casino maxi1xbet

Dark Entries Logo

736 items

   

Daft label night: Karl Hefner & Hugh Lagerfeld
'Het totaalbeeld klopt!'
07/09/2015, Dimi Brands
 Bookmark and Share

07/09/2015 : Daft label night: Karl Hefner & Hugh Lagerfeld - 'Het totaalbeeld klopt!'
07/09/2015 : Daft label night: Karl Hefner & Hugh Lagerfeld - 'Het totaalbeeld klopt!'
07/09/2015 : Daft label night: Karl Hefner & Hugh Lagerfeld - 'Het totaalbeeld klopt!'
07/09/2015 : Daft label night: Karl Hefner & Hugh Lagerfeld - 'Het totaalbeeld klopt!'
07/09/2015 : Daft label night: Karl Hefner & Hugh Lagerfeld - 'Het totaalbeeld klopt!'
Traditiegetrouw was het tijdens de vakantieperiode maar stilletjes in het uitgaanscircuit, nu het school- en werkjaar terug op gang is getrokken, komen stilaan ook weer de evenementen de hoek om loeren. Volgend weekend is er terug keuze genoeg. De gothrockers kunnen terecht op onze eigenste Dark Entries Night (Kinky Star te Gent) alwaar The Mistress Of Jersey en 26 Tears ten dans zullen spelen. De liefhebbers van electronische klanken willen we wijzen op de Daft label night in Kavka te Antwerpen. Het label van Dirk Ivens geeft twee jonge bands de gelegenheid om zichzelf te presenteren, en als klap op de vuurpijl zal Ivens’ zelf als Dive de avond afsluiten, met een exclusief carriëre-overzicht concert. Naast het Argentijnse Volkova zal ook het Belgische duo Karl Hefner & Hugh Lagerfeld optreden. Een grappige woordspeling, maar het gaat hier om een project dat ondanks deze humoristische toon toch zeer professioneel te werk gaat. We spraken met Hugh Lagerfeld zelve, in het dagelijks leven beter bekend onder de naam Günther Haegeman, en trouwe Dark Entries lezers weten dan al meteen over wie we het hier hebben. De sympathieke Lembekenaar heeft al een indrukwekkend muzikaal parcours afgelegd met o.a. Obverse Reality en Synthetic Dream, is een muzikale veelvraat en dus de ideale persoon om aan de tand te voelen over verleden, heden en toekomst.

DE: Hallo Günther, mensen kennen je van projecten als Obverse Reality en Synthetic Dream. Daar is nu dus ook Karl Hefner en Hugh Lagerfeld bijgekomen. Voor dit nieuwe project ging je samen in zee met Dries De Vreeze, hoe kruisten jullie wegen, en hoe kwam deze samenwerking uiteindelijk tot stand?

G.: Dries ken ik van school, we volgden samen een grafische opleiding te Gent, en zaten in dezelfde klas in het jaar 1992. We hadden elkaar terug gezien via sociale media, in die tijd nog MySpace. Hij was al lang bezig met synthesizermuziek en ik vroeg hem om de laatste plaat van Obverse Reality te masteren, zo is onze samenwerking tot stand gekomen. Dries was al jaren bezig met muziek, heeft enkele projecten zowel solo als andere samenwerkingen. Hij heeft al de nodige ervaring achter de rug met andere woorden.

DE: Je vorige projecten waren voornamelijk solo-projecten, vergde het enige aanpassing om nu als duo te moeten opereren?

G.: Totaal niet! Synthetic Dream is inderdaad al jaren een soloproject. Obverse Reality was vroeger een duo, we zijn dan een tijdje met drie geweest, en dan ook weer solo. Vroeger speelde ik in grindcore en punk bands, dus het samenwerken is me zeker niet vreemd.

DE: Jullie debuutalbum Synthax Error kwam uit op het Daft label van Dirk Ivens, hoe kwamen jullie daar terecht?

G.: Wel, ik ken Dirk ook al een tijdje. Ooit kwam een nummer van Synthetic Dream op Minimal Maximal uit, een sublabel van Daft Records. Meer bepaald op de compilatieplaat Shadows In The Dark uit 2007. We hadden onze cd van Karl Hefner en Hugh Lagerfeld op SoundCloud gezet en hem gevraagd of we deze cd uit konden brengen. Dirk was meteen enthousiast en zei dat hij het zag zitten om het op Daft te releasen.

DE: Synthax Error is ondertussen al enkele maanden uit, hoe zijn de reacties tot nu toe?

G.: Ah, zéér positief! Die cd is ondertussen hier en daar al opgedoken in het buitenland, en krijgt vrij leuke reacties!

DE: Wat mij opviel aan de plaat was dat het geheel zowel retro als futuristisch klinkt, is dit bewust zo gedaan, of is dit te wijten aan de inbreng van twee verschillende muzikanten?

G.: Dat is inderdaad een bewuste keuze, we willen de jaren ‘80 en vroege jaren ‘90 laten terugkeren aangevuld met soms meer modern aandoende klanken.

DE: Iets anders dat in het oog valt zijn de woordspelingen: enerzijds dus Karl Hefner en Hugh Lagerfeld, maar ook tussen de songtitels vinden we voorbeelden genoeg: 'Terror Rice', 'Bunkerkopf', 'Floorlayer', 'Untkalker',... Er mag precies gelachen worden met Karl & Hugh?

G.: Natuurlijk! Humor is sterk aanwezig, maar het mag niet overheersen. Karl Hefner & Hugh Lagerfeld is een serieus project, met een knipoog naar de media. De titel Synthax Error alleen al, het is in feite syntax error, wat ik soms tegenkwam in de jaren ‘80 toen ik mijn Amstrad Schneider computer in basic programmeerde (ik was toen 12 jaar), wat slaat op de jaren ‘80, ik heb er een ‘h’ tussen gevoegd voor de enorme aanwezigheid van synthesizers. Op het podium gaan we het serieus houden.

DE: Ik hoor invloeden uit de dance wereld (in mijn recensie vernoemde ik acts gelijk The Hacker en Alter Ego), zowel donkere als meer mainstream artiesten zoals Goose of Daan (de opbouw van 'Der Nachtmann' lijkt verdacht veel op diens 'Housewife'), welke invloeden schuif je zelf naar voren voor dit project?

G.: Toen je inderdaad zei dat het op Daan leek, had ik dat niet eens door, nog steeds niet, in feite! :-) (Nochtans, ook in de recensie op SideLine werd deze vergelijking gemaakt, nvdr). Dries zit ook in de italo en dance wereld. Het is in feite een cocktail van wat we zelf graag horen. Je moet er niet van schrikken als we op een dag afkomen met een punkrock cd of harde death metal. Op Synthax Error zijn het vooral invloeden uit de EBM en electro scene, die dan enorm flirten met progressive house en soms een lichte trance sfeer. De opvolger van Synthax Error gaat dan ook weer alle kanten uit, zonder dat het de samenhang verlliest. Laat ons zeggen dat we beïnvloed zijn door Portion Control, Das Kabinette, Capella, Covenant,...

DE: Hoe zou je zelf de stijl van Karl Hefner & Hugh Lagerfeld omschrijven?

G.: Eigenzinnige electronische muziek: E.E.M. dus ;-)

DE: Karl en Hugh zijn gemaskerd, heeft dit een dieperliggende reden?

G.: In feite wel ja. Omdat we er wat mysterie rond willen bouwen. En het accent ligt zo ook meer op de muziek, wie erachter schuilt, is minder belangrijk.

DE: Zowel uit de plaat, als uit het optreden dat ik zag tijdens de releaseparty in het Maaltebruggekasteel te Gent, blijkt een enorme professionaliteit. Zien jullie het groot?

G.: Dankzij enkele mensen die in ons geloven, hebben we een vrij professionele release kunnen doen. We streven naar een strakke huisstijl. Een totaal-beleving, als het ware. We werkten samen met een kunstenaar die het beeld maakte dat op de cover van onze debuut-cd verscheen. De bedoeling is eerlijke electronica te maken met een strakke en mooie layout, om het geheel te verpakken.

DE: Jullie hebben in de persoon van Willy Vertongen, ook een soort van manager achter jullie staan, toch eerder uitzonderlijk in een kleine, alternatieve scene, alwaar eerder een DIY-ethos heerste. Hebben jullie hiervoor gekozen omdat jullie het zelf enorm druk hebben en deze taken liever aan iemand anders overdragen?

G.: Kijk, wij zijn muzikanten, zaken regelen is niet ons sterkste punt. Willy is in feite geen manager, maar iemand die ons wil promoten en onze muziek aan de wereld wil laten horen. Hij gelooft voor de volle 100% in het project. Hij is iemand die ik ken van vroeger, hij hoorde onze muziek op Soundcloud en contacteerde me vrij snel. Hij is een deel van de motor die de groep mee helpt draaien.

DE: Je had het over een totaal-beleving, horen de danseressen daar dan ook bij?

G.: De danseressen horen daar zeker en vast bij! Zij maken deel uit van het project.

DE: Op de releaseparty stonden jullie op een klein podium en bevonden de danseressen zich frontstage tussen het publiek, wat een leuk extraatje was. Vrijdag staan jullie op een groot podium; zullen de danseressen mee bij jullie op het podium staan, of zich weer in het publiek begeven?

G.: Dat zal afhangen van de grootte van het podium. Normaal gezien staan ze bij ons on stage. We gaan in de toekomst nog werken met paaldans-acts en dergelijke attributen. Vrijdag zullen er drie danseressen van de partij zijn, eentje vertrekt op reis en nog een andere kan er wegens andere verplichtingen vrijdag niet bij zijn.

DE: Wat zijn de verdere toekomstplannen voor Karl & Hugh?

G.: Het verschijnen van een 2de cd in het voorjaar van 2016. En in de zomer een vinylplaat. We maken af en toe nog videoclips, maar zijn alweer bezig aan een opvolger voor Synthax Error.

DE: Je vorige projecten baadden in een fetisj sfeer, terwijl Karl & Hugh meer de sfeer van oude sci-fi films oproepen middels vintage electronica. Was je het ‘rubberwereldje’ een beetje beu, of is het gewoon een aangename afwisseling?

G.: Met Obverse Reality en Synthetic Dream flirtte ik inderdaad graag met de fetisj wereld. Peter W. Czernich (Duitse fetisj fotograaf, die onder andere ook werk leverde voor Atrocity, nvdr) liet me dan ook graag zijn foto’s gebruiken voor mijn albums van beide projecten. Bij Karl Hefner en Hugh Lagerfeld kan je een glimp van die fetisjwereld ook zien, in bepaalde clips, al is het hier eerder beperkt. Met Synthetic Dream zou dan binnenkort een cd verschijnen die toch wel een serieuze fetisj sfeer oproept. Fetisj blijft de rode draad door mijn leven. De oude sci-fi sluit aan bij die vintage synths die we gebruiken in het project Karl Hefner en Hugh Lagerfeld. De retro minded muziek doet me inderdaad ook denken aan 80’s movies en sci-fi. Het totaalbeeld klopt!

DE: Leverden de bijdragen aan die films ook sappige verhalen op van rode oortjes opwekkende releaseparty’s? Of zien we het te romantisch, en had je buiten het leveren van de soundtracks verder geen betrokkenheid bij de films?

G.: Erbij betrokken raken zou ik in de eerste plaats niet echt zien zitten! Ik moet je helaas teleurstellen wat betreft genante verhalen. Het was wel leuk dat we soms de outfits van Marquis (productiehuis van fetisjfilms) mochten lenen. We hebben ooit een optreden gedaan met Synthetic Dream in de Trix te Antwerpen, de dansact toen was volledig in fetisj stijl. Dat leverde een memorabel concert op. Ooit draaide ik een set van Synthetic Dream, bijgestaan door 2 van mijn danseressen, ook in die fetisj outfits, dat ging er leuk aan toe op het podium!

DE: Hoe zit het ondertussen met je andere projecten? Staan ze on hold, omdat je je wil concentreren op Karl & Hugh, of loopt alles gewoon door?

G.: Alles loopt door. Voor Obverse Reality zijn drie nieuwe songs klaargemaakt. Het project zal ooit nog naar buiten komen met nieuwe fetisj minded songs. Deze zomer ben ik vooral met Synthetic Dream bezig geweest: nieuwe tracks die gaan van dark ambient tot explosieve (Goa) trance. Een cd zou binnen enkele maanden moeten uitkomen.

DE: Je bent ondertussen al meer dan twintig jaar bezig met muziek maken, hoe ervaar je zelf de evoluties in het muzikale landschap?

G.: Ik vertel niets nieuws als ik zeg dat het enorm veranderd is. Vroeger speelde ik in punk- en grindcorebands zoals ik reeds vermelde. Later ging ik de electronische richting uit. Ik ging vroeger vaak naar optredens, zowel in het metal als in het wave/gothic milieu. De grootste verandering werd teweeg gebracht door het internet, natuurlijk. Cd’s verkopen amper, en op gebied van uitgaan is het redelijk verminderd. Maar langs de andere kant heb je nu wel de luxe om muziek te verspreiden via het net, Soundcloud, Beatport.... Vroeger moesten we demo’s maken en opsturen naar labels en magazine’s, dat is passé. Tegenwoordig kan je ook héél veel met een computer. Ik moest vroeger naar studio’s om te masteren, nu edit, mix en master je in je eigen huiskamer, wat dan weer enorm veel tijd en geld spaart.

DE: Je maakte zelf de hoogdagen van de zwarte scene hoogstpersoonlijk mee, met Obverse Reality haalde je het podium van Eurorock,... merk je veranderingen in onze dierbare subcultuur met pakweg twintig jaar geleden, doelend op muzikaal gebied, uitgaan, mensen,...?

G.: Ik ga héél eerlijk zijn, maar ik volg de scene niet meer. De muzikale topjaren van de wave en electro waren ongetwijfeld de jaren 80 en 90. Eind jaren 90 kwamen vele electrobands die een vreselijke crossover met metalgitaren brachten. Soms lukte dat, maar in vele gevallen liep dat mis. Ik ben zeker blij dat ik de hoogdagen heb mogen meemaken en Eurorock 2000 en 2002 waren memorabele momenten. Ik verzamel héél veel genres, proggessive psytrance, rock, death metal, noem maar op. Ik heb na de wave veel in de Goa scene gezeten. Nu ga ik nog maar weinig naar fuiven en optredens. Wat totaal niet aan mij besteed was, dat was die cyberrage die eventjes overwaaide. Ik kon mij daar totaal niet in terugvinden. Wat we nu merken is dat er een revival opflakkert, maar die zet nog niet echt door. Is de revival van de zwarte scene al geweest, of moet die nog komen? Voor mij is het onduidelijk. Wat ik zie is dat veel jongeren op zoek zijn naar oude retroplaten, dat vind ik dan wel ongelofelijk de max! Als ik dan puur kijk op de mensen, zie ik dat er ook jongeren naar zwarte fuiven gaan, maar de grote massa zullen we zeker niet aantrekken. Wat dan ook weer zijn charme heeft, natuurlijk.

DE: In het ‘Black Book’ (de Belgische gothic en new wave bijbel, uitgegeven eind jaren '90 door ‘Het Collectief', en geschreven door onder andere onze eigenste Kurt Ingels, nvdr) staat bij Obverse Reality de vermelding dat je al sinds je achtste levensjaar met muziek bezig bent, wat moeten we ons daar bij voorstellen?

G.: Ik was op die leeftijd al bezig met platen te verzamelen, en speelde drums op oude vaten en dozen, en had een speelgoedsynthesizer met sampler. Je ziet: het zat er al vroeg in!

DE: Mensen die je kennen, zien je vaak in een Death In June t-shirt, en weten dat je een muzikale veelvraat bent, met zeer gevarieerde favorieten zoals Inspiral Carpets (psychedelische alternatieve rock), Napalm Death en Carcass (grindcore), The Fall ((post)punk), Death In June (dark folk), enz. Muziek die toch mijlenver ligt van wat je zelf brengt. Hoe komt het dat je uitgerekend electronische muziek bent beginnen maken, en wat zijn je voorbeelden en inspiratiebronnen binnen de electronische muziekscene?

G.: Klopt! Ik apprecieer elke vorm van GOEDE muziek, in plaats van in vakjes te denken heb ik eerder iets van: “als het goed is, is het goed.” Ik ontdekte de hardrock in 1987, en begon mijn eigen band. Later luisterde ik meer naar de zwaardere metalen. Daarvoor was het al hitparade wat de klok sloeg, ik ben opgegroeid in de jaren 80 en Simple Minds, Nacht Und Nebel, Paul Hardcastle en Talk Talk waren zowat mijn favorieten. Toen dat allemaal plaats moest maken voor de metal, had ik toch een electronische plaat tussen mijn metalcollectie zitten: het was ‘Psycho-Bod Saves The World’ van Portion Control; die plaat is, nog steeds trouwens, schitterend! Die sfeer die deze plaat meedraagt is gewoonweg subliem! Al vroeg begon ik ook naar meer experimentele metal te luisteren, dingen zoals Godflesh, Pitch Shifter, Controlled Bleeding, Cable Regine, Skin Chamber en Sonic Violence. Het was fenomenaal wat die gasten deden, vaak met een minimale bezetting. Gitaaardeuntjes die uit een ander universum kwamen en loeiharde electronische drumbeats. De stap naar electronica was hierna logisch, ik brak dan ook volledig met de metalscene en belande zo in de electro/gothic scene. Zelf maakte ik voorheen punk/grind, dat moest plaats maken voor mijn eerste drummachine en synth (een echte, zoals gezegd had ik in mijn kinderjaren al een speelgoedsynth) en het experimenteren kon beginnen. De muzikale invloeden kwamen van Front 242, G.G.F.H., Insekt, Leaether Strip,... Ik heb in de jaren ‘90 nog enkele zijprojectjes gehad (Trübsinn (dark ambient) en Neocortex (industrial). Beïnvloed door Dirk Ivens (Sonar), Erik Van Wonterghem (Monolith), Patrick Stevens (Hypnoskull) en Imminent Starvation begon ik aan een industrieel muziekproject. De goth scene was vernieuwend voor mij en ik experimenteerde volop met geluiden. Het was enorm leuk om te zien dat je alles uit één synth kon krijgen. Later voegde ik er terug wat gitaren aan toe, om er een wat organischer gevoel bij op te wekken. Ik luister momenteel naar zowat alles wat ik als ‘goed’ bestempel. Inspiral Carpets is mijn favoriete band. Het vroege Carcass, Napalm Death, Sore Throat, Godflesh, Death In June, Sol Invictus, Portion Control, The Shamen, Ramones, GBH en nog véééééééééééééééééééél meer!

DE: Ik trof je ook op het concert dat Death In June gaf in Antwerpen, verleden jaar. Na het optreden gingen velen samen op de foto met Douglas, jij liet je ontvallen dat dat een brug te ver was voor jou, dat er idolen waren die je liever op hun piëdestal liet staan, waaronder dus Douglas. Zijn er nog zulke artiesten waar je torenhoog respect voor hebt?

G.: Douglas is een ongelofelijke artiest, ik volg hem al 20 jaar! Met Boyd Rice sta ik op de foto na een optreden in 1997. Een enorm vriendelijke verschijning!! Er zijn artiesten die ik mijd omwille van het respect zoals een Douglas Pearce. Inspiral Carpets is nog zo een voorbeeld, die gasten zijn een inspiratiebron van jewelste, maar ook Mark E. Smith (The Fall), noem maar op. Ooit leerde ik Bill Steer van Carcass en het vroege Napalm Death kennen. Ik ging daar regelmatig mee uit en ging zelfs samen met hem naar Gent om platen te kopen. Hij is nog bij mij thuis geweest en we zaten soms samen in Lembeke op café! Een enorm vriendelijk man, ik heb enorm veel respect voor die gast, hij is ook maar een vrij eenvoudig persoon, en de vriendschap apprecieerde ik enorm. Soms moet je artiesten ook gewoon laten lopen en met veel bewondering kijken vanop afstand.

DE: Je bent een zeer bezige bij, naast je job (leraar volwassenenonderwijs, voornamelijk informatica), lijk je nonstop bezig te zijn met muziek maken, en ben je daarnaast ook nog bezig met fotografie en sterrenkunde.

G.: Inderdaad, feitelijk beschouw ik mijn job ook als een hobby, want ik doe het héél graag. Fotografie is ook een passie van mij. Ik had in mijn grafische opleiding ook fotografie, op film. Begin jaren 2000 ben ik opnieuw beginnen fotograferen. Dan heeft het een tijdje stil gelegen, maar later ging ik veel op stap om te fotograferen. Dat waren dan voornamelijk leegstaande gebouwen, maar ook modellen fotografeer ik, en zo nu en dan een stukje natuur. Het is rustgevend en leuk om mee bezig te zijn. Sterrenkunde is iets dat me als kind al enorm heeft gefascineerd. Ik was toen al fan van science fiction en kon liggen kijken naar de sterren. Enkele jaren geleden heb ik mij er op toegelegd, door open source software te installeren, en boeken en DVD’s hierover te verzamelen.

DE: Zowel de fotograaf als de muzikant Günther Haegheman omringt zich graag met mooi vrouwvolk. Is het dan echt zo dat een artiest een erotiserend effect te weeg brengt?

G.: Natuurlijk! ;-)

DE: Heb je verder nog iets te melden aan de mensen die Karl Hefner en Hugh Lagerfeld nog niet kennen, of mensen die vrijdag komen kijken naar jullie optreden?

G.: Totaal niet.

DE: Wat verwachten jullie zelf van het optreden vrijdag op de Daft label night?

G.: We gaan ons vooral amuseren, we verwachten dan ook wel wat groupies in de backstageruimte!! ;-)

DE: Ok! Gooi dan vrijdag maar al je charmes in de strijd en hou het een beetje netjes daar in de backstageruimte!

Karl Hefner & Hugh Lagerfeld (Facebook)

Daft Label Night

HomeContactSitemap
lees meer...
NIEUWS 22/01/2021 : Vaselyne: Waiting to Exhale

Zegt de naam Frank Weyzig u iets? Niet erg als het geen belletje doet rinkelen, maar hij zat in de eerste opstelling van Clan of Xymox en richtte daarna Born For Bliss op, en dat zijn twee groepen waar u hopelijk wel al van gehoord hebt. Sinds jaren heeft hij ook een project met de Nederlandse zangeres Yvette Winkler, die u misschien ook kent ...

lees meer...
NIEUWS 22/01/2021 : Dark Entries zoekt... jou?

Inderdaad, wie weet kan jij ons een dienst bewijzen! Graag houden we ons webzine zo up to date mogelijk, het feit dat we vorig jaar onze 25ste verjaardag mochten vieren bewijst toch wel dat de vrijwilligers die onze redactie telt hiervoor stuk voor stuk telkens weer hun beste beentje voorzetten. Maandelijks worden we bedolven onder de ...

lees meer...
NIEUWS 22/01/2021 : 'All or Nothing', aldus Moonspell

Dark metal sensatie uit Portugal, Moonspell, draait al bijna 30 jaar mee in het vak. Op 26 februari 2021 doet ze opnieuw een gooi naar liefhebbers van donkere goth metalen met album ‘Hermitage’ en dit via metal gigant Napalm Records. Naar eigen zeggen staat dit album symbool voor een epische reis doorheen de donkere dagen van het ...

lees meer...
CD BESPREKING : Exponentia - Tränen des Leidens

Vergeef me! Om een of andere reden is deze Franse band Exponentia steeds onder mijn radar gebleven. Toen de perskit binnen viel bij de redactie van Dark Entries, trok de cover van ‘Tränen des Leidens’ meteen de aandacht! Ludovic Dhenry, de man achter dit donkere gothic neo classic project, verraste enkele maanden geleden met ...

lees meer...
CD BESPREKING : Miki Yui - Aperio!

Nee, Miki Yui heeft geen drankprobleem. Althans, voor zover we weten toch niet. De titel van haar zevende langspeler Aperio! is afgeleid van de Latijnse oorsprong van de maand april, “aperire” wat “openen” of “onthullen” betekent. Het is meteen in een notendop een hint naar de manier waarop haar muziek ...

lees meer...
NIEUWS 21/01/2021 : De link tussen Joe Biden en Ministry: Varicella.

Vandaag neemt nieuwbakken (gezien zijn leeftijd misschien niet de beste woordkeuze, maar kom) president Joe Biden zijn intrek in het Witte Huis. Laat ons dat voorzien van een passend nummertje, zo dacht de Amerikaanse industrial metal band Varicella. Speciaal ter gelegenheid van de inauguratie nam de band, voor de gelegenheid samen ...

lees meer...
CD BESPREKING : Labasheeda - Status Seeking

Voor mij werden de jaren 90 voornamelijk ingekleurd door gitaarrock. In een pre-internet tijdperk was het dan ook eerder een kwestie van wat je te pakken kon krijgen, en je hier eerder noodgedwongen verder in te verdiepen. Dit klinkt haast verontschuldigend, maar zo wil ik het geenszins bedoelen aangezien er toch heel wat van deze bands zijn ...

lees meer...
CD BESPREKING : Ulrich Troyer - NOK 2020

Onder de categorie: zot zijn doet geen zeer stellen we u Ulrich Troyer voor. Een lid van het tienkoppige Oostenrijkse Vegetable Orchestra. Een orkest dat muziek maakt met, inderdaad, groenten. Een stijloefening tussen de soep en de patatten, hier letterlijk te nemen: als er tijd over is tussen het koken en vrienden uitnodigen voor het ...

lees meer...
CD BESPREKING : Arurmukha - 14.11.90 -Ein Akustisches Psychogramm

Berlijn met zijn rijke geschiedenis is een stad die tot veler verbeelding spreekt. Indien ook tot de uwe, dan hebben we met deze 14.11.90 -Ein Akustisches Psychogramm van Arurmukha beslist iets wat je nieuwsgierigheid zal prikkelen. Dit is een heruitgave van het album dat Marc Weiser (Rechenzntrum, Zeitkratzer) en Jürgen Hendlmeier ...

lees meer...
NIEUWS 19/01/2021 : Ground Nero: In The Blood

Hij is er gekomen. De nieuwe single van Ground Nero werd gisteren voorgesteld op het radioprogramma De dag des oordeels en werd daarna promt ook op YouTube gedeeld. Het is even wennen aan de stem van de nieuwe zanger, want de single is ook het eerste nummer dat uitkomt sinds Gwijde Wampers de groep verlaten heeft en vervangen werd door een ...

lees meer...
CONCERT BESPREKING : Goethes Erben - Online uitzending NCN Special in lockdown

Een online concert van Goethes Erben, en dat terwijl er in Duitsland een strenge lockdown aan de gang is? Neen, dat is het niet. Het concert dat op zaterdag 26 december werd uitgezonden, was eigenlijk al eerder opgenomen, met name op 4 september, toen Goethes Erben optrad op het NCN festival in de buurt van Leipzig. Het gaat om een concert ...