canli casino

Dark Entries Logo

621 items

   

POTOCHKINE
...Liberez Votre Imagination...
01/04/2017, Jan Denolet
 Bookmark and Share

01/04/2017 : POTOCHKINE - ...Liberez Votre Imagination...
01/04/2017 : POTOCHKINE - ...Liberez Votre Imagination...
01/04/2017 : POTOCHKINE - ...Liberez Votre Imagination...
01/04/2017 : POTOCHKINE - ...Liberez Votre Imagination...
01/04/2017 : POTOCHKINE - ...Liberez Votre Imagination...
Het is ondertussen al een klein jaar geleden dat ondergetekende het Franse electro-duo POTOCHKINE aan het werk zag in de infame Château H te Saint-Julia, een versterkt dorpje ergens tussen Toulouse en Carcassonne, alwaar kasteelheer Sotho Houle en zijn gade Helena Patricio in een aangepast kader concerten en andere evenementen (met een donker/romantisch tintje) organiseren. Nadat Pauline en Hugo op de tonen van La Fête Triste (Trisomie 21) het podium betraden wisten ze deze nietsvermoedende (en eigenlijk gitaar-minnende) recensent volledig in te pakken met hun zwierige elektronische set, hier en daar bij gekruid met een vleugje Dark Cabaret. Dark Entries besloot over te gaan tot een interview, deelde –eenmaal terug in Vlaanderen- zowel gegevens als enthousiasme en de rest is geschiedenis… Of dat zal het alleszins worden na Potochkine’s doortocht op het komende Waveteef Festival in JH De Wommel…

Dark Entries: Mag ik vragen waar jullie de inspiratie vandaan halen voor de toch wel geïnspireerde elektronische muziek die jullie maken?

Potochkine: Je bedoelt onze invloeden? Onze allereerste referentiepunten waren Fad Gadget, ook wel Deutsch-Amerikanische Freundschaft… Meer hedendaags denken we dan weer aan The Knife… Toen we elkaar leerden kennen luisterde Pauline ook veel naar Punk en psychedelische muziek. Hugo was dan weer meer met Trance en Techno bezig. Onze meer gemeenschappelijke voorkeuren situeerden zich richting elektronische muziek uit de 80’s, zoals de reeds genoemde Fad Gadget en DAF… ook zeker vermeldenswaard is Martin Dupont, een Franse New Wave-unit uit de 80’s die we zeer waarderen…

Hebben jullie elkaar in Toulon ontmoet in een daar reeds bestaande scène…?

Potochkine: Toulon is nogal… leeg… op dat vlak. Je kan er dus niet bepaald van een echte scène spreken. En al zeker niet voor de muziek die wij maken…

Dat staat dan in contrast met de situatie in België, maar we zijn ook vrij verwend op dat vlak… Voor zowat elk soort muziek dat hier gemaakt wordt is er een bepaalde scène van soms ook genre-overlappende artiesten. Er is dus altijd ergens wel iéts te doen. Ik vroeg me dus af hoe je de situatie in Frankrijk (en dan specifieker in jullie regio) ervaart, in termen van concerten, boekingen op festivals met gelijkgestemde artiesten, en dergelijke…

Potochkine: Voor gelijkgestemde artiesten moeten we dan eerder richting Parijs kijken, waar er wel een aantal elektronische e.d. artiesten zijn waar we meer affiniteit mee hebben. Wat optredens betreft is het maar zeer de vraag welke stijlen de andere groepen op de affiche spelen. Doorgaans is dat rockmuziek of techno, zodat we bijna gewoontegetrouw de vreemde eend in de bijt zijn…

Die omstandigheden in acht genomen: wat was dan jullie motivatie om met jullie ding aan de slag te gaan? Zeg maar de trigger die leidde tot Potochkine…?

Potochkine: (lachje) Well, just for fun really… Oorspronkelijk komen we beiden meer uit het kamp van de Comédie en het theater… Wat Hugo betreft: hij heeft ook een jaar lang een opleiding Moderne Dans gevolgd, dus dat zit er ook in…

Dat kan je inderdaad opmerken: je manier van dansen is niet louter zomaar bewegen op de muziek, maar het is technisch onderlegd en een duidelijk deel van het geheel…

Potochkine: Inderdaad. Je zou dus kunnen zeggen dat het onze trigger was om muziek, theater, performance, dans, Comédie en mise-en-scène om te smeden tot één stevig geheel, zijnde Potochkine

Heeft Pauline een opleiding gevolgd om haar stem te ontwikkelen? Ik vraag dit omdat ik tijdens jullie cover van Llorando (nvds: Spaanstalige cover van Roy Orbinson’s Crying, zoals door Rebekah Del Rio gezongen in David Lynch’s Mullholland Drive) danig onder de indruk was van je stembereik en je expressie. Dus: vocal training of huiswerk…?

Potochkine: Ik zing al van sinds ik 4 of 5 was, dus m’n stem heeft zich gewoon op die manier ontwikkeld…

Nou… Jullie hadden het eerder al over mise-en-scène… Toen jullie gisteren de zaal en het podium betraden dan was dat op de tonen van Trisomie 21’s La Fête Triste. Ik stond buiten met nog anderen te praten en het was als een signaal om naar binnen te komen. Mise-en-scène…?

Potochkine: Wel, het was eigenlijk een improvisatie van het moment… We waren boven in onze kamer onze makeup aan het aanbrengen en konden niet horen wat de DJ aan het draaien was. Toen we de trap af kwamen stond La Fête Triste op en het was gewoon te mooi om op die moment aan te kunnen treden. Een prachtige samenloop van omstandigheden dus, die héél goed werkte… J

Jullie teksten –de Engelstalige verstond ik eerlijk gezegd iets beter dan de Franstalige- hebben een zweem van het macabere in zich maar tegelijk zit er ook veel tongue-in-cheek in… Of dat voelt dan toch zo aan…Maar waar gaat het eigenlijk allemaal over?

Potochkine: Pauline schrijft onze teksten en er zijn een aantal thema’s die duidelijker naar voor komen. Zo hebben we het nummer Wild Child, dat voornamelijk handelt over de kindertijd. Het is iets wat voor ons belangrijk is: de kindertijd, het verlies van die onschuld en het terugkeren naar die toestand van zijn. Liefde… Ook belangrijk voor ons, al was het maar omdat we een koppel zijn…

Dat kan je op het podium trouwens ook zien: er is een bepaald evenwicht, een bepaalde chemie zo je wilt, te zien en te voelen… een aanvoelen dat doorgaans sterker is bij koppels dan bij louter samenwerkingspartners…

Potochkine: Dank je dat je zoiets oppikt… We zijn ondertussen 4 jaar samen en zijn bijna voortdurend in elkaars buurt. Voor ons werkt dat niet verstikkend maar eerder versterkend op vlak van samenhorigheid. Soms hebben we bijna een tweeling-gevoel…

Het is dat wat ik gisteren tijdens jullie show waar kon nemen: er is een gemeenschappelijke lichaamstaal, een bijna naadloos aanvoelen van elkaar waardoor je er effectief staat als unit. Dan krijg je op het podium een stevige package… Dat kan je wel gebruiken, want de muziek die jullie maken is anders ook niet bepaald eenvoudig...

Potochkine: Indeed, I don’t think so either (that it’s easy to make)…

Op dat vlak ben ik van mening dat elektronische muziek vaak nog ondergewaardeerd wordt, terwijl het eerder hard werken is voor je aan dat niveau geraakt…?

Potochkine: Ja, het is hard werken. Wanneer we in onze studio zijn dan proberen we verschillende ideeën met geluiden en ritmes uit om zeker niet in herhaling te vallen. We zijn zeer kritisch naar onszelf toe. Ons eerste nummer, We Are Potochkine, is nogal snel van ritme en werd ook redelijk snel (zo’n 2 dagen) ingeblikt. Latere nummers vroegen gaandeweg meer tijd. We zijn autodidacten en er was niemand die ons wegwijs maakte hoe we dit of dat beter en sneller konden doen. Do-It-Yourself vinden we eigenlijk een gezonde attitude omdat je jezelf veel in vraag stelt… Je bent je enige criticus tijdens dat proces. We zijn ook niet de artiesten die er zin in hebben om de platgetreden paden te gaan bewandelen dus we werken vaak met nieuwe apparatuur waar je het zelf nog moet gaan uitzoeken. Zowel digitale als analoge apparatuur, alsook gitaren, hebben elk hun charme en het is steeds zoeken naar de juiste combinatie van geluiden, uit welke bron die ook mogen komen. We houden wel van die analoge vintage sound, maar het heeft geen zin om dat te gaan kopiëeren... Uiteindelijk komt het erop neer dat je –in de eerste plaats naar jezelf toe- vernieuwend wil blijven…

Je had het onder meer over Fad Gadget als invloed. Ongeveer 15 jaar geleden besloot hij terug te gaan optreden en hiervoor omringde hij zich met een aantal jonge muzikanten (nvds: van de ook door hem geproducete band TempleX) die volledig mee waren met het meer hedendaagse geluid. Hij gebruikte hun skills op vlak van moderne technologie om zijn eigen oude materiaal op te poetsen en klaar te maken voor de normen van die tijd (nvds: 2001-2002) zonder dat dit zijn oorspronkelijke sound echt aan zou tasten… En met voortreffelijk resultaat, want het bleef op en top Fad Gadget…

De locatie van het concert gisteren (nvds: de Château H., remember) moet voor veel artiesten een –doorgaans aangename- verrassing zijn, in de zin van “Waar zijn we nu terecht gekomen…??”… Maar wanneer jullie elders optreden, op wat voor plaatsen komen jullie dan zoal terecht…?

Potochkine: Heel vaak zijn dat clubs of concept-pubs met niet al teveel inkleding, waar je gewoon het podium opgaat en je ding behoort te doen… niet altijd even inspirerende plaatsen (zoals hier in Château H.). Een keertje zijn we uitgenodigd om te komen spelen op een Street Arts Festival met disciplines zo divers als dans, theater, performance art, …

En jullie Elektronisch Cabaret paste in dat plaatje…?

Potochkine: (enthousiast) We traden er op voor een heel ander publiek dan we gewoon waren, veel kinderen ook. Wanneer je beleving van de kindertijd een van je thema’s is en je staat daar met een hoop kinderen die onmiddellijk reageren op het gene je brengt dan is dat heel inspirerend. Ze stonden er ook volledig voor open…! Ze waren heel receptief en lieten het gewoon binnen komen. Er was een heel positieve interactie en je weet hoe eerlijk kinderen zijn in hun reacties. Eerst waren sommigen een beetje spooked out, ook vanwege de reacties van hun ouders, maar uiteindelijk raakten ze gefascineerd door onze typetjes en waren ze er weg van. Geweldig publiek! Op straat (en op klaarlichte dag) is er ook een volledig andere atmosfeer dan in een donkere club. Je bent er naakter als artiest, kunt je niet verschuilen wanneer het niet aan slaat…

Konden jullie ook al in het buitenland optreden?

Potochkine: Ja, in Berlijn bijvoorbeeld… een club die Mme Claude noemt. Het was op zich aanvankelijk een vreemde ervaring omdat het publiek neer zat…

Terwijl jullie toch wel vrij kinetische muziek maken?

Potochkine: Precies! Normaal gezien zijn er altijd wel een paar mensen aan het dansen, behalve daar dan dus. Het was een andere atmosfeer dan gebruikelijk maar wel een goede…en over het optreden zelf waren we ook tevreden.

Hebben jullie ondertussen ook al materiaal uitgebracht?

Potochkine: We hebben onze Bandcamp-pagina waar je onze E.P. Liberez Votre Imagination kunt kopen (tegen een zelf te bepalen prijs) alsook remix-materiaal dat we gemaakt hebben voor een Italiaanse elektronische band uit de 80’s, N.O.I.A. (nvds: staat ook op een fysieke 12” naast remixes van o.a. The Hacker)… Ook op Soundcloud vind je enige nummers van ons terug, ter promotie en ook om mensen die ons kennen op de hoogte te houden van onze evolutie.

De naam Potochkine doet me een beetje denken aan Potemkin, maar ik veronderstel dat jullie met een ander verhaal komen aandraven…

Potochkine: Dit is een grappige anekdote… Ik heb een klein nichtje met een eigen karaktertje –maar ’t is een schat- en toen ik haar Pauline voor de eerste keer voorstelde dan zei ze “Jij bent Potochkine!”, om daarna de hele tijd rond te dreunen van “PotochkinePotochkinePotochkine…” tot we ermee gehersenspoeld werden. Het bleef echt hangen en we vonden het nog goed klinken als groepsnaam ook…!!

Is er tot slot iets dat jullie de mensen nog willen meedelen…? Eender wat…

Potochkine: ‘Liberate Your Mind / Liberez Votre Imagination…!!’ Het is onze basisfilosofie en we vinden het zeer belangrijk…

En dat hoor je terug in jullie project… Bedankt en graag tot nog…!

(zoals dus op Waveteef Festival op zaterdag 29 april, de 2de festivaldag, in JH De Wommel te Wommelgem)

JD

HomeContactSitemap
lees meer...
CD BESPREKING : Monophona - Girls On Bikes Boys Who Sing

Trio uit Luxemburg die muziek maakt waar elektronisch en akoestisch, analoog en digitaal, gitaren en piano’s, samples en beats elkaar ontmoeten. Laten zich leiden en inspireren door artiesten als Portishead, Björk, Trentemøller, Tricky en Fever Ray. Debuteerden in 2012 met het album ‘The Spy’. In 2015 gevolgd ...

lees meer...
FOTO'S : The Kids @ So What Fest. - @ De Klinker Aarschot

lees meer...
FOTO'S : Belgian Asociality @ So What Fest. - @ De Klinker Aarschot

lees meer...
FOTO'S : Anti Nowhere League @ So What Fest. - @ De Klinker Aarschot

lees meer...
CD BESPREKING : radio.string.quartet - In Between Silence

In Oostenrijk residerend internationaal kwartet dat een brede waaier van invloeden uit diverse genres als jazz, klassiek, folk, rock, pop, elektronische en eigentijdse klassieke muziek met elkaar weet te verenigen. Na de release van ‘Posting Joe - Celebrating Weather Report - live’ (2013), een eerbetoon aan de in 2007 overleden ...

lees meer...
CD BESPREKING : Sensory++ - Art Of Sadness

Zonder voorkennis zou je bijna zweren dat dit een heruitgave is van een album met kosmische muziek van de Berlijnse school ergens uit de jaren 70 van vorige eeuw. Maar nee hoor, Sensory++ (spreek uit Sensory Plus Plus) is een hedendaagse project van ene Joost Egelie uit Belgisch Limburg, geboren in 1973 in het Nederlanse Sittard. Sensory++ ...

lees meer...
CD BESPREKING : Nils Řkland Band - Lysning

De Noorse violist Nils Økland maakt al dertig jaar muziek in velerlei vormen gaande van solowerk tot opnames met andere artiesten, ensembles of orkesten. Met zijn naar hemzelf genoemde band is hij na ‘Kjølvatn’ - dat verscheen einde maart 2015 - toe aan een tweede album. Nils is zowel thuis in de traditionele Noorse ...

lees meer...
NIEUWS 21/11/2017 : Georgio 'the Dove' Valentino brengt The Future Lasts A Long Time uit en gaat nog een allerlŕŕtste keer op tour...

3 jaar geleden had Dark Entries reeds een interview met Georgio 'the Dove' Valentino, naar aanleiding van het verschijnen van zijn dubbelalbum Mille Plateaux. De man maakte indruk, evenals zijn album (en ook het minialbum daarvoor)... Die positieve indruk werd ook op het podium bevestigd en het was onze wens dat de man algauw met nieuw ...

lees meer...
CD BESPREKING : Jacaszek - Kwiaty

Poëzie als inspiratiebron voor componisten. Het is van alle tijden. Arthur Rimbaud heeft zo al velen meer dan voldoende asem gegeven om hele albums vol te laten schrijven. Minder voor de hand liggend zijn de gedichten van de 17de –-eeuwse geestelijke Robert Herrick. Gedichten die vooral tot doel hadden een carpe diem toe te ...

Willekeurige selectie 'oudere' CD-besprekingen (zie ook op onze home-page onderaan):
$$$$$$$$$
lees meer...
NIEUWS 19/11/2017 : Fantastique.Night XLXIII: Carla dal Forno, Black Heart, P.∆.N.T.H.E.R

Fantastisch nieuws over de Fantastique.Nights: voor hun 53ste editie op zaterdag 25 november hebben ze alweer drie namen gestrikt die misschien niet meteen bekend in de oren klinken, maar die erg veelbelovend zijn. Wie de organisatie een beetje kent, weet dat je er mooie ontdekkingen kunt doen. Carla del Forno komt uit Australië maar ...

lees meer...
NIEUWS 18/11/2017 : Luminous Dash Festival

Het valt niet uit te sluiten dat u op de hoogte bent dat er naast Dark Entries nog andere muziekzines op het wereldwijde web beschikbaar zijn. Eén daarvan is Luminous Dash, een magazine waar over rock, pop maar ook heel wat over wave geschreven wordt. Luminous Dash doet daarbij nog meer: ze organiseren festivals, die net als onze eigenste ...

lees meer...
NIEUWS 14/11/2017 : So What Fest laat je smullen van de beste (belgische) punk!

Het So What Festival is aan zijn derde editie toe, en reken maar dat het een donderende editie wordt. De affiche is werkelijk een godsgeschenk voor iedereen die van punk en hardcore houdt. We zetten de groepen op een rijtje: The Anti-Nowhere League: Britse Hardcoregroep die reeds sinds 1980 actief zijn, en dat anno 2017 nog steeds zijn, ...

lees meer...
NIEUWS 14/11/2017 : Mantus: Phosphor

Mantus weet ons keer op keer te verrassen met geweldige cd's, maar van de laatste 'Refugium' waren we wel danig onder de indruk. En de kans is groot dat we dat ook zullen zijn van opvolger 'Staub & Asche', de 17de plaat reeds van het Duitse duo. Waarom we dat denken? Zomaar. Oh ja, en ook omdat we reeds ondersteboven ...

lees meer...
CONCERT BESPREKING : LE GUESS WHO? (9-11-2017, Utrecht) - Impressie van het Nederlandse stadsfestival.

Aangekomen in Utrecht, zakten we af naar de Domkerk, een imposant gotisch bouwwerk alwaar het Bulgaarse vrouwenkoor Le Mystère Des Voix Bulgares het festival op gang zou trekken. Een perfecte setting voor deze in de hoogdagen van het prestigieuze 4AD label opmerkelijke ‘groep’ leek ons. Een halfuurtje voor aanvang bleek ...

lees meer...
CONCERT BESPREKING : URZON/BOILR (21-10-2017, JH Wommel, Wommelgem) - Ernst H. Störzhendr viert feest.

Afgelopen weekend werden we op concertgebied weer uitgebreid verwend. Naast het Minimal Maximal Festival van BodyBeats viel er zaterdag nog meer leuks te beleven in het Antwerpse. De uitnodiging voor het verjaardagsfeestje van Sven Visterin, aka Ernst H. Störzhendr en levensgezel van Raya Schaduwjaagster (Dark Poem) die we bij Dark ...