casino maxi1xbet

Dark Entries Logo

689 items

   

THE ARCH
We hebben geen controle over onze inspiratie en de anarchie van onze fantasie
09/06/2016, Xavier Kruth
 Bookmark and Share

09/06/2016 : THE ARCH - We hebben geen controle over onze inspiratie en de anarchie van onze fantasie
09/06/2016 : THE ARCH - We hebben geen controle over onze inspiratie en de anarchie van onze fantasie
09/06/2016 : THE ARCH - We hebben geen controle over onze inspiratie en de anarchie van onze fantasie
09/06/2016 : THE ARCH - We hebben geen controle over onze inspiratie en de anarchie van onze fantasie
09/06/2016 : THE ARCH - We hebben geen controle over onze inspiratie en de anarchie van onze fantasie
The Arch heeft onlangs ‘Fates’ uitgebracht, een cd die wat ons betreft nog lang mag blijven nazinderen. Intussen zijn ze ook al dertig jaar oud, en blijven ze optreden en aan nieuwe nummers werken. De groep zal dit jaar nog één keer in België te zien zijn, en wel op donderdag 15 september in de Backstay Bar te Gent. Wij vroegen ons af hoe een groep het zo lang uithoudt, en gingen met ons vragenlijstje naar de groep toe.

Jullie bestaan dit jaar 30 jaar, en jullie hebben nog steeds 3 originele groepsleden aan boord. Hoe is het mogelijk dat The Arch het zo lang uitgehouden heeft?

We veronderstellen dat dat komt omdat we vrienden zijn. We vinden het aangenaam om elkaar te ontmoeten, om bij elkaar te zijn in onze repetitie ruimte. Komt er heden avond niks van, dan hebben we toch gezellig samen zitten relaxen. We hebben een aantal extra leden gehad die er mee gestopt zijn, maar al die ex-leden kunnen we nog steeds vrienden noemen.

Hoe is The Arch 30 jaar geleden ontstaan?

Diverse leden kenden elkaar, maar speelden in verschillende groepen. Op een avond in 1985 waren we bij elkaar om eens te jammen en ‘Revenge Revival’ was het resultaat. Een ander nummer van die heuglijke jam was ‘Gaga á gogo’, maar dat nummer is compleet verdwenen in de nevels des verledens. Enfin, ‘Revenge Revival’ was de trigger om samen verder te gaan.

Jullie eerste ep ‘As Quiet As’ was meteen een schot in de roos. Nummers als ‘Revenge Revival’ en vooral ‘Babsi ist Tod’ blijven jullie achtervolgen. Hoe voelen jullie zich erbij om steeds getypeerd te worden aan de hand van werk dat 30 jaar geleden verscheen?

De eerste plaat is voor zoveel groepen erg belangrijk. Het embryo van de verdere carrière. Voor de fans van het eerste uur, blijft die impressie langer hangen. Maar er is meer. Dé grote troef van die eerste plaat: toen waren onze songs nog erg eenvoudig, één guitaarlijn en één sequence. Daarna ontwikkelde zich de neiging om minder snel tevreden te zijn: het wordt complexer, nog een extra sequence hier en een extra gitaar daar. Voor je het weet worden de nummers kapot gewerkt. In de muziek geldt meer dan waar ook: ‘more is less’. Omtrent dit punt hebben we al heel wat discussie gehad binnen de groep. Tijdens het maken van een nummer moeten we afstand nemen van het feit dat we dat nummer honderd keer beluisteren en dat we het dus beu gehoord zijn. We moeten een nummer steeds beschouwen vanuit het standpunt van iemand die het een eerste keer hoort. Want de eerste beluistering is de belangrijkste.

Jullie hebben vele jaren samengewerkt met Ludo Camberlin, de man die naast Poëzie Noire heel wat groepen geproduced heeft. Weinig mensen herinneren zich dat nog, maar begin jaren 90 zaten jullie met hem en The Neon Judgement mee aan de basis van de ‘Louvain-rave-on’-scene. Bedoeling was - als ik het goed verstaan heb - om meer naar de dance-scene toe te groeien. Hoe kijken jullie daarop terug?

Op muzikaal vlak hebben wij geen planning. We jammen er samen op los en wat er uit komt, weten we niet op voorhand. We hebben geen controle over onze inspiratie en de anarchie van onze fantasie. Wij zijn er veeleer de volgelingen van, of zelfs de slaven. De mensen die zo vriendelijk zijn om ons werk te beluisteren, zullen het wel bestempelen in deze of gene zin, zoals richting dance-scene. We kunnen niet anders dan dat oordeel te aanvaarden.

Er viel me nog iets op bij het overlopen van jullie discografie: ‘In Sofa’ uit 1997 wordt aardig weggemoffeld. Het is nergens mogelijk om nummers van deze cd te beluisteren. Waaraan ligt dat?

‘In Sofa’ was een ramp, in die zin dat we de mastering gingen laten uitvoeren door onze toenmalige platenfirma. Maar die hebben er vierkant hun voeten aan geveegd: niks mastering, alles recht op CD, zodat die plat en stil klinkt. We zouden die nummers moeten laten hermasteren door Kenny KGB.

‘Fates’ werd effectief geproduced door Kenny KGB van Simi Nah. Jullie komen ook uit op het Why2K-label van Simi Nah. Hoe is de samenwerking tot stand gekomen?

Dat is gekomen omdat we iemand nieuw zochten om ons live te mixen. CUVG, Pieter en Ivan kenden Kenny. En zo ging hij met ons mee op tour. Hij deed de mixing zo goed, dat we hem gevraagd hebben om ook 'Fates' te mixen en te masteren. Hij heeft dat gedaan met een zulkdanige dosis vakkundigheid dat we kunnen stellen dat zijn bijdrage tot ‘Fates’ essentieel is. No Fates without Kenny.

‘Fates’ gaat nog verder in de lijn die al met ‘Engine in Void’ werd ingezet: meer variatie, meer plaats voor atmosferische nummers, trip-hop-invloeden, de achtergrondzang van Chiffon’s Tale… Hebben jullie het gevoel dat jullie de laatste jaren een nieuw hoofdstuk hebben geopend in het werk van The Arch?

Als je als band een nieuwe plaat met dertien ongekende nummers presenteert, dan is dat altijd ergens een nieuwe stepstone. Dat zal ook zo zijn met de volgende plaat, waar we al volop aan bezig zijn. Als er bovendien nog personen bij komen als Chiffon’s Tale en Kenny KGB, dan neem je automatisch ongekende richtingen ten opzichte van het verleden. Een nieuw hoofdstuk zoals dat heet.

Jullie hebben allemaal een gezin en een vaste baan. Toch merk ik dat jullie regelmatig in alle uithoeken van Europa spelen. Hoe krijgen jullie dat voor elkaar?

Dat is een heel gepuzzel: hogere wiskunde. Pieter, Ivan en CUVG zijn zelfstandig en kunnen zelf hun verlof bepalen. Ian heeft een crazy job als boswachter en kan eveneens vrij zijn verlof kiezen.

Jullie spenderen heel veel aandacht aan de teksten. Deze mogen ‘geen loos gelul in de lucht’ zijn, zoals jullie ooit in een interview stelden. Het valt op dat Ian Lambert - die toetsen en programmatie voor zijn rekening neemt - heel wat van de teksten aanlevert, maar ook een aantal buitenstaanders. Hoe zetten jullie de norm voor een tekst?

We proberen er iets in te steken waarover de luisteraars kunnen nadenken, al dan niet met een specifieke reflectie op hun eigen leven, met alles er op en er aan. Wij hebben altijd graag gewerkt met teksten van ‘buitenstaanders’, in zover die term geldig is. Als ze maar iets fascinerend of intrigerend als boodschap hebben.

Jullie hadden al nummers met Duitse titels - ‘Babsi ist Tod’ en ‘Die rote Kapelle’ - maar met ‘Immerzu’ hebben jullie voor het eerst een nummer in het Duits gezongen.

Die tekst is in feite een gedicht, geschreven door een meisje dat in mysteriën gehuld is: Pia. Alleen Ivan kent haar, de rest van de groep zou haar graag wel eens willen ontmoeten en leren kennen. Maar ze blijft schitteren door afwezigheid en onzichtbaarheid. Haar gedicht paste prima op een blues jam waaraan we aan het sleutelen waren en zo is 'Immerzu' ontstaan.

Jullie wilden van de nieuwe cd jullie meesterwerk maken, zo stond in een interview uit 2013. Wat mij betreft is dat gelukt. Wat denken jullie erover?

Het is aan de fans om daarover te oordelen. Persoonlijk zijn we er heel tevreden over. We hebben dertien kindjes gebaard, die nu hun eigen leven kunnen leiden. We zullen wel zien wat er van wordt. En nu beginnen aan de volgende kindjes...

Foto's: Xavier Marquis (BIMfest 2015)

The Arch live in de Backstay Bar in Gent op donderdag 15 september 2016

In een ander interview doet The Arch het verhaal achter het ontstaan en de tekst van elk nummer op 'Fates'.

The Arch: facebook / website

HomeContactSitemap
lees meer...
NIEUWS 19/04/2019 : Met Dark Entries gratis naar Nederland!

Het duurde een beetje langer dan voorzien, maar binnenkort zal de vernieuwde locatie van de Maastrichtse club de Muziekgieterij dan toch de deuren openen. Voor het allerlaatste evenement in de ‘oude’ Muziekgieterij slaat men aldaar de handen ineen met Linke Soto en EPM Music om met een affiche voor de dag te komen die de liefhebbers ...

lees meer...
NIEUWS 18/04/2019 : Angels of Liberty leeft nog een beetje ....

18 april 2017 verliet bezieler en zanger Voe Saint-Claire van Angels Of Liberty ons... Veel te vroeg. De groep deed mijn gothic rock minnend hart weer sneller bonzen met het fantastische debuut “Pinnacle Of The Draco” (2012), oorspronkelijk uit op het eigen Secret Sin label, dat bol stond van de klassiekers. Tenminste, in een rechtvaardige ...

lees meer...
CD BESPREKING : Ил (Il) / Soom - Split

Deze release dateert al van 2013 maar werd meegestuurd met een aantal recentere releases van dit Russische label. Onze policy is echter dat we alle fysieke dragers bespreken, dus hier komt ie. Eerst een kleine uitleg over het label dat aanvankelijk (No Name) heette en dus in feite naamloos was. Dit werd echter slecht begrepen door allerlei ...

lees meer...
CD BESPREKING : Evi Vine - BLACK//LIGHT//WHITE//DARK

Het is Evi Vine’s 3de album in 8 jaar tijd en tussen voorganger Give Your Heart To The Hawks en deze Black/Light/White/Dark liggen er precies 5 rijpingsjaren. Maar bij een artieste als Evi Vine komt dit de kwaliteit alleen ten goede want je merkt dat die tijd echt goed benut werd. Dit roept even de cynische bedenking op dat het eerstvolgende ...

lees meer...
CD BESPREKING : Dead Astropilots - New Control

Dead Astropilots zijn een elektronisch cold wave, post-punk en synthwave duo uit het Noord-Franse Lille (Rijsel) bestaande uit Simon Dak (gitaar, programming, vocals) en Rachel Biggs (vocals, programming). Beide bandleden hebben een verleden in literatuurstudie. Waar komt de opmerkelijke bandnaam vandaan? Wel, ze wilden even ‘dead’ ...

lees meer...
CD BESPREKING : Vidna Obmana - The Surreal Sanctuary/The Contemporary Nocturne

Tenzij u een uit de hand gelopen winterslaap heeft ondergaan zal het u wellicht niet ontgaan zijn dat Dark Entries dit jaar 25 kaarsjes mag uitblazen. Het ideale moment om nog eens achterom te kijken en, omdat het onze doelstelling is om underground muziek van eigen bodem te promoten, ons oog te laten vallen op artiesten wiens werk mede ...

lees meer...
CD BESPREKING : Gura - Caligura

Een experimentele band van Gent met een sound ergens tussen noiserock, doom/sludge en jazz. In 2012 verscheen al het album “PurGuratory” van Gura en vijf jaar later zijn ze terug met “Caligura” (6 tracks, 44 minuten). Gura is Leentje op bass en David op drums sinds 2004. Vanaf 2015 kreeg dit duo versterking van ...

lees meer...
NIEUWS 14/04/2019 : Gedonder in Kinky Star.

Onlangs mochten wij tot onze grote vreugde kennismaken met het nieuwe Belgische duo La Merde. Hun eerste cassette Dood En De Merde liet een verpletterende indruk achter bij uw recensent van dienst die niet toevallig hoog oploopt met The Moon Lay Hidden Beneath A Cloud en soortgelijke “wereld-serpenten”, net het straatje waarin ...

lees meer...
FOTO'S : Doganov - @ FiNiX Hasselt

lees meer...
FOTO'S : Use Knife - @ FiNiX Hasselt

lees meer...
NIEUWS 13/04/2019 : Nieuwe single van Vlad in Tears!

Dringend tijd voor een nieuw album van Vlad in Tears? Correct! Maar nog even geduld. Pas tijdens komende herfst mag je de nieuweling ‘Dead Stories of Forsaken Lovers’ verwachten. Als je al is wil proeven, kan je hier de single ‘Born again’ beluisteren. Dit lied kwam tot stand in samenwerking met Lex (Megaherz) en Kris ...

lees meer...
CONCERT BESPREKING : RAMMSTEIN - Malcolm Nix verdedigt de nieuwe clip 'Deutschland'

Rammstein heeft een nieuwe plaat uitgebracht en dat was ondertussen ook al een tijdje geleden. De bandleden voelden dan ook goed aan dat het tijd was de eigen relevantie nog eens te bewijzen. Een band die zich met indrukwekkende visuals en inhoudelijke confrontaties op de voorgrond dringt, mag immers niet overkomen als een bende has-beens ...

lees meer...
FOTO'S : Persephone - @ A Mourning hall concert Gelsenkirchen

lees meer...
NIEUWS 06/04/2019 : Cherry Red pakt uit met “Electrical Language”

Op het Britse Cherry Red verschijnen regelmatig interessante en zeer betaalbare, fraaie boxen. Deze keer is het de beurt aan deze “Electrical Language, een verzameling (4 cd’s) met ‘Independent British Synthpop 1978 - 1984’, fraai geïllustreerd en voorzien van een 48 bladzijden tellend boekje dat de geschiedenis ...