zijproject of zoiets te duiden.

Kiss The Anus Of A Black Cat

Breaking Barriers met Red Zebra, The Bollock Brothers, Kiss The Anus Of A Black Cat, Struggler en Donder, Hel en Hagel

Foto's: Benny Serneels

HomeContactSitemap
lees meer...
CD BESPREKING : She Past Away - Disko Anksiyete

De groep die ons attent maakte op post punk / dark wave uit Turkije, ondertussen weten u en ik dat er daar wel meer moois te rapen valt zoals Art Diktator, Elz And The Cult, Bewitched As Dark of Dead Man’s Dream... maar het waren vooral zij die met hun debuut “Berlirdi Gece” (2012) een diepe indruk wisten na te laten. Tegenwoordig ...

lees meer...
CD BESPREKING : New Model Army - From Here

Aan de noordwestkust van Noorwegen ligt het kleine eiland Giske, een voormalige haven. Het is omgeven door fjorden en bergen aan de ene zijde en de uitgestrekte Noord-Atlantische oceaan aan de andere kant. Met slechts 700 inwoners is het leven er vaak rustig, ondanks het bijna constante gebrul van de wind. Daar, in de door twee neven en voormalige ...

lees meer...
CD BESPREKING : La Scaltra - The Third Eye

Het derde album van La Scaltra, wiens debuut in 2016 verscheen en bij mij toch wel enige indruk maakte. De missing link tussen minimal en gothic, tussen The Adams Family en Lost Highway. Zoiets. “The Third Eye” is meteen ook de derde langspeler van de dames en heer en klinkt wel, typisch La Scaltra maar minder koud en kil zoals ...

lees meer...
CD BESPREKING : Mirco Magnani & Łukasz Trzciński - Lumiraum

De Italiaan Mirco Magnani, ook bekend als T.C.O. is een momenteel in Berlijn gevestigde componist en videokunstenaar. Hij is onder meer mede-oprichter van Minox, Technophonic Chamber Orchestra, 4Dkiller en de platenlabels Suite Inc. en Suitevision. Na T.C.O. in 2006 begon hij in 2012 onder de naam Undogmatisch aan een nieuw project én ...

lees meer...
FOTO'S : Siglo XX - W-Fest Waregem 16/08/2019 door Luc Luyten

lees meer...
FOTO'S : VNV Nation - W-Fest Waregem 16/08/2019 door Luc Luyten

lees meer...
FOTO'S : Lebanon Hanover - W-Fest Waregem 16/08/2019 door Luc Luyten

lees meer...
CD BESPREKING : Anatolian Weapons Feat. Seirios Savvaidis - To The Mother Of Gods

Anatolian Weapons, het nieuwste project van de Atheense kunstenaar, DJ en producer Aggelos Baltas (Dream Weapons, Fantastikoi Hxoi) debuteert op Beats In Space met ‘To The Mother Of Gods’. Het is een album gemaakt in samenwerking met volksmuzikant, liedjesschrijver en componist Seirios Savvaidis. Die laatste staat bekend voor zijn ...

Willekeurige selectie 'oudere' CD-besprekingen (zie ook op onze home-page onderaan):
$$$$$$
lees meer...
CONCERT BESPREKING : W-Fest 4 dagen apart festivallen tussen verleden en heden! - W-Fest was er 4 dagen om van te genieten, oude bekenden en minder bekenden terug te zien en niet - zoals sommige reguliere media beweren - je jeugd nog eens opnieuw te beleven. Neen, gewoon om te zijn wie je bent, ...

Het zit er op de 4de editie van W-fest. De eerste keer in Waregem. Oudjes zoals ik herinneren zich ongetwijfeld nog The Steeple, where have the years gone, de club die Waregem op de wereldkaart zette als het om gothic en aanverwanten ging. Op een pisboog van waar ooit The Steeple stond, daar is Waregem Expo. Ik geef toe, de rit naar Wargem, ...

lees meer...
CONCERT BESPREKING : W-fest 14/8 - Irish Coffee & Twisted Nerve (Jirka Liessens)

De eerste avond van het enige wave festival in België begon gek genoeg met het thema Woodstock. Bezoekers werden voorzien van de nodige attributen hiervoor, wat het gekke tafereel opleverde dat de zwartste zielen eens door een roze zonnebril keken, letterlijk dan. Ondanks de flower power bracht de line-up ons heel andere muziek. Er ...

lees meer...
NIEUWS 13/08/2019 : Eerste namen voor M’era Luna 2020

Terwijl men momenteel nog bezig is met de grote opruiming voor hun 2019-editie lost M’era Luna voor hun editie voor volgend jaar al de eerste namen. Het verslag van M’era Luna 2019 lees je zeer binnenkort op deze pagina’s. M’era Luna wil meer zijn dan een ‘Duits’ festival en daarom gaan ze in de toekomst ...

lees meer...
NIEUWS 09/08/2019 : Jubel en juich ! Gothic Magazine terug onder de levenden!

Als oudje uit de scene kent u vast nog het Gothic Magazine. Er was een tijd dat ook deze website op papier werd gedrukt. Het bewijs? Hier onze eerste editie om virtueel te door bladeren. En we hopen tegen het eind van het jaar nog veel meer van onze fysieke edities online te hebben. Maar goed, in het mekka van de goth (Duitsland voor een goed ...

lees meer...
NIEUWS 09/08/2019 : Scary Black bij Secret Sin Records

Het Secret Sin Records label is een serieuze doorstart aan het maken. En wat meer is, regelmatig wordt u verwend met nieuwe namen. Binnenkort komt het Amerikaanse Scary Black bij dit label uit op cd. Nooit van gehoord zegt u? Welaan, onderstaade clip klinkt wat mij betreft beloftevol. Spaghetti westerns en de alternatieve jaren 80 zijn een ...

lees meer...
NIEUWS 08/08/2019 : W-Fest pakt uit met eigen app! Zaterdag uitverkocht!

Het is bijna zover, op 15 augustus schiet W-Fest voor de vierde keer uit de startblokken, dit jaar in Waregem (Expo). Om het voor de bezoeker zo comfortabel mogelijk te maken worden kosten nog moeite gespaard. Dat zal bijken uit de voorzieningen op het festivalterrein maar de organisatie biedt nu ook een eigen app aan om uw bezoek aan het ...

lees meer...
NIEUWS 07/08/2019 : Nieuwe editie van 'The Face Of God' van Militia

Militia heeft opgehouden te bestaan. Hun laatste werk was een uitstekende conceptplaat over het leven van Ambiorix, uit op Old Europa Café. Datzelfde label doet nu een heruitgave van 'The Face Of God', het atheïstisch manifest in muziekvorm dat het eco-anarchistisch metaalslagerscollectief in 2015 uitbracht. Ok, de originele ...