casino maxi1xbet

Dark Entries Logo

668 items

   

ELENA ALICE FOSSI (SPECTRA*paris / Kirlian Camera)
'Ik hoop dat Mike Oldfield niet kwaad zal zijn voor mijn onschuldige diefstal!'
12/07/2017, Dimi Brands
 Bookmark and Share

12/07/2017 : ELENA ALICE FOSSI (SPECTRA*paris / Kirlian Camera) - 'Ik hoop dat Mike Oldfield niet kwaad zal zijn voor mijn onschuldige diefstal!'
12/07/2017 : ELENA ALICE FOSSI (SPECTRA*paris / Kirlian Camera) - 'Ik hoop dat Mike Oldfield niet kwaad zal zijn voor mijn onschuldige diefstal!'
12/07/2017 : ELENA ALICE FOSSI (SPECTRA*paris / Kirlian Camera) - 'Ik hoop dat Mike Oldfield niet kwaad zal zijn voor mijn onschuldige diefstal!'
12/07/2017 : ELENA ALICE FOSSI (SPECTRA*paris / Kirlian Camera) - 'Ik hoop dat Mike Oldfield niet kwaad zal zijn voor mijn onschuldige diefstal!'
12/07/2017 : ELENA ALICE FOSSI (SPECTRA*paris / Kirlian Camera) - 'Ik hoop dat Mike Oldfield niet kwaad zal zijn voor mijn onschuldige diefstal!'
Onze mannelijke lezers wrijven zich wellicht al in de handjes en zullen verzuchten dat schrijven bij Dark Entries duidelijk heel wat voordelen met zich meebrengt. Met een nieuwe SPECTRA*paris plaat (Retromachine Betty) onder de arm, eentje van Kirlian Camera die binnenkort uitkomt én een plaatsje op de affiche van het BIMFest eind dit jaar hadden we gelukkig gespreksonderwerpen genoeg waardoor we niet met een mond vol tanden tegenover de charismatische Italiaanse zaten.

DE: Er zit een groot gat tussen de laatste SPECTRA*paris-platen License To Kill & Christmas Ghouls en Retromachine Betty, en tevens 4 jaar tussen Black Summer Choirs en het binnenkort te verschijnen nieuwe Kirlian Camera-album. Was het voor jou een moment van reflectie, of zijn er nog andere redenen waarom je een zo lange pauze inlaste?

EAF: Ik denkt dat we steeds “gemakkelijker ingewikkeld” worden. Of om het anders te zeggen: dat we nooit tevreden genoeg zijn. We blijven maar aanpassingen en wijzigingen aanbrengen in de vele tracks waaraan we werken. Al moet ik in alle eerlijkheid zeggen dat we al bij al nooit genoeg haast hebben, omdat we omringd zijn door vele, vele, vele plichten waardoor het een logisch gevolg is dat we meer zorg voor onze gezondheid moeten opbrengen, dus... de tijd rent verder.

Geen probleem voor ons, omdat we eigenlijk muziek voor ons eigen gebruik maken, maar soms... delen we die graag. Tijd bestaat niet, om een oude astronaut te citeren...

DE: Je werkte met John Fryer voor zijn nieuwe project Black Needle Noise. Was het een wederdienst dat hij producer van dienst is op Retromachine Betty? Hoe kwam je in contact met deze legendarische producer?

EAF: Ik veronderstel dat John van alle stemmen houdt waarmee hij werkt, dus ook die van mij. We hebben inderdaad 2 liedjes samen gemaakt voor zijn Black Needle Noise project, en ik vind ze beiden heel erg leuk. De eerste keer dat ik hem ontmoette was in Trondheim alwaar ik optrad met SPECTRA*paris, daarna kwamen we elkaar nog eens tegen in Oslo, een paar jaar later. Waarschijnlijk zien we elkaar weer in Los Angeles ofzo. Intussen hebben we ook samengewerkt aan het nieuwe Kirlian Camera materiaal dat dit jaar nog uitkomt.

DE: Op Retromachine Betty werkte je samen met Angelo Bergamini, je partner in crime bij Kirlian Camera. Het resultaat is een donkerder album dan we doorgaans gewend zijn van SPECTRA*paris. Vond je de tijd rijp om een ander pad te kiezen met SPECTRA*paris?

EAF: Eigenlijk wilde ik de oriëntatie veranderen en wat dat betreft is Angelo perfect als mede-producer en begeleider. Vanzelfsprekend is hij een begaafd artiest. Hij zou kunnen werken aan een gloednieuwe song voor -laat ons zeggen- Britney Spears en tegelijkertijd eentje voor Ennio Morricone. Hij heeft een oneindige inspiratie. Hij is ook nooit verward: hij weet wat hij voelt en wat ik voel. Het is jammer dat hij vaak de vele productie aanbiedingen die hij krijgt weigert, ik denk dat hij anders rijk zou zijn... SPECTRA*paris is willens nillens een elektronische entiteit. Hierover bestaat ook geen discussie. Soms steken hier en daar wel wat gitaren de kop op, maar die worden altijd behandeld en verschoven naar de achtergrond. Ik moet eerlijk bekennen dat dit de ware geest van werken is die ik wil, of het nu voor Spectra of voor Kirlian is. Akoestische instrumenten zijn welkom, soms, vooral bij Stalingrad Valkyrie.

DE: Was het een logisch gevolg omdat je bezig was aan het nieuwe Kirlian Camera album, dat je begon te werken met Angelo op Retromachine Betty?

EAF: Angelo is de glamour geest van al onze projecten, hoewel velen van hem dit niet zullen verwachten. Het feit dat hij nu ook betrokken is bij SPECTRA kwam eigenlijk heel natuurlijk, hoewel ik hem niet op het podium zal zien. Ook bij Kirlian wil hij niet meer op het podium staan! Hal (Angelo) heeft een studio en achter de schermen geest. Hij is ook erg geïnteresseerd in mode en fotografie en soms is hij zelfs in de weer met het componeren van muziek voor mode ontwerpers. Hij is een natuurlijk... genie, zonder twijfel, naar mijn mening. Hij is niet van deze wereld (verwijzing naar de KC-box ‘Not Of This World, uitgebracht in 2010, nvdr). Werkelijk...

DE: Retromachine Betty steeg meteen naar de eerste plaats in de Duitse Alternatieve Charts, dubbel en dik verdiend, trouwens! Ik kan me voorstellen dat dit een grote verrassing voor je was. Wat waren eigenlijk je verwachtingen toen je deze plaat uitbracht, hoe dacht je dat het publiek dit album zou verwelkomen, de lange stilte aan het SPECTRA front in acht nemend?

EAF: Ja, het was een echte verrassing, vooral omdat... niemand gaf er om om de plaat kost wat kost op de koppositie te krijgen, als je begrijpt wat ik bedoel! Voor zover ik weet, zijn het enkel de Duitse deejays die het album zo erg waarderen, waardoor we na een maand nog steeds in de top 10 staan en dat is een heel goed resultaat, zeker als je weet dat zelfs ‘Star Bubbles’ goede posities wist te scoren in de single charts, enkele weken geleden. Eerlijk gezegd had ik niet zo hoge verwachtingen, wat waardering betreft, aangezien SPECTRA*paris een “borderline” project is. Het is makkelijk luisterbare electro, maar, net als wat new wave vroeger deed, tracht ik nog wat extra input toe te voegen, ondersteund door Bergamini_Fryer-Moratto. Het is moderne “Cold-Pop”, ik bedoel, als ik er zelf een genrenaam op zou moeten plakken!!! Ik hoop nu ook dat andere landen dit album in hun playlists zullen opnemen, ik voel dat er zo iets moois gaande is in de grooves van dit project heden ten dage... of ik veronderstel dit gewoon met oprecht enthousiasme! Al bij al is moderne en luisterbare elektronische muziek gemaakt door Moroder, Krafwerk, Tangerine Dream (na enkele mooie maar donkere ambient hoofdstukken...) en ga zo maar voort...

DE: In single ‘Star Bubbles’ gebruikte je een stukje van Mike Oldfield’s ‘Moonlight Shadow’, een perfect voorbeeld van een perfecte popsong, net zoals ‘Star Bubbles’. Het past ook perfect in het plaatje van de song, hoe kwam je op dit idee?

EAF: Wel... tijdens de opnamesessies van ‘Star Bubbles’ begon ik ‘Moonlight Shadow’ te fluiten, waardoor ik besloot dit fragment te herwerken en het in mijn song te steken, in de hoop dat Oldfield niet pissed off zal zijn door zo een onschuldige vorm van diefstal! (lacht)

DE: Op Retromachine Betty cover je ook ‘You Really Got Me’ van The Kinks, wat toch wel een verrassende songkeuze is. In mijn review grapte ik dat Kirlian Camera en The Kinks in mijn platenkast naaste buren zijn, maar wat was eigenlijk de echte reden waarom je voor deze song koos?

EAF: Euhm,... het was Angelo die met dit voorstel op de proppen kwam en... ik vond het ok omdat ik van het idee hield om zo’n glamoureus, oud liedje in mijn uit elektronica en sensuele robot meisjes bestaande wereld te katapulteren! En, over sensuele robot meisjes gesproken, ik vind het ook wel leuk dat in mijn versie een meisje verliefd is op een ander meisje. Zulke dingen gebeuren nu eenmaal, of men het nu leuk vindt of niet! In het laatste geval is het gewoon een onderdeel van mijn eigen verhaal...

DE: Je muziek bij SPECTRA*paris bewijst dat je ook een voorkeur hebt voor lichtere popsong. Naar mijn mening hoor je in bepaalde nummers amper verschil met songs van artiesten gelijk pakweg Kylie Minogue. Zelf geef ik niet om zogenaamde ‘street-credibility’ en ik schaam me er ook niet voor te verkondigen dat er in ieder genre wel pareltjes terug te vinden zijn. Een mening die ook jij hoog in het vaandel draagt?

EAF: Je hebt absoluut gelijk, naar mijn mening! Ik hou ervan om te luisteren naar verschillende muziekstijlen en artiesten. Ik kan in totale vrijheid luisteren naar Joy Division, SPK, Muse en Britney Spears, indien mogelijk!!! Ik hou van Palestrina’s Stabat Mater, het vertegenwoordigt eigenlijk mijn favoriete klassieke muziek ooit, maar ik zou niet non stop kunnen blijven luisteren naar dezelfde muziekstijl want dan zou het veranderen in een nachtmerrie en zelfs in haat kunnen eindigen! Dus, ik begin te luisteren naar Ultravox, dan kies ik een Erasure song, ga dansen op Minogue’s ‘Slow’ en fluit een paar donkere americana ballads van Johnny Cash of Low... op de terugweg naar huis laat ik me dan begeleiden door de tonen van Arvo Pärt...

DE: Retromachine Betty ziet er futuristisch uit (de cover, de songtitels) maar herbergt ook heel wat nostalgische geluiden die verwijzen naar de jaren 80. Was het je bedoeling om met deze contradicties te werken?

EAF: Ja, alles in dit album volgt wat ik in gedachten had. De jaren 80 zijn echter het decennium dat in een minder naïeve vorm de nadruk op de toekomst gaf en de muziek scene zelf nam bewust een beetje afstand van de ouderwetse clichés om zelf een nieuw en androgynachtig type mens te creëren. Langs de andere kant, ben ik gelijk een waarnemer die een blik werpt op deze periode, vele jaren na dit epische tijdperk, wanneer mijn herinneringen beginnen te vervagen en ik me in het echte leven bevind. Dit album is een klein feestje van futuretro pop en new/old electropop, een beetje gelijk een recente Ferrari GTC4 Lusso te mengen met Jaguar E-Type’s!

DE: Elena, jij kwam rond het jaar 2000 bij Kirlian Camera terecht, ondertussen alweer bijna twintig jaar geleden. Kirlian Camera was en is nog steeds een zeer belangrijke band in de ‘donkere scene’, hoe kwam je bij deze grootmacht terecht, en was je er voor al fan?

EAF: Het is echt een raar verhaal. Ik was nog erg jong en een vriend van mij spoorde me aan eens naar Kirlian Camera te luisteren. Ik werd meteen overweldigd door zo’n geluid. Het begon doorheen mijn aders te stromen, om zo het diepst van mijn ziel te bereiken. Dat was een serieuze schok! Op dat moment was ik geïnteresseerd in Portishead, Krafwerk en The Doors, klassieke en hedendaagse muziekexperimenten. Zulke grote namen, maar... ik was op zoek naar iets meer “gepijnigd”, maar luisterbaar tegelijkertijd, ik zou zeggen beter in de zin van de ware essentie kruisend. Ik werd verliefd op deze band en op dat moment besefte ik dat velen hen als een controversiële en nogal mysterieuze entiteit aanschouwden. Ik vond dat vreemd, op de een of andere manier. Maar wat nog vreemder was... is het feit dat na een paar maanden mijn naam aan Angelo Bergamini werd genoemd. Hij was op zoek naar een nieuwe zangeres, aangezien Emy het voor bekeken moest houden. Een paar dagen later nodigde Angelo me uit om auditie te komen doen. Ik wou dit niet accepteren, maar Lucy (mijn vriendin) bleef tot het bittere eind aandringen, dus... pakte ik een klein koffertje en ondernam de trip naar Parma.

Er heerste een grappige gemoedstoestand: agitatie, dansende zenuwen en zweet!!! Ik moest ‘Eclipse’ zingen. Na het eerste refrein onderbrak Angelo me met de woorden: “Jij bent nu de zangeres van Kirlian Camera. Heb wel nog een paar jaar geduld om het officieel te maken, aangezien je ouders een beetje bezorgd zijn, voor zover ik weet... Laat ons ondertussen iets gaan eten, Alice!”

Mijn muzikale leven heeft toen zijn echte aanvang genomen op die onvergetelijke dag! Op enkele uren tijd was ik plots lid van mijn favoriete band aller tijden... Vandaag kan ik het nog amper geloven allemaal, ondanks het feit dat er reeds bijna 18 jaar onder deze brug van het vagevuur gepasseerd zijn.

DE: Kan je ons iets meer vertellen over het zogenaamde Kirlian Camera Front, moeten we ons hierbij een loyale fanbase bij voorstellen, of is het meer dan dat alleen?

EAF: Inderdaad, het is als een leger, dat dag na dag aangroeit, zonder enige vorm van overmaat (enkele rare gevallen buiten beschouwing gelaten...). Zie het echter niet als een paramilitaire groep, of als een echte groep ‘desperados’ die vechten tegen hypocrisie. In plaats daarvan gaat het louter om het liefhebben van muziek, muziek, muziek en ... nogmaals muziek!!! Muziek is hun wapen, hun geloof, net als in een droom. Ze zijn vrij, we hebben er voor gekozen om niet tussen hen te komen. We zitten niet altijd op dezelfde golflengte, maar hé, hun loyaliteit en liefde zijn een reëel feit.

DE: Wanneer komt het nieuwe Kirlian Camera album uit, en kan je er al iets over verklappen?

EAF: Het nieuwe Kirlian Camera-hoofdstuk klinkt meer ‘verloren’ en droeviger dan het vorige. Ik realiseer me zeker dat de muziek van KC nooit zo van de blije kant was, maar niet zelden school er iets romantisch en sterk episch in de ziel ervan. Die input werd gerespecteerd in dit laatste album, maar ik heb nooit zo’n gevoel van diepe bitterheid ervaren in onze muziek. Ja, “bitter” is het juiste adjectief. Ik wil hiermee niet bedoelen dat we onbeluisterbaar klinken, verre van, integendeel biedt het nieuwe album tal van dansbare en radio-georiënteerde elektronische liedjes! Maar zo een ‘Cold Pop’ verhaal is gevuld met deze bovengenoemde bittere stemming, zelfs in de meest epische liedjes.

We hebben twee nummers gemaakt samen met Covenant, wat ook een nieuwe oriëntatie is. Een natuurlijke oriëntatie, denk ik, evenals onze relatie met Eskil en zijn band is. John Fryer zorgde voor de mix sessies in Los Angeles, samen met mij in mijn bunker in Parma.

Volgens mij is het een van onze meest elektronische werken ooit, ook al hebben we ook hier en daar weer koren en strijkers gebruikt. Over het concept valt ook weer veel te vertellen, simpelweg omdat het een echt conceptalbum is, waarin we onze sensaties vertellen over het feit dat de maan waarschijnlijk nep is. Het einde der illusies? Zijn er onder ons hybride aliens (wat een flauwe primeur...)? Het klinkt allemaal nogal dramatisch en... ok... dat is het ook.

Het album zal waarschijnlijk het licht zien in september-oktober. De officiële titel is “Hologram Moon”. De eerste single die we er uit trekken zal ofwel ‘Sky Collapse’ of ‘Holograms’ worden. Oh, wat houden we van deze plaat... we hebben alle mogelijke inspanningen vol toewijding gedaan om het doel te bereiken dat we in gedachten hadden. Niets is perfect, in dit avontuur op aarde, maar, zoals Angelo graag zegt: “These are the Kirlians I love!”.

DE: Eind dit jaar speelt Kirlian Camera op het BIMFest. Kirlian Camera trad in het verleden al vaker op in België. Heb je een speciale band met ons land en zijn er plaatsen in België die je zeker eens wil bezoeken?

EAF: Nou, Angelo vertelde mij dat een van zijn favoriete Belgische plekken juist Sint Niklaas is, dus hij maakte me reeds benieuwd naar deze stad, en gelukkig voor mij, treden we net daar op! Ik wil er ook aan toevoegen dat ik erg onder de indruk was van Leuven, daar nog eens mogen spelen zou fantastisch zijn: zo’n magische sfeer die Leuven omringt! En, last but not least, zou ik graag Brugge eens bezoeken, vooral voor spirituele en esoterische interesses.

DE: Zie je jezelf als de Retromachine Betty waarover sprake, of op welk karakter is deze naam gebaseerd?

EAF: Ik ben een soort robot, of beter nog... ik ben een machine die tracht een ziel te krijgen. Ik voel me zoals Betty, ja, soms. Ik ben geen retromachine, maar ik hou van die verhalen die oude en verstandige computers ons vertellen. Net zoals opa’s dat doen tegen hun kleinkinderen.

SPECTRA*paris

Kirlian Camera

HomeContactSitemap
lees meer...
CD BESPREKING : Equitant - The Circle Of Agurak

Raymond Dillard Helfin is een artiest waarvan je kan zeggen dat hij al tal van muzikale watertjes heeft doorzwommen. Zo speelde hij mee bij Absu, wat mij betreft toch een van de betere Amerikaanse death/black metal bands onder het pseudoniem Equitant. Rond dezelfde periode, we schrijven beginjaren 90, bracht hij ook onder deze naam ...

lees meer...
CD BESPREKING : Arca - Forces

Het Franse Arca bestaat al achttien jaar en is een project van Joan Cambon en Sylvain Chaveau. De groepsnaam refereert naar de Portugese dichter Fernando Pessoa. Arca betekent koffer in het Portugees. Pas na Pessoa zijn dood werd het gros van zijn gedichten - die hij bewaarde in een koffer - postuum ontdekt. Cambon is naast componist ook producer ...

lees meer...
CD BESPREKING : La Lune Noire - Dictator

Francisco Franco, Idi Amin, Benito Mussolini, Joseph Stalin, … Ze hebben allemaal de stempel van de dictatuur op hun eigen voorhoofd weten te meppen. Maar toch, laat je niet misleiden door de titel van het vierde album van het Nederlandse La Lune Noire. Dat album heet namelijk Dictator maar heeft omzeggens niets met voornoemden ...

lees meer...
CD BESPREKING : BeNe GeSSeRiT - Tournai

Dit elektronisch avantgardistische new wave duo werd in 1980 gevormd door de echtgenoten B. Ghola en Benedict G., beter bekend onder hun echte namen Alain Neffe en Nadine Bal. Alain Neffe is een prominent en legendarisch lid van de Belgische new wave en industrial scene en is (of was) actief in nog tal van andere projecten zoals Kosmose, Sic, ...

lees meer...
NIEUWS 14/11/2018 : Aanstaande zaterdag Dwaalspoor.

Liefhebbers van een portie dark ambient, neofolk, death industrial, martial en meer van dit bombastische lekkers hebben al lang 17 november met dikke viltstift in hun agenda aangekruist. Dan kan u immers in het Nederlandse Alpen aan den Rijn genieten van de -helaas- laatste editie van het fijne festival Dwaalspoor. Op de affiche het Noorse ...

lees meer...
NIEUWS 14/11/2018 : Underviewer en the obsCURE in Retie

In de Stille Kempen hoeft het niet altijd rustig te blijven. Het is een organisatie als Dark Balloon gegund om op gepaste tijden de orde aldaar te verstoren. Een organisatie die er in slaagt gedurfd te programmeren in thuisbasis Retie. Zaterdag 17 november mag het JK2470 in Retie dan ook weer het heimat zijn voor twee uitzonderlijke ...

lees meer...
NIEUWS 14/11/2018 : Killing Joke en Tyske Ludder op W-fest

U dacht dat W-fest reeds alles had om te imponeren. Wel, het kan nog altijd beter. De afgelopen dagen werden nog twee kleppers aan de affiche toegevoegd. Killing Joke is een absolute klepper in het post-punk genre. Ze begonnen eind jaren 70 met de rauwe punk van 'Requiem', deden het later wat zachter aan en scoorden een wereldhit met ...

lees meer...
NIEUWS 14/11/2018 : Zaterdag So What Fest met Funeral Dress, Bollock Brothers en Sex Pistols Experience

So What Fest. Na een eerste editie verleden jaar, geven ze er ook dit jaar een lap op. Op zaterdag 17 november gaat de tweede editie door, en er is weer een keure aan punkgroepen uitgenodigd. Met zelfs een specialeke: Funeral Dress heeft aangekondigd een sabatical te nemen in 2019 en speelt zodoende voor de laatste keer in een club tot 2020 ...

lees meer...
CD BESPREKING : Geir Sundstøl - Brødløs

Sinds zijn besluit in 1988 om te kiezen voor een professioneel bestaan als muzikant kan deze Noorse multi-instrumentalist bogen op een fraai palmares. Hij werkte mee aan zo een driehonderd albums en is één van de meest gevraagde muzikanten. Niet alleen in Noorwegen, maar ook ver daarbuiten. Voor het maken van zijn inmiddels derde ...

lees meer...
FOTO'S : Theatre of Hate - @ Breaking Barriers, Depot Leuven 10/11/2018 door Luc Luyten

lees meer...
FOTO'S : The Kids - @ Breaking Barriers, Depot Leuven 10/11/2018 door Luc Luyten

lees meer...
FOTO'S : Tv Smith - @ Breaking Barriers, Depot Leuven 10/11/2018 door Luc Luyten

lees meer...
NIEUWS 13/11/2018 : Vrijdag Dark Entries Night met La Scaltra (gothic rock)

Op vrijdag 16 november gaat de 25ste Dark Entries Night door in de Gentse Kinky Star. En we breken daarbij de regels. Op de affiche staat uitzonderlijk slechts één groep en dan nog een buitenlandse, terwijl we doorgaans twee Belgische groepen programmeren. Verwacht van ons geen zure oprispingen over het behouden van onze tradities, ...

Willekeurige selectie 'oudere' CD-besprekingen (zie ook op onze home-page onderaan):
$$$$$$
lees meer...
CONCERT BESPREKING : LENE LOVICH BAND, MORGAN KING, KIRSTEN MORRISON - 40 jaar Lucky Number, B52, 1/10/2018

40 jaar new wave. Aan het indrukwekkende lijstje namen van groepen die in 1978 gevormd zijn – we vermelden slechts The Cure, Bauhaus, DAF, OMD, Siglo XX, De Brassers, The Names, Clock DVA, Dead Kennedy’s, Echo & The Bunnymen en Minny Pops – voegen we graag Lene Lovich toe. De dame – intussen 68 – viert dit ...