casino maxi1xbet

Dark Entries Logo

736 items

   

AHRAYEPH
Ik wist al langer dat ik op een burn out aan het afstevenen was, maar je probeert dat te negeren, tot het op een goeie dag gewoon stopt.
01/12/2015, Xavier Kruth
 Bookmark and Share

01/12/2015 : AHRAYEPH - Ik wist al langer dat ik op een burn out aan het afstevenen was, maar je probeert dat te negeren, tot het op een goeie dag gewoon stopt.
01/12/2015 : AHRAYEPH - Ik wist al langer dat ik op een burn out aan het afstevenen was, maar je probeert dat te negeren, tot het op een goeie dag gewoon stopt.
01/12/2015 : AHRAYEPH - Ik wist al langer dat ik op een burn out aan het afstevenen was, maar je probeert dat te negeren, tot het op een goeie dag gewoon stopt.
01/12/2015 : AHRAYEPH - Ik wist al langer dat ik op een burn out aan het afstevenen was, maar je probeert dat te negeren, tot het op een goeie dag gewoon stopt.
01/12/2015 : AHRAYEPH - Ik wist al langer dat ik op een burn out aan het afstevenen was, maar je probeert dat te negeren, tot het op een goeie dag gewoon stopt.
Met ‘AnimAElegy’ heeft Ahráyeph een uitstekende cd en misschien wel dé Belgische gothic rock cd afgeleverd. Ze werden in het verleden vaak vergeleken met The Fields of the Nephilim, maar er sluipen even goed heel wat invloeden uit de prog rock - Raf Ahráyeph noemt het graag ‘prog goth’ - en black metal in de muziek. 'AnimAElegy' is een moeilijke bevalling geweest, en dus vroegen we Raf wat meer uitleg over de genese van de plaat.

Dag Raf. Eerst en vooral gefeliciteerd met je nieuwe cd ‘AnimAElegy’. Hij is uitstekend. Je hebt er in totaal 7 jaar aan gewerkt, een bijbels getal. Ben je tevreden met het resultaat?

Dag Xavier. Dankjewel voor de lovende woorden. Ja, ik ben zeker tevreden met het resultaat.
Ik moet die zeven jaar wel even nuanceren : de songs waren al veel eerder klaar, maar omdat er tot vorig jaar geen opnamebudget was en ik ook geen fatsoenlijk platencontract kreeg aangeboden heeft het tot nu geduurd om het album uit te brengen. Ik heb drie platencontracten afgewezen omdat ze pure afzetterij waren : ik zou in totaal drie keer meer hebben betaald om 'AnimAElegy' op een label uit te brengen, dan dat ik nu in eigen beheer heb gedaan, zonder er ook maar een bijkomend voordeel uit te halen.

We weten dat je erg perfectionistisch bent. Heb je het soms het gevoel dat je perfectionisme het creatieve proces vertraagt?

Dat doet het zeker. Perfectionisme heeft zijn voor- en zijn nadelen. Voordeel is dat je aan iets werkt tot het resulteert in exact wat je voor ogen hebt en dat je niet opgeeft tot dat is bewerkstelligd. Een van de vele nadelen is dat je jezelf op die manier ook wel eens durft op te branden en wanneer je met anderen samenwerkt, drijf je ze vaak tot wanhoop. En als je jezelf verliest in alle mogelijkheden die het hele schrijf- en opnameproces biedt, werkt dat vreemd genoeg ook vaak verlammend omdat je niet weet waar eerst te beginnen. Dat zorgt voor kortsluiting in mijn brein. Dat zijn allemaal factoren waarvan ik me ondertussen bewust ben, maar ze sturen om efficiënter te kunnen werken is me tot nu toe helaas nog niet gelukt. Met anderen probeer ik zo helder en gedetailleerd mogelijk te communiceren, maar zelfs dat wordt niet altijd zo ervaren, of zelfs geapprecieerd.

Heel wat nummers op ‘AnimAElegy’ gaan al een paar jaar mee. ‘Maiden By The Sea’ en ‘Resolve (A Dirge)’ werden al uitgebracht in 2009. Ook van andere nummers - ‘Love / Not Love’ - zijn er relatief oude versies. Was het moeilijk om nummers te verzoenen die over zo’n lange periode geschreven zijn? Hoeveel echt ‘nieuwe’ nummers staan er op ‘AnimAElegy’?

Simpelweg : er staan geen echt nieuwe songs op 'AnimAelegy', maar dat geldt eigenlijk enkel voor mezelf, omdat ik al zo lang met al die demo's had geleefd voor ze op cd verschenen. Een aantal songs hadden nog geen tekst, of een andere; anderen waren slechts voor een deel afgewerkt. Dat geldt vooral voor de extra nummers, waarvan ik vond dat ze toch gehoord moesten worden, ook al maakten ze geen deel uit van het 'AnimAElegy' verhaal. En omdat het inderdaad al zeven jaar geleden was sinds 'Marooned On Samsara', vond ik het wel opportuun om die vier er aan toe te voegen : zo heb je een volledige luisterbeurt van één uur met de reguliere songs, en nog een mooie EP erbij. Dat kon allemaal op één schijfje, dus waarom er een tweede bijdoen? Dat is allemaal maar verspilling en slecht voor het milieu.

Je zei ooit dat de nummers op ‘AnimAElegy’ een verhaal zouden vertelen. Is dat gelukt? Zo ja, mogen we iets meer vernemen over het concept achter ‘AnimAElegy’? De titel - mogen we het vertalen als ‘klaagzang van de geest’ - klinkt alvast intrigerend.

Ik wil, om voor de hand liggende redenen, niet te veel weggeven over het hele verhaal dat wordt verteld in die tien eerste songs. Dat moet de luisteraar zelf beleven. Laten we zeggen dat het een terugblik is op een periode in mijn leven die niet meteen de meest plezierige is geweest en waarvan het herstel nog steeds gaande is. Ik sprak een paar jaar geleden, op de dag na de Pukkelpopramp, overigens, met Robin Proper-Sheppard van Sophia, die intussen een goede kennis van me is geworden. Hij had toen net zijn laatste album 'There Are No Goodbyes' uit en vertelde me dat ondanks het lovende onthaal van zowel fans als pers, hij het écht niet meer zag zitten om nog eens zo diep te gaan, omdat dat album net als 'AnimAElegy' teruggrijpt naar een donkere periode uit zijn leven en alle artistieke accolades die de eerlijke muzikale weergave van zoveel pijn opleveren ten spijt, moet je ook weer niet te veel lijden in functie van de kunst. Ik kon en kan hem maar al te goed begrijpen.

Laat ons even teruggaan naar de voorganger: ‘Marooned on Samsara’ uit 2008. Je werd toen bestempeld als een Belgische Fields of the Nephilim. In welk opzicht denk je dat ‘AnimAElegy’ van zijn voorganger verschilt?

Het is zeker een rijper en volwassener album; niet enkel songtechnisch maar ook technologisch. De productie is beter en dat maakt de songs an sich ook beter.
Anderzijds is het moeilijk om daar een juist antwoord op te geven. Je doet je ding en probeert jezelf te overtreffen en wanneer je zelf vind dat je daar in bent geslaagd, dan hoop je dat dat ook opgepikt wordt door je fans en de pers. Uiteraard wou ik van dat 'Belgische Fields of the Nephilim' etiket af. Ja, ze hebben me beïnvloed; dat ontkennen zou dom zijn. Maar ik heb ze nooit bewust nageaapt en ook al maakt zo'n typering het makkelijker voor de buitenwacht om mijn muziek een plaats te geven, toch schept het ook een verkeerd beeld en onrealistische verwachtingen. Ik ben Carl McCoy niet, schrijf niet over Nephilim en Sumerische goden, en de magische en mythische allusies, als die er al zijn, worden eerder op een allegorische en metaforische manier gebruikt. Ik heb me dus bij het songschrijven de Regels Van De Gothic Rock goeddeels overboord gegooid en me voornamelijk geconcentreerd op wat ik wou dat het werd. Het verhaal dat ik wou vertellen was belangrijker dan het gebruik van de typische grafstem, of het aanhouden van de trad goth cliché sound waar andere bands wél garen bij spinnen. Daar doe ik het niet voor : Ahrayeph is mijn persoonlijke uitlaatklep, geen opstapeling van de cliché's in het genre.

De uitgave van ‘AnimAElegy’ heeft ook vertraging opgelopen omdat je een zware burn-out gehad hebt in de tussentijd. Hoe is dat verlopen en hoe heb je die burn-out overwonnen?

Op een dag word je wakker en stel je vast dat je tot niets meer in staat bent. Helemaal niets, zelfs niet communiceren met anderen. Je stapt uit je bed en gaat in de zetel zitten en daar blijf je zitten, compleet opgebrand, tot de dag voorbij is en je weer in je bed kan gaan liggen. En zo gaat dat door, jaren aan één stuk. Ik wist al langer dat ik op een burn out aan het afstevenen was, maar je probeert dat toch altijd te negeren en door te blijven gaan, tot het, zoals gezegd, op een goeie dag gewoon stopt. Therapie heeft me geholpen mezelf beter te begrijpen, maar het genezingsproces is absoluut nog niet afgerond. Er is te veel gebeurd dat aan die burn out ten grondslag ligt, en dat moet eerst allemaal zijn plaats krijgen en verwerkt worden voor je echt verder kan. Maar intussen ben ik gelukkig al weer heel wat actiever; ik schrijf weer songs - weliswaar niet voor Ahrayeph, maar voor mijn metal project Trans World Tribe, ik werk als vocal coach en ik probeer geregeld te sporten, want het cliché van een gezonde geest in een gezond lichaam is niet voor niets een cliché : het klopt. Maar het blijft een werk van lange adem.

Je hebt nog een hoop nummers die nooit uitgegeven zijn. Je had ooit het plan om een cover-cd te maken, je hebt nog heel wat demo’s en je hebt zelf toegegeven dat slechts een deel van de opgenomen nummers op AnimAElegy terechtgekomen zijn… Een aantal nummers staan op je bandcamp-pagina. Wat ga je hier verder mee doen?

Ik heb onlangs besloten om twee van die demo's af te werken en die zullen binnen dit en begin volgend jaar ook op Bandcamp verschijnen. En dat wordt voorlopig het laatste wat ik met Ahrayeph zal doen. Wat die covers betreft : ik heb vorige week nog een nieuwe, laatste versie opgenomen en uitgebracht van mijn herwerking van The Cure's 'A Forest' en die op Bandcamp gezet. 't Is geen remix, alles werd volledig heropgenomen en van een nieuwe productie voorzien. De rest van de covers zijn wat ze zijn en kan je ook terugvinden op Bandcamp. Meer ga ik daar vooralsnog niet mee doen. Er is nog één cover die ik ga opnemen, ironisch genoeg een Fields of the Nephilim song voor een tribute album van het Finse Gothic Rock Magazine. Welke dat is ga ik nog niet verklappen, maar het wordt niet 'Blue Water', dat we indertijd op ons allereerste optreden live hebben gespeeld en bedoeld was als eresaluut aan Tony Pettitt, die die avond met NFD headlinede.

Ik heb begrepen dat je een nieuw metal project hebt. Kan je ons iets meer vertellen?

Trans World Tribe kwam tot stand via de ondoorgrondelijke wegen van het Internet en de sociale media. Langs die weg werd ik bevriend met Brian en Staci Heaton, een Amerikaans koppel. Brian is journalist en Staci werkt voor de Californische deelregering. Ze heeft dus destijds voor Arnold Schwarzenegger gewerkt, toen die gouverneur was. Maar Staci heeft ook een fantastische stem. Toen ik uit mijn zwaarste burn out periode kwam, ontdekte ik dat ik telkens maar weer metal riffs uit mijn mouw schudde wanneer ik mijn gitaar vastpakte. Ik moet daar nog steeds geen enkele moeite voor doen; ze rollen me zo spontaan uit het hoofd dat ik soms zelfs te veel ideeën ineens heb om allemaal op te nemen. En omdat dat allemaal zo spontaan ging, en ik dit keer eens geen zin had om te zingen, of zelfs maar alles zelf in te spelen, vroeg ik in eerste instantie aan Staci om te zingen. Als ik zou zingen zou het ook weer te cliché worden. Verder zullen er nog een aantal muzikanten aan meewerken. Alex Martin, die ook een aantal drumpartijen schreef voor sommige 'AnimAElegy' songs, doet mee, en er zullen ook een aantal gastgitaristen- en bassisten meedoen. Staci's echtgenoot Brian wil graag ook teksten aanleveren. Maar de kern van Trans World Tribe zijn Staci en ik. We namen als proef al eens een cover op van de Heart song 'Alone', maar die is niet representatief voor het soort van metal dat ik schrijf, want dat is veel harder, strakker en thrashier en er zitten ook meer progressieve invloeden in. Die cover hebben we opgenomen om te zien of het klikte. En dat doet het zeker, want we brengen elkaar constant op nieuwe ideeën voor songs. We zijn nu aan het werken aan demo's en ergens volgend jaar gaan we die dan opnemen voor het debuutalbum.

En wat zijn de toekomstplannen van Ahráyeph?

Niets. Ik ben op dit ogenblik 'uitgegoth'd' en wil Ahrayeph even aan de kant zetten ten voordele van Trans World Tribe. Ik kan nu niet zeggen hoe lang dat zal duren. Misschien begin ik rond deze periode volgend jaar wel aan nieuwe songs, misschien komt het er nooit meer van, wie zal het zeggen? Ik kan daar op dit moment gewoon niets zinnigs over zeggen. Ik had 'AnimAElegy' heel graag live willen voorstellen, maar het is heel moeilijk om daar goed personeel voor te vinden, heb ik jammer genoeg ervaren. Misschien komt het er alsnog van, maar zolang dat niet het geval is, gaat Ahrayeph 'on indefinite hiatus', op die twee nieuwe songs en die Fields of the Nephilim cover na, en wordt de prioriteit voor op z'n minst de komende twee jaar verlegd naar Trans World Tribe.

Dank voor dit interview!

Graag gedaan!

Ahrayeph: website / facebook / bandcamp

HomeContactSitemap
lees meer...
CD BESPREKING : Twice A Man - On The Other Side Of The Mirror

Je eigen uitwendige zelf zie je dagelijks in de spiegel. Maar is er een groot verschil tussen dat wat je daadwerkelijk ziet en dat van je innerlijke ziel ? Twice A Man ziet deze vraag als uitgangspunt van het album On The Other Side Of The Mirror. Eerder dystopisch van aard dan psychologisch. En dat heeft alles met huidige tijden ...

lees meer...
CD BESPREKING : XTR Human - Interior

Het is geleden van 2014 dat er nog eens een nieuw album werd uitgebracht door XTR Human, enkele singles of EP’s niet meegerekend. Goed zes jaren dus om de moeilijke tweede te openbaren. Niet dat Johannes Stabel en de zijnen de hangmat der luiheid hebben opgezocht, neen, vooral omdat het hier gaat over een band die op regelmatige tijden ...

lees meer...
CD BESPREKING : Fotocrime - South Of Heaven

Op zijn paspoort staat nog steeds Ryan Patterson maar als het gaat om de identiteit waarvan hij met zijn band Fotocrime wil aangesproken worden doe je dat best gewoon als R. Er zal wel een reden zijn voor deze bewuste anonimiteit, en wel omdat hij zijn eigen verleden wil laten rusten. Een verleden dat vooral gekenmerkt werd door zijn metal-band ...

lees meer...
CD BESPREKING : Causenation - Promises Of Hope And Fear

Debuutalbum van deze Antwerpse electroband na een reeks demo’s en virtuele singles. Causenation is een duo bestaande uit Vain Sacrosanct en Van Der Goes. Een Dark Entries interview uit 2018 toen Causenation kwam optreden op onze Dark Entries Night in de Gentse Kinky Star, lees je hier. Vain Sacrosanct heeft een verleden als programmamaker ...

lees meer...
CD BESPREKING : Jonas Kasper Jensen - Plasma In DEX Garden

Jonas Kasper Jensen nodigt ons uit in zijn denkbeeldige tuin waarin hij onze oren onderdompelt in geluiden die dit oord tot iets werkelijks zouden omtoveren. Nice try, but close but no cigar. Plasma In DEX Garden schenkt ons 9 nummers die eigenlijk als 1 eentonige drone te aanhoren vallen. Contemplatief voor de ene, stierlijk vervelend ...

lees meer...
NIEUWS 24/01/2021 : Epica zwemt tegen de stroom van het leven in

Epica heeft een nieuwe plaat klaar voor jullie. Op 26 februari komt 'Omega' uit, en dat is de opvolger voor het onder lof bedolven 'The Holographic Principle' uit 2016. Na video's voor 'Abyss Of Time' en 'Freedom - The Wolves Within', is de derde single een mooie ballade op piano: 'Rivers'. '"Rivers" ...

lees meer...
NIEUWS 22/01/2021 : Vaselyne: Waiting to Exhale

Zegt de naam Frank Weyzig u iets? Niet erg als het geen belletje doet rinkelen, maar hij zat in de eerste opstelling van Clan of Xymox en richtte daarna Born For Bliss op, en dat zijn twee groepen waar u hopelijk wel al van gehoord hebt. Sinds jaren heeft hij ook een project met de Nederlandse zangeres Yvette Winkler, die u misschien ook kent ...

lees meer...
NIEUWS 22/01/2021 : Dark Entries zoekt... jou?

Inderdaad, wie weet kan jij ons een dienst bewijzen! Graag houden we ons webzine zo up to date mogelijk, het feit dat we vorig jaar onze 25ste verjaardag mochten vieren bewijst toch wel dat de vrijwilligers die onze redactie telt hiervoor stuk voor stuk telkens weer hun beste beentje voorzetten. Maandelijks worden we bedolven onder de ...

lees meer...
NIEUWS 22/01/2021 : 'All or Nothing', aldus Moonspell

Dark metal sensatie uit Portugal, Moonspell, draait al bijna 30 jaar mee in het vak. Op 26 februari 2021 doet ze opnieuw een gooi naar liefhebbers van donkere goth metalen met album ‘Hermitage’ en dit via metal gigant Napalm Records. Naar eigen zeggen staat dit album symbool voor een epische reis doorheen de donkere dagen van het ...

lees meer...
NIEUWS 21/01/2021 : De link tussen Joe Biden en Ministry: Varicella.

Vandaag neemt nieuwbakken (gezien zijn leeftijd misschien niet de beste woordkeuze, maar kom) president Joe Biden zijn intrek in het Witte Huis. Laat ons dat voorzien van een passend nummertje, zo dacht de Amerikaanse industrial metal band Varicella. Speciaal ter gelegenheid van de inauguratie nam de band, voor de gelegenheid samen ...