casino maxi1xbet

Dark Entries Logo

685 items

   

MARK HARRIS & JOHN 3:16
We willen ook live samenwerken. Het feit dat er een grote plas water tussen ons ligt - ik leef in het Verenigd Koninkrijk en Philippe in de VS - helpt daarbij niet.
22/02/2017, Xavier Kruth
 Bookmark and Share

22/02/2017 : MARK HARRIS & JOHN 3:16 - We willen ook live samenwerken. Het feit dat er een grote plas water tussen ons ligt - ik leef in het Verenigd Koninkrijk en Philippe in de VS -  helpt daarbij niet.
22/02/2017 : MARK HARRIS & JOHN 3:16 - We willen ook live samenwerken. Het feit dat er een grote plas water tussen ons ligt - ik leef in het Verenigd Koninkrijk en Philippe in de VS -  helpt daarbij niet.
22/02/2017 : MARK HARRIS & JOHN 3:16 - We willen ook live samenwerken. Het feit dat er een grote plas water tussen ons ligt - ik leef in het Verenigd Koninkrijk en Philippe in de VS -  helpt daarbij niet.
22/02/2017 : MARK HARRIS & JOHN 3:16 - We willen ook live samenwerken. Het feit dat er een grote plas water tussen ons ligt - ik leef in het Verenigd Koninkrijk en Philippe in de VS -  helpt daarbij niet.
22/02/2017 : MARK HARRIS & JOHN 3:16 - We willen ook live samenwerken. Het feit dat er een grote plas water tussen ons ligt - ik leef in het Verenigd Koninkrijk en Philippe in de VS -  helpt daarbij niet.
Mark Harris is al jaren actief als soloartiest en JOHN 3:16 is het project van Philippe Gerber. Op ‘Victory Over The Sun’ - de naam komt van de eerste futuristische opera uit 1913 - hebben ze de handen in elkaar geslagen om iets te maken dat we omschreven als: ‘een pletwals van geluid dat over je heen walst, tegelijk rustgevend en uitermate boeiend.’ We hoorden beide artiesten uit over deze merkwaardige en geslaagde samenwerking.

Dag Philippe en Mark. Jullie hebben net een gezamenlijke cd uitgebracht onder de naam ‘Victory Over The Sun’ (Overwinning op de zon). Waarom hebben jullie voor die titel gekozen?

Mark Harris: Het kwam toen we aan onze eerste gezamenlijke compositie aan het werken waren, die later het titelnummer geworden is. Het was eerst veel conventioneler, want we zochten nog naar de juiste weg in het project. Toen zei Philippe ‘’Wacht even, ik doe het opnieuw’, en hij slaagde erin alles terug uiteen te halen en er een vlijmscherpe gitaar aan toe te voegen… Het was een klassiek aha-moment. Ik mailde hem terug: ‘Wow, het klinkt alsof je een gat in de zon geslagen hebt’. Philippe antwoordde: ‘dat is het, zo moet het project heten’. Ik ben steeds erg geïnteresseerd geweest in de Russische constructivisten en hou enorm van de podiumbekleding van Malevich voor de constructivistische opera ‘Overwinning op de zon’. Het zorgde voor rellen toe het eerst opgevoerd werd in 1913. Daar zijn we dus voor gegaan.

Philippe Gerber: Ik wist vanaf de start dat de titel en het concept van de plaat verbonden moest zijn aan kosmologie. Ik bedacht dat we eerst muzikaal gezien moesten bijeenkomen vooraleer we wat dan ook opnamen. Ik droomde van zwarte gaten, dode sterren en zo meer. Toen Mark met de naam ‘Victory Over The Sun’ aankwam was ik uitzinnig. Ik was toen al aan het werken aan de nieuwe JOHN 3:16-plaat ‘The Sun Shall Be Turned Into Darkness, and The Moon Into Blood...’, en het leek wel de perfecte naam voor het werk.

Hoe hebben jullie elkaar ontmoet en hoe hebben jullie besloten om voor dit project samen te werken?

Mark Harris: Dat gebeurde via SoundCloud. Het werk van Philippe kwam steeds op in mijn berichten, en ik commentarieerde dat ik erg van de apocalyptische sfeer in zijn werk hield. Philippe hield blijkbaar ook van wat ik deed en we begonnen cd’s uit te wisselen elke keer we iets uitbrachten. Vandaar zijn we vertrokken. Ik had net ‘In the forests_ the animals are moving’ op n5md uitgebracht, waarop ik een zwaar vervormde gitaar bespeelde. Ik nam een bocht richting hardere en agressievere muziek. En dan mailde Philippe me als bij donderslag met de suggestie om samen te werken…

Philippe Gerber: Ik volgde het n5md-label als sinds zijn start in 2000. Mark is één van mijn favoriete artiesten op het label. Hij is één van de beste ambientartiesten daar. Zijn platen zijn magisch. Ik heb een lijstje met artiesten met wie ik wil samenwerken (de meesten zijn intussen dood), en Mark staat daar tussen. Toen we overeenkwamen om samen te werken nadat ik hem had gecontacteerd, wist ik dat we iets zouden maken waar mensen enthousiast over zouden zijn.

Mark schreef op zijn website: ‘Het heeft ons allebei uit onze creatieve comfortzone geduwd en iets opgebracht dat we niet op ons eentje hadden kunnen aanvangen’. Hoe zijn jullie tewerk gegaan?

Mark Harris: Wel, al mijn werk is min of meer ambient. Soms dark ambient, maar desalniettemin ambient. Philippes werk bevindt zich aan de buitengrenzen van de mega-intense rock (bij gebrek aan een betere benaming). Philippe - verbeter me maar als ik me vergis, Philippe - heeft een meer intuïtieve werkwijze, vanuit het buikgevoel en op het moment zelf… terwijl ik meer een intellectuele, bedachtzame en trage manier van werken heb, waarbij ik maanden naar hetzelfde stuk muziek luister - letterlijk! - alvorens ik een kleine verandering aanbreng. Ik stuurde een studio-improvisatie naar Philippe op en kreeg werkelijk binnen de week meer dan vijf magen gitaar en drums als antwoord. Het duurde even om allemaal te verwerken, maar alles wat hij deed was onverwacht en recht in de roos. Met Philippe werken heeft zeker mijn manier van werken veranderd en zelfs de manier waarop ik naar componeren kijk.

Philippe Gerber: Voor mijn soloplaten begin ik meestal van niets: een beat, een gitaarriff of een sample. De manier van weren was met Mark erg verschillend. Ik moest neerzitten en luisteren naar wat hij me gestuurd had vooraleer ik er gitaar of bas op kon opnemen. Ik moest zelfs bepaalde delen zingen om de juiste melodie te vinden. Ik schreef niets neer. Voor sommige nummers nam ik tot 30 harmonische gitaarsporen op. Ik stuurde de beste 5 of 6 naar Mark.

Wat zijn volgens jullie de benodigdheden voor een goede samenwerking?

Mark Harris: Ik geloof dat het belangrijkste is om te werken met iemand die een totaal andere aanpak heeft dan jij. Anders produceer je enkel meer van hetzelfde…

Philippe Gerber: Wederzijds respect en muzikale maturiteit.

Mark, jij maakt muziek met veldopnames en computers, en bent ook actief als visueel kunstenaar. Kan je ons meer over je kunst vertellen?

Mark Harris: Ik heb voor schilder gestudeerd, maar had steeds een enorme interesse in systems art en proceskunst. Zo vond ik mijn weg naar muziek. Aan de start van het millennium begon ik generatieve animaties te maken, animaties die bewegen maar nooit in herhaling vallen. Deze begonnen geleidelijk aan ook audio te gebruiken, en zo evolueerde het naar enkel audio. Ik hou van systems music zoals Steve Reich of Engelse componisten als Michael Nyman en Gavin Bryars, en natuurlijk Brian Eno. Zo begon het. De laatste werken die ik maakte waren gebaseerd op automatisch schrijven en automatisch schilderen, waarbij je zogezegd uit je onderbewustzijn tapt. Het resultaat daarvan werd door 3D-software opgebouwd en met de hand geschilderd. Er staan een paar voorbeelden op mijn website, voor wie graag een kijkje neemt…

Philippe, waarom werd de cd niet uitgegeven door Alrealon, het label dat jij mee beheert?

Philippe Gerber: Ik probeer mijn JOHN 3:16-platen op andere labels uit te geven. Ik probeer JOHN 3:16 en Alrealon uit elkaar te houden. Ik wil een breder publiek bereiken door via verschillende labels te werken. Het is zwaar om je label te beheren terwijl je je eigen werk promoot. Little Crackd Rabbit heeft fantastisch werk geleverd met de promo. Ik zou het zelf niet beter gedaan hebben. Ik ben ook blij om deel uit te maken van hun lijst.

JOHN 3:16 werd geboren met het concept om iets te doen met religieuze en bijbelse referenties. Die vind ik niet terug op deze cd. Wat zijn je plannen met dit project?

Philippe Gerber: Voor mij is alles verbonden aan religie. Stephen Hawking heeft bewezen dat er een link bestaat tussen het universum en ons concept van godheid (die we nog moeten achterhalen). Voor mij heeft ‘Victory Over The Sun’ met titels als ‘Requiem For The Lost’ en ‘The Angry Moon’ een bijbelse toon die in overeenstemming is met mijn eerder werk. Met JOHN 3:16 werk ik aan twee nieuwe uitgaven voor dit jaar. De eerste is een verzameling B-zijden die ik over de laatste 10 jaar opgenomen heb als JOHN 3:16. (Ik kan amper geloven dat ik het project in 2007 opgestart heb.) De tweede uitgave is het album met als titel ‘The Sun Shall Be Turned Into Darkness, and The Moon Into Blood...’ en vertelt het verhaal van de Apocalyps zoals gezien door de apostel Johannes (Openbaring, A.D. 96). Ik ben met de opnames begonnen begin 2016, en het geheel zou klaar moeten zijn tegen eind maart. James Plotkin zal de mastering op zich nemen. We hebben ook het plan om nog een plaat te maken met Mark, later dit jaar. Ik kijk er echt naar uit. Ik ben ook een nieuwe samenwerking gestart met het Belgische project Be The Hammer. Daar ben ik ook erg enthousiast over. Ik hoop dit jaar ook meer concerten te spelen. Ik ben zo hard bezig met Alrealon en mijn studioprojecten dat ik moeilijk tijd kan vinden om erop uit te gaan en te spelen.

En jij Mark, wat zijn je plannen?

Mark Harris: Wel, het volgende is een remix-project samengesteld door Bigo Twigetti en Maderna records, waarbij een aantal artiesten een nummer remixen van de componisten Madeline Cocolas. Ik werk voltijds als grafisch ontwerper en heb bijgevolg slechts een week om iets te vervaardigen… wat een nachtmerrie is voor iemand die gewoonlijk maanden nodig heeft om iets uit te brengen. Philippe en ik plannen onze volgende samenwerking en zijn op zijn naar een cellist en een violist, hou ons dus in de gaten. Afgezien daarvan kamp ik met het probleem dat iedere artiest heeft: hoe kan ik mijn leven verdienen door iets te doen waar ik van hou? Als iemand het antwoord heeft, laat het me alsjeblieft weten. Ik overweeg ook om computers overboord te gooien en enkel nog met live-instrumenten te spelen. Hoe zal dit uitdraaien? Ik heb geen idee, want in 2015 was ik erg ziek en kreeg ik een beroerte. Ik kan geen gitaar meer spelen. Dit zal zeker en vast veel planning vergen. Philippe en ik willen idealiter ook live samenwerken. Tot nu toe hebben we enkel via internet samengewerkt. Het feit dat er een hoop water tussen ons ligt - ik leef in het Verenigd Koninkrijk en Philippe in de VS - helpt daarbij niet. We kijken desalniettemin uit naar een paar festivals waar we zouden kunnen spelen, naar hoe de live-setup zou zijn en hoe we live zouden interageren. Het zou erg interessant kunnen zijn!

Mark Harris / JOHN 3:16

HomeContactSitemap
lees meer...
CD BESPREKING : Ni - Pantophobie

Angsthazen aller lande: slaakt hoezee! Het Franse kwartet Ni brengt op zijn tweede album Pantophobie 11 nummers die elk gewijd zijn aan een bepaalde angst. Zo leren we ook nog wat bij want wist u alle angsten die we er tussen haakjes tussen gezet hebben: ‘Phonophobie’ (=overgevoeligheid of angst voor (luid) geluid of stemmen), ...

lees meer...
CD BESPREKING : Sarah-Jane Summers - Kalopsia

Het zal je maar overkomen: kampen met hevige buikkrampen net op het moment dat je de studio in moet duiken. Uitstel van de opname is helaas niet meer mogelijk, net zomin als de meerdere bezoekjes per dag aan het kleinste kamertje. Terwijl de band begint te lopen bedenk je je dat die Mexicaanse bonenmaaltijd gisteren echt wel het slechtste ...

lees meer...
CD BESPREKING : Combichrist - Hate Like Me

Het meest metal album van Combichrist ‘This is Where Death Begins’ is mijn favoriete Combichrist album, laat dat duidelijk zijn. Dat de gitaren niet ontbreken op deze nieuwe single – de voorbode van hun 9e album ‘On Fire’ dat op 7 juni uitkomt – wordt door mij dus op gejuich onthaald. De gitaar staat ...

lees meer...
CD BESPREKING : Section 25 - Elektra

Familiebedrijf Section 25 ontstond in het gezegende jaar 1977 en hun mede door Ian Curtis geproduceerde eerste single ‘Girls Do Not Count’ werd uitgebracht door het legendarische Factory Records. Net zoals Joy Division na de dood van Curtis de elektronische toer op ging via New Order, zo verging het ook Section 25 vanaf 1984, toen ...

lees meer...
NIEUWS 19/03/2019 : R.I.P. Dick Dale (1937-2019) King Of Surf Rock

Gitaarheld Dick Dale (echte naam Richard Anthony Mansour) stierf op 16 maart op 81-jarige leeftijd aan de gevolgen van kanker. Hij werd geboren op 4 mei 1937 in Quincy (Massachusetts) en was van Libanese afkomst. Zijn oom, die in buikdansclubs speelde, leerde hem als kind darbouka spelen, de trechtervormige trommel, en oud, de Arabische luit. ...

lees meer...
CD BESPREKING : Hula - Cut From Inside

De grauwheid van een stad bepaalt mee de belangrijkheid voor de muziekindustrie. Om deze stelling te verdedigen wijzen we op het aandeel van industriesteden en de verhouding van belangrijke bands die in deze setting gevormd werden. In betrekking hierop wijzen we graag naar het Britse Sheffield, een stad van onschatbare waarde in zeer uiteenlopende ...

lees meer...
NIEUWS 17/03/2019 : Wave Gotik Treffen, de tickets zijn er !!

Ze zijn er de fel begeerde WGT tickets!! Dit jaar betaal je voor een ticket € 130... Ik weet het elk jaar een beetje meer maar je krijgt er wel enorm veel voor terug. Vijf dagen vertier en plezier, wat dus neerkomt op iets meer dan € 25 per dag en je reist nog eens gratis met het openbaar vervoer ook. Wilt u uw tent opslaan op de ...

lees meer...
NIEUWS 17/03/2019 : Even uw aandacht voor Creux Lies

Nooit van gehoord? Zonde. Ik vertoef tegenwoordig virtueel vaak in Amerika, makkelijk zat want geen visum nodig. Dat Trump daar mee verantwoordelijk is voor tientallen post punk bandjes die uit de onderbuik van een vertwijfelde en gespleten Amerikaanse samenleving de kop op steken, wel daar ben ik de man dankbaar voor. Laat dat dan ook het ...

lees meer...
NIEUWS 17/03/2019 : Hoe zou het nog zijn met... Mephisto Walz?

Mephisto Walz is een legende, tenminste voor zij die in de jaren 80 een boon hadden voor de death rock en gothic rock en in het bijzonder de Christian Death familie op de voet volgden. In Europa is er nog nauwelijks iets te horen over en van deze groep rond ex-Christian Death lid Bari Bari, al had de groep in de tweede helft van de jaren 80 ...

lees meer...
NIEUWS 17/03/2019 : Eindelijk; The Rope met album naar Europa!

Het is alweer van 2011 geleden toen ik bij Dark Entries meer dan aangenaam werd verrast door de titelloze ep van het Amerikaanse The Rope. Een ep die als een rariteit mag beschouwd in Europa. De review van dit bijzonder fijne schijfje leest u hier. Ik deelde zomaar even een 9 uit! Het vervolg “Water Rising” vond in eeste instantie ...

Willekeurige selectie 'oudere' CD-besprekingen (zie ook op onze home-page onderaan):
$$$$$$$$$
lees meer...
CONCERT BESPREKING : PORTA WOOL-E: DER KLINKE, A SLICE OF LIFE, DEAD HIGH WIRE, HATCHLING - Donker feestje voor 10 jaar Wool-E

We worden oud. New wave is intussen 40 jaar, Dark Entries heeft er al 25 op de teller staan en zelfs Wool-E viert reeds zijn tiende verjaardag. Wool-E, dat is in de eerste plaats de Wool-E Shop, die in 2009 als online patenwinkel opende en sindsdien ook als cd-stand op heel wat optredens en festivals aanwezig was. Later werd Wool-E Shop ook ...

lees meer...
FOTO'S : Der Klinke - @ De Klinker Aarschot, 09/03/2019 door Luc Luyten

lees meer...
FOTO'S : A Slice of Life - @ De Klinker Aarschot, 09/03/2019 door Luc Luyten

lees meer...
FOTO'S : Dead High Wire - @ De Klinker Aarschot, 09/03/2019 door Luc Luyten

lees meer...
CONCERT BESPREKING : LAIBACH - Laibach is een parodie van zichzelf geworden

Laibach is een parodie van zichzelf geworden! En ze schamen zich er niet eens voor. Meer zelfs, ze hebben er bewust voor gekozen. Nog nooit blonk de groep zo uit in humor en zelfrelativering. Nu hernemen ze al nummers van ‘The Sound Of Music’, en alhoewel ze dat op hun karakteristieke onheilspellende toon doen, is het manifest ...