casino maxi1xbet

Dark Entries Logo

716 items

   

Soft Riot
Op 13 juli live in de Antifa-brick (Begijnenvest 18, Antwerpen) samen met Női Kabát!
10/07/2013, Henk Vereecken
 Bookmark and Share

10/07/2013 : Soft Riot - Op 13 juli live in de Antifa-brick (Begijnenvest 18, Antwerpen) samen met Női Kabát!
10/07/2013 : Soft Riot - Op 13 juli live in de Antifa-brick (Begijnenvest 18, Antwerpen) samen met Női Kabát!
10/07/2013 : Soft Riot - Op 13 juli live in de Antifa-brick (Begijnenvest 18, Antwerpen) samen met Női Kabát!
10/07/2013 : Soft Riot - Op 13 juli live in de Antifa-brick (Begijnenvest 18, Antwerpen) samen met Női Kabát!
10/07/2013 : Soft Riot - Op 13 juli live in de Antifa-brick (Begijnenvest 18, Antwerpen) samen met Női Kabát!
Achter dit project zit ene JJD, afkomstig uit Vancouver, Canada, maar nu residerend in Londen. Op 13 juli stelt Soft Riot zijn debuutalbum “Fiction Prediction” voor in de Antwerpse Antifa-brick (een gekraakte politierechtbank op de Leien tegenover het oude justitiepaleis) waar hij concerteert met geestesgenoten Női Kabát. Dit underground feestje wordt georganiseerd door Obscuur Wavegeteef en is niet te missen voor de liefhebber van minimal wave!

Stel Soft Riot eens voor aan het Belgische publiek?

JJD: Soft Riot is JJD, afkomstig uit Vancouver en nu residerend in Londen. Met behulp van een hoop gedateerd geluid- en lichtmateriaal brengt hij sinistere, minimalistische elektronische ‘pop’ songs in gelijke mate beïnvloed door dystopische films, soundtracks, psychedelica en verschillende types ‘wave’ muziek. "No Longer Stranger" is een re-release op vinyl of digitaal op Volar Records uitgekomen in januari 2013. Het nieuwe album "Fiction Prediction" kwam uit op lp/cd/cassette/digitaal op Other Voices/Volar Records in juni 2013.

Waarom koos je de naam Soft Riot voor je project?

JJD: Soft Riot was niet de oorspronkelijke naam. Toen ik het project begin 2006 startte in een ietwat verschillende vorm, heette het JJ Wax, die naam kwam van mijn eerste twee initialen ‘Jack Joseph’ en ‘Wax’ kwam van de naam van mijn graphic design company toentertijd, The Wax Museum. De sound was toen meer cinematisch of soundtrack-achtig.

De naam Soft Riot was oorspronkelijk de naam van een song uit die vroege periode van het JJ Wax project. Ik wou van die naam vanaf want die klonk teveel als de naam van een solo project en ik zocht iets dat wat ambitieuzer klonk. De song “Soft Riot” was een soort van commentaar op de gentrificatie (‘herwaarderingsprojecten’ cf ’t Eilandje in Antwerpen, hv) van steden en het limiterende effect daarvan op de arme klasse en de middenklasse, wat dan weer leidt tot een groter expanderend probleem, namelijk dat van de steeds groter wordende kloof tussen de klassen, vooral in de alsmaar sneller evoluerende neoliberale westerse wereld waarin we leven. De term ‘soft riot’ refereert naar de universele woede en afkeer die ik bij een groot deel van de mensen merk tegenover deze verdrukking – of deze nu geventileerd wordt online of in sociale netwerken, of als sociale commentaar in muziek en boeken, of de keuzes die we als consumenten en burgers dagelijks maken. ‘Soft riot’ is een soort van ‘sociale onvrede’ – in tegenstelling tot de echte hardere rellen van mensen die stenen door winkelruiten beginnen te smijten ofzo.

Je komt dus uit Canada. Hoe kwam je in Londen terecht? Is er eigenlijk zoiets als een new wave/gothic scene of een zogenaamde ‘zwarte scene’ in Canada?

JJD: Ja, ik ben oorspronkelijk van Vancouver, British Columbia (de meest westelijke provincie van Canada) en ik ben naar Londen verhuisd eind 2007. Ik had gans mijn leven in dat deel van de wereld geleefd en in Vancouver sinds 1997. Ik heb er in talloze bands gespeeld maar er was nu niet echt een goed publiek voor het soort muziek dat ik speelde: post-punk, cold wave, industrial, synth pop. Maar de laatste jaren beterde dat wel wat.

Vancouver is eerder klein, geïsoleerd van de meeste ander steden die interessant zijn om op te treden en het is er ook behoorlijk duur! Ik voelde me er ook gevangen in de dagelijkse sleur. Ik naderde de 30 en mijn leven moest eens goed worden dooreengeschud om nieuwe ervaringen op te doen. Mijn voorouders waren van Engeland, dus ik heb mijn papieren in orde gebracht en ben overgekomen. Het was wel een beetje een shock en het eerste jaar was het wat hard, maar nu voel ik me goed geïntegreerd en ik ontmoette heel wat goede mensen op mijn pad.

Sinds ik Vancouver verliet, is er een jongere generatie van donkere post-punk artiesten naar voor getreden zoals Animal Bodies, Sally Dige, Petroleum By-Product, Zoo/// en nog vele andere, dus het lijkt wel of er een groeiende interesse is in wat jij een ‘zwarte scene’ noemt.

Hoe zou je de muziek van Soft Riot zelf omschrijven?

JJD: De sound is de laatste jaren wel een beetje veranderd. Na jarenlang high energy punk, post-punk en synth-punk gespeeld te hebben, wou ik in eerste instantie meer subversieve ambient terreinen verkennen en minder agressief klinkende muziek. Ik ben erg geïnteresseerd in filmmuziekcomponisten of componisten die ook met film hebben gewerkt, zoals bijvoorbeeld Lalo Schifrin, György Ligeti, Wendy Carlos Williams en dergelijke. Ik hou ook van een boel electro-akoestische elektronische muziek wat een grote invloed heeft op het sound design van wat ik doe. Misschien dat de releases van een label als Kranky Records (Labradford, Stars Of The Lid) wel een goed referentiepunt zijn of nieuwere dingen als Tim Hecker.

Recentelijk zit er ook een boel experimentele synthpop en minimale synthesizermuziek in de mix want ik wou een sound die een beetje meer upbeat was en ook live meer aanspreekt. In het algemeen zou ik zeggen dat de muziek een lichtjes psychedelische, door science-fiction geïnspireerde toon heeft.

Wie zijn je muzikale helden?

JJD: De meeste van mijn muzikale helden zijn mensen die ik ken of die opereerden in dezelfde muzikale peer groep als ik. In Vancouver waren er heel wat artiesten actief die inspirerende muziek of kunst brachten en een paar van hen leerde ik echt goed kennen. Ik was hevig geïnteresseerd in platenlabels als GSL en Gravity (allebei Amerikaans) en ik kreeg de kans om te communiceren met mensen die betrokken waren bij de bands op deze labels, of direct met de labelmanagers. Iemand als Sonny Kay bijvoorbeeld, die GSL runde en in verscheidene bands speelde die ik echt goed vond en die ook een heel goed visueel artiest is. Mijn laatste communicatie met hem was zijn vraag of ik voor hem een zeldzame 7” van Will Sergeant van Echo & The Bunnymen wou kopen die in de VS niet te krijgen was.

Wat betreft de grote rocksterren idoliseer ik niemand op de manier dat mensen dat gewoonlijk doen. Ik hou van veel muzikanten, maar uiteindelijk zijn het allemaal gewoon mensen met hun fouten en gebreken.

Ik luister naar heel wat verschillende muziek, inclusief de post-hardcore van mijn jeugd (en meer recente dingen) tot de huidige techno en synthesizer artiesten. Ik luister ook veel naar oudere 60’s-70’s psychedelica en prog. ‘s Nachts luister ik veel naar minder ritmische of meer pop klinkende muziek, van moderne componisten als Henrik Gorecki en Michael Nyman tot drone en electro-acoustic - zelfs dingen als de eerste Julee Cruise of vroege Cocteau Twins platen…

Wat heeft Soft Riots tot nu toe op zijn actief staan qua releases?

JJD: De eerste release was een demo die ik aan vrienden gaf. Het waren misschien10 of 15 copies in cd-r formaat. Toen ik naar Engeland verkaste werd het ganse project een tijdlang on hold gezet doordat ik in andere bands speelde maar uiteindelijk was de eerste officiële release de originele versie van “No Longer Stranger” op het Canadese netlabel Panospria dat gerund werd door een vriend van mij. Ik was eigenlijk niet echt van plan om er iets serieus mee te doen, maar toen de maanden na de release bleek dat heel wat mensen het echt goed vonden, besliste ik om er meer mee te gaan doen en het live te gaan brengen en om meer opnames te gaan doen.

Begin 2012 bracht ik op het Amerikaanse dark electronic label Tundra Dubs de “Another Drone In Your Head EP” uit met drie originele tracks en een aantal remixes en dan in eigen beheer de cassette “Hyperbolic Masses” met tracks van de Tundra Dubs EP en een aantal tracks die op “Fiction Prediction” zouden verschijnen. Die cassette is nu uitverkocht.

Met de komst van “Fiction Prediction”, het eerste album, werd dit jaar ook “No Longer Stranger” heruitgebracht op vinyl op Volar Records met twee extra tracks: twee heel oude tracks van de originele demo die ik heropgenomen heb.

In juni bracht Soft Riots dan het eerste album “Fiction Prediction” uit. Vertel daar eens wat meer over?

JJD: Ja, dat is dus het eerste echte album! Ik nam het op in verschillende sessies van de zomer van 2011 tot begin dit jaar. Met nog een full time job als graphic designer erbij en met de activiteiten van het modern leven en van het spelen in een hedendaagse band, was het soms moeilijk om in focus te geraken om het te schrijven, maar toen ik er me dan aan zette, ging ik er volledig in op en voor iets dat ik volledig zelf heb geproducet, ben ik aardig trots op het album.

Ik denk dat het voor mij het meest’organische’ songschrijven en sound design was dat ik al heb gedaan. Ik dacht niet echt aan een bepaald tijdperk of aan een bepaalde sound om voor te gaan. Ik bedoel, ik hou van een bepaalde productie geassocieerd met de eighties, zoals vette en geproceste drums en heavy synthesizers maar ook van oudere, warme psychedelische geluiden en een meer moderne post-wave benadering denk ik. Voor sommige luisteraars kan het blijkbaar gemakkelijk de vergelijking doorstaan met een synth-pop album van Gary Numan of Cabaret Voltaire (wat ik zelf niet helemaal zie) maar er zit echt wel een heel pak sound design achter het ganse ding.

De songs passen allemaal in het masterconcept van ‘fiction prediction’ – wat verwijst naar hoe heel wat fictie en science fiction literatuur van de laatste 100 jaar of zo een boel dingen voorspelde waar we heden rond 2013 inderdaad mee te maken krijgen. “1984” is daarvan het meest aangehaalde en voor de hand liggende voorbeeld.

Interessant concept! Soft Riot staat ook met een nummer op de compilatie “And You Will Find Them In The Basement” die deze lente verscheen?

JJD: Dit is in wezen een compilatie op touw gezet door een aantal bevriende artiesten die dezelfde events bezochten zoals de Brave Exhibitions in Londen, Future Obscura, Endurance, Reeperbahn enzovoort. We zaten ook zo’n beetje in hetzelfde booking circuit en stilletjes aan kreeg de idee vorm voor een compilatie om deze kleine scene te documenteren, iets tastbaars aan te bieden om naar te luisteren en om mensen de gelegenheid te bieden om te horen wat er gaande was. Een paar artiesten, zoals Lebanon Hanover, waren niet van Londen en speelden er zelfs maar een paar keer, maar Larissa en William van Lebanon Hanover waren bevriend met de rest en pasten er gewoon perfect bij, ook al omdat ze in de tijd dat dit vorm kreeg in de UK leefden.

En zo hadden we al de bands die een nummer zouden bijdragen maar niemand had eigenlijk de financiële middelen of de tijd om het in eigen beheer uit te brengen als een vinylplaat. De band A Terrible Splendour, ook op de compilatie, brachten toen een plaat uit op het Franse label Desire. MM Lyle van die band stelde de release voor aan Desire en ze waren direct geïnteresseerd.

Mijn track op deze compilatie heet “Cinema Eyes”, ook te vinden op het album “Fiction Prediction”. Het was de song met de meeste productiefasen toen ik ‘m schreef en deze kreeg vorm door ideeën van verschillende demo’s samen te brengen tot dit weirde resultaat.

Op je facebook pagina geef je deze link in je lijst van Soft Riot websites: http://vhemt.org: The Voluntary Human Extinction Movement. Wie zijn dat? Waarom steun je hen?

Wel, in eerste instantie is dat natuurlijk een beetje als grap bedoeld, een product van mijn lichtelijk misantropisch gevoel voor humor. Er wordt een nogal extreme oplossing voorgesteld voor wat ik zie als waarschijnlijk het grootste probleem van de 21ste eeuw, de overpopulatie van het menselijk ras dus. Ik bevind mij echt niet in het domein van gans de extreemrechtse visie op de zaak, gebaseerd op eugenetica, want dat is natuurlijk een vreselijk totalitair principe. Maar het is wel een feit dat er meer mensen op deze planeet rondlopen dan ooit, veel meer zelfs en dat dat een verwoestend effect heeft op het milieu en ook problemen geeft tussen mensen onderling. Ik bedoel, in de vroege 19de eeuw liepen er misschien 1 miljard mensen op de aarde rond en omstreeks 1950 ongeveer 3 miljard. Nu zijn we al met 7 miljard en je ziet wel waar het heen gaat. Ondanks educatie omtrent recyclage en het verminderen van emissies etc., blijft er een gigantisch groot probleem bestaan wanneer er nog een paar miljard mensen extra op de planeet gaan rondcrossen

En mensen lijken er zo tuk op te zijn om de wilde dieren uit de weg te ruimen en het ‘ongedierte’ dat onze moderne steden durft binnensluipen, maar ik denk dat het eigenlijk omgekeerd zou moeten zijn.

Mijn standpunt is dat ik nooit kinderen op de wereld zal zetten. Er lopen al genoeg kinderen rond die op een deftige manier moeten worden grootgebracht en kansen moeten krijgen. Ik kan wel zeggen dat ik heel wat empathie voel als ik zie in wat voor krankzinnige wereld deze kinderen zullen moeten functioneren eens ze volwassen zijn.

Wat betreft VHEMT, die organisatie is opgericht in de late jaren ‘80 of de vroege jaren ‘90 door een Amerikaanse wetenschapper die de gevaren inzag van overbevolking voor het aardse ecosysteem. Het begon als een nieuwsbrief.

Het is eigenlijk toch een behoorlijk vredevol concept – gewoon doorgaan met een rijk leven te leiden maar zonder de nood om voort te planten en de bevolking laten afnemen. Ze houden er wel het extremere standpunt op na van gewoon volledig uit te sterven, wat natuurlijk – wel - nogal extreem is, maar soms, wanneer ik sommige gekken gadesla die tegenwoordig op de wereld rondlopen, lijkt het echt nog niet zo’n slecht idee!

Ik steun VHEMT niet noodzakelijk op zich, maar ik ga wel voor een groot deel mee in de redenering en zeker wat betreft de bestaansredenen van deze organisatie. En hun tagline vind ik super: ‘Thank you for not breeding!’

Wat kunnen we verwachten van het concert in Antwerpen?

Ok, over naar een lichter onderwerp! Wat kunnen de mensen verwachten? Wel, ze zullen een persoon aan het werk zien die ze misschien verkeerdelijk voor een Amerikaan zullen houden en die een poging doet om tegelijkertijd op vier synthesizers te spelen en ze zullen betoverd worden door de trance van straffe flitsende lichten. En het zal nog veel plezanter worden dan dat!

He je nog een laatste boodschap?

De show voor Obscuur Wavegeteef zal mijn eerste optreden zijn in België, dus ik kan wel zeggen dat ik er ontzettend hard naar uitkijk!

Website

Facebook

Event

PHOTO CREDITS

Soft Riot_conquest.jpg – Del Jae

Soft Riot_sidetracked.jpg — Del Jae

SoftRiot_01Dec12.jpg — Chris Gilbert

SR_Live_Ryans_Feb13.jpg — Giddy Gavin

SR_Studio_09May13.jpg — no credit

HomeContactSitemap
lees meer...
NIEUWS 22/11/2019 : Phantoms; The Rise Of Death Rock From The LA Punk Scene, het monnikenwerk van Mikey Bean

Een boek schrrijven. Over jouw passie, een beetje jouw leven zelfs. Ik ken ook zo’n gek die het ooit heeft gedaan (kent u die ook?), maar dit keer alle aandacht naar dit majestueuze lijfwerk van Mikey Bean die het allereerste, zeer uitgebreide werk over, de ook bij ons ooit relatief populaire, death rock scene presenteert. Van binnenuit. Wie ...

lees meer...
NIEUWS 22/11/2019 : Paranoia Music verzamelt de Braziliaanse scene

Paranoia Music heeft zijn tweede “Some Underground Sounds From Brazil Part 2” klaar. Deze is tegen een minimale kostprijs via de bandcamp pagina van het label te downloaden of gewoon gratis te beluisteren. Nogmaals het bewijst dat de dark wave scene een internationale en geglobaliseerd scnene die hier en elders moedig stand houdt! Particeperende ...

lees meer...
CD BESPREKING : Moonlight Meadow - Moonlight Meadow

Met de invloeden van deze jongens uit Lublin (Polen) zit het wel goed; The Cure, Siouxsie And The Banshees, The Sisters Of Mercy en Joy Division en een beetje vreemde een in de bijt Anathema. Nu ja vreemd? Opvallend is wel dat deze laatste niet zozeer doorweegt in het geluid op het titelloze debuut van dit Poolse trio, dat met “Temptation” ...

lees meer...
FOTO'S : Nitzer Ebb - @ De Casino St Niklaas, 20/11/2019 door Luc Luyten

lees meer...
FOTO'S : Liebknecht - @ De Casino St Niklaas, 20/11/2019 door Luc Luyten

lees meer...
FOTO'S : The Juggernauts - @ De Casino St Niklaas, 20/11/2019 door Luc Luyten

lees meer...
CD BESPREKING : Marva Von Theo - Dream Within A Dream

De Braziliaanse labels Shades Of Sound (cd) en Wave Records (vinyl) bundelen weer de krachten om dit Griekse dark pop duo van de vergankelijkheid en anonimiteit te redden. Opgericht in 2016 door zangeres Marva Voulgari en componist Theo Foinidis is dit meteen het albumdebuut voor deze dark pop formatie. Shades Of Sound werd trouwens vanuit ...

lees meer...
CD BESPREKING : Marissa Nadler & Stephen Brodsky - Droneflower

Wanneer collega Jan Denolet zijn eigenste harem zou aanleggen, dan zijn we er vrij zeker van dat de jonge deerne Marissa Nadler daarin een niet te onderschatten, zeg maar prominente rol in zal vervullen. En het zal dan heus niet alleen zijn om mooie liedjes te zingen, denken we er eveneens bij, maar kom, we dwalen af. Aangezien de ...

lees meer...
CD BESPREKING : Verzamelaar - Underground Alliance CD Sampler Vol.3

Steinklang vond in de persoon van Let Juris Šilders de man om de fakkel van Max Presch (Sturmpercht, Rasthof Dachau,...) over te nemen. Enkele jaren terug vreesden we het ergste wat het bestaan van dit van oorsprong Oostenrijkse label betrof. Zowat de hele Steinklang werd voor waarlijk geen geld (ik herinner me nog titels die voor minder ...

lees meer...
CD BESPREKING : Lunaires - If All The Ice Melted

Deze, mij voorheen onbekende, Lunaires stamt uit de Italiaanse cult wave formatie Jeunesse d’ Ivoire die in de eerste heft van de jaren 80 actief was. Het duo Danilo Carnevale en Patrizia Tranchina leerden na hun eerder zorgeloze ‘jeunesse’ kennis maken met de ware aard van het leven, pijn, hoop, verdriet, verlies... en dat ...

lees meer...
NIEUWS 19/11/2019 : Nieuw; De Dark Entries Archieven!

Jawel, het kostte bloed zweet en tranen, maar alle (op eentje na - maar dat brengen we spoedig in orde) Dark Entries magazines (1994 tot 2005) werden gedigitaliseerd. Dat wil zeggen dat u ze nu virtueel en kosteloos kunt lezen. Jawel. Met dank aan Koen Caemaert voor het inscannen! Dit jaar bestaat Dark Entries 25 jaar en dit is meteen een ...

Willekeurige selectie 'oudere' CD-besprekingen (zie ook op onze home-page onderaan):
$$$$$$$$$
lees meer...
NIEUWS 19/11/2019 : Depeche Mode stopt 40 jaar in een doosje

Alweer een verjaardag. Depeche Mode blaast ondertussen ook alweer 40 kaarsjes uit en dat wordt o.a gevierd met een heuse, strikt gelimiteerde luxe box waarin alle 14 studioalbums, voor de gelegenheid aangevuld met non album tracks, in zijn samen gebracht. Van het albumdebuut “Speak & Spell” uit 1981 tot het in 2017 verschenen ...

lees meer...
NIEUWS 19/11/2019 : Daar roert ‘entwat’ in Istanbul.

Het verhaal dat begon met She Past Away, tenminste dat is wat er bij ons van doordrong, kent een vervolg. Istanbul is tegenwoordig het mekka voor de alternatieve, donkere Turkse scene. Je kon hier onder andere ook al een review lezen van Merry’s Funeral. Maar er is nog (veel) meer om kennis mee te maken. Zo is er Elz And The Cult (zie ...