casino maxi1xbet

Dark Entries Logo

685 items

   

PSY'AVIAH
De stap naar albums met enkel gastzangers was een natuurlijke evolutie voor mij
19/06/2016, Xavier Kruth
 Bookmark and Share

19/06/2016 : PSY'AVIAH - De stap naar albums met enkel gastzangers was een natuurlijke evolutie voor mij
19/06/2016 : PSY'AVIAH - De stap naar albums met enkel gastzangers was een natuurlijke evolutie voor mij
19/06/2016 : PSY'AVIAH - De stap naar albums met enkel gastzangers was een natuurlijke evolutie voor mij
19/06/2016 : PSY'AVIAH - De stap naar albums met enkel gastzangers was een natuurlijke evolutie voor mij
19/06/2016 : PSY'AVIAH - De stap naar albums met enkel gastzangers was een natuurlijke evolutie voor mij
Psy’Aviah heeft een nieuwe cd uit, de zevende al: ‘Seven Sorrows, Seven Stars’. Het is de tweede cd al - na ‘The Xenogamous Endeavour’ - sinds het project een nieuwe draai vond en een beroep deed op gastzangers en - zangeressen op cd’s, en opnieuw lijkt het een succes te worden. Binnenkort staat de groep ook opnieuw op de planken. Wij gingen meesterbrien Yves Schelpe uitvragen over wat er de afgelopen jaren gebeurd is.

Dag Yves. Je hebt net ‘Seven Sorrows, Seven Stars’ uitgegeven, dat net als zijn voorganger ‘The Xenogamous Endeavour’ heel positieve kritieken krijgt. Ben je tevreden?

Zeer tevreden, zeker omdat na “The Xenogamous Endeavour” last had van een writer’s block. Ik heb dus veel moeten sleutelen en zoeken naar wat ik wou doen, waarover ik wou schrijven. Ik ben dus blij dat de songs, alsook de keuze om met guest vocalisten te werken, in de smaak valt.

‘Seven Sorrows, Seven Stars’, het klinkt bijna bijbels… Kan je iets meer zeggen over de titel?

Dit is tweeledig, enerzijds omdat dit het zevende studio album is, anderzijds omdat het leven een beetje hetzelfde is, 50/50 good and bad. Sowieso wou ’k ook een referentie naar de inspiratie voor dit album, de film “Interstellar” (en dan vooral de track “Alcubierre Drive”). Dit alles zit bevat in de titel van het album.

Nu we toch bezig zijn, de betekenis achter ‘The Xenogamous Endeavour’ intrigeert me nog meer…

The Xenogamous Endeavour was ’t eerste volledige album met een nieuwe wending voor PSY’AVIAH, alle songs met focus op gastzangers in plaats van één vaste zanger. De titel is dus een referentie naar die “poging” of ”uitdaging” (endeavour). “Xenogamous” zelf betekent kruisbestuiving, de samenwerking met allerhande vocalistsen alsook het kruisen van verschillende elementen uit tal van genres – iets dat de meeste mensen nu reeds wel associëren met Psy’Aviah.

Vroeger was Emélie Nicolaï de vaste zangeres. De onvermijdelijke vraag: wat is er gebeurd waardoor je afscheid hebt genomen van Emélie Nicolaï?

Laat ons kort zeggen dat er een discrepantie was tussen de inzet, of noem het motivatie, om het PSY’AVIAH project verder uit te breiden. Zelf wou ’k meer uitproberen, experimenteren en veel meer songs en demo’s schrijven. Ik neem het niemand kwalijk wanneer er niet dezelfde interesse of input is, maar uiteindelijk is het dan gewoon een logische keuze om ’t project te laten overleven wanneer je merkt dat die balans niet meer in evenwicht is.

Was het een evidente keuze om alleen verder te gaan en een beroep te doen op gastzanger(es)s(en)?

Aan de ene kant wel, omdat gastzangers reeds op elk album aanwezig waren. Het is iets wat ik dus altijd al deed en ook graag doe, omdat ’t de mogelijkheid geeft om per song de perfecte match te vinden qua stem. De stap naar albums met enkel gastzangers was dus een natuurlijke evolutie voor mij, en gaf me de vrijheid om ook meer te experimenteren in het schrijven van teksten en zanglijnen. In die zin is de samenwerking nagenoeg dus hetzelfde als vroeger, ik schrijf demo’s, tekst en zanglijnen - enkelen schrijven wel hun eigen tekst & zanglijn - en stuur deze door, net zoals bij de periode voor dit nieuwe concept.

Op ‘Seven Sorrows, Seven Stars’ doen heel wat mannelijke zangers mee, terwijl op ‘The Xenogamous Endeavour’ enkel vrouwelijke zangeressen meededen. Vanwaar deze evolutie?

Ik was het gewoon om met een vrouwenstem te werken, dus op “The Xenogamous Endeavour” ging ik die richting verder uit. Maar voor “Seven Sorrows, Seven Stars” wou ik het aangaan om mannelijke stemmen te gebruiken, omdat deze vaak een totaal andere karakter kunnen geven aan een song of verhaal. Het past ook perfect in het verhaal van het nieuwe album. En, zoals steeds, wil ik altijd graag nieuwe dingen uitproberen... Het is een wonder dat sommige fans nog kunnen “volgen”.

Psy’Aviah staat bekend omwille van de vele uiterst verzorgde videoclips die jullie bij de nummers maken. Wellicht is dit toch een behoorlijke geld- en tijdsinvestering. Waarom hechten jullie zoveel belang aan de clips?

Het overgrote deel van de videoclips zijn eigen producties, dus op budget kunnen we meestal besparen – maar tijdsintensief is het zeer zeker. Ik vind een videoclip belangrijk omdat deze een extra sfeer kan geven aan een nummer, of soms zelfs een extra dimentie aan het verhaal van de songtekst. Verder vind ’k het altijd veel fijner om een bewegend beeld met inhoud te zien, dan een foto op YouTube met de muziek eronder... Het nut van YouTube is toch net om bewegend beeld te brengen, niet?

In totaal komen we aan tien uitgaven van Psy’Aviah, als we ook ep’s en singles meetellen. Hoe voel je je als je daarop terugkijkt?

Best fijn. Ik had nooit verwacht toen ik begon op mijn 16e dat’k ooit de dingen zou doen die ’k reeds heb gedaan. Niet dat ’t daarom enorm veel voorsteld in “the grand scheme of things” – maar de feedback van fans op sommige songs, de persoonlijk verhalen zijn zeer leuk om op terug te kijken. Verder had’k dit zeker nooit verwacht nadat ik ooit door mijn leerkracht muziek uit de muziekschool werd gezet... Never give up thus I’d say.

Het geluid van Psy’Aviah is doorheen de jaren veel minder agressief geworden. Vind je het erg als ik zeg dat Psy’Aviah over de jaren heen meer en meer geëvolueerd is van dans- naar luistermuziek?

Dat vind ’k zeker niet erg. Voor mij gaat ’t niet om harde muziek te maken, maar om een verhaal te kunnen vertellen. In sommige songs past een hardere sound, in andere past een meer synthpop of triphop feeling. Ik tracht altijd steeds een donkere sfeer er in te steken. Een song als “Frozen” is dan misschien niet de meest harde track, maar het heeft wel een acid bassline, “Not What I Expected” is ook niet de meest agressieve track, maar heeft wel die edgy feeling met lyrics die voor iets staan. Een héél album vol hard hitting electro hebben we eigenlijk nooit gedaan, maar ’t is wel zo dat we inderdaad meer genres exploreren van triphop, synthpop tot ambient. Echter op elk album vind je zeker nog wel hardere songs, zoals “Deliverance”, “Wild Ride”, “Before I Die”, “Not What I Expected” etc... Ik kan me dus zeker vinden in je opmerking – maar ik vind’t zeker niet erg. Het is een evolutie, en dat is iets waar PSY’AVIAH altijd voor heeft gestaan: “Open-Minded Electronic Music With Heart & Soul”.

Jullie spelen binnenkort opnieuw live, voor het eerst sinds jullie het voorprogramma deden van Praga Khan, in januari 2013. Jullie eerste optreden nieuwe stijl doen jullie trouwens op de volgende Dark Entries Night, op 9 september in de Gentse Kinky Star. Heb je het podium gemist?

Het podium zeker, na twee albums - en in zekere zin ook “Future Past” - vond ik het echt tijd om de nieuwe songs live los te laten. Zeker omdat de laatste twee cd’s ook zeer positief onthaald werden, zowel binnen als buiten de scene. Verschillende mensen hadden reeds gevraagd of we live konden optreden, maar het was echter kijken en puzzelen om te kijken hoe dit te doen, aangezien elke song tegenwoordig in de studio met een andere zanger(es) werd opgenomen. Het was dus zoeken naar de perfecte zangeres hiervoor.

Was het moeilijk om een nieuwe live-formatie te vinden?

Qua gitarist had ik reeds een sterke man: Ben Van de Cruys, he knows his stuff en maakt dat de songs live een extra dimentie krijgen – dat was dus zeker geen probleem. Qua zang, dat was een zoektocht! Ik heb veel verschillende zangers en zangeressen tegengekomen, die op zich allemaal zeer goed hun ding deden, maar net niet all-round waren. Ik heb dan mijn moed bijeengeraapt en Marieke Lightband (bekend van oa KOALA, winnares Talent der Lage Landen, ervaring met tal van optredens in binnen- en buitenland) gecontacteerd om te zien of ze het gevarieerde PSY’AVIAH genre zou zien zitten... And she did! Een lange zoektocht, maar kwaliteit primeert, zowel in de studio als live, Ben weet perfect hoe hij de dingen moet invullen met zijn gitaarwerk en Marieke heeft een mooi timbre en een vocal range die alle songs aankunnen die ’k in de studio heb gemaakt. Dit maakt dat we de live versies van de songs af en toe een mooie verrassende twist kunnen geven. De eerste repetities verlopen vlot, en we kijken er met z’n drieën echt naar uit! See you there!

Psy'Aviah: website / facebook

Dark Entries Night XV met Psy'Aviah en Karl Hefner & Hugh Lagerfeld

HomeContactSitemap
lees meer...
CD BESPREKING : Labrecque / Barakat - Terminal Desert

Dit album werd ons toegestuurd samen met “Scattered Memories” van Saba Alizâdeh. Vergeleek ik dat album met zijn mix van moderne westerse elektronica en oosterse folklore met acts als Rapoon, Muslimgauze en Ah Cama-Sotz, dan is dat voor dit album nog nadrukkelijker het geval. Het gaat hier zelfs een stuk meer de richting ...

lees meer...
CD BESPREKING : Pylône - A Jamais / Ping

Dit is het derde album voor Pylône, het electro akoestische project van de Franse geluidskunstenaar Laurent Perrier. Slechts twee achttien minuten durende tracks vullen elk één kant van deze elpee. De composities zijn uitgevoerd met uitsluitend modulaire synthesizers. In ‘A Jamais’ wordt de stem van multimedia ...

lees meer...
CD BESPREKING : Saba Alizâdeh - Scattered Memories

Deze mix van dark ambient en ethereal met etnische, Midden-Oosterse elementen past wel in het rijtje Rapoon, Muslimgauze, Ah Cama-Sotz. Alleen komt deze artiest echt uit Iran. Saba Alizadeh werd geboren in Teheran in 1983. Hij haalde een diploma fotografie aan de Azad universiteit in Teheran en een diploma 'Experimental sound practices' ...

lees meer...
CD BESPREKING : Ni - Pantophobie

Angsthazen aller lande: slaakt hoezee! Het Franse kwartet Ni brengt op zijn tweede album Pantophobie 11 nummers die elk gewijd zijn aan een bepaalde angst. Zo leren we ook nog wat bij want wist u alle angsten die we er tussen haakjes tussen gezet hebben: ‘Phonophobie’ (=overgevoeligheid of angst voor (luid) geluid of stemmen), ...

lees meer...
CD BESPREKING : Sarah-Jane Summers - Kalopsia

Het zal je maar overkomen: kampen met hevige buikkrampen net op het moment dat je de studio in moet duiken. Uitstel van de opname is helaas niet meer mogelijk, net zomin als de meerdere bezoekjes per dag aan het kleinste kamertje. Terwijl de band begint te lopen bedenk je je dat die Mexicaanse bonenmaaltijd gisteren echt wel het slechtste ...

lees meer...
NIEUWS 19/03/2019 : R.I.P. Dick Dale (1937-2019) King Of Surf Rock

Gitaarheld Dick Dale (echte naam Richard Anthony Mansour) stierf op 16 maart op 81-jarige leeftijd aan de gevolgen van kanker. Hij werd geboren op 4 mei 1937 in Quincy (Massachusetts) en was van Libanese afkomst. Zijn oom, die in buikdansclubs speelde, leerde hem als kind darbouka spelen, de trechtervormige trommel, en oud, de Arabische luit. ...

lees meer...
NIEUWS 17/03/2019 : Wave Gotik Treffen, de tickets zijn er !!

Ze zijn er de fel begeerde WGT tickets!! Dit jaar betaal je voor een ticket € 130... Ik weet het elk jaar een beetje meer maar je krijgt er wel enorm veel voor terug. Vijf dagen vertier en plezier, wat dus neerkomt op iets meer dan € 25 per dag en je reist nog eens gratis met het openbaar vervoer ook. Wilt u uw tent opslaan op de ...

lees meer...
NIEUWS 17/03/2019 : Even uw aandacht voor Creux Lies

Nooit van gehoord? Zonde. Ik vertoef tegenwoordig virtueel vaak in Amerika, makkelijk zat want geen visum nodig. Dat Trump daar mee verantwoordelijk is voor tientallen post punk bandjes die uit de onderbuik van een vertwijfelde en gespleten Amerikaanse samenleving de kop op steken, wel daar ben ik de man dankbaar voor. Laat dat dan ook het ...

lees meer...
NIEUWS 17/03/2019 : Hoe zou het nog zijn met... Mephisto Walz?

Mephisto Walz is een legende, tenminste voor zij die in de jaren 80 een boon hadden voor de death rock en gothic rock en in het bijzonder de Christian Death familie op de voet volgden. In Europa is er nog nauwelijks iets te horen over en van deze groep rond ex-Christian Death lid Bari Bari, al had de groep in de tweede helft van de jaren 80 ...

lees meer...
NIEUWS 17/03/2019 : Eindelijk; The Rope met album naar Europa!

Het is alweer van 2011 geleden toen ik bij Dark Entries meer dan aangenaam werd verrast door de titelloze ep van het Amerikaanse The Rope. Een ep die als een rariteit mag beschouwd in Europa. De review van dit bijzonder fijne schijfje leest u hier. Ik deelde zomaar even een 9 uit! Het vervolg “Water Rising” vond in eeste instantie ...

lees meer...
CONCERT BESPREKING : PORTA WOOL-E: DER KLINKE, A SLICE OF LIFE, DEAD HIGH WIRE, HATCHLING - Donker feestje voor 10 jaar Wool-E

We worden oud. New wave is intussen 40 jaar, Dark Entries heeft er al 25 op de teller staan en zelfs Wool-E viert reeds zijn tiende verjaardag. Wool-E, dat is in de eerste plaats de Wool-E Shop, die in 2009 als online patenwinkel opende en sindsdien ook als cd-stand op heel wat optredens en festivals aanwezig was. Later werd Wool-E Shop ook ...

lees meer...
FOTO'S : Der Klinke - @ De Klinker Aarschot, 09/03/2019 door Luc Luyten

lees meer...
FOTO'S : A Slice of Life - @ De Klinker Aarschot, 09/03/2019 door Luc Luyten

lees meer...
FOTO'S : Dead High Wire - @ De Klinker Aarschot, 09/03/2019 door Luc Luyten

lees meer...
CONCERT BESPREKING : LAIBACH - Laibach is een parodie van zichzelf geworden

Laibach is een parodie van zichzelf geworden! En ze schamen zich er niet eens voor. Meer zelfs, ze hebben er bewust voor gekozen. Nog nooit blonk de groep zo uit in humor en zelfrelativering. Nu hernemen ze al nummers van ‘The Sound Of Music’, en alhoewel ze dat op hun karakteristieke onheilspellende toon doen, is het manifest ...