casino maxi1xbet

Dark Entries Logo

685 items

   

Wendy James
Ik ben niet echt een aanhanger van het verouderingsproces!
04/04/2016, Dimi Brands
 Bookmark and Share

04/04/2016 : Wendy James - Ik ben niet echt een aanhanger van het verouderingsproces!
04/04/2016 : Wendy James - Ik ben niet echt een aanhanger van het verouderingsproces!
04/04/2016 : Wendy James - Ik ben niet echt een aanhanger van het verouderingsproces!
04/04/2016 : Wendy James - Ik ben niet echt een aanhanger van het verouderingsproces!
04/04/2016 : Wendy James - Ik ben niet echt een aanhanger van het verouderingsproces!
Naar aanleiding van haar onlangs verschenen, zeer sterke plaat The Price Of The Ticket, waarop ze samenwerkte met leden van o.a. Nick Cave And The Bad Seeds en Sex Pistols, wilden we het er wel eens op wagen om Wendy James aan de tand te voelen. Het was het proberen waard, al dacht ik dat een grote naam als James waarschijnlijk niet stond te springen voor een interview. Verrassend genoeg kreeg ik bijna onmiddelijk reactie en stond dit interview met deze charismatische zangeres in geen tijd op papier.

DE: Hoi Wendy, allereerst wil ik je feliciteren met je nieuwe album ‘The Price Of The Ticket’, hoe zijn de reacties tot nog toe?

Wendy: Ik vind de respons ongelofelijk -de fans houden van de nummers, ze kiezen hun favorieten, delen hun gedachten met mij via Facebook, Twitter en Instagram en ook radio en pers waren overweldigend volledig positief!

DE: Je verzamelde een opmerkelijke band rond je om deze plaat op te nemen, hoe kwam je bij deze muzikanten terecht?

Wendy: Glen Matlock kende ik al vele jaren toen ik in West Londen woonde (momenteel woon ik in New York), James Sclavunos en ik ontmoetten elkaar in NYC waar we het er vaak over hadden om samen eens iets op te nemen; Lenny Kaye is mijn buurman in New York en een van mijn favoriete gitaristen allertijden en James Williamson van The Stooges, met hem babbelde ik eerst via Facebook en toen besloten we om samen iets op te nemen, dus ging ik naar Berkeley, California samen met James Sclavunos en wij gedrieën namen de twee cover versies die terug te vinden zijn op de plaat op: ‘It’s Alright Ma’ en ‘You’re So Great’ (respectievelijk van Bob Dylan en Fred ‘Sonic’ Smith), en gedurende deze sessie bracht James Williamson ook Steve Mackay (RIP) mee, die al de prachtige saxpartijen voor Iggy op Fun House speelde.

DE: Je bracht het album in eigen beheer uit, wil je niet meer met labels werken? Net zoals je muziek een punky spirit uitademt, lijkt het erop dat je erg in de DIY ethiek gelooft, en volgens mij was het ook jou manier om “fuck off” te zeggen naar platenlabels die enkel aan eigen winstbejag denken in plaats van hun artiesten muzikale vrijheid en dergelijke te gunnen, zie ik het juist?

Wendy: De muziekindustrie is enorm verandert! Volgens mij heeft Malcolm Dunbar van PledgeMusic.com de manier waarop bands muziek kunnen maken, dicht in contact kunnen staan met hun fans en een georganiseerde en transparante methode om een album verkopen op CD, vinyl, posters, T-shirts, concerttickets, etc. veranderd en gerevolutionizeerd! Het is gelijk een “one-stop shop” die alle noden van fans van hun favoriete artiest kan bevredigen. Het was de perfecte en meest directe methode voor mij om dit album zo uit te brengen, en ik ben er zeer tevreden over. Het was een zeer succesvolle lancering.

DE: Het is bijna onmogelijk om over ‘The Price Of The Ticket’ te spreken zonder een woordje over de hoesfoto te vermelden. Was het jouw idee om jezelf te tonen en is het ook een manier om aan te tonen dat je je op deze plaat figuurlijk bloot geeft middels de teksten?

Wendy: Ik heb geen problemen met vrouwelijk naakt, in feite vind ik het gek dat in bepaalde mediastromen vrouwelijke vormen taboe zijn, en er zelfs censuur tegenover geplaatst wordt. Ik ging gewoon naar het appartement van een vriendin van me in Parijs, zij is een modeontwerpster en fotografe, en we namen enkele foto’s, op amper drie kwartier waren we klaar.

Er is geen kunstzinnige bedoeling of pretentie, laat staan een concept, het is gewoon hoe ik ben. Beeldhouwers en schilders hebben sinds het begin der tijden gewerkt met de vrouwelijke vorm als een vorm van schoonheid en eerbied.

DE: Je teksten zijn zeer persoonlijk, vandaar de verwijzing naar de naakte Wendy op de hoes. Een nummer als ‘Screamin’ Back Washington’ bijvoorbeeld, is hartbrekend voor mensen die een beetje je persoonlijke achtergrond kennen (Wendy werd als kind afgestaan door haar moeder). Is het moeilijk om dergelijke songs te brengen of is het eerder een vorm van therapie?

Wendy: Dat nummer in het bijzonder is inderdaad zeer reflecterend; ik schreef het op mijn verjaardag en ik probeerde me voor te stellen hoe mijn biologische moeder (of een andere moeder die een kind ter adoptie heeft weggegeven) zich moet voelen als de verjaardag van haar kind er aan komt. Ik kan me natuurlijk wel voorstellen dat ze het beste voor me wou en hoopte dat ik veilig zou zijn en dat er goed voor me gezorgd zou worden. Ook kan ik me voorstellen dat deze manier me een beter leven zou geven dan hetgene ze mij zou kunnen geven wanneer ze me had gehouden.

DE: Met Transvision Vamp was je in staat om naast commercieel succes ook respect uit de new wave underground te verkrijgen. Net zoals artiesten gelijk bijvoorbeeld Kim Wilde en Blondie... Toevallig allemaal blondjes en met zangeressen waar menig man over droomde, maar wat was er nog een sleutel voor dit dubbelzijdige succes?

Wendy: Transvision Vamp was een zeer actieve, drukke en goede live band, dus terwijl ik veel aandacht kreeg uit de mode- en stijlhoek, en soms ook van tabloid kranten omwille van mijn fysieke uiterlijk of de dingen die ik zou hebben gezegd in momenten van tiener energie, was de waarheid dat we vele, vele, vele optredens over de hele wereld uitverkochten en non-stop tourden. Dit definieerde ons dus als een goede live band en dat is waarom ik denk dat onze fans duurzaam waren, ze vonden me leuk, mijn talent, mijn persoonlijkheid, maar ze herinneren zich ook zeer goed de fijne avonden die ze hadden wanneer we optraden.

DE: Zoals je al aangaf is het muzikale landschap enorm verandert, en wat ik het meeste apprecieer aan ‘The Price Of The Ticket’ is dat het erop lijkt dat het je geen moer kan schelen en je gewoon doet waar je zin in hebt. Naar mijn bescheiden mening is dat ook de manier voor artiesten om een plaatsje in de harten van ware muziekliefhebbers te veroveren, maar ik kan me voorstellen dat dit niet het makkelijkste pad is om te bewandelen?

Wendy: Ik heb nooit een plan in mijn hoofd gehad, mijn enige raison d’être in het leven is om muziek te blijven maken, schrijven, opnemen en uit te brengen. Mijn talent te leren en dit talent te verbeteren en laten evolueren, iedere keer weer. De sensatie om te werken met collega muzikanten die me inspireren: dat is mijn doel. De pure vreugde om deel te zijn van een team en allemaal samen te spelen in harmonie, in de studio en op het podium. Er is niets dat me gelukkiger maakt dan dit, het is mijn kunst, mijn verstand, mijn leven.

DE: Ik zag op je website dat er ook een soort van crowdfunding aan de gang is, met bijvoorbeeld de mogelijkheid om VIP pasjes voor live shows aan te schaffen. Is dit een nieuwe manier van werken voor onafhankelijke artiesten in plaats van te vertrouwen op platenmaatschappijen?

Wendy: Mijn album is wereldwijd beschikbaar op PLEDGEMUSIC.COM (https://wendyjames.pmstores.co) waar je alles kan kopen: download, vinyl, CD, je kan de poster kopen, het T-shirt en inderdaad zijn er plaatsen beschikbaar voor VIP pasjes waarmee je de hele avond van het optreden en de soundcheck met mij en de band samen kunt zijn, kunt rondhangen met ons en ook, en daar zijn de fans dol op: al je oude platen laten signeren! Sommige mensen willen dit echt doen, dus voorzag ik deze mogelijkheid via Pledge. Ik vind dat deze hele zaak mij ten goede komt, alsook de fans: alles wat ze willen kunnen ze snel en efficiënt in handen krijgen. Ik ga naar indie platenzaken en ze hebben mijn plaat op voorraad, maar niet al die verschillende items.

Dus moest ik een fan of een shopper zijn, vind ik dat Pledge het zeer goed doet en aan mijn behoefte voldoet.

DE: Ik ben persoonlijk geen fan van covers, maar wat je deed met Dylan’s ‘It’s Alright Ma’ blies me echt wel van mijn sokken! Was het jouw idee om deze cover op te nemen, en aangezien dit nummer is een protestlied, vroeg ik me af hoe rebels Wendy James zelve is?

Wendy: ‘It’s Alright Ma (I’m Only Bleeding) is mijn favoriete Bob Dylan-song, dus toen James Williamson en ik er over bezig waren om samen wat muziek te maken waren we het er beiden over eens dat Bob Dylan onze favoriete artiest is, en dus deden we die cover. Volgens mij zou Bob Dylan het niet met je eens zijn dat dit een protestsong is! Hij vertelde VAAK aan journalisten om hem GEEN protestzanger te noemen! Maar één ding is zeker, de tekst van deze song is van een zodanig hoog filosofisch niveau over de menselijke conditie als eender welke woorden geschreven door eender andere persoon. De helderheid waarmee Bob het leven begreep toen hij amper 20 jaar was is verbazingwekkend, en natuurlijk is hij echt een geweldige dichter.

Persoonlijk eis ik mijn vrijheid ten alle tijde op om mijn eigen keuzes in het leven te maken en ik reageer zeer slecht op iedere vorm van autoriteit die een poging onderneemt om mijn privacy en mijn vrijheid in het gedrang te brengen.

DE: Lang geleden, in 1988, vroeg Melody Maker toen je bij Transvision Vamp was of je graag meer chaos in de wereld wou, wat je antwoordde met de woorden: “Ja, absoluut!” In de wereld waarin we vandaag de dag leven is er aan chaos geen gebrek, en leven we in een informatiemaatschappij. Ik neem aan dat je dit niet in gedachten had toen je die vraag dertig jaar geleden beantwoordde. Wat is jouw mening over de toestand van de wereld tegenwoordig?

Wendy: Ik woon in Amerika. In heel de wereld woeden er religieuze oorlogen. Er is een technologische revolutie gaande die een grote hoeveelheid mensen ongetraind en moedeloos in verband met hun toekomst achterlaat, en de hebzucht van bedrijven, die hun toelaat om hun omgeving te ruïneren om op korte termijn financieel voordeel op te doen, en de banken zijn krachtiger dan ooit. Toch blijf ik geloven in Muziek, Kunst, Literatuur, en dat “People have the power!”

DE: Ik kan me voorstellen dat met je Transvision Vamp verleden, het niet zo simpel is om voor een solo-carriëre te kiezen. Zie je je verleden als een zegen of eerder als een vloek?

Wendy: Ik ben dankbaar en blij voor alles. Iedereen ontwikkelt zich doorheen het leven, en ik ben hier geen uitzondering op.

DE: ‘The Price Of The Ticket’ klinkt erg volwassen, maar je stem klinkt nog steeds even zeemzoet als toen je twintig was. Wat is je geheim om je stem (en niet alleen je stem) zo in vorm te houden en zo mooi te blijven laten klinken?

Wendy: Ik ben niet echt een aanhanger van het verouderingsproces! Zolang ik gezond en opgewonden ben, ben ik tijdloos... Noties van de maatschappij betreffende passende bij de leeftijd is niet echt iets dat mijn bewustzijn doordringt. Dus ben ik gezond, mijn stem klinkt sterk en ik zie er prima uit, want ik voel me prima!

DE: Er zijn veel muzikale stijlen terug te vinden op het album, gaande van punk, garage, zelfs een beetje no wave tot de meer rustige nummers. Het nummer ‘Why Oh Why Do You Hurt Me Still” bijvoorbeeld doet me zelfs een beetje aan Vampire Weekend denken, en je hikkende stemgeluid op ‘King Rat’ is echt verslavend! Ik hoorde ook The Breeders (hun latere werk) op ‘Paloma’s Downs’... Van welke bands hou je zoal momenteel?

Wendy: Ik ben verliefd geworden op The Black Lips, en ik hou ook van The Parquet Courts, verder zijn er nog enkele West Coast USA psyche bands waar ik van hou, maar om eerlijk te zijn eindig ik altijd terug bij Lou Reed of The Stooges, The Rolling Stones, Marc Bolan of The Doors of .... etc etc etc.

DE: Voor ‘The Price Of The Ticket’ verzamelde je groepsleden die al een imposante staat van dienst achter hun naam hadden staan. Als je een all-star band zou moeten vormen die je zou mogen begeleiden (zonder rekening te houden met dood of levend), hoe zie die er dan uit zien?

Wendy: Ik zou heel graag met Fred ‘Sonic’ Smith gespeeld hebben, en eveneens met Ron Asheton. Tevens zou ik graag in de line-up van The Band’s optreden ‘The Last Waltz’ gezeten hebben, en had ik graag Jimi Hendrix live zien spelen!

DE: Ik kan me voorstellen dat je op tournee gaat met deze nieuwe plaat, zoals aangegeven op Pledge, zijn er plannen om ook naar België te komen?

Wendy: Ik zou dolgraag in België komen spelen! Raadpleeg alsjeblieft al je promotors en concert locaties om me te contacteren!

DE: We zetten ons beste beentje voor, Wendy!

foto credits: Ricardo Gomes

Wendy James (Facebook)

HomeContactSitemap
lees meer...
CD BESPREKING : Maëror Tri - Archaic States

Helge Siehl, Martin Gitschel en Stefan Knappe zijn graag geziene gasten bij Zoharum. Zowel hun oud als nieuw materiaal vond gretig zijn weg naar het Poolse experimentele label. Knappe en Gitschel vormen samen Troum, Siehl werkt onder de naam 1000Schoen. Maar als drietal waren ze tussen 1986 en 1997 bekend als Maëror Tri. Maëror ...

lees meer...
CD BESPREKING : Snowdrops - Manta Ray (Original Motion Picture Soundtrack)

Voor het Franse toetsen duo Snowdrops is dit hun debuut. Christine Ott heeft al een paar soloplaten en soundtracks achter haar naam staan en werkte samen met een paar bekende acts als Yann Tiersen en Tindersticks. Ze vormt nu als Snowdrops een tandem met Mathieu Gabry. De film waarvoor beide de muziek componeerden is ‘Manta Ray’ ...

lees meer...
CD BESPREKING : Orfeón Gagarin - Orfeón Gagarin

De, ahum, ‘oudere’ lezers van Dark Entries zijn het ongetwijfeld al wel eens tegengekomen : de waarschuwing op de binnenhoes van De Elpee : Hometaping Is Killing Music. Voor de jongeren onder jullie : downloaden gebeurde in vroegere tijden wel eens artisanaal door de vinylplaat stiekem te kopiëren op een cassette en die ook ...

lees meer...
NIEUWS 21/03/2019 : Nieuwe single Saigon Blue Rain.

Het Franse Saigon Blue Rain laat van zich horen middels de nieuwe single 'BPD', de voorloper van het nieuwe album dat momenteel nog in de pijplijn zit. Op deze single verder nog twee remixen: een psy/electro-industrial mix door Planetdamage en een downtempo versie die zich eerder in dreampop/electronica velden begeeft door Black ...

lees meer...
CD BESPREKING : Parade Ground - Life - Live In Frankfurt

Belgische makelij sedert 1983 (de singel “Moan On The Sly”) en na het overslaan van de jaren 90 weer herboren, getuige de vele live concerten overal in Europa en daarbuiten. Geen dank. Tijd voor een live cd’tje dacht men bij het Duitse VUZ Records, zodat de actuele live atmosfeer van de broers Pauly kan worden beluisterd ...

lees meer...
NIEUWS 21/03/2019 : Empusae op veroveringstocht door China.

Terwijl wij vol spanning wachten op een opvolger van het ijzersterke Lueur (2017), verlegt Empusae, samen met de Zweedse vrienden van Ordo Rosarius Equilibrio en In Slaughter Natives zijn grenzen. Hierbij kijkt men niet op een kilometer meer of minder, want hun gezamenlijke tournee zal hen tot in China brengen. Tussen 12 en 21 april ...

lees meer...
NIEUWS 21/03/2019 : Forms Of Hands 19

Naar goede jaarlijkse gewoonte kan je binnenkort weer proeven van het betere ritmische werk op het Hands-label. De affiche van Forms Of Hands 19 ziet er als volgt uit: vrijdag 26 april: Mono No Aware S.K.E.T. Gatto Nero 16Pad Noise Terrorist Katran Supersimmetria ICD-10 zaterdag 27 april: Winterkälte Geistform Heimstatt ...

lees meer...
CD BESPREKING : Various - Futura Marge - Volume 1

Futura is een onafhankelijk jazz label opgericht door de Fransman Gérard Terronès in 1969. De naam zou later veranderen in Disques Futura et Marge. Bedoeling was om talrijke sublabels met verschillende stijlen jazz onder deze noemer onder te brengen. Zo had men aandacht voor free jazz, swing jazz, experimentele jazz, progressieve ...

lees meer...
NIEUWS 19/03/2019 : R.I.P. Dick Dale (1937-2019) King Of Surf Rock

Gitaarheld Dick Dale (echte naam Richard Anthony Mansour) stierf op 16 maart op 81-jarige leeftijd aan de gevolgen van kanker. Hij werd geboren op 4 mei 1937 in Quincy (Massachusetts) en was van Libanese afkomst. Zijn oom, die in buikdansclubs speelde, leerde hem als kind darbouka spelen, de trechtervormige trommel, en oud, de Arabische luit. ...

Willekeurige selectie 'oudere' CD-besprekingen (zie ook op onze home-page onderaan):
$$$$$$$$$
lees meer...
NIEUWS 17/03/2019 : Wave Gotik Treffen, de tickets zijn er !!

Ze zijn er de fel begeerde WGT tickets!! Dit jaar betaal je voor een ticket € 130... Ik weet het elk jaar een beetje meer maar je krijgt er wel enorm veel voor terug. Vijf dagen vertier en plezier, wat dus neerkomt op iets meer dan € 25 per dag en je reist nog eens gratis met het openbaar vervoer ook. Wilt u uw tent opslaan op de ...

lees meer...
CONCERT BESPREKING : PORTA WOOL-E: DER KLINKE, A SLICE OF LIFE, DEAD HIGH WIRE, HATCHLING - Donker feestje voor 10 jaar Wool-E

We worden oud. New wave is intussen 40 jaar, Dark Entries heeft er al 25 op de teller staan en zelfs Wool-E viert reeds zijn tiende verjaardag. Wool-E, dat is in de eerste plaats de Wool-E Shop, die in 2009 als online patenwinkel opende en sindsdien ook als cd-stand op heel wat optredens en festivals aanwezig was. Later werd Wool-E Shop ook ...

lees meer...
FOTO'S : Der Klinke - @ De Klinker Aarschot, 09/03/2019 door Luc Luyten

lees meer...
FOTO'S : A Slice of Life - @ De Klinker Aarschot, 09/03/2019 door Luc Luyten

lees meer...
FOTO'S : Dead High Wire - @ De Klinker Aarschot, 09/03/2019 door Luc Luyten

lees meer...
CONCERT BESPREKING : LAIBACH - Laibach is een parodie van zichzelf geworden

Laibach is een parodie van zichzelf geworden! En ze schamen zich er niet eens voor. Meer zelfs, ze hebben er bewust voor gekozen. Nog nooit blonk de groep zo uit in humor en zelfrelativering. Nu hernemen ze al nummers van ‘The Sound Of Music’, en alhoewel ze dat op hun karakteristieke onheilspellende toon doen, is het manifest ...