casino maxi1xbet

Dark Entries Logo

679 items

   

Breaking Barriers: 40 jaar punk
Wie geen oprecht standpunt wil of kan innemen, moet niet denken iets met punk te maken te hebben.
14/10/2016, Xavier Kruth
 Bookmark and Share

14/10/2016 : Breaking Barriers: 40 jaar punk - Wie geen oprecht standpunt wil of kan innemen, moet niet denken iets met punk te maken te hebben.
14/10/2016 : Breaking Barriers: 40 jaar punk - Wie geen oprecht standpunt wil of kan innemen, moet niet denken iets met punk te maken te hebben.
14/10/2016 : Breaking Barriers: 40 jaar punk - Wie geen oprecht standpunt wil of kan innemen, moet niet denken iets met punk te maken te hebben.
14/10/2016 : Breaking Barriers: 40 jaar punk - Wie geen oprecht standpunt wil of kan innemen, moet niet denken iets met punk te maken te hebben.
14/10/2016 : Breaking Barriers: 40 jaar punk - Wie geen oprecht standpunt wil of kan innemen, moet niet denken iets met punk te maken te hebben.
God, wat vliegt de tijd. Punk is 40 jaar oud. Maar wees gerust, een midlifecrisis zit er nog niet in, want volgens een expert ter zake wordt punk minstens 4000 jaar oud. Het wordt dus een feestje, en onze expert - niemand minder dan Malcolm Nix, onder meer bekend als dj, concertorganisator en opiniemaker - maakt daar in Leuven een mooie driedaagse van onder de naam Breaking Barriers.

Breaking Barriers moet de 40ste verjaardag van de punk vieren. 1976 is natuurlijk de explosie van de punk in Engeland, maar er ging daarvoor ook veel door, bijvoorbeeld de CBGB-scene in New York met de Ramones, Television en Patti Smith. Waarom kies je voor 1976 als geboortedatum van de beweging?

Men zou punk kunnen zien als een zoveelste schakel in een continuüm van cultureel verzet waarvan we sporen terugvinden in de volksmuziek van allerlei vergane en nog levende culturen, maar op die manier is er natuurlijk geen beginpunt dat kan worden herdacht. Op zich zou dat ook niet erg zijn, maar mensen voelen vaak de neiging alles wat ze in hun omgeving waarnemen te catalogeren. Dat is trouwens ook de reden waarom er zoveel genres en subgenres zijn. Iedereen deelt alles in omdat de hoeveelheid te verwerken informatie anders te chaotisch voor ons beperkt brein wordt. We mogen de realiteit niet ontkennen en ooit is de consensus ontstaan om een bepaalde strekking punk te noemen en hierdoor is een beginpunt ontstaan.

Natuurlijk kan hierover lang worden gediscussieerd, maar uiteindelijk moest de knoop worden doorgehakt. In 1977 waren al die grensverleggende bands al een tijdje bezig, maar in 1975 waren ze nog zo geïsoleerd aan het werk dat er nog geen sprake van een scene was. En dus is het 1976 geworden. Cultuur wordt niet bepaald door de artiesten, maar door het publiek. De artiesten zijn gewoon het doorgeefluik tussen een artistieke inhoud en de mensen die deze inhoud gepresenteerd willen krijgen. In 1976 waren er eindelijk genoeg van die mensen om van een beweging te kunnen spreken.

Je kiest wel voor een erg Britse invulling van punk, niet?

Ik kies daar helemaal niet voor. Ik moet gewoon rekening houden met de betaalbaarheid van de bands en dan komt men automatisch uit bij lokale bands en bij Britse bands. Amerikaanse bands, bijvoorbeeld, zijn veel te duur, zelfs voor een zaal als Het Depot. Er zijn natuurlijk zeer goedkope bands te vinden in allerlei andere Europese landen, maar helaas zijn die dan meestal zo obscuur dat er geen kat naar komt kijken, wat ze onrechtstreeks ook weer onbetaalbaar maakt.

Met The Damned, The Mob, The Ruts -eigenlijk opvolger Ruts DC- en The Membranes hebben jullie een paar van de groepen uit de eerste punkgolf kunnen strikken. Wilt het evenement vooral de punkgroepen uit de vroege begindagen celebreren?

Ik heb geprobeerd een evenwicht te vinden tussen allerlei strekkingen. The Damned was een evidente headliner. Het is een zeer bekende band die nog nooit in Leuven heeft gespeeld. Ruts DC vertegenwoordigt dan weer de link tussen oude punk en reggae, die in latere generaties door de link tussen punk en ska is vervangen. The Mob vertegenwoordigt de integriteit van de totale DIY-aanpak. Ze hebben zelfs geweigerd een bandfoto voor de website te sturen, want dat hoort bij sterrenverering. The Membranes bestaan inderdaad sinds 1977, maar hebben pas jaren later enig succes geboekt. Ze klinken ook helemaal niet meer als in hun begindagen. Anders gezegd, gaat het me niet om de leeftijd van de bands. Het moet gewoon muzikaal gevarieerd en boeiend zijn.

Tegelijkertijd moet ik toegeven dat er weinig recente bands op de affiche staan. Dit is deels het gevolg van tijdgebrek, want het leek iedereen zinloos nog meer bands op één dag te proppen. Het heeft er helaas ook mee te maken dat er qua punk de voorbije jaren weinig echte instantklassiekers zijn uitgebracht. Ik zou niet liever doen dan een hoop nieuwe bands samenzetten, eventueel aangevuld met een of twee oude helden, maar we merken in Het Depot keer op keer dat de meeste mensen zich niet laten lokken met de belofte dat de muziek goed zal zijn. Veel mensen zijn niet bereid naar een band te gaan kijken die ze nog niet kennen.

Vroeger kregen jonge alternatieve bands veel kansen in jeugdhuizen en dergelijke om een publiek op te bouwen, maar met alle strenge normen van tegenwoordig lukt dat amper nog. Het Depot kan op dat vlak een rol spelen, maar eigenlijk zou er in elke gemeente een kleine zaal moeten zijn waar alle muziekbewuste inwoners twee of drie keer per maand verzamelen om te kijken naar bands die ze nog niet kennen. De meeste mensen zijn te zeer gefixeerd op vaste waarden. Daar iets aan veranderen, zal helaas meer dan een festivalletje vergen.

Met Discharge hebben jullie ook vertegenwoordigers van de tweede Engelse punkgolf op de affiche. Zij lagen begin jaren 80 aan de basis van de crust en grindcore. Zijn ze op dat vlak niet een beetje een uitschieter?

Eigenlijk bestaat Discharge ook al sinds 1977, hoor. Ze maken even zeer deel uit van die eerste generatie, hoewel ze later natuurlijk voor een radicaal ander geluid hebben gekozen. Ik zie hen niet als uitschieters, maar als een logisch gevolg van een evolutie die al was ingezet en die zij gewoon wat verder op weg hebben geholpen.

O dierbaar België is goed vertegenwoordigd met Funeral Dress, Belgian Asociality en Zyklome A. Bovendien komen Kloot per W en Elvis Peeters ook hun zeg doen in lezingen. Doen jullie dit bewust vanuit het adagio ‘support your local scene’?

Aangezien de meeste van die mensen in het Antwerpse wonen, weet ik niet zeker of dit nog wel echt de 'local scene' is. Maar ze zijn natuurlijk meer dan welkom. Het zou nogal onnozel zijn een dergelijk festival te organiseren en niet te proberen een paar van de beste vaderlandse vertegenwoordigers op het podium te krijgen.

Daarnaast proberen we wel de echte lokale scene te steunen, zoals trouwens ook blijkt uit uw volgende vraag...

Er zijn opvallend veel nevenactiviteiten bij het festival: gratis optredens van TV Smith - ex-The Adverts! - en Ulrike’s Dream op de dag voor het festival, alsook een Bunkerleutefuif en een skafeestje op dezelfde dag, en er is zelfs een punk platenbeurs op 11 november. Heel Leuven moet eraan geloven, precies…

Dit is net de manier waarop we de 'local scene' proberen te steunen. We kunnen onmogelijk iedereen een plekje op ons eigen podium geven, maar we kunnen wel met anderen samenwerken. De lokale scene mag overigens nooit rond een enkele zaal draaien. Dat is op veel plaatsen gebeurd en het verdwijnen van die zaal leidde dan onmiddellijk tot de instorting van de scene zelf.

In mijn ogen is dit een Leuvens festival en iedereen die dat wil, mag meefeesten. Op deze manier wordt het voor iedereen een stuk sfeervoller. Er zijn natuurlijk grote festivals met zes of meer podia, maar dit is veel losser. Wie dat wil, kan gratis iets meepikken of op een specifieke plek blijven hangen. Door de nevenactiviteiten een dag eerder te programmeren, hoeft ook niemand iets te missen. De bands in het Rockcafé, bijvoorbeeld, beginnen pas als TV Smith in café Libertad stopt. Ik doe het liever zo dan op een groot festivalterrein mensen tot een keuze te dwingen tussen allerlei podia waar gelijktijdig alle bands spelen die ze eigenlijk willen zien.

Ik kan enkel hopen dat het publiek dit ook apprecieert en niet enkel naar Leuven afzakt voor die paar bekende namen die in onze grote zaal spelen. In mijn ogen zijn die nevenactiviteiten minstens even veel waard en maken ze even zeer deel uit van het geheel.

Punk wordt vaak vernauwd tot snelle liedjes van drie akkoorden, maar als ik de affiche overloop is er toch heel wat verscheidenheid. We zullen er zowel hardcore en oi horen, tot zelfs dub, reggae en lezingen. Ben je blij met het evenwicht dat je bereikt hebt?

Het kan altijd beter, zeker? Op zich ben ik verschrikkelijk tevreden. Dit is een droomaffiche, vol talent en charisma. We hebben maar liefst drie bands die nog nooit echt op een Belgisch podium hebben gestaan en we hebben een band die zijn eerste show in 31 jaar bij ons wil geven.

Ik had graag nog een paar bands toegevoegd die de grenzen van punk nog meer opzoeken, maar het moet natuurlijk praktisch haalbaar blijven. Dit is sowieso al zwaar voor al de vrijwilligers die uiteindelijk de ruggengraat van onze organisatie vormen. Op een bepaald moment moet men de knoop doorhakken en zeggen dat het programma goed genoeg is om ermee naar buiten te komen.

Je kiest ook voor verschillende erg geëngageerde groepen. Zijn punk en politiek onlosmakelijk verbonden?

Eigenlijk is het anders. Alles is politiek. Elke menselijke interactie is een politieke daad. Mensen die denken dat een politiek standpunt een mening over het regeringsbeleid of zo is, zien het te beperkt. Zelfs de keuze voor een bepaald merk flessenwater is een politieke beslissing. In mijn ogen is punk wel bij uitstek een kritische beweging, wat automatisch tot politieke standpunten leidt. Ik kan het ook anders formuleren. Wie geen oprecht standpunt wil of kan innemen, moet in mijn ogen niet denken iets met punk te maken te hebben. Blink-182 staat niet op de affiche.

Punk lijkt in onze contreien een wat ouder publiek aan te trekken. In landen als Indonesië, Birma, Japan en zelfs China zien we evenwel sterke en levendige punkbewegingen ontstaan met jongeren die volop voor die levensstijl gaan. Wat denk je hierbij?

Ik ben jaloers. Ik kan enkel hopen dat we dit hier ook nog eens mogen meemaken. Nu ja, die jongeren ginder worden wel hard aangepakt, vooral in Indonesië. Daar kijk ik natuurlijk niet naar uit. Als ik kijk wie daar allemaal tegen punk is, kan ik alleen maar besluiten dat ze goed bezig zijn. Soms moet men trots durven zijn op de vijanden die men heeft gemaakt. Ze zijn het teken dat men goed bezig is.

Tot slot: wat doet je besluiten dat punk 4000 jaar zal bestaan?

Het is maar een schatting. Ik kan er ook twintig tot dertig jaar naastzitten. Ik zie in elk geval geen reden waarom punk zou verdwijnen. Elk jaar trekken miljoenen mensen naar Athene om de millenia-oude monumenten op de Acropolis te bezoeken. Is de eerste LP van The Ruts dan misschien geen hoogtepunt in de geschiedenis van de mensheid? Ik had bijna 'de geschiedenis van de menselijke beschaving' geschreven, maar helaas moet die nog beginnen. Punk is in elk geval een ferme eerste stap in die richting.

Foto's: Luc Luyten

Breaking Barriers: website / facebook

HomeContactSitemap
lees meer...
CD BESPREKING : Maze & Lindholm - Where The Wolf Has Been Seen

Maze & Lindholm is een eerste samenwerking tussen P. Maze (echte naam Pierre de Mûelenaere), actief in Orphan Swords en Black Swords, plus producer en musicus Otto Lindholm die onder eigen naam twee albums heeft uitgebracht: ‘Otto Lindholm’ (2016) en ‘Alter’ (2017). ‘Where The Wolf Has Been Seen’ ...

lees meer...
CD BESPREKING : Merzbow/Dedali - L'Age D'Or

Het noiselabel 4iB uit Singapore blijft ons verrassen met serieuze kleppers. Japanoise oppergod Merzbow vonden we er al eerder terug (de split Animal Liberation met Raven en Dao De Noize), deze keer slaat de Japanner de handen in elkaar met Italiaan Alessandro Bosello oftewel Dedali. Over Merzbow is op onze pagina’s al veelvuldig ...

lees meer...
CD BESPREKING : Chain Wallet - No Ritual

Wie kent er China Crisis nog? Een arty new wave en synhtpop band uit de jaren 80 waarvan de meeste mensen (of toch wie in de jaren 80 al eens de radio openzette) direct hun grote hit “Wishful Thinking” zullen herkennen. Maar ze hadden nog zoveel meer in hun mars. Voor wie iets van deze toch wel ondergewaardeerde new wave band in ...

lees meer...
CD BESPREKING : Atomic - Pet Variations

Het Zweeds-Noorse kwintet Atomic wordt beschouwd als een ‘super’ jazzgroep qua bezetting. Atomic werd opgericht in 2000 door de Zweden Magnus Broo (trompet) en Fredrik Ljungkvist (saxofoon en klarinet). Met de komst van drie Noorse muzikanten - pianist Håvard Wiik, contrabassist Ingebrigt Håker Flaten en drummer Paal ...

lees meer...
NIEUWS 19/02/2019 : 'Robotman' neuwe clip en single van De Delvers

De Delvers hebben een nieuwe clip uit. Met “Robotman” delen De Delvers een Nederlandstalige postpunk-uppercut uit aan een maatschappij waar ‘robots’ regeren die alle menselijkheid en realiteitszin zijn verloren. Recht op de kin. Robotman is een oproep voor meer ongehoorzaamheid met een warm en groot hart! In deze tijden, met alles ...

lees meer...
CD BESPREKING : Jo Quail - Exsolve

Toen we voor het eerst over Jo Quail hoorden vertellen, zijnde een vrouw met een cello, konden we ons amper voorstellen dat we hier warm voor zouden lopen. Soms kan een mens zich echter danig vergissen, het was wijlen Ward De Prins die me wat dat betreft allereerst met de neus op de feiten drukte. Na een eerste luisterbeurt werd al meteen ...

lees meer...
NIEUWS 18/02/2019 : Twee Britse power electronics legendes trekken de stekker uit.

Vrijdag liet Lee Howard weten dat zijn project Iron Fist Of The Sun het voor bekeken houdt. Verantwoordelijk hiervoor is een dramatische verschuiving in zijn persoonlijk leven, een alleenstaande vader zijn en de plotselinge groei van zijn bedrijf waardoor het creëren van muziek praktisch onmogelijk geworden is. Het is beter de arena ...

lees meer...
NIEUWS 17/02/2019 : Posh Isolation strijkt neer in Brussel.

Wie geregeld onze reviewpagina uitpluist is ongetwijfeld al op het Deense experimentele label Posh Isolation gebotst. Het label, dat in Copenhagen ook zijn eigen winkel heeft, werd opgericht door Christian Stadsgaard en Loke Rahbek met als doelstelling werk van Scandinavische artiesten en speciale samenwerkingen een platform te geven. Buiten ...

lees meer...
FOTO'S : Kælan Mikla - @ Magasin 4 Brussel, 16/02/2019 door Luc Luyten

lees meer...
CONCERT BESPREKING : Fantastique.Night LVII: Kælan Mikla, Some Ember & Turquoise - Een bezwerende heksensabbat

Het is best verwonderlijk hoe snel Kælan Mikla groot geworden is. Natuurlijk had hun titelloze debuut uit 2016 al voor wat sensatie gezorgd in minimal wave-middens, maar het IJslandse trio – dat overigens in zijn eigen moedertaal zingt – bleef toch vooral een tip voor ingewijden. Succesvolle tournees met King Dude en Drab ...

lees meer...
FOTO'S : Some Ember - @ Magasin 4 Brussel, 16/02/2019 door Luc Luyten

lees meer...
FOTO'S : Turquoise - @ Magasin 4 Brussel, 16/02/2019 door Luc Luyten

lees meer...
CONCERT BESPREKING : R.I.P. Willy Willy (59) (Stagebeast, Revenge 88, Arbeid Adelt!, The Scabs, Vaya Con Dios, Willy Willy & The Voodoo Band) - 'Een gitarist zo groot dat je hem twee maal moest noemen'

Zopas bereikte ons het droevige nieuws dat Willy Willy overleden is. In de zomer van 2018 werd bekend dat de Scabs gitarist leed aan kanker en het was al even bekend dat hij zwaar ziek was. Desondanks nam hij tot zeer onlangs nog deel aan de afscheidstournee van The Scabs. Hij speelde gitaar voor ongeveer de helft van het optreden, gezeten ...

lees meer...
NIEUWS 15/02/2019 : Kælan Mikla video: Draumadís

Het is absoluut niet zo dat we alles wat Robert Smith goed vindt zelf ook goed vinden, maar in het geval van het IJslandse Kælan Mikla doen we dat wel. Het meisjestrio maakt een frisse mix van punk, wave en poëzie en heeft op Cure-voorman zoveel indruk gemaakt dat deze hen uitnodigde op het Meltdown festival dat hij mocht cureren, ...

lees meer...
NIEUWS 14/02/2019 : R.I.P. Willy Willy (59) (Revenge 88, Arbeid Adelt!, The Scabs, Vaya Con Dios)

Zopas bereikte ons het droevige nieuws dat Willy Willy overleden is. In de zomer van 2018 werd bekend dat de Scabs gitarist leed aan kanker en het was al even bekend dat hij zwaar ziek was. Desondanks nam hij tot zeer onlangs nog deel aan de afscheidstournee van The Scabs. Hij speelde gitaar voor ongeveer de helft van het optreden, gezeten ...