casino maxi1xbet

Dark Entries Logo

757 items

   

JO QUAIL
Vanuit mijn perspectief zijn er geen grenzen.
22/02/2016, Ward De Prins
 Bookmark and Share

22/02/2016 : JO QUAIL - Vanuit mijn perspectief zijn er geen grenzen.
22/02/2016 : JO QUAIL - Vanuit mijn perspectief zijn er geen grenzen.
22/02/2016 : JO QUAIL - Vanuit mijn perspectief zijn er geen grenzen.
22/02/2016 : JO QUAIL - Vanuit mijn perspectief zijn er geen grenzen.
22/02/2016 : JO QUAIL - Vanuit mijn perspectief zijn er geen grenzen.
Vorig jaar stelde Matt Howden/Sieben me de muziek van cellist Jo Quail voor. Ik was verbaasd door de prachtige composities die deze lieve dame maakt. Aangezien ze zal optreden op het Black Easter festival in Antwerpen, vond ik het de perfecte gelegenheid om haar te interviewen en te praten over haar muziek, inspiratie, samenwerkingen en nog zo veel meer...

Voor de lezers die nog niet zo bekend zijn met je muziek, stel Jo Quail eens kort voor.

Ik ben een celliste, componiste en ik schrijf en maak instrumentale muziek. Tijdens mijn liveoptredens maak ik gebruik van de loopingtechniek en mijn muziek past losjes in het vakje van het hedendaagse klassieke en postrockgenre. Als dat niet te vaag is ten minste! De muziek is soms introspectief, zwaar, ambient, meditatief, atonaal of harmonisch eenvoudig. Het hangt er allemaal vanaf van hoe ik me voel en wat ik op dat moment schrijf.

In je biografie las ik dat je door klassieke muziek (Bach, Debussy, Pärt, Bartok) beïnvloed bent, maar ook door sommige moderne artiesten zoals Jane's Addiction en Nine Inch Nails. Hoe breed is het spectrum? En waar liggen je grenzen?

Vanuit mijn perspectief zijn er geen grenzen. Wat ik hoor, ervaar, voel, dat inspireert en beïnvloedt de muziek die ik schrijf. Er kunnen wel aspecten van een bepaalde artiest zijn die ik bewonder, dan probeer ik te achterhalen waarom het me zo beroert. Is het de productie, de harmonische progressie, de instrumentatie of de sfeer van het stuk? Daarna dompel ik me onder in dat aspect en ik zie wel hoe dat zich vertaalt. Als er een lied of een stuk is dat me enorm bekoort, dan luister ik er niet meer naar vanaf het moment dat ik begin te componeren. Ik probeer echter om de energie op te nemen van alles wat me beweegt. Ik werk dan zelf iets uit of ik creëer gewoon zelf iets nieuws. Ik beleef het wel intensief, maar de periode waarin ik naar artiesten en componisten luister is toch relatief kort. En ze variëren ook, dat gaat van het klassieke genre tot artiesten die op het eerste gezicht niet gerelateerd zijn aan mijn eigen muziek.

Je genoot een klassieke opleiding. Hoe ben je met de loopingtechniek begonnen te experimenteren? En hoe heeft dat op je eigen muziek gewerkt?

Zo’n tien jaar geleden trad ik met allerlei bands op en verschillende muzikale collega’s lieten mij kennis maken met de loopingtechniek. Vervolgens heb ik er gedurende een paar jaren wat mee geëxperimenteerd. Het duurde tot 2010 toen ik mijn eerste soloplaat uitbracht en soloconcerten gaf alvorens ik de techniek volop gebruikte. Maar mijn loopstation (de BOSS RC300 – wat overigens een briljante uitvinding is) is voor mij alleen maar een compositorisch hulpmiddel. Het instrument moet mij dienen en niet andersom. Het is een grens die ik mezelf opleg en dat beperkt mijn muzikale mogelijkheden, maar het verbreedt ze ook! Compositorische integriteit is voor mij van het grootste belang! In het stuk moet er een ontwikkeling en vorm zitten, of een ritmische en harmonische coherentie. Dat is het uitgangspunt als ik schrijf, ongeacht wat me bij aanvang inspireerde.

Je composities zijn instrumentaal en op basis van gitaarloops. Heb je nooit de drang gehad om er wat zang of een gesproken woord aan toe te voegen?

Ondanks het feit dat het merendeel van mijn muziek instrumentaal is, geniet ik heel erg van het vocale werk. Op mijn eerste album From The Sea had ik het voorrecht om met de dichter Mohan Rana te kunnen samenwerken. Hij citeerde in het Hindi het gedicht The Colour of Water. Ik hoorde zijn stem, het buitengewone timbre en de toon, en dat bewoog me enorm, ook al had ik geen idee waarover het gedicht ging (mijn Hindi is niet zo geweldig)! Ik zette deze gesproken woorden om naar muziek, zonder echt te weten waarover het ging. Daarna kwam de Engelse vertaling en het resultaat was buitengewoon en synchronistisch! We hebben het in Londen op verschillende gelegenheden uitgevoerd, onlangs zelfs nog met een cellokwartet, dat was sensationeel!

Op mijn tweede album Caldera had ik de eer om met Lucie Dehli te kunnen werken, een enorm geïnspireerde en suggestieve Franse zanger die Amberay naar een heel nieuw niveau tilde. Ik heb eerder al met Lucie samengewerkt, en iedere keer voel ik die grote verbondenheid die bijna spiritueel is. Wij treden samen op wanneer we maar kunnen en genieten beiden van geïmproviseerde concerten, het is een voorrecht om met deze prachtige muze te mogen werken. En natuurlijk is er ook de ongelofelijke Daemonia Nymphe in Volcano van datzelfde album. Het overweldigde mij helemaal, zo sensueel, zo subliem!

Dat is dan ook wat ik zo graag heb als ik met deze getalenteerde kunstenaars werk. Ze schilderen een magische wereld waarvan ik het bestaan nooit zou durven dromen, en dat terwijl mijn eigen canvas relatief saai is. Ze leren me zoveel bij! We creëren samen iets dat veel groter is dan wat ik ooit alleen met mijn eigen 4 snaren zou kunnen bereiken. Hun geluid en gevoel overtreffen mijn stoutste verwachtingen.

Je gitaarloops worden vaak afgewisseld door traditionele cello, of in ieder geval toch zonder looping. Het zijn soms zeer repetitieve uptempo nummers, zoals Adder Stone. Deze nummers doen me denken aan klassieke componisten zoals Bella Bartok en Arvo Pärt. Ik vermoed dat je zelf ook die combinatie zoekt?

Ja, zo wil ik het graag. Ze zijn voor mij één en hetzelfde. Iedereen krijgt op een bepaald moment wel het etiket 'experimenteel' opgekleefd, of een of andere terminologie als deze evolutie zich voordoet. Bartok en Pärt zijn enorme invloeden voor mij, beiden op heel verschillende manieren, dus bedankt voor de vergelijking, ik ben vereerd! Ik hou van de enorme vele geluidseffecten die mogelijk zijn op een 'normale' cello, en ik probeer die te verwerken in mijn elektrische cellorepertoire. Mijn nieuwe album bevat overigens veel van dergelijke composities.

Sommige van je composities zijn gebaseerd op de prachtige natuur in Australië, zoals het briljante South West Night van het album Caldera. Ik vermoed dan ook dat je deze locaties regelmatig bezoekt en er ook enorm van geniet?

Dat doe ik inderdaad! Ik ben zeer gelukkig dat ik dankzij mijn muziek kan reizen en ik zie dan ook regelmatig prachtige en bijzondere locaties (zowel op natuur- als cultuurvlak). Vooral in Australië, waar de afstanden zo groot zijn en het landschap bijna onherkenbaar van regio tot regio verandert. Ik ben tot tranen toe bewogen door de ontzagwekkende natuurlijke schoonheid in dit rijke, gevarieerde en spectaculaire land. Maar even belangrijk is voor mij de rauwe en ongebreidelde macht van de Engelse kustlijnen die doordrenkt zijn van mythe en die vaak in mysterie zijn gehuld. Dat is voor mij altijd een trillende bron van energie geweest.

In 2015 toerde je samen met Caspian door Europa. Hoe was die ervaring? Is er opnieuw een kans dat jullie samenwerken of toeren?

Ik hoop het! Het was een ongelooflijke tour. Caspian bestaat uit de allerbeste muzikanten en het zijn nog leuke kerels ook (wat handig is als je er wekenlang mee samenleeft!). Hun fans zijn echt wel breeddenkend, enthousiast en gul wat lof en steun betreft. Het zijn echte muziekliefhebbers die openstaan voor heel wat genres, zelfs voor een vreemde dame met een nog vreemdere cello! Het was een eer en een voorrecht om samen met hen te mogen toeren! Wat ben ik toch een gelukkige celliste!

Je bent ook moeder. Hoe moeilijk is het om dat met al die tournees te combineren?

Ik zou volledig verloren zijn zonder de steun van mijn man en mijn familie. Alles is mogelijk, je moet je alleen maar goed organiseren. Alles wat je doet moet goed worden gepland, tijd mag je dus niet verspillen! Als het past, neem ik onze dochter mee. De eerste keer toen ze meeging was ze slechts zes weken oud! Maar bij een uitgebreide tour is er natuurlijk geen plaats voor een kleintje van vier, dus zorg ik ervoor dat ik hard werk, goed speel en zo veel doe als ik kan, en dan zo snel mogelijk naar huis!

Tijdens die toer voerde je soms samen met leden van Caspian wat nummers op. Hoe zal dat in de toekomst zijn, denk je: (hoofdzakelijk) een soloartieste of wil je toch liever een ​​band om je heen verzamelen?

Spelen met Joe en Jani van Caspian was fantastisch! Ze zorgden voor een meerwaarde bij de uitvoering van mijn composities. Er waren ook heel wat speciale momenten, bijv. toen Phil South West Night met me speelde, dat was subliem. Toen hij op het podium kwam voelde ik een oneindige ruimte en een sterke, krachtige en ontroerende verbondenheid. Dat is nu net de ondoorgrondelijke, onbeschrijfelijke ervaring die muziek voor mij is. Het samenbrengen van zielen, maar ook intieme en onbewuste energieën en synergieën.

Op sommige momenten verzamel ik muzikanten om mij heen en ik hou van deze ervaringen, ze zijn immers zeldzaam en kostbaar. Onlangs was dat ook zo tijdens de Londense nocturne toen ik This Path With Grace uitbracht. Ik stond daar met een subliem cellokwartet (of de cellosquad zoals een recensent ze omschreef!), en samen met het prachtige Green Army koor. In oktober van dit jaar zal ik voor de tweede keer met het Poolse orkest en het Cappella Gedanensis-koor spelen. Dat is echt wel een speciaal concert voor mij. We spelen This Path with Grace en andere stukken, en dat samen met een kamerorkest en een uitstekend koor.

Ik wil genieten van het spelen met bands, maar meestal ben ik niet meer dan een gast. Maar dat maakt het nu net zo geweldig. Ik krijg de kans om te spelen met artiesten die in pop, hiphop, rock en vele andere genres zitten. Bij elke sessie leer ik bij.

Op dezelfde tour heb je al een aantal nummers gespeeld van het nieuwe album. Ik hield enorm van de liveversies die je in Gent deed van Gold en vooral van Salamander. Kan je ons iets meer vertellen over je nieuwe album Five Incantations?

Dank je! Gent was een geweldige ervaring. Five Incantations zal op 18 februari in Australië worden uitgebracht met een mooi concert in de Melbourne Recital Centre, gevolgd door een korte Australische tour. Op 21 maart volgt dan Europa. Twee dagen voordien, op zaterdag 19 maart dus, is er in de St John op Bethnal Green een concert, dus mocht je zin ​hebben om te ​komen...

Five Incantations is mijn derde studioplaat, en het is een suite van bewegingen die met elkaar verbonden zijn, maar iedere beweging is individueel en essentieel geënt op één thema, geregistreerd en uitgevoerd op een 432Hz. Het hele stuk is 45 minuten lang en zo ontworpen dat het in één keer ervaren moet worden. Dat is voor mij een ongewone uitdaging en ik zal zeker de grenzen van mijn looptechniek (of wat ik kan) moeten verleggen!

Je hebt al met veel mensen samengewerkt. Ook met Matt Howden, met wie je het album Rasp opnam. Persoonlijk heb ik echt genoten van de energie en synergie tussen twee loopingkunstenaars. Hoe heb jij dat ervaren?

Hysterisch! Diepgaand. Het was geweldig. We besloten om in twee dagen tijd een ​​plaat te maken en dat is precies wat we deden, en met een livepubliek! Zo is ook het leven: rauw, een oprechte passie en we zijn allebei enorm trots op het resultaat. Matt is zo'n briljante muzikant. Hij is altijd al een enorme inspiratie voor mij geweest, hij is mijn held op allerlei manieren.

Bestaat er een kans dat je samen met Matt ooit dit album live brengt?

Zeker. We zijn beiden echt enthousiast over het idee om een ​​Rasp-concert te spelen! Matt en ik zijn een nachtmerrie als het op coördineren aankomt, maar we werken eraan!

Wat zijn je verdere plannen voor 2016?

Ik heb een aantal prachtige concerten in Europa in het vooruitzicht waaronder Denemarken, Duitsland, Frankrijk en Polen, en ik doe sowieso een paar Britse concerten. Er zal een video van Gold uitkomen en ik heb een vinylversie later dit jaar gepland, verschillende optredens met diverse ensembles en zelfs een remix!

Binnenkort sta je op het Black Easter festival. Wat kunnen de mensen verwachten?

Ik ben zo blij dat ik uitgenodigd ben op Black Easter! Ik zou heel graag volledig Five Incantations spelen, maar ik denk dat het meest waarschijnlijk scenario zal zijn dat ik in Antwerpen slechts maar een paar composities speel, aangevuld met een paar oudere favorieten (voor mij!), zoals Adder Stone en Laurus. Verwacht gewoon een elektrische cello die je niet zal teleurstellen! Haha!

Slotvraagje. Welke muziek beïnvloedt je leven nu, en als je een (min of meer onbekende) artiest/band zou kunnen aanbevelen, wie zou dat zijn?

Anilah. Warrior moet je echt horen als je het nog niet kent. Zo een ongelooflijke stem en geweldige muzikant. Duke Garwood is een andere aanrader. Dit is echt geweldig – liefde om u tegen te zeggen. Deze twee zijn beiden bekend in hun milieu, maar voor mij zijn het toch nieuwe ontdekkingen.

Jo Quail speelt op zondag 27 maart op Black Easter in Antwerpen

Dit interview verscheen oorsronkelijk in het Engels en het Nederlands op Peek-a-boo-magazine

HomeContactSitemap
lees meer...
NIEUWS 06/07/2022 : Suikerrock

The Sisters of Mercy komen op vrijdag 29/07/2022 naar het Bietenplein in Tienen samen met White Lies, Therapy? en De Mens.

lees meer...
CD BESPREKING : Gert - Alles Is Nog Niet Verloren

Evenals het zeer onlangs besproken Donder, Hel & Hagel hebben we hier nog een act uit de Leuvense antifa scene die al lang geen onbekende meer is voor Dark Entries! Gert maakt al meer dan 18 jaar kritische uptempo Nederlandstalige DIY ‘kleinpunk’. In 2016 bespraken we voor Dark Entries het vijfde album “Ongepast Vrolijk”, ...

lees meer...
CD BESPREKING : L' Appel Du Vide - Abwärtsspirale

Altijd leuk een singel formaat met 4 nummers, aandoenlijk bijna anno 2022, zeker in zwart en grijze lay out en met de veelbelovende bandnaam L’ Appel Du vide en de al even veelbelovende titel “Abwärtsspirale”. Qua stijl en gemoed waan ik mezelf waar aan de vooravond van de jaren 80, een gevoel dat door de muziek van ...

lees meer...
NIEUWS 04/07/2022 : Leeds is gothic city!

U dacht natuurlijk aan Leipzig. Ook. Maar de stad Leeds kent een gothic rock verleden dat als historisch erfgoed moet gekoesterd (denk maar aan bands als The Sisters Of Mercy, The Rose Of Avalanche, March Violets, Salvation, Red Lorry Yellow Lorry,...) Mocht u tussen 7 en 10 juli nog vrij zijn en niks hebben gepland, ga dat horen en zien in ...

lees meer...
NIEUWS 03/07/2022 : Gothic magazine trekt er de stekker uit...

Tenminste grote bezieler en cult figuur bij onze Oosterburen Martin Sprissler besloot recent de stekker uit zijn geesteskind te trekken en biedt zijn titel aan voor overname. Een tweetal jaar geleden was er na een lange pauze sprake van een doorstart maar deze bleek niet helemaal te lopen zoals verwacht. Momenteel is Gothic Magazine 90 in ...

lees meer...
CD BESPREKING : Donder, Hel & Hagel - Kermis In De Hel

In 2019 bespraken we “Lang Genoeg Beleefd Geweest!!!”, het debuutalbum van het Leuvense zootje ongeregeld Donder, Hel & Hagel en heden stellen ze ons hun tweede album voor, “Kermis In De Hel” (11 songs, 43 minuten) met negen studio en twee live songs. Het langverwachte tweede album, uitgesteld door en aangevuld ...

lees meer...
NIEUWS 02/07/2022 : Enzo Kreft met eerste clip als voorbode van het nieuwe album 'Shelter'

De naam Enzo Kreft hoeft geen introductie meer, deze oude krijger werd met de albums “Control” (2019) en “Different World” (2021) weerom ‘wereldberoemd’ in onze scene en scoorde zelfs torenhoog in de eindejaarslijstjes van menig Dark Entries schrijver. Reden, aanstekelijk electro, zowat de overtreffende ...

lees meer...
NIEUWS 02/07/2022 : The Seven Whores Of The Apocalypse, eigentijdse dark electro

De Duitse Dark Dimensions labelgroep ging het trio Chris, Tom en Jason halen in Amerika om hier bij ons hun debuut de ep “Wicked Hands” bij Scanner uit te brengen. Het geluid van deze debuut ep ligt ergens tussen een actuele Placebo Effect en een minder technoïde versie van hun landgenoten Velvet Acid Christ in hun eerste ...

lees meer...
CONCERT BESPREKING : Crime and the City Solution @ Can't Live in a Livingroom XIV, Haacht, 11 juni 2022 - ...omdat een cultband in de living nog altijd beter is dan gewoon een avondje TV kijken...

In tussentijd is de tournee van Crime and the City Solution achter de rug en zitten ze alweer in uitvalsbasis Berlijn te broeden op een nieuw studioalbum… Ook de heruitgave van hun backcatalogue door Mute geeft ons iets extra om naar uit te kijken. Voorlopig houden we uw nieuwsgierigheid alvast warm met dit concertverslag van hun huiskamerconcert ...

lees meer...
CONCERT BESPREKING : Zondigen op zondag; Sinner’s Day zomert - Als loonslaaf kon ik van deze editie, na veel vijven en zessen, enkel de zondag mee pikken. Gelukkig de dag die mijn goth rockend hartje sneller deed slaan.

Over de vrijdag en zaterdag kan ik hier dus helaas niets kwijt, maar ik twijfel er niet aan dat anderen dat zeker even literair in mijn plaats zullen doen. Laat deze korte review dan ook veeleer een impressie zijn dan een festivalverslag of nog de beleving van één dag. Gelukkig heb ik voor de wintereditie, onder het aloude motto; ...

lees meer...
FOTO'S : Within Temptation - @ Graspop 17/06/2022 door Luc Luyten

lees meer...
FOTO'S : Heilung - @ Graspop 17/06/2022 door Luc Luyten

lees meer...
FOTO'S : Amenra - @ Graspop 17/06/2022 door Luc Luyten

lees meer...
CD BESPREKING : Centhron - Fylgja

Dansen. Niet mee niet minder. Al is het dan wel op het eigen graf. Centhron is geen onbekende in aggro tech en endzeit electro middens. De groep werd in 2011 geformeerd door Elmar Schmidt en is vandaag reeds aan zijn 10de album toe,”Fylgja”. Geweldenaars met synths en drummachines zeg maar, die tussen het hacken door even aan het ...

lees meer...
CD BESPREKING : Chainreactor - Techno body Device

Voor de liefhebbers van dark electro of beter nog aggro tech met cyber aspiraties zou de naam Chain Reactor geen onbekende (mogen) zijn. In de maalstorm van vandaag zouden we haast vergeten dat ook dit subgenre, nog altijd alive and kicking, voor het zweet in de underground clubs zorgt. Conclusie; Dark Entries heeft dringend nood aan een kenner ...