casino maxi1xbet

Dark Entries Logo

661 items

   

POTOCHKINE
...Liberez Votre Imagination...
01/04/2017, Jan Denolet
 Bookmark and Share

01/04/2017 : POTOCHKINE - ...Liberez Votre Imagination...
01/04/2017 : POTOCHKINE - ...Liberez Votre Imagination...
01/04/2017 : POTOCHKINE - ...Liberez Votre Imagination...
01/04/2017 : POTOCHKINE - ...Liberez Votre Imagination...
01/04/2017 : POTOCHKINE - ...Liberez Votre Imagination...
Het is ondertussen al een klein jaar geleden dat ondergetekende het Franse electro-duo POTOCHKINE aan het werk zag in de infame Château H te Saint-Julia, een versterkt dorpje ergens tussen Toulouse en Carcassonne, alwaar kasteelheer Sotho Houle en zijn gade Helena Patricio in een aangepast kader concerten en andere evenementen (met een donker/romantisch tintje) organiseren. Nadat Pauline en Hugo op de tonen van La Fête Triste (Trisomie 21) het podium betraden wisten ze deze nietsvermoedende (en eigenlijk gitaar-minnende) recensent volledig in te pakken met hun zwierige elektronische set, hier en daar bij gekruid met een vleugje Dark Cabaret. Dark Entries besloot over te gaan tot een interview, deelde –eenmaal terug in Vlaanderen- zowel gegevens als enthousiasme en de rest is geschiedenis… Of dat zal het alleszins worden na Potochkine’s doortocht op het komende Waveteef Festival in JH De Wommel…

Dark Entries: Mag ik vragen waar jullie de inspiratie vandaan halen voor de toch wel geïnspireerde elektronische muziek die jullie maken?

Potochkine: Je bedoelt onze invloeden? Onze allereerste referentiepunten waren Fad Gadget, ook wel Deutsch-Amerikanische Freundschaft… Meer hedendaags denken we dan weer aan The Knife… Toen we elkaar leerden kennen luisterde Pauline ook veel naar Punk en psychedelische muziek. Hugo was dan weer meer met Trance en Techno bezig. Onze meer gemeenschappelijke voorkeuren situeerden zich richting elektronische muziek uit de 80’s, zoals de reeds genoemde Fad Gadget en DAF… ook zeker vermeldenswaard is Martin Dupont, een Franse New Wave-unit uit de 80’s die we zeer waarderen…

Hebben jullie elkaar in Toulon ontmoet in een daar reeds bestaande scène…?

Potochkine: Toulon is nogal… leeg… op dat vlak. Je kan er dus niet bepaald van een echte scène spreken. En al zeker niet voor de muziek die wij maken…

Dat staat dan in contrast met de situatie in België, maar we zijn ook vrij verwend op dat vlak… Voor zowat elk soort muziek dat hier gemaakt wordt is er een bepaalde scène van soms ook genre-overlappende artiesten. Er is dus altijd ergens wel iéts te doen. Ik vroeg me dus af hoe je de situatie in Frankrijk (en dan specifieker in jullie regio) ervaart, in termen van concerten, boekingen op festivals met gelijkgestemde artiesten, en dergelijke…

Potochkine: Voor gelijkgestemde artiesten moeten we dan eerder richting Parijs kijken, waar er wel een aantal elektronische e.d. artiesten zijn waar we meer affiniteit mee hebben. Wat optredens betreft is het maar zeer de vraag welke stijlen de andere groepen op de affiche spelen. Doorgaans is dat rockmuziek of techno, zodat we bijna gewoontegetrouw de vreemde eend in de bijt zijn…

Die omstandigheden in acht genomen: wat was dan jullie motivatie om met jullie ding aan de slag te gaan? Zeg maar de trigger die leidde tot Potochkine…?

Potochkine: (lachje) Well, just for fun really… Oorspronkelijk komen we beiden meer uit het kamp van de Comédie en het theater… Wat Hugo betreft: hij heeft ook een jaar lang een opleiding Moderne Dans gevolgd, dus dat zit er ook in…

Dat kan je inderdaad opmerken: je manier van dansen is niet louter zomaar bewegen op de muziek, maar het is technisch onderlegd en een duidelijk deel van het geheel…

Potochkine: Inderdaad. Je zou dus kunnen zeggen dat het onze trigger was om muziek, theater, performance, dans, Comédie en mise-en-scène om te smeden tot één stevig geheel, zijnde Potochkine

Heeft Pauline een opleiding gevolgd om haar stem te ontwikkelen? Ik vraag dit omdat ik tijdens jullie cover van Llorando (nvds: Spaanstalige cover van Roy Orbinson’s Crying, zoals door Rebekah Del Rio gezongen in David Lynch’s Mullholland Drive) danig onder de indruk was van je stembereik en je expressie. Dus: vocal training of huiswerk…?

Potochkine: Ik zing al van sinds ik 4 of 5 was, dus m’n stem heeft zich gewoon op die manier ontwikkeld…

Nou… Jullie hadden het eerder al over mise-en-scène… Toen jullie gisteren de zaal en het podium betraden dan was dat op de tonen van Trisomie 21’s La Fête Triste. Ik stond buiten met nog anderen te praten en het was als een signaal om naar binnen te komen. Mise-en-scène…?

Potochkine: Wel, het was eigenlijk een improvisatie van het moment… We waren boven in onze kamer onze makeup aan het aanbrengen en konden niet horen wat de DJ aan het draaien was. Toen we de trap af kwamen stond La Fête Triste op en het was gewoon te mooi om op die moment aan te kunnen treden. Een prachtige samenloop van omstandigheden dus, die héél goed werkte… J

Jullie teksten –de Engelstalige verstond ik eerlijk gezegd iets beter dan de Franstalige- hebben een zweem van het macabere in zich maar tegelijk zit er ook veel tongue-in-cheek in… Of dat voelt dan toch zo aan…Maar waar gaat het eigenlijk allemaal over?

Potochkine: Pauline schrijft onze teksten en er zijn een aantal thema’s die duidelijker naar voor komen. Zo hebben we het nummer Wild Child, dat voornamelijk handelt over de kindertijd. Het is iets wat voor ons belangrijk is: de kindertijd, het verlies van die onschuld en het terugkeren naar die toestand van zijn. Liefde… Ook belangrijk voor ons, al was het maar omdat we een koppel zijn…

Dat kan je op het podium trouwens ook zien: er is een bepaald evenwicht, een bepaalde chemie zo je wilt, te zien en te voelen… een aanvoelen dat doorgaans sterker is bij koppels dan bij louter samenwerkingspartners…

Potochkine: Dank je dat je zoiets oppikt… We zijn ondertussen 4 jaar samen en zijn bijna voortdurend in elkaars buurt. Voor ons werkt dat niet verstikkend maar eerder versterkend op vlak van samenhorigheid. Soms hebben we bijna een tweeling-gevoel…

Het is dat wat ik gisteren tijdens jullie show waar kon nemen: er is een gemeenschappelijke lichaamstaal, een bijna naadloos aanvoelen van elkaar waardoor je er effectief staat als unit. Dan krijg je op het podium een stevige package… Dat kan je wel gebruiken, want de muziek die jullie maken is anders ook niet bepaald eenvoudig...

Potochkine: Indeed, I don’t think so either (that it’s easy to make)…

Op dat vlak ben ik van mening dat elektronische muziek vaak nog ondergewaardeerd wordt, terwijl het eerder hard werken is voor je aan dat niveau geraakt…?

Potochkine: Ja, het is hard werken. Wanneer we in onze studio zijn dan proberen we verschillende ideeën met geluiden en ritmes uit om zeker niet in herhaling te vallen. We zijn zeer kritisch naar onszelf toe. Ons eerste nummer, We Are Potochkine, is nogal snel van ritme en werd ook redelijk snel (zo’n 2 dagen) ingeblikt. Latere nummers vroegen gaandeweg meer tijd. We zijn autodidacten en er was niemand die ons wegwijs maakte hoe we dit of dat beter en sneller konden doen. Do-It-Yourself vinden we eigenlijk een gezonde attitude omdat je jezelf veel in vraag stelt… Je bent je enige criticus tijdens dat proces. We zijn ook niet de artiesten die er zin in hebben om de platgetreden paden te gaan bewandelen dus we werken vaak met nieuwe apparatuur waar je het zelf nog moet gaan uitzoeken. Zowel digitale als analoge apparatuur, alsook gitaren, hebben elk hun charme en het is steeds zoeken naar de juiste combinatie van geluiden, uit welke bron die ook mogen komen. We houden wel van die analoge vintage sound, maar het heeft geen zin om dat te gaan kopiëeren... Uiteindelijk komt het erop neer dat je –in de eerste plaats naar jezelf toe- vernieuwend wil blijven…

Je had het onder meer over Fad Gadget als invloed. Ongeveer 15 jaar geleden besloot hij terug te gaan optreden en hiervoor omringde hij zich met een aantal jonge muzikanten (nvds: van de ook door hem geproducete band TempleX) die volledig mee waren met het meer hedendaagse geluid. Hij gebruikte hun skills op vlak van moderne technologie om zijn eigen oude materiaal op te poetsen en klaar te maken voor de normen van die tijd (nvds: 2001-2002) zonder dat dit zijn oorspronkelijke sound echt aan zou tasten… En met voortreffelijk resultaat, want het bleef op en top Fad Gadget…

De locatie van het concert gisteren (nvds: de Château H., remember) moet voor veel artiesten een –doorgaans aangename- verrassing zijn, in de zin van “Waar zijn we nu terecht gekomen…??”… Maar wanneer jullie elders optreden, op wat voor plaatsen komen jullie dan zoal terecht…?

Potochkine: Heel vaak zijn dat clubs of concept-pubs met niet al teveel inkleding, waar je gewoon het podium opgaat en je ding behoort te doen… niet altijd even inspirerende plaatsen (zoals hier in Château H.). Een keertje zijn we uitgenodigd om te komen spelen op een Street Arts Festival met disciplines zo divers als dans, theater, performance art, …

En jullie Elektronisch Cabaret paste in dat plaatje…?

Potochkine: (enthousiast) We traden er op voor een heel ander publiek dan we gewoon waren, veel kinderen ook. Wanneer je beleving van de kindertijd een van je thema’s is en je staat daar met een hoop kinderen die onmiddellijk reageren op het gene je brengt dan is dat heel inspirerend. Ze stonden er ook volledig voor open…! Ze waren heel receptief en lieten het gewoon binnen komen. Er was een heel positieve interactie en je weet hoe eerlijk kinderen zijn in hun reacties. Eerst waren sommigen een beetje spooked out, ook vanwege de reacties van hun ouders, maar uiteindelijk raakten ze gefascineerd door onze typetjes en waren ze er weg van. Geweldig publiek! Op straat (en op klaarlichte dag) is er ook een volledig andere atmosfeer dan in een donkere club. Je bent er naakter als artiest, kunt je niet verschuilen wanneer het niet aan slaat…

Konden jullie ook al in het buitenland optreden?

Potochkine: Ja, in Berlijn bijvoorbeeld… een club die Mme Claude noemt. Het was op zich aanvankelijk een vreemde ervaring omdat het publiek neer zat…

Terwijl jullie toch wel vrij kinetische muziek maken?

Potochkine: Precies! Normaal gezien zijn er altijd wel een paar mensen aan het dansen, behalve daar dan dus. Het was een andere atmosfeer dan gebruikelijk maar wel een goede…en over het optreden zelf waren we ook tevreden.

Hebben jullie ondertussen ook al materiaal uitgebracht?

Potochkine: We hebben onze Bandcamp-pagina waar je onze E.P. Liberez Votre Imagination kunt kopen (tegen een zelf te bepalen prijs) alsook remix-materiaal dat we gemaakt hebben voor een Italiaanse elektronische band uit de 80’s, N.O.I.A. (nvds: staat ook op een fysieke 12” naast remixes van o.a. The Hacker)… Ook op Soundcloud vind je enige nummers van ons terug, ter promotie en ook om mensen die ons kennen op de hoogte te houden van onze evolutie.

De naam Potochkine doet me een beetje denken aan Potemkin, maar ik veronderstel dat jullie met een ander verhaal komen aandraven…

Potochkine: Dit is een grappige anekdote… Ik heb een klein nichtje met een eigen karaktertje –maar ’t is een schat- en toen ik haar Pauline voor de eerste keer voorstelde dan zei ze “Jij bent Potochkine!”, om daarna de hele tijd rond te dreunen van “PotochkinePotochkinePotochkine…” tot we ermee gehersenspoeld werden. Het bleef echt hangen en we vonden het nog goed klinken als groepsnaam ook…!!

Is er tot slot iets dat jullie de mensen nog willen meedelen…? Eender wat…

Potochkine: ‘Liberate Your Mind / Liberez Votre Imagination…!!’ Het is onze basisfilosofie en we vinden het zeer belangrijk…

En dat hoor je terug in jullie project… Bedankt en graag tot nog…!

(zoals dus op Waveteef Festival op zaterdag 29 april, de 2de festivaldag, in JH De Wommel te Wommelgem)

JD

HomeContactSitemap
lees meer...
NIEUWS 15/10/2018 : Eerste drie namen voor Black Easter zijn bekend.

Het jaar was nog maar net uit de startblokken, maar met het overlijden van onze goede vriend Ward De Prins hing er al meteen een pikzwarte wolk boven 2018. Ward was niet alleen een belangrijke persoon bij Peek-A-Boo, tevens organiseerde hij ook het Black Easter Festival, dat tot op heden reeds 2 maal had plaatsgevonden. Ter ere van ...

lees meer...
CD BESPREKING : Dødsmaskin - Fiende

Met Fiende, het tweede album van het Noorse Dødsmaskin, maken we een sprong in de tijd. Daar waar het op debuut Fullstendig Brent nog ging over de Noorse heksenverbrandingen in de 17de eeuw, werpt het duo op Fiende een blik in de toekomst. Een blik die niet bijster optimistisch te noemen is. Het concept achter deze plaat is immers ...

lees meer...
NIEUWS 13/10/2018 : Numan: de planeet zou het beter doen zonder ons

Bluedot lijkt wel een ideaal festival om Gary Numan uit te nodigen. Het festival draait rond wetenschap en is genoemd naar het blauwe puntje dat onze planeet in het universum vormt. Gary Numan heeft met 'Savage' een plaat gemaakt over hoe mensen proberen te overleven nadat de klimaatverandering alle mogelijke rampen op de mensheid ...

lees meer...
NIEUWS 13/10/2018 : Heruitgave van drie eerste Siglo XX-ep's

40 jaar Siglo XX moet gevierd worden. Met een uitzonderlijke reünietournee natuurlijk, maar ook een paar heruitgaven zullen niet misstaan. Het Leuvense Onderstroom specialiseert zich al jaren in heruitgaven van wavegrootheden en zijn uiteraard ideaal voor de klus. Zij brachten eerder de lp 'Siglo XX' uit, en brengen nu de drie ...

lees meer...
NIEUWS 13/10/2018 : Wavefest in Baroeg met Agent Side Grinder, Dive, Zanias...

Op 20 oktober kunt u in de Baroeg van Rotterdam terecht voor de vierde editie van Wavefest, en er staat heel wat moois op de affiche. Agent Side Grinder heeft een turbulente tijd gekend, met het - vriendschappelijk - vertrek van verschillende leden waaronder oorspronkelijk zanger Kristoffer Grip. De groep is nu herleid tot een trio, maar ...

lees meer...
CD BESPREKING : thisquietarmy - Unconquered: 2008-2018 (10th Anniversary Edition)

Tien jaar is het geleden dat thisquietarmy, het alias voor Eric Quach (eveneens actief in Destroyalldreamers, Parallel Lines, Ghidrah en Mains De Givre) debuteerde met het album ‘Unconquered’. De plaat werd in 2011 al eens opnieuw uitgebracht op vinyl als dubbelelpee bij Denovali, maar in samenwerking met Midira is er nu deze verjaardagseditie ...

lees meer...
CD BESPREKING : RARA - Planet Death Re/Architecture

In 2016 bracht Dark Entries de review van “W//\TR”, het eerste album van RARA, verschenen op het Poolse label Zoharum. De eerste paragraaf ging toen als volgt: ‘Nee, het is niet de bedoeling dat u de naam van deze band raadt. RARA ís de naam. Voorheen heetten ze Przed Państwem Rara en onder die naam brachten ...

lees meer...
CD BESPREKING : Lagüna - Lagüna ep (tape)

De winnaars van de Beloften en een tweede plaats in Humo’s Rock Rally 2018. Adelbrieven dus. Niet dat we ons daardoor bij Dark Entries laten chanteren. Integendeel, we luisteren liever zelf. Lagüna is een vijfkoppig gezelschap uit het Antwerpse dat werd gesmeed uit de asse van Melting Time en met deze titelloze ep bewijst dat er ...

lees meer...
CD BESPREKING : Bokanté & Metropole Orkest - What Heat

Bokanté is een internationaal gezelschap van acht muzikanten uit vijf verschillende landen verspreidt over vier continenten. Het woord bokanté betekent ‘uitwisseling’ in het Creools, de taal van vocaliste Malika Tirolien, die haar jeugd doorbracht op het Caribische eiland Guadeloupe. De muziek van Bokanté is ...

lees meer...
NIEUWS 09/10/2018 : Toekomstmuziek door VNV Nation

'No Future' zongen de punkers. VNV Nation is daar niet zo zeker van... Zij wachten geduldig op de toekomst, en vragen zich af wanneer die er dan eindelijk aankomt. Dat is natuurlijk verwarrend, want elke keer je denkt dat de toekomst er eindelijk is, verandert die in heden en al even snel in verleden. Alle existentiële twijfels ...

lees meer...
FOTO'S : The Kids - @ Hertals Rock City, 22/09/2018 door Luc Luyten

lees meer...
FOTO'S : UK Subs - @ Hertals Rock City, 22/09/2018 door Luc Luyten

lees meer...
FOTO'S : A Slice Of Life - @ Dark Entries Night 24, 14/09/2018, door Yani Beel