casino maxi1xbet

Dark Entries Logo

700 items

   

PSY'AVIAH
De stap naar albums met enkel gastzangers was een natuurlijke evolutie voor mij
19/06/2016, Xavier Kruth
 Bookmark and Share

19/06/2016 : PSY'AVIAH - De stap naar albums met enkel gastzangers was een natuurlijke evolutie voor mij
19/06/2016 : PSY'AVIAH - De stap naar albums met enkel gastzangers was een natuurlijke evolutie voor mij
19/06/2016 : PSY'AVIAH - De stap naar albums met enkel gastzangers was een natuurlijke evolutie voor mij
19/06/2016 : PSY'AVIAH - De stap naar albums met enkel gastzangers was een natuurlijke evolutie voor mij
19/06/2016 : PSY'AVIAH - De stap naar albums met enkel gastzangers was een natuurlijke evolutie voor mij
Psy’Aviah heeft een nieuwe cd uit, de zevende al: ‘Seven Sorrows, Seven Stars’. Het is de tweede cd al - na ‘The Xenogamous Endeavour’ - sinds het project een nieuwe draai vond en een beroep deed op gastzangers en - zangeressen op cd’s, en opnieuw lijkt het een succes te worden. Binnenkort staat de groep ook opnieuw op de planken. Wij gingen meesterbrien Yves Schelpe uitvragen over wat er de afgelopen jaren gebeurd is.

Dag Yves. Je hebt net ‘Seven Sorrows, Seven Stars’ uitgegeven, dat net als zijn voorganger ‘The Xenogamous Endeavour’ heel positieve kritieken krijgt. Ben je tevreden?

Zeer tevreden, zeker omdat na “The Xenogamous Endeavour” last had van een writer’s block. Ik heb dus veel moeten sleutelen en zoeken naar wat ik wou doen, waarover ik wou schrijven. Ik ben dus blij dat de songs, alsook de keuze om met guest vocalisten te werken, in de smaak valt.

‘Seven Sorrows, Seven Stars’, het klinkt bijna bijbels… Kan je iets meer zeggen over de titel?

Dit is tweeledig, enerzijds omdat dit het zevende studio album is, anderzijds omdat het leven een beetje hetzelfde is, 50/50 good and bad. Sowieso wou ’k ook een referentie naar de inspiratie voor dit album, de film “Interstellar” (en dan vooral de track “Alcubierre Drive”). Dit alles zit bevat in de titel van het album.

Nu we toch bezig zijn, de betekenis achter ‘The Xenogamous Endeavour’ intrigeert me nog meer…

The Xenogamous Endeavour was ’t eerste volledige album met een nieuwe wending voor PSY’AVIAH, alle songs met focus op gastzangers in plaats van één vaste zanger. De titel is dus een referentie naar die “poging” of ”uitdaging” (endeavour). “Xenogamous” zelf betekent kruisbestuiving, de samenwerking met allerhande vocalistsen alsook het kruisen van verschillende elementen uit tal van genres – iets dat de meeste mensen nu reeds wel associëren met Psy’Aviah.

Vroeger was Emélie Nicolaï de vaste zangeres. De onvermijdelijke vraag: wat is er gebeurd waardoor je afscheid hebt genomen van Emélie Nicolaï?

Laat ons kort zeggen dat er een discrepantie was tussen de inzet, of noem het motivatie, om het PSY’AVIAH project verder uit te breiden. Zelf wou ’k meer uitproberen, experimenteren en veel meer songs en demo’s schrijven. Ik neem het niemand kwalijk wanneer er niet dezelfde interesse of input is, maar uiteindelijk is het dan gewoon een logische keuze om ’t project te laten overleven wanneer je merkt dat die balans niet meer in evenwicht is.

Was het een evidente keuze om alleen verder te gaan en een beroep te doen op gastzanger(es)s(en)?

Aan de ene kant wel, omdat gastzangers reeds op elk album aanwezig waren. Het is iets wat ik dus altijd al deed en ook graag doe, omdat ’t de mogelijkheid geeft om per song de perfecte match te vinden qua stem. De stap naar albums met enkel gastzangers was dus een natuurlijke evolutie voor mij, en gaf me de vrijheid om ook meer te experimenteren in het schrijven van teksten en zanglijnen. In die zin is de samenwerking nagenoeg dus hetzelfde als vroeger, ik schrijf demo’s, tekst en zanglijnen - enkelen schrijven wel hun eigen tekst & zanglijn - en stuur deze door, net zoals bij de periode voor dit nieuwe concept.

Op ‘Seven Sorrows, Seven Stars’ doen heel wat mannelijke zangers mee, terwijl op ‘The Xenogamous Endeavour’ enkel vrouwelijke zangeressen meededen. Vanwaar deze evolutie?

Ik was het gewoon om met een vrouwenstem te werken, dus op “The Xenogamous Endeavour” ging ik die richting verder uit. Maar voor “Seven Sorrows, Seven Stars” wou ik het aangaan om mannelijke stemmen te gebruiken, omdat deze vaak een totaal andere karakter kunnen geven aan een song of verhaal. Het past ook perfect in het verhaal van het nieuwe album. En, zoals steeds, wil ik altijd graag nieuwe dingen uitproberen... Het is een wonder dat sommige fans nog kunnen “volgen”.

Psy’Aviah staat bekend omwille van de vele uiterst verzorgde videoclips die jullie bij de nummers maken. Wellicht is dit toch een behoorlijke geld- en tijdsinvestering. Waarom hechten jullie zoveel belang aan de clips?

Het overgrote deel van de videoclips zijn eigen producties, dus op budget kunnen we meestal besparen – maar tijdsintensief is het zeer zeker. Ik vind een videoclip belangrijk omdat deze een extra sfeer kan geven aan een nummer, of soms zelfs een extra dimentie aan het verhaal van de songtekst. Verder vind ’k het altijd veel fijner om een bewegend beeld met inhoud te zien, dan een foto op YouTube met de muziek eronder... Het nut van YouTube is toch net om bewegend beeld te brengen, niet?

In totaal komen we aan tien uitgaven van Psy’Aviah, als we ook ep’s en singles meetellen. Hoe voel je je als je daarop terugkijkt?

Best fijn. Ik had nooit verwacht toen ik begon op mijn 16e dat’k ooit de dingen zou doen die ’k reeds heb gedaan. Niet dat ’t daarom enorm veel voorsteld in “the grand scheme of things” – maar de feedback van fans op sommige songs, de persoonlijk verhalen zijn zeer leuk om op terug te kijken. Verder had’k dit zeker nooit verwacht nadat ik ooit door mijn leerkracht muziek uit de muziekschool werd gezet... Never give up thus I’d say.

Het geluid van Psy’Aviah is doorheen de jaren veel minder agressief geworden. Vind je het erg als ik zeg dat Psy’Aviah over de jaren heen meer en meer geëvolueerd is van dans- naar luistermuziek?

Dat vind ’k zeker niet erg. Voor mij gaat ’t niet om harde muziek te maken, maar om een verhaal te kunnen vertellen. In sommige songs past een hardere sound, in andere past een meer synthpop of triphop feeling. Ik tracht altijd steeds een donkere sfeer er in te steken. Een song als “Frozen” is dan misschien niet de meest harde track, maar het heeft wel een acid bassline, “Not What I Expected” is ook niet de meest agressieve track, maar heeft wel die edgy feeling met lyrics die voor iets staan. Een héél album vol hard hitting electro hebben we eigenlijk nooit gedaan, maar ’t is wel zo dat we inderdaad meer genres exploreren van triphop, synthpop tot ambient. Echter op elk album vind je zeker nog wel hardere songs, zoals “Deliverance”, “Wild Ride”, “Before I Die”, “Not What I Expected” etc... Ik kan me dus zeker vinden in je opmerking – maar ik vind’t zeker niet erg. Het is een evolutie, en dat is iets waar PSY’AVIAH altijd voor heeft gestaan: “Open-Minded Electronic Music With Heart & Soul”.

Jullie spelen binnenkort opnieuw live, voor het eerst sinds jullie het voorprogramma deden van Praga Khan, in januari 2013. Jullie eerste optreden nieuwe stijl doen jullie trouwens op de volgende Dark Entries Night, op 9 september in de Gentse Kinky Star. Heb je het podium gemist?

Het podium zeker, na twee albums - en in zekere zin ook “Future Past” - vond ik het echt tijd om de nieuwe songs live los te laten. Zeker omdat de laatste twee cd’s ook zeer positief onthaald werden, zowel binnen als buiten de scene. Verschillende mensen hadden reeds gevraagd of we live konden optreden, maar het was echter kijken en puzzelen om te kijken hoe dit te doen, aangezien elke song tegenwoordig in de studio met een andere zanger(es) werd opgenomen. Het was dus zoeken naar de perfecte zangeres hiervoor.

Was het moeilijk om een nieuwe live-formatie te vinden?

Qua gitarist had ik reeds een sterke man: Ben Van de Cruys, he knows his stuff en maakt dat de songs live een extra dimentie krijgen – dat was dus zeker geen probleem. Qua zang, dat was een zoektocht! Ik heb veel verschillende zangers en zangeressen tegengekomen, die op zich allemaal zeer goed hun ding deden, maar net niet all-round waren. Ik heb dan mijn moed bijeengeraapt en Marieke Lightband (bekend van oa KOALA, winnares Talent der Lage Landen, ervaring met tal van optredens in binnen- en buitenland) gecontacteerd om te zien of ze het gevarieerde PSY’AVIAH genre zou zien zitten... And she did! Een lange zoektocht, maar kwaliteit primeert, zowel in de studio als live, Ben weet perfect hoe hij de dingen moet invullen met zijn gitaarwerk en Marieke heeft een mooi timbre en een vocal range die alle songs aankunnen die ’k in de studio heb gemaakt. Dit maakt dat we de live versies van de songs af en toe een mooie verrassende twist kunnen geven. De eerste repetities verlopen vlot, en we kijken er met z’n drieën echt naar uit! See you there!

Psy'Aviah: website / facebook

Dark Entries Night XV met Psy'Aviah en Karl Hefner & Hugh Lagerfeld

HomeContactSitemap
lees meer...
FOTO'S : The Obscure - W-Fest Waregem 15/08/2019 door Luc Luyten

lees meer...
FOTO'S : The Obscure - W-Fest Waregem 15/08/2019 door Luc Luyten

lees meer...
FOTO'S : The Obscure - W-Fest Waregem 15/08/2019 door Luc Luyten

lees meer...
CD BESPREKING : Anatolian Weapons Feat. Seirios Savvaidis - To The Mother Of Gods

Anatolian Weapons, het nieuwste project van de Atheense kunstenaar, DJ en producer Aggelos Baltas (Dream Weapons, Fantastikoi Hxoi) debuteert op Beats In Space met ‘To The Mother Of Gods’. Het is een album gemaakt in samenwerking met volksmuzikant, liedjesschrijver en componist Seirios Savvaidis. Die laatste staat bekend voor zijn ...

lees meer...
CD BESPREKING : Disen Gage - The Big Adventure

Van deze band bespraken we vorig jaar het album “Nature”. Dat bleek toch echt een buitenbeentje te zijn in het oeuvre van deze Russische progrockband. “Nature” was namelijk een soort soundscape opgebouwd uit field recordings, een heel intrigerend album uiteenvallend in 3 tracks met elk een heel eigen thema: 1) kosmische ...

lees meer...
CONCERT BESPREKING : W-Fest 4 dagen apart festivallen tussen verleden en heden! -

Noot; door problemen met de data server zullen afbeeldingen later worden opgeladen, onze excuses! Het zit er op de 4de editie van W-fest. De eerste keer in Waregem. Oudjes zoals ik herinneren zich ongetwijfeld nog The Steeple, where have the years gone, de club die Waregm op de wereldkaart zette als het om gothic en aanverwanten ging. ...

lees meer...
CD BESPREKING : The Staches - This Lake Is Pointless

Ze komen uit Genève, Zwitserland maar verkasten intussen naar Leipzig, Duitsland. Hun eerste LP “Machine” kwam uit in 2014 en in 2016 volgde “Placid Faces”. De band bestaat uit twee jongens en twee meisjes en ze mixen al tien jaar de sound van girl punk, wavepunk of poppunk met zelfs garagerock of de psychedelische ...

lees meer...
CONCERT BESPREKING : W-fest 14/8 - Irish Coffee & Twisted Nerve (Jirka Liessens)

De eerste avond van het enige wave festival in België begon gek genoeg met het thema Woodstock. Bezoekers werden voorzien van de nodige attributen hiervoor, wat het gekke tafereel opleverde dat de zwartste zielen eens door een roze zonnebril keken, letterlijk dan. Ondanks de flower power bracht de line-up ons heel andere muziek. Er ...

lees meer...
CD BESPREKING : The Membranes - What Nature Gives…Nature Takes Away

Na hun comeback plaat ‘Dark Matter / Dark Energy’ in 2015 komen The Membranes als opvolger meteen met een dubbelelpee. Een groots opgevat conceptalbum waar ze een twintig vrouwen sterk koor (van het British & Irish Modern Music Institute) laten opdraven en die gastoptredens bevat van de kranige, vierentachtig jaar oude ...

lees meer...
CD BESPREKING : Local Store - Magpie And The Moon

Local Store is het nieuwe project van Needlepoint zanger en gitarist Bjørn Klakegg. Met 61 jaar op de teller is hij nog niet van plan om op te houden met muziek maken. Na het vorig jaar verschenen ‘The Diary Of Robert Reverie’ had Klakegg al meteen een nieuw project op stapel staan waarvoor hij muzikanten zocht. Bjørn ...

lees meer...
NIEUWS 13/08/2019 : Eerste namen voor M’era Luna 2020

Terwijl men momenteel nog bezig is met de grote opruiming voor hun 2019-editie lost M’era Luna voor hun editie voor volgend jaar al de eerste namen. Het verslag van M’era Luna 2019 lees je zeer binnenkort op deze pagina’s. M’era Luna wil meer zijn dan een ‘Duits’ festival en daarom gaan ze in de toekomst ...

lees meer...
NIEUWS 09/08/2019 : Jubel en juich ! Gothic Magazine terug onder de levenden!

Als oudje uit de scene kent u vast nog het Gothic Magazine. Er was een tijd dat ook deze website op papier werd gedrukt. Het bewijs? Hier onze eerste editie om virtueel te door bladeren. En we hopen tegen het eind van het jaar nog veel meer van onze fysieke edities online te hebben. Maar goed, in het mekka van de goth (Duitsland voor een goed ...

lees meer...
NIEUWS 09/08/2019 : Scary Black bij Secret Sin Records

Het Secret Sin Records label is een serieuze doorstart aan het maken. En wat meer is, regelmatig wordt u verwend met nieuwe namen. Binnenkort komt het Amerikaanse Scary Black bij dit label uit op cd. Nooit van gehoord zegt u? Welaan, onderstaade clip klinkt wat mij betreft beloftevol. Spaghetti westerns en de alternatieve jaren 80 zijn een ...

lees meer...
NIEUWS 08/08/2019 : W-Fest pakt uit met eigen app! Zaterdag uitverkocht!

Het is bijna zover, op 15 augustus schiet W-Fest voor de vierde keer uit de startblokken, dit jaar in Waregem (Expo). Om het voor de bezoeker zo comfortabel mogelijk te maken worden kosten nog moeite gespaard. Dat zal bijken uit de voorzieningen op het festivalterrein maar de organisatie biedt nu ook een eigen app aan om uw bezoek aan het ...

lees meer...
NIEUWS 07/08/2019 : Nieuwe editie van 'The Face Of God' van Militia

Militia heeft opgehouden te bestaan. Hun laatste werk was een uitstekende conceptplaat over het leven van Ambiorix, uit op Old Europa Café. Datzelfde label doet nu een heruitgave van 'The Face Of God', het atheïstisch manifest in muziekvorm dat het eco-anarchistisch metaalslagerscollectief in 2015 uitbracht. Ok, de originele ...