casino maxi1xbet

Dark Entries Logo

757 items

   

Daft label night: Karl Hefner & Hugh Lagerfeld
'Het totaalbeeld klopt!'
07/09/2015, Dimi Brands
 Bookmark and Share

07/09/2015 : Daft label night: Karl Hefner & Hugh Lagerfeld - 'Het totaalbeeld klopt!'
07/09/2015 : Daft label night: Karl Hefner & Hugh Lagerfeld - 'Het totaalbeeld klopt!'
07/09/2015 : Daft label night: Karl Hefner & Hugh Lagerfeld - 'Het totaalbeeld klopt!'
07/09/2015 : Daft label night: Karl Hefner & Hugh Lagerfeld - 'Het totaalbeeld klopt!'
07/09/2015 : Daft label night: Karl Hefner & Hugh Lagerfeld - 'Het totaalbeeld klopt!'
Traditiegetrouw was het tijdens de vakantieperiode maar stilletjes in het uitgaanscircuit, nu het school- en werkjaar terug op gang is getrokken, komen stilaan ook weer de evenementen de hoek om loeren. Volgend weekend is er terug keuze genoeg. De gothrockers kunnen terecht op onze eigenste Dark Entries Night (Kinky Star te Gent) alwaar The Mistress Of Jersey en 26 Tears ten dans zullen spelen. De liefhebbers van electronische klanken willen we wijzen op de Daft label night in Kavka te Antwerpen. Het label van Dirk Ivens geeft twee jonge bands de gelegenheid om zichzelf te presenteren, en als klap op de vuurpijl zal Ivens’ zelf als Dive de avond afsluiten, met een exclusief carriëre-overzicht concert. Naast het Argentijnse Volkova zal ook het Belgische duo Karl Hefner & Hugh Lagerfeld optreden. Een grappige woordspeling, maar het gaat hier om een project dat ondanks deze humoristische toon toch zeer professioneel te werk gaat. We spraken met Hugh Lagerfeld zelve, in het dagelijks leven beter bekend onder de naam Günther Haegeman, en trouwe Dark Entries lezers weten dan al meteen over wie we het hier hebben. De sympathieke Lembekenaar heeft al een indrukwekkend muzikaal parcours afgelegd met o.a. Obverse Reality en Synthetic Dream, is een muzikale veelvraat en dus de ideale persoon om aan de tand te voelen over verleden, heden en toekomst.

DE: Hallo Günther, mensen kennen je van projecten als Obverse Reality en Synthetic Dream. Daar is nu dus ook Karl Hefner en Hugh Lagerfeld bijgekomen. Voor dit nieuwe project ging je samen in zee met Dries De Vreeze, hoe kruisten jullie wegen, en hoe kwam deze samenwerking uiteindelijk tot stand?

G.: Dries ken ik van school, we volgden samen een grafische opleiding te Gent, en zaten in dezelfde klas in het jaar 1992. We hadden elkaar terug gezien via sociale media, in die tijd nog MySpace. Hij was al lang bezig met synthesizermuziek en ik vroeg hem om de laatste plaat van Obverse Reality te masteren, zo is onze samenwerking tot stand gekomen. Dries was al jaren bezig met muziek, heeft enkele projecten zowel solo als andere samenwerkingen. Hij heeft al de nodige ervaring achter de rug met andere woorden.

DE: Je vorige projecten waren voornamelijk solo-projecten, vergde het enige aanpassing om nu als duo te moeten opereren?

G.: Totaal niet! Synthetic Dream is inderdaad al jaren een soloproject. Obverse Reality was vroeger een duo, we zijn dan een tijdje met drie geweest, en dan ook weer solo. Vroeger speelde ik in grindcore en punk bands, dus het samenwerken is me zeker niet vreemd.

DE: Jullie debuutalbum Synthax Error kwam uit op het Daft label van Dirk Ivens, hoe kwamen jullie daar terecht?

G.: Wel, ik ken Dirk ook al een tijdje. Ooit kwam een nummer van Synthetic Dream op Minimal Maximal uit, een sublabel van Daft Records. Meer bepaald op de compilatieplaat Shadows In The Dark uit 2007. We hadden onze cd van Karl Hefner en Hugh Lagerfeld op SoundCloud gezet en hem gevraagd of we deze cd uit konden brengen. Dirk was meteen enthousiast en zei dat hij het zag zitten om het op Daft te releasen.

DE: Synthax Error is ondertussen al enkele maanden uit, hoe zijn de reacties tot nu toe?

G.: Ah, zéér positief! Die cd is ondertussen hier en daar al opgedoken in het buitenland, en krijgt vrij leuke reacties!

DE: Wat mij opviel aan de plaat was dat het geheel zowel retro als futuristisch klinkt, is dit bewust zo gedaan, of is dit te wijten aan de inbreng van twee verschillende muzikanten?

G.: Dat is inderdaad een bewuste keuze, we willen de jaren ‘80 en vroege jaren ‘90 laten terugkeren aangevuld met soms meer modern aandoende klanken.

DE: Iets anders dat in het oog valt zijn de woordspelingen: enerzijds dus Karl Hefner en Hugh Lagerfeld, maar ook tussen de songtitels vinden we voorbeelden genoeg: 'Terror Rice', 'Bunkerkopf', 'Floorlayer', 'Untkalker',... Er mag precies gelachen worden met Karl & Hugh?

G.: Natuurlijk! Humor is sterk aanwezig, maar het mag niet overheersen. Karl Hefner & Hugh Lagerfeld is een serieus project, met een knipoog naar de media. De titel Synthax Error alleen al, het is in feite syntax error, wat ik soms tegenkwam in de jaren ‘80 toen ik mijn Amstrad Schneider computer in basic programmeerde (ik was toen 12 jaar), wat slaat op de jaren ‘80, ik heb er een ‘h’ tussen gevoegd voor de enorme aanwezigheid van synthesizers. Op het podium gaan we het serieus houden.

DE: Ik hoor invloeden uit de dance wereld (in mijn recensie vernoemde ik acts gelijk The Hacker en Alter Ego), zowel donkere als meer mainstream artiesten zoals Goose of Daan (de opbouw van 'Der Nachtmann' lijkt verdacht veel op diens 'Housewife'), welke invloeden schuif je zelf naar voren voor dit project?

G.: Toen je inderdaad zei dat het op Daan leek, had ik dat niet eens door, nog steeds niet, in feite! :-) (Nochtans, ook in de recensie op SideLine werd deze vergelijking gemaakt, nvdr). Dries zit ook in de italo en dance wereld. Het is in feite een cocktail van wat we zelf graag horen. Je moet er niet van schrikken als we op een dag afkomen met een punkrock cd of harde death metal. Op Synthax Error zijn het vooral invloeden uit de EBM en electro scene, die dan enorm flirten met progressive house en soms een lichte trance sfeer. De opvolger van Synthax Error gaat dan ook weer alle kanten uit, zonder dat het de samenhang verlliest. Laat ons zeggen dat we beïnvloed zijn door Portion Control, Das Kabinette, Capella, Covenant,...

DE: Hoe zou je zelf de stijl van Karl Hefner & Hugh Lagerfeld omschrijven?

G.: Eigenzinnige electronische muziek: E.E.M. dus ;-)

DE: Karl en Hugh zijn gemaskerd, heeft dit een dieperliggende reden?

G.: In feite wel ja. Omdat we er wat mysterie rond willen bouwen. En het accent ligt zo ook meer op de muziek, wie erachter schuilt, is minder belangrijk.

DE: Zowel uit de plaat, als uit het optreden dat ik zag tijdens de releaseparty in het Maaltebruggekasteel te Gent, blijkt een enorme professionaliteit. Zien jullie het groot?

G.: Dankzij enkele mensen die in ons geloven, hebben we een vrij professionele release kunnen doen. We streven naar een strakke huisstijl. Een totaal-beleving, als het ware. We werkten samen met een kunstenaar die het beeld maakte dat op de cover van onze debuut-cd verscheen. De bedoeling is eerlijke electronica te maken met een strakke en mooie layout, om het geheel te verpakken.

DE: Jullie hebben in de persoon van Willy Vertongen, ook een soort van manager achter jullie staan, toch eerder uitzonderlijk in een kleine, alternatieve scene, alwaar eerder een DIY-ethos heerste. Hebben jullie hiervoor gekozen omdat jullie het zelf enorm druk hebben en deze taken liever aan iemand anders overdragen?

G.: Kijk, wij zijn muzikanten, zaken regelen is niet ons sterkste punt. Willy is in feite geen manager, maar iemand die ons wil promoten en onze muziek aan de wereld wil laten horen. Hij gelooft voor de volle 100% in het project. Hij is iemand die ik ken van vroeger, hij hoorde onze muziek op Soundcloud en contacteerde me vrij snel. Hij is een deel van de motor die de groep mee helpt draaien.

DE: Je had het over een totaal-beleving, horen de danseressen daar dan ook bij?

G.: De danseressen horen daar zeker en vast bij! Zij maken deel uit van het project.

DE: Op de releaseparty stonden jullie op een klein podium en bevonden de danseressen zich frontstage tussen het publiek, wat een leuk extraatje was. Vrijdag staan jullie op een groot podium; zullen de danseressen mee bij jullie op het podium staan, of zich weer in het publiek begeven?

G.: Dat zal afhangen van de grootte van het podium. Normaal gezien staan ze bij ons on stage. We gaan in de toekomst nog werken met paaldans-acts en dergelijke attributen. Vrijdag zullen er drie danseressen van de partij zijn, eentje vertrekt op reis en nog een andere kan er wegens andere verplichtingen vrijdag niet bij zijn.

DE: Wat zijn de verdere toekomstplannen voor Karl & Hugh?

G.: Het verschijnen van een 2de cd in het voorjaar van 2016. En in de zomer een vinylplaat. We maken af en toe nog videoclips, maar zijn alweer bezig aan een opvolger voor Synthax Error.

DE: Je vorige projecten baadden in een fetisj sfeer, terwijl Karl & Hugh meer de sfeer van oude sci-fi films oproepen middels vintage electronica. Was je het ‘rubberwereldje’ een beetje beu, of is het gewoon een aangename afwisseling?

G.: Met Obverse Reality en Synthetic Dream flirtte ik inderdaad graag met de fetisj wereld. Peter W. Czernich (Duitse fetisj fotograaf, die onder andere ook werk leverde voor Atrocity, nvdr) liet me dan ook graag zijn foto’s gebruiken voor mijn albums van beide projecten. Bij Karl Hefner en Hugh Lagerfeld kan je een glimp van die fetisjwereld ook zien, in bepaalde clips, al is het hier eerder beperkt. Met Synthetic Dream zou dan binnenkort een cd verschijnen die toch wel een serieuze fetisj sfeer oproept. Fetisj blijft de rode draad door mijn leven. De oude sci-fi sluit aan bij die vintage synths die we gebruiken in het project Karl Hefner en Hugh Lagerfeld. De retro minded muziek doet me inderdaad ook denken aan 80’s movies en sci-fi. Het totaalbeeld klopt!

DE: Leverden de bijdragen aan die films ook sappige verhalen op van rode oortjes opwekkende releaseparty’s? Of zien we het te romantisch, en had je buiten het leveren van de soundtracks verder geen betrokkenheid bij de films?

G.: Erbij betrokken raken zou ik in de eerste plaats niet echt zien zitten! Ik moet je helaas teleurstellen wat betreft genante verhalen. Het was wel leuk dat we soms de outfits van Marquis (productiehuis van fetisjfilms) mochten lenen. We hebben ooit een optreden gedaan met Synthetic Dream in de Trix te Antwerpen, de dansact toen was volledig in fetisj stijl. Dat leverde een memorabel concert op. Ooit draaide ik een set van Synthetic Dream, bijgestaan door 2 van mijn danseressen, ook in die fetisj outfits, dat ging er leuk aan toe op het podium!

DE: Hoe zit het ondertussen met je andere projecten? Staan ze on hold, omdat je je wil concentreren op Karl & Hugh, of loopt alles gewoon door?

G.: Alles loopt door. Voor Obverse Reality zijn drie nieuwe songs klaargemaakt. Het project zal ooit nog naar buiten komen met nieuwe fetisj minded songs. Deze zomer ben ik vooral met Synthetic Dream bezig geweest: nieuwe tracks die gaan van dark ambient tot explosieve (Goa) trance. Een cd zou binnen enkele maanden moeten uitkomen.

DE: Je bent ondertussen al meer dan twintig jaar bezig met muziek maken, hoe ervaar je zelf de evoluties in het muzikale landschap?

G.: Ik vertel niets nieuws als ik zeg dat het enorm veranderd is. Vroeger speelde ik in punk- en grindcorebands zoals ik reeds vermelde. Later ging ik de electronische richting uit. Ik ging vroeger vaak naar optredens, zowel in het metal als in het wave/gothic milieu. De grootste verandering werd teweeg gebracht door het internet, natuurlijk. Cd’s verkopen amper, en op gebied van uitgaan is het redelijk verminderd. Maar langs de andere kant heb je nu wel de luxe om muziek te verspreiden via het net, Soundcloud, Beatport.... Vroeger moesten we demo’s maken en opsturen naar labels en magazine’s, dat is passé. Tegenwoordig kan je ook héél veel met een computer. Ik moest vroeger naar studio’s om te masteren, nu edit, mix en master je in je eigen huiskamer, wat dan weer enorm veel tijd en geld spaart.

DE: Je maakte zelf de hoogdagen van de zwarte scene hoogstpersoonlijk mee, met Obverse Reality haalde je het podium van Eurorock,... merk je veranderingen in onze dierbare subcultuur met pakweg twintig jaar geleden, doelend op muzikaal gebied, uitgaan, mensen,...?

G.: Ik ga héél eerlijk zijn, maar ik volg de scene niet meer. De muzikale topjaren van de wave en electro waren ongetwijfeld de jaren 80 en 90. Eind jaren 90 kwamen vele electrobands die een vreselijke crossover met metalgitaren brachten. Soms lukte dat, maar in vele gevallen liep dat mis. Ik ben zeker blij dat ik de hoogdagen heb mogen meemaken en Eurorock 2000 en 2002 waren memorabele momenten. Ik verzamel héél veel genres, proggessive psytrance, rock, death metal, noem maar op. Ik heb na de wave veel in de Goa scene gezeten. Nu ga ik nog maar weinig naar fuiven en optredens. Wat totaal niet aan mij besteed was, dat was die cyberrage die eventjes overwaaide. Ik kon mij daar totaal niet in terugvinden. Wat we nu merken is dat er een revival opflakkert, maar die zet nog niet echt door. Is de revival van de zwarte scene al geweest, of moet die nog komen? Voor mij is het onduidelijk. Wat ik zie is dat veel jongeren op zoek zijn naar oude retroplaten, dat vind ik dan wel ongelofelijk de max! Als ik dan puur kijk op de mensen, zie ik dat er ook jongeren naar zwarte fuiven gaan, maar de grote massa zullen we zeker niet aantrekken. Wat dan ook weer zijn charme heeft, natuurlijk.

DE: In het ‘Black Book’ (de Belgische gothic en new wave bijbel, uitgegeven eind jaren '90 door ‘Het Collectief', en geschreven door onder andere onze eigenste Kurt Ingels, nvdr) staat bij Obverse Reality de vermelding dat je al sinds je achtste levensjaar met muziek bezig bent, wat moeten we ons daar bij voorstellen?

G.: Ik was op die leeftijd al bezig met platen te verzamelen, en speelde drums op oude vaten en dozen, en had een speelgoedsynthesizer met sampler. Je ziet: het zat er al vroeg in!

DE: Mensen die je kennen, zien je vaak in een Death In June t-shirt, en weten dat je een muzikale veelvraat bent, met zeer gevarieerde favorieten zoals Inspiral Carpets (psychedelische alternatieve rock), Napalm Death en Carcass (grindcore), The Fall ((post)punk), Death In June (dark folk), enz. Muziek die toch mijlenver ligt van wat je zelf brengt. Hoe komt het dat je uitgerekend electronische muziek bent beginnen maken, en wat zijn je voorbeelden en inspiratiebronnen binnen de electronische muziekscene?

G.: Klopt! Ik apprecieer elke vorm van GOEDE muziek, in plaats van in vakjes te denken heb ik eerder iets van: “als het goed is, is het goed.” Ik ontdekte de hardrock in 1987, en begon mijn eigen band. Later luisterde ik meer naar de zwaardere metalen. Daarvoor was het al hitparade wat de klok sloeg, ik ben opgegroeid in de jaren 80 en Simple Minds, Nacht Und Nebel, Paul Hardcastle en Talk Talk waren zowat mijn favorieten. Toen dat allemaal plaats moest maken voor de metal, had ik toch een electronische plaat tussen mijn metalcollectie zitten: het was ‘Psycho-Bod Saves The World’ van Portion Control; die plaat is, nog steeds trouwens, schitterend! Die sfeer die deze plaat meedraagt is gewoonweg subliem! Al vroeg begon ik ook naar meer experimentele metal te luisteren, dingen zoals Godflesh, Pitch Shifter, Controlled Bleeding, Cable Regine, Skin Chamber en Sonic Violence. Het was fenomenaal wat die gasten deden, vaak met een minimale bezetting. Gitaaardeuntjes die uit een ander universum kwamen en loeiharde electronische drumbeats. De stap naar electronica was hierna logisch, ik brak dan ook volledig met de metalscene en belande zo in de electro/gothic scene. Zelf maakte ik voorheen punk/grind, dat moest plaats maken voor mijn eerste drummachine en synth (een echte, zoals gezegd had ik in mijn kinderjaren al een speelgoedsynth) en het experimenteren kon beginnen. De muzikale invloeden kwamen van Front 242, G.G.F.H., Insekt, Leaether Strip,... Ik heb in de jaren ‘90 nog enkele zijprojectjes gehad (Trübsinn (dark ambient) en Neocortex (industrial). Beïnvloed door Dirk Ivens (Sonar), Erik Van Wonterghem (Monolith), Patrick Stevens (Hypnoskull) en Imminent Starvation begon ik aan een industrieel muziekproject. De goth scene was vernieuwend voor mij en ik experimenteerde volop met geluiden. Het was enorm leuk om te zien dat je alles uit één synth kon krijgen. Later voegde ik er terug wat gitaren aan toe, om er een wat organischer gevoel bij op te wekken. Ik luister momenteel naar zowat alles wat ik als ‘goed’ bestempel. Inspiral Carpets is mijn favoriete band. Het vroege Carcass, Napalm Death, Sore Throat, Godflesh, Death In June, Sol Invictus, Portion Control, The Shamen, Ramones, GBH en nog véééééééééééééééééééél meer!

DE: Ik trof je ook op het concert dat Death In June gaf in Antwerpen, verleden jaar. Na het optreden gingen velen samen op de foto met Douglas, jij liet je ontvallen dat dat een brug te ver was voor jou, dat er idolen waren die je liever op hun piëdestal liet staan, waaronder dus Douglas. Zijn er nog zulke artiesten waar je torenhoog respect voor hebt?

G.: Douglas is een ongelofelijke artiest, ik volg hem al 20 jaar! Met Boyd Rice sta ik op de foto na een optreden in 1997. Een enorm vriendelijke verschijning!! Er zijn artiesten die ik mijd omwille van het respect zoals een Douglas Pearce. Inspiral Carpets is nog zo een voorbeeld, die gasten zijn een inspiratiebron van jewelste, maar ook Mark E. Smith (The Fall), noem maar op. Ooit leerde ik Bill Steer van Carcass en het vroege Napalm Death kennen. Ik ging daar regelmatig mee uit en ging zelfs samen met hem naar Gent om platen te kopen. Hij is nog bij mij thuis geweest en we zaten soms samen in Lembeke op café! Een enorm vriendelijk man, ik heb enorm veel respect voor die gast, hij is ook maar een vrij eenvoudig persoon, en de vriendschap apprecieerde ik enorm. Soms moet je artiesten ook gewoon laten lopen en met veel bewondering kijken vanop afstand.

DE: Je bent een zeer bezige bij, naast je job (leraar volwassenenonderwijs, voornamelijk informatica), lijk je nonstop bezig te zijn met muziek maken, en ben je daarnaast ook nog bezig met fotografie en sterrenkunde.

G.: Inderdaad, feitelijk beschouw ik mijn job ook als een hobby, want ik doe het héél graag. Fotografie is ook een passie van mij. Ik had in mijn grafische opleiding ook fotografie, op film. Begin jaren 2000 ben ik opnieuw beginnen fotograferen. Dan heeft het een tijdje stil gelegen, maar later ging ik veel op stap om te fotograferen. Dat waren dan voornamelijk leegstaande gebouwen, maar ook modellen fotografeer ik, en zo nu en dan een stukje natuur. Het is rustgevend en leuk om mee bezig te zijn. Sterrenkunde is iets dat me als kind al enorm heeft gefascineerd. Ik was toen al fan van science fiction en kon liggen kijken naar de sterren. Enkele jaren geleden heb ik mij er op toegelegd, door open source software te installeren, en boeken en DVD’s hierover te verzamelen.

DE: Zowel de fotograaf als de muzikant Günther Haegheman omringt zich graag met mooi vrouwvolk. Is het dan echt zo dat een artiest een erotiserend effect te weeg brengt?

G.: Natuurlijk! ;-)

DE: Heb je verder nog iets te melden aan de mensen die Karl Hefner en Hugh Lagerfeld nog niet kennen, of mensen die vrijdag komen kijken naar jullie optreden?

G.: Totaal niet.

DE: Wat verwachten jullie zelf van het optreden vrijdag op de Daft label night?

G.: We gaan ons vooral amuseren, we verwachten dan ook wel wat groupies in de backstageruimte!! ;-)

DE: Ok! Gooi dan vrijdag maar al je charmes in de strijd en hou het een beetje netjes daar in de backstageruimte!

Karl Hefner & Hugh Lagerfeld (Facebook)

Daft Label Night

HomeContactSitemap
lees meer...
CD BESPREKING : Gert - Alles Is Nog Niet Verloren

Evenals het zeer onlangs besproken Donder, Hel & Hagel hebben we hier nog een act uit de Leuvense antifa scene die al lang geen onbekende meer is voor Dark Entries! Gert maakt al meer dan 18 jaar kritische uptempo Nederlandstalige DIY ‘kleinpunk’. In 2016 bespraken we voor Dark Entries het vijfde album “Ongepast Vrolijk”, ...

lees meer...
CD BESPREKING : L' Appel Du Vide - Abwärtsspirale

Altijd leuk een singel formaat met 4 nummers, aandoenlijk bijna anno 2022, zeker in zwart en grijze lay out en met de veelbelovende bandnaam L’ Appel Du vide en de al even veelbelovende titel “Abwärtsspirale”. Qua stijl en gemoed waan ik mezelf waar aan de vooravond van de jaren 80, een gevoel dat door de muziek van ...

lees meer...
NIEUWS 04/07/2022 : Leeds is gothic city!

U dacht natuurlijk aan Leipzig. Ook. Maar de stad Leeds kent een gothic rock verleden dat als historisch erfgoed moet gekoesterd (denk maar aan bands als The Sisters Of Mercy, The Rose Of Avalanche, March Violets, Salvation, Red Lorry Yellow Lorry,...) Mocht u tussen 7 en 10 juli nog vrij zijn en niks hebben gepland, ga dat horen en zien in ...

lees meer...
NIEUWS 03/07/2022 : Gothic magazine trekt er de stekker uit...

Tenminste grote bezieler en cult figuur bij onze Oosterburen Martin Sprissler besloot recent de stekker uit zijn geesteskind te trekken en biedt zijn titel aan voor overname. Een tweetal jaar geleden was er na een lange pauze sprake van een doorstart maar deze bleek niet helemaal te lopen zoals verwacht. Momenteel is Gothic Magazine 90 in ...

lees meer...
CD BESPREKING : Donder, Hel & Hagel - Kermis In De Hel

In 2019 bespraken we “Lang Genoeg Beleefd Geweest!!!”, het debuutalbum van het Leuvense zootje ongeregeld Donder, Hel & Hagel en heden stellen ze ons hun tweede album voor, “Kermis In De Hel” (11 songs, 43 minuten) met negen studio en twee live songs. Het langverwachte tweede album, uitgesteld door en aangevuld ...

lees meer...
NIEUWS 02/07/2022 : Enzo Kreft met eerste clip als voorbode van het nieuwe album 'Shelter'

De naam Enzo Kreft hoeft geen introductie meer, deze oude krijger werd met de albums “Control” (2019) en “Different World” (2021) weerom ‘wereldberoemd’ in onze scene en scoorde zelfs torenhoog in de eindejaarslijstjes van menig Dark Entries schrijver. Reden, aanstekelijk electro, zowat de overtreffende ...

lees meer...
NIEUWS 02/07/2022 : The Seven Whores Of The Apocalypse, eigentijdse dark electro

De Duitse Dark Dimensions labelgroep ging het trio Chris, Tom en Jason halen in Amerika om hier bij ons hun debuut de ep “Wicked Hands” bij Scanner uit te brengen. Het geluid van deze debuut ep ligt ergens tussen een actuele Placebo Effect en een minder technoïde versie van hun landgenoten Velvet Acid Christ in hun eerste ...

lees meer...
CONCERT BESPREKING : Crime and the City Solution @ Can't Live in a Livingroom XIV, Haacht, 11 juni 2022 - ...omdat een cultband in de living nog altijd beter is dan gewoon een avondje TV kijken...

In tussentijd is de tournee van Crime and the City Solution achter de rug en zitten ze alweer in uitvalsbasis Berlijn te broeden op een nieuw studioalbum… Ook de heruitgave van hun backcatalogue door Mute geeft ons iets extra om naar uit te kijken. Voorlopig houden we uw nieuwsgierigheid alvast warm met dit concertverslag van hun huiskamerconcert ...

lees meer...
CONCERT BESPREKING : Zondigen op zondag; Sinner’s Day zomert - Als loonslaaf kon ik van deze editie, na veel vijven en zessen, enkel de zondag mee pikken. Gelukkig de dag die mijn goth rockend hartje sneller deed slaan.

Over de vrijdag en zaterdag kan ik hier dus helaas niets kwijt, maar ik twijfel er niet aan dat anderen dat zeker even literair in mijn plaats zullen doen. Laat deze korte review dan ook veeleer een impressie zijn dan een festivalverslag of nog de beleving van één dag. Gelukkig heb ik voor de wintereditie, onder het aloude motto; ...

lees meer...
NIEUWS 27/06/2022 : Sinner’s Day Summer 2023, de eerste namen!

Ja u leest dit goed, de 2022 editie is nog maar net afgelopen en de organisatie gooit nu al een reeks namen voor onze voeten voor volgend jaar en struikelen zult u. Op deze affiche heel wat exclusiviteiten voor 2023; Project Pitchfork, Modern English, When In Rome, Corpus Delicti, Tyske Ludder, Golden Apes, NNHMN, Dorsetshire, Solor Dolorosa, ...

lees meer...
FOTO'S : Within Temptation - @ Graspop 17/06/2022 door Luc Luyten

lees meer...
FOTO'S : Heilung - @ Graspop 17/06/2022 door Luc Luyten

lees meer...
FOTO'S : Amenra - @ Graspop 17/06/2022 door Luc Luyten

lees meer...
CD BESPREKING : Centhron - Fylgja

Dansen. Niet mee niet minder. Al is het dan wel op het eigen graf. Centhron is geen onbekende in aggro tech en endzeit electro middens. De groep werd in 2011 geformeerd door Elmar Schmidt en is vandaag reeds aan zijn 10de album toe,”Fylgja”. Geweldenaars met synths en drummachines zeg maar, die tussen het hacken door even aan het ...

lees meer...
CD BESPREKING : Chainreactor - Techno body Device

Voor de liefhebbers van dark electro of beter nog aggro tech met cyber aspiraties zou de naam Chain Reactor geen onbekende (mogen) zijn. In de maalstorm van vandaag zouden we haast vergeten dat ook dit subgenre, nog altijd alive and kicking, voor het zweet in de underground clubs zorgt. Conclusie; Dark Entries heeft dringend nood aan een kenner ...