casino maxi1xbet

Dark Entries Logo

757 items

   

BIJ DE DOOD VAN DAVID BOWIE...
Dark Entries redacteurs spreken zich uit
12/01/2016, DARK ENTRIES
 Bookmark and Share

12/01/2016 : BIJ DE DOOD VAN DAVID BOWIE... - Dark Entries redacteurs spreken zich uit
12/01/2016 : BIJ DE DOOD VAN DAVID BOWIE... - Dark Entries redacteurs spreken zich uit
12/01/2016 : BIJ DE DOOD VAN DAVID BOWIE... - Dark Entries redacteurs spreken zich uit
12/01/2016 : BIJ DE DOOD VAN DAVID BOWIE... - Dark Entries redacteurs spreken zich uit
12/01/2016 : BIJ DE DOOD VAN DAVID BOWIE... - Dark Entries redacteurs spreken zich uit
David Bowie was reeds een mythische figuur toen hij in leven was, maar met zijn dood - en de manier waarop hij zijn dood geënsceneerd heeft - is dit statuut definitief. De onverwachte dood van Bowie blijft nazinderen. Dark Entries deed een rondvraag bij zijn redacteurs over het belang van Bowie voor hen persoonlijk, voor de muziekgeschiedenis en voor de gothic-cultuur in het bijzonder. Ze kozen ook elk een nummer uit dat je zeker moet gehoord hebben.

Hoe heb je David Bowie leren kennen?

Dimi Brands: Als kind allereerst visueel, want bij ons thuis hing een ingekaderde foto van Bowie in de woonkamer, mijn eerste bewuste muzikale kennismaking was middels het ‘Space Oddity’ album, dat ik van begin tot eind goed vond. Bowie is het soort artiest waar ik me nooit fan van zou noemen, maar waar ik toch maar mooi twaalf albums van heb staan.

Henk Vereecken: Bij mij was het zeker geen liefde op het eerste gezicht. Ik leerde David Bowie kennen als tiener toen ‘Let’s Dance’ de hitparades bestormde, en ik haatte dat nummer. Als prille new waver vond ik ‘Let’s Dance’ commerciële brol en David Bowie associeerde ik toen eerder met Madonna, Michael Jackson en andere commerciële pop- en discokikkers dan met de ‘serieuze’ alternatieve muziek waar ik mee bezig was. Het was pas tijdens mijn eerste jaar aan de unief dat het mij begon te dagen dat de man vroeger nog wel andere - en interessante! – dingen had gemaakt. Dat was toen ik op alternatieve fuiven een paar keer het protopunknummer ‘Rebel Rebel’ had gehoord. Mijn eerste Bowie album werd dan ook ‘Diamond Dogs’ en mijn interesse was gelijk gewekt om zijn ouder materiaal te gaan exploreren. Een tijdje daarna vond ik op de rommelmarkt de mooie klaphoes van ‘The Rise And Fall Of Ziggy Stardust And The Spiders From Mars’ en daarna ‘The Man Who Sold The World’.

Jan Denolet: Dit vergt een fatsoenlijk antwoord... Ik heb David Bowies muziek leren kennen in 3 fases: de eerste keer was tijdens een uitzending van De Préhistorie, het TV-programma waarin de Belgische en internationale geschiedenis jaar na jaar getoond werd door middel van beeldfragmenten en muziek. De aflevering van mijn geboortejaar 1974 bevatte ‘Rebel Rebel’ van Bowie en liet onmiddellijk een indruk na. De tweede keer was toen een van mijn beste vrienden op z'n 15de van een andere vriend het Diamond Dogs-album cadeau kreeg... Hij reageerde zo enthousiast dat ik de plaat gaan ‘checken’ ben... en was meteen verkocht. En in 1993 kocht ik als postpunkertje de Christian Death-compilatie Invocations. Rozz Williams sprak ‘This is an old David Bowie-song and it is dedicated to everyone who is not an asshole, like a few people I can mention...’ en Christian Death zette een verschroeiende versie van ‘Do Do’ in... Ik was volslagen weerloos en Bowie werd voorgoed één van mijn muzikale helden...

Danny Quetin: Mijn eerste kennismaking was met ‘Rebel Rebel’. Op het moment dat het uitkwam was ik iets van een jaartje of 6, dus nog te jong om het toen al te mogen ontdekken. Ik heb het dus pas een 7-tal jaren later leren kennen tijdens een zoektocht naar toen nieuwe dingen in de platenwinkel. Per toeval speelde in de zaak toen ‘Rebel Rebel’ en ik was meteen verkocht.

Xavier Kruth: Ik kende natuurlijk een nummer als ‘Heroes’, dat flink indruk op mij had gemaakt en in feite een soort proto-new wave was. Toen ik naar de discotheek - voor alle duidelijkheid een plek waar je platen kon uitlenen - ging om me te verdiepen in zijn werk, was mijn eerste keuze ‘The Man Who Sold The World’. De naam van de plaat trok me aan. De hoes ook. Het was niet de oorspronkelijke met de prerafaëlitische Bowie in vrouwenkleren, maar een waanzinnige foto uit de Ziggy Stardust-jaren. Daarna ging ik snel over naar ‘Heroes’ en ‘Low’, en mijn interesse culmineerde in mijn studententijd, toen ik zeker meer dan anderhalf uur nummers van Bowie kon spelen op mijn gitaar, vooral uit zijn vroege jaren.

De keuze van Dimi Brands: 'Battle For Britain' uit 'Earthling', de electro-cd uit 1997.

Welke platen hebben het meeste indruk op jou gemaakt?

Jan Denolet: ‘Diamond Dogs’ uit 1974 was de eerste plaat die ik van hem hoorde en ik vind het nog steeds zijn beste. ‘The Rise and Fall of Ziggy Stardust and the Spiders from Mars’ is uiteraard ook een schitterende plaat, van ongelooflijke invloed op alle rock en aanverwanten die erachter kwamen. Maar voor de Ziggy Stardust/Aladdin Sane-periode zou ik toch opteren voor het live dubbelalbum ‘ZIGGY STARDUST, The Motion Picture’. Er bestaat ook een geweldige concert-DVD van The Motion Picture... Die versies van ‘Moonage Daydream’ en ‘Rock'nRoll Suicide’ zijn zonder overdrijven legendarisch,... De Berlijnse trilogie ‘Low/Heroes/Lodger’ vind ik muzikaal iets wisselvalliger, maar de trojka David Bowie / Brian Eno / Robert Fripp haalt daar toch ook straffe toeren uit... Van de opnames van het nummer ‘Heroes ‘weet ik dat Brian Eno na elke strofe de microfoon alsmaar verder zette, waardoor Bowie steeds luider en luider moest zingen... Simpel maar geniaal...!!

Dimi Brands: Het merendeel van de ‘serieuze muziekliefhebbers’ zal ongetwijfeld voor de ‘Berlijnse trilogie’ gaan, maar die albums hebben eerlijk gezegd nooit echt ‘gepakt’ bij mij. Als kind van de jaren 90 was ik vooral onder de indruk van wat hij deed met industriële ritmes en dancebeats (breakbeat, jungle) op ‘1.Outside’ en ‘Earthling’. Van de oudere albums vallen vooral eerste kennismaking ‘Space Oddity’, ‘The Rise And Fall Of Ziggy Stardust And The Spiders From Mars’ en ‘Scary Monsters’ hier erg in de smaak. Zijn werk uit de jaren 80 zoals ‘Let’s Dance’ vind ik dan weer tenenkrommend slecht.

Henk Vereecken: Als ik er één moet kiezen toch ‘The Rise And Fall Of Ziggy Stardust And The Spiders From Mars’! Vervolgens ‘The Man Who Sold The World’, ‘Heroes’ en na verloop van jaren ook ‘Low’, dat ik steeds meer ben gaan appreciëren. Ik heb alle albums tot ‘Scary Monsters’ uit 1980. Daar stopt het een beetje voor mij. Bij het begin van zijn ‘commerciële pop periode’ dus, al ben ik me bewust dat hij later nog goede dingen heeft gemaakt. ‘This Is Not America’ met jazzrock artiest Pat Metheny is een mooie song en met Tin Machine vond hij de rockgroep opnieuw uit. Ik neem me voor zijn testament-album ‘Blackstar’ te kopen en van daaruit terug achteruit te werken.

Xavier Kruth: Ik hou het bij ‘The Man Who Sold The World’, ‘Low’ en ‘Heroes’. Drie prachtplaten die het genie van Bowie perfect weergeven. Ze hebben ook een heel vervreemdend, paranoïde gevoel dat erg paste bij hoe ik me als puber voelde.

Danny Quetin: Moeilijke vraag, vermits hij bij elke plaat wel de nodige indruk wist op te wekken. Zijn zeker blijven hangen : ‘Diamond Dogs’ en ‘Heroes’.

De keuze van Danny Quetin: 'Sons of the Silent Age' van 'Heroes' (met een knipoog naar Jacques Brel)

Hij was de kameleon van de popmuziek, met steeds veranderende looks. Was zijn fysieke verschijning van belang?

Henk Vereecken: Uiteraard. Bowie transformeerde van mod tot transseksuele glamrocker (Ziggy Stardust), verder tot soul boy en tot Thin White Duke. Bowie was de man die de androgynie in de pop en rockmuziek bracht (samen met Marc Bolan van T. Rex, maar die laatste was geen cross dresser en stopte bij een roze boa). Ik schreef hier ooit (in 2003) een artikel over: ‘Androgynie, hand in hand met de Gothic cultuur’. Glamrock (of glitterrock) was dé voorloper van punk en new wave en David Bowie was daarin één van de markantste centrale figuren. In 1970 reeds poseerde hij verkleed als vrouw op de hoes van ‘The Man Who Sold The World’. In ‘Please Kill Me: The Uncensored Oral History of Punk’ (Legs McNeil) wordt het ook met zoveel woorden gezegd: ‘Glitter rock was about decadence - platform shoes and boys in eye make up, David Bowie and androgyny.’

Jan Denolet: Bowie wist als geen enkele dat je een album het beste bracht als een Gesämtkunstwerk van muziek, zinnige teksten (‘(Marc) Bolan for people who think’, zoals een Britse recensent het ooit verwoordde), artwork, show, image en... gossip... en dat allemaal in éénzelfde concept... Zijn fysieke verschijning was hierbij telkens één van de sleutels. Hij zette het extra in de verf door sommige van zijn transformaties een eigen naam te geven: Ziggy Stardust, Aladdin Sane, Thin White Duke, Major Tom... Allemaal met een eigen kostuum, context, gezicht... verschillende gezichten en toch één en dezelfde man... Hij was heel authentiek in zijn interesses: indien iets hem interesseerde gooide hij zich er volledig in en hij gebruikte ervan wat hij interessant en hanteerbaar vond... Persoonlijk vind ik zijn adaptie van Kabuki-elementen in zijn Aladdin Sane-periode zeer geslaagd... En dan hebben we uiteraard ook nog die 2 verschillende ogen... Na een vechtpartij op school een levenslang handelskenmerk...

Xavier Kruth: Voor mij was de verschijning van Bowie absoluut een reden om me te interesseren in zijn werk. Vooral ten tijde van Ziggy Stardust zag hij er werkelijk buitenaards uit. Je moest het maar durven.

Danny Quetin: Voor mij persoonlijk was zijn verschijning van minder geschikt belang, al ben ik wel overtuigd dat zijn extravagante verschijningen de modesector niet onberoerd liet. Hij werd tenslotte ook wel als mode-icoon beschouwd.

Dimi Brands: Voor mij persoonlijk was zijn uiterlijk evenmin belangrijk, aangezien ik mezelf ook niet als een fan bestempel. Feit is natuurlijk wel dat hij zowel muzikaal als door middel van zijn persoonlijkheid en looks een blijvende stempel op de popmuziek gedrukt heeft, gaande van New York Dolls tot Lady Gaga, als we het alleen al hebben over uiterlijk vertoon.

De keuze van Jan Denolet: favoriete fragment uit favoriete plaat: de mini-suite Sweet Thing : Candidate / Sweet Thing -reprise- uit Diamond Dogs (1974)... omdat het een prachtig voorbeeld is van hoe Bowie's in één (lang) nummer alle registers opzoekt... en ook omdat het op vlak van muziek alleen al prachtig is...

Ook zijn muziek veranderde constant. Zal hij een blijvende invloed zijn op de rockmuziek?

Jan Denolet: Kort en goed: uiteraard...

Henk Vereecken: Zeker. Het is op zich al ongelooflijk dat een artiest in 6 opeenvolgende decennia platen uitbrengt. David Bowie brak door op het eind van de jaren 60, beleefde zijn artistieke hoogtepunten in de jaren 70 en zijn commerciële hoogtepunt wellicht in de jaren 80. In de rockmuziek gebeurt niet veel nieuws meer, laat ons eerlijk zijn. Zelfs de drone is helemaal niet zo nieuw als je het wat nadert beschouwt. En alle stijlen zijn intussen al wel ‘gecrossoverd’ van blues met goth (Nick Cave) tot jazz met metal (John Zorn). Tegenwoordig is het recycleren en teruggrijpen naar vroeger en de ene revival volgt op de andere. In de zwarte scene kenden we in het nieuwe millennium al de neopostpunk revival (Editors, Interpol…), dan was er de death rock/batcave revival, gevolgd door de minimal/cold wave revival die nog steeds voortduurt. Breder gezien was het in 2015 al stoner (neo seventies) en neopsychedelica (sixties acid rock revival, zelfs Der Blutharsch doet er aan mee) wat de klok sloeg. Er wordt steeds vaker teruggegrepen naar het verleden, vooral dan naar de jaren 60, 70 en 80. En laat Bowie nu net toonaangevend zijn geweest in die periode. Dus zijn invloed, direct of indirect zal zich zeker verder laten gelden, daar ben ik wel van overtuigd.

Dimi Brands: Uiteraard, wat niet moeilijk is als je als grote naam met verschillende genres bezighoudt. Met songs als ‘Heroes’, ‘Space Oddity’, ‘The Jean Genie’, ‘Changes’ en ‘Ziggy Stardust’, om er maar enkele te noemen, behoor je al snel tot het collectief geheugen.

Danny Quetin: Bowie slaagde er wel vaker in om zichzelf opnieuw uit te vinden. Elke tegenwoordige band of wat ouder haalt zijn mosterd bij diverse inspiratiebronnen. Ook Bowie had en heeft zijn stempel gedrukt op de muzikaliteit in het algemeen. Invloeden van Bowie mogen, maar blijf van het originele af.

Xavier Kruth: Bowie heeft in de jaren 70 met elke plaat die hij uitbracht voor vernieuwing gezorgd. Hij had ook een neus om het talent van anderen te erkennen en te verwerken in zijn werk. Er wordt soms gezegd dat Bowie vooral goed was in het stelen van andermans ideeën, maar dat vind ik kort door de bocht. Zijn invloeden zijn soms heel duidelijk herkenbaar, maar hij deed er steeds zijn eigen ding mee. De make-up en de flamboyante kostuums uit de Ziggy Stardust periode zijn bijvoorbeeld beïnvloed door het Japanse Kabuki-theater, maar wat hij ermee deed in een rockomgeving was nog nooit gezien. Bowie was in zijn Berlijnse periode erg beïnvloed door de krautrock van groepen als Neu. Het geluid vertoont gelijkenissen, maar zijn composities zijn veel complexer dan die van Neu.

Jan Vael: Alhoewel ik het David Bowie niet als één van mijn muzikale helden beschouw, was hij zeker een van de ware vernieuwers van de moderne populaire muziek. Een icoon die zowel mainstream en ondergrondse artiesten inspireerde, vanaf het einde van de jaren 60 tot nu... Zijn muziek zal eeuwig voortleven, en ik zal me Bowie altijd herinneren als een intelligent en geweldig persoon. Rust in vrede!

De keuze van Henk Verreecken: als Major Tom-adept kies ik voor 'Space Oddity' (1969)

Wat is zijn invloed geweest op de gothic-cultuur in het bijzonder?

Danny Quetin: Onbewust heeft een jonge Bowie ergens wel bijgedragen tot de latere gothic-cultuur. Vraag eender welke gothic-fanaat of zwartjas naar Bowie en niemand zal negatief over hem spreken. ‘The Man Who Sold The World’ als basis voor wat later onder de vlag van Gothic opereerde…

Xavier Kruth: Bowie mag dan nooit echt zwart gedragen hebben, zijn uiterlijk was zeker van belang voor het ontstaan van de gothic-cultuur. De make-up, de geverfde haren, de afgeschoren wenkbrauwen, de extravagante kleren… Het heeft niet enkel invloed gehad op talrijke artiesten, maar ook op de gewone goth-liefhebber. Dit geldt ook voor zijn muzikale invloed. Peter Murphy zei dat ‘The Man Who Sold The World’ de eerste gothic-plaat ooit was. En dat het geluid van ‘Heroes’ buitengewoon belangrijk was voor de new wave hoeft volgens mij niet meer bewezen te worden.

Dimi Brands: Wat het meest in het oog springt is natuurlijk de androgyne persoonlijkheid van Bowie, die gretig aftrek vond en vindt bij het goth publiek, zowel van bands als fans. Muzikaal weten we uiteraard ook dat Bowie songs gretig gecovered werden en worden door gothic bands, waarvan het bekendste voorbeeld Bauhaus’ versie van Ziggy Stardust is.

Henk Vereecken: Zoals reeds aangehaald: het androgyne in de gothic cultuur komt van Bowie, mannen die zich ‘mogen’ schminken, het geflirt met biseksualiteit en transgendertoestanden. Bowie was de wegbereider. Waar denk je dat Steve Strange van Visage zijn merkwaardige uiterlijk vandaan had? Kijk eens naar de hoes van Bowies ‘Aladdin Sane’. Verder hoef je niet te zoeken. Maar ook puur op muzikaal vlak was Bowie van grote invloed op new wave, (post)punk en gothic. ‘Ziggy Stardust’ van Bauhaus is wel de bekendste cover uit de zwarte scene. Bauhaus zijn heel hard beïnvloed door Bowie. Ook Gary Numan is een notoir Bowie adept. Neue Deutsche Welle artiest Peter Schilling schreef met ‘Major Tom (völlig losgelöst)’ (een van mijn absolute lievelingssongs aller tijden) het ‘vervolg’ op ‘Space Oddity’, een song waarin hij het tragische verhaal van Major Tom, die omkomt tijdens een ruimtemissie herinterpreteert. En Skeletal Family hebben hun naam zelfs van een David Bowie song, meer bepaald van de laatste song van het ‘Diamond Dogs’ album: ‘Chant Of The Ever Circling Skeletal Family’. ‘Heroes’ en ‘Low’ zijn de favoriete Bowie albums van Andrew Eldritch… Et cetera. De lijst is eindeloos.

Jan Denolet: Ik denk dat de muzikale invloed van zijn zeer creatieve en eclectische 70's periode op de goth-cultuur nauwelijks te onderschatten is: Joy Division, Christian Death, Siouxsie and the Banshees, Specimen, Skeletal Family (bandname!), Bauhaus ... Virgin Prunes beleden openlijk hun bewondering voor Bowie en zijn muziek... En de gatefold van Gavin Friday's laatste album 'catholic' bevat een openlijk eerbetoon aan het artwork van Bowie's Diamond Dogs... Los van de muziek liet hij ook zien dat het o.k. was om ongegeneerd je creativiteit te botvieren in je image door het gebruik van make-up, drag-kledij, morbiditeit, ... Je bent de heerser van je eigen creatieve universum en je kunt alles in een handomdraai terug veranderen zonder jouw identiteit te verliezen... En dat is iets wat we later ook nog eens in punk terug vinden: Do It Yourself, en dit op radicale wijze... Bowie gaf anderen vaak dat zetje om te beginnen geloven in zichzelf: het kon, indien je maar durfde... Bowie's invloed is simpelweg niet weg te denken...

De keuze van Xavier Kruth: 'Lazarus', waarvan de clip slechts drie dagen voor de dood van Bowie verscheen. Achteraf gezien bleek het een duidelijke aankondiging te zijn, zowel in de tekst als in de beelden.

HomeContactSitemap
lees meer...
NIEUWS 06/07/2022 : Suikerrock

The Sisters of Mercy komen op vrijdag 29/07/2022 naar het Bietenplein in Tienen samen met White Lies, Therapy? en De Mens.

lees meer...
CD BESPREKING : Gert - Alles Is Nog Niet Verloren

Evenals het zeer onlangs besproken Donder, Hel & Hagel hebben we hier nog een act uit de Leuvense antifa scene die al lang geen onbekende meer is voor Dark Entries! Gert maakt al meer dan 18 jaar kritische uptempo Nederlandstalige DIY ‘kleinpunk’. In 2016 bespraken we voor Dark Entries het vijfde album “Ongepast Vrolijk”, ...

lees meer...
CD BESPREKING : L' Appel Du Vide - Abwärtsspirale

Altijd leuk een singel formaat met 4 nummers, aandoenlijk bijna anno 2022, zeker in zwart en grijze lay out en met de veelbelovende bandnaam L’ Appel Du vide en de al even veelbelovende titel “Abwärtsspirale”. Qua stijl en gemoed waan ik mezelf waar aan de vooravond van de jaren 80, een gevoel dat door de muziek van ...

lees meer...
NIEUWS 04/07/2022 : Leeds is gothic city!

U dacht natuurlijk aan Leipzig. Ook. Maar de stad Leeds kent een gothic rock verleden dat als historisch erfgoed moet gekoesterd (denk maar aan bands als The Sisters Of Mercy, The Rose Of Avalanche, March Violets, Salvation, Red Lorry Yellow Lorry,...) Mocht u tussen 7 en 10 juli nog vrij zijn en niks hebben gepland, ga dat horen en zien in ...

lees meer...
NIEUWS 03/07/2022 : Gothic magazine trekt er de stekker uit...

Tenminste grote bezieler en cult figuur bij onze Oosterburen Martin Sprissler besloot recent de stekker uit zijn geesteskind te trekken en biedt zijn titel aan voor overname. Een tweetal jaar geleden was er na een lange pauze sprake van een doorstart maar deze bleek niet helemaal te lopen zoals verwacht. Momenteel is Gothic Magazine 90 in ...

lees meer...
CD BESPREKING : Donder, Hel & Hagel - Kermis In De Hel

In 2019 bespraken we “Lang Genoeg Beleefd Geweest!!!”, het debuutalbum van het Leuvense zootje ongeregeld Donder, Hel & Hagel en heden stellen ze ons hun tweede album voor, “Kermis In De Hel” (11 songs, 43 minuten) met negen studio en twee live songs. Het langverwachte tweede album, uitgesteld door en aangevuld ...

lees meer...
NIEUWS 02/07/2022 : Enzo Kreft met eerste clip als voorbode van het nieuwe album 'Shelter'

De naam Enzo Kreft hoeft geen introductie meer, deze oude krijger werd met de albums “Control” (2019) en “Different World” (2021) weerom ‘wereldberoemd’ in onze scene en scoorde zelfs torenhoog in de eindejaarslijstjes van menig Dark Entries schrijver. Reden, aanstekelijk electro, zowat de overtreffende ...

lees meer...
NIEUWS 02/07/2022 : The Seven Whores Of The Apocalypse, eigentijdse dark electro

De Duitse Dark Dimensions labelgroep ging het trio Chris, Tom en Jason halen in Amerika om hier bij ons hun debuut de ep “Wicked Hands” bij Scanner uit te brengen. Het geluid van deze debuut ep ligt ergens tussen een actuele Placebo Effect en een minder technoïde versie van hun landgenoten Velvet Acid Christ in hun eerste ...

lees meer...
CONCERT BESPREKING : Crime and the City Solution @ Can't Live in a Livingroom XIV, Haacht, 11 juni 2022 - ...omdat een cultband in de living nog altijd beter is dan gewoon een avondje TV kijken...

In tussentijd is de tournee van Crime and the City Solution achter de rug en zitten ze alweer in uitvalsbasis Berlijn te broeden op een nieuw studioalbum… Ook de heruitgave van hun backcatalogue door Mute geeft ons iets extra om naar uit te kijken. Voorlopig houden we uw nieuwsgierigheid alvast warm met dit concertverslag van hun huiskamerconcert ...

lees meer...
CONCERT BESPREKING : Zondigen op zondag; Sinner’s Day zomert - Als loonslaaf kon ik van deze editie, na veel vijven en zessen, enkel de zondag mee pikken. Gelukkig de dag die mijn goth rockend hartje sneller deed slaan.

Over de vrijdag en zaterdag kan ik hier dus helaas niets kwijt, maar ik twijfel er niet aan dat anderen dat zeker even literair in mijn plaats zullen doen. Laat deze korte review dan ook veeleer een impressie zijn dan een festivalverslag of nog de beleving van één dag. Gelukkig heb ik voor de wintereditie, onder het aloude motto; ...

lees meer...
FOTO'S : Within Temptation - @ Graspop 17/06/2022 door Luc Luyten

lees meer...
FOTO'S : Heilung - @ Graspop 17/06/2022 door Luc Luyten

lees meer...
FOTO'S : Amenra - @ Graspop 17/06/2022 door Luc Luyten

lees meer...
CD BESPREKING : Centhron - Fylgja

Dansen. Niet mee niet minder. Al is het dan wel op het eigen graf. Centhron is geen onbekende in aggro tech en endzeit electro middens. De groep werd in 2011 geformeerd door Elmar Schmidt en is vandaag reeds aan zijn 10de album toe,”Fylgja”. Geweldenaars met synths en drummachines zeg maar, die tussen het hacken door even aan het ...

lees meer...
CD BESPREKING : Chainreactor - Techno body Device

Voor de liefhebbers van dark electro of beter nog aggro tech met cyber aspiraties zou de naam Chain Reactor geen onbekende (mogen) zijn. In de maalstorm van vandaag zouden we haast vergeten dat ook dit subgenre, nog altijd alive and kicking, voor het zweet in de underground clubs zorgt. Conclusie; Dark Entries heeft dringend nood aan een kenner ...