casino maxi1xbet

Dark Entries Logo

685 items

   

HYSTERESIS
Het ritmische maakt dat je er op kan feesten dat de stukken eraf vliegen. Dat doen wij graag!
02/08/2016, Dimi Brands
 Bookmark and Share

02/08/2016 : HYSTERESIS - Het ritmische maakt dat je er op kan feesten dat de stukken eraf vliegen. Dat doen wij graag!
02/08/2016 : HYSTERESIS - Het ritmische maakt dat je er op kan feesten dat de stukken eraf vliegen. Dat doen wij graag!
02/08/2016 : HYSTERESIS - Het ritmische maakt dat je er op kan feesten dat de stukken eraf vliegen. Dat doen wij graag!
02/08/2016 : HYSTERESIS - Het ritmische maakt dat je er op kan feesten dat de stukken eraf vliegen. Dat doen wij graag!
02/08/2016 : HYSTERESIS - Het ritmische maakt dat je er op kan feesten dat de stukken eraf vliegen. Dat doen wij graag!
Wij bij Dark Entries waren enorm te spreken over Hegemonia Cultural, de vijfde worp van het Belgische duo Hysteresis. Hun ritmische industrial die doorspekt is met tal van andere invloeden maakte ons nieuwsgierig naar het verhaal achter Hysteresis. En net zo boeiend als hun muziek, bleek de gespreksstof van deze twee sympathieke Antwerpenaren.

DE: Hegemonia Cultural is jullie 5de plaat, kan je voor onze lezers de ontstaansgeschiedenis van Hysteresis eens uit de doeken doen?

H: We kennen elkaar oorspronkelijk van school; we zaten samen enkele jaren op het Sint-Jan-Berchmanscollege in Merksem, waar we goede vrienden werden. Door verandering van school zagen we elkaar een tijdje niet, maar we kwamen elkaar terug tegen bij een scholierenstaking voor het justitiepaleis in Antwerpen (spaghetti-arrest 1996). We spraken opnieuw af en gingen voor het eerst samen uit, toen voornamelijk naar punk- en hardcore-optredens in kraakpanden en techno/rave/goa-party's. Uit onze gemeenschappelijke smaak en passie voor muziek kwamen wat experimenten met primitieve software voort, maar ik was toen voornamelijk gitarist en speelde in de Big Band van de muziekacademie. Met wat hulp van vrienden gingen we na een tijdje met Fruity Loops, Reason en Cubase aan de slag en dat bleek allemaal niet zo moeilijk te zijn. Vooral het feit dat je het resultaat op een cd-r kon branden en met vrienden delen, was toen echt revolutionair.

DE: Ik heb de betekenis van het woord “hysteresis” eens opgezocht, en het is blijkbaar het verschijnsel dat het verband tussen oorzaak en gevolg niet alleen afhangt van de grootte van de oorzaak, maar ook van de richting waarin de oorzaak verandert. Geen simpele kost, waarom kozen jullie dit als groepsnaam, en in welke mate is deze term bepalend voor jullie sound?

H: De term 'hysteresis' kwam ik tegen tijdens mijn opleiding voor proces operator in 2000-2001 tijdens de cursus over automatisatie. De definitie verschilt naargelang de context, maar de basis is dat het een deel is van het werkgebied dat niet of slechts gedeeltelijk wordt gecontroleerd. Synoniemen zijn 'dode zone', 'dode band' of 'gap'. Onze aanleg voor chaos en de connotatie met 'hysterie' maakten het een ideale groepsnaam. De sound was dus eerder bepalend voor de gekozen term.

DE:Jullie speelden op de eerste Dark Demons Night in Antwerpen, en grepen op een haartje naast het ticket voor BIM Festival, een gemiste kans, of hoe zagen jullie die avond?

H: Voor ons was de Dark Demons Night vooral een goede gelegenheid om nog eens in België te spelen, want dat was al een eeuwigheid geleden. We waren eerlijk gezegd niet aan het wachten op een wedstrijd, dat was eerder een bijkomend aspect. We waren al een tijdje aan het overwegen om misschien zelf nog eens iets te organiseren in de buurt, maar dat vergt veel tijd en tegenwoordig ook veel financieel risico. Vroeger hadden we een vriend met een waanzinnig soundsystem en was er een kraakpand (de Scheld'Apen) dat we quasi gratis konden gebruiken. De aanwezigen zullen die avonden in de tuin met Sonar, Ah Cama-Sotz, Hypnoskull ... niet snel vergeten, ook al was dat in 2003. Maar dat was toen, vandaag lijkt het veel moeilijker.

Het was dus eenvoudiger om ons kandidaat te stellen om BIM Festival te openen, maar dat ging gepaard met een facebook-poll en een wedstrijd. Voordeel was dat de wedstrijd in Antwerpen plaatsvond, zodat vrienden en collega's die niet thuis zijn in het genre ook eens konden zien wat we in het buitenland op die rare festivals uitvreten :-) Door de promotie die ermee gepaard ging, speelden we de week ervoor ook in Aarschot op Porta Nigra met o.a. Hybryds en Imminent. Twee vliegen in één klap, en we hebben ons uitstekend vermaakt.

DE: Zelf zullen jullie er dus niet optreden, maar wat vinden jullie persoonlijk van de affiche van het 15de BIM Festival? Waren jullie al eerdere edities aanwezig, en welke bands op de affiche van dit jaar spreken jullie aan?

H: De 'special Belgian' editie van dit jaar is erg interessant door de verschillende reunies. Ik ben vooral benieuwd naar Underviewer, een pre-Front 242 project, en à: GRUMH..., want daar had ik eerlijk gezegd nog nooit van gehoord. We zijn er hier in dit kleine landje in de jaren 80 toch in geslaagd om een specifieke sound en vibe te creëren die als basis heeft gediend voor de ontwikkeling van elektronische muziek wereldwijd. Onze bescheidenheid, die ons uiteraard siert, maakt dat we dat niet gauw in de verf zetten. Goed idee van BIM-fest dus, zolang ze de Belgische vlaggetjes maar achterwege laten ;-) Benieuwd of er veel volk uit het buitenland zal komen. Van de edities waar ik bij was onthoud ik vooral Geistform en Monolith, dat zal waarschijnlijk geen verrassing zijn.

DE: Hysteresis zit op het befaamde HANDS-label, en dit al sinds jullie derde album (There Is No Self), die sinds jaar en dag de crème de la crème betreffende rhythmic industrial promoten. Hoe kwamen jullie terecht bij het label van Udo Wiessmann?

H: Udo contacteerde ons kort na het einde van het legendarische Antwerpse Spectre-label, dat onze eerste cd's uitbracht. Tom (Spectre) en Herman (Ah Cama-Sotz) waren fans van het eerste uur. De allereerste Hysteresis-track staat op de Spectre-compilatie "Angst". Tom zorgde ervoor dat we in 2006 Maschinenfest mochten openen en in 2008 konden we er voor de tweede keer spelen. Udo had ons live aan het werk gezien en vond de cd's goed, goed genoeg om ons creatief onderdak te bieden bij HANDS. Wij zijn Tom, Herman en Udo eeuwig dankbaar voor het vertrouwen en alle "good times" die ze ons daarmee bezorgden.

DE: Ik hoor in jullie sound naast de duidelijke rhythmic industrial klanken, ook tal van andere invloeden. Zo hoorde ik op jullie optreden in Antwerpen een sound waarin het geluid van bijvoorbeeld Monolith hand in hand samenging met pakweg Laurent Garnier of Dave Clarke. Eten jullie graag van verschillende muzikale walletjes, en vinden jullie één specifiek genre te beperkend?

H: Ja. Elke track begint als een creatieve uitdaging en waar het eindigt weet je nooit. Sommige puristen kunnen zich er misschien aan storen, want we drijven het soms echt ten top en niet iedereen houdt daarvan. Vroeger noemde men het soms 'inconsistent', maar tegenwoordig horen we vaker 'eclectisch', en dat is het zeker. Verschillende genres op één cd is OK, maar in één track is voor sommigen wat veel. Smaken, je kan er eeuwig over discussiëren.

DE: Zowel op plaat als live deed de muziek van Hysteresis me erg denken aan Monolith, om een naam uit hetzelfde genre te noemen. Kunnen jullie deze vergelijking begrijpen, en/of met welke andere namen uit het genre voelen jullie jezelf verwant?

H: Eric draagt ook steeds een zonnebril, is het dat? Nee, grapje, ik begrijp de vergelijking heel goed, en het kan niet anders dan dat we beïnvloed zijn door Monolith, alleen al als ik me probeer in te beelden hoe vaak ik die cd's heb gespeeld en hem live aan het werk heb gezien. We hebben dit jaar trouwens samen nieuwjaar gevierd in Berlijn, op de HANDS Label Night. Verwantschap is er met de hele Maschinenfest-scene, met de ene band al wat meer dan de andere, maar als we dan toch gaan name-droppen: Needle Sharing en 5F_X zijn altijd erg inspirerend geweest.

DE: Kort gezegd valt het enorm op dat er heel wat variatie zit in de muziek van Hysteresis, en daardoor blijven jullie ook avontuurlijk klinken. Op die manier kunnen jullie mensen bereiken die doorgaans niet zo wild lopen van hetgeen er op HANDS aangeboden wordt. Proberen jullie de eigen sound zo telkens opnieuw te verrijken om tot dit resultaat te komen, of is het een onwillekeurig gegeven dat vanzelf zo tot stand komt wanneer jullie aan nummers bezig zijn?

H: Veel heeft te maken met het beheersen van de instrumenten. Over de jaren heen hebben we heel wat 'gear' verzameld en ook veel bijgeleerd. We hebben al enkele jaren computers afgezworen; de laatste keer dat we die gebruikten was op enkele nummers van "There Is No Self". Dat maakt dat de huidige sound haast onvergelijkbaar is met die van de eerste cd's. Als muzikant is het ook gewoon leuk om je eigen muzikale verleden in je muziek te kunnen leggen; dat maakt het soms moeilijk, maar daardoor blijft het interessant.

DE: Door jullie variatie snoeren jullie meteen ook criticasters de mond die stellen dat het rhythmic industrial genre allemaal hetzelfde klinkt. Wat spreekt jullie zelf het meeste aan aan deze overkoepelende term waaronder we de muziek van Hysteresis onderbrengen?

H: Het revolutionaire aspect van industrial was (en is) de "shock", de overdonderende, soms angstaanjagende muur van geluid. Je moet de muziek eigenlijk letterlijk voelen voor een correcte waarneming, dat gaat dus niet op een koptelefoon of door kleine speakers. Het ritmische maakt dan weer dat je er op kan feesten dat de stukken eraf vliegen. Dat doen wij graag.

DE: Waar haalt Hysteresis zijn inspiratie voor de songs?

H: Overal. Onderschat ook de spontane kracht van toeval niet. Ik kan evengoed zonder inspiratie aan een track beginnen en gewoon zien wat er gebeurt. Zo gaat het eigenlijk meestal. En dan verschiet je soms wat er zoal in je onderbewustzijn aan de gang is.

DE: Zoals jullie al hebben kunnen zien aan mijn review was ik zeer te spreken over Hegemonia Cultural, hoe zijn de reacties voor de rest?

H: We hebben verschillende lovende recensies gekregen en de meeste reacties zijn erg positief, veel meer dan bij de vorige cd's. Misschien is de nieuwe cd inderdaad iets toegankelijker voor wie nog niet van het genre heeft geproefd. De respons op de live optredens met de nieuwe tracks is ook deugddoend; vooral onze ongeplande set op Forms of Hands dit jaar was erg feestelijk.

DE: Volgen jullie de scene op de voet? België heeft tal van afgezanten zoals het eerder vernoemde Monolith, maar ook Hypnoskull (die onlangs ook nog een puike cd afleverden), Imminent, Sonar, om er maar een paar te noemen. Toch blijft het een relatief klein wereldje, althans wat betreft volgelingen, althans in België, alwaar het genre maar nauwelijks van de grond lijkt te komen. Ik heb het dan over het concert- en uitgaansleven, een dikke tien jaar terug merkte ik dat er duidelijk meer interesse was hieromtrent.

H: Ik deel je analyse volledig. Dat we underground zijn en er niet elke week een event is, is geen probleem, maar vandaag is het van het 'goede' te veel. We missen ook de verjonging die nodig is om de scene aan de gang te houden. Anderzijds heeft alles wat kunst en niet commercieel is het in deze tijden moeilijk, het is een algemene tendens. Zogenaamde subculturen hebben het vandaag moeilijk (dat zegt veel over de hegemonie van de dominante cultuur) en het wordt hoe langer hoe complexer om zelf iets te organiseren.

DE: Met een nieuwe plaat onder de arm mogen we ons wellicht aan een reeks optredens verwachten, waar kunnen we jullie zoal aanschouwen in de nabije toekomst?

H: Voorlopig staat enkel Infest op het programma, we spelen er op 27 augustus in een gezelschap dat we ons nooit hadden durven inbeelden toen we 15 jaar geleden achter onze PC zaten te klungelen. Atari Teenage Riot, Velvet Acid Christ,... Beetje nerveus toch.

Het is niet ons doel om veel op te treden of heel bekend te worden, er zijn andere prioriteiten is ons leven. Het huidige tempo van 3 à 4 optredens per jaar is voor ons perfect. De muziek heeft ons op plaatsen gebracht waar we anders nooit zouden komen en heeft ons onvergetelijke ervaringen bezorgd; daarvoor doen we het.

DE: Wim, je Facebookpagina leert ons dat je ook actief bent bij de vakbond. Wat is jouw mening over de (politieke) toestand in ons land, en hoe zie je de toekomst?

H: De toekomst is de optelsom van het verleden en van wat we vandaag doen en er staat ons ontzettend veel te doen. Velen denken dat er niets aan te doen valt, dat het allemaal wel meevalt, dat we het te goed hebben om ons druk te maken, maar die mening delen wij niet. Wij zien dat de klassenstrijd zich in alle hevigheid verder ontplooit, dat ongelijkheid en imperialistische oorlogsdreiging toenemen, dat democratische en sociale verworvenheden constant onder vuur liggen, dat de kapitalistische productiewijze geen antwoord kan bieden op de ecologische problematiek die het veroorzaakte, dat de burgerlijke politiek de veiligheid van de bevolking niet kan garanderen. Wij hebben beiden beslist om onze intellectuele capaciteiten daarop te richten: het bewustmaken van de massa, de werkende mensen organiseren en mobiliseren tegen een beleid dat rechtstreeks leidt tot oorlog, armoede en uitbuiting. De geschiedenis leert ons dat zaken drastisch kunnen veranderen wanneer mensen zich als klasse organiseren. Dat kan enkel als ze individuele belangen verzoenen met het collectieve belang, als ze verschillen van ras, gender, seksuele voorkeur en geloof durven overstijgen. Voor de goede luisteraar en trouwe Hysteresis-fan zal dit geen nieuws zijn :-)

We zijn allebei syndicaal afgevaardigde in de chemische sector en dat is dus geen toeval. Naast het helpen en verdedigen van onze collega's tegenover de werkgever, wat onze dagelijkse bekommernis is, zien we daarin een ruimere politieke betekenis. Dat zorgt voor tamelijk volle agenda's, veel lezen en weinig tijd om muziek te maken, maar het is nodig. Wij nodigen dan ook graag iedereen uit om deel te nemen aan de nationale betoging in Brussel op 29 september en aan de Algemene Staking op 7 oktober. Natuurlijk, wat had je gedacht?!

Hysteresis

Credits foto 2,3 & 4: Katharina Regulski

HomeContactSitemap
lees meer...
CD BESPREKING : Saba Alizâdeh - Scattered Memories

Deze mix van dark ambient en ethereal met etnische, Midden-Oosterse elementen past wel in het rijtje Rapoon, Muslimgauze, Ah Cama-Sotz. Alleen komt deze artiest echt uit Iran. Saba Alizadeh werd geboren in Teheran in 1983. Hij haalde een diploma fotografie aan de Azad universiteit in Teheran en een diploma 'Experimental sound practices' ...

lees meer...
CD BESPREKING : Ni - Pantophobie

Angsthazen aller lande: slaakt hoezee! Het Franse kwartet Ni brengt op zijn tweede album Pantophobie 11 nummers die elk gewijd zijn aan een bepaalde angst. Zo leren we ook nog wat bij want wist u alle angsten die we er tussen haakjes tussen gezet hebben: ‘Phonophobie’ (=overgevoeligheid of angst voor (luid) geluid of stemmen), ...

lees meer...
CD BESPREKING : Sarah-Jane Summers - Kalopsia

Het zal je maar overkomen: kampen met hevige buikkrampen net op het moment dat je de studio in moet duiken. Uitstel van de opname is helaas niet meer mogelijk, net zomin als de meerdere bezoekjes per dag aan het kleinste kamertje. Terwijl de band begint te lopen bedenk je je dat die Mexicaanse bonenmaaltijd gisteren echt wel het slechtste ...

lees meer...
CD BESPREKING : Combichrist - Hate Like Me

Het meest metal album van Combichrist ‘This is Where Death Begins’ is mijn favoriete Combichrist album, laat dat duidelijk zijn. Dat de gitaren niet ontbreken op deze nieuwe single – de voorbode van hun 9e album ‘On Fire’ dat op 7 juni uitkomt – wordt door mij dus op gejuich onthaald. De gitaar staat ...

lees meer...
CD BESPREKING : Section 25 - Elektra

Familiebedrijf Section 25 ontstond in het gezegende jaar 1977 en hun mede door Ian Curtis geproduceerde eerste single ‘Girls Do Not Count’ werd uitgebracht door het legendarische Factory Records. Net zoals Joy Division na de dood van Curtis de elektronische toer op ging via New Order, zo verging het ook Section 25 vanaf 1984, toen ...

lees meer...
NIEUWS 19/03/2019 : R.I.P. Dick Dale (1937-2019) King Of Surf Rock

Gitaarheld Dick Dale (echte naam Richard Anthony Mansour) stierf op 16 maart op 81-jarige leeftijd aan de gevolgen van kanker. Hij werd geboren op 4 mei 1937 in Quincy (Massachusetts) en was van Libanese afkomst. Zijn oom, die in buikdansclubs speelde, leerde hem als kind darbouka spelen, de trechtervormige trommel, en oud, de Arabische luit. ...

lees meer...
NIEUWS 17/03/2019 : Wave Gotik Treffen, de tickets zijn er !!

Ze zijn er de fel begeerde WGT tickets!! Dit jaar betaal je voor een ticket € 130... Ik weet het elk jaar een beetje meer maar je krijgt er wel enorm veel voor terug. Vijf dagen vertier en plezier, wat dus neerkomt op iets meer dan € 25 per dag en je reist nog eens gratis met het openbaar vervoer ook. Wilt u uw tent opslaan op de ...

lees meer...
NIEUWS 17/03/2019 : Even uw aandacht voor Creux Lies

Nooit van gehoord? Zonde. Ik vertoef tegenwoordig virtueel vaak in Amerika, makkelijk zat want geen visum nodig. Dat Trump daar mee verantwoordelijk is voor tientallen post punk bandjes die uit de onderbuik van een vertwijfelde en gespleten Amerikaanse samenleving de kop op steken, wel daar ben ik de man dankbaar voor. Laat dat dan ook het ...

lees meer...
NIEUWS 17/03/2019 : Hoe zou het nog zijn met... Mephisto Walz?

Mephisto Walz is een legende, tenminste voor zij die in de jaren 80 een boon hadden voor de death rock en gothic rock en in het bijzonder de Christian Death familie op de voet volgden. In Europa is er nog nauwelijks iets te horen over en van deze groep rond ex-Christian Death lid Bari Bari, al had de groep in de tweede helft van de jaren 80 ...

lees meer...
NIEUWS 17/03/2019 : Eindelijk; The Rope met album naar Europa!

Het is alweer van 2011 geleden toen ik bij Dark Entries meer dan aangenaam werd verrast door de titelloze ep van het Amerikaanse The Rope. Een ep die als een rariteit mag beschouwd in Europa. De review van dit bijzonder fijne schijfje leest u hier. Ik deelde zomaar even een 9 uit! Het vervolg “Water Rising” vond in eeste instantie ...

Willekeurige selectie 'oudere' CD-besprekingen (zie ook op onze home-page onderaan):
$$$$$$$$$
lees meer...
CONCERT BESPREKING : PORTA WOOL-E: DER KLINKE, A SLICE OF LIFE, DEAD HIGH WIRE, HATCHLING - Donker feestje voor 10 jaar Wool-E

We worden oud. New wave is intussen 40 jaar, Dark Entries heeft er al 25 op de teller staan en zelfs Wool-E viert reeds zijn tiende verjaardag. Wool-E, dat is in de eerste plaats de Wool-E Shop, die in 2009 als online patenwinkel opende en sindsdien ook als cd-stand op heel wat optredens en festivals aanwezig was. Later werd Wool-E Shop ook ...

lees meer...
FOTO'S : Der Klinke - @ De Klinker Aarschot, 09/03/2019 door Luc Luyten

lees meer...
FOTO'S : A Slice of Life - @ De Klinker Aarschot, 09/03/2019 door Luc Luyten

lees meer...
FOTO'S : Dead High Wire - @ De Klinker Aarschot, 09/03/2019 door Luc Luyten

lees meer...
CONCERT BESPREKING : LAIBACH - Laibach is een parodie van zichzelf geworden

Laibach is een parodie van zichzelf geworden! En ze schamen zich er niet eens voor. Meer zelfs, ze hebben er bewust voor gekozen. Nog nooit blonk de groep zo uit in humor en zelfrelativering. Nu hernemen ze al nummers van ‘The Sound Of Music’, en alhoewel ze dat op hun karakteristieke onheilspellende toon doen, is het manifest ...